14-05-11

Big In Japan

King Of Tokyo..

..heeft mij in menig opzicht aangenaam verrast.

Grote kleine jongetjes als wijzelf hebben niet veel nodig om overstag te gaan voor dit soort spellen. Zet een monster in een typische monsterpose op een kartonnen doos en onze aandacht wordt onmiddellijk gewekt. Totale vernietiging, x-stralen, stalen borstplaten, lijkeneters, aliens: ze trekken ons mannen aan als een lichtbak een gemiddeld konijn.

In King of Tokyo verplaatst u zich in de huid van een gi-gan-tisch monster. Niet dat u veel inlevingsvermogen moet opbrengen. Het enige waaraan u moet denken is vechten en alles kapot slaan. Met de nadruk op alles.

U kunt kiezen uit leukerds als Meka Dragon, Gigazaur, Cyber Bunny, Alienoid, Kraken en The King (niet te verwarren mét) en u begint met een levenskracht van 10 en een score van 0. Opvallend: geen van de monsters heeft een speciale eigenschap. Extra vaardigheden en hulpmiddelen moet u aanschaffen in de plaatselijke monster supermarkt. Later komen we hier nog op terug.

Ook opvallend: geen driedimensionale monsterfiguren in de doos, maar grote en platte bordkartonnen figuren die in een plastic houder moeten worden geschoven. Plat, van bordkarton en in een plastic houder. Dat klinkt niet bepaald opwindend, maar ik vond ze verrassend handig en erg functioneel.

Uw missie: als eerste 20 overwinningspunten verzamelen of als laatste aan tafel enig teken van leven vertonen.

Geef toe, veel simpeler kan een spelopdracht niet zijn. Niet bepaald Caylus dit. Maar wel veel en veel leuker.

Tijdens uw beurt gooit u zes dobbelstenen met daarop de volgende symbolen: 1, 2, 3, een bliksemflits, een hart en een klauw. U mag tot twee keer toe opnieuw gooien en eventueel dobbelstenen wiens resultaat u aanstaat apart leggen.

Afhankelijk van het gegooide resultaat hebt u een aantal mogelijkheden:

Elk trio van hetzelfde getal levert u dat getal in overwinningspunten op. Drie drieën geven u bijvoorbeeld drie punten. Gooit u daarbovenop nóg extra drietjes leveren die u elk ook nog één punt op.

Elke klauw deelt een schadepunt uit aan tegenstanders die zich niet op dezelfde locatie bevinden als u. Eenvoudig gezegd: bevindt u zich in Tokyo - met vier spelers en minder is daar slechts plaats voor één monster - deelt u schade uit aan al uw tegenstrevers, bevindt u zich niet in Tokyo deelt u enkel mokerslagen uit aan de speler wiens monster zich in Tokyo bevindt.

Bliksemschichten leveren u een eenheid energie op, mooi gesymboliseerd door groene - volgens mij radioactief geladen - kubusjes. Op het einde van uw beurt kunt u daarmee interessante kaarten kopen uit een uitlage van drie. Kaarten die uw monsterleven aanzienlijk veraangenamen. Hoe duurder hoe beter natuurlijk, al zijn de laag geprijsde niet bepaald van die aard dat u ze links moet laten liggen. Wat bijvoorbeeld te denken van een extra hoofd, dat u recht geeft op een extra fluogroene dobbelsteen? Of 'bombarderen vanop grote hoogte', kostprijs vier, waarmee u zowel uzelf als uw tegenspelers met drie schadepunten opzadelt? Of de kaart “It Has A Child!” waarmee u vlak voor uw overlijden nog even snel bevalt en de mensheid opzadelt met een nog verschrikkelijkere nakomeling? Of de upgrade “Gourmet” waarbij u een gigantische koksmuts op uw monsterlijke kop zet om vanaf dan bij elke trippel 1 die u gooit 2 extra overwinningspunten binnen te rijven?

Elk hartsymbool laat u toe één levenspunt te helen als u zich niet in Tokyo bevindt. Als u zich in Tokyo ophoudt hebt u daar immers geen tijd voor omdat u vanuit alle wind- en tussenwindrichtingen wordt belaagd.

Het eerste einddoel, het verzamelen van 20 overwinningspunten, krijgt u dus voor elkaar door cijfertjes te gooien, maar ook door naar Tokyo te trekken. Als beloning voor dat risico - er moeten geen doekjes om want een gigantisch risico is het - krijgt u onmiddellijk een overwinningspunt. Meer nog, elke keer als u weer aan de beurt komt terwijl u in Tokyo resideert krijgt u zomaar twee overwinningspunten toegestopt. Dat verleidt uiteraard, maar vraagt ook een zekere stevigheid in uw ongetwijfeld erg grote monsterschoenen. Als u het echter te warm onder diezelfde schoenen voelt worden, en dat wordt het, hebt u het recht te vluchten en plaatsje wissel te doen met de speler die u als laatste aanviel. Blijven of afdruipen is een van de meest interessante en uitdagende beslissingen die u in dit spel moet nemen.

Het tweede einddoel, last monster standing, is een afslag die u onderweg naar de totale vernietiging zonder problemen kunt nemen. Maar ook die is niet zonder risico’s.

Hoe u het ook draait of keert, u wordt door de andere monsters aan tafel voortdurend met argusogen bekeken. En zij gaan zich instellen op wat u aan het doen bent. 

Ik vind de 66 kaarten die dit recept kruiden fantastisch mooi en thematisch erg goed omgezet. Eenvoudig in aanpak ook want slechts twee soorten: actie uitvoeren en afleggen of houden en later benutten. Op het eerste gezicht staan ze een beetje los van elkaar tot u tijdens het spelen interessante combomogelijkheden begint te ontdekken. Wees op uw hoede als u bij een tegenspeler een eurekablik onder de oogleden ziet verschijnen.  Aangezien elke kaart tekst bevat raad ik u aan voor de Engelstalige versie te gaan.

Ook goed gedaan: de monster-draaischijven waarmee u uw score en schadepunten bijhoudt. Dat is een leuke tactiele bezigheid, al zijn de getallen wel een beetje klein uitgevallen waardoor uw tegenspelers u regelmatig zullen komen vragen hoe het zoal met uwe monsterlijke hoogheid gesteld is.

Jammer van de niet afgeronde dobbelstenen. Lekker rollen doen ze niet. Ik raad bij het gooien een recipiënt aan. Het deksel van een schoendoos voldeed bij ons prima. Lekker groot en duidelijk zijn ze dan weer wel.

Ook een nadeel: u kunt uit het spel worden gekieperd, tenzij u nog snel die ene verschrikkelijke nakomeling baart. Al zult u niet echt lang op uw wraakactie hoeven te wachten. Op een half uurtje is alles vernietigd, behalve die spellenvriend daar die met de handen in de hoogte op en neer door uw kamer rent.

Dit is een dobbelspel en u wordt hier geconfronteerd met een dosis geluk, maar dat is Roll Through The Ages ook en daar heb ik er nog maar weinig over horen klagen. Vergis u niet: sturen is mogelijk in King of Tokyo, zelfs meer dan u denkt. Al willen de wielen niet altijd volgen.

Onze drie sessies werden drie keer door het halen van overwinningspunten beslecht, twee keer door het magistrale inzetten en benutten van de kaart “complete destruction”, één keer na een zinderende en spannende finale waarin plots aangegroeide vleugels een determinerende rol speelden.

Zoekt een thematisch zeer geslaagd dobbelspel voor tussendoor, lacht u graag, imiteert u graag monstergeluiden, schuift u alleen aan als u maximaal interactief kunt bezig zijn, bent u graag betrokken bij élke speelbeurt, vindt u het opwindend om met dichtgeknepen billen aan tafel te zitten, bent u het doodsaaie Regenwormen nu echt wel beu en schuwt u het nemen van risico’s niet is er niets dat u mag weerhouden dit aan te schaffen.

RoboRally is u hierbij vergeven, Richard.

Dominique

 

King of Tokyo

Richard Garfield

IELLO / Heidelberger / Homo Musicus / MINDOK / Smart Ltd. , 2011

3 tot 6 spelers vanaf 8 jaar

30 minuten

 

10:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: king of tokyo, monsters |  Facebook |

18-03-11

Koninginnen niet toegelaten

King Of Tokyo (Iello / Homo Ludicus)

King Of Tokyo is er eentje die u in de gaten moet houden.

Niet omdat Richard Garfield De Grote de bedenker is - Roborally heb ik hem nog altijd niet vergeven - en al zeker niet voor het prachtige materiaal, maar wel omdat het gewoon erg, héél erg leuk is. Onder andere omdat hier een aansprekende dynamiek wordt aangeleverd waarbij de toepassing van het gekende fenomeen ‘bashing the leader’ de leader in kwestie zowaar extra punten oplevert. Meer nog, de leader kan naar eigen goeddunken - uit lijfsbehoud - de leidersfunctie overdragen naar een andere speler waardoor die op zijn beurt weer extra kan punten, maar daardoor ook weer in het oog van een storm terechtkomt. Een storm wiens vernietigende kracht wordt gevoed door mutanten, gigantische robots en buitenaardse monsters met quasi onuitspreekbare namen. Ga daar maar eens aanstaan, met die voorraad steen en hout en erts en goud en interessante zeevaartroutes uit uw saaie eurootje.

Als u eerder kickt op het laten groeien van een extra monsterachtige kop waarmee u extreem hard kunt bijten in plaats van het in stilte heen en weer schuiven van gekleurde blokjes op spreadsheetachtige spelborden weet u wat u te doen staat.

En vooral wanneer: in april 2011.

Dominique

 

18:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: king of tokyo, preview, iello |  Facebook |