22-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 21

Geflipt thema van het jaar

KUNE v LAKIA: A Chronicle Of A Royal Lapine Divorce Foretold (LudiCreations)

Een mens komt in nogal eens in gekke en bizarre situaties terecht als het spelen van bord- en kaartspellen tot de hobby behoort, maar dit thema slaat alles.

In deze deckbuilder voor 2 spelers bent u, of u het nu wil of niet, een participerend onderdeel van een vechtscheiding. In een konijnenuniversum.

Vreest niet. U moet niet touwtrekken om de kleine konijntjes, uw servies dat al jaren in familiebezit is gaat er niet aan en u gaat zich niet blauw betalen aan advocaats- en gerechtskosten.

Het komt er gewoon op aan familiale 'hovelingen' - u bent van adel - te beïnvloeden tijdens de echtscheidingsprocedure, zoveel mogelijk bezittingen bijeen te graaien en raad te vragen aan de hovelingen van hierboven over hoe u de zaak best aanpakt. Verse worteltjes durven daarbij al eens helpen.

Het bovengenoemde gebeurt met kaarten en de worteltjes - prachtig uitgevoerd overigens. De kaarten bestaan uit plotkaarten, bezitkaarten en hovelingenkaarten, 48 in totaal. Daar moet u het mee doen, en daar kunt u heel veel mee doen.  En u hebt maar één doel: op het einde van het spel de meeste punten in voorraad hebben.

Afhankelijk van wie u bent scoort u punten voor 'The Edge' kaart, die aan het konijn wordt toegewezen dat het minst agressief is in het hele proces, de kaarten in uw voorraad, de kaarten op zich, de speciale bonuspunten die bepaalde kaarten genereren, de hovelingen die uw kant hebben gekozen en de ambivalente hovelingen (als u prinses Lakia speelt).

Ruk onmiddellijk die trouwring van uw ringvinger want:

Ik weet het, u bent volop aan het scheiden, maar laat alle emotie toch maar achterwege. Rationeel denken en van daaruit handelen is de boodschap. Zonder diep denkwerk, perfecte timing en een briljante strategie gaat u deze tweestrijd niet winnen.

Kune v Lakia bevat meerdere lagen. Deze lagen vrijspelen is erg leuk en uitdagend.

Huwelijken worden voltrokken? Net als een doodvonnis, poneerde Herman Finkers tijdens zijn uitmuntende eindejaarsconférence. Wilt u uw kroniek van een aangekondigde echtscheiding al inoefenen krijgt u hier uw kans.

Aan de andere kant zou dit spelletje uw strandend huwelijk wel eens weer vlot kunnen trekken.

De kaart- en wortelkwaliteit is dik in orde.

U blijft lekker wegkwijnen in uw verstikkend huwelijk want:

Kune v Lakia vergt wat gewenning. U moet dit spel in de vingers krijgen wilt u kans hebben op slagen. Oefenen is aangewezen.

U moet uw hoofd wel goed bij de eindtelling houden. Die duurt bijna net zo lang als het spel zelf.

De tekst op de kaarten is aan de kleine kant.

Dominique

 

Kune v Lakia: A Chronicle Of A Royal Lapine Divorce Foretold

LudiCreations (2015)

Babis Giannios

2 spelers vanaf 12 jaar

30 tot 45 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 6,90

 

 

21-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 20

Puzzel van het jaar (jammer genoeg)

DIE LEGENDEN VON ANDOR: CHADA & ANDOR (KOSMOS)

Dit schreef ik over Chada & Andor in de Spiel 2015 Koopwijzer:

'De Legenden von Andor heeft mij nooit echt aangesproken, maar deze coöperatieve tweespeler variant die zich in het Andor universum afspeelt heeft al mijn alarmsystemen tegelijk doen afgaan.

Dat komt door de Kashgar aanpak. Kashgar: Händler der Seidenstraße, medespeler, was een van mijn favoriete spellen van Spiel 2013. Het originele open deckbuilding mechanisme lag mee aan de basis van mijn verliefdheid. Zorgde dit mechanisme er in Kashgar voor dat u erg leuke dingen kon doen, in Andor stuurt het ook kommer en kwel op u af.

In Die Legenden von Andor: Chada & Thorn gaan beide protagonisten op reis, van Noord naar Zuid, achternagezeten door iets waarvoor naar verluidt zelfs Sauron hemzelve een blokje om zou lopen. Wie of wat het is zult u zelf moeten ontdekken. Laten we zeggen dat uw aankomst in het Zuiden op losse schroeven staat, als het gros van die schroeven ondertussen al niet is verdwenen.

Dwergen schieten u te hulp tijdens uw tocht, maar of zij het tij kunnen doen keren is maar zeer de vraag.

Op zijn zachtst gezegd erg uitdagend, extreem interactief en een must have voor de koppels onder ons.

Eén probleempje: alleen auf Deutsch en met veel tekst op de kaarten. Dat wordt dus wachten op een Nederlandstalige of Engelse editie, of het ongeduld acuut bestrijden met een Duits-Nederlands woordenboek.'

Veelbelovend dus.

Maar na het spelen werden we geconfronteerd met een bijkomend probleempje, of eigenlijk twee.

Ten eerste is een van de drie Thorn heldenkaarten fout bedrukt waardoor u hem, indien u hier geen nadere prospectie naar doet, verkeerd gaat gebruiken en sterker wordt dan hij eigenlijk is. Na het activeren van de zonzijde waarbij u twee wilpunten bekomt moet u hem naar de regenzijde draaien. Het pijltje dat dit aangeeft ontbreekt. Op zich niet onoplosbaar, maar toch.

Het tweede probleem is erger. Het haalt namelijk het speelplezier onderuit door uw avontuurlijke drang te bedelven onder een puzzelactiviteit van heb ik je daar.

Elke etappe, elke beurt eigenlijk, bent u samen met uw collega bezig die puzzel samen te leggen, eentje van kaarten en eentje van figuurtjes op het speelveld. Sommige mensen vinden dat leuk, ik niet. Ik had tijdens mijn spelletjes met Chada & Thorn nooit ofte nimmer het gevoel dat ik in een episch avontuur verzeild was geraakt. Jammer, erg jammer.

Dominique

 

Die Legenden von Andor: Chada & Thorn

KOSMOS (2015)

Gerhardt Hecht

2 spelers vanaf 10 jaar

45 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 5,95

 

 

18:57 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: die legenden von andor: chada & thorn |  Facebook |

20-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 19

Applicatietoepassing van het jaar

XCOM: THE BOARD GAME (FANTASY FLIGHT GAMES)

We kunnen er niet meer omheen, medespeler, de digitale wereld is het bordkartonnen universum binnen geslopen en dat zal alleen maar blijven toenemen. Tot we volledig digitaal spelen waarschijnlijk.

De applicatie die mij het meest plezier toeleverde in 2015 was zonder twijfel die van XCOM: The Board Game. Die sluit immers naadloos aan op het speelplezier op het spelbord, is instelbaar, levert eveneens de spelregels mee aan en neemt u al spelend bij de hand zodat u zeker weet dat u uw beurten juist afwerkt.

Ook de hightech verschijningsvorm en de auditieve ondersteuning zijn allebei top.

Alleen jammer dat de applicatie geen hulp biedt bij het tot een goed einde brengen van een solospel. Integendeel, speelt u dit solo hebt u enkele weken nodig om te bekomen, liefst op een onbewoond eiland met zo weinig mogelijk prikkels.

Ik heb het geprobeerd, solo, omdat ik dit spel zo graag speel. Sindsdien word ik niet zelden 's nachts wakker, badend in het zweet.

Maar verder geen gezeur. Hebt u XCOM: The Board Game nog niet gespeeld raad ik u aan dat zo snel mogelijk te doen. Of wil u eerst nog meer weten? Hier even rechtsaf slaan, naar de kolom 'Spelbesprekingen 2015'.

Dominique

 

18:17 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: xcom: the board game |  Facebook |

19-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 18

Dobbelstenen van het jaar

WIZARDS OF THE WILD: DELUXE EDITION (CrossCut Games)

Met z'n zessen zijn ze, deze speciale zeszijdige dobbelstenen. Paars, gevlamd, lekker in de hand liggend, afgerond aan de hoeken (zoals elke zichzelf respecterende dobbelsteen afgerond hoort te zijn) en met heel duidelijke helwitte, ingegrifte symbolen erop (bliksemschichten, boeken, doodshoofden, diamanten, toverdrankjes en een combinatie bliksemschicht-boeken). U dobbelt en ziet in een oogopslag wat het resultaat is.

Als er dobbelstenen zijn die de perfectie benaderen zijn het deze.

Op het spel zelf, vooral op de eigenaardige wezens erin, kom ik later nog terug.

Dominique

19:58 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wizards of the wild |  Facebook |

18-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 17

Reboot van het jaar

ORKENSTURM (ULISSES SPIELE)

Een snelle reboot was dit, want het heerlijke origineel, Richard I, verscheen nog maar net, in 2014.

Die was alleen in het Italiaans te krijgen en aan een Engelstalige editie, zo werd ons voorgehouden, werd naarstig gewerkt. Zo naarstig dat die nog steeds niet is verschenen.

Gelukkig zag Ulisses Spiele de potentie van dit spel en plaatste het spelsysteem in de fantasy setting van Das Schwarze Auge.

Dat was een foutje want de originele insteek, de kruistochten, leunde thematisch toch beter aan bij dit spel.

Maar toch, het Duits is toch al iets beter te behappen voor ondergetekende, en ik vermoed voor velen onder ons veelspelers, waardoor u een aanschaf of proefspel toch kunt overwegen.

Of u wacht naarstig op de Engelstalige omzetting. Als die er ooit komt.

Meer informatie over Richard I vindt u hier in de rechter kolom, onder de rubriek 'spelbesprekingen 2015'.

Dominique

 

11:40 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: orkensturm, richard i |  Facebook |

16-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 16

De alles behalve zeuro van het jaar

GOLD WEST (TASTY MINSTREL GAMES)

Extreme droogheid en spreadsheet verschijningsvormen houden mij de laatste tijd wat weg van het eurosegment van de spellenwereld. Als spelen werken wordt in plaats van ontspannen haak ik af. Werken doe ik wel tijdens de werkuren.

Af en toe, en niet zonder een grondige prospectie vooraf, waag ik me echter nog aan een rasechte euro.

Gold West, de winnaar van deze award, stelde mij niet teleur.

Het steeds wisselende spelverloop, de snelheid van spelen, de meer dan overzichtelijke speelduur, de hoge speelkwaliteit bij elk opgegeven aantal spelers, de duidelijke spelregels, de diepte, de spanning tot op het einde en de schoonheid van uitvoering zijn allemaal troefkaarten waarmee dit pareltje zich naar mijn collectie heeft gespeeld.

Gold West is ook een ideaal opstapje naar het betere eurowerk.

Meer details vindt u in de linkerkolom, onder de rubriek 'Dice to meet you'.

Dominique

 

20:24 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gold west |  Facebook |

15-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 15

Op zichzelf staande uitbreiding die beter is dan het origineel van het jaar

DARK GOTHIC: COLONIAL HORROR (FLYING FROG PRODUCTIONS)

Volgens de uitgever is deze uitbreiding op Dark Gothic van het snelle, leuke en vooral dodelijke type. Dat van dat dodelijke mag u met een grote korrel zout nemen, maar het is wel een feit dat het pad naar uw ondergang veel steiler aanvoelt dan dat van grote broer.

In Dark Gothic: Colonial Horror, een semi-coöperatieve deckbuilder voor 2 of 3 spelers, bent u een monsterjager in het 'A Touch of Evil' universum. U bent gesommeerd door de goegemeente om hun dorpjes te vrijwaren van extreem kwaadaardig ongedierte.

Daartoe bouwt u al spelend een kaartendeck op met helpers, verslagen monsters, wapens en materiaal (ook van bovennatuurlijke aard) en doet u locaties aan, profiterend van hun strategische ligging (voor u op tafel) en hun onroerende voordelen.

Slaagt u erin de drie baasmonsters te verslaan - ze worden progressief sterker naarmate het spel vordert - bent u, mogelijk, de winnaar. Als een andere speler niet meer punten dan u verzameld heeft tenminste.

Wijd dat dat water, laad die zilveren kogel en prevel dat schietgebed want:

U moet heel erg oppassen tijdens het spelen Van Dark Gothic: Colonial Horror. In tegenstelling tot zijn grote broer ligt uw nederlaag immers niet enkele blokken ver verwijderd, maar net om de hoek. Op wandelafstand. Dat komt door de extra toevoeging van de 'inslaande bliksem' kaarten. Die voeden de schaduwstapel, een lachertje in het basisspel, drie keer sneller. Tien kaarten in deze stapel en het is dag met het handje. Er zitten vier van deze bliksemkaarten in de trekstapel. Weinig zult u zeggen. Tot u aan het spelen bent. U gaat niet geloven hoe dikwijls u ten aanzien van uw medespelers het woordje 'voorzichtig' in de mond zult nemen. Daarbij komt nog dat er gegarandeerd dwalende monsters in de uitlage terechtkomen. Ook die rukken langzaam op naar de schaduwstapel waardoor er nog meer snelheid van handelen geboden is.

In tegenstelling met andere deckbuilders moet u hier rekening houden met drie 'grondstoffen': fysieke kracht, sluwheid en mentale sterkte. Daarmee 'koopt' u uit de centrale rij van zes kaarten wat u nodig hebt. Zoals eerder al aangegeven wapens, hulpmiddelen, locaties en bondgenoten. Het managen van drie grondstoffen, medespeler, is erg leuk.

Occasionele gebeurtenissen sturen uw sluwe plannetjes danig in de war en met de monsters die in de uitlage opduiken moet u ook zien af te rekenen. Gelukkig kunt u uw medespelers ook dwarszitten door eerder verslagen monsters in te zetten, want die voegt u ook gewoon toe aan uw kaartvoorraad.

De monsters die u in de uitlage tegemoet treedt zijn echter maar klein bier vergeleken met de creaturen die ze dienen. U zult de koude rillingen over uw rug voelen lopen als u de verschrikkelijke verhalen hoort over 'De Viller', 'De Donkere Ruiter van Sullen Grove', 'De Strigoi Vampier', 'De Zwarte Hond van Norfolk' en 'De Slachter uit de Onderwereld'.

Gelukkig bent u zelf ook niet te onderschatten. Meer zelfs, bent u Sara de Witte Heks combineert u verblindende schoonheid met onmetelijke beschermende en scheppende krachten (niet te geloven wat u met die zachte, poezelige handjes het strijdtoneel op tovert). Thomas Harrow daarentegen combineert extreme lelijkheid met indringende overredingskracht, vooral naar bondgenoten toe (er is een oorzakelijk verband) en een totaal gebrek aan angst. Leuk. 

Dark Gothic: Colonial Horror doet leuke dingen met 'donkere geheimen', kaarten die uw deck vervuilen en rechtstreeks zijn gelinkt aan de gevreesde 'schokkende ontdekkingen' stapel. U wilt echt niet weten wat er vanuit die stapel op u afkomt.

U kunt deze uitbreiding naar believen combineren met het origineel, al raad ik u dat niet aan omwille van de intense tijdsdruk die deze versie wordt aangeleverd. Ze is perfect zoals ze is.

U speelt graag volledig coöperatief en u speelt ook graag af en toe solo.

U speelt graag Ascension.

U laat de bewoners van die arme dorpjes toch maar lekker in de kou staan want:

U hebt tijdens het deckbuilden al moeite met het managen van twee grondstoffen, laat staan drie.

Door het jongleren met drie grondstoffen kan de wachttijd al eens oplopen.

U houdt niet van het fotorealistische artwork waarmee u hier wordt geconfronteerd.

Dominique

 

Dark Gothic: Colonial Horror

Flying Frog Productions (2015)

Jason C. Hill

2 tot 3 spelers vanaf 12 jaar

60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,38

 

19:00 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dark gothic: colonial horror |  Facebook |

14-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 14

Verborgen parel van het jaar

HERO'S JOURNEY HOME (in eigen beheer uitgebracht)

Hero's Journey Home was lang in de running voor de award van solospel van het jaar. Tot Healthy Heart Hospital op de valreep van 2015 opdook. Weg prijs.

Edoch, déze prijs is ook niet van de minste. En had ik dit jaar ook de 'queeste van het jaar' uitgereikt had Hero's Journey Home zelfs twee prijzen binnengehaald.

Nu heb ik al veel queesten achter de rug en al spelend heb ik de meest waanzinnige contreien bezocht. Maar nog geen spel deed het zo elegant, verrassend eenvoudig, uitdagend en met zo'n originele insteek als Hero's Journey Home.

In Hero's Journey Home hebt u zonet een gevaarlijke queeste succesvol afgerond. Uitgeput ligt u samen met uw makkers (en uw buit) te bekomen in een plaatselijke herberg, tot u plots wordt overmand door een heel heftige en niet echt gewenste emotie: heimwee. Van de zeer acute soort want u wil, ondanks de hevige protesten van uw medemaats, onmiddellijk weer de hort op. Naar huis.

Begrijpelijk na zoveel dagen van huis zonder smartphone, maar niet echt slim aangezien u nog niet helemaal bent gerecupereerd. Uw levenskracht is immers slechts voor de helft hersteld wanneer u besluit weer huiswaarts te trekken. Door hetzelfde onherbergzame en door de meest vileine creaturen bevolkte gebied langswaar u al gepasseerd bent. En die vileine creaturen zijn uw arrogante haantjesgedrag nog niet vergeten. En vooral niet wat u hen hebt ontstolen.

En toch gaat u op pad, vergezeld door uw tegenpruttelende medebroeders die ook nog maar half zijn bekomen van wat voorafging.

Op pad gaan betekent in Hero's Journey Home de confrontatie aangaan met een stapel van 45 avontuurkaarten waarin in de onderste helft de kaart van uw geboortedorp wordt geschud. Verschijnt die tijdens uw tocht hebt u het spel gewonnen. In elk ander geval bent u onderweg tegen iets opgelopen dat u het leven heeft gekost. En dat van uw gezelschap.

Elegant, schreef ik enkele regels geleden. Wel, die elegantie zit 'm vooral in de eenvoud waarmee u een beurt afwikkelt. U draait gewoon de bovenste kaart van de avonturenstapel om en gaat vervolgens aan de slag. Monsters moet u bevechten of omkopen - vechten doet u met een 20-zijdige dobbelsteen -, met locaties gaat u in interactie (ten goede of ten kwade), andere avonturiers die u onderweg tegen komt sluiten zich met een gelukje bij u aan en wat u onderweg aan de wegkant vindt neemt u gewoon mee of koopt u van de eigenaar als die toevallig in de buurt is. Zo kocht ik onlangs voor slechts 200 'skeletten', de munteenheid in Hero's Journey Home,  nog een paar avondhandschoenen die bij nader inzien de magische krachten in de handen van de magiër in ons gezelschap bleken te verstoren.

Zo gaat uw tocht verder, kaart per kaart dichter naar uw einddoel: uw geboortedorp.

Daar aangekomen wordt er gefeest, gelachen en gedronken. Al bestaat de kans dat u nog tijdens de feestelijkheden alweer op avontuur vertrekt.

Weersta niet aan de lokroep van de uitdrukking 'Home Sweet Home' want:

Hero's Journey Home speelt erg vlot en wordt gekenmerkt door een schijnbare eenvoud. Let op het woordje schijnbare in de vorige zin.

Hero's Journey Home gebruikt een erg leuke manier om uw gezelschap samen te stellen, op basis van wat u tijdens uw vorige queeste hebt buitgemaakt. Hebt u bijvoorbeeld tijdens uw vorige queeste de Vuurvogel van Baba Yaga buitgemaakt hebt u 12 punten aan helden te spenderen. Met de Helm van Neptunus mag u dan weer 18 punten besteden. Magiërs krijgen nog enkele spreuken mee. Meer nog, u krijgt nog een stapeltje briefgeld mee ook. Dat een skelet als belangrijkste symbool op deze briefjes staat is al een teken aan de wand, maar daar veegt uw door heimwee verteerde avonturier flink zijn voeten aan.

Hero's Journey Home doet erg leuke dingen met kruispunten als u met twee of meer speelt.

In tegenstelling tot wat u uit het voorgaande zou verwachten zadelt Hero's Journey Home u op met heel wat keuzestress. Blijf ik op mijn geld zitten tot ik krachtig wapentuig kan kopen, maar komt dat wapentuig nog wel? En wat dan? Wie geef ik welk wapen? Wie in mijn gezelschap gaat als eerste het gevecht aan als het hommeles is? Wie offer ik op? Wie wil ik te allen prijze in mijn nabijheid houden? 

Extra keuzestress wordt ook gegenereerd door uw extrinsieke vaardigheden. Die zijn erg krachtig maar ze kosten een actie. Spreuken zijn ook al niet gratis. Erger nog, ze kosten een levenspunt of 200 goud of 1 punt van uw bonusdobbelsteen. Met die bonusdobbelsteen kunt u tijdens een gevecht de waarde van een dobbelworp verhogen.

Door het gebruik van kleurcodes hebt u van zodra u een kaart van de avonturenstapel omdraait onmiddellijk door waar de lamp brandt. En hoe pijn die lamp gaat doen als u er als een gehypnotiseerde mot tegenaan fladdert.

Het opzetten van het spel op zich is al een leuke bezigheid. Dat is een fluitje van een cent door de aan hun rugzijde makkelijk te onderscheiden kaartstapels, maar het meeste plezier bij de voorbereiding haalt u toch uit de samenstelling van uw gezelschap en hun vaardigheden. Gaat u voor een klein groepje met grote individuele krachten of liever voor een groot gezelschap met zwakkere karakters? Iets tussenin? U bent vrij om te kiezen. Weer die keuzestress.

Ondanks de schijnbaar beperkte herspeelbaarheidsfactor speelt Hero's Journey Home steeds weer anders. Dat heeft te maken met de steeds wisselende startopstelling en de plaats waar uw geboortedorpkaart uiteindelijk in de avonturenstapel terecht komt. Wie toch nog twijfelt kan gelijk de al beschikbare uitbreiding 'Gods of Man & More' aanschaffen, bestaande uit 56 extra kaarten waaronder Goden en Rassen, extra queesten, avonturenkaarten en spreuken. Er zijn trouwens nog twee uitbreidingen op komst.

Dat de illustraties op de kaarten eigenzinnig zijn is nog een zwaar understatement. Heel dwars zijn, ze, niet gehinderd door enige conventionaliteit. Men moet ervoor zijn maar ik vind ze fantastisch. Een verademing.

U krijgen ze met geen stokken de deur uit want:

De verpakking, een jutten zakje, is niet echt handig. U hebt een grondige hekel aan functionaliteit, ook als die het alleen bij de verpakking laat afweten.

Dominique

 

Hero's Journey Home

Uitgebracht in eigen beheer (2015)

Graham Cranfield

1 tot 3 spelers vanaf 13 jaar

60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,14

 

21:16 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hero's journey home |  Facebook |

13-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 13

4X-spel van het jaar

MARCH OF THE ANTS (WEIRD CITY GAMES)

Het is een populair genre de laatste tijd, spellen die zich focussen op een combinatie van exploreren, expanderen, exploiteren en extermineren.

Het spel dat daar in 2015 het beste in slaagde, en gewoon het leukste was, was March of the Ants. Een spel voor 1 tot 5 spelers over het managen van een mierenkolonie.

Exploreren? Check. Vanuit het nest op onderzoek gaan in het omliggende gebied, zich hier aandienend onder de vorm van lekker grote zeszijdige tegels.

Expanderen? Check. Op die zeszijdige tegels de interessantste velden in bezit nemen, om van daaruit verder te exploreren maar ook om de kolonie te voeden, larfjes te kweken en gewoon overwinningspunten binnen te halen. Of verder te evolueren naar sterkere mieren, met een sterke kop (nodig om gevechten te kunnen winnen), een stevig borstgedeelte (nodig om verder en sneller te kunnen voortbewegen) en een geprononceerd achterlijf (nodig om extra voedingsstoffen te produceren zodat de kolonie nog sneller kan groeien).

Exploiteren? Check (zie hierboven)

Extermineren? Check. Wilt u expanderen gaat u uw begerige blik richten op gebieden die al door andere kolonies zijn ingenomen. Dat kan alleen worden opgelost door een gevecht, al is een slimme mier meestal ook een vredelievende mier. Neemt u het niet tegen andere mieren op moet u nog altijd opletten voor de agressieve duizendpoten die u op elk moment - tijdens het exploreren - tegen het lijf kunt lopen.

Vier leuke spelmechanismen om uit te proberen dus, in een thematisch erg geslaagde omzetting. Met een erg interessant rondeverloop ook,  waarbij elke speler altijd betrokken is en samen met de actieve speler aan de slag mag. Daarbovenop kunt u ook een solo- en een coöperatieve variant aansnijden.

March of the Ants geeft ook gelijk het goede voorbeeld over hoe spelregels er zowel inhoudelijk als vormelijk moeten uitzien en hoe een persoonlijk spelersbord moet worden aangepakt.

Topklasse.

Mijn gedetailleerde bespreking vindt u in de rechterkolom.

Dominique

 

23:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: march of the ants |  Facebook |

12-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 12

Uitspraak van het jaar

"IK DOE HET LIEVER MET DE HARTJES!"

Uitgesproken door de heer T. D., woonachtig te R., België, op 9 december 2015 om 23u49, na een spelletje Estoril 1942: A Game of Spies.

Betrokkene doelde naar eigen zeggen op het spelmechanisme waarbij een vrouwelijke spion een spion(ne) op een aangrenzende locatie kan weglokken, regelrecht haar verleidelijke fuik in. Opvallend was wel dat de hartjes op de spiontegel in kwestie werden gechaperonneerd door twee joekels van borsten, waardoor het spelmechanisme argument een wel heel ongeloofwaardige bijklank kreeg.

Nu de messen geslepen zijn is het zeer de vraag of de heer T. D. het nog aandurft een spelletje Estoril 1942: A Game of Spies aan te snijden. De toekomst zal het uitwijzen.

Dominique

17:44 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: estoril 1942: a game of spies |  Facebook |

11-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 11

De 'Er was nog even hoop voor ondergetekende!' van het jaar

GET LAID! (STUDIO CAVALIER)

Een succesvolle Kickstartercampagne eind 2015 - er werd zomaar liefst 23.073 dollar opgehaald - zorgde ervoor dat dit kaartspelletje in 2016 het levenslicht ziet.

Ik wil u echter niet met valse hoop opzadelen, medespeler. Net als de protagonisten die hierin hun opwachting maken - gezegend met het cognitieve niveau van een gemiddelde doperwt - heeft het spelletje zelf niet veel om het lijf. Voeg daarbij de, weliswaar optionele, drinkopdrachten en ik weet nu al dat dit niks voor mij is. En eigenlijk voor u ook niet.

U ophoudend in een niet nader genoemde drinkgelegenheid gaat u met 2 tot 7 andere drinkebroers op jacht naar een klik met het andere geslacht, hopend de avond met 'de daad' te eindigen, waar en hoe dan ook. Zelfs de dansvloer wordt hier het decor van expliciete seksuele handelingen. De daad zelf levert u punten op, net als de locatie waar de daad heeft plaatsgevonden. Erger nog, bent u met 'de daad' bezig kunnen de andere spelers dat alsnog proberen te verhinderen of - nu wordt het pas écht wansmakelijk - assisteren, wat dat ook moge betekenen. Alsof dat nog niet genoeg is kunnen andere spelers zelfs de copulerende uitgaanders uit elkaar trekken om vervolgens de geslachtsdaad vrolijk met een van beide deelnemers verder te zetten.

Vluggertjes, triootjes (en erger), partnerruil en overmatig alcoholgebruik, het zit er allemaal in.

Jammer genoeg.

Vijf keer 'bangen' zoals dat in het Engels heet, of een lege trekstapel - let op de eigenaardige bijklank die dit heilige woord binnen de spellenwereld woord hier krijgt - luiden het speleinde in. Wie het meeste punten bijeen heeft 'gebangd' wint.

Ik hoef u niet te zeggen dat het hier niet bepaald om een HABA uitgave gaat. Ik hoef u ook niet te zeggen dat wij, arme sukkelaars spelliefhebbers, voorlopig nog op onze honger moeten blijven zitten als het om goede en kwaliteitsvolle seksueel getinte spellen gaat.

Kent u de luxe niet op zoek te moeten gaan naar een seksmaatje raad ik u nog altijd Das Bettspiel aan. Veel privé- speelplezier in uw eigenste bedstee. Zonder pottenkijkers. En met afwasbaar materiaal.

Het was ook te mooi om waar te zijn..

Dominique

 

17:22 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: get laid! |  Facebook |

10-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 10

Hybride van het jaar

ABOVE AND BELOW (RED RAVEN GAMES)

Na een niet zo idyllische intro - u bent op de dool na een brute aanval van barbaren - mag u in dit bordspel voor 2 tot 4 spelers een nieuwe nederzetting bouwen, ver weg van de oorspronkelijke plaats des onheils.

Tot uw grote vreugde is het niet alleen bovengronds goed toeven, al snel blijkt dat u zich boven een erg uitgestrekt ondergronds gangenstelsel bevindt en u zou uw eigenste zelve niet zijn als u er niet op uit zou trekken om dat hele gebied in kaart te brengen. 

U schaart enkele specialisten - bouwers, boeren, leraars, avonturiers - om u heen en u zet zich aan het werk.

U bouwt, oogst, exploreert en breidt uw personeelsbestand aanzienlijk uit, hopend dat u op het einde van het spel de meest welvarende gemeenschap hebt gesticht. Dat wordt berekend aan de hand van de punten die uw onroerende goederen - zowel bovengronds als ondergronds - opleveren, aangevuld met uw reputatiepunten en de punten die u hebt bijeen gespaard op uw, overigens ingenieuze, vooruitgangsspoor. Hebt u de kickstarter versie spelen ook uw nog beschikbare voorraden en uw tot een goed einde volbrachte queesten een rol bij de eindtelling.

Haal onmiddellijk die rugzak uit de kast en prop hem vol met proviand en zaklampen want:

Above and Below combineert naadloos het speelplezier van de betere euro met het onvoorspelbare van een narratieve Ameritrasher.

Above and Below is een van de beste spellen die ik het afgelopen jaar heb gespeeld. Het is dan ook Ryan Laukats beste worp tot nu toe.

Above and Below is bloed- en bloedmooi.

Above and Below heeft de beste, en duidelijkste, conografie die ik ooit in een bord- en kaartspel ben tegengekomen. U hebt echt geen bril nodig om te zien wat dat gebouw aan de overkant bij uw tegenspeler als voordeeltje oplevert.

Above and Below is zeer afwisselend door het feit dat u niet alle gebouwen te zien zult krijgen in een spel. Maar dé ster van de doos is toch het avonturenboek dat uw ondergrondse expedities van de nodige spannende kampvuurverhalen voorziet. U beleeft van alles daar beneden en wat u beleeft hangt af van de keuzes die u maakt. Soms is dat pure ernst, op andere momenten is het lachen, gieren en brullen geblazen. Wat bijvoorbeeld te denken van een avonturier die een op hol geslagen  olifant met bezwerende handbewegingen tot kalmte probeert aan te manen? Wilt u ondergronds bouwen - ook de ontgronde gebouwen zijn immers niet te versmaden - hebt u trouwens bouwgrond nodig, en die kunt u alleen bekomen door expedities succesvol af te ronden. En wilt u werken aan uw reputatie is het raadzaam daar beneden af en toe uw geweten te raadplegen.

Above and Below doet erg leuke dingen met dorpelingen die elk hun specifieke eigenschap hebben. Er kunnen er trouwens extra worden ingehuurd en als u ondergronds gaat en u hebt geluk kunt u zelfs gratis extra personeel vinden.

Above and Below heeft eenvoudige spelregels, maar toch erg veel diepte zonder u mentaal te overbelasten.

Above and Below doet heel erg leuke dingen met bedden, vermoeide expeditieleden, herstellende drankjes, een EHBO-post en cider.

Alles wat u doet in Above and Below levert u wat op, al moet u tijdens uw expedities wel opletten met het begrip overmoed.

Tijdens het spelen zult u merken dat Above en Below in een erg positief sfeertje baadt. Het lijkt er zelfs een beetje op dat de reis belangrijker is dan het doel. Ok al verliest u, u hebt een leuke tijd gehad én u voert achteraf gegarandeerd een erg interessante nabespreking.

In Above and Below kunt u meerdere wegen naar de overwinning uitproberen.

Above and Below doet iets heel erg leuks met een vooruitgangsspoor en het begrip timing.

Above and Below is ook verrassend leuk met z'n tweeën.

U laat uw bierbuikje liever over de rand van de zitbank bengelen want:

Above and Below vraagt nogal veel tafelruimte.

Het kickstarterproject van Above and Below is helemaal aan u voorbijgegaan. Daardoor moet u de houten spelonderdelen, de queesten, de extra dorpelingen, de gebruiksvoorwerpen, de statusfiches van de dorpelingen en - misschien nog het ergste van allemaal - het extra avonturenboek missen dat de actie verplaatst naar een woestijnlabyrint en het ondergrondse woud.

Dominique

 

Above and Below

Red Raven Games (2015)

Ryan Laukat

2 tot 4 spelers vanaf 13 jaar

90 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter 8,58

 

 

20:17 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: above and below |  Facebook |

09-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 9

'Out of the Blue' van het jaar

ESTORIL 1942: A GAME OF SPIES (MESAboardgames)

In 'Estoril 1942: A Game of Spies', een bordspel voor 2 tot 4 spelers, probeert u in het Portugese Estoril van 1942 - W.O. II woedt volop - een keur van internationale spionnen te rekruteren want die leveren u aan het einde van het spel punten op. Wie de meeste punten heeft wint.

U doet dat door uw basis- en reeds gerekruteerde netwerk in te zetten op de steeds wisselende locaties in Estoril. Locaties waarin bij aanvang van elke ronde vanuit een algemene gedekte voorraad nieuwe spionnen worden geplaatst. Gedekt of open, afhankelijk van de locatie in kwestie. De spionnen die u zelf inzet moeten ook aan de anonimiteitseisen of de gevraagde openheid van de locaties voldoen. Zo bent u bijvoorbeeld op het strand van Tamariz sowieso verplicht kleur te bekennen.

Tijdens het spel hebt u te allen tijde 6 spionnen(tegels) op hand. Die hebben een nationaliteit, een sterkte, een puntenwaarde en het allerleukste: een speciale eigenschap. Die wordt geactiveerd van zodra de verschillende bezette velden op een locatie (ze worden oplopend afgewerkt) worden geëvalueerd.

Een huurmoordenaar kan een spion op dezelfde locatie uitschakelen bijvoorbeeld. Of een verleidster kan een spion vanop een aangrenzende locatie naar de hare lokken. Samenzweerders kunnen een spion weer naar de bodem van de trekstapel sturen en vervangen door een nieuwe.  Nationalisten worden sterker als er zich landgenoten op dezelfde of aangrenzende locaties bevinden. Diplomaten kunnen dan weer andere spionnen op dezelfde of aangrenzende locaties beschermen tegen moord- of verleidingspogingen.

Ook de velden op de locaties waar u uw manschappen ontplooit hebben interessante voordeeltjes te bieden. Even naar een gedekte spion op dezelfde, aangrenzende of zelfs alle locaties gaan kijken bijvoorbeeld. In de kerk mag uiteraard niet worden geschoten, in het casino wordt het resultaat van uw inspanningen mee bepaald door een gokverplichting, de Duivelsmond rots zou wel eens een spion voorgoed uit het spel kunnen laten verdwijnen en in het museum is er plaats voor een spionnetje extra.

Een leuke bijkomstigheid van het plaatsen van spionnen is dat ze uitsluitend in de buitenste locatievelden mogen worden geplaatst, tenzij uw nieuw geplaatste spion aangrenzend aan een reeds eerder geplaatste spion uit uw team wordt ingezet.

Van zodra iedere spion is geplaatst wordt gekeken welke speler de hoogste sterkte op de locatie heeft bijeengebracht nadat elke spion zijn eigenschappen heeft kunnen benutten (locaties worden in chronologische volgorde afgewerkt, net als de spionvelden). Die speler wint de spion die aan het begin van de ronde uit de algemene voorraad op die locatie werd geplaatst. Die kan vervolgens bij de volgende ronde mee worden ingezet. Als de speler in kwestie hem of haar op hand houdt tenminste, anders gaat hij naar de persoonlijke aflegstapel en brengt hij aan het einde van het spel 1 punt op.

Na 4 ronden worden de punten op de spiontegels geteld die de spelers nog op hand hebben, aangevuld met 1 punt per spion op hun aflegstapel én de eventuele bonuspunten die de missietegels opleveren als aan de voorwaarde wordt voldaan. Dat zijn er altijd 8 per missietegel en die haalt u binnen door bijvoorbeeld de meeste verleidsters in uw hand te hebben, of de hoogste totaalsterkte op hand, of de meeste huurmoordenaars, of de meeste verleidsters, nationaliteiten enz.

Wie het meeste punten heeft wint.

Haal snel uw gadgets weer uit de kast want:

Estoril kwam inderdaad out of the blue, maar heeft ons aangenaam verrast. Dit is Spiel des Jahres materiaal.

Estoril speelt snel, vlot en zorgt bij elke locatie-afwikkeling voor spanning.

Het plaatsen van uw spionnen zorgt voor de nodige afwegingen. Wie heeft wie waar gelegd? Wat ben ik tijdens mijn beurten te weten gekomen over mijn concurrenten? Hoe speel ik daarop in? Neem ik het risico in het casino? Toe hoever wil ik gaan om te bluffen? Leg ik mijn huurmoordenaar op veld 2 van die locatie zodat ik dan naar een gedekte spion kan gaan kijken, goed wetend dat hij dan niet eerst aan de beurt komt als de locatie wordt afgewerkt? Stuur ik mijn verleidster naar het museum in de hoop een andere nuttige spion uit een aangrenzende locatie weg te lokken? Wie bescherm ik tegen de verleidster en de huurmoordenaar?

Ook het handmanagement vormt hier een erg leuke uitdagingen. Wie hou ik in godsnaam op hand? Hoe liggen de missiekaarten erbij en welke goede spionnen offer ik voor die missiekaarten op? Welke spionnen kunnen mij het meest opleveren in de volgende ronde?

Dat er bij het begin van elke ronde 6 locaties van de 8 willekeurig worden getrokken en geplaatst zorgt voor steeds weer nieuwe afwegingen en afwisseling.

Estoril 1942; A Game of Spies is snel uitgelegd, bevat prima materiaal en is spannend tot op het einde.

W.O. II woedt dan wel op de achtergrond, hij heeft geen invloed op de luchtigheid en het speelplezier.

Een duidelijke iconografie op de tegels zorgt ervoor dat u zich op belangrijke zaken kunt concentreren.

U hebt te allen tijde een prima overzicht over de spelsituatie.

U moet nooit lang wachten vooraleer u weer aan de beurt bent.

Het artwork is dik en dik in orde.

Voor u geen gevaarlijke missies want:

Ondanks de volledige taalonafhankelijkheid is het spel nog niet in voor ons toegankelijker talen te verkrijgen. Portugees is niet uw sterkste punt en u hebt geen zin de Engelstalige regels van BGG af te printen.

De missiekaarten tellen nogal zwaar door in de eindafrekening en u moet er minstens eentje van zien binnen te halen als u de eindoverwinning wil binnenhalen.

Dominique

 

Estoril 1942: A Game of Spies

MESAboardgames (2015)

Gil D'orey en Antonio Sousa Lara

2 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

 

14:40 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (5) | Tags: estoril 1942: a game of spies |  Facebook |

08-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 8

'Voor meer bedoeld maar het beste met z'n tweeën' van het jaar

Er verschenen in 2015 nogal wat spellen die met meer dan twee kunnen gespeeld worden maar eigenlijk het best tot hun recht komen, en het leukste zijn, met z'n tweeën.

Flip City is er zo eentje, Artifacts, Inc. valt ook al onder dezelfde categorie en Wizards of the Wild speelt u ook best aan een tafel voor twee.

Dat komt door de lange wachttijden als u met deze spellen vanaf 3 spelers aan de slag gaat. Niets erger dan het gevoel hebben dat u erg zinvolle en zelfs tijdrovende bezigheden zou kunnen doen terwijl uw medespelers hun beurt aan het afwerken zijn. Die lekkende badkamerkraan eindelijk eens repareren bijvoorbeeld.

Het spel waar dit gevoel het meest op de voorgrond treedt, en de winnaar van de award, is RUNEBOUND (THIRD EDITION) van FANTASY FLIGHT GAMES.

Een prima spel, het beste van de Runebound reeks, maar u moet echt wel met z'n tweeën op avontuur. Dan bent u weer snel aan de beurt en kunt u tijdens de, overigens erg leuke, 'schijfgevechten' de rol van de slechterik spelen als uw tegenstander aan de beurt is. De speelduur wordt door de duobeperking ook aanzienlijk ingekort. Dat is immers ook hét nadeel van lange wachttijden, spellen die aan dit euvel lijden worden al snel avondvullend, of beter: avondrovend.

Als u graag in beperkt gezelschap op avontuur gaar raad ik u Runebound (Third Edition) dan ook zonder enig voorbehoud aan. Het is een heerlijk avonturenspel met interessante afwegingen tijdens uw beurt, een origineel held-opwaarderingssysteem, een erg interessante en leuke gevechtsafwikkeling, een timer die lekker druk zet op de ketel en een erg spannend eindspel waarbij uw tegenstander als een hyena op de loer ligt om na uw falen de klus helemaal af te maken om vervolgens het spel te winnen. Een goede raad; heb geduld en wacht op het juiste moment om uw ultieme act te plaatsen.

Dominique

 

21:38 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: runebound (third edition) |  Facebook |

07-01-16

De' De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 7

Attentie van het jaar

HET PAPIEREN ZAKDOEKJE - MET BEDRIJFSLOGO - VAN VICTORY POINT GAMES

Dit doekje dient niet om uw tranen mee op te vangen wanneer u zich realiseert dat de doos die u zonet hebt geopend een miskoop is - dat zijn de spellen van Victory Point Games hoegenaamd niet, herinner u mijn bespreking van Healthy Heart Hospital - maar wel om de brandresten van de lasersnijder op de fiches weg te vegen. Of die op uw vingertjes na het uitponsen.

Wilt u eraan geraken moet u zichzelf dus verwennen met een spel van Victory Point Games. Ik raadde u het eerder genoemde Healthy Heart Hospital al aan, maar kijk ook reikhalzend uit naar Dawn of the Zeds (Third edition) en Nemo's War (Second edition, nu nog op Kickstarter), toppers die in de loop van 2016 zullen verschijnen.

Met papieren zakdoekje.

Dominique

06-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 6

Coöperatief spel van het jaar

WARHAMMER QUEST: THE ADVENTURE CARD GAME (FANTASY FLIGHT GAMES)

Als u dit spel wil winnen, medespeler, moet u als team echt wel goed op elkaar ingespeeld zijn.

In Warhammer Quest: The Adventure Card Game, gaat u ondergronds in de Oude Wereld, roem, glorie en een zekere dood tegemoet. Met 1 tot 4 spelers kunt u dat, maar als u solo speelt - een uitmuntende spelervaring trouwens - doet u dat met twee karakters.

Leuke karakters zijn het, elk met hun (complementaire) eigenschappen. Zo is het bijvoorbeeld goed een krijger-priester in het gezelschap te hebben omwille van zijn helende eigenschappen, een dwerg voor zijn brute kracht, een verkenster voor haar boogschutterskwaliteiten of een tovenaar voor magische ondersteuning.

Wat u ondergronds gaat doen wordt bepaald door het scenario dat u hebt gekozen. Dat bepaalt dan weer welke locaties u daar beneden aantreft, wie of wat u daarin tegenkomt en welke Nemesis vloeken u onderwijl zullen treffen.

Uw karakter heeft 4 actiekaarten waarvan u er eentje tijdens uw beurt activeert. Een van die 4 hebt u trouwens nodig om de andere 3 weer operationeel te maken.

Activeren betekent vechten, rusten, uw medespelers helpen en exploreren - u hebt, naar analogie met 'The Lord of the Rings: the Card Game' een bepaald aantal exploratiefiches nodig om een locatie door te komen.

Al deze acties vragen een dobbelsteenworp van u, met het aantal speciale dobbelstenen dat uw geactiveerde actiekaart aangeeft, aangevuld met een speciale dobbelsteen per vijand waarmee u ondertussen gegarandeerd slaags bent geraakt. Successymbolen zijn wat ze zijn, succesjes, maar er zijn ook nog de symbolen op die vijandige stenen, eerder irritant van aard. Zo doet een aanvalssymbool een tegenstander waarmee u in een gevecht bent gewikkeld onmiddellijk uithalen en een Nemesis symbool zorgt voor nog meer, scenario gerelateerde, rampspoed. Gelukkig werden enkele dobbelsteenzijden gewoon blanco gelaten. Erg leuk is trouwens het super succes symbool, dat fungeert als een succes maar gelijk opnieuw mag worden gedobbeld, hopelijk op weg naar een nog grotere succesratio.

Gelukkig vindt u tijdens uw tocht ook voorwerpen, uitrusting en wapens en af en toe doet zich ook een positieve of negatieve gebeurtenis voor. Afwisseling genoeg. Slaagt u erin weer levend uit de catacomben te komen kunt u zichzelf tussen twee queesten door (een beetje) opwaarderen. Met wapens  bijvoorbeeld, of beter: met betere actiekaarten. Die zal u trouwens nodig hebben wil u de hele campagne tot een goed einde brengen.

En zo begeeft u zich van locatie naar locatie, die ook voorzien zijn van een speciale eigenschap maar toch vooral van onaangename creaturen die het u knap lastig maken tijdens uw trip naar de eindlocatie. Vleermuizen, gigantische spinnen, gobelins, trollen, ratten en meer van dat gespuis. Erger nog zijn de leiders van dat zooitje waarvan Odious Grump, een vilein creatuur dat u al in het eerste scenario tegen het lijf loopt, een extreem irritante exponent is.  

Origineel is ook de leuke manier waarmee speltechnisch wordt omgegaan met de eigenschappen van de wezens waartegen u vecht, die worden geactiveerd van links naar rechts op de kaart in kwestie. En waar ze zich kunnen bevinden, in gevecht met de leden van het gezelschap of in de schaduwen, wachtend op uw fatale misstap.

Echte liefhebbers kunnen de 'Delve Quest' aanvatten, een willekeurig samengestelde campagne.

Laat u vooral niet afschrikken door de vele regelvragen op BGG. Die komen duidelijk van spelers die niet de moeite hebben genomen de spelregels grondig door te nemen.

Samenvattend? Houdt u van keuzestress, afstemming op uw medespelers, tactische gevechten, spanning, tijdsdruk, verrassingselementen, een prima herspeelbaarheidsfactor en een overzichtelijke speelduur? En hebt u een lichte neiging tot masochisme en bent u fantasy gericht? Niet twijfelen.  

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 8,45

 

05-01-16

De 'De Tafel Plakt! Awards 2015: deel 5

"Ik kan niet geloven wat ik hier zonet aan tafel gezegd heb." van het jaar

UNUSUAL SUSPECTS (CRANIO CREATIONS)

Samen met uw collega speurders - het team kan tot 15 leden tellen - moet u de dader van een misdrijf uit een line-up van 12 zien te filteren. Uw enige houvast: een getuige, zij het een ietwat rare getuige. Die heeft immers totaal geen weet meer van hoe de dader eruit ziet maar blijkt wel heel goed op de hoogte te zijn van alle andere eigenschappen van de gluiperd. Heeft hij of zij een eigen huis? Gaat hij of zij regelmatig op skiverlof? Is hij of zij racistisch? Luistert hij of zij regelmatig naar klassieke muziek? Gaat hij of zij regelmatig uit eten? Heeft hij of zij een huisdier? De getuige weet het allemaal. Door ja-neen antwoorden te geven op dit soort vragen, aangeleverd vanuit een lekker dikke kaartenstapel, probeert de getuige de onderzoekers op het juiste spoor te zetten. Hoe sneller de dader wordt ontmaskerd, hoe meer punten het onderzoeksteam scoort. Maakt het team tijdens het onderzoek een fout - het schrappen van de dader van de verdachtenlijst - is die gelijk fataal.

Het is in die onderzoeksfase dat het schaamrood u naar de wangen zal stijgen. Tijdens het overleg met uw collega's hoort u zichzelf immers dingen zeggen als: "Die ziet eruit als een loser, die heeft zeker geen eigen huis." Of "Als die uit eten zou gaan wordt die gelijk weer buitengegooid." Of "Die kerel woont duidelijk nog bij zijn mama. Die kookt nooit." Of "Die knappe blondine is er duidelijk eentje die alleen op geld uit is." En los van de vooroordelen van het onderzoeksteam spelen die van de speler die de getuige gestalte geeft ook hun niet te onderschatten rol. Een dubbele handicap dus.

Het team mag tijdens de overlegfases van het onderzoek zoveel potentiële daders uit de line-up halen als het wil. Dat verhoogt uiteraard de mogelijke eindscore, maar ook de kans dat het helemaal fout loopt. Balanceren op een slappe koord heet dat.

Elke zichzelf respecterende groepsbegeleider of -therapeut zou dit spel in zijn kast hebben moeten staan, al was het maar om mensen tegen de kortzichtigheid van zichzelf te laten opbotsen en sluimerende vooroordelen over onze medemens gelijk in de kiem te smoren. Want daar gaat dit spel eigenlijk over: vooroordelen op basis van uiterlijkheden.

Los daarvan kan ik het spel ook aan elke andere sociale speler aanbevelen. Buiten schaamrood gaan uw medespelers immers ook bengelende tranen op uw wangen waarnemen. Van het lachen.

Aanrader!

Dominique.

Score op de Plak-o-Meter: 7,74

 

20:35 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: unusual suspects |  Facebook |

04-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 4

Risk van het jaar

RISK: STAR WARS EDITION (HASBRO)

En dit is zelfs geen Risk, wat de kansen op een award aanzienlijk vergroot.

Dit is wél 'Star Wars: the Queen's Gambit' light, een klassieker die elke zichzelf respecterende Ameritrasher in de kast heeft staan, maar dit speelt veel sneller en is zeker zo leuk.

Als keizerrijk speler moet u alle rebellenschepen tot intergalactisch schroot herleiden, als rebellenleider stuurt u liever die gigantische Deathstar naar de schroothoop.

Het arsenaal van beide protagonisten: X-wings, Y-wings, B-wings, TIE Fighters, een Executor, een Deathstar in aanbouw (maar wel operationeel), de Millennium Falcon, een legertje Stormtroopers, Luke Skywalker, Darth Vader en de Keizer himself. En een handvol zeszijdige dobbelstenen - enigszins gemiscast, maar kom.

Net als in 'Star Wars: the Queen's Gambit'  moet u uw aandacht ook over verschillende fronten verdelen. Het ruimtegevecht omheen de Deathstar, de schildneutralisatie door de rebellen op de planeet Endor - er is geen eliminatie van de Deathstar mogelijk zolang het schild actief is - en de ultieme lichtzwaard confrontatie tussen Dart Vader en Luke Skywalker. Met bevelkaarten selecteert u waar, wanneer en met wie of wat u aan de slag gaat. De dobbelstenen doen de rest.

Hoe u het ook draait of keert, u hebt altijd het gevoel dat u zonet de verkeerde keuze hebt gemaakt. En dat voelt verrassend lekker aan.

Risk: Star Wars Edition speelt ook met de snelheid van het licht zodat een onmiddellijke revanche al snel een standaard procedure wordt, al dan niet met omwisseling van kamp.

Ook leuk zijn de extra bevelkaarten die u mag spelen als u een sector vernietigt, de Millennium Falcon of de Executor uitschakelt of Luke Skywalker of Darth Vader het (light of darkness) hoekje om helpt. Dat geef ademruimte en extra mogelijkheden, al weet u niet vooraf welke bevelen u mag gaan uitdelen.

Wilt u de volledige 3D ervaring moet u wel voor de Zwarte Editie gaan. Dan krijgt u gesculpteerde versies van de Millennium Falcon, de Executor, een horde Stormtroopers en de Deathstar in aanbouw aangeleverd. En dat speelt toch lekkerder weg dan de platte kartonnen fiches die u vindt in de gewone winkelversie, die u eerder het gevoel geven dat The Force tijdens het productieproces totaal verstek heeft laten gaan.

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 8,095

 

14:34 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: risk: star wars edition |  Facebook |

03-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 3

Solospel van het jaar

HEALTHY HEART HOSPITAL (VICTORY POINT GAMES)

In dit ziekenhuis vindt u meer thema en uitdaging dan alle Pandemic Legacy's en Blood Rages op deze wereld samen. Hebt u bij spelaanvang het gevoel dat u hier de hoofdrol speelt in een doktersromannetje uit de boeketreeks, de frisse odeur van dat boeket zal al snel plaatsmaken voor de penetrante formoldampen die u vanuit het mortuarium  komen toegewaaid.

In het Healthy Heart Hospital ligt de dood dan ook voortdurend op de loer, tot zelfs in de van rustgevende liftmuziekjes voorziene wachtzaaltjes toe.

Er gebeuren ook eigenaardige dingen in het HHH. Lijken, klaar voor autopsie, blijken plots onder geheimzinnige omstandigheden verdwenen en er gaan hardnekkige geruchten dat er zich ergens op de campus een clandestiene begraafplaats bevindt. Er wordt ook gesjoemeld met verzekeringsdossiers dat het niet mooi meer is en het grote personeelsverloop roept ook al de nodige vragen op. En dat twee stafleden wel heel erg lijken op Marty Feldman en Ronald Reagan helpt het vertrouwen in dit ziekenhuis ook niet bepaald vooruit.

Het Healthy Heart Hospital huisvest ook het zonnetje van het jaar en de kaartendeck van het jaar.

Het zonnetje, dr. Smile, doet met haar aanblik alleen al menig mannelijke patiënt weer kerngezond het ziekenhuis uit zweven, gezeten op een gigantische roze wolk. Haar mannelijke tegenhanger, dr. Dreamboat, hoofd van de spoedgevallendienst, doet dan weer alle vrouwen binnen een straal van 50 meter in katzwijm vallen.

Het mag niet baten. Honderd Smiles of Dreamboats zijn nog niet genoeg om dit ziekenhuis van de ondergang, lees faillissement, te redden.

Daar zorgt de motor van dit spel, een kaartendeck van ocharme 25 ambulancekaarten voor. Het is een kaartendeck die u bij een eerste kennismaking het gevoel geeft dat het begrip saaiheid zonet een nieuwe kwaliteitsnorm heeft neergezet, maar het is er wel eentje die u de haren te berge zal doen rijzen. Bij elke kaart die u omdraait zal het zweet als een waterval over uw rug lopen, regelrecht uw bilspleet in. De getrokken kaart bepaald immers hoeveel patiënten uw wachtzaal te verwerken krijgt en aan welke aandoening ze lijden, waarna u een race tegen de tijd, en het management, begint om dokter dood buiten de hospitaalmuren te houden.

Alle hens aan dek dus, uw vaardigheden als medicus maximaal benuttend. Maar ook uw  competenties als staflid worden zwaar op de proef gesteld. Welke uitbreidingen bouwen we, en wanneer?  Een extra operatiezaal? Een psychiatrische eenheid om de psychoten onder controle te houden? Ontslaan we enkele artsen om middelen vrij te maken voor een high care unit? Hoe moffelen we die dakloze overledene ongezien weg zonder een rechtszaak aan de broek te krijgen en als we toch voor de rechter moeten verschijnen, hoe ver willen we dan gaan voor een minnelijke schikking?

HHH doet me terugdenken aan mijn jaren als student verpleegkunde en aan de rampspoed die mij ten deel viel toen ik als stagiair op materniteit de borsten van een kersverse mama controleerde omdat de hoofdverpleegster op mijn takenlijstje de opdracht 'baxter controleren' wel heel onduidelijk had neergeschreven.

Maar dat is gelijk ook de enige negatieve bijwerking waarmee dit spel mij heeft opgezadeld.

En verder geen gezeur want HHH is een heerlijk optimalisatiespel.

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 7,97

 

 

18:01 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: healthy heart hospital |  Facebook |

02-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 2

Mindfuck van het jaar

SEVEN7S (EAGLE-GRYPHON GAMES)

In Seven7s, een kaartspel voor 2 tot 4 spelers dat helemaal draait om het getal 7 - denk aan de 7 wereldzeeën, de 7 hoofdzonden, de 7 heilige deugden, de 7 leeftijden van de mens, de 7 wereldwonderen, de 7 gelukkige goden, de 7 kleuren van de regenboog - probeert u op het einde van het spel met uw schamele hand van 3 kaarten de meeste punten binnen te halen.

Dat doet u door het uitspelen van een karakterkaart in de corresponderende kolom, de actie van de kaart in kwestie uit te voeren en vervolgens een nieuwe kaart op hand te trekken van de trekstapel. Er zijn 7 soorten karakterkaarten in het spel, elk met een verschillende kleur, een getalwaarde en een speciale eigenschap en u hebt er steeds 3 op hand.

De mindfuck wordt geïnitieerd door twee karakterkaarten: de 'Age of Man' en de 'Colors'.

De Age of Man karakterkaart mag u in elke kolom spelen zonder de actie van die kolom uit te voeren (daar kunt u het speleinde mee beïnvloeden want dat komt abrupt van zodra aan een kolom de zevende kaart wordt toegevoegd), de laatst gespeelde 'Colors' karakterkaart bepaalt met haar kleur de jokerkleur. Elke kaart in die kleur mag dan in elke kolom gespeeld worden én de actie van die kolom mag daarmee wél worden uitgevoerd. Daar komt nog eens bovenop dat het aantal kaarten in de Age of Man kolom de waarde van bepaalde andere kaarten in het spel reduceert to 0. Ligt er bijvoorbeeld 1 Age of Man kaart in de Age of Man kolom zijn alle kaarten van waarde 7 nog 0 punten waard. Liggen er 2 zijn de 7 én de 6 kaarten waardeloos, enzoverder. Behálve de kaarten in de actieve jokerkleur. Die waarde wordt bepaald door het aantal kaarten in de Age of Man kolom. Is bijvoorbeeld blauw de jokerkleur, hebt u een blauwe 1 op hand en liggen er in de Age of Man kolom 3 kaarten is uw blauwe 1 kaart toch nog 4 punten waard.

Bent u nog mee?

Geen paniek, er moeten inderdaad enkele knoppen om in bepaalde centrale  synapsen, maar eens dat is gebeurd bent u in voor een traktatie. Seven7s was een van onze favorieten tijdens de eindejaarsperiode. Altijd leuk, ongemeen spannend, lekker snel, combovriendelijk verrassend leuk met z'n tweeën, erg compact en bloedmooi.

Manipuleert u graag kaartenkolommen, jokers, trekstapels, uw eigen handkaarten en die van uw tegenspelers, plaatst u af en toe graag een berekende gok - de Lucky Gods kolom is mijn favoriet - en bent u op zoek naar een soort Love Letter voor gevorderden moet u absoluut toeslaan.

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 7,85

 

14:32 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: seven7s |  Facebook |

01-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 1

Spel van het jaar

CAMP GRIZZLY (AMERITRASH GAMES)

De Kickstarter motor van deze topper werd al aangezwengeld in 2013, maar ermee wegrijden lukte pas in 2015.

Alles zit goed in Camp Grizzly. Zo goed dat het spel eigenlijk ook nog aanspraak kon maken op tal van andere awards. Die van de 'thematische omzetting van het jaar' bijvoorbeeld. Of die van 'doosillustratie van het jaar'. Of die van de 'kaartendeck van het jaar'. De 'hormonale (k)opstoot van het jaar' had ook gekund. En de award voor de 'nabespreking van het jaar' had ook niet misstaan op de schoorsteenmantel.

Verder vindt u in deze doos ook de 'broer en zus van het jaar', het 'stalkerduo van het jaar', de 'Grand Finale van het jaar', de 'zwemwedstrijd van het jaar', de 'alle clichés van het slasher genre zitten erin van het jaar', de 'hopelijk is dit de juiste binnenweg van het jaar' en het 'hoofdpersonage van het jaar'. Daarbovenop levert dit spel ook nog eens de 'egoïsten van het jaar' aan, al zitten deze niet in de doos maar gewoon mee aan tafel.

Een speciale vermelding verdient ook Austin Madison, gepokt en gemazeld in de filmindustrie met het maken van storyboards. Haar tekeningen - op een uitpuilend ingewandje of afgehakt vingerkootje meer of minder wordt hier echt niet gekeken - maken de totaalbeleving, want dat is het, compleet.

Camp Grizzly wordt steeds weer met enthousiasme onthaald als het op tafel wordt gelegd. Dat gebeurt trouwens meestal op verzoek. Moest het een liedje zijn, het was de meest gevraagde plaat van het jaar.

Een heerlijk belevingsspel is dit. Camp Grizzly zal mijn collectie nooit dan ook nooit meer verlaten.

Mijn uitgebreide bespreking vindt u trouwens in de rechterkolom.

Dominique

 

18:54 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: awards 2015, camp grizzly |  Facebook |

30-12-15

Roodknapje

Dark Tales

In Dark Tales, een kaartspel voor 2 tot 4 spelers, probeert u in een bekend sprookjesuniversum - denk aan Sneeuwwitje en Roodkapje - zoveel mogelijk punten binnen te halen. Dat doet u door kaarten uit te spelen en/of voorwerp- en goudfiches te manipuleren.

Neem als de weerlicht uw spreukenboek ter hand want:

Dark Tales, er wordt door bord- en kaartspelkenners al eens meewarig over gedaan. Zeer onterecht. Eén keer gespeeld waarschijnlijk, geen tweede kans gegeven en daardoor de heerlijke subtiele onderlaag gemist die zich - ik geef het grif toe - bij een eerste kennismaking wel heel erg gedeisd houdt.

Dark Tales werd na enkele sessies echter zo leuk dat ik me gelijk de twee uitbreidingen 'Snow White' en 'Little Red Riding Hood' heb aangeschaft.

Wat Dark Tales zo goed maakt is de eenvoud - u speelt een kaart en doet gewoon wat erop staat -, de meer dan overzichtelijke speelduur, de leuke combomogelijkheden en de steeds wisselende spelomgeving die door de plotkaarten - eentje heeft een invloed tijdens het spel zelf, de andere bij de eindtelling - wordt aangeleverd.

U las het al, het gaat hier om zoveel mogelijk punten binnen te halen. Dat doet u door het uitspelen van karakter-, locatie, actie- slechterikkaarten, ofwel in het centrale speelveld, uw eigen privéruimte of op de aflegstapel. U blijft dit doen tot een speler bij het begin van zijn beurt geen kaart meer op hand heeft. Makkelijk zat.

Het uitspelen van de, overigens prachtige, kaarten levert u meestal gelijk punten op, altijd leuk, en als u het slim speelt nog wat extra. Dat komt omdat de meeste kaarten ook nog eens speciale eigenschappen hebben, al dan niet in combinatie met andere.

Slaagt u erin om bepaalde voorwerpen (fiches) binnen te halen kunt u daar later ook erg leuke dingen mee doen. Extra scoren bij de eindtelling bijvoorbeeld, of uw tegenstander(s) het leven zuur maken.

Lijkt het universum, sprookjes, op het eerste gezicht een beetje aan de zachte kant, het lachen zal u snel vergaan als u door een ervaren speler figuurlijk, maar niet minder pijnlijk, tegen het spelcanvas wordt gemept. En opnieuw, en opnieuw. Tot u het licht begint te zien en toch wat weerwerk begint te bieden.

Is het basisspel op zich al zeer de moeite waard, het wordt allemaal nog veel leuker als u de uitbreidingen, met de daaraan gekoppelde plotkaarten, introduceert en - u kunt ervoor kiezen - een onzekerheidsfactor toevoegt door bij de opzet willekeurig 10 kaarten uit de stapel van het basisspel te verwijderen.

Zowel de symboolliefhebber als de lezer worden hier bediend. De eigenschappen van de kaarten staan immers zowel pictografisch als geschreven weergegeven.

Hou u toch maar vast aan de keiharde realiteit want:

Door het thema bestaat de kans dat u, vooraleer er ook maar een kaart gespeeld is, afgaat als een tovergieter. U kent uw pappenheimers.

Als u door een veteraan wordt ingemaakt hebt u dat al lang voor de laatste ronde door.

Dominique

 

Dark Tales

dV Giochi / Hobby World

Pierluca Zizzi

2 tot 4 spelers vanaf 14 jaar

30 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 6,75

 

17:25 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dark tales |  Facebook |

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015

Medespeler,

Naar goede jaarlijkse gewoonte wil ik u attent maken op de jaarlijkse uitreiking van de 'De Tafel Plakt!' Awards.

Reken niet, een occasionele uitzondering daargelaten, op de klassieke winnaars die u in de meeste andere eindejaarslijstjes terugvindt. Neen, de winnaars van de 'De Tafel Plakt!' Awards liggen meestal niet voor de hand. De prijscategorieën trouwens ook niet.

Wilt u weten welk spel de 'Ik kan echt niet geloven wat ik hier zonet aan tafel hebt gezegd' award binnenhaalt? De op zichzelf staande uitbreiding die beter is dan het origineel van het jaar? Welk spel het 'kerkhof van het jaar' herbergt? In welk doosje u de 'mindfuck van het jaar' terugvindt? En in welke doos de 'attentie van het jaar'? Of welke kaartendeck het 'zonnetje van het jaar' huisvest? Of de 'kaartendeck van het jaar' tout court? En dan heb ik het nog niet gehad over de 'er is nog hoop voor ondergetekende van het jaar', een award die ik sommigen onder u ook van harte toewens. 

Ik garandeer u nu al enkele verrassende ontdekkingen.

De Gouden Plakken worden uitgereikt vanaf 1 januari, dagelijks tot de 31ste. Vanaf 1 februari gaan we weer gewoon over tot de orde van de dag.

In afwachting wens ik u een voorspoedig, gezond en spellenrijk 2016!

Dominique

 

12:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: de 'de tafel plakt!' awards 2015 |  Facebook |

23-11-15

Elke euro waard!

Dice to meet you: Gold West (Tasty Minstrel Games)

Medespeler, als ik doosdeksels zie waarop een personage een bouwplan bestudeert met op de achtergrond een onroerend goed in de steigers, of een maritiem tafereel met aan- en afvarende schepen volgestouwd met goederen, of een boer die met paard en kar in de richting van een ommuurde stad in de verte dokkert, slaat de moedeloosheid mij om het hart.

Weer een euro.

Ik kan me er zo moeilijk voor opladen de laatste tijd.

Tenzij..

er een overzichtelijke speelduur, een elegantie zonder weerga, prachtig spelmateriaal, een duidelijk en behapbare regelwerk, afwisseling, duidelijkheid op speelbord en randmateriaal en een spannende eindtelling wordt aangeboden.

En die spellen zijn dun gezaaid.

Zo dun als goudblokjes in een Amerikaanse rivier ten tijde van de goldrush.

En zo bestaat het dat ik onlangs, na het zorgvuldig wegfilteren van het symbolische slijk uit mijn al even symbolische spelzeefje, plots een fonkeling op de bodem kon ontwaren.

Gold West.

Inderdaad: overzichtelijk, elegant, prachtig gevormd, duidelijk en behapbaar, afwisselend en spannend. Bloedstollend spannend eigenlijk. En geen wanhoopopwekkende doosillustratie hier. Nee, alleen in grote, vette letters 'Gold West'.

Alles ligt open en bloot op tafel. Het modulaire speelterrein waar u uw grondstoffen ontgint (hout, steen, goud, koper en zilver) en kampen of nederzettingen bouwt, de investeringsmogelijkheden naast het speelbord, de stad Boomtown waar het fijn toeven (en punten sprokkelen) is, de postkoetsroutes waarlangs u uw kostbare goederen transporteert (die koetsjes!) en tenslotte het 'gezocht' aanplakbord waar uw beeltenis - met de daarbij horende strafpunten - komt te hangen als u liever plundert in plaats van bouwt.

En we moeten opereren binnen een strakke tijdslimiet. Afhankelijk van het aantal spelers krijgt u 10 of 12 beurten, niet meer of niet minder. In die beurten moet het allemaal gebeuren. 45 minuutjes intens genieten. Scoren doet u quasi elke beurt en dat wordt mooi bijgehouden op het scorespoor.

Leuk met alle opgegeven spelersaantallen, in een mummetje van tijd uitgelegd en elke keer weer anders.

Leuk speltechnisch extraatje: het mancala ontginningsprincipe dat traag handelen beloont en kortetermijndenken bestraft.

Meerdere wegen naar de overwinning en een wagonlading vol keuzestress maken dit goudklompje helemaal af.

Ik hunker dan ook naar meer.

Wel opletten als u zich in de postkoets hijst. Dat voortgangsspoor is wel heel onhandig klein gehouden. 

Score op de Meet-o-Meter:

5 (ik ben niet verliefd, maar wat niet is kan nog komen)

Dominique

 

09:00 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gold west |  Facebook |

22-11-15

Dice to meet you.

Medespeler,

Vanaf morgen vindt u een nieuwe rubriek in de linker kolom van 'De Tafel Plakt!': Dice to meet you.

Het gaat hier niet over een Engelstalige met een neusverkoudheid, maar over mijn bevindingen na de eerste kennismaking met een spel. Niet zelden speel ik spellen die uiteindelijk geen uitgebreide bespreking halen en ik wil die ervaringen niet verloren laten gaan, niet voor mezelf en niet voor u.

Ook bij deze eerste indrukken hanteer ik een kwotering middels een korte en krachtige hint naar de kans op een tweede date, op een schaal van 6 weergeven op de Meet-o-Meter:

6. liefde op het eerste gezicht

5. ik ben niet verliefd, maar wat niet is kan nog komen

4. vriendschap is het hoogst haalbare

3. sporadisch eens afspreken is meer dan voldoende

2. vanuit deze hoek valt er geen initiatief meer te verwachten

1. nooit meer

Dominique

 

09:54 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dice to meet you |  Facebook |

18-11-15

Dobbelen en Dumpen

Gangster Dice

U wil met enkele spelgenoten een keiharde en uitdagende emotionele rollercoaster op, maar u hebt slechts een kwartiertje? De kans is groot dat Gangster Dice u uit de nood helpt.

In Gangster Dice, een dobbel- en kaartspel voor 2 tot 4 spelers (5 met de uitbreiding), maakt u immers deel uit van een gangsterbende. Een niet al te snuggere gangsterbende blijkbaar want het bewijsmateriaal dat zich tegen u en uw collega's heeft opgestapeld is ondertussen gewoon niet meer te tellen.

Ieder voor zich dus. Dat betekent hier dat u zo snel mogelijk van uw individuele bewijslast wil afgeraken.

Dat bewijsmateriaal manifesteert zich hier onder de vorm van 6 dobbelstenen, 2 van elk in rood, blauw en wit met daarop 4 mogelijkse symbolen: die van de advocaat (gerechtelijke hamer), de ondervrager (een wijzende hand), de informant (een cocktailglas) en de straat (een revolver).

Deze symbolen corresponderen met 4 locatiekaarten die zich bij spelaanvang in het midden van de tafel bevinden maar al snel na de aftrap tussen de spelers zullen beginnen circuleren.

Doel van het spel: als eerste uw bewijsmateriaal, uw dobbelstenen dus, dumpen. Hoe dan ook, waar dan ook en bij wie dan ook.

Dat is niet eenvoudig, medespeler.

U moet immers eerst controle zien te krijgen over de verschillende locaties van hierboven. Daarom niet allemaal tegelijk, maar wel op het juiste moment.

Dat doet u al dobbelend, het resultaat van uw worp met invloedkaarten - die gaan van 0 tot 3, uitzonderlijk een 4 - versterkend. Die invloedkaarten trekt u na elke ronde a rato van 1 op hand.

Haalt u een locatie voor de eerste keer binnen gebeurt er op zich weinig tot niets. Het is pas als u een locatie die voor u ligt door slim bieden (dobbelsymbolen + 1 gedekte biedkaart) behoudt dat u de voordelen ervan ten volle kunt benutten.

En ze zijn niet min, die voordelen.

Hebt u controle over de straat en behoudt u die tijdens uw beurt mag u er gelijk een dobbelsteen uit uw voorraad opleggen. U bent dan alvast een klein stapje dichter bij uw doel. Daarbovenop verhoogt elke dobbelsteen op deze locatie elk bod op een andere locatie met 1.

Hebt u controle over de informant en u behoudt die tijdens uw beurt mag tot 3 dobbelstenen uit uw voorraad wisselen met een gelijk aantal dobbelstenen op deze locatie (de cocktailbar). Niet interessant denkt u? Even herbekijken dan want erg interessant als u dobbelstenen van dezelfde kleur in uw dobbelvoorraad wil krijgen. Dat, medespeler, biedt u immers meer kans op slagen.

De ondervrager is een tweesnijdend zwaard. Als de verhoorkamer voor u op tafel ligt moet u op het einde van elke beurt een dobbelsteen van deze kaart nemen. Als u deze kaart voor u hebt liggen en u haalt ze opnieuw binnen moet u ze aan de speler links van u geven. Als een andere speler deze kaart heeft en u haalt ze binnen mag u naar keuze alle dobbelstenen van dezelfde kleur in uw voorraad erop leggen. Koppel dit aan de schijnbare nutteloosheid van de informant en u weet wat u te doen staat.

De advocaat tenslotte: zolang u het kantoor van dit dit heerschap (met imposante boekenkast) voor u hebt liggen moet u geen dobbelstenen van de ondervrager weghalen als u dat niet wil. En als u deze kaart wint en u hebt ze al in bezit mag u een +4 invloedkaart op hand nemen op het einde van de ronde, de hoogste in het spel en slechts voor de durvers aan tafel bereikbaar. Handig. Krachtig. En leuk.

De dynamiek van dit spel, hoewel zeer leuk als u ermee bezig bent, is niet makkelijk uit te leggen. Probeer u gewoon een mentaal beeld te vormen van de 4 locaties hierboven vermeld en de mogelijke synergiën ertussen. Bent u op zoek naar extra invloed en wil u tegelijkertijd de ondervrager afblokken? Eén adres: de advocaat. Uw kansen verhogen om snel veel bewijsmateriaal kwijt te spelen bij de ondervrager? Even een praatje maken met de informant in de cocktailbar. Een gegarandeerde, maar trage bewijsdump? Laat uw invloed gelden op straat. Wel oppassen hier, want hoe langer in het spel, hoe verleidelijker de controle over de straat wordt voor uw tegenstanders, niet in het minst omwille van de exponentieel stijgende potentiële invloed op de andere locaties tijdens de biedrondes. Een snelle bewijsdump is alleen mogelijk via de ondervrager, maar u wil echt niet met dit heerschap opgescheept zitten naar het einde van het spel toe.

Keuzes, keuzes, keuzes, medespeler, lekker bemoeilijkt door de willekeur van de dobbelstenen die u tijdens uw planning in de weg gaan zitten.

En dan heb ik het nog niet gehad over de 10, verrassend goed uitgebalanceerde, karakters waaruit u er eentje mag kiezen bij spelaanvang (18 met de uitbreiding). Wilt u al van bij de start al een hoop invloed? Eddie Vandenburg Jr., het senatorszoontje, zal u zeker van dienst zijn. Houdt u van herdobbelen als het eerste resultaat u niet aanstaat? Baby Blue Nancy Hughs, beroepsgokster, is de naam. U wilt alles ineens? Don Ciaperinelli, maffiabaas pur sang, laat u het spel beginnen met alle locaties voor uw hebberige neus. Voor het kiezen van Freaky Frankie, de psychopaat, draagt u, en u alleen, de volle verantwoordelijkheid. Alleen hopen dat u hem aan het lijntje kunt houden. Bent u eerder een planmatig type? Silver Tongue Silvio does the job.

Pook onmiddellijk het vuur van uw illegale stokerij weer op want:

Ik heb zelden zoveel tactiek, strategie en spanning in 20 minuten op een tafel zien passeren als hier.

Door de invloedkaarten, de verschillende karakters en de dobbelstenen - ze zijn niet allemaal gelijk, enige bestudering vooraf is aangewezen bij uw tactiekbepaling - is elk spel weer anders.

Die karakters..

Gangster Dice is een van de beste diepe tussendoortjes momenteel op de markt.

De dobbelstenen spelen hun onhebbelijke rol, maar het spel wordt uiteindelijk door u, en u alleen, gewonnen. U gaat achteraf uw verlies niet op uw zeszijdige vriendjes kunnen steken.

Het psychologisch steekspel aan tafel - elke dobbelworp is openbaar - is ver-schrik-ke-lijk leuk en bevredigend.

Voor wie houdt van flexibel handelen bij elke beurt is dit een echte lekkernij.

Gangster Dice is een ideaal vehikel voor heerlijke tafelpraat.

Gangster Dice is thematisch prima omgezet. Zo zijn de krantenkoppen waarin de karakters zijn verwerkt erg goed en mooi gedaan.

U houdt het toch liever bij Spa Blauw want:

U moet doorheen een kleine leercurve. U moet eerst enkele ronden spelen vooraleer alles in uw bovenkamer in de plooi valt.

Het compacte doosje is na een eerste spelbeurt moeilijk weer dicht te krijgen, al helemaal wanneer u ook over de uitbreiding beschikt.

Dominique

 

Gangster Dice

Spider)-Goat Games (2015)

Adrian Marrs en Jonathan Ruland

2 tot 4 (5 met de uitbreiding) spelers vanaf 10 jaar

20 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,21

 

 

 

17:12 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gangster dice |  Facebook |

06-11-15

Enteren met blik!

Pirates of the 7 Seas

In Pirates of the 7 Seas, een bord-en kaartspel voor 2 tot 4 spelers, gaat u op schattenjacht. Het is te zeggen, u gaat op jacht naar goederen die door handelsschepen over en weer worden verscheept in de Caraïben. Fruit, tabak en rum zijn uw voornaamste doelwitten. Edelstenen dienen zich af en toe ook aan, onder de vorm van amuletten die - dat zult u snel merken - over bovennatuurlijke eigenschappen beschikken.

Uiteraard hebt u af te rekenen met bebaarde concurrenten. Het is dus zaak uw buit zo snel mogelijk voor grof geld te verkopen in de havens waar de vraag het hoogst is. De opbrengst, gouden dukaten (overwinningspunten), begraaft u uiteraard op een afgelegen eiland. U voorziet natuurlijk ook enkele schepen uit uw vloot als waakhond. Maar dat werkt dan weer negatief uit op de sterkte van uw entervloot. Keuze, keuzes.

Is de nood het hoogst stuurt u vileine vloeken op uw tegenstanders af. Daartoe gebruikt u voodoopopjes. En naalden natuurlijk. Zo vindt u de bananenvloek een erg interessant hulpmiddel. Ook het oproepen van de kraken en de sirenen, het beïnvloeden van de koers van ijsbergen en het creëren van draaikolken zitten in uw bovennatuurlijk assortiment. En met een goed georkestreerd gokpartijtje in de plaatselijke taveerne kunt u uw tegenstanders ook een serieuze pad in de korf zetten. Jammer genoeg durft een occasionele muiterij ook al eens de kop opsteken.

Als u echt geen uitweg meer ziet kunt u nog altijd overlopen naar de vijand en zo'n belachelijk gouverneurspakje aantrekken, carnaval of niet. Bij uw piratenvrienden hoeft u dan nooit meer op visite en u loopt extra veel risico op extra strafpunten bij de eindafrekening, maar u kunt met wat geluk toch nog het meeste geld binnenrijven.

Daar gaat het immers om, op het einde van het spel - gegenereerd door het plots opduiken van de laatste rondenkaart - het meeste geld in voorraad hebben.

Wat u in een ronde gaat doen bepaalt u door in het geheim een rol te selecteren. U hebt de keuze uit 7 mogelijkheden, die steeds in dezelfde volgorde worden geactiveerd: de scheepsbouwer, de gouverneur, de kapitein (ieders favoriet), de eilandbewoonster, de sjamaan, de handelaar en de cartograaf. De laatste hebt u nodig om de begeerde avonturenkaarten op hand te krijgen, de motor van het spel en de ergernis voor uw tegenspelers.

Hebt u als enige een rol geselecteerd krijgt u wat extra's, doet u dat als startspeler is uw opgehouden handje zelfs te klein om al het lekkers te bevatten. Sommige rollen kunt u pas weer op hand nemen door bepaalde andere rollen te selecteren, andere mogen gelijk weer de hand op. En als u het helemaal slim speelt mag u nog tijdens uw beurt rituelen uitvoeren. Daarmee kunt u op magische wijze de laadruimte van uw schepen uitbreiden bijvoorbeeld, of uw schepen onkwetsbaar maken, of de marktprijs van de goederen in de havens beïnvloeden. Zwarte Vrijdag, een bonus avonturenkaart die op Spiel werd meegeleverd, hakt er bijvoorbeeld wel heel erg diep in. Voor rituelen hebt u yin- en yangfiches nodig. Die krijgt u als compensatie voor het verlies van schepen bij een aanval op een handelsvloot of - als u geluk hebt - bij het leeghalen van een ruim na een geslaagde entering.

Wie op het einde van het spel het meeste geld heeft bijeengeschraapt wint.

Schroef dat houten been in, zet die papegaai op uw schouder en sla het dichtstbijzijnde rumvat aan want:

Pirates of the 7 Seas - ik wik mijn woorden niet - is het beste stevige familiespel dat op Spiel 2015 is verschenen. Wordt u door de vrolijke vormgeving eerst nog op het verkeerde houten been gezet, als u eenmaal aan het spelen bent gaat u bliksemsnel overstag. Zo leuk is het.

Ik ga nog verder: Pirates of the 7 Seas hoort bij het beste wat ooit rond dit thema op tafelbladen heeft gelegen.

Pirates of the 7 Seas doet heel leuke dingen met zeeslagen, 44 zeszijdige dobbelstenen en een blikken doosdeksel met daarin een kunststof overzicht van een klein zeegebied in de Caraïben. Het strijdtoneel zeg maar.

Pirates of the Seven Seas doet nog meer leuke dingen met de blikken doosbodem en de daarop afgedrukte patrijspoort, het scorespoor en de uitsparingen voor de vloektegels, doodshoofdtegels en ritueeltegels.

Eender wiens beurt het is, u bent altijd betrokken en de spanning is niet zelden te snijden.

Pirates of the 7 Seas barst van de interactie. Vrolijke interactie.

Alles klopt aan Pirates of the Seven Seas, van het prachtige spelmateriaal tot het vloeiende spelverloop.

Pirates of the 7 Seas is zo goed dat het absoluut de moeite loont de 7 wereldzeeën te doorkruisen om deze schat binnen te halen.

Hou het toch maar beter bij een waterfiets op de plaatselijke plas want:

U hebt geen familie.

U hebt ondertussen al zoveel slechte piratenspellen gezien dat u niet meer gelooft dat er in dit genre nog een Heilige Graal kan worden voortgebracht.

De doos liegt over de speelduur. Dit krijgt u echt niet in een uurtje gespeeld, tenzij u met een kransje veteranen aan tafel zit.

Voor een familiespel hebt u wel wat regels te doorkauwen.

Dominique

 

Pirates of the 7 Seas

2Geeks (2015)

Oleksandr Nevskiy - Oleg Sidorekno

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

45 tot 60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,85

 

 

20:57 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pirates of the 7 seas |  Facebook |

18-10-15

Acht. Niet meer, maar ook niet minder.

Eight Epics

Het is me toch wat met de wereld. Alsof Islamitische Staat, burgeroorlogen, natuurrampen, klimaatproblemen en een ellenlange wachtlijst bij Haarwerken Smets in Boom nog niet genoeg zijn worden we nu ook nog geconfronteerd met 6 verschrikkelijke plagen die door een kwaadaardige, goddelijke entiteit op ons worden losgelaten. Denk aan vraatzuchtige draken, verschrikkelijke demonen,  religieuze cultisten, de zwarte dood, meteorietregens, een verstoring van de de balans tussen de natuurelementen en een snel dichterbij komende maan die blijkbaar nog nooit van voorrang van rechts heeft gehoord.

Het betere werk zeg maar.

Enige barrière en enige kans op redding: acht helden die - ga er even bij zitten - dobbelstenen kunnen manipuleren. 

Want de hoger genoemde rampen manifesteren zich in dit spel als dobbelsteenuitdagingen, en dus geen betere remedie hiertegen dan dobbelsteen manipulatoren.

U meet zich dus de rol aan van een Nobele Heilige, een Mirakelmaker, een Goede Demon, een Mysterieuze Zwaardmeester, een Onsterfelijke Heks, een Donkere Elf, een Onkwetsbare Generaal of een Hoge Kampvechter.

Voorwaar een indrukwekkend gezelschap, wat niet wegneemt dat ze al snel na spelaanvang om hun moesje zullen staan roepen. Alle acht, want ook als u met een lager spelersaantal de confrontatie aangaat doen ze allemaal mee. 

Een voorbeeld van een uitdaging? Die Religieuze Cultisten van hierboven vragen dat het gezelschap met achtereenvolgens 6, 7 en 8 dobbelstenen wel een heel laag ogenaantal gooit, respectievelijk 10, 9 en 8. Dan komt de vaardigheid van de Mirakelmaker goed van pas want die kan het resultaat van 2  dobbelstenen naar de regenoverliggende zijde draaien. Of de Nobele Heilige, die een levenspunt van een andere held kan genezen en in één moeite door 2 dobbelstenen mag herrollen. 

U las het goed: levenspunten. Elke keer dat een held zijn speciale kracht gebruikt verliest hij een levenspunt. Dat gebeurt ook elke keer als hij of zij de standaardactie '1 keer opnieuw dobbelen van 3 dobbelstenen tijdens uw beurt', extra gebruikt.

U begrijpt al dat het in leven houden van het gezelschap tot aanbeveling strekt, want elke uitvaller zorgt ervoor dat de strop om uw nek - die bij spelaanvang al niet bepaald comfortabel aanvoelt - nog strakker wordt aangetrokken.

U en uw vrienden winnen als u alle rampspoed kunt weerstaan zonder dat het hele gezelschap het loodje heeft gelegd. De uitvallers krijgen dan een staatsbegrafenis. Slaagt u er niet in een ramp te bedwingen vooraleer alle 8 helden zijn ingezet of zijn alle helden gesneuveld is het dag met het handje, en met de wereld.

Maak de borst maar lekker nat want:

Als u op zoek bent naar een coöperatief micro kaart-en dobbelsteenspel moet u zich hier eens over buigen.

Eight Epics kan met een macro spelersaantal van 8 gespeeld worden.

Eight Epics is prima moduleerbaar, waarbij het verplicht gebruiken van de helden in een bepaalde volgorde mijn favoriet is. 

Eight Epics is uitdagend en moeilijk te winnen, en de moeilijkheidsgraad neemt toe naarmate het aantal spelers toeneemt. U kunt trouwens ook lekker solo aan de slag. 

Voor de massochisten onder ons is er ook een interessante uitbreiding beschikbaar, Eight Epics: Exceed, met extra rampscenario's en gebeurtenissen die u ook nog eens voetje proberen te lichten tijdens uw heroïsche werkzaamheden. Als compensatie voor het ondergaan van deze extra rampspoed krijgt u af en toe een beloning.

Veel compacter kan een episch dobbel-en kaartspel niet zijn.

Geen reddingsoperatie voor u want:

Het alfamannetje komt hier helemaal aan zijn egoistische trekken. U haat het als u er voor spek en bonen bijzit.

U puzzelt niet graag.

Dobbelsteenmanagement is niet aan u besteed.

Dominique

 

Eight Epics

Kanai Factory (2015)

Seiji Kanai

1 tot 8 spelers vanaf 10 jaar

20 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 6,904

 

13:50 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eight epics |  Facebook |

14-10-15

Gelukkig maar!

The Pursuit of Happiness

Kortetermijngeluk was op Spiel van vele gezichten af te lezen. Maar waar het echt om gaat, medespeler, is langetermijngeluk. Daar zal een leuke aankoop in Essen niks aan veranderen. 

In het goed managen van beide ligt de sleutel verborgen voor uw overwinning in het voortreffelijke bordspel 'The Pursuit of 'Happiness', een worker placer voor 1 tot 4 spelers.

Beginnend met uw kinderjaren en verder laverend langs uw puberteit, tienerjaren, adolescentie, volwassenheid en rustige oude dag probeert u een zo rijkgevuld mogelijk leven te leiden, waarbij u het woord rijkelijk vooral niet letterlijk moet nemen. U groeit op, studeert, vindt werk, koopt spulletjes, vult vrije tijd, vindt de grote liefde en start projecten (al dan niet samen met uw tegenspelers, zo kunt u bijvoorbeeld aansluiten bij een voetbalploeg). Daarbij uw ultieme levensdoel - in uw handje gestopt gekregen bij spelaanvang - niet uit het oog verliezend. Dat kan streven naar absolute rijkdom zijn,  maar ook het minst gestresst zijn van zodra u met pensioen gaat, of de eerste zijn die in het spel aan gezinsuitbreiding doet (overspel telt niet mee).

Alles draait om langetermijngeluk, de punten die het voorgaande - al dan niet door constant materieel en mentaal te investeren - u aanlevert. Dat geluksgevoel houdt u mooi bij op het scorespoor dat het spelbord omzoomt. De grondstoffen waarmee u uw geluk genereert zijn uiteraard geld, maar ook wijsheid, creativiteit en macht. 

Na het afhandelen van uw erfenis na uw verscheiden en het evalueren van uw ultieme levensdoel weet u of u al dan niet hebt gewonnen. 

Doe het allemaal nog eens lekker over want:

Beter dan The Pursuit of Happiness gaat u in dit genre niet vinden, en ik betwijfel of dit in de toekomst nog zal gebeuren.

Qua thematische omzetting kunnen veel spellen van The Pursuit of Happiness een lesje leren.

Houdt u zielsveel van uw partner maar wilt u toch ook eens voelen hoe vreemdgaan aanvoelt? In The Pursuit of Happiness krijgt u uw kans. Kunt u gelijk ervaren hoeveel stress dat oplevert. En dat is niet goed voor uw eindscore.

U moet goed opletten welke partners u kiest. Zo zit Claire bijvoorbeeld consequent geld uit uw zakken te jagen terwijl Mel alleen met slimme jongens aanpapt. Vreest echter niet, vrouwen onder ons, het spel is voorzien van mannelijke tegenhangers. En hebt u een voorkeur voor hetzelfde geslacht is er niks dat u weerhoudt ook die relationele weg te bewandelen. Beiderzijds bedrukte partnerkaarten zorgen daarvoor. Leuk!

Het klinkt inderdaad gek, maar The Pursuit of Happiness doet erg leuke dingen met stress. Ook met het concept tijd, kortetermijngeluk, gezamenlijke projecten (een licht coöperatief randje) en gewoon niets doen wordt hier erg creatief omgesprongen. 

U kunt intens genieten van een leuk nagesprek als u de spellendoos hebt opgeborgen. Dat kan want u hebt een hele levensloop om over na te mijmeren. 

Door de grote hoeveelheid kaarten, 168 meerbepaald, is elk spel en dus elke levensloop weer anders.

De spelregels zijn duidelijk, gestructureerd en heel vlot leesbaar.

De grafische vormgeving van dit spel is prachtig en de kaarten - niet zelden voorzien van de nodige humor - zijn lekker groot en overzichtelijk. Het spelmateriaal kent geen zwakke punten.

Door lekker te freewheelen zult u dit spel niet kunnen winnen. U moet te altijde goed weten waar u mee bezig bent en goed vooruit plannen. U bent tenslotte met uw leven bezig, uw dierbaarste bezit.

The Pursuit of Happiness heeft een uitdagende solovariant in de aanbieding.

Voor u geen nieuwe levenslijn want:

U hebt al genoeg aan uw eigen miserabele realiteit. 

U bent er eentje van de soort die enkel en alleen op het uiterlijk afgaat en u vindt de doosillustratie afschuwelijk. 

U bent in dit spel toch vooral met uw eigen leventje en niet met dat van de anderen bezig. De interactie in dit spel zal vooral moeten komen van tafelpraat.

U kunt voortijdig het loodje leggen terwijl andere spelers op hun oude dag nog lekker een nieuw puntengenererend projectje aanvatten.

inderdaad, het loodje. In dit spel gaat u, net als in het echte leven, onherroepelijk dood. Dat vindt u geen vrolijk vooruitzicht.

Dominique

 

The Pursuit of Happiness

Artipia Games (2015)

Adrian Abela en David Chircop

1 tot 4 spelers vanaf 12 jaar

60 tot 90 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,214

 

14:47 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: the pursuit of happiness |  Facebook |

04-10-15

De 'De Tafel Plakt!' Spiel 2015 Koopwijzer!

Daarheen en hopelijk met het onderstaande weer terug: de 'De Tafel Plakt! Spiel 2015 Koopwijzer.

De spellen die deel uitmaken van de onderstaande lijst verdienen mijns inziens uw onverdeelde aandacht op Spiel. De mijne krijgen ze alvast, wat ú ermee doet is uw zaak.

Daar gaan we.

7 Wonders Duel (Repos Production)

Sloeg de tweespeler variant in het origineel eerder als een natte dweil in uw aangezicht in plaats van speelplezier te verschaffen, met deze volwaardige worp wordt het respect voor de spelende duo's onder ons volledig hersteld. Uitdagend, interactief, spannend en met een overzichtelijke speelduur. Meer moet dat voor ondergetekende niet zijn.

Among Nobles (Among Meeples)

Er verschijnen hele leuke spellendingen in het hoge Noorden de laatste tijd.

Among Nobles is er eentje van.

Oorlogvoeren, intrigeren, trouwen en hertrouwen, zorgen voor een nageslacht met veel actiemogelijkheden en vredig strategisch heengaan wanneer uw tijd is gekomen. Dat zijn uw hoofdbezigheden in Among Nobles, waarvan alle actie zich afspeelt in feodaal Europa.

Dat gaat allemaal erg vlot en overzichtelijk in dit kaartspel voor 3 tot 5 spelers, waarbij u de actievelden op de kaarten zoveel mogelijk wil benutten.

Among Nobles is intrigerend, steeds weer anders, erg leuk om te doen en het gaat niet gebukt onder een bezwarend regelwerk. Speciale vaardigheden van de edelen maken het geheel af.

Automobile (Alderac Entertainment Group)

Racespellen, het blijft een moeilijk segment binnen de bordspellenwereld. Dat komt vooral omdat elk gevoel van snelheid door een statische bordspelomzetting wordt weggenomen.

Wat Automobile interessant maakt is dat uw racemonsters worden aangedreven door de brandstof hout, die hier verschijnt onder de vorm van gekleurde blokjes. Eigenlijk hebben we hier te maken met een block-building spel, voorwaar een interessante vingeroefening.

Net als bij het echte werk assembleert u uw racewagen om hem vervolgens op alle mogelijke manieren op te pompen, omringt u zich met het beste personeel en rekent u op uw onnavolgbare rijvaardigheid met als uiteindelijke doel die lauwerkrans om uw bescheiden nek te krijgen. En die lekkere pitspoes met uw champagne te bespuiten.

Na het Planes debacle volgt met Automobiles mogelijk een heropstanding van AEG in dit mobiliteitssegment.

Baby Blues (Jumping Turtle Games)

Licht en leuk familiaal, extreem interactief, humoristisch, thematisch mooi omgezet, conflictueus en tegelijkertijd toch vertederend speelplezier. Dat is, in een notendop, Baby Blues.

U werkt in een kinderdagverblijf, maar achter de schermen is er een hevige concurrentiestrijd tussen de verzorgenden aan de gang. Iedereen wil immers de prijs 'kinderverzorg(st)er van het jaar' binnenhalen. Dat haalt het beste in u naar boven - wat dacht u - maar jammer genoeg ook het slechtste.

Terwijl u er alles aan doet om de vijf schatten die u zijn toegewezen te verwennen deinst u er niet voor terug om de baby's van uw concurrenten het wenen nader dan het lachen te brengen. En zo bestaat het dat u hen in het geniep voorziet van vuile luiers, hun speentjes afpakt, de batterijen uit hun muziekmolentjes verwijdert en hun babyvoeding verstopt. En dat is nog maar een greep uit uw 'kindvriendelijk' arsenaal. U zult echter al snel merken dat dezelfde fenomenen zich beginnen voor te doen bij uw eigen groepje, waarna een moeilijke evenwichtsoefening volgt tussen het vrolijk houden van uw koters en het aan het krijsen krijgen van de arme bloedjes die aan uw concurrenten werden toegewezen.

Gaan bij een concurrent alle vijf baby's onherroepelijk aan het huilen wordt gekeken bij welke oppas de nog rustige baby's de hoogste waarde hebben. Die mag zich tot opper oppasser kronen. Voor even toch, de revanche wordt immers onmiddellijk ingezet.

Ik zal het maar gelijk bekennen, de mensen achter Jumping Turtle Games behoren al jaren tot mijn beste vrienden. Een van de zaakvoerders heeft zich zelfs voorgenomen enkel gekleed in een luier promotie te voeren op de beursvloer. Vandaar dat u mij op Spiel ook regelmatig als vrijwilliger op hun stand zult kunnen terugvinden. Ik zal u daar met plezier aan het spelen zetten.

Voor de prijs moet u het ook al niet laten. 12 euro voor dit hebbeding is een weggevertje.

Blood Rage (Cool Mini Or Not)

Intrigerend, een spel waarin slecht spelen (sterven) u punten kan opleveren. Ik ruik dus een kans.

Lyrisch wordt er gedaan over de bijna bovennatuurlijke krachten waarmee ontwerper Eric Lang dit meesterwerk van de mentale tekentafel naar de stoffelijke wereld heeft omgezet. 

ik denk daar het mijne van. Dat niet zelden een of meer spelers halfweg al zo goed als buitenspel worden gezet en dat nog minder zelden de eindscores extreem ver uit elkaar blijken te liggen, is niet bepaald geruststellend. En de wetenschap dat de miniaturen zelfs geen krimp geven als u ze met volle kracht tegen de grond of muur smakt, dagelijkse routinehandelingen die ons spelliefhebbers blijkbaar worden toegedicht, is ook al niet van die aard om kreunend van verlangen richting spellenboer te zwijmelen.

Maar toch.. 

Castellion (Z-Man Games)

U begint zich stilaan af te vragen wat het Oniverse eigenlijk heeft misdaan waardoor het constant ten prooi moet vallen aan initiatieven rond massavernietiging.

Maar soit, het is goed voor u, want dit is amusement van de bovenste plank.

Dit tegel aanglegspel, op uw eentje of met een lotgenoot speelbaar in een erg intens kwartiertje, moet de tüte in omwille van de compactheid, de intensiteit van hierboven, de uitdaging, de keuzestress en de verslaving die gegarandeerd de kop zal opsteken omdat u dit spelsysteem absoluut eens wil verslaan. Het Oniversum zien en sterven, zoiets ongeveer. Ik wens u veel geluk.

Lees mijn bespreking van Sylvion er even op na en u weet ongeveer wat u te wachten staat.

Celestia (BLAM!)

Voor zij die de zoektocht naar Cloud 9 ondertussen al hebben opgegeven is dit erg goed nieuws.

Meer nog, het zou wel eens kunnen dat Celestia door de speltechnische aanpassingen het speelplezier van Cloud 9 overtreft. Zo zijn de overwinningspunten, in tegenstelling tot de voorganger, niet zomaar open en bloot af te lezen waardoor u eigenlijk niet helemaal zeker bent hoe goed of hoe slecht uw tegenstanders er voor staan. Dat zal u dan ook twee keer doen nadenken vooraleer u uw parachute omgordt.

Over punten gesproken. Qua visuele presentatie wint Celestia ook ruim van zijn voorganger. Wat een schoonheid komt hier op tafel te liggen. Correctie: uw tafel. Als u slim bent.

CVlizations (Granna)

Het schrijven van een Curriculum Vitae zal u nog nooit zoveel plezier hebben verschaft. Meer nog, u mag het levensverhaal van een hele stam optekenen. En u wil dat zo goed mogelijk doen want u staat aan het hoofd van dat stelletje ongeregeld.

Uiteraard bent u niet de enige die aan geschiedschrijving bezig is. U hebt concurrentie en het goed inschatten van wat die zoal van plan zou kunnen zijn gaat uw weg naar de overwinning aanzienlijk vergemakkelijken.

De prachtige, originele en vooral eigenwijze grafische omzetting maken het plaatje wat mij betreft helemaal af.

Die Legenden von Andor: Chada & Thorn (Kosmos)

De Legenden von Andor heeft mij nooit echt aangesproken, maar deze coöperatieve tweespeler variant die zich in het Andor universum afspeelt heeft al mijn alarmsystemen tegelijk doen afgaan.

Dat komt door de Kashgar aanpak. Kashgar: Händler der Seidenstraße, medespeler, was een van mijn favoriete spellen van Spiel 2013. Het originele open deckbuilding mechanisme lag mee aan de basis van mijn verliefdheid. Zorgde dit mechanisme er in Kashgar voor dat u erg leuke dingen kon doen, in Andor stuurt het ook kommer en kwel op u af.

In Die Legenden von Andor: Chada & Thorn gaan beide protagonisten op reis, van Noord naar Zuid, achternagezeten door iets waarvoor naar verluidt zelfs Sauron hemzelve een blokje om zou lopen. Wie of wat het is zult u zelf moeten ontdekken. Laten we zeggen dat uw aankomst in het Zuiden op losse schroeven staat, als het gros van die schroeven ondertussen al niet is verdwenen.

Dwergen schieten u te hulp tijdens uw tocht, maar of zij het tij kunnen doen keren is maar zeer de vraag.

Op zijn zachtst gezegd erg uitdagend, extreem interactief en een must have voor de koppels onder ons.

Eén probleempje: alleen auf Deutsch en met veel tekst op de kaarten. Dat wordt dus wachten op een Nederlandstalige of Engelse editie, of het ongeduld acuut bestrijden met een Duits-Nederlands woordenboek.

Dojo Kun (Yemaia)

U voorbereiden op en deelnemen aan twee tornooien van Oosterse gevechtssporten doet u hier, dat van de Witte Lotus en de Zwarte Lotus, gesitueerd in een mythisch land.

Daartoe moet u zowel fysiek als mentaal helemaal top zijn. Gelukkig krijgt u ruim de kans uzelf voor te bereiden op wat komen gaat. Drie beurten krijgt u daarvoor, waarbij u al worker placend uw Dojo (die van de Tijger, Kraanvogel, Beer of Cobra) managet en uw vechters traint.

Voor de gevechten zelf worden speciale dobbelstenen gegooid, rekening houden met de Dan, de ervaringsgraad van de deelnemende vechtersbazen. Ondertussen kunnen andere spelers wedden op de uitkomst.

Het zandkorreltje in uw goed geoliede machine wordt gevormd door de vijfde Dojo, die van het Doodshoofd, door het spel bestuurd en perfect capabel om het spel te winnen. Waarna u en uw tegenspelers zich de grond in moeten schamen, twintigste Dan of niet. 

Over de grafische verschijningsvorm ben ik (nog) niet echt overtuigd omwille van nogal druk, het spelysteem zelf krijgt echter wel al mijn volledige goedkeuring.

Epic (White Wizard Games)

De uitgever van Star Realms, weet u wel.

Maar een heel ander spel. En verduiveld goed, en leuk.

Het epische uit de titel slaat vooral op de omvang en impact van de wezens die u oproept om het laatste restje levenskracht uit uw tegenstander(s) te persen. Slaan, fijnknijpen, flamberen, leegzuigen zijn termen die ook min of meer van toepassing zijn. Laat die 's' tussen haakjes achter het woord tegenstander u vooral niet misleiden, dit is een zuiver tweepersoonsspel met enkele kunstgrepen om sessies met drie of meer spelers  enigszins draaglijk te maken.

Al -tig keer gespeeld ondertussen en nog steeds verlangend naar meer. Neemt ook amper plaats in in uw tüte.

JamSumo (Cubiko Games)

Als u houdt van dobbelstenen en behendigheidsspellen en u ziet er tegenop om steeds weer dat grote Crokinole bord uit de schuur te halen heb ik een handige tip voor u: JamSumo.

In dit spel voor 2 tot 4 dobbelsteen worstelaars kunt u in twee soorten wedstrijden met elkaar het canvas (hout) op. Het prachtig vormgegeven houten bord heeft een uitsparing in het midden, net groot genoeg voor een dobbelsteen om er doorheen te kunnen vallen, en aan de vier zijden een brede opening waarlangs uw dobbelstenen van het bord kunnen vliegen. Het valt dan ook gelijk op dat de belangrijkste spelonderdelen hier gewoon uit lucht bestaan.

Afhankelijk van welke soort wedstrijd u kiest is het zaak door het schieten van uw zes standaard zeszijdige dobbelstenen het meeste of het minste punten te scoren. In Jam probeert u uw dobbelstenen, startend met de vier bovenaan, door het centrale gat weg te spelen. Van zodra een speler al zijn dobbelstenen heeft weggespeeld worden de waarden van de resterende dobbelstenen van de andere spelers die zich nog op het bord bevinden opgeteld en als pluspunten genoteerd. Wie na een aantal ronden gelijk aan het aantal spelers het minste punten heeft wint.

In Sumo probeert u dan weer uw dobbelstenen op het bord te houden, en liefst met een zo hoogst mogelijke waarde. Hier begint u met waarde drie op elke dobbelsteen. Het leuke hier is dat u bij het schieten altijd een dobbelsteen van een tegenspeler moet raken. Doet u dat niet wordt de dobbelsteen waarmee u schoot onherroepelijk van het bord verwijderd. Herinnert u dat gat in het midden van het bord en de vier openingen aan de zijkant? Die zijn in deze variant niet verdwenen. Probeert u zich nu een mentaal beeld te vormen van wat dit tijdens de schietfase zoal teweegbrengt. Van zodra een speler geen dobbelstenen meer op het bord heeft eindigt de ronde en elke speler die nog dobbelstenen in de arena heeft liggen telt de waarden ervan op. Wie op het einde van het spel het meeste punten heeft wint.

Lachen, gieren en brullen zult u. Vooral omwille van dat gat en die tochtgaten aan de zijkant. Maar u zult ook getuige zijn van dobbelsteenschutters die opereren op olympisch niveau, een beetje zoals Sergio 'Kun' Agüero bij Manchester City gisterennamidag. Veel oefenen levert hier echt iets op en strekt dus zeer tot aanbeveling. 

Speelt u trouwens graag Crokinole gaat u zich hier onmiddellijk thuis voelen.

Joraku (Moaideas Game Design)

Elegant, dat is het eerste wat bij mij opkomt als ik het over Joraku moet hebben. Maar die elegantie neemt niet weg dat u toch serieus aan de bak zult moeten als u in dt kleinood aan het langste eind wil trekken.

Joraku is mogelijk het beste slagenspel dat u op Spiel 2015 zult aantreffen. Hebt u enige affiniteit met dit soort spellen weet u wat u te doen staat. En u slaat niet alleen, u manoevreert ook eenheden op een spelbord dat Japan voorstelt. U gooit deze eenheden ook in de strijd en u probeert door al dat gehannes meerderheden in de zeven gebieden na te streven, want daarmee scoort u, onder andere, punten.

Elke kaart die u uitspeelt, of u nu de slag wint of niet, is belangrijk want van zodra u ze uitspeelt kunt u er altijd iets mee doen. Actiepunten gebruiken bijvoorbeeld, waarmee u uw eenheden en hun aanvoerder kunt manipuleren. Voor extra pit zorgen de Ninja kaarten, de mini draftfase bij aanvang van een speelronde en de - optionele - variantkaarten die de basisregels subtiel wijzigen. Aan afwisseling dus ook geen gebrek.

Ook leuk, de variabele puntenwaarde van de verschillende gebieden tijdens de drie rondes, waardoor een ware migratie van troepen op het spelbord ontstaat. 

Joraku in één clichématige, anderstalige zin? Easy to learn, difficult to master.

Journey: Wrath of Demons (Marrow Production)

Hebt u heel veel geld te besteden, houdt u van coöperatief bezig zijn, hebt u een zwak voor Chinese literatuur en mythologie, dobbelt u graag, gaat u confrontaties met een doorsnee demon niet uit de weg, bent u gefascineerd door bedevaarten en ziet u zich graag als wereldredder moet u hier eens naar gaan kijken.

10 queesten hebt u te volbrengen in het basisspel, prachtig geëvoceerd met naar verluidt adembenemede miniaturen, moduleerbare spelborden, speciale dobbelstenen en bloedmooie speelkaarten.

Draai of keer het zoals u wilt, u zult 120 euro in uw zak voelen branden, diep verlangend van eigenaar te wisselen.

Loop Inc.

Ik weet het, T.I.M.E. Stories is volgens ingewijden hét spel om met de snelheid van het licht, liefst sneller, naartoe te rennen van zodra de Spiel deuren opengaan, maar ik denk dat wat tijdreizen betreft u zich naar een andere stand moet begeven. Die van Eagle-Gryphon Games meerbepaald, om Loop Inc. even onder de loep te nemen.

In een tijdreisbureau werkt u hier en het enige wat het management interesseert is winst maken, daarbij alle regels wat tijdreizen betreft vrolijk aan de laars lappend.

U hebt het al begrepen, van zodra uw eerste werkseconde zich aandient richt u al schade aan.

Drie dagen duurt het spel, meer dan genoeg om de hele wereldgeschiedenis helemaal naar de verdoemenis te helpen. En terwijl u wanhopig probeert die verdoemenis weer te repareren komt u in het verleden steeds weer eerdere versies van uzelf tegen die u vrolijk beginnen tegen te werken. En ondertussen moet u ook rekening houden met het welbevinden van de tijdreizigers die u een onvergetelijke vakantie moet zien te bezorgen.

U begrijpt het al, vergeleken met Loop Inc. staat T.I.M.E. Stories gelijk met een uitstapje naar de plaatselijke kinderboerderij. Zonder kinderen.

Race to the North Pole (Playmore Games, Inc.)

Nog eentje uit het hoge Noorden, Finland.

Als eerste de manschappen van uw expeditie op de Noordpool krijgen, dat probeert u hier klaar te spelen. Met kaarten en op een roterend spelbord dat wordt geactiveerd van zodra de uitgespeelde kaarten een bepaalde stormwaarde bereiken. Zo'n storm zorgt ervoor dat uw expeditieleden plots alle zin voor oriëntatie verliezen en voor nieuwe uitgadingen komen te staan, niet in het minst doordat er plots nieuwe bewegingskaarten voor uw neus komen te liggen, die van uw linker of rechterbuur. Of erger, van de speler die nog verder van u af zit aan tafel. Uitrustingsfiches die het reizen in barre koude vergemakkelijken zorgen voor enige vorm van troost. 

Familiaal bewegingsplezier wordt hier aangeleverd, dat ook nog kan worden uitgebreid met een applicatie die voor nog onvoorspelbaardere stormactiveit zorgt.

Star Wars Risk (Hasbro)

Voor het spelmateriaal moet u het alvast niet doen. Zowel de spelonderdelen zelf als het omhulsel waarin ze zich bevinden is van een abominabele kwaliteit. Er alleen nog maar naar kijken lijkt het degeneratieproces van het materiaal al te bevorderen. En van een bordkartonnen Millennium Falcon slaat een mens ook niet bepaald achterover.

Daarvoor moet u het dus niet doen. En voor de ridicuul hoge prijs die ervoor wordt gevraagd ook al niet.

Waar u het wel voor moet doen is het speelplezier. Dat heb ik ondertussen zelf aan den lijve mogen ondervinden.

Star Wars Risk is eigenlijk het kleine broertje van het heerlijke Star Wars: The Queen's Gambit. Star Wars Risk is duidelijk minder copieus - als u ze beiden naast elkaar uitstalt en u bent niet de eigenaar van The Queen's Gambit gaan uw mondhoeken gelijk naar beneden - maar veel toegankelijker, korter en minstens even leuk.

Ziet u dit ergens liggen op Spiel, niet twijfelen. Wapen u wel tegen een initiële visuele ontgoocheling - het spelbord in de vorm van een Tie Fighter verandert daar geen ene moer aan - en spreek uw EHBO-kit voor bordspellen aan, waarbij het voorzien van beschermende jasjes voor de kaarten uw eerste prioriteit is.

U kunt ook lekker wachten op de speciale Zwarte Editie die eind oktober het levenslicht ziet, met onder andere een Millennium Falcon en Deathstar in 3D.

Dit qua spelmateriaal volledig taalonafhankelijke spel is ondertussen trouwens ook in het Nederlands te verkrijgen.

Starfighter (Ystari Games)

Leuk, leuk, leuk en ik kan zo nog wel een tijdje doorgaan. Onmiddellijk meegraaien deze handel als u er tegenaan loopt. Meer zelf, Starfighter zou een van uw eerste doelwitten moeten zijn van zodra u zich door de ingangsdeuren van Spiel naar binnen hebt gewurmd. Meer info vindt u in mijn bespreking, ergens in de rechterkolom bij de spelbesprekingen van 2015.

Steampunk Rally (Roxley)

Gespeeld en extreem, maar dan ook extreem goed bevonden.

In de Zwitserse Alpen wordt u als uitvinder door Nikola Tesla gesommeerd deel te nemen aan een race met machines die worden aangedreven door elektriciteit en stoom. Vanuit uw cockpit stuurt u uw machineonderdelen aan, daarbij proberend er zoveel mogelijk rendement uit te halen. Het aandrijven gebeurt middels het toewijzen van dobbelstenen - er zitten er 108 in de doos.

Draften, dobbelen, racen, saboteren, repareren, binnenwegen nemen, het zit er allemaal in.

Het spelmateriaal is prachtig, het spel is elke keer weer anders en het is heerlijk een goed geoliede machine samen te stellen waarmee u min of meer fluitend naar de overwinning raast. Ook puzzelaars komen hier helemaal aan hun trekken.

Al hadden die lawines, het puin en de achtergebleven brokstukken van de machines van uw tegenstanders nu ook niet echt gehoeven. Hou ermee rekening dat hier het absolute uiterste van u wordt gevraagd op het gebied van schademanagement.

En als u dan toch op de stand van Roxley vertoeft, neem dan gelijk Super Motherload ook maar mee. Meer info hierover in de rechterkolom.

Tash-Kalar: Arena of Legends - Nethervoid (Czech Games Edition)

Ik heb het niet zo voor uitbreidingen, maar soms is er een uitzondering die de spreekwoordelijke regel bevestigt. Dit jaar is dat Tash-Kalar: Arena of Legends - Nethervoid.

Tash-Kalar moet zowat een van de meest onderschatte abstracte spellen zijn van het moment. Mij mag u er alvast altijd voor komen wakker maken.

Deze uitbreiding, de tweede al, laat u toe te jongleren met een portaal naar een andere wereld. Die laat u toe extra energie naar uw magische knobbel te trekken. U zult merken dat uw tegenstanders te allen tijde de nabije omgeving van dit poortje proberen te mijden. Dat is handig want dan kunt u in alle rust uw opwekkrachten opladen zodat u later verpletterend kunt toeslaan.

Hebt u Tash-Kalar al, onmiddellijk toeslaan. Hebt u Tash-Kalar niet maak daar dan onmiddellijk 'nog niet' van, en sla alles in wanneer u bij Czech Games Edition passeert.

The Bloody Inn (Pearl Games)

De Ardèche is een mooie streek in Zuid-Frankrijk. Idyllisch en ongerept en vooral zonnig. Zeker in 1831, meerbepaald in Peyrebeille. Daar bevond zich een pittoreske taveerne alwaar de nietsvermoedende reizigers die zich te ruste kwamen leggen niet beseften dat dat voorgoed was. Ze werden vermoord voor hun bezittingen. Zo betaalde de taveerne zichzelf al snel terug aan de investeerders.

In dit kaartgestuurde (bord)spel maakt u deel uit van het morbide clubje dat de taveerne runt en u probeert op het einde van het spel het meeste geld te hebben verzameld. Klanten vermoorden, hun bezittingen inslaan en de lichamen vervolgens discreet laten verdwijnen zijn uw belangrijkste bezigheden.

Kaarten met meervoudige functies (een zwak van ondergetekende), een vlot spelverloop en een uitgesproken gedurfde grafische omzetting zijn hier de elementen die een bezoekje aan de stand van Pearl Games verantwoorden.

The Curse of the Black Dice (Board&Dice)

The Curse of the Black Dice, medespeler, is mogelijk het beste dobbelspel dat u op Spiel 2015 zult kunnen vinden. Mogelijk, omwille van het spel dat hieronder volgt. 

Dat komt door het piratenthema, de semi-coöperatieve inslag, de originaliteit waarmee met onvoorspelbare en dus willekeurige tegenstand wordt omgegaan, de onzekerheid van wie er nu eigenlijk aan de leiding ligt, de onweerstaanbare drang die u zult voelen om zelf zo weinig mogelijk bij te dragen aan het slagen van de missie terwijl u toch met zoveel mogelijk blingbling naar moeder de vrouw wil terugkeren, de voordelen van de kapiteinsfunctie, de bemanning die u tijdens uw queeste bijstaat en de constante dreiging van verlies omdat uw schuit quasi van bij het afmeren met grote lekken wordt geconfronteerd.

Aanmonsteren!

Thrash'n Roll (Game Fabrica)

Thrash'n Roll, medespeler, is mogelijk het beste dobbelspel dat u op Spiel 2015 zult kunnen vinden. Mogelijk, omwille van het spel dat hierboven werd besproken.

Dat komt door het originele metal band thema en de zeer geslaagde speltechnische omzetting ervan, de interessante manier waarmee hier met dice placement wordt omgegaan (u kunt altijd wat), de roddels die u over uw tegenspelers kunt verspreiden, de groupies die u op uw hotelkamer kunt ontvangen, de specialisten uit de rock business die u te hulp komen gesneld, de hitparade die u bestormt, de wereldtournees die u kunt orgeniseren en de TrashAwards die u kunt binnenhalen. En het speelplezier dat u met eender welk opgegeven spelersaantal te wachten staat.

Treasure Hunter (Queen Games)

Ik weet niet hoe het met u zit, medespeler, maar bij Queen Games heb ik de laatste tijd zo'n gevoel van 'Ja, het zal wel..'

Niet bepaald een blijk van vertrouwen.

Maar gisteren speelde ik hun nieuwste en aan het brein van Richard Garfield ontsproten 'Treasure Hunt', en ik moet weer wat gas terugnemen.

Een heerlijk spel.

Troeven? Een snelle opzettijd, overzichtelijke en snel uitgelegde spelregels, veel afwisseling, thematisch goed omgezet, een meer dan beheersbare speelduur, prachtig en taalonafhankelijk spelmateriaal, zeer interactief en spannend tot het einde.

De hoger genoemde eigenschappen doemen op in een setting waarbij u als avonturier op zoek gaat naar artefacten, perkamentrollen en goud en edelstenen. Die bevinden zich in drie locaties: de Bevroren Bergen, de Ondoordringbare Wildernis en de Lava Grotten. U ziet vooraf wat er te halen valt en af en toe ook vooral wat niet, om vervolgens al kaartdraftend uw avonturiersgroep samen te stellen. De sterkte of de zwakte van uw groep bepaalt of u het lekkers wat daar ligt te wachten binnenhaalt. Actiekaarten helpen u een handje tijdens de afhandeling van de schermutselingen, want u bent uiteraard niet alleen op pad.

Het binnenhalen van kostbaarheden is één ding, ze in veiligheid brengen een ander. Een bende goblins heeft lucht gekregen van uw escapades en zal er alles aan doen om uw verworvenheden afhandig te maken. U omringen met een roedel honden strekt dan ook zeer tot aanbeveling want daar houden goblins blijkbaar niet zo van.

Vijf ronden hebt u om de rijkste te worden. Lukt dat wint u.

Heel, maar dan ook heel aangenaam verrast waren wij door dit spel. Ik raad u dan ook ten stelligste aan de stand van Queen Games met aankoopneigingen te frequenteren.

 

Medespeler, ik hoop dat u iets aan deze voorbeschouwing had. 

Ik wens u heel veel plezier op Spiel.

Tot daar!

Dominique

 

12:58 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (5) | Tags: koopwijzer spiel 2015 |  Facebook |