13-06-11

Flankaanval!

‘s Avonds laat, net voor de blijde intrede van het zandmannetje, gaan mijn gedachten al eens met mij op stap. Lange mentale wandelingen maak ik dan, met de meest bizarre bestemmingen.

Soms heb ik dan de meest briljante ideeën. Zo speel ik sinds vorige nacht met de gedachte een Top Gear-achtige videoblog te maken waarin bord -en kaartspellen aan de meest waanzinnige tests worden onderworpen. Allemaal ten dienste van u, de medespeler.

In de aflevering “Vasco De Gamaar” bijvoorbeeld wordt nagegaan hoe snel een online besteld exemplaar van Vasco De Gama op uw deurmat arriveert als het vanuit Duitsland wordt verzonden met DHL, de Deutsche Post, een fietskoerier en per binnenschip.

In de aflevering “Risicoaandoeningen bij bordspelers” wordt stevig ingezoomd op de zogenaamde dobbelpols, de actiekaartduim, de grondstofblokjesvinger, de Im Jahr des Drachen depressie, de folieverwijdersnijwonde en de Thunderstone nekkramp.

Ook zal worden nagegaan in hoeverre bordspellen bestand zijn tegen hun eigen thema: Hoogspanning wordt - met groot genoegen, ik ga het niet ontkennen - aan een kleine 200.000 volt blootgesteld, Feurio wordt overgoten met benzine en op de Kalmthoutse heide in brand gestoken, Project Pornstar wordt geconfronteerd met een bende naakte seksverslaafden, Pandemie wordt rijkelijk overgoten met de inhoud van een petrischaal die bestaat uit een kweek EHEC, Age of Steam wordt op de rails gelegd van een druk bereden tgv-traject ergens in Frankrijk en Agricola wordt op een nog nader te bepalen akker overreden door een Deutz-Fahr Agrotron 150.7 van het bouwjaar 2007 met kruipversnelling, geveerde vooras en load sensing pomp.

K2 tenslotte wordt op de Chinees-Pakistaanse grens van de gelijknamige top gegooid. Bij heel slecht weer.

Gisteren trouwens gespeeld, K2, en goed bevonden.

De beruchte berg op moet u, helemaal, liefst zo snel mogelijk en levend. Leven wordt van u ook verwacht als het speleinde zich aandient. Stuiptrekken is voldoende. En u wint als u op het einde van het spel met uw twee klimmers samen de hoogste hoogte hebt bereikt, want die wordt uitgedrukt in punten. Haalt uw bijvoorbeeld met uw twee klimmers de top - en ademt u nog na de laatste ronde - hebt u 20 punten verdiend, de hoogst mogelijke score.

U vertrekt met twee klimmers in een klein basiskamp en haast zich, rekening houdend met de steeds wijzigende weersomstandigheden - door ons tijdens het spel al snel omgedoopt tot weerzinvloeden - naar boven. Hoe hoger u klimt, hoe moeilijker het wordt. Er wordt immers gretig geknabbeld aan uw zorgvuldig opgebouwde conditie en de ogenschijnlijk eenvoudige handeling die de ene voet voor de andere zetten uiteindelijk toch is wordt naarmate het spel vordert een hels karwei.

Gelukkig beschikken uw klimmers elk over een tent waarin zij, als ze al slagen deze op de flank op te zetten, af en toe tot rust kunnen komen.

U klimt, daalt en bouwt conditie op door het uitspelen van kaarten. Elke speler beschikt over een eigen deck van 18 mooi geïllustreerde kaarten waarvan er na het schudden 6 op hand worden genomen en waarvan u er tijdens een speelbeurt drie gedekt uitspeelt. En ze komen meestal niet in de volgorde die u verkiest. Wie de hoogste klimwaarde heeft uitgespeeld loopt daarbovenop nog eens het risico met een extra handicap te worden opgezadeld, gesymboliseerd door meestal roodcijferige fiches.

In leven blijven is in dit spel al een opgave op zich, laat staan zonder kleerscheuren de top halen.

Het managen van uw handkaarten, het conditioneel scherp houden van uw klimmers, de race voor de roem met uw tegenklimmers en het voortdurend raadplegen van uw transistorradio om de weersvoorspellingen op te volgen - u weet, meestal tot uw afgrijzen, wat er de volgende vijf dagen op welke hoogte op u afkomt - vormen een zeer uitdagende bezigheid die u, ook al faalt u in alle opzichten, keer op keer naar dit spel zullen teruglokken.

De maker van dit spel beklimt ook af en toe een berg. Dat is aan het spel te voelen. Een mooie verbinding thematiek-spelsysteem hebben we hier. Gekken kunnen trouwens in plaats van voor de zomerkant van het spelbord te kiezen ook de winterzijde proberen. Het woord uitdaging wordt dan een understatement. Ik vermoed ook - ik spreek hier echter niet uit ervaring, maar ik heb dat bordje wel aanschouwd - dat u dan na afloop 's avonds met grote frustraties uw bed in kruipt. En dat u die nacht merries hebt.

Gelukkig kunt u, binnen de beslotenheid van uw ongetwijfeld erg leuk ingerichte speelkamer en buiten het gezichtsveld van uw meestal spottende medespelers, op uw eentje een beetje oefenen. Dat scheelt.

Toch een minpuntje: boven de 8000 meter wordt het pad naar de top nogal smal en kunt u niet meer met z’n tweeën op hetzelfde veld staan. Met alle gevolgen - mogelijk zelfs het uitblazen uwer laatste levensadem - vandien. Problematisch is dat u dat bij momenten niet volledig in de hand hebt en zelfs afhankelijk bent van de kaarten die uw tegenklimmer(s) gedekt hebben uitgespeeld. Dat wringt een beetje. En hier spreek ik wél uit ervaring.

Maar verder geen aanmerkingen. Mooi spelmateriaal, een aangename speelduur, eindelijk nog eens een echte uitdaging op uw keukentafel en u mag met uw hoofd in de wolken. Wat wil een mens nog meer?

K3 misschien?

Een flauw grapje, ik weet het.

Dominique

 

K2

Jarek Nocori

REBEL.pl, 2010 (White Goblin Games, 2011)

1 tot 5 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

 

00:39 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: k2, white goblin games |  Facebook |