13-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 13

4X-spel van het jaar

MARCH OF THE ANTS (WEIRD CITY GAMES)

Het is een populair genre de laatste tijd, spellen die zich focussen op een combinatie van exploreren, expanderen, exploiteren en extermineren.

Het spel dat daar in 2015 het beste in slaagde, en gewoon het leukste was, was March of the Ants. Een spel voor 1 tot 5 spelers over het managen van een mierenkolonie.

Exploreren? Check. Vanuit het nest op onderzoek gaan in het omliggende gebied, zich hier aandienend onder de vorm van lekker grote zeszijdige tegels.

Expanderen? Check. Op die zeszijdige tegels de interessantste velden in bezit nemen, om van daaruit verder te exploreren maar ook om de kolonie te voeden, larfjes te kweken en gewoon overwinningspunten binnen te halen. Of verder te evolueren naar sterkere mieren, met een sterke kop (nodig om gevechten te kunnen winnen), een stevig borstgedeelte (nodig om verder en sneller te kunnen voortbewegen) en een geprononceerd achterlijf (nodig om extra voedingsstoffen te produceren zodat de kolonie nog sneller kan groeien).

Exploiteren? Check (zie hierboven)

Extermineren? Check. Wilt u expanderen gaat u uw begerige blik richten op gebieden die al door andere kolonies zijn ingenomen. Dat kan alleen worden opgelost door een gevecht, al is een slimme mier meestal ook een vredelievende mier. Neemt u het niet tegen andere mieren op moet u nog altijd opletten voor de agressieve duizendpoten die u op elk moment - tijdens het exploreren - tegen het lijf kunt lopen.

Vier leuke spelmechanismen om uit te proberen dus, in een thematisch erg geslaagde omzetting. Met een erg interessant rondeverloop ook,  waarbij elke speler altijd betrokken is en samen met de actieve speler aan de slag mag. Daarbovenop kunt u ook een solo- en een coöperatieve variant aansnijden.

March of the Ants geeft ook gelijk het goede voorbeeld over hoe spelregels er zowel inhoudelijk als vormelijk moeten uitzien en hoe een persoonlijk spelersbord moet worden aangepakt.

Topklasse.

Mijn gedetailleerde bespreking vindt u in de rechterkolom.

Dominique

 

23:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: march of the ants |  Facebook |

21-03-15

Mier op een rij

March of the Ants

Thema, thema, thema.

Een term die mij na aan het hart ligt als het om spellen gaat. Dikwijls staat het thema pal overeind tot het spelen zelf begint en de speltechnische omzetting zo zwak blijkt dat het als een soufflé in elkaar zakt.

Niet zo met March of te Ants.

Wat een thematische omzetting is me dit zeg.

Mocht ik nu al de 'De Tafel Plakt!' Awards 2015 uitreiken haalde March of the Ants zonder enige twijfel die van thema van het jaar binnen.

Mieren, beste medespeler, behoren samen met de mensheid tot de twee meest ontwikkelde beschavingen op aarde. Meer zelfs, we kunnen nog heel wat leren van die minuscuultjes. Dit spel vormt dan ook een ideale opstap om dat leerproces aan te vatten.

Een mierenkolonie beheren doet u hier, in een idyllisch weidelandschap en met een stelletje concurrenten in de onmiddellijke nabijheid.

Vanuit een centrale tunnel exploreert u (door zeshoekige tegels aan de hoofdtunnel aan te leggen en uw miertjes naar de collectie- en controlevelden op tegels te verplaatsen), evolueert u (door evolutiekaarten uit te spelen op uw kop, thorax en achterlijf), vecht u (door concurrent mieren en agressieve duizendpoten aan te vallen of te weerstaan), ondergaat u de wetten van de natuur (door gebeurteniskaarten uit te spelen), marcheert u (door larven tot mier uit te broeden en ze vanuit de broedkamer naar het gangenstelsel te verplaatsen), oogst u (door kaarten van de trekstapel te trekken) en rust u (door even geen acties te doen).

Dit alles in het teken van het binnenhalen van de meeste overwinningspunten, waarvan het eindtotaal op het einde van vierde (normaal spel) of vijfde (lang spel) aan u wordt geopenbaard. Punten scoort u tijdens het spel door controlepunten op tegels te bezetten, gevechten tegen vijandige mieren en duizendpoten te winnen, strategisch gelegen tegels te bezetten, kolonie doelstellingen te realiseren en gelijkmatig te evolueren (kop, thorax en achterlijf). Op het einde van het spel krijgt u nog bonuspunten voor de meeste larven, het meeste voedsel en de meeste handkaarten.

Het thema sijpelt - wat zeg ik: buldert - door in elke actie die u onderneemt. Elke actie die u kiest heeft trouwens een reactie als consequentie, een bijkomende actie die elke andere speler mag uitvoeren. Exploreert u mogen uw concurrenten een larve vanuit hun broedplaats als mier naar een tegel verplaatsen waarop ze al minstens een mier hebben staan, marcheert u mogen uw concurrenten ook 1 mier verplaatsen (u mag er zelf 5 verplaatsen als u deze actie kiest, eerst larven en dan mieren), oogst u mag elke concurrent een larve aan zijn broedplaats toevoegen (zelf mag  u 2 kaarten van de trekstapel trekken) en speelt u een kaart mag elke concurrent 1 kaart afleggen en er een nieuwe voor in de plaats trekken. U denkt dus wel twee keer na vooraleer u welke actie wanneer kiest.

Elke tegel heeft controle- of collectievelden. Leuke dingen vindt u daar en die verzamelt u van zodra de koninginfase zich aandient. Voedsel hebt u nodig om te exploreren, marcheren en te oogsten maar ook om uw mieren te voeden op het einde van een ronde. Larven hebt u nodig om uw kolonie uit te breiden, kaartsymbolen laten u toe kaarten te trekken zonder er een actie voor te moeten doen en kroontjes geven u gewoon naakte overwinningspunten. Controlevelden geven aan welke kolonie de tegel in kwestie controleert. Dat is van belang voor de puntentelling maar ook voor eventuele gevechten die in de soldaatfase plaatsvinden.

Want u moet strijden om uw voortbestaan. In de soldaatfase met name. Meer mieren dan controle- en collectievelden op een tegel en het is hommeles, om over duizendpoten nog maar te zwijgen. Een eenvoudig vechtsysteem, waarin rekening wordt gehouden met het aantal mieren, uw evolutiegraad van uw kop en de sterkte van eventueel tijdens de strijd uitgespeelde handkaarten, laat al snel zien wie aan het langste en kortste eind trekt. De winnaar krijgt 1 punt, maar aan beide kanten vallen er slachtoffers. Wil u vechten moet u goed overwegen waar en wanneer u dat doet.

De koningin geeft u in de koninginfase ook nog eens 2 voedsel of 5 larven bij koninklijk decreet, zomaar. Is leuk, maar u wordt hier niet zelden voor een verscheurende keuze geplaatst. Hebt u bijvoorbeeld onvoldoende voedsel in voorraad beginnen uw mieren uw arme larfjes op te eten. En die larfjes hebt u dan weer nodig als u leuke dingen wil gaan doen in de ondergrond van die idyllische weide van enkele alinea's geleden.

Na 4 of 5 ronden is het over met de mierenpret en wordt de winnaar bepaald. Dat gebeurt op een handig scorebordje waarop eerder al de tussentellingen werden weergegeven. 

Functionaliteit

Was ik al lyrisch over de speltechnische implementatie van het thema, over het spelmateriaal ben ik mogelijk nog meer te spreken.

Die persoonlijke beiderzijds bedrukte spelersbordjes, ik heb nog nooit zo'n functionele handigheidjes gezien. Alle mogelijke acties en reacties staan er overzichtelijk op aangegeven, je ziet je mieren (door het uitspelen van kop, thorax- en achterlijfkaarten) als het ware tot leven komen en er is ruimte voorzien voor stockage van je larven en voedsel. Ook je basisvaardigheden die door je evolutie extra worden getriggerd (de kop zorgt voor extra kracht tijdens de gevechten, de thorax verhoogt de mobiliteit en het achterlijf zorgt voor extra voedsel tijdens de sluimerfase) staan mooi onder het symbool vermeld. Handig, erg efficiënt en tijdbesparend.

Alsof het allemaal nog niet genoeg is krijgt u ook overduidelijke overzichtskaarten meegeleverd die al uw vragen beantwoorden. Het prima spelregelboek met tal van voorbeelden maakt de klus helemaal af.

Ook de Grote Tunnel, waar altijd vrede heerst, het een drukte van jewelste is en waar de ronde teller met een boomblad wordt aangedreven, is een genot om naar te kijken. Dubbelzijdig bedrukt is die, zodat u ook solo en met z'n tweeën aan de slag kan.

De kaarten zijn prachtig geïllustreerd en erg sfeervol. De doosillustratie op zich is trouwens al een schilderijtje waard.

Even wat gemiereneuk. Wat het nog mooier zou maken zijn mieren- en larvefiguurtjes. Nu moet u het doen met, weliswaar functionele, gekleurde blokjes. Het zit het speelplezier helemaal niet in de weg maar het ware wel mooi geweest, mierenmeeples. Duur ook natuurlijk, vandaar de begrijpelijke keuze voor hout.

Varianten werden ook voorzien. Solo, tegen een legertje steeds sterker wordende duizendpoten? Geen probleem. Coöperatief? U roept maar. Primitieve specimen met Gekke Mieren, Nomadische Mieren, Onvruchtbare koninginnen en Overval Mieren? Speel maar lekker los. Speciale Tegels als extraatje? Ik zoek ze even voor u.March of te Ants is voor u als u een zwak hebt voor insecten, hunkert naar afwisseling, graag evolueert, heel erg kunt genieten van een dynamische spelomgeving, graag af en toe een robbertje vecht of toch minstens potentiële tegenstanders afschrikt, kickt op prachtig spelmateriaal, opziet tegen opzoekwerk tijdens het spelen, kwijlt op een naadloze verbinding tussen thema en spel en nog steeds op zoek bent naar die heilige graal die Ameritrash en Eurodegelijkheid met elkaar verbindt.

8,57 op de Plak-o-Meter.

Als u me nu wil excuseren, ik moet dringend 'De Mieren' van Bernard Werber gaan herlezen.

Dominique

 

March of the Ants

Weird City Games (2015)

Tim Eisner / Ryan Swisher

1 tot 5 spelers vanaf 13 jaar

60 tot 90 minuten

 

 

13:51 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: march of the ants |  Facebook |