17-04-11

Heren van Rokland

Medespeler,

Als u uw wilde nachten nog wat wilder wil maken en op zoek bent naar de ultieme achtergrondmuziek voor het bedrijven van de schone deugd der liefde, luister dan even naar de nieuwe van Sade, Love Is Found. Een heel toepasselijke naam voor dit afrodisiacum. En ondanks het risico dat ik loop uw aandacht nu onmiddellijk te verliezen aan die voor uw partner, plaats ik hieronder toch even de link naar waar u kunt gaan luisteren. Laat u voortal niet in slaap wiegen door de ouderwets aandoende intro. Vanaf seconde 54 wordt u volledig op uw seksuele wenken bediend.

http://www.youtube.com/watch?v=v29hLQnr1fo

Alles voor de liefde nietwaar?

Voor zij die zijn gebleven heb ik nu een interessant nieuwtje.

Z-Man Games komt met een kaartspel dat elementen in zich draagt van Three-Dragon Ante, Condottiere, Straw, Court Of The Medici en Havoc: The Hundred Years War. Wie een beetje mee is in de spellenwereld is de haringen van zijn tent aan de ingang van zijn favoriete spelleverancier al aan het inslaan.

De nieuweling heet Lords Of Scotland.

Ik zal u even meegeven waarom u voor dit spel extra opmerkzaam moet zijn.

U speelt gevechtsrondes met clanleden waarin na vijf beurten de winnaar wordt bepaald. Punten worden door middel van het kiezen van supportkaarten, die voor de aanvang van een gevechtsronde worden opengelegd, verdeeld. Elke speler krijgt er eentje op het einde van een gevechtsronde en hebt u zich niet voldoende ingezet blijft u met de restjes zitten. Restjes in dit spel zijn meestal kaarten van lage waarde. Het opbouwen van uw, hopelijk sterkste, hand vormt de kern van de gevechtsrondes. Ik vond dit in Havoc: The Hundred Years War al een heel leuke bezigheid, hier doet men er naar verluidt nog een schepje bovenop.

U kunt met z’n zessen aan de slag - al verliest het spel dan wel een beetje aan slagkracht - en u bent snel weer aan de beurt. Een beurt is immers snel afgehandeld omdat u slechts kunt kiezen tussen clanleden uitspelen of clanleden rekruteren (van de eventueel openliggende kaarten of van de trekstapel).

Elke clan heeft een speciale eigenschap die actief wordt als hun openliggende kaarten de laagste waarde hebben. Als u Three Dragon Ante al hebt gespeeld - indien niet: zeker doen, bij voorkeur de Emperor’s Gambit versie - weet u wat dit betekent. Hier zorgt dat voor nog meer problemen dan in Three Dragon Ante omdat het uitspelen van clanleden met een hoge waarde u meer perspectieven biedt voor het winnen van een gevechtsronde. Er staan u dus enerverende dilemma’s te wachten. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de afweging welke kaarten u opspaart voor, mogelijk lucratievere, gevechtsrondes die nog in het verschiet liggen.

U kunt kaarten gedekt uitspelen om te bluffen of als u iets te verbergen hebt. Speciale eigenschappen moet u dan wel achterwege laten.

Op een dik half uur bent u klaar en gaat u gegarandeerd opnieuw beginnen. Meer zelfs, de makers geven op de doos exact aan hoe lang een spelletje duurt: 35 minuten.

En het vraagt heel weinig plaats in uw spellenkast.

Bij Decathlon hebben ze momenteel interessante kampeerspullen in de aanbieding.

Dominique

 

11:25 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lords of scotland, preview, z-man games |  Facebook |

02-04-11

Blub

Mermaid Rain (Gentosha Education / Z-Man Games)

Ik ken u. Ik weet dat u voortdurend in uw digitale kraaiennest zit, met uw beeldscherm de spellenhorizon afspeurend. Eigenlijk zou u uw tijd beter verdoen met het herspelen van wat oudere spellen, maar kom, ik knijp een oogje dicht en zal u helpen uw kijker de juiste kant op te richten.

Waar u naar op zoek moet gaan is het eiland genaamd Z-Man Games. Hebt u dat gevonden moet u even inzoomen op de dozen genaamd Mermaid Rain, die inscheepklaar op de kade liggen.

Ik zou ook al plannen maken om een van die dozen te pakken te krijgen.

Ik zal u schrijven waarom.

Het moet een kleine zeven jaar geleden zijn dat ik Mermaid Rain voor de eerste keer speelde. Ik weet niet goed meer waar en met wie dat was, maar wat ik wel weet is dat ik mij toen enorm heb geamuseerd.

Dat amusement werd vooral gegenereerd door het tweefasige spelsysteem waarin u, zeemeermin zijnde, eerst kaartsetjes à la poker moet samenstellen om vervolgens met de kaarten die u daarvoor niet gebruikt - u leest dit goed - op de golven te gaan surfen. Tijdens dat surfen verzamelt u uit het blauwe sop al het moois waarop uw vinnen de hand kunnen leggen. Dat gaat van schelpen over koralen tot parels, vijf verschillende soorten in totaal. Zowel met de kaartsetjes als met uw verzamelobjecten kunt u punten scoren. De spanningsboog die het maken van kaartensets om te scoren en het tegelijkertijd opzij houden van kaarten om in de tweede fase naar de oceaanschatten op zoek te gaan creëert is een zeer aangename. U gaat kunnen maar niet willen en willen maar niet kunnen. Erg uitdagend. Als ik u daarbij ook nog wijs op het feit dat de speler met de beste “pokerhand” in de eerste fase de tweede fase als eerste mag aansnijden kunt u zich een beeld vormen voor welke dilemma’s u zoal komt te staan.

U scoort dus onmiddellijk voor pokersetjes en bij de eindtelling voor de setjes van uw verzamelde schatten, maar dit laatste pas na het betalen van een bescheiden bijdrage aan de zeeheks. Belastingen zeg maar. Afhankelijk van de hoeveelheid schatsoorten in uw resterende verzameling krijgt u bonuspunten. Hebt u bepaalde schatten niet krijgt u per ontbrekende soort vijf strafpunten. Spelen, beste medespeler, doet soms pijn. 

Als u vergelijkingspunten zoekt: Mermaid Rain heeft raakvlakken met Elfenland en Taj Mahal. Van Taj Mahal durf ik het niet beweren, maar Elfenland gaat moeiteloos in de achterzak.

Het ontschepen zou ergens in april plaats moeten vinden. Zet u al maar op een bankje aan de waterkant.

Dominique

 

19:38 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mermaid rain, preview, z-man games |  Facebook |

18-03-11

Koninginnen niet toegelaten

King Of Tokyo (Iello / Homo Ludicus)

King Of Tokyo is er eentje die u in de gaten moet houden.

Niet omdat Richard Garfield De Grote de bedenker is - Roborally heb ik hem nog altijd niet vergeven - en al zeker niet voor het prachtige materiaal, maar wel omdat het gewoon erg, héél erg leuk is. Onder andere omdat hier een aansprekende dynamiek wordt aangeleverd waarbij de toepassing van het gekende fenomeen ‘bashing the leader’ de leader in kwestie zowaar extra punten oplevert. Meer nog, de leader kan naar eigen goeddunken - uit lijfsbehoud - de leidersfunctie overdragen naar een andere speler waardoor die op zijn beurt weer extra kan punten, maar daardoor ook weer in het oog van een storm terechtkomt. Een storm wiens vernietigende kracht wordt gevoed door mutanten, gigantische robots en buitenaardse monsters met quasi onuitspreekbare namen. Ga daar maar eens aanstaan, met die voorraad steen en hout en erts en goud en interessante zeevaartroutes uit uw saaie eurootje.

Als u eerder kickt op het laten groeien van een extra monsterachtige kop waarmee u extreem hard kunt bijten in plaats van het in stilte heen en weer schuiven van gekleurde blokjes op spreadsheetachtige spelborden weet u wat u te doen staat.

En vooral wanneer: in april 2011.

Dominique

 

18:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: king of tokyo, preview, iello |  Facebook |

17-03-11

TAGTFOS

The Awful Green Things From Outer Space (Steve Jackson Games)

Als u wilt weten waar Bruno Faidutti de mosterd haalde voor Red November moet u hier eens rustig naar kijken. Krijgt eindelijk een degelijke remake - mijn eerste memorabele sessie vond begin jaren 80 plaats en ik herinner me nog alle gore details - en u zou daarvoor de spelgoden op uw blote knieën moeten bedanken, temeer omdat samen met het opgewaardeerd spelmateriaal ook de uitbreiding “Outside The Znutar“, in de doos zit.

Remake is eigenlijk een understatement. Met deze versie zitten we al aan editie 8, maar dit wordt de eerste waarin het spel zich manifesteert zoals het zou moeten: met een stevig spelbord en kwalitatief betere spelonderdelen.

In dit spel bevindt u zich op een ruimteschip dat wordt geënterd door u bijzonder vijandig gezinde aliens. Eén speler controleert de bemanning van het ruimteschip, de andere - het is een spel voor twee - de aliens. Het ruimteschip zit volgestouwd met (potentiële) wapens, alleen weet de ruimteschipeigenaar niet wat het effect van deze wapens is tot op het moment dat het tegen de aliens wordt ingezet. Dat betekent dat de confrontatie met de aliens willens nillens móét worden aangegaan, waarbij het op zoek gaan naar het meest effectieve verdedigingsmiddel een niet te verwaarlozen nevenactiviteit is. Een veel leukere activiteit dan de gemiddelde fotozoektocht zeg maar. In de praktijk komt dat er bijvoorbeeld op neer dat u een laserstraal op een alien afvuurt om er vervolgens luid krijsend als een speer vandoor te gaan omdat de laser blijkbaar als lastige bijwerking heeft dat de aliens zich in aantal hebben verdubbeld. Een goedgemikte augurk uit de mess daarentegen kan op diezelfde aliens dan weer de impact hebben van een 50 megaton TNT waterstofbom.

Claustrofobische spanning, tijdsdruk, verrassingsstress, variatie en vooral veel gegrinnik: het zijn allemaal sensaties die uw deel worden tijdens een spelletje TAGTFOS, eender welke rolverdeling u hanteert.

Er zijn er die voor minder naar de spellenwinkel hollen.

Voor iets mufs als Merkator bijvoorbeeld.

Dominique