19-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 19

Make-over van het jaar

The Awful Green Things From Outher Space (Steve Jackson Games)

Al Capone heeft ooit gezegd: “Je komt ver met een glimlach, maar je komt nog veel verder met een glimlach en een wapen.”

Erg, heel erg van toepassing in The Awful Green Things from Outher Space. Alleen weet u als ruimteschipbewoner eigenlijk niet goed wat een wapen is in dit spel. U probeert dan ook de agressieve aliens die uw schip als militair oefenobject hebben uitgekozen met alles wat u binnen handbereik vindt te bestoken. En zo bestaat het dat gooien met een diepvriespakje soepgroenten veel meer schade kan aanrichten dan het plasmakanon waarmee u onder normale omstandigheden muren van drie meter dik omlegt.

Dit is al de achtste reïncarnatie van dit spel en het is, zij het nog lang niet perfect, veruit de beste.

Uit het voorgaande hebt u al kunnen afleiden dat dit spel gedrenkt is in humor. U moet dan ook niet verwonderd zijn als u samen met uw tegenspeler tijdens dit spel voortdurend zit te lachen.

Niet te missen als u een vrolijk mens bent en die vrolijkheid graag al spelend deelt met een medemens.

Runner up: Homesteaders (Tasty Minstrel Games)

Kreeg een fantastische visuele en materiële upgrade en is nu eindelijk het spel dat het had moeten zijn.

Een speciale vermelding gaat uit naar de overwinningspuntenfiches. Het hanteren daarvan geeft zo’n tactiel genot dat menig speler in de late uurtjes op zijn persoonlijke spellenzolder deze kleinoden steeds weer als droge zandkorrels door de vingers laat glijden.

En zo hebben we allemaal onze eigen geheimpjes.

Dominique

 

21-12-11

Cortensville

Biedspellen, ik heb het hier al eens eerder neergeschreven: ik moet er niet van hebben.

Al passeert er soms een uitzondering.

Homesteaders bijvoorbeeld.

Homesteaders heeft me vanaf de eerste speelronde bij het nekvel gegrepen om me vervolgens niet meer los te laten. Waarna ik te maken kreeg met ernstige afkickverschijnselen, meestal ’s nachts, en dat is altijd een goed teken.

In Homesteaders bent u een eenzame cowboy die zijn hout en steentje bijdraagt aan het oprichten van een bescheiden woestijnstadje, liefst eentje waar een spoorlijn doorheen snijdt. Daartoe biedt u op acties en meestal bestaan die acties uit het oprichten van gebouwen.

U begint met een gratis gebouwtje de naam krot niet waardig, gelegen aan een verlaten en stoffige zandweg. Wat daarna volgt is volledig uw eigen verantwoordelijkheid. Als u die verantwoordelijkheid ten volle opneemt en de grootste bijdrage levert aan de urbanisatie van het stukje woestijn waar u resideert wordt de stad naar u vernoemd. Men zou voor minder de mouwen opstropen.

De gebouwen die u na het bieden mag oprichten geven u allerhande voordelen, hetzij eenmalig, hetzij elke ronde en ze behoren elk tot een categorie: residentieel, industrieel, commercieel of speciaal. Om te mogen bouwen moet u dus bieden, op licenties zeg maar en u moet ermee rekening houden dat u nog eens extra bouwkosten moet betalen om ze effectief neer te zetten. Dat kan baar geld zijn maar bijvoorbeeld ook hout of koper of staal.

Dat bieden gebeurt op een centraal bord waarop, afhankelijk van het aantal spelers, de fiches waarop kan worden geboden open worden uitgelegd. Eén speler zal leeg moeten uitgaan maar mag ter compensatie zijn pion vooruitzetten op het spoorweg-ontwikkelingsspoor. Dat levert altijd iets leuks op: een handelsfiche bijvoorbeeld, die u nodig hebt om te kunnen handelen op de plaatselijke markt. Of een spoorwegfiche, die u altijd 1 dollar inkomen garandeert tijdens de inkomstenfase. Of een arbeider, die u op uw gebouwen kunt inzetten om extra inkomsten te krijgen. Of hout, voedsel, staal, goud en vee, waarmee u gebouwen kunt bekostigen en de markt op mag. Op het laatste veld krijgt u zomaar 3 overwinningspunten elke keer als u uw pion een veld vooruit zou mogen zetten. Dat kan lekker aantikken naar het speleinde toe.

Het bieden gebeurt volgens de Evo-methode. U biedt en als u wordt overboden neemt u uw biedblokje weer op hand om eventueel op een andere fiche te overbieden of te passen.

Uw startkapitaal van zes dollar zal al snel wegsmelten als sneeuw voor de zon. Dat kan moeilijk anders want het basisbod voor elke fiche is drie dollar. Gelukkig kunt u leningen aangaan - ik raad u aan dit zeker te doen als u het dirty wilt spelen en op het scherp van de snee wilt concurreren met uw tegenspelers, u bevindt zich tenslotte in het wilde westen - die op het einde van het spel wel met intrest moeten worden terugbetaald. Kunt u dat niet leveren ze strafpunten op volgens het 1-2-3-principe. Drie niet terugbetaalde leningen leveren u dus zes strafpunten op.

U biedt, u bouwt, u past, u leent, u handelt, u verzamelt van alles en ruilt dat alweer in voor wat anders en dat allemaal met als enige doel op het einde de meeste overwinningspunten voor u te hebben liggen.

Bij de eindtelling scoort u voor uw gebouwen en de eventuele bonussen die ze genereren, de puntenfiches die u hebt verzameld en voor elke set voedsel, koper en goud (tijdens het spel vijf zilver waard). Dat vraagt wel wat telwerk maar dat is lekker spannend.

De eerste editie verscheen al in 2009, maar u moet gaan voor de tweede, die van anno 2011. U krijgt dan betere waar voor uw geld. U kunt trouwens niet missen, er staat in grote letters “Second Edition” op de doos.

De illustraties op de kaarten hadden iets gevarieerder gemogen - de gebouwen in elke categorie hebben dezelfde illustratie, een advocatenkantoor ziet er zelfs uit als een circustent (al valt daar ook iets voor te zeggen) - maar aan het speelplezier doet deze misser niets af.

Een speciale vermelding gaat naar de puntenfiches die hier materialiseren onder de vorm van een sheriffster. Leuk en tactiel heel aangenaam. Ook de rest van het materiaal is niet te versmaden, veel in hout ook: zwart gevlekte koeien stellen uw veestapel voor, rode appeltjes uw voedselvoorraad, staalstaven, koperblokken, hout, goudstukken, arbeiders, het zit er allemaal in.

Opvallend: verrassend goed speelbaar met z’n tweeën en dat mag een prestatie genoemd worden aangezien biedmechanismen dit spelersaantal niet echt genegen zijn.

Tot nu heb ik op weg naar de prachtige stad Cortensville steeds gefaald. Maar mijn tijd komt nog, gringo.

Dominique

 

Homesteaders

Tasty Minstrel Games, 2009 (tweede editie 2011)

Alex Rockwell

2 tot 4 spelers vanaf 13 jaar

80 minuten

 

15:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homesteaders |  Facebook |