07-11-13

Uw redding: een demonische lift..

Er zijn van die spellen die zo belachelijk zijn dat u zich afvraagt: waar halen ze het in godsnaam vandaan?

Spank the Monkey is er zo eentje. Dit erg leuke spel werd beroemd en berucht omwille van de naamkeuze die, tot grote verbazing van de Zweedse makers, niet ‘sla de aap’ betekent, maar wel - ik moet nu even voorzichtig zijn, er lezen misschien kinderen mee - ‘bejegen het mannelijk geslachtsorgaan op zodanige wijze dat het resulteert in een fysiek genotsgevoel ’.

Vandaar de ietwat veiliger titel van dit ‘Spank the Monkey’ broertje: Primate Fear.

In tegenstelling tot Spank the Monkey, waar u achter de aap aanging, zit de aap nu achter u aan. Nadat hij zich opnieuw bijeen heeft geassembleerd tenminste, want hij ligt in onderdelen begraven onder de stortplaats, uw professionele biotoop. De makers noemen hem dan ook heel toepasselijk Frankenmonkey.

Net als in Spank the Monkey moet u met de 120 aangeleverde kaarten een toren bouwen van afval. Een toren waarop u klimt om uit de grijpgrage klauwen van Frankenmonkey te blijven. Ondertussen probeert u de torens waarop uw tegenspelers zitten zo laag mogelijk te houden. Dan krijgt Frankenmonkey hen eerst te pakken en stijgen uw kansen op de overwinning.

Frankenmonkey regenereert zich als er kaarten met een regenereersymbool worden uitgespeeld en van zodra hij alle onderdelen weer heeft ingepast komt hij achter u aan, langzaam maar wel heel zeker.

Tijdens uw beurt bouwt u dus aan uw toren en probeert u tezelfdertijd uw tegenstanders richting Frankenmonkey te sturen. U mag uw toren verhogen met 1 afvalkaart en 1 versterkingskaart. De prachtig geïllustreerde kaarten werden lekker thematisch gehouden. Wat bijvoorbeeld te denken van een stapel horrorfilms, een bezeten lijkwagenwrak, een voodootroon, lijkzakken, een beenderaltaar, een demonische lift, een kwaadaardige mannequinpop en een kerkhofpoort?

Aanvalskaarten - u mag er tijdens uw beurt zoveel spelen als u wil - laten u toe de torens van uw tegenstander af te breken, afhankelijk van waar u zich op uw eigen toren bevindt. Met een handaanval kunt u alleen actie ondernemen op dezelfde hoogte als waar u zit, met gooikaarten kunt u eender welk onderdeel van een toren van uw tegenstander uitschakelen en met een verrassingsaanval kunt u nog veel leukere dingen doen. Zo kunt u met een slijmerige gigantische tentakel een torenonderdeel bij een tegenstander stelen.

Uw tegenstander laat zich echter niet zomaar oprollen, hij heeft verdedigingskaarten waarmee hij kan proberen uw aanval af te slaan. Een speciale dobbelsteen beslist uiteindelijk hoe het conflict afloopt. Erg leuk is de potentiële kettingreactie die een aanval kan uitlokken, waarbij meerdere onderdelen als een kaartenhuis in elkaar storten. Het verdient dan ook aanbeveling dat u de zwaarste afvalonderdelen onderaan bouwt.

Het spel eindigt als u als enige overleeft of, als u de Zweedse huisregels toepast, op level 25 van het spelbord geraakt. Frankenmonkey wint als de trekstapel leeg is of als hij tegelijkertijd de overgebleven spelers het hoekje om helpt.  

Spank the Monkey is een mijner favoriete kaartspellen - nummer 179 in mijn persoonlijke top 2000 -, zeker met de uitbreiding. Primate Fear wijkt in beperkte mate af van het basisprincipe van Spank the Monkey, maar toch net genoeg om een apart soort spelplezier te creëren.

Veel en prachtig geïllustreerde kaarten, heel veel interactie en humor, een origineel thema en een stijgende spanning naarmate Frankenmonkey zichzelf regenereert en uw toren op probeert te klimmen. Deze eigenschappen op zich staan al garant voor een geslaagde speelavond. Dat de kaarten ook nog eens perfect combineerbaar zijn met Spank the Monkey is al helemaal een meevaller. Daarbovenop zit het kwalitatief hoogstaande spelmateriaal in een erg toepasselijke doos, in de vorm van een doodskist. Iets voor uw Halloween thema-spelavond van volgend jaar misschien?

Houdt u echter niet van spellen waarin u voortijdig het strijdperk moet verlaten loopt u beter een speeltafeltje om. Doe wel oordopjes in want het geschreeuw, gelach en gejoel aan de Primate Fear speeltafel zou u wel eens kunnen gaan irriteren terwijl u met Amerigo bezigt bent.

Dominique

 

Primate Fear

Gigantoskop, 2013

Peter Hansson

2 tot 6 spelers (geen leeftijdsgrens aangegeven)

45 minuten

 

17:16 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: primate fear |  Facebook |