29-01-13

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2012: deel 29

Spelregelboekje van het jaar

Hooyah: Navy Seals Card Game (U.S. Games Systems, Inc.)

Zowel qua kwaliteit (glossy), inhoud (duidelijk), formaat (mini) als functionaliteit (leest makkelijk in bed) verdient Hooyah: The Navy Seals Card Game deze award. Een mens vraagt zich af hoe men de prijs van dit kleinood zo laag kon houden.

Ik hou van compacte, maar toch geen minuscule regelboekjes. Hooyah: Navy Seals Card Game raakte mijn soft spot precies in het midden. Dit regelwerkje leest erg vlot, is duidelijk en volledig en is, zoals hoger al werd aangegeven, van een onberispelijke kwaliteit.

Runner-up: Kemet (Matagot)

Heerlijk om te lezen, zowel de spelregels als het overzichtsboekje met de krachttegels en de goddelijke interventiekaarten. Viertalig, waaronder het Nederlands. Toch puntenaftrek voor een regeltje dat de Nederlandse vertaling niet heeft overleefd maar die wel terug te vinden is in de Franse, Engelse en Duitse omzetting (wat doet u met uw eenheid als u de goddelijke interventiekaart 'ontkom' uitspeelt: u verplaatst ze naar een aangrenzend vrij gebied). Anders had er misschien wel een eerste plaats ingezeten.

Het blijft een gulden raad: eerst, als u daarvoor gewapend bent, de originele spelregels lezen.

Maar het leuke van deze spelregels is toch de omvang ervan. Acht bladzijden voor een spel met zoveel mogelijkheden en diepgang, het is een erg aangename vaststelling.

Meer van dat.

Tot morgen!

Dominique

 

18:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hooyah: the navy seals card game, kemet |  Facebook |

10-01-13

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2012: deel 10

Samenwerkende vennootschap van het jaar

Hooyah: The Navy Seals Card Game (U.S. Game Systems, Inc.)

Een heerlijk coöperatief spelletje dit. Volledig kaartgestuurd, enorm snel opgezet, erg spannend met zeer snelle beurtwisselingen en niet lijdend aan het "ik en ik alleen bepaal wat er hier gebeurt aan tafel" (ondanks de aanwezigheid van een luitenant-commandant die af en toe heel luid ‘roll call’ mag roepen).

Hooyah: The Navy Seals Card Game is een absolute must als u van intens kaartmanagement houdt, niet opziet tegen snijdbare spanning, houdt van militaire opdrachten die moeilijker worden naarmate de tijd vordert en - wat nu volgt is heel belangrijk - niet opgeeft als u in uw opzet mislukt. Want dit laatste gaat u. U gaat veel meer falen dan slagen en dat kan er bij bepaalde spelers wel eens diep inhakken. Faalangstigen moeten zich hier dan ook meer dan onthouden.

Gelukkig is een sessie zo gespeeld - al helemaal als er eentje van de teamleden voortijdig het loodje legt - en kunt u onmiddellijk in de herkansing.

Erg leuk: de functionele, kartonnen timer die bepaalt hoe lang een submissie maximaal kan duren zonder dat er gewonden - of veel erger: doden - vallen. Dit spelonderdeel, dat na elke spelersbeurt in uurwijzerzin wordt doorgegeven, heeft op een speler de impact van een op scherp staande handgranaat. U moet hen eens in de ogen kijken op het moment van overdracht, dat is genieten.

Runner-up: Mice and Mystics (Plaid Hat Games)

Mice and Mystics is een fantastisch en episch spel met prachtig materiaal, een innovatief scenariogestuurd spelverloop en een thematische omzetting die echt helemaal af is. Het heeft bovendien een finishing touch waar de liefde voor het avontuurlijke bordspel bijna letterlijk van afdruipt.

Maar de prijscategorie waarin dit spel zich bevindt maakt het toch eerder een hebbeding voor de begoede veelspeler en niet voor de doorsnee straatspeler. Dat zorgt voor puntenaftrek bij het eindoordeel. Ook de complexiteit is aanzienlijk groter dan die van Hooyah: The Navy Seals Card Game. U gaat tijdens het spelen regelmatig het spelregelboek moeten raadplegen omdat u al even regelmatig met vragen wordt geconfronteerd. Krijgt u dit spel echter goed in de vingers wordt u getrakteerd op een heerlijke copieuze coöperatieve spelmaaltijd waarbij het duimen en vingers aflikken is.

Van de week trouwens nog een intense sessie van scenario twee gespeeld, waarbij het bevrijden van Tilly uit een muizenval centraal staat. Onze eerste poging faalde jammerlijk, maar bij de tweede was het wel raak. Zonder twijfel speelden bij deze succeservaring mijn leiderscapaciteiten - ik was Collin - een doorslaggevende rol. Getuige daarvan de bewonderende blikken, schouderkloppen, diepe buigingen en de schier eindeloze reeks dankbetuigingen van mijn medespelers na afloop. Het is trouwens niet gemakkelijk de ongeleide projectielen die mijn medespelers zijn in het gareel te houden. Wat het voorgaande exploot, vanuit mijn standpunt althans, nog indrukwekkender maakt.

Bent u avontuurlijk aangelegd, hebt u geen vooroordelen ten aanzien van ongedierte en gaat u graag helemaal op in een goed verhaal, dan moet u Mice and Mystics zeker eens proberen. U gaat aangenaam verrast zijn.

Tot morgen!

Dominique