16-01-15

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2014: deel 16

Meesterwerkjes van het jaar

THE CARD GAME OF OZ (Game Salute / Orion's Bell): de locatiekaarten

Als u ze door uw handen laat gaan krijgt u de onbedwingbare behoefte lijstjes te gaan kopen om ze in te kaderen en aan uw muren op te hangen.

Na een tijdje genieten krijgt u zelfs het gevoel dat u, als u maar lang genoeg naar de afbeeldingen blijft kijken, terstond naar het universum van Oz wordt gezogen om aldaar geschoeid met rode muiltjes de Munchkins tegemoet te treden.

Het leuke is ook dat u tijdens het spelen een hele stapel van deze locatiekaarten mag manipuleren. Dat doet u om het uzelf makkelijker of uw tegenstander(s) moeilijker te maken.

Omdat ze het gewoon verdienen noem ik ze hier gewoon even op: Glinda's Palace, Thick Wood, Field of Daisies, Castle of the Wicked Witch of the West, Throne Room of the Great Oz, Emerald City Plaza, Poppy Field, Clear Water Spring, The Woodman's Cottage, Yellow Brick Road (Rough and Difficult), Boq's Home, Storm Cellar (Small Black Hole), Uncle Henry's Fram, Henry and Em's House, Steep Rocky Hill, Disagreeable Country, China Country, Little Brook, Ruby Palace of Gayalette, Field of Buttercups, Yellow Brick Road, Yellow Brick Road (Dark Forest), Yellow Brick Road (Green Meadows), Great Ditch, Yellow Brick Road (Impassible Growth), Farm House, Emerald City Gates, Palace Gates, Palace Guest Quarters en Yellow Castle.

En het wordt nog mooier als u de uitbreiding 'The Marvelous Land of Oz' aan uw verzameling toevoegt, met de meesterwerkjes: Mombi's House, Cornfields, Broad Swift River, Guardian's Room, Main Street, Emerald City (Conquered), City of the Winkies, Palace of the Tin Woodman, Royal Laundrey, Country School House, Village of the Field Mice, Pock-Marked Steps of the Palace, Jackdaws Nest, Gem Fountain en de heerlijke uitsmijters Glinda's Gardens en Glinda's Campaign Tent.

Meer dan 90 grafische talenten werkten mee aan deze schepping. Die krijg je niet in een TD927 Astromega van Van Hool. Dat kan tellen.

Dominique

 

 

20:15 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the card game of oz |  Facebook |

24-04-14

Goede heksen, slechte heksen en een veldmuis met zonnebril.

In ‘The Card Game of Oz' (1 tot 4 spelers) probeert u als auteur - het is een keertje iets anders - karakters, locaties, voorwerpen en gebeurtenissen uit ‘The Wonderful Wizard of Oz’, het legendarische boek van L. Frank Baum, aan elkaar te linken zodat er een mooi verhaal ontstaat. Dat doet u door te dobbelen en kaarten (uit een gemeenschappelijke stapel) aan locaties uit te spelen. Uw dobbelresultaat bepaalt hoeveel kaarten u mag trekken en uitspelen en hoever u uw karakters langs de locaties, zes in totaal, kunt verplaatsen.

Uiteraard speelt u voor overwinningspunten. Die krijgt u voor de karakterkaarten die u tijdens het spel hebt uitgespeeld, eventueel opgepompt met objecten, magie, effecten en de invloed van locaties. Ze worden uitgedeeld van zodra een spelen een sleutelfiguur uit het boek op het eind van het locatiespoor heeft geplaatst.

Het einde van het spel bepaalt u zelf door een zogenaamd prime karakter op de “The End” kaart op het einde van uw avonturenspoor te plaatsen. Daar moet u erg goed mee oppassen want dat karakter gaat dan niet bijdragen aan uw eindscore. Soit, karakters die zich tijdens de aftiteling op het locatiespoor bevinden leveren u wel punten op. Wie er het meeste heeft verzameld wint.

The Wizard of Oz, al jaren ben ik erdoor gefascineerd. En het is nog erger geworden sinds het verschijnen van de licht verontrustende en ontregelende roman “Wicked” van Gregory Maguire, Geen wonder dat mijn spelershart een vreugdesprongetje maakte toen dit spel onverwacht op de deurmat plofte.

Het genieten begint al bij het openen van de, verrassend grote, doos. Wat daarin zit is gewoonweg sprookjesachtig prachtig: de kaarten, de locaties, de speciale dobbelstenen, de niet verwachte extraatjes en de verhaaldoosjes waarin u de storypacks kunt bewaren. Het mooiste artwork dat ik ooit in een spel heb gezien, beste medespeler, bevindt zich in The Card Game of Oz, en dan vooral op de grote locatiekaarten. Mijn mond, toch het een en ander gewend, viel gewoon open van verbazing.

U hebt wel wat werk om de juiste kaarten voor de vier verhaallijnen (storypacks) uit te zoeken, maar de schoonheid van het bovengenoemde artwork compenseerde dit monnikenwerk ruimschoots.

Op schoonheid alleen kan een spel uiteraard niet teren, dus maar onmiddellijk de tanden gezet in storypack 1.

Ik was aangenaam verrast.

Zo’n storypack is samengesteld uit locatielaarten, waarvan er bij spelaanvang zes willekeurig worden uitgelegd, en een corresponderende kaartendeck.

Liggen het wandelpad en de goed geschudde trekstapel klaar begint de pret.

Het dobbelen voor de “story points” op zich, een steeds terugkerend ritueel als uw beurt begint, is al een aangename bezigheid. U hebt die actiepunten immers nodig om kaarten uit te spelen, locaties te wijzigen en uw karakters te bewegen richting “The End”, waar hopelijk de overwinning op u ligt te wachten. U begint met vier blauwe basis dobbelstenen en u mag deze voorraad met een gouden exemplaar aanvullen per karakter dat u al in het spel hebt gebracht. Daarbovenop mag u per kaart die u aflegt (archiveert) ook een extra gouden dobbelsteen gooien. Het maximum aantal dobbelstenen is tien, vier blauwe en zes gouden. De blauwe dobbelstenen zorgen ervoor dat u altijd minstens één klaproos, het symbool voor een actiepunt, gooit. Mooi.

Met die klaproosjes gaat u aan de slag.

U kunt ze gebruiken om kaarten van de stapel op hand te trekken (één per kaart), een karakter naar keuze naar een aangrenzende locatie te begeven, locaties om te wisselen met locaties uit de voorraad (twee klaproosjes per locatie) en kaarten uit de hand te spelen. Niet gebruikte klaproosjes gaan op het einde van uw beurt reddeloos verloren.

Erg leuk: de gebeurteniskaarten, die u na betaling - u mag meer betalen om te bluffen - gedekt voor u mag leggen om ze later in het spel op elk moment te activeren. Onmiddellijk open spelen mag ook, maar ik heb ondervonden dat een goed getimede druk op uw tegenstander wonderen kan doen. Vooral zijn onwetendheid, zeg maar angst, doet hem met de rem op spelen en dat is erg leuk voor u.

Wat dit erg interactieve spel ook zo leuk maakt is dat u het gevoel hebt dat u op elk moment kunt winnen, al lijkt de situatie hopeloos. Na enkele sessies weet u ongeveer welke kaarten zich in de stapel - u kunt kiezen uit vier verhaallijnen, samen goed voor meer dan 230 kaarten - bevinden en waar u naartoe kunt werken om enige kans op slagen te hebben. En zoals al aangegeven kan een gedekte gebeurteniskaart die op het juiste moment wordt geactiveerd wonderen doen.

Ook erg interessant is het handmanagement, gekoppeld aan de wetenschap dat kaarten die werden afgelegd later weer in het spel kunnen opduiken. Ervaren Oz bezoekers weten daar dan ook heel slim mee om te gaan.

Voor de deckbuilders onder ons: u kunt naar believen een eigen storypack samenstellen, een eigen verhaallijn als het ware. Het is eens wat anders, een gemeenschappelijke trekstapel bouwen. Meestal doet u dat alleen voor uzelf.

The Card Game of Oz schittert als tweespeler spel. Met drie of vier hebt u moeite het overzicht te bewaren en durft het einde zich al eens abrupt aandienen. Nee, u moet hier echt voor het duel gaan. Dan geniet u maximaal.

En als u verliest hebt u lekker kunnen genieten van de schoonheid en de steeds weer wisselende verhaallijn waarover u na afloop nog eens lekker met uw tegenspeler(s) kunt napraten. “Gezien hoe die veldmuizen en hun koningin mij te hulp schoten en hoe ik de boerin tactisch bij die boerderij heb uitgespeeld, om haar vervolgens met de uitschuifbare ladder kosteloos samen met de blikken man en Eleanor Kemp naar de troonzaal van de Grote Oz te verplaatsen, waarna mijn Munchkin baby mij het broodnodige halve punt bezorgde voor de overwinning?.” Dat zijn het soort discussies die zich na afloop aan uw keukentafel ontvouwen.

Als u zichzelf wil trainen kunt u de solovariant aansnijden waarin u binnen een aantal opgegeven beurten zoveel mogelijk punten moet proberen te halen. Verrassend leuk, deze variant.

Hou geen rekening met de opgegeven speeltijd van 20 minuten. Drie kwartier tot een uur komt eerder in de buurt. Gelukkig staat langer spelen hier gelijk aan langer genieten.

U hoeft geen fan van het Oz universum te zijn om hiervan te kunnen genieten. Misschien geniet u zelfs nog meer als u uw eerste verwonderde stappen zet in deze eigenaardige, sprookjesachtige wereld.

Nieuwe storypacks zijn op komst. Ik kan nu al niet wachten.

Toeslaan!

Dominique

 

The Card Game of Oz

Game Salute / Orion’s Bell, 2014)

James C. O’Connor

1 tot 4 spelers vanaf 14 jaar

20 minuten

 

13:53 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the card game of oz |  Facebook |

28-07-13

Spiel 2013: een vooruitblik (deel 10)

The Card Game of Oz (Game Salute / Orion’s Bell)

In ‘The Card Game of Oz' (1 tot 4 spelers) probeert u als auteur - het is een keertje iets anders - karakters, locaties, voorwerpen en gebeurtenissen uit ‘The Wonderful Wizard of Oz’, het legendarische boek van L. Frank Baum, aan elkaar te linken zodat er een mooi verhaal ontstaat. Dat doet u door te dobbelen en kaarten aan locaties uit te spelen. Uw dobbelresultaat bepaalt hoeveel kaarten u mag trekken en uitspelen en hoever u uw karakters langs de locaties kunt verplaatsen.

Uiteraard speelt u voor overwinningspunten. Die krijgt u voor de kaarten die u tijdens het spel hebt uitgespeeld en ze worden uitgedeeld van zodra een sleutelfiguur uit het boek op het eind van het locatiespoor werd geplaatst.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Werd u recentelijk tijdens het zappen op tv niet toevallig geconfronteerd met de film ‘The Wizard of Oz’? En speelde Oz ook geen niet onbelangrijke rol in Tovenaarsglas, het vierde deel van de 'De Donkere Toren' cyclus (Stephen King) die u toevallig net nu aan het lezen bent? En staat het heerlijke Wicked (Slecht) van Gregory Maguire, dat wel een heel speciaal licht laat schijnen op de wereld van Oz, al niet voor de tweede keer op uw leeslijst? En is het niet zo dat u nog steeds niet helemaal bent bekomen van de doortocht van Ozzy Osbourne op Graspop 2012? Dat kan allemaal geen toeval meer zijn: het universum wil gewoon dat u dit spel aankoopt.

U hebt, na het oplopen van een jeugdtrauma bij het bekijken van The Wizard of Oz in 1969, nog een appeltje te schillen met The Wicked Witch of the West. U gaat deze kans niet voorbij laten gaan.

The Card Game of Oz leent zich uitstekend, misschien zelfs het best, tot een duel voor twee spelers. Dat klinkt u als muziek in de oren.

U houdt van het raceprincipe dat dit spel hanteert. Snelheid is geboden maar het spel afmaken levert u niet bepaald een extra bonus op, integendeel. De gedekt uitgespeelde kaarten van uw tegenstander zullen u trouwens wel twee keer doen nadenken voor u er een einde aan maakt.

U speelt graag solo.

U hebt een zwak voor prachtig artwork.

U probeert al jaren uw vrouw van de Meir naar de speeltafel te lokken. Dit zou wel eens de heilige graal kunnen zijn waarmee dat lukt.

U geniet graag van een goed verhaal dat zich mondjesmaat ontvouwt naarmate u verder speelt en u houdt van nabesprekingen. Niet voor niets dat het innovatief speltechnisch concept dat in dit spel wordt toegepast, het Storyline Game System™, als merk werd gedeponeerd. U kunt bijna niet wachten.

U houdt van ontdekkingstochten met veel afwisseling.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Game Salute en Orion’s Bell voorbij want:

Er staat veel, heel veel, tekst op de kaarten en dat schrikt u toch een beetje af.

Ondanks de overdaad aan tekst hebt u het gevoel dat dit een erg luchtig spelletje is en dus niets voor u.

U houdt van spellen die niet te lang duren maar 20 minuten is voor u toch net iets te kort. U wil toch een beetje het gevoel hebben dat u uw tanden in iets zet.

Dat Storyline Game System™ is volgens u maar een vehikel om u over de streep te kunnen trekken. U moet daar eens goed mee lachen.

Als u een interessant kaartgestuurd duel wil spelen dat speltechnisch veel gelijkenissen vertoont met The Card Game of Oz legt u gewoon Realm Lord (Darkforge) op tafel. Daar kan geen ander kaartspel aan tippen, tovenaar of niet.

Dominique

 

13:01 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the card game of oz |  Facebook |