06-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 6

Coöperatief spel van het jaar

WARHAMMER QUEST: THE ADVENTURE CARD GAME (FANTASY FLIGHT GAMES)

Als u dit spel wil winnen, medespeler, moet u als team echt wel goed op elkaar ingespeeld zijn.

In Warhammer Quest: The Adventure Card Game, gaat u ondergronds in de Oude Wereld, roem, glorie en een zekere dood tegemoet. Met 1 tot 4 spelers kunt u dat, maar als u solo speelt - een uitmuntende spelervaring trouwens - doet u dat met twee karakters.

Leuke karakters zijn het, elk met hun (complementaire) eigenschappen. Zo is het bijvoorbeeld goed een krijger-priester in het gezelschap te hebben omwille van zijn helende eigenschappen, een dwerg voor zijn brute kracht, een verkenster voor haar boogschutterskwaliteiten of een tovenaar voor magische ondersteuning.

Wat u ondergronds gaat doen wordt bepaald door het scenario dat u hebt gekozen. Dat bepaalt dan weer welke locaties u daar beneden aantreft, wie of wat u daarin tegenkomt en welke Nemesis vloeken u onderwijl zullen treffen.

Uw karakter heeft 4 actiekaarten waarvan u er eentje tijdens uw beurt activeert. Een van die 4 hebt u trouwens nodig om de andere 3 weer operationeel te maken.

Activeren betekent vechten, rusten, uw medespelers helpen en exploreren - u hebt, naar analogie met 'The Lord of the Rings: the Card Game' een bepaald aantal exploratiefiches nodig om een locatie door te komen.

Al deze acties vragen een dobbelsteenworp van u, met het aantal speciale dobbelstenen dat uw geactiveerde actiekaart aangeeft, aangevuld met een speciale dobbelsteen per vijand waarmee u ondertussen gegarandeerd slaags bent geraakt. Successymbolen zijn wat ze zijn, succesjes, maar er zijn ook nog de symbolen op die vijandige stenen, eerder irritant van aard. Zo doet een aanvalssymbool een tegenstander waarmee u in een gevecht bent gewikkeld onmiddellijk uithalen en een Nemesis symbool zorgt voor nog meer, scenario gerelateerde, rampspoed. Gelukkig werden enkele dobbelsteenzijden gewoon blanco gelaten. Erg leuk is trouwens het super succes symbool, dat fungeert als een succes maar gelijk opnieuw mag worden gedobbeld, hopelijk op weg naar een nog grotere succesratio.

Gelukkig vindt u tijdens uw tocht ook voorwerpen, uitrusting en wapens en af en toe doet zich ook een positieve of negatieve gebeurtenis voor. Afwisseling genoeg. Slaagt u erin weer levend uit de catacomben te komen kunt u zichzelf tussen twee queesten door (een beetje) opwaarderen. Met wapens  bijvoorbeeld, of beter: met betere actiekaarten. Die zal u trouwens nodig hebben wil u de hele campagne tot een goed einde brengen.

En zo begeeft u zich van locatie naar locatie, die ook voorzien zijn van een speciale eigenschap maar toch vooral van onaangename creaturen die het u knap lastig maken tijdens uw trip naar de eindlocatie. Vleermuizen, gigantische spinnen, gobelins, trollen, ratten en meer van dat gespuis. Erger nog zijn de leiders van dat zooitje waarvan Odious Grump, een vilein creatuur dat u al in het eerste scenario tegen het lijf loopt, een extreem irritante exponent is.  

Origineel is ook de leuke manier waarmee speltechnisch wordt omgegaan met de eigenschappen van de wezens waartegen u vecht, die worden geactiveerd van links naar rechts op de kaart in kwestie. En waar ze zich kunnen bevinden, in gevecht met de leden van het gezelschap of in de schaduwen, wachtend op uw fatale misstap.

Echte liefhebbers kunnen de 'Delve Quest' aanvatten, een willekeurig samengestelde campagne.

Laat u vooral niet afschrikken door de vele regelvragen op BGG. Die komen duidelijk van spelers die niet de moeite hebben genomen de spelregels grondig door te nemen.

Samenvattend? Houdt u van keuzestress, afstemming op uw medespelers, tactische gevechten, spanning, tijdsdruk, verrassingselementen, een prima herspeelbaarheidsfactor en een overzichtelijke speelduur? En hebt u een lichte neiging tot masochisme en bent u fantasy gericht? Niet twijfelen.  

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 8,45

 

05-01-16

De 'De Tafel Plakt! Awards 2015: deel 5

"Ik kan niet geloven wat ik hier zonet aan tafel gezegd heb." van het jaar

UNUSUAL SUSPECTS (CRANIO CREATIONS)

Samen met uw collega speurders - het team kan tot 15 leden tellen - moet u de dader van een misdrijf uit een line-up van 12 zien te filteren. Uw enige houvast: een getuige, zij het een ietwat rare getuige. Die heeft immers totaal geen weet meer van hoe de dader eruit ziet maar blijkt wel heel goed op de hoogte te zijn van alle andere eigenschappen van de gluiperd. Heeft hij of zij een eigen huis? Gaat hij of zij regelmatig op skiverlof? Is hij of zij racistisch? Luistert hij of zij regelmatig naar klassieke muziek? Gaat hij of zij regelmatig uit eten? Heeft hij of zij een huisdier? De getuige weet het allemaal. Door ja-neen antwoorden te geven op dit soort vragen, aangeleverd vanuit een lekker dikke kaartenstapel, probeert de getuige de onderzoekers op het juiste spoor te zetten. Hoe sneller de dader wordt ontmaskerd, hoe meer punten het onderzoeksteam scoort. Maakt het team tijdens het onderzoek een fout - het schrappen van de dader van de verdachtenlijst - is die gelijk fataal.

Het is in die onderzoeksfase dat het schaamrood u naar de wangen zal stijgen. Tijdens het overleg met uw collega's hoort u zichzelf immers dingen zeggen als: "Die ziet eruit als een loser, die heeft zeker geen eigen huis." Of "Als die uit eten zou gaan wordt die gelijk weer buitengegooid." Of "Die kerel woont duidelijk nog bij zijn mama. Die kookt nooit." Of "Die knappe blondine is er duidelijk eentje die alleen op geld uit is." En los van de vooroordelen van het onderzoeksteam spelen die van de speler die de getuige gestalte geeft ook hun niet te onderschatten rol. Een dubbele handicap dus.

Het team mag tijdens de overlegfases van het onderzoek zoveel potentiële daders uit de line-up halen als het wil. Dat verhoogt uiteraard de mogelijke eindscore, maar ook de kans dat het helemaal fout loopt. Balanceren op een slappe koord heet dat.

Elke zichzelf respecterende groepsbegeleider of -therapeut zou dit spel in zijn kast hebben moeten staan, al was het maar om mensen tegen de kortzichtigheid van zichzelf te laten opbotsen en sluimerende vooroordelen over onze medemens gelijk in de kiem te smoren. Want daar gaat dit spel eigenlijk over: vooroordelen op basis van uiterlijkheden.

Los daarvan kan ik het spel ook aan elke andere sociale speler aanbevelen. Buiten schaamrood gaan uw medespelers immers ook bengelende tranen op uw wangen waarnemen. Van het lachen.

Aanrader!

Dominique.

Score op de Plak-o-Meter: 7,74

 

20:35 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: unusual suspects |  Facebook |

04-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 4

Risk van het jaar

RISK: STAR WARS EDITION (HASBRO)

En dit is zelfs geen Risk, wat de kansen op een award aanzienlijk vergroot.

Dit is wél 'Star Wars: the Queen's Gambit' light, een klassieker die elke zichzelf respecterende Ameritrasher in de kast heeft staan, maar dit speelt veel sneller en is zeker zo leuk.

Als keizerrijk speler moet u alle rebellenschepen tot intergalactisch schroot herleiden, als rebellenleider stuurt u liever die gigantische Deathstar naar de schroothoop.

Het arsenaal van beide protagonisten: X-wings, Y-wings, B-wings, TIE Fighters, een Executor, een Deathstar in aanbouw (maar wel operationeel), de Millennium Falcon, een legertje Stormtroopers, Luke Skywalker, Darth Vader en de Keizer himself. En een handvol zeszijdige dobbelstenen - enigszins gemiscast, maar kom.

Net als in 'Star Wars: the Queen's Gambit'  moet u uw aandacht ook over verschillende fronten verdelen. Het ruimtegevecht omheen de Deathstar, de schildneutralisatie door de rebellen op de planeet Endor - er is geen eliminatie van de Deathstar mogelijk zolang het schild actief is - en de ultieme lichtzwaard confrontatie tussen Dart Vader en Luke Skywalker. Met bevelkaarten selecteert u waar, wanneer en met wie of wat u aan de slag gaat. De dobbelstenen doen de rest.

Hoe u het ook draait of keert, u hebt altijd het gevoel dat u zonet de verkeerde keuze hebt gemaakt. En dat voelt verrassend lekker aan.

Risk: Star Wars Edition speelt ook met de snelheid van het licht zodat een onmiddellijke revanche al snel een standaard procedure wordt, al dan niet met omwisseling van kamp.

Ook leuk zijn de extra bevelkaarten die u mag spelen als u een sector vernietigt, de Millennium Falcon of de Executor uitschakelt of Luke Skywalker of Darth Vader het (light of darkness) hoekje om helpt. Dat geef ademruimte en extra mogelijkheden, al weet u niet vooraf welke bevelen u mag gaan uitdelen.

Wilt u de volledige 3D ervaring moet u wel voor de Zwarte Editie gaan. Dan krijgt u gesculpteerde versies van de Millennium Falcon, de Executor, een horde Stormtroopers en de Deathstar in aanbouw aangeleverd. En dat speelt toch lekkerder weg dan de platte kartonnen fiches die u vindt in de gewone winkelversie, die u eerder het gevoel geven dat The Force tijdens het productieproces totaal verstek heeft laten gaan.

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 8,095

 

14:34 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: risk: star wars edition |  Facebook |

03-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 3

Solospel van het jaar

HEALTHY HEART HOSPITAL (VICTORY POINT GAMES)

In dit ziekenhuis vindt u meer thema en uitdaging dan alle Pandemic Legacy's en Blood Rages op deze wereld samen. Hebt u bij spelaanvang het gevoel dat u hier de hoofdrol speelt in een doktersromannetje uit de boeketreeks, de frisse odeur van dat boeket zal al snel plaatsmaken voor de penetrante formoldampen die u vanuit het mortuarium  komen toegewaaid.

In het Healthy Heart Hospital ligt de dood dan ook voortdurend op de loer, tot zelfs in de van rustgevende liftmuziekjes voorziene wachtzaaltjes toe.

Er gebeuren ook eigenaardige dingen in het HHH. Lijken, klaar voor autopsie, blijken plots onder geheimzinnige omstandigheden verdwenen en er gaan hardnekkige geruchten dat er zich ergens op de campus een clandestiene begraafplaats bevindt. Er wordt ook gesjoemeld met verzekeringsdossiers dat het niet mooi meer is en het grote personeelsverloop roept ook al de nodige vragen op. En dat twee stafleden wel heel erg lijken op Marty Feldman en Ronald Reagan helpt het vertrouwen in dit ziekenhuis ook niet bepaald vooruit.

Het Healthy Heart Hospital huisvest ook het zonnetje van het jaar en de kaartendeck van het jaar.

Het zonnetje, dr. Smile, doet met haar aanblik alleen al menig mannelijke patiënt weer kerngezond het ziekenhuis uit zweven, gezeten op een gigantische roze wolk. Haar mannelijke tegenhanger, dr. Dreamboat, hoofd van de spoedgevallendienst, doet dan weer alle vrouwen binnen een straal van 50 meter in katzwijm vallen.

Het mag niet baten. Honderd Smiles of Dreamboats zijn nog niet genoeg om dit ziekenhuis van de ondergang, lees faillissement, te redden.

Daar zorgt de motor van dit spel, een kaartendeck van ocharme 25 ambulancekaarten voor. Het is een kaartendeck die u bij een eerste kennismaking het gevoel geeft dat het begrip saaiheid zonet een nieuwe kwaliteitsnorm heeft neergezet, maar het is er wel eentje die u de haren te berge zal doen rijzen. Bij elke kaart die u omdraait zal het zweet als een waterval over uw rug lopen, regelrecht uw bilspleet in. De getrokken kaart bepaald immers hoeveel patiënten uw wachtzaal te verwerken krijgt en aan welke aandoening ze lijden, waarna u een race tegen de tijd, en het management, begint om dokter dood buiten de hospitaalmuren te houden.

Alle hens aan dek dus, uw vaardigheden als medicus maximaal benuttend. Maar ook uw  competenties als staflid worden zwaar op de proef gesteld. Welke uitbreidingen bouwen we, en wanneer?  Een extra operatiezaal? Een psychiatrische eenheid om de psychoten onder controle te houden? Ontslaan we enkele artsen om middelen vrij te maken voor een high care unit? Hoe moffelen we die dakloze overledene ongezien weg zonder een rechtszaak aan de broek te krijgen en als we toch voor de rechter moeten verschijnen, hoe ver willen we dan gaan voor een minnelijke schikking?

HHH doet me terugdenken aan mijn jaren als student verpleegkunde en aan de rampspoed die mij ten deel viel toen ik als stagiair op materniteit de borsten van een kersverse mama controleerde omdat de hoofdverpleegster op mijn takenlijstje de opdracht 'baxter controleren' wel heel onduidelijk had neergeschreven.

Maar dat is gelijk ook de enige negatieve bijwerking waarmee dit spel mij heeft opgezadeld.

En verder geen gezeur want HHH is een heerlijk optimalisatiespel.

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 7,97

 

 

18:01 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: healthy heart hospital |  Facebook |

02-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 2

Mindfuck van het jaar

SEVEN7S (EAGLE-GRYPHON GAMES)

In Seven7s, een kaartspel voor 2 tot 4 spelers dat helemaal draait om het getal 7 - denk aan de 7 wereldzeeën, de 7 hoofdzonden, de 7 heilige deugden, de 7 leeftijden van de mens, de 7 wereldwonderen, de 7 gelukkige goden, de 7 kleuren van de regenboog - probeert u op het einde van het spel met uw schamele hand van 3 kaarten de meeste punten binnen te halen.

Dat doet u door het uitspelen van een karakterkaart in de corresponderende kolom, de actie van de kaart in kwestie uit te voeren en vervolgens een nieuwe kaart op hand te trekken van de trekstapel. Er zijn 7 soorten karakterkaarten in het spel, elk met een verschillende kleur, een getalwaarde en een speciale eigenschap en u hebt er steeds 3 op hand.

De mindfuck wordt geïnitieerd door twee karakterkaarten: de 'Age of Man' en de 'Colors'.

De Age of Man karakterkaart mag u in elke kolom spelen zonder de actie van die kolom uit te voeren (daar kunt u het speleinde mee beïnvloeden want dat komt abrupt van zodra aan een kolom de zevende kaart wordt toegevoegd), de laatst gespeelde 'Colors' karakterkaart bepaalt met haar kleur de jokerkleur. Elke kaart in die kleur mag dan in elke kolom gespeeld worden én de actie van die kolom mag daarmee wél worden uitgevoerd. Daar komt nog eens bovenop dat het aantal kaarten in de Age of Man kolom de waarde van bepaalde andere kaarten in het spel reduceert to 0. Ligt er bijvoorbeeld 1 Age of Man kaart in de Age of Man kolom zijn alle kaarten van waarde 7 nog 0 punten waard. Liggen er 2 zijn de 7 én de 6 kaarten waardeloos, enzoverder. Behálve de kaarten in de actieve jokerkleur. Die waarde wordt bepaald door het aantal kaarten in de Age of Man kolom. Is bijvoorbeeld blauw de jokerkleur, hebt u een blauwe 1 op hand en liggen er in de Age of Man kolom 3 kaarten is uw blauwe 1 kaart toch nog 4 punten waard.

Bent u nog mee?

Geen paniek, er moeten inderdaad enkele knoppen om in bepaalde centrale  synapsen, maar eens dat is gebeurd bent u in voor een traktatie. Seven7s was een van onze favorieten tijdens de eindejaarsperiode. Altijd leuk, ongemeen spannend, lekker snel, combovriendelijk verrassend leuk met z'n tweeën, erg compact en bloedmooi.

Manipuleert u graag kaartenkolommen, jokers, trekstapels, uw eigen handkaarten en die van uw tegenspelers, plaatst u af en toe graag een berekende gok - de Lucky Gods kolom is mijn favoriet - en bent u op zoek naar een soort Love Letter voor gevorderden moet u absoluut toeslaan.

Dominique

Score op de Plak-o-Meter: 7,85

 

14:32 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: seven7s |  Facebook |

01-01-16

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015: deel 1

Spel van het jaar

CAMP GRIZZLY (AMERITRASH GAMES)

De Kickstarter motor van deze topper werd al aangezwengeld in 2013, maar ermee wegrijden lukte pas in 2015.

Alles zit goed in Camp Grizzly. Zo goed dat het spel eigenlijk ook nog aanspraak kon maken op tal van andere awards. Die van de 'thematische omzetting van het jaar' bijvoorbeeld. Of die van 'doosillustratie van het jaar'. Of die van de 'kaartendeck van het jaar'. De 'hormonale (k)opstoot van het jaar' had ook gekund. En de award voor de 'nabespreking van het jaar' had ook niet misstaan op de schoorsteenmantel.

Verder vindt u in deze doos ook de 'broer en zus van het jaar', het 'stalkerduo van het jaar', de 'Grand Finale van het jaar', de 'zwemwedstrijd van het jaar', de 'alle clichés van het slasher genre zitten erin van het jaar', de 'hopelijk is dit de juiste binnenweg van het jaar' en het 'hoofdpersonage van het jaar'. Daarbovenop levert dit spel ook nog eens de 'egoïsten van het jaar' aan, al zitten deze niet in de doos maar gewoon mee aan tafel.

Een speciale vermelding verdient ook Austin Madison, gepokt en gemazeld in de filmindustrie met het maken van storyboards. Haar tekeningen - op een uitpuilend ingewandje of afgehakt vingerkootje meer of minder wordt hier echt niet gekeken - maken de totaalbeleving, want dat is het, compleet.

Camp Grizzly wordt steeds weer met enthousiasme onthaald als het op tafel wordt gelegd. Dat gebeurt trouwens meestal op verzoek. Moest het een liedje zijn, het was de meest gevraagde plaat van het jaar.

Een heerlijk belevingsspel is dit. Camp Grizzly zal mijn collectie nooit dan ook nooit meer verlaten.

Mijn uitgebreide bespreking vindt u trouwens in de rechterkolom.

Dominique

 

18:54 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: awards 2015, camp grizzly |  Facebook |

30-12-15

Roodknapje

Dark Tales

In Dark Tales, een kaartspel voor 2 tot 4 spelers, probeert u in een bekend sprookjesuniversum - denk aan Sneeuwwitje en Roodkapje - zoveel mogelijk punten binnen te halen. Dat doet u door kaarten uit te spelen en/of voorwerp- en goudfiches te manipuleren.

Neem als de weerlicht uw spreukenboek ter hand want:

Dark Tales, er wordt door bord- en kaartspelkenners al eens meewarig over gedaan. Zeer onterecht. Eén keer gespeeld waarschijnlijk, geen tweede kans gegeven en daardoor de heerlijke subtiele onderlaag gemist die zich - ik geef het grif toe - bij een eerste kennismaking wel heel erg gedeisd houdt.

Dark Tales werd na enkele sessies echter zo leuk dat ik me gelijk de twee uitbreidingen 'Snow White' en 'Little Red Riding Hood' heb aangeschaft.

Wat Dark Tales zo goed maakt is de eenvoud - u speelt een kaart en doet gewoon wat erop staat -, de meer dan overzichtelijke speelduur, de leuke combomogelijkheden en de steeds wisselende spelomgeving die door de plotkaarten - eentje heeft een invloed tijdens het spel zelf, de andere bij de eindtelling - wordt aangeleverd.

U las het al, het gaat hier om zoveel mogelijk punten binnen te halen. Dat doet u door het uitspelen van karakter-, locatie, actie- slechterikkaarten, ofwel in het centrale speelveld, uw eigen privéruimte of op de aflegstapel. U blijft dit doen tot een speler bij het begin van zijn beurt geen kaart meer op hand heeft. Makkelijk zat.

Het uitspelen van de, overigens prachtige, kaarten levert u meestal gelijk punten op, altijd leuk, en als u het slim speelt nog wat extra. Dat komt omdat de meeste kaarten ook nog eens speciale eigenschappen hebben, al dan niet in combinatie met andere.

Slaagt u erin om bepaalde voorwerpen (fiches) binnen te halen kunt u daar later ook erg leuke dingen mee doen. Extra scoren bij de eindtelling bijvoorbeeld, of uw tegenstander(s) het leven zuur maken.

Lijkt het universum, sprookjes, op het eerste gezicht een beetje aan de zachte kant, het lachen zal u snel vergaan als u door een ervaren speler figuurlijk, maar niet minder pijnlijk, tegen het spelcanvas wordt gemept. En opnieuw, en opnieuw. Tot u het licht begint te zien en toch wat weerwerk begint te bieden.

Is het basisspel op zich al zeer de moeite waard, het wordt allemaal nog veel leuker als u de uitbreidingen, met de daaraan gekoppelde plotkaarten, introduceert en - u kunt ervoor kiezen - een onzekerheidsfactor toevoegt door bij de opzet willekeurig 10 kaarten uit de stapel van het basisspel te verwijderen.

Zowel de symboolliefhebber als de lezer worden hier bediend. De eigenschappen van de kaarten staan immers zowel pictografisch als geschreven weergegeven.

Hou u toch maar vast aan de keiharde realiteit want:

Door het thema bestaat de kans dat u, vooraleer er ook maar een kaart gespeeld is, afgaat als een tovergieter. U kent uw pappenheimers.

Als u door een veteraan wordt ingemaakt hebt u dat al lang voor de laatste ronde door.

Dominique

 

Dark Tales

dV Giochi / Hobby World

Pierluca Zizzi

2 tot 4 spelers vanaf 14 jaar

30 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 6,75

 

17:25 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dark tales |  Facebook |

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2015

Medespeler,

Naar goede jaarlijkse gewoonte wil ik u attent maken op de jaarlijkse uitreiking van de 'De Tafel Plakt!' Awards.

Reken niet, een occasionele uitzondering daargelaten, op de klassieke winnaars die u in de meeste andere eindejaarslijstjes terugvindt. Neen, de winnaars van de 'De Tafel Plakt!' Awards liggen meestal niet voor de hand. De prijscategorieën trouwens ook niet.

Wilt u weten welk spel de 'Ik kan echt niet geloven wat ik hier zonet aan tafel hebt gezegd' award binnenhaalt? De op zichzelf staande uitbreiding die beter is dan het origineel van het jaar? Welk spel het 'kerkhof van het jaar' herbergt? In welk doosje u de 'mindfuck van het jaar' terugvindt? En in welke doos de 'attentie van het jaar'? Of welke kaartendeck het 'zonnetje van het jaar' huisvest? Of de 'kaartendeck van het jaar' tout court? En dan heb ik het nog niet gehad over de 'er is nog hoop voor ondergetekende van het jaar', een award die ik sommigen onder u ook van harte toewens. 

Ik garandeer u nu al enkele verrassende ontdekkingen.

De Gouden Plakken worden uitgereikt vanaf 1 januari, dagelijks tot de 31ste. Vanaf 1 februari gaan we weer gewoon over tot de orde van de dag.

In afwachting wens ik u een voorspoedig, gezond en spellenrijk 2016!

Dominique

 

12:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: de 'de tafel plakt!' awards 2015 |  Facebook |

23-11-15

Elke euro waard!

Dice to meet you: Gold West (Tasty Minstrel Games)

Medespeler, als ik doosdeksels zie waarop een personage een bouwplan bestudeert met op de achtergrond een onroerend goed in de steigers, of een maritiem tafereel met aan- en afvarende schepen volgestouwd met goederen, of een boer die met paard en kar in de richting van een ommuurde stad in de verte dokkert, slaat de moedeloosheid mij om het hart.

Weer een euro.

Ik kan me er zo moeilijk voor opladen de laatste tijd.

Tenzij..

er een overzichtelijke speelduur, een elegantie zonder weerga, prachtig spelmateriaal, een duidelijk en behapbare regelwerk, afwisseling, duidelijkheid op speelbord en randmateriaal en een spannende eindtelling wordt aangeboden.

En die spellen zijn dun gezaaid.

Zo dun als goudblokjes in een Amerikaanse rivier ten tijde van de goldrush.

En zo bestaat het dat ik onlangs, na het zorgvuldig wegfilteren van het symbolische slijk uit mijn al even symbolische spelzeefje, plots een fonkeling op de bodem kon ontwaren.

Gold West.

Inderdaad: overzichtelijk, elegant, prachtig gevormd, duidelijk en behapbaar, afwisselend en spannend. Bloedstollend spannend eigenlijk. En geen wanhoopopwekkende doosillustratie hier. Nee, alleen in grote, vette letters 'Gold West'.

Alles ligt open en bloot op tafel. Het modulaire speelterrein waar u uw grondstoffen ontgint (hout, steen, goud, koper en zilver) en kampen of nederzettingen bouwt, de investeringsmogelijkheden naast het speelbord, de stad Boomtown waar het fijn toeven (en punten sprokkelen) is, de postkoetsroutes waarlangs u uw kostbare goederen transporteert (die koetsjes!) en tenslotte het 'gezocht' aanplakbord waar uw beeltenis - met de daarbij horende strafpunten - komt te hangen als u liever plundert in plaats van bouwt.

En we moeten opereren binnen een strakke tijdslimiet. Afhankelijk van het aantal spelers krijgt u 10 of 12 beurten, niet meer of niet minder. In die beurten moet het allemaal gebeuren. 45 minuutjes intens genieten. Scoren doet u quasi elke beurt en dat wordt mooi bijgehouden op het scorespoor.

Leuk met alle opgegeven spelersaantallen, in een mummetje van tijd uitgelegd en elke keer weer anders.

Leuk speltechnisch extraatje: het mancala ontginningsprincipe dat traag handelen beloont en kortetermijndenken bestraft.

Meerdere wegen naar de overwinning en een wagonlading vol keuzestress maken dit goudklompje helemaal af.

Ik hunker dan ook naar meer.

Wel opletten als u zich in de postkoets hijst. Dat voortgangsspoor is wel heel onhandig klein gehouden. 

Score op de Meet-o-Meter:

5 (ik ben niet verliefd, maar wat niet is kan nog komen)

Dominique

 

09:00 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gold west |  Facebook |

22-11-15

Dice to meet you.

Medespeler,

Vanaf morgen vindt u een nieuwe rubriek in de linker kolom van 'De Tafel Plakt!': Dice to meet you.

Het gaat hier niet over een Engelstalige met een neusverkoudheid, maar over mijn bevindingen na de eerste kennismaking met een spel. Niet zelden speel ik spellen die uiteindelijk geen uitgebreide bespreking halen en ik wil die ervaringen niet verloren laten gaan, niet voor mezelf en niet voor u.

Ook bij deze eerste indrukken hanteer ik een kwotering middels een korte en krachtige hint naar de kans op een tweede date, op een schaal van 6 weergeven op de Meet-o-Meter:

6. liefde op het eerste gezicht

5. ik ben niet verliefd, maar wat niet is kan nog komen

4. vriendschap is het hoogst haalbare

3. sporadisch eens afspreken is meer dan voldoende

2. vanuit deze hoek valt er geen initiatief meer te verwachten

1. nooit meer

Dominique

 

09:54 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dice to meet you |  Facebook |

18-11-15

Dobbelen en Dumpen

Gangster Dice

U wil met enkele spelgenoten een keiharde en uitdagende emotionele rollercoaster op, maar u hebt slechts een kwartiertje? De kans is groot dat Gangster Dice u uit de nood helpt.

In Gangster Dice, een dobbel- en kaartspel voor 2 tot 4 spelers (5 met de uitbreiding), maakt u immers deel uit van een gangsterbende. Een niet al te snuggere gangsterbende blijkbaar want het bewijsmateriaal dat zich tegen u en uw collega's heeft opgestapeld is ondertussen gewoon niet meer te tellen.

Ieder voor zich dus. Dat betekent hier dat u zo snel mogelijk van uw individuele bewijslast wil afgeraken.

Dat bewijsmateriaal manifesteert zich hier onder de vorm van 6 dobbelstenen, 2 van elk in rood, blauw en wit met daarop 4 mogelijkse symbolen: die van de advocaat (gerechtelijke hamer), de ondervrager (een wijzende hand), de informant (een cocktailglas) en de straat (een revolver).

Deze symbolen corresponderen met 4 locatiekaarten die zich bij spelaanvang in het midden van de tafel bevinden maar al snel na de aftrap tussen de spelers zullen beginnen circuleren.

Doel van het spel: als eerste uw bewijsmateriaal, uw dobbelstenen dus, dumpen. Hoe dan ook, waar dan ook en bij wie dan ook.

Dat is niet eenvoudig, medespeler.

U moet immers eerst controle zien te krijgen over de verschillende locaties van hierboven. Daarom niet allemaal tegelijk, maar wel op het juiste moment.

Dat doet u al dobbelend, het resultaat van uw worp met invloedkaarten - die gaan van 0 tot 3, uitzonderlijk een 4 - versterkend. Die invloedkaarten trekt u na elke ronde a rato van 1 op hand.

Haalt u een locatie voor de eerste keer binnen gebeurt er op zich weinig tot niets. Het is pas als u een locatie die voor u ligt door slim bieden (dobbelsymbolen + 1 gedekte biedkaart) behoudt dat u de voordelen ervan ten volle kunt benutten.

En ze zijn niet min, die voordelen.

Hebt u controle over de straat en behoudt u die tijdens uw beurt mag u er gelijk een dobbelsteen uit uw voorraad opleggen. U bent dan alvast een klein stapje dichter bij uw doel. Daarbovenop verhoogt elke dobbelsteen op deze locatie elk bod op een andere locatie met 1.

Hebt u controle over de informant en u behoudt die tijdens uw beurt mag tot 3 dobbelstenen uit uw voorraad wisselen met een gelijk aantal dobbelstenen op deze locatie (de cocktailbar). Niet interessant denkt u? Even herbekijken dan want erg interessant als u dobbelstenen van dezelfde kleur in uw dobbelvoorraad wil krijgen. Dat, medespeler, biedt u immers meer kans op slagen.

De ondervrager is een tweesnijdend zwaard. Als de verhoorkamer voor u op tafel ligt moet u op het einde van elke beurt een dobbelsteen van deze kaart nemen. Als u deze kaart voor u hebt liggen en u haalt ze opnieuw binnen moet u ze aan de speler links van u geven. Als een andere speler deze kaart heeft en u haalt ze binnen mag u naar keuze alle dobbelstenen van dezelfde kleur in uw voorraad erop leggen. Koppel dit aan de schijnbare nutteloosheid van de informant en u weet wat u te doen staat.

De advocaat tenslotte: zolang u het kantoor van dit dit heerschap (met imposante boekenkast) voor u hebt liggen moet u geen dobbelstenen van de ondervrager weghalen als u dat niet wil. En als u deze kaart wint en u hebt ze al in bezit mag u een +4 invloedkaart op hand nemen op het einde van de ronde, de hoogste in het spel en slechts voor de durvers aan tafel bereikbaar. Handig. Krachtig. En leuk.

De dynamiek van dit spel, hoewel zeer leuk als u ermee bezig bent, is niet makkelijk uit te leggen. Probeer u gewoon een mentaal beeld te vormen van de 4 locaties hierboven vermeld en de mogelijke synergiën ertussen. Bent u op zoek naar extra invloed en wil u tegelijkertijd de ondervrager afblokken? Eén adres: de advocaat. Uw kansen verhogen om snel veel bewijsmateriaal kwijt te spelen bij de ondervrager? Even een praatje maken met de informant in de cocktailbar. Een gegarandeerde, maar trage bewijsdump? Laat uw invloed gelden op straat. Wel oppassen hier, want hoe langer in het spel, hoe verleidelijker de controle over de straat wordt voor uw tegenstanders, niet in het minst omwille van de exponentieel stijgende potentiële invloed op de andere locaties tijdens de biedrondes. Een snelle bewijsdump is alleen mogelijk via de ondervrager, maar u wil echt niet met dit heerschap opgescheept zitten naar het einde van het spel toe.

Keuzes, keuzes, keuzes, medespeler, lekker bemoeilijkt door de willekeur van de dobbelstenen die u tijdens uw planning in de weg gaan zitten.

En dan heb ik het nog niet gehad over de 10, verrassend goed uitgebalanceerde, karakters waaruit u er eentje mag kiezen bij spelaanvang (18 met de uitbreiding). Wilt u al van bij de start al een hoop invloed? Eddie Vandenburg Jr., het senatorszoontje, zal u zeker van dienst zijn. Houdt u van herdobbelen als het eerste resultaat u niet aanstaat? Baby Blue Nancy Hughs, beroepsgokster, is de naam. U wilt alles ineens? Don Ciaperinelli, maffiabaas pur sang, laat u het spel beginnen met alle locaties voor uw hebberige neus. Voor het kiezen van Freaky Frankie, de psychopaat, draagt u, en u alleen, de volle verantwoordelijkheid. Alleen hopen dat u hem aan het lijntje kunt houden. Bent u eerder een planmatig type? Silver Tongue Silvio does the job.

Pook onmiddellijk het vuur van uw illegale stokerij weer op want:

Ik heb zelden zoveel tactiek, strategie en spanning in 20 minuten op een tafel zien passeren als hier.

Door de invloedkaarten, de verschillende karakters en de dobbelstenen - ze zijn niet allemaal gelijk, enige bestudering vooraf is aangewezen bij uw tactiekbepaling - is elk spel weer anders.

Die karakters..

Gangster Dice is een van de beste diepe tussendoortjes momenteel op de markt.

De dobbelstenen spelen hun onhebbelijke rol, maar het spel wordt uiteindelijk door u, en u alleen, gewonnen. U gaat achteraf uw verlies niet op uw zeszijdige vriendjes kunnen steken.

Het psychologisch steekspel aan tafel - elke dobbelworp is openbaar - is ver-schrik-ke-lijk leuk en bevredigend.

Voor wie houdt van flexibel handelen bij elke beurt is dit een echte lekkernij.

Gangster Dice is een ideaal vehikel voor heerlijke tafelpraat.

Gangster Dice is thematisch prima omgezet. Zo zijn de krantenkoppen waarin de karakters zijn verwerkt erg goed en mooi gedaan.

U houdt het toch liever bij Spa Blauw want:

U moet doorheen een kleine leercurve. U moet eerst enkele ronden spelen vooraleer alles in uw bovenkamer in de plooi valt.

Het compacte doosje is na een eerste spelbeurt moeilijk weer dicht te krijgen, al helemaal wanneer u ook over de uitbreiding beschikt.

Dominique

 

Gangster Dice

Spider)-Goat Games (2015)

Adrian Marrs en Jonathan Ruland

2 tot 4 (5 met de uitbreiding) spelers vanaf 10 jaar

20 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,21

 

 

 

17:12 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gangster dice |  Facebook |

06-11-15

Enteren met blik!

Pirates of the 7 Seas

In Pirates of the 7 Seas, een bord-en kaartspel voor 2 tot 4 spelers, gaat u op schattenjacht. Het is te zeggen, u gaat op jacht naar goederen die door handelsschepen over en weer worden verscheept in de Caraïben. Fruit, tabak en rum zijn uw voornaamste doelwitten. Edelstenen dienen zich af en toe ook aan, onder de vorm van amuletten die - dat zult u snel merken - over bovennatuurlijke eigenschappen beschikken.

Uiteraard hebt u af te rekenen met bebaarde concurrenten. Het is dus zaak uw buit zo snel mogelijk voor grof geld te verkopen in de havens waar de vraag het hoogst is. De opbrengst, gouden dukaten (overwinningspunten), begraaft u uiteraard op een afgelegen eiland. U voorziet natuurlijk ook enkele schepen uit uw vloot als waakhond. Maar dat werkt dan weer negatief uit op de sterkte van uw entervloot. Keuze, keuzes.

Is de nood het hoogst stuurt u vileine vloeken op uw tegenstanders af. Daartoe gebruikt u voodoopopjes. En naalden natuurlijk. Zo vindt u de bananenvloek een erg interessant hulpmiddel. Ook het oproepen van de kraken en de sirenen, het beïnvloeden van de koers van ijsbergen en het creëren van draaikolken zitten in uw bovennatuurlijk assortiment. En met een goed georkestreerd gokpartijtje in de plaatselijke taveerne kunt u uw tegenstanders ook een serieuze pad in de korf zetten. Jammer genoeg durft een occasionele muiterij ook al eens de kop opsteken.

Als u echt geen uitweg meer ziet kunt u nog altijd overlopen naar de vijand en zo'n belachelijk gouverneurspakje aantrekken, carnaval of niet. Bij uw piratenvrienden hoeft u dan nooit meer op visite en u loopt extra veel risico op extra strafpunten bij de eindafrekening, maar u kunt met wat geluk toch nog het meeste geld binnenrijven.

Daar gaat het immers om, op het einde van het spel - gegenereerd door het plots opduiken van de laatste rondenkaart - het meeste geld in voorraad hebben.

Wat u in een ronde gaat doen bepaalt u door in het geheim een rol te selecteren. U hebt de keuze uit 7 mogelijkheden, die steeds in dezelfde volgorde worden geactiveerd: de scheepsbouwer, de gouverneur, de kapitein (ieders favoriet), de eilandbewoonster, de sjamaan, de handelaar en de cartograaf. De laatste hebt u nodig om de begeerde avonturenkaarten op hand te krijgen, de motor van het spel en de ergernis voor uw tegenspelers.

Hebt u als enige een rol geselecteerd krijgt u wat extra's, doet u dat als startspeler is uw opgehouden handje zelfs te klein om al het lekkers te bevatten. Sommige rollen kunt u pas weer op hand nemen door bepaalde andere rollen te selecteren, andere mogen gelijk weer de hand op. En als u het helemaal slim speelt mag u nog tijdens uw beurt rituelen uitvoeren. Daarmee kunt u op magische wijze de laadruimte van uw schepen uitbreiden bijvoorbeeld, of uw schepen onkwetsbaar maken, of de marktprijs van de goederen in de havens beïnvloeden. Zwarte Vrijdag, een bonus avonturenkaart die op Spiel werd meegeleverd, hakt er bijvoorbeeld wel heel erg diep in. Voor rituelen hebt u yin- en yangfiches nodig. Die krijgt u als compensatie voor het verlies van schepen bij een aanval op een handelsvloot of - als u geluk hebt - bij het leeghalen van een ruim na een geslaagde entering.

Wie op het einde van het spel het meeste geld heeft bijeengeschraapt wint.

Schroef dat houten been in, zet die papegaai op uw schouder en sla het dichtstbijzijnde rumvat aan want:

Pirates of the 7 Seas - ik wik mijn woorden niet - is het beste stevige familiespel dat op Spiel 2015 is verschenen. Wordt u door de vrolijke vormgeving eerst nog op het verkeerde houten been gezet, als u eenmaal aan het spelen bent gaat u bliksemsnel overstag. Zo leuk is het.

Ik ga nog verder: Pirates of the 7 Seas hoort bij het beste wat ooit rond dit thema op tafelbladen heeft gelegen.

Pirates of the 7 Seas doet heel leuke dingen met zeeslagen, 44 zeszijdige dobbelstenen en een blikken doosdeksel met daarin een kunststof overzicht van een klein zeegebied in de Caraïben. Het strijdtoneel zeg maar.

Pirates of the Seven Seas doet nog meer leuke dingen met de blikken doosbodem en de daarop afgedrukte patrijspoort, het scorespoor en de uitsparingen voor de vloektegels, doodshoofdtegels en ritueeltegels.

Eender wiens beurt het is, u bent altijd betrokken en de spanning is niet zelden te snijden.

Pirates of the 7 Seas barst van de interactie. Vrolijke interactie.

Alles klopt aan Pirates of the Seven Seas, van het prachtige spelmateriaal tot het vloeiende spelverloop.

Pirates of the 7 Seas is zo goed dat het absoluut de moeite loont de 7 wereldzeeën te doorkruisen om deze schat binnen te halen.

Hou het toch maar beter bij een waterfiets op de plaatselijke plas want:

U hebt geen familie.

U hebt ondertussen al zoveel slechte piratenspellen gezien dat u niet meer gelooft dat er in dit genre nog een Heilige Graal kan worden voortgebracht.

De doos liegt over de speelduur. Dit krijgt u echt niet in een uurtje gespeeld, tenzij u met een kransje veteranen aan tafel zit.

Voor een familiespel hebt u wel wat regels te doorkauwen.

Dominique

 

Pirates of the 7 Seas

2Geeks (2015)

Oleksandr Nevskiy - Oleg Sidorekno

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

45 tot 60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,85

 

 

20:57 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pirates of the 7 seas |  Facebook |

18-10-15

Acht. Niet meer, maar ook niet minder.

Eight Epics

Het is me toch wat met de wereld. Alsof Islamitische Staat, burgeroorlogen, natuurrampen, klimaatproblemen en een ellenlange wachtlijst bij Haarwerken Smets in Boom nog niet genoeg zijn worden we nu ook nog geconfronteerd met 6 verschrikkelijke plagen die door een kwaadaardige, goddelijke entiteit op ons worden losgelaten. Denk aan vraatzuchtige draken, verschrikkelijke demonen,  religieuze cultisten, de zwarte dood, meteorietregens, een verstoring van de de balans tussen de natuurelementen en een snel dichterbij komende maan die blijkbaar nog nooit van voorrang van rechts heeft gehoord.

Het betere werk zeg maar.

Enige barrière en enige kans op redding: acht helden die - ga er even bij zitten - dobbelstenen kunnen manipuleren. 

Want de hoger genoemde rampen manifesteren zich in dit spel als dobbelsteenuitdagingen, en dus geen betere remedie hiertegen dan dobbelsteen manipulatoren.

U meet zich dus de rol aan van een Nobele Heilige, een Mirakelmaker, een Goede Demon, een Mysterieuze Zwaardmeester, een Onsterfelijke Heks, een Donkere Elf, een Onkwetsbare Generaal of een Hoge Kampvechter.

Voorwaar een indrukwekkend gezelschap, wat niet wegneemt dat ze al snel na spelaanvang om hun moesje zullen staan roepen. Alle acht, want ook als u met een lager spelersaantal de confrontatie aangaat doen ze allemaal mee. 

Een voorbeeld van een uitdaging? Die Religieuze Cultisten van hierboven vragen dat het gezelschap met achtereenvolgens 6, 7 en 8 dobbelstenen wel een heel laag ogenaantal gooit, respectievelijk 10, 9 en 8. Dan komt de vaardigheid van de Mirakelmaker goed van pas want die kan het resultaat van 2  dobbelstenen naar de regenoverliggende zijde draaien. Of de Nobele Heilige, die een levenspunt van een andere held kan genezen en in één moeite door 2 dobbelstenen mag herrollen. 

U las het goed: levenspunten. Elke keer dat een held zijn speciale kracht gebruikt verliest hij een levenspunt. Dat gebeurt ook elke keer als hij of zij de standaardactie '1 keer opnieuw dobbelen van 3 dobbelstenen tijdens uw beurt', extra gebruikt.

U begrijpt al dat het in leven houden van het gezelschap tot aanbeveling strekt, want elke uitvaller zorgt ervoor dat de strop om uw nek - die bij spelaanvang al niet bepaald comfortabel aanvoelt - nog strakker wordt aangetrokken.

U en uw vrienden winnen als u alle rampspoed kunt weerstaan zonder dat het hele gezelschap het loodje heeft gelegd. De uitvallers krijgen dan een staatsbegrafenis. Slaagt u er niet in een ramp te bedwingen vooraleer alle 8 helden zijn ingezet of zijn alle helden gesneuveld is het dag met het handje, en met de wereld.

Maak de borst maar lekker nat want:

Als u op zoek bent naar een coöperatief micro kaart-en dobbelsteenspel moet u zich hier eens over buigen.

Eight Epics kan met een macro spelersaantal van 8 gespeeld worden.

Eight Epics is prima moduleerbaar, waarbij het verplicht gebruiken van de helden in een bepaalde volgorde mijn favoriet is. 

Eight Epics is uitdagend en moeilijk te winnen, en de moeilijkheidsgraad neemt toe naarmate het aantal spelers toeneemt. U kunt trouwens ook lekker solo aan de slag. 

Voor de massochisten onder ons is er ook een interessante uitbreiding beschikbaar, Eight Epics: Exceed, met extra rampscenario's en gebeurtenissen die u ook nog eens voetje proberen te lichten tijdens uw heroïsche werkzaamheden. Als compensatie voor het ondergaan van deze extra rampspoed krijgt u af en toe een beloning.

Veel compacter kan een episch dobbel-en kaartspel niet zijn.

Geen reddingsoperatie voor u want:

Het alfamannetje komt hier helemaal aan zijn egoistische trekken. U haat het als u er voor spek en bonen bijzit.

U puzzelt niet graag.

Dobbelsteenmanagement is niet aan u besteed.

Dominique

 

Eight Epics

Kanai Factory (2015)

Seiji Kanai

1 tot 8 spelers vanaf 10 jaar

20 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 6,904

 

13:50 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eight epics |  Facebook |

14-10-15

Gelukkig maar!

The Pursuit of Happiness

Kortetermijngeluk was op Spiel van vele gezichten af te lezen. Maar waar het echt om gaat, medespeler, is langetermijngeluk. Daar zal een leuke aankoop in Essen niks aan veranderen. 

In het goed managen van beide ligt de sleutel verborgen voor uw overwinning in het voortreffelijke bordspel 'The Pursuit of 'Happiness', een worker placer voor 1 tot 4 spelers.

Beginnend met uw kinderjaren en verder laverend langs uw puberteit, tienerjaren, adolescentie, volwassenheid en rustige oude dag probeert u een zo rijkgevuld mogelijk leven te leiden, waarbij u het woord rijkelijk vooral niet letterlijk moet nemen. U groeit op, studeert, vindt werk, koopt spulletjes, vult vrije tijd, vindt de grote liefde en start projecten (al dan niet samen met uw tegenspelers, zo kunt u bijvoorbeeld aansluiten bij een voetbalploeg). Daarbij uw ultieme levensdoel - in uw handje gestopt gekregen bij spelaanvang - niet uit het oog verliezend. Dat kan streven naar absolute rijkdom zijn,  maar ook het minst gestresst zijn van zodra u met pensioen gaat, of de eerste zijn die in het spel aan gezinsuitbreiding doet (overspel telt niet mee).

Alles draait om langetermijngeluk, de punten die het voorgaande - al dan niet door constant materieel en mentaal te investeren - u aanlevert. Dat geluksgevoel houdt u mooi bij op het scorespoor dat het spelbord omzoomt. De grondstoffen waarmee u uw geluk genereert zijn uiteraard geld, maar ook wijsheid, creativiteit en macht. 

Na het afhandelen van uw erfenis na uw verscheiden en het evalueren van uw ultieme levensdoel weet u of u al dan niet hebt gewonnen. 

Doe het allemaal nog eens lekker over want:

Beter dan The Pursuit of Happiness gaat u in dit genre niet vinden, en ik betwijfel of dit in de toekomst nog zal gebeuren.

Qua thematische omzetting kunnen veel spellen van The Pursuit of Happiness een lesje leren.

Houdt u zielsveel van uw partner maar wilt u toch ook eens voelen hoe vreemdgaan aanvoelt? In The Pursuit of Happiness krijgt u uw kans. Kunt u gelijk ervaren hoeveel stress dat oplevert. En dat is niet goed voor uw eindscore.

U moet goed opletten welke partners u kiest. Zo zit Claire bijvoorbeeld consequent geld uit uw zakken te jagen terwijl Mel alleen met slimme jongens aanpapt. Vreest echter niet, vrouwen onder ons, het spel is voorzien van mannelijke tegenhangers. En hebt u een voorkeur voor hetzelfde geslacht is er niks dat u weerhoudt ook die relationele weg te bewandelen. Beiderzijds bedrukte partnerkaarten zorgen daarvoor. Leuk!

Het klinkt inderdaad gek, maar The Pursuit of Happiness doet erg leuke dingen met stress. Ook met het concept tijd, kortetermijngeluk, gezamenlijke projecten (een licht coöperatief randje) en gewoon niets doen wordt hier erg creatief omgesprongen. 

U kunt intens genieten van een leuk nagesprek als u de spellendoos hebt opgeborgen. Dat kan want u hebt een hele levensloop om over na te mijmeren. 

Door de grote hoeveelheid kaarten, 168 meerbepaald, is elk spel en dus elke levensloop weer anders.

De spelregels zijn duidelijk, gestructureerd en heel vlot leesbaar.

De grafische vormgeving van dit spel is prachtig en de kaarten - niet zelden voorzien van de nodige humor - zijn lekker groot en overzichtelijk. Het spelmateriaal kent geen zwakke punten.

Door lekker te freewheelen zult u dit spel niet kunnen winnen. U moet te altijde goed weten waar u mee bezig bent en goed vooruit plannen. U bent tenslotte met uw leven bezig, uw dierbaarste bezit.

The Pursuit of Happiness heeft een uitdagende solovariant in de aanbieding.

Voor u geen nieuwe levenslijn want:

U hebt al genoeg aan uw eigen miserabele realiteit. 

U bent er eentje van de soort die enkel en alleen op het uiterlijk afgaat en u vindt de doosillustratie afschuwelijk. 

U bent in dit spel toch vooral met uw eigen leventje en niet met dat van de anderen bezig. De interactie in dit spel zal vooral moeten komen van tafelpraat.

U kunt voortijdig het loodje leggen terwijl andere spelers op hun oude dag nog lekker een nieuw puntengenererend projectje aanvatten.

inderdaad, het loodje. In dit spel gaat u, net als in het echte leven, onherroepelijk dood. Dat vindt u geen vrolijk vooruitzicht.

Dominique

 

The Pursuit of Happiness

Artipia Games (2015)

Adrian Abela en David Chircop

1 tot 4 spelers vanaf 12 jaar

60 tot 90 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,214

 

14:47 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: the pursuit of happiness |  Facebook |

04-10-15

De 'De Tafel Plakt!' Spiel 2015 Koopwijzer!

Daarheen en hopelijk met het onderstaande weer terug: de 'De Tafel Plakt! Spiel 2015 Koopwijzer.

De spellen die deel uitmaken van de onderstaande lijst verdienen mijns inziens uw onverdeelde aandacht op Spiel. De mijne krijgen ze alvast, wat ú ermee doet is uw zaak.

Daar gaan we.

7 Wonders Duel (Repos Production)

Sloeg de tweespeler variant in het origineel eerder als een natte dweil in uw aangezicht in plaats van speelplezier te verschaffen, met deze volwaardige worp wordt het respect voor de spelende duo's onder ons volledig hersteld. Uitdagend, interactief, spannend en met een overzichtelijke speelduur. Meer moet dat voor ondergetekende niet zijn.

Among Nobles (Among Meeples)

Er verschijnen hele leuke spellendingen in het hoge Noorden de laatste tijd.

Among Nobles is er eentje van.

Oorlogvoeren, intrigeren, trouwen en hertrouwen, zorgen voor een nageslacht met veel actiemogelijkheden en vredig strategisch heengaan wanneer uw tijd is gekomen. Dat zijn uw hoofdbezigheden in Among Nobles, waarvan alle actie zich afspeelt in feodaal Europa.

Dat gaat allemaal erg vlot en overzichtelijk in dit kaartspel voor 3 tot 5 spelers, waarbij u de actievelden op de kaarten zoveel mogelijk wil benutten.

Among Nobles is intrigerend, steeds weer anders, erg leuk om te doen en het gaat niet gebukt onder een bezwarend regelwerk. Speciale vaardigheden van de edelen maken het geheel af.

Automobile (Alderac Entertainment Group)

Racespellen, het blijft een moeilijk segment binnen de bordspellenwereld. Dat komt vooral omdat elk gevoel van snelheid door een statische bordspelomzetting wordt weggenomen.

Wat Automobile interessant maakt is dat uw racemonsters worden aangedreven door de brandstof hout, die hier verschijnt onder de vorm van gekleurde blokjes. Eigenlijk hebben we hier te maken met een block-building spel, voorwaar een interessante vingeroefening.

Net als bij het echte werk assembleert u uw racewagen om hem vervolgens op alle mogelijke manieren op te pompen, omringt u zich met het beste personeel en rekent u op uw onnavolgbare rijvaardigheid met als uiteindelijke doel die lauwerkrans om uw bescheiden nek te krijgen. En die lekkere pitspoes met uw champagne te bespuiten.

Na het Planes debacle volgt met Automobiles mogelijk een heropstanding van AEG in dit mobiliteitssegment.

Baby Blues (Jumping Turtle Games)

Licht en leuk familiaal, extreem interactief, humoristisch, thematisch mooi omgezet, conflictueus en tegelijkertijd toch vertederend speelplezier. Dat is, in een notendop, Baby Blues.

U werkt in een kinderdagverblijf, maar achter de schermen is er een hevige concurrentiestrijd tussen de verzorgenden aan de gang. Iedereen wil immers de prijs 'kinderverzorg(st)er van het jaar' binnenhalen. Dat haalt het beste in u naar boven - wat dacht u - maar jammer genoeg ook het slechtste.

Terwijl u er alles aan doet om de vijf schatten die u zijn toegewezen te verwennen deinst u er niet voor terug om de baby's van uw concurrenten het wenen nader dan het lachen te brengen. En zo bestaat het dat u hen in het geniep voorziet van vuile luiers, hun speentjes afpakt, de batterijen uit hun muziekmolentjes verwijdert en hun babyvoeding verstopt. En dat is nog maar een greep uit uw 'kindvriendelijk' arsenaal. U zult echter al snel merken dat dezelfde fenomenen zich beginnen voor te doen bij uw eigen groepje, waarna een moeilijke evenwichtsoefening volgt tussen het vrolijk houden van uw koters en het aan het krijsen krijgen van de arme bloedjes die aan uw concurrenten werden toegewezen.

Gaan bij een concurrent alle vijf baby's onherroepelijk aan het huilen wordt gekeken bij welke oppas de nog rustige baby's de hoogste waarde hebben. Die mag zich tot opper oppasser kronen. Voor even toch, de revanche wordt immers onmiddellijk ingezet.

Ik zal het maar gelijk bekennen, de mensen achter Jumping Turtle Games behoren al jaren tot mijn beste vrienden. Een van de zaakvoerders heeft zich zelfs voorgenomen enkel gekleed in een luier promotie te voeren op de beursvloer. Vandaar dat u mij op Spiel ook regelmatig als vrijwilliger op hun stand zult kunnen terugvinden. Ik zal u daar met plezier aan het spelen zetten.

Voor de prijs moet u het ook al niet laten. 12 euro voor dit hebbeding is een weggevertje.

Blood Rage (Cool Mini Or Not)

Intrigerend, een spel waarin slecht spelen (sterven) u punten kan opleveren. Ik ruik dus een kans.

Lyrisch wordt er gedaan over de bijna bovennatuurlijke krachten waarmee ontwerper Eric Lang dit meesterwerk van de mentale tekentafel naar de stoffelijke wereld heeft omgezet. 

ik denk daar het mijne van. Dat niet zelden een of meer spelers halfweg al zo goed als buitenspel worden gezet en dat nog minder zelden de eindscores extreem ver uit elkaar blijken te liggen, is niet bepaald geruststellend. En de wetenschap dat de miniaturen zelfs geen krimp geven als u ze met volle kracht tegen de grond of muur smakt, dagelijkse routinehandelingen die ons spelliefhebbers blijkbaar worden toegedicht, is ook al niet van die aard om kreunend van verlangen richting spellenboer te zwijmelen.

Maar toch.. 

Castellion (Z-Man Games)

U begint zich stilaan af te vragen wat het Oniverse eigenlijk heeft misdaan waardoor het constant ten prooi moet vallen aan initiatieven rond massavernietiging.

Maar soit, het is goed voor u, want dit is amusement van de bovenste plank.

Dit tegel aanglegspel, op uw eentje of met een lotgenoot speelbaar in een erg intens kwartiertje, moet de tüte in omwille van de compactheid, de intensiteit van hierboven, de uitdaging, de keuzestress en de verslaving die gegarandeerd de kop zal opsteken omdat u dit spelsysteem absoluut eens wil verslaan. Het Oniversum zien en sterven, zoiets ongeveer. Ik wens u veel geluk.

Lees mijn bespreking van Sylvion er even op na en u weet ongeveer wat u te wachten staat.

Celestia (BLAM!)

Voor zij die de zoektocht naar Cloud 9 ondertussen al hebben opgegeven is dit erg goed nieuws.

Meer nog, het zou wel eens kunnen dat Celestia door de speltechnische aanpassingen het speelplezier van Cloud 9 overtreft. Zo zijn de overwinningspunten, in tegenstelling tot de voorganger, niet zomaar open en bloot af te lezen waardoor u eigenlijk niet helemaal zeker bent hoe goed of hoe slecht uw tegenstanders er voor staan. Dat zal u dan ook twee keer doen nadenken vooraleer u uw parachute omgordt.

Over punten gesproken. Qua visuele presentatie wint Celestia ook ruim van zijn voorganger. Wat een schoonheid komt hier op tafel te liggen. Correctie: uw tafel. Als u slim bent.

CVlizations (Granna)

Het schrijven van een Curriculum Vitae zal u nog nooit zoveel plezier hebben verschaft. Meer nog, u mag het levensverhaal van een hele stam optekenen. En u wil dat zo goed mogelijk doen want u staat aan het hoofd van dat stelletje ongeregeld.

Uiteraard bent u niet de enige die aan geschiedschrijving bezig is. U hebt concurrentie en het goed inschatten van wat die zoal van plan zou kunnen zijn gaat uw weg naar de overwinning aanzienlijk vergemakkelijken.

De prachtige, originele en vooral eigenwijze grafische omzetting maken het plaatje wat mij betreft helemaal af.

Die Legenden von Andor: Chada & Thorn (Kosmos)

De Legenden von Andor heeft mij nooit echt aangesproken, maar deze coöperatieve tweespeler variant die zich in het Andor universum afspeelt heeft al mijn alarmsystemen tegelijk doen afgaan.

Dat komt door de Kashgar aanpak. Kashgar: Händler der Seidenstraße, medespeler, was een van mijn favoriete spellen van Spiel 2013. Het originele open deckbuilding mechanisme lag mee aan de basis van mijn verliefdheid. Zorgde dit mechanisme er in Kashgar voor dat u erg leuke dingen kon doen, in Andor stuurt het ook kommer en kwel op u af.

In Die Legenden von Andor: Chada & Thorn gaan beide protagonisten op reis, van Noord naar Zuid, achternagezeten door iets waarvoor naar verluidt zelfs Sauron hemzelve een blokje om zou lopen. Wie of wat het is zult u zelf moeten ontdekken. Laten we zeggen dat uw aankomst in het Zuiden op losse schroeven staat, als het gros van die schroeven ondertussen al niet is verdwenen.

Dwergen schieten u te hulp tijdens uw tocht, maar of zij het tij kunnen doen keren is maar zeer de vraag.

Op zijn zachtst gezegd erg uitdagend, extreem interactief en een must have voor de koppels onder ons.

Eén probleempje: alleen auf Deutsch en met veel tekst op de kaarten. Dat wordt dus wachten op een Nederlandstalige of Engelse editie, of het ongeduld acuut bestrijden met een Duits-Nederlands woordenboek.

Dojo Kun (Yemaia)

U voorbereiden op en deelnemen aan twee tornooien van Oosterse gevechtssporten doet u hier, dat van de Witte Lotus en de Zwarte Lotus, gesitueerd in een mythisch land.

Daartoe moet u zowel fysiek als mentaal helemaal top zijn. Gelukkig krijgt u ruim de kans uzelf voor te bereiden op wat komen gaat. Drie beurten krijgt u daarvoor, waarbij u al worker placend uw Dojo (die van de Tijger, Kraanvogel, Beer of Cobra) managet en uw vechters traint.

Voor de gevechten zelf worden speciale dobbelstenen gegooid, rekening houden met de Dan, de ervaringsgraad van de deelnemende vechtersbazen. Ondertussen kunnen andere spelers wedden op de uitkomst.

Het zandkorreltje in uw goed geoliede machine wordt gevormd door de vijfde Dojo, die van het Doodshoofd, door het spel bestuurd en perfect capabel om het spel te winnen. Waarna u en uw tegenspelers zich de grond in moeten schamen, twintigste Dan of niet. 

Over de grafische verschijningsvorm ben ik (nog) niet echt overtuigd omwille van nogal druk, het spelysteem zelf krijgt echter wel al mijn volledige goedkeuring.

Epic (White Wizard Games)

De uitgever van Star Realms, weet u wel.

Maar een heel ander spel. En verduiveld goed, en leuk.

Het epische uit de titel slaat vooral op de omvang en impact van de wezens die u oproept om het laatste restje levenskracht uit uw tegenstander(s) te persen. Slaan, fijnknijpen, flamberen, leegzuigen zijn termen die ook min of meer van toepassing zijn. Laat die 's' tussen haakjes achter het woord tegenstander u vooral niet misleiden, dit is een zuiver tweepersoonsspel met enkele kunstgrepen om sessies met drie of meer spelers  enigszins draaglijk te maken.

Al -tig keer gespeeld ondertussen en nog steeds verlangend naar meer. Neemt ook amper plaats in in uw tüte.

JamSumo (Cubiko Games)

Als u houdt van dobbelstenen en behendigheidsspellen en u ziet er tegenop om steeds weer dat grote Crokinole bord uit de schuur te halen heb ik een handige tip voor u: JamSumo.

In dit spel voor 2 tot 4 dobbelsteen worstelaars kunt u in twee soorten wedstrijden met elkaar het canvas (hout) op. Het prachtig vormgegeven houten bord heeft een uitsparing in het midden, net groot genoeg voor een dobbelsteen om er doorheen te kunnen vallen, en aan de vier zijden een brede opening waarlangs uw dobbelstenen van het bord kunnen vliegen. Het valt dan ook gelijk op dat de belangrijkste spelonderdelen hier gewoon uit lucht bestaan.

Afhankelijk van welke soort wedstrijd u kiest is het zaak door het schieten van uw zes standaard zeszijdige dobbelstenen het meeste of het minste punten te scoren. In Jam probeert u uw dobbelstenen, startend met de vier bovenaan, door het centrale gat weg te spelen. Van zodra een speler al zijn dobbelstenen heeft weggespeeld worden de waarden van de resterende dobbelstenen van de andere spelers die zich nog op het bord bevinden opgeteld en als pluspunten genoteerd. Wie na een aantal ronden gelijk aan het aantal spelers het minste punten heeft wint.

In Sumo probeert u dan weer uw dobbelstenen op het bord te houden, en liefst met een zo hoogst mogelijke waarde. Hier begint u met waarde drie op elke dobbelsteen. Het leuke hier is dat u bij het schieten altijd een dobbelsteen van een tegenspeler moet raken. Doet u dat niet wordt de dobbelsteen waarmee u schoot onherroepelijk van het bord verwijderd. Herinnert u dat gat in het midden van het bord en de vier openingen aan de zijkant? Die zijn in deze variant niet verdwenen. Probeert u zich nu een mentaal beeld te vormen van wat dit tijdens de schietfase zoal teweegbrengt. Van zodra een speler geen dobbelstenen meer op het bord heeft eindigt de ronde en elke speler die nog dobbelstenen in de arena heeft liggen telt de waarden ervan op. Wie op het einde van het spel het meeste punten heeft wint.

Lachen, gieren en brullen zult u. Vooral omwille van dat gat en die tochtgaten aan de zijkant. Maar u zult ook getuige zijn van dobbelsteenschutters die opereren op olympisch niveau, een beetje zoals Sergio 'Kun' Agüero bij Manchester City gisterennamidag. Veel oefenen levert hier echt iets op en strekt dus zeer tot aanbeveling. 

Speelt u trouwens graag Crokinole gaat u zich hier onmiddellijk thuis voelen.

Joraku (Moaideas Game Design)

Elegant, dat is het eerste wat bij mij opkomt als ik het over Joraku moet hebben. Maar die elegantie neemt niet weg dat u toch serieus aan de bak zult moeten als u in dt kleinood aan het langste eind wil trekken.

Joraku is mogelijk het beste slagenspel dat u op Spiel 2015 zult aantreffen. Hebt u enige affiniteit met dit soort spellen weet u wat u te doen staat. En u slaat niet alleen, u manoevreert ook eenheden op een spelbord dat Japan voorstelt. U gooit deze eenheden ook in de strijd en u probeert door al dat gehannes meerderheden in de zeven gebieden na te streven, want daarmee scoort u, onder andere, punten.

Elke kaart die u uitspeelt, of u nu de slag wint of niet, is belangrijk want van zodra u ze uitspeelt kunt u er altijd iets mee doen. Actiepunten gebruiken bijvoorbeeld, waarmee u uw eenheden en hun aanvoerder kunt manipuleren. Voor extra pit zorgen de Ninja kaarten, de mini draftfase bij aanvang van een speelronde en de - optionele - variantkaarten die de basisregels subtiel wijzigen. Aan afwisseling dus ook geen gebrek.

Ook leuk, de variabele puntenwaarde van de verschillende gebieden tijdens de drie rondes, waardoor een ware migratie van troepen op het spelbord ontstaat. 

Joraku in één clichématige, anderstalige zin? Easy to learn, difficult to master.

Journey: Wrath of Demons (Marrow Production)

Hebt u heel veel geld te besteden, houdt u van coöperatief bezig zijn, hebt u een zwak voor Chinese literatuur en mythologie, dobbelt u graag, gaat u confrontaties met een doorsnee demon niet uit de weg, bent u gefascineerd door bedevaarten en ziet u zich graag als wereldredder moet u hier eens naar gaan kijken.

10 queesten hebt u te volbrengen in het basisspel, prachtig geëvoceerd met naar verluidt adembenemede miniaturen, moduleerbare spelborden, speciale dobbelstenen en bloedmooie speelkaarten.

Draai of keer het zoals u wilt, u zult 120 euro in uw zak voelen branden, diep verlangend van eigenaar te wisselen.

Loop Inc.

Ik weet het, T.I.M.E. Stories is volgens ingewijden hét spel om met de snelheid van het licht, liefst sneller, naartoe te rennen van zodra de Spiel deuren opengaan, maar ik denk dat wat tijdreizen betreft u zich naar een andere stand moet begeven. Die van Eagle-Gryphon Games meerbepaald, om Loop Inc. even onder de loep te nemen.

In een tijdreisbureau werkt u hier en het enige wat het management interesseert is winst maken, daarbij alle regels wat tijdreizen betreft vrolijk aan de laars lappend.

U hebt het al begrepen, van zodra uw eerste werkseconde zich aandient richt u al schade aan.

Drie dagen duurt het spel, meer dan genoeg om de hele wereldgeschiedenis helemaal naar de verdoemenis te helpen. En terwijl u wanhopig probeert die verdoemenis weer te repareren komt u in het verleden steeds weer eerdere versies van uzelf tegen die u vrolijk beginnen tegen te werken. En ondertussen moet u ook rekening houden met het welbevinden van de tijdreizigers die u een onvergetelijke vakantie moet zien te bezorgen.

U begrijpt het al, vergeleken met Loop Inc. staat T.I.M.E. Stories gelijk met een uitstapje naar de plaatselijke kinderboerderij. Zonder kinderen.

Race to the North Pole (Playmore Games, Inc.)

Nog eentje uit het hoge Noorden, Finland.

Als eerste de manschappen van uw expeditie op de Noordpool krijgen, dat probeert u hier klaar te spelen. Met kaarten en op een roterend spelbord dat wordt geactiveerd van zodra de uitgespeelde kaarten een bepaalde stormwaarde bereiken. Zo'n storm zorgt ervoor dat uw expeditieleden plots alle zin voor oriëntatie verliezen en voor nieuwe uitgadingen komen te staan, niet in het minst doordat er plots nieuwe bewegingskaarten voor uw neus komen te liggen, die van uw linker of rechterbuur. Of erger, van de speler die nog verder van u af zit aan tafel. Uitrustingsfiches die het reizen in barre koude vergemakkelijken zorgen voor enige vorm van troost. 

Familiaal bewegingsplezier wordt hier aangeleverd, dat ook nog kan worden uitgebreid met een applicatie die voor nog onvoorspelbaardere stormactiveit zorgt.

Star Wars Risk (Hasbro)

Voor het spelmateriaal moet u het alvast niet doen. Zowel de spelonderdelen zelf als het omhulsel waarin ze zich bevinden is van een abominabele kwaliteit. Er alleen nog maar naar kijken lijkt het degeneratieproces van het materiaal al te bevorderen. En van een bordkartonnen Millennium Falcon slaat een mens ook niet bepaald achterover.

Daarvoor moet u het dus niet doen. En voor de ridicuul hoge prijs die ervoor wordt gevraagd ook al niet.

Waar u het wel voor moet doen is het speelplezier. Dat heb ik ondertussen zelf aan den lijve mogen ondervinden.

Star Wars Risk is eigenlijk het kleine broertje van het heerlijke Star Wars: The Queen's Gambit. Star Wars Risk is duidelijk minder copieus - als u ze beiden naast elkaar uitstalt en u bent niet de eigenaar van The Queen's Gambit gaan uw mondhoeken gelijk naar beneden - maar veel toegankelijker, korter en minstens even leuk.

Ziet u dit ergens liggen op Spiel, niet twijfelen. Wapen u wel tegen een initiële visuele ontgoocheling - het spelbord in de vorm van een Tie Fighter verandert daar geen ene moer aan - en spreek uw EHBO-kit voor bordspellen aan, waarbij het voorzien van beschermende jasjes voor de kaarten uw eerste prioriteit is.

U kunt ook lekker wachten op de speciale Zwarte Editie die eind oktober het levenslicht ziet, met onder andere een Millennium Falcon en Deathstar in 3D.

Dit qua spelmateriaal volledig taalonafhankelijke spel is ondertussen trouwens ook in het Nederlands te verkrijgen.

Starfighter (Ystari Games)

Leuk, leuk, leuk en ik kan zo nog wel een tijdje doorgaan. Onmiddellijk meegraaien deze handel als u er tegenaan loopt. Meer zelf, Starfighter zou een van uw eerste doelwitten moeten zijn van zodra u zich door de ingangsdeuren van Spiel naar binnen hebt gewurmd. Meer info vindt u in mijn bespreking, ergens in de rechterkolom bij de spelbesprekingen van 2015.

Steampunk Rally (Roxley)

Gespeeld en extreem, maar dan ook extreem goed bevonden.

In de Zwitserse Alpen wordt u als uitvinder door Nikola Tesla gesommeerd deel te nemen aan een race met machines die worden aangedreven door elektriciteit en stoom. Vanuit uw cockpit stuurt u uw machineonderdelen aan, daarbij proberend er zoveel mogelijk rendement uit te halen. Het aandrijven gebeurt middels het toewijzen van dobbelstenen - er zitten er 108 in de doos.

Draften, dobbelen, racen, saboteren, repareren, binnenwegen nemen, het zit er allemaal in.

Het spelmateriaal is prachtig, het spel is elke keer weer anders en het is heerlijk een goed geoliede machine samen te stellen waarmee u min of meer fluitend naar de overwinning raast. Ook puzzelaars komen hier helemaal aan hun trekken.

Al hadden die lawines, het puin en de achtergebleven brokstukken van de machines van uw tegenstanders nu ook niet echt gehoeven. Hou ermee rekening dat hier het absolute uiterste van u wordt gevraagd op het gebied van schademanagement.

En als u dan toch op de stand van Roxley vertoeft, neem dan gelijk Super Motherload ook maar mee. Meer info hierover in de rechterkolom.

Tash-Kalar: Arena of Legends - Nethervoid (Czech Games Edition)

Ik heb het niet zo voor uitbreidingen, maar soms is er een uitzondering die de spreekwoordelijke regel bevestigt. Dit jaar is dat Tash-Kalar: Arena of Legends - Nethervoid.

Tash-Kalar moet zowat een van de meest onderschatte abstracte spellen zijn van het moment. Mij mag u er alvast altijd voor komen wakker maken.

Deze uitbreiding, de tweede al, laat u toe te jongleren met een portaal naar een andere wereld. Die laat u toe extra energie naar uw magische knobbel te trekken. U zult merken dat uw tegenstanders te allen tijde de nabije omgeving van dit poortje proberen te mijden. Dat is handig want dan kunt u in alle rust uw opwekkrachten opladen zodat u later verpletterend kunt toeslaan.

Hebt u Tash-Kalar al, onmiddellijk toeslaan. Hebt u Tash-Kalar niet maak daar dan onmiddellijk 'nog niet' van, en sla alles in wanneer u bij Czech Games Edition passeert.

The Bloody Inn (Pearl Games)

De Ardèche is een mooie streek in Zuid-Frankrijk. Idyllisch en ongerept en vooral zonnig. Zeker in 1831, meerbepaald in Peyrebeille. Daar bevond zich een pittoreske taveerne alwaar de nietsvermoedende reizigers die zich te ruste kwamen leggen niet beseften dat dat voorgoed was. Ze werden vermoord voor hun bezittingen. Zo betaalde de taveerne zichzelf al snel terug aan de investeerders.

In dit kaartgestuurde (bord)spel maakt u deel uit van het morbide clubje dat de taveerne runt en u probeert op het einde van het spel het meeste geld te hebben verzameld. Klanten vermoorden, hun bezittingen inslaan en de lichamen vervolgens discreet laten verdwijnen zijn uw belangrijkste bezigheden.

Kaarten met meervoudige functies (een zwak van ondergetekende), een vlot spelverloop en een uitgesproken gedurfde grafische omzetting zijn hier de elementen die een bezoekje aan de stand van Pearl Games verantwoorden.

The Curse of the Black Dice (Board&Dice)

The Curse of the Black Dice, medespeler, is mogelijk het beste dobbelspel dat u op Spiel 2015 zult kunnen vinden. Mogelijk, omwille van het spel dat hieronder volgt. 

Dat komt door het piratenthema, de semi-coöperatieve inslag, de originaliteit waarmee met onvoorspelbare en dus willekeurige tegenstand wordt omgegaan, de onzekerheid van wie er nu eigenlijk aan de leiding ligt, de onweerstaanbare drang die u zult voelen om zelf zo weinig mogelijk bij te dragen aan het slagen van de missie terwijl u toch met zoveel mogelijk blingbling naar moeder de vrouw wil terugkeren, de voordelen van de kapiteinsfunctie, de bemanning die u tijdens uw queeste bijstaat en de constante dreiging van verlies omdat uw schuit quasi van bij het afmeren met grote lekken wordt geconfronteerd.

Aanmonsteren!

Thrash'n Roll (Game Fabrica)

Thrash'n Roll, medespeler, is mogelijk het beste dobbelspel dat u op Spiel 2015 zult kunnen vinden. Mogelijk, omwille van het spel dat hierboven werd besproken.

Dat komt door het originele metal band thema en de zeer geslaagde speltechnische omzetting ervan, de interessante manier waarmee hier met dice placement wordt omgegaan (u kunt altijd wat), de roddels die u over uw tegenspelers kunt verspreiden, de groupies die u op uw hotelkamer kunt ontvangen, de specialisten uit de rock business die u te hulp komen gesneld, de hitparade die u bestormt, de wereldtournees die u kunt orgeniseren en de TrashAwards die u kunt binnenhalen. En het speelplezier dat u met eender welk opgegeven spelersaantal te wachten staat.

Treasure Hunter (Queen Games)

Ik weet niet hoe het met u zit, medespeler, maar bij Queen Games heb ik de laatste tijd zo'n gevoel van 'Ja, het zal wel..'

Niet bepaald een blijk van vertrouwen.

Maar gisteren speelde ik hun nieuwste en aan het brein van Richard Garfield ontsproten 'Treasure Hunt', en ik moet weer wat gas terugnemen.

Een heerlijk spel.

Troeven? Een snelle opzettijd, overzichtelijke en snel uitgelegde spelregels, veel afwisseling, thematisch goed omgezet, een meer dan beheersbare speelduur, prachtig en taalonafhankelijk spelmateriaal, zeer interactief en spannend tot het einde.

De hoger genoemde eigenschappen doemen op in een setting waarbij u als avonturier op zoek gaat naar artefacten, perkamentrollen en goud en edelstenen. Die bevinden zich in drie locaties: de Bevroren Bergen, de Ondoordringbare Wildernis en de Lava Grotten. U ziet vooraf wat er te halen valt en af en toe ook vooral wat niet, om vervolgens al kaartdraftend uw avonturiersgroep samen te stellen. De sterkte of de zwakte van uw groep bepaalt of u het lekkers wat daar ligt te wachten binnenhaalt. Actiekaarten helpen u een handje tijdens de afhandeling van de schermutselingen, want u bent uiteraard niet alleen op pad.

Het binnenhalen van kostbaarheden is één ding, ze in veiligheid brengen een ander. Een bende goblins heeft lucht gekregen van uw escapades en zal er alles aan doen om uw verworvenheden afhandig te maken. U omringen met een roedel honden strekt dan ook zeer tot aanbeveling want daar houden goblins blijkbaar niet zo van.

Vijf ronden hebt u om de rijkste te worden. Lukt dat wint u.

Heel, maar dan ook heel aangenaam verrast waren wij door dit spel. Ik raad u dan ook ten stelligste aan de stand van Queen Games met aankoopneigingen te frequenteren.

 

Medespeler, ik hoop dat u iets aan deze voorbeschouwing had. 

Ik wens u heel veel plezier op Spiel.

Tot daar!

Dominique

 

12:58 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (5) | Tags: koopwijzer spiel 2015 |  Facebook |

01-10-15

Ja hoor!

Medespeler,

Voortgaand op het grote aantal ongeruste mails die ik de laatste dagen heb ontvangen maken velen onder u zich zorgen over het uitblijven van de 'De Tafel Plakt! Spiel 2015 Koopwijzer', en of die er überhaupt nog wel komt.

Dat hoeft niet.

Want het antwoord op die vraag is: 'Ja hoor, hij komt eraan.'

En hij zal hier verschijnen op zondag 4 oktober.

Terwijl u aan het mailen was hield ondergetekende zich immers onledig met het spreekwoordelijk scheiden van kaf en koren, een zware taak die zich niet zelden tot in de vroege uurtjes bleek uit te rekken. Gelukkig hield het scheidingsproces ook in dat ik al enkele spellen die u op Spiel 2015 zult aantreffen heb kunnen spelen. En tot mijn grote vreugde zag ik dat het goed was.

Aanstaande zondag afstemmen op dit kanaal dus. Het kompas waarmee u de woelige en verraderlijke wateren van Spiel zonder kleerscheuren door kunt komen ligt dan voor u klaar.

Dominique

 

16:13 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spiel 2015 koopwijzer |  Facebook |

06-09-15

Sterrenvechter

Starfighter

In Starfighter, een kaartspel voor 2 spelers, vecht u in het heelal uw zoveelste ruimtestrijd uit.

Dat doet u door het uitspelen van kaarten op de daartoe voorziene velden op uw persoonlijk speelbord. Daarbij bedekt u een eventuele onderliggende kaart voor de helft en activeert u uw starfighters en hun speciale eigenschappen, onderwijl heel goed het speelbord van uw tegenspeler in de gaten houdend, ja zelfs zijn speelbord manipulerend.

De acties op de kaarten worden geactiveerd op het moment dat u ze uitspeelt en op het moment dat ze door andere acties, of gewoon doordat de bovenliggende kaart wordt verwijderd, opnieuw vrij komen te liggen. Een slimme Starfighter piloot ziet hier ongekende mogelijkheden opduiken, lees: kettingreacties.

De beste kaarten moet u op de hogere niveau's van uw speelbord uitspelen, wat betekent dat u de leuke acties van andere kaarten zult moeten opofferen - u gebruikt de achterkant - om die niveau's te kunnen bereiken.

Wie als eerste de 20 levenspunten van zijn tegenstander wegspeelt mag zich terecht heerser van het universum noemen, al is er nog een buffer voorzien wanneer u de magische grens van 0 gelijktijdig overschrijdt. Als dat gebeurt is de winnaar die met de minst opgelopen schade.

Druk onmiddellijk en met volle kracht die afterburner knop in want:

Starfighter slaagt waar velen faalden. Gunship: First Strike was een hele goeie, al haalde die net niet de lichtsnelheid omwille van het zware regelwerk in de laadruimte. Battleship: Galaxies deed ook veel goed, maar net niet genoeg. En met de Star Wars: X-Wing miniatures game en Star Trek Attack Wings moet ik eens goed lachen. Daar hebben Fantasy Flight Games en Wizkids Games zoveel spelers bij hun Visa-pietje dat het niet mooi meer is.

Starship slaagt met glans omwille van het eenvoudige regelwerk, het al even eenvoudige als geniale spelmateriaal - 4 beiderzijds bedrukte speelborden en een set van 100 kaarten - de myriade aan mogelijkheden, de belachelijk korte opzettijd, de zeer originele actie-activatie aanpak, de interessante schadeafhandeling, de snelle beurtwisselingen en de overzichtelijke speelduur. En het feit dat alles in één doos zit.

Starfighter is, buiten de spelregels, helemaal taalonafhankelijk.

Starfighter was volgens vele participanten op GenCon 2015 dé 'verborgen parel'. Terecht trouwens. Dat zegt veel. Bijvoorbeeld dat u, als u een goed spel voor twee zoekt op Spiel, na aankomst linea recta naar de stand van Ystari moet rennen.

Starfighter kent een 'makkelijke' instap voor beginners - al zeer de moeite - met 40 kaarten en een uitgebreide doorstap - met alle toeters en bellen - waarbij alle 100 kaarten in de doos benut worden. Eigenlijk gaat het hier speltechnisch gezien om 200 kaarten, want de achterkant zult u hier ook tactisch en strategisch moeten aanwenden. 

Schilden, krachtvelden, rolbewegingen, front- en achterhoede manoeuvres, aanvallend spel, een defensieve aanpak, schadereparatie, het zit er allemaal in.

Starfighter doet erg leuke dingen met het bijtrekken van kaarten, waarvan het aantal wordt bepaald door de nog zichtbare vaste bijtrek symbolen op uw speelbord en de bijtrek symbolen op uw uitgespeelde kaarten. Dat zorgt voor extra keuzestress. Speelt u teveel lateraal hypothekeert u uw kaartaanvoer en daardoor ook uw mogelijkheden tijdens de volgende ronde. Al hoeft dat, zo heb ik zelf mogen ondervinden, geen ramp te zijn. 

Starfighter doet nog leukere dingen met initiatiefname, waarbij de speler die als eerste past mag bepalen hoe de schadeafhandeling zal verlopen, al dan niet voorafgegaan door het verschuiven van zijn speelbord ten opzichte van dat van zijn tegenstander.

In tegenstelling tot wat u uit het voorgaande zou vermoeden doet Starfighter geen beroep op uw geheugen. Icoontjes geven duidelijk aan wat er op het bedekte gedeelte van een kaart staat. 

Starfighter is altijd spannend tot het einde. 

Elke ronde in Starfighter doet ertoe, en elke ronde staat bol van de verrassingen.

Door veel Starfighter te spelen groeit u echt als piloot.

Starfighter mag dan misschien niet het beste spel zijn dat Ystari ooit heeft uitgegeven, het is veruit het leukste.

U blijft toch liever met uw Trabantje voor het groene licht staan want:

Starfighter is, ondanks de schijnbare eenvoud, een spel voor de veelspeler, zeker als u de versie voor gevorderden aansnijdt. Vooruit denken is de boodschap. Dat begint al bij het dilemma van welke kaart waar het best wordt uitgespeeld. En hoe u gedekte acties weer op het juiste moment kunt vrijspelen. 

Het spelmateriaal is functioneel maar zal geen monden doen openvallen aan tafel. 

Dominique

 

Starfighter

Ystari Games (2015)

Stéphane Baudin

2 spelers vanaf 12 jaar

30 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,81

 

 

19:48 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: starfighter |  Facebook |

01-09-15

Oranje!

Mottainai

In Mottainai, een kaartspel voor 2 tot 3 spelers - 4 tot 5 als u twee exemplaren met elkaar combineert - bent u een Boeddhistische monnik die in een voortdurend nu-moment, en met veel liefde voor de handeling op zich, spulletjes maakt. Denk onder andere aan zwaarden, vazen, waaiers, vliegers, fluiten, tapijten, maskers, beeldjes, poppen, Go setjes, shuriken, theepotten, sokken, vlaggen, eetstokjes en dobbelstenen. Het is maar een greep. En als u echt in vorm bent durft u zich zelfs wagen aan het schrijven van een gedicht. Al deze spullen worden aan vooral in het verleden of de toekomst levende toeristen verkocht, al probeert u ze tijdens de verkoop toch ook even in het nu-moment te houden. Lang genoeg althans om ze hun Visa code te laten ingeven. Spullen die u niet verkoopt stelt u tentoon in uw galerij.

Andere monniken, schrijvers, kleermakers, pottenbakkers en smeden helpen u naar de overwinning. Dat is prima want zij hebben elk een speciale eigenschap die er zeer toe doet. 

Doel van het spel: zoveel mogelijk punten te scoren door het resultaat van uw noeste arbeid in uw souvenirwinkeltje of uw galerij onder te brengen. Het aantal spullen dat u oplevert bepaalt tevens het speleinde, als de leeglopende trekstapel u niet voor is tenminste. Met wat geluk en speltechnisch inzicht scoort u nog extra punten voor verkochte spullen en voor de helpers die u tijdens uw nobele taak hebben bijgestaan.

Binnen de 30 minuten weet u of u alles uit uw nu-moment hebt gehaald of niet.

Verliest u? Geen nood, een Boeddhistische monnik geeft niet om winst of verlies, het is het spelen op zich dat primeert.

Hijs u alvast in uw oranje monnikskleed want:

Carl Chudyk. Say no more.

Mottainai is een extreem gecondenseerde versie van Glory to Rome. Dat alleen al doet u opveren van vreugde.

Elke van de 54 kaarten in Mottainai is uniek geïllustreerd. U moet wel voor de grafische vormgeving zijn maar m.i. is deze hier meer dan geslaagd.

Elke van de 54 kaarten in Mottainai heeft ook nog eens een unieke eigenschap die op vast bepaalde momenten ('s ochtends, 's middags, 's nachts, bij een bepaalde handeling of bij de eindtelling) wordt geactiveerd. Daar kunt u heel wat speltechnische en leuke voordeeltjes mee doen.

Daarbovenop kunt u elke kaart ook nog eens gebruiken als personeel. Materiaal nodig om uw spulletjes in elkaar te zetten? Even de pottenbakker erbij halen. Nood aan meer ideeën? De kleermaker is altijd in voor een partijtje brainstormen - bidden helpt trouwens ook. Nood aan kwalitatieve snelheid? De smid heeft er het juiste profiel voor.

En alsof dat nog niet genoeg is heeft elke kaart in Mottainai ook nog eens een potentieel driedubbele multifunctionele extra output. Maakt u er een helper van? Een grondstof? Of gaat ze gelijk in de verkoop? De keuze is aan u.

Mottainai is erg compact en kan dus overal mee naartoe, zelfs naar het Verre Oosten.

U levert zich liever helemaal over aan de Westerse consumptiechaos want:

Zen? Ik dit spel? Ik dacht het niet. De keuzestress is enorm. Als u helemaal tot rust wil komen raad ik u eerder Tokaido aan. Zit u gelijk ook op hetzelfde continent, en in Tokaido hoeft het allemaal niet zo nodig.

Mottainai heeft enkele speltechnische concepten waarmee u in het begin zult worstelen. De ondersteunings- en dekkingsregels - ik vertaal even vrij uit het Engels -, gecombineerd met de actiemogelijkheden en die dan weer eens gecombineerd met de kaarteigenschappen maken dat u enkele oefenpartijtjes moet inlassen. Om erin te komen, om te weten waarmee u eigenlijk bezig bent.

U kent dat soort spellen wel, spellen waarin er in uw bovenkamer een knop om moet. In Mottainai moet er een hele batterij om. Er zijn - we kunnen hen geen ongelijk geven - spelers die daarop afknappen.

Voor u uw favoriete spellenwinkel binnenstapt moet u wel even oefenen op de uitspraak.

En wil u na een langere tijd weer eens een partijtje organiseren zult u toch weer naar dat op het eerste gezicht eenvoudige regelboekje moeten grijpen. Met die schattige motten. Dat dan weer wel.

Dominique

 

Mottainai

Asmadi Games (2015)

Carl Chudyck

2 tot 3 (tot 5 met twee exemplaren) spelers vanaf 13 jaar

15 tot 30 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,30

 

19:32 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mottainai |  Facebook |

28-08-15

Beschaafd draften

Tides of Time

In Tides of Time, een kaartspel voor 2 spelers, speelt u zich al draftend de geschiedenisboeken in. Uw enige doel is immers de meest welvarende en op alle vlakken indrukwekkendste beschaving uit de grond te stampen.

De bouwstenen daarvoor zijn het begrip 'ecologische voetafdruk' nauwelijks waard: 18 beschavingskaarten,  1 overzichtskaart, een stapeltje scoreblaadjes, 4 beschavingsfiches, een potloodje (met gummetje) en een spelregelvelletje.

Met die 18 kaarten beschavingskaarten draft u in 3 bliksemsnelle ronden uw indrukwekkende koninkrijk bij elkaar. 

U moet daarbij wel op het een ander letten: de soort waartoe uw uitgespeelde kaarten behoren (paleizen, bibliotheken, tuinen, tempels en forten), de punten die ze mogelijk kunnen opleveren en de speciale eigenschappen die ze hebben tijdens de eindtelling. Problematisch is dat de meeste kaarten pas punten genereren als ze zich samen met andere kaarten in uw koninkrijk bevinden. Dat vraagt inventief pas- en meetwerk, én bluf want u weet wat uw tegenstander in zijn (brede) mouw heeft zitten. U stopt het hem immers zelf toe.

Vraag aan uw vrouw of u haar lievelingsdiadeem eens voor een avondje mag lenen want:

Ditterio heeft gelijk. U voorziet best een plekje in uw tüte op Spiel. ik raad u trouwens aan zijn dagelijkse Spiel 2015 voorbeschouwing op 'Dtterio's Race door Spellenland' met de nodige aandacht te volgen.

Tides of Time is een kaartspel uit de minimalistische school dat erg veel diepte bevat.

U haat uitgebreide regelwerken.

U kijkt graag naar panoramische, prachtige en vooral grote plaatjes.

Als u Tides of Time over uw streep trekt geeft dat echt wel veel voldoening.

U weet graag welke kaarten uw tegenspeler op hand heeft.

U weet graag hoe u ervoor staat tijdens een spel. Tides of Time biedt u na elke ronde een puntentelling zodat u op tijd kunt bijsturen.

Tides of Time doet u na de eerste en tweede ronde ook gelijk kleur bekennen. U moet dan immers bepalen welke kaart u meeneemt naar de volgende. 

Tides of Time blijft spannend tot de laatste ronde.

Tides of Time is een revanche generator.

Uw vrouw mag haar diadeem houden want:

U hebt hem al eens stiekem gepast en u vond u er echt niet mee staan.

Thema? totaal afwezig. U hebt nooit het gevoel dat u een indrukwekkende beschaving door de geschiedenis leidt.

Het manipuleren van de kaarten is door de panoramische oriëntatie niet echt functioneel.

U vraagt zich af welke briljante geest 1 overzichtskaart voorziet voor een spel voor 2 waarbij identiek dezelfde informatie aan beide kanten van die kaart staat afgedrukt. Dat zorgt voor onnodige 'mag ik evens' aan tafel.

Bij de puntentelling moet u mogelijk meer het koppie erbij houden dan bij het spel zelf.

Dominique

 

Tides of Time

Portal Games (2015)

Kristian Curla

2 spelers vanaf 8 jaar

10 tot 20 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,51

 

13:45 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tides of time |  Facebook |

27-08-15

K(r)oningskwestie

Ortus Regni

In Ortus Regni, een kaartspel voor 2 spelers, bent u voor de zoveelste keer aan het bouwen aan een middeleeuws koninkrijk. U eigent zich landerijen toe, bouwt kastelen, markthallen, paleizen, torens, kerken en kathedralen, recruteert troepen en huurlingen, contracteert vazallen en monniken, tutoyeert edelen, organiseert toernooien, hijst banieren, streeft het koningschap na, intrigeert aan hoven allerhande en bestudeert kerkelijke geschriften. En u moet tussendoor ook nog horden plunderende Vikingen proberen af te houden, al ziet u daar ook weer diplomatieke mogelijkheden door het met die lieden op een akkoordje te gooien. Een akkoordje, zo denkt u al gniffelend, waarmee uw tegenstanders niet opgezet zullen zijn.

Uiteraard draait u uw agressieve handje ook niet om voor een veldslag meer of minder, want die leidt niet zelden tot de overwinning. 

Al het voorgaande doet u door het uitspelen van (actie)kaarten die samen uw koninkrijk vormen.

Winnen doet u door het laatste kasteel of paleis van uw tegenstanders plat te branden, de eigenaar er door politiek gekonkel uit te werken of vooral niet als eerste te sterven van ouderdom (jawel). 

Gesp dat slagzwaard om uw middel want:

Optus Regni is twee spellen voor de prijs van één. Het samenstellen van uw deck van slechts 25 kaarten, - let op de erg handige en sfeervolle houten kaarthouders - is immers het heerlijke voorspel op wat er in de tweede akte te gebeuren staat.

In een direct conflict van één tegen één hoeft Ortus Regni van geen enkele andere titel lessen te leren.

Ortus Regni is eigenlijk Magic the Gathering voor gevorderden.

Ortus Regni is kort, maar vooral erg diep. Uw mogelijkheden zijn duizelingwekkend divers. Elke beurt wordt u geconfronteerd met diepe dilemma's, als u heel veel geluk hebt slechts eentje. Maakt u een abt van die monnik of stuurt u hem als gezant naar de Vikingen? Daagt u uw tegenstander uit tot een toernooi of gebruikt u die kampioen liever op het slagveld? Bouwt u uw kerk om tot een toren om aanvallen af te weren of laat u haar staan om gebruik te maken van de invloed van de clerus? Probeert u met grof geld die huurlingen van uw tegenstander vanuit hun kampement naar uw leger te lokken? Probeert u te plunderen of focust u louter op het neerhalen van de verdedigingslinies (torens) van uw tegenstander? Laat u een kasteel onbeheerd achter of benoemd u toch maar die edele om een er een oogje in het zeil te houden? Bouwt u een kathedraal om absolute zekerheid te krijgen over de steun van de bisschop? Houdt u een vazal achter de hand om een rechtstreekse politieke aanval op uw persoon te neutraliseren of zet u hem in op het slagveld? Plaatst u een rechtstreekse aanval op de aanvoer (hand) van uw tegenstander of vermoedt u dat u daardoor teveel risico neemt? Riskeert u dat voluptueuze banket, goed wetende dat u daardoor mogelijk vroeger dan voorzien komt te overlijden of rekent u toch maar op de combo banieren-prins die een langer leven garandeert? Of reserveert u die banier beter voor een rechtstreekse sollicitatie voor het koningsschap, met alle voordelen die daaraan vasthangen? Laat u de Vinkingen het vuile werk voor u opknappen - niet zonder risico - of doet u het liever zelf? 

En dan heb ik nog niet over de keuzestress bij het deckbuilden gehad! Gaat u voor een politiek deck? Een kerkelijk? Een productiedeck? Een intrigedeck? een gebouwendeck? Aanvallend? Verdedigend? Een gemengd deck? Of anticipeert u op de vermoedelijke aanpak van uw tegenstander? 

Duizelen zult u.

Ortus Regni is bloed- en bloedmooi en erg sfeervol (die kaarten, die kaartenhouders, dat overzichts-tafelkleedje, dat leren buideltje, die spelregels, die doos!). De liefde voor het spellenvak druipt er vanaf. Monden vallen spontaan open wanneer u het spelmateriaal op tafel uitstalt. Voorzie kwijldoekjes.

U behoudt tijdens het spelen altijd het overzicht. In één oogopslag ziet u hoe u en uw tegenstander ervoor staan. Ongeveer, u weet immers niet alles. 

Veldslagen spelen zich op drie fronten af, elk met zijn eigen wetmatigheden en gevolgen. U kunt verdedigingstorens aanvallen, landerijen en gebouwen plunderen of u rechtstreeks focussen op de kern van uw tegenstanders bestaan: zijn paleizen, kastelen én hun bewoners.

In Ortus Regni kunt u zich door slim spelen vanuit een ogenschijnlijk verloren positie weer tot potentiële winnaar manoeuvreren. 

Ortus Regni geeft u tijdens het spelen veel informatie, maar net niet genoeg om helemaal zeker te zijn van het welslagen van uw acties. 

Ortus Regni doet hele leuke dingen met een chronische Viking dreiging. U moet altijd een oogje op eventueel naderende, bolle zeilen uit het noorden houden. Maar zelfs al duiken ze massaal op, dan nog is niet alles verloren. Een goedgebekte gezant kan misschien wonderen doen, als hij op tijd komt tenminste.

Ortus Regni doet nog leukere dingen met legerkaarten, die bij een veldslag bepalen wie het initiatief mag nemen en daardoor aan invloed op het conflict wint. Kerkelijke steun kan u daarbij een aanzienlijk handje helpen. U denkt wel twee keer na vooraleer u een aanval plant, en als u hem plant moet u goed afwegen welke troepen u waar inzet. Gelukkig geldt dat ook voor de verdediger. 

Ortus Regni bewandelt met gemak de dunne koord tussen tactiek en strategie.

In tegenstelling tot wat het voorgaande doet vermoeden gaat Ortus Regni als en speer vooruit. Door u slechts één basisactie per beurt te gunnen, eventueel aangevuld met enkele gratis extraatjes, worden lange wachttijden vermeden. Het gevoel ook als passieve speler nauw bij het gebeuren betrokken te zijn helpt hier nog een extra handje. U moet immers goed in de gaten houden wat er zich in het koninkrijk van uw tegenstander afspeelt. Al kan schijn ook bedriegen.

Ortus Regnis geeft u ruimschoots de kans te bluffen en uw neutraalste pokergezicht op te zetten.

Ortus Regni blijft nooit bij één partijtje.

Ortus Regnis gaat u bij nacht blijven kwellen.

De uitdrukking "It's good to be the king!" mag u hier letterlijk nemen.

Blijf gerust bij de rest van het gepeupel in de herberg zitten want:

Wilt u met meer dan twee spelers 'aan de slag' kan dat - hou rekening met een heel andere speldynamiek, waaronder spelereliminatie en onderhandelen - maar dan moet u extra de te dure uitbreiding kopen. 

U moet wel even wennen aan de tekstloze kaarten, terwijl goed weten wat ze allemaal doen primordiaal is om het spel te kunnen winnen. De uitgever heeft wel zogenaamde 'trainingssetjes' met tekst erop in de aanbieding, maar ook daarvoor moet u extra uw geldbuidel in.

De schoonheid van het spelmateriaal gaat u ervan weerhouden het te manipuleren. 

De schoonheid van het spel heeft zijn prijs.

Dominique

 

Ortus Regni

Jon Sudbury Games (2014)

Jon Sudbury

2 spelers vanaf 10 jaar

20 tot 50 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,55

 

12:12 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: ortus regni |  Facebook |

26-08-15

Met dat ravenzwarte haar van je..

Nevermore

In Nevermore, een themaloos kaartspel voor 3 tot 6 spelers, probeert u elke ronde al draftend een lekker handje van 5 uit te bouwen waarmee u later overwinningspunten kunt binnenhalen, tegenstanders kunt aanvallen, helende krachten kunt aanspreken en witte en zwarte magiekaarten kunt verwerven. 60 kaarten in 5 soorten zorgen daarvoor: harten (helen), dolken (aanvallen), stralen (witte magiekaarten trekken), bekers (overwinningspunten) en Raven (van alles een beetje, maar die zwarte magiekaarten smaken toch het lekkerst).

Of u uw actie mag doen hangt af van het aantal kaarten die u per soort uitspeelt en het aantal van dezelfde soort die de speler op de tweede plaats op tafel heeft neergelegd. Is dat verschil extreem groot mag u als kers op de taart de speciale eigenschap van het symbool op de kaart gebruiken. Die speciale eigenschappen zijn, geloof me vrij, niet niks.

Uw doel: als eerste 6 overwinningspunten verzamelen of als enige niet-raaf aan tafel zitten. U verandert onmiddellijk in een raaf als u geen levenspunten - u wordt geboren met 5 levens - meer op uw conto hebt staan. Levens en overwinningspunten worden gesymboliseerd door sfeervolle gele en paarse houten blokjes.

Krijg onmiddellijk vleugels want:

Wat draften betreft rijdt Evermore duidelijk in de kopgroep. En het is draften in het kwadraat hier want uit uw hand van 5 gaan er elke beurt gelijk 3 naar uw klinker- of rechterbuur, dan 2 en dan 1. Ga er maar eens aanstaan, al 3 kaarten moeten weggeven aan het begin van elke ronde. Dat hakt er lekker in.

Er gebeurt heel veel in Nevermore, zoveel dat geen enkele beurt saai wordt.

Nevermore is met elk opgegeven spelersaantal even goed.

Nevermore zit boordevol interactie en het is interactie van de betere soort.

U bent nog steeds op zoek naar de Heilige Graal die 'uitmuntend met drie spelers' heet.

Als raaf kunt u erg leuke dingen doen. Met uw scherpe snavel andere spelers schade toebrengen bijvoorbeeld, of door slim spelen plots weer in een menselijke gedaante transformeren waardoor u gelijk weer meedoet voor de eindwinst. Of de extreme eigenschappen van de zwarte magiekaarten op uw concurrenten loslaten.

Nevermore verrast vanaf ronde twee elke keer opnieuw door de willekeur waarmee de actierondes worden aangesneden.

De kwaliteit van het spelmateriaal is uitmuntend. Lang geleden dat ik nog zo'n lekker aanvoelende  kaarten in mijn handjes hebt gehad.

Als u Nevermore winnend afsluit mag u uzelf fier op de borst kloppen. Slimheid en subtiliteit tijdens het spelen zijn immers absolute voorwaarden om dit spel te kunnen winnen. Los daarvan hebt u te allen tijde het gevoel dat u het spel winnend kunt afsluiten.

Blijf lekker op de begane grond want:

Dit spel smeekt om een overzicht van de kaarteigenschappen. U moet tijdens uw eerste spellen teveel teruggrijpen naar de spelregels.

Nevermore is niet zo snel aangeleerd als men u op BGG wil doen geloven.

Sommige magiekaarten zijn frustrerend irritant. Niet dat ze het spel helemaal uit balans trekken maar een 'Deny' die vlak voor uw ultieme slag vrolijk uw richting uit komt waaien kan uw humeur ver beneden het vriespunt jagen. 

Nevermore kan op een half uurtje gespeeld zijn, maar heeft soms ook een uurtje of twee nodig om weg te vliegen. Uw planning kan daaronder lijden.

Dominique

 

Nevermore

Smirk & Dagger Games (2015)

Curt Covert

3 tot 6 spelers vanaf 14 jaar

45 tot 60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,74

 

15:05 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nevermore |  Facebook |

25-08-15

Domdomdomdomdom

Men vraagt het mij regelmatig: "Hoe komt het toch dat de spellen die je bespreekt zo hoog scoren op de Plak-o-Meter, Dominique?"

Het antwoord op deze vraag, medespeler, is heel simpel. 

Wij zijn dezelfden, u en ik.

Tenminste, als ik ervan uitga dat u uw spellenverzameling pas uitbreidt met een nieuwe titel na een uitgebreide prospectie of proefspelen. Net zoals u verdoe ik mijn tijd niet graag aan rotzooi.

Vandaar.

Niet dat ik tijdens mijn spelavonturen niet met traumatische ervaringen wordt geconfronteerd hoor, en ook ik ben onderhevig aan de occassionele miskoop. Maar ik kan me dan weer moeilijk opladen om deze negatieve ervaringen tijdens een schrijfproces nog eens te herbeleven. U moet me dat vergeven.

Met die hoge puntenscores neem ik wel een groot risico. Onderzoek heeft immers uitgewezen dat recenscenten die overwegend positief schrijven door hun lezers eerder als dom worden ervaren.

Het zij zo. 

Domdomdomdomdominique

 

10:19 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: plak-o-meter |  Facebook |

12-08-15

Hoofd logistiek, zegt u? Ik verbind u even door.

Quartermaster General

Wereldoorlogen, net als wandelen moet ik er niet veel van hebben.

De derde is op komst en zelfs niet meer veraf, zo wordt gezegd door mensen die het kunnen weten, en ik raad u dan ook aan zoveel mogelijk spelletjes te spelen zolang u nog kunt. In oorlogstijd is het manipuleren van bordkarton immers het laatste van uw zorgen, tenzij het om het inruilen van voedselbonnen gaat.

Spellen spelen over (wereld)oorlogen staan ook niet hoog op mijn verlanglijstje als het om tafelontspanning gaat.

Maar er zijn uitzonderingen.

Want vandaag wordt Quartermaster General, terecht, onder het voetlicht gesleept.

In dit bord- en kaartspel voor 2 tot 6 spelers doen we de tweede wereldoorlog nog eens dunnetjes over, en langer dan anderhalf uurtje moet u er niet voor uittrekken.

In twee teams speelt u, de as-mogendheden tegen de geallieerden. Uiteraard. Duitsland, Italië en Japan tegen De Verenigde Staten, Groot-Brittanië en de Sovjetunie. 

Uw wapenarsenaal: een kaartendeck en enkele - met extreem veel nadruk op enkele - houten tankjes en scheepjes.

Die kaartendecks verdienen uw bijzondere aandacht. Die zijn immers niet bepaald symetrisch samengesteld, zowel qua inhoud als qua hoeveelheid. U moet het doen met wat u hebt en uw voorraad is beperkt.

Uw beurt is simpel. U speelt een kaart uit en doet wat erop staat, waarmee ik het gros van de spekregels gelijk heb uitgelegd. U bouwt extra tanks en schepen, valt tanks en schepen in aangrenzende gebieden aan, reageert op agressieve acties van uw tegenstanders door eerder gedekt  uitgespeelde reactiekaarten te activeren en u houdt voortdurend een oogje op uw statuskaarten met continue werking.

Het plaatsen - verplaatsingen komen amper voor - van uw troepen gebeurt op een overzichtelijke wereldkaart. De thuislanden zijn voorzien van bevoorradingsiconen. Die zijn extreem belangrijk omdat u vanuit deze regio's een ononderbroken bevoorradingslijn naar uw ontplooide troepen moet kunnen trekken, waar ter wereld deze zich ook mogen bevinden. Lukt dat niet worden de afgesneden troepen onherroepelijk van het spelbord verwijderd. De bevoorradingsregel is dan ook de belangrijkste regel van heel het spel.

Uw team kan het conflict op drie manieren winnen. U hebt na 20 spelrondes de meeste punten verzameld, uw team heeft op het einde van een ronde de kaap van 400 punten gerond - dit oorlogsspel heeft inderdaad een scorespoor - of uw team heeft twee thuislanden van de vijand bezet. U kunt ook voor een optionele overwinningsvoorwaarde gaan waarbij een team onmiddellijk wint als het op het einde van een volledige ronde minstens 30 punten meer heeft dan de tegenstander. Niet evident, maar haalbaar.

Haal uw oud legeruniform voor de gelegenheid nog eens uit de mottenballen want:

Kunt u enigszins afstand nemen van de gruwel van de oorlog bent u hier in voor een traktatie.

Quatermaster General is met elk opgegeven spelersaantal leuk, zelfs met een spelersaantal dat op de doos niet terug te vinden is, namelijk 1.

Quartermaster General geeft het begrip handkaartenmanagement een geheel nieuwe inhoud.

Quartermaster General is te allen tijde overzichtelijk. Geen Axis & Allies toestanden hier.

Het regelwerk waarmee u hier aan de slag moet is handig, overzichtelijk en net lang genoeg.

Oorlogvoeren is een vrij interactief gebeuren. Quartermaster General heeft het spelconcept dan ook overvloedig met een interactieve saus overgoten.

Quartermaster General heeft de paradoxale eigenschap dat het minder lang duurt naarmate het aantal spelers toeneemt, waardoor het een leemte in uw spellenkast opvult.

Na elke beurt wordt er gescoord. Dat is leuk. U hebt steeds het gevoel dat u aan het bijdragen bent aan de overwinning.

Quartermaster General doet erg leuke dingen met status- en reactiekaarten.

Ondertussen is de Air Marshal uitbreiding ook aan de einder verschenen, een uitbreiding die naadloos en zonder veel extra regelwerk aan de basis kan worden toegevoegd. Zo heeft ondergetekende het graag. 

Lanceer liever nog eens een vredesduif want:

Zoals eerder aangegeven, zonder enige abstractie van het begrip oorlog gaat u hier geen plezier aan beleven.

De plaatsingsregels vragen wel dat u te allen tijd het gehelmde koppie erbij houdt. Voor u het weet verdwijnt uw halve schroothoop van het bord omdat u even de dienst logistiek uit het oog verloor. Het hanteren van de ondersteuningsregels voor de zeemacht vraagt in het begin ook wat gewenning, en dus ook extra mentale energie. 

U haat het als de leesbril op moet.

Dominique

 

Quatermaster General

Griggling Games (2015)

Ian Brody

2 tot 6 spelers vanaf 12 jaar

90 tot 120 minuten

 

Score op de Plak-o- Meter: 7,74

 

12:26 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: quartermaster general |  Facebook |

11-08-15

Laarkomen

Viceroy

Ik hoed mij altijd voor speldozen van waarop middeleeuw- of renaissance-achtige figuren mij met een zeer ernstige blik aanstaren. Meestal is de speltechnische inhoud van die dozen even droog als het achtereind van een geobstipeerd varken. En droogheid is wel een van de ergste rampen die mij kunnen overkomen aan een speeltafel.

Viceroy werd door mij dan ook met grote omzichtigheid benaderd.

Onterecht, zo bleek.

In dit kaartspel voor 1 tot 4 spelers, zich afspelend in de wereld van Laar, bouwt u een piramidaal - neem dat gerust letterlijk - machtsbolwerk uit dat wordt bevolkt door allerhande creaturen, van normaal tot op z'n zachtst gezegd ietwat eigenaardig. Waar ze komen te liggen heeft belang, niet in het minst door de synergie met andere personages. U vaardigt ook wetten uit door deze een plaatsje in uw piramide te geven. Ook deze wetten gebruikt u uiteraard in uw eigen voordeel, hetzij tijdens het spelen, hetzij bij de eindtelling. En ook hier speelt de synergie met andere kaarten een belangrijke rol.

Van zodra u bouwt krijgt u wat toegestopt, afhankelijk van de verdieping waarop uw kaart zich bevindt. Dat kan een gratis kaart van de trekstapel zijn, edelstenen, naakte punten, wetenschapsfiches, magiefiches, schildfiches, zwaardfiches, bonusfiches en - als u geluk hebt - een 'oneindige edelsteen' die u kunt gebruiken in de bouwfase. 

De fiches gebruikt u vooral om met setjes te scoren bij de eindtelling, maar ook om te krijgen wat u wil tijdens de biedfase (zwaardfiches), tegenspelers punten af te pakken bij de eindtelling (zwaardfiches) of u daartegen te verdedigen (schildfiches), of om extra edelstenen te krijgen wanneer u past (wetenschapsfiches).

Met uw starthandje van 4 gaat u niet ver komen, u gaat dus voor extra personages en wetten moeten gaan. Dat doet u door te bieden op een aanbod dat elke ronde - er zijn standaard 12 rondes - wordt aangevuld. Of door ze soms gewoon van de trekstapel te trekken wanneer u bepaalde personages of wetten aan uw piramide toevoegt. Bieden doet u met edelstenen in vier kleuren.

Uw piramide vergroten - u mag tot 5 hoog - doet u in de ontwikkelingsfase, waarin u tot drie keer de kans krijgt uw piramide uit te bouwen. Ook dat kost edelstenen en de kostprijs is afhankelijk van op welke verdieping u de personagekaart onderbrengt, hoe hoger hoe duurder. Wetkaarten inbouwen kost u niets. Uiteraard kunt u alleen maar hogerop als u een degelijke basis voorziet.

Het speleinde dient zich meestal aan na de 12de ronde, waarna u de eindtelling aanvat. Dat doet u aan de hand van een functioneel scoreblaadje.

Leen even dat prachtige harnas van de plaatselijke toneelvereniging want:

Viceroy is een van die zeldzame euro's die nog eens tonen hoe het écht moet.

Viceroy is een mengeling van een puzzel, een puntengenerator, een biedsysteem, een opbouwspel, een setjesverzamelaar en een grondstoffen- en kaartenmanager. Liefhebbers kunnen indien gewenst ook onderhandelingselementen aan het spelgebeuren toevoegen. Het moet al heel hard gaan als u met geen van deze elementen enige affiniteit voelt.

Viceroy is geënt op een eenvoudig regelwerk, kent een korte opzettijd en is door de willekeurige samenstelling van basisstapel en trekstapels altijd weer anders.

Viceroy heeft een biedsysteem dat voor ondergetekende, een notoir biedhater, toch makkelijk te verteren valt.

Viceroy biedt u meerdere wegen naar de overwinning. En bij elke sessie zal uw wandelweg er anders uitzien.

De illustraties op de personagekaarten zijn allemaal uniek en, zonder overdrijven, heel erg mooi.

Viceroy heeft een interessante solovariant in de aanbieding.

U bent een tacticus, geen strateeg.

Ga liever achter de knappe hoofdrolspeelster van het plaatselijke toneelgezelschap aan want:

Staat hier ergens een vuilnisbak? Prima, dan kan het concept thema daar gelijk in.

Als u zichzelf wil bedelven onder een puntenlawine gaat u toch liever voor een spel van Herr Feld.

U bent een strateeg, geen tacticus.

U moet oppassen voor twee irritante wetkaarten in het spel, Referendum (een Kickstarter extra) en Barter Policy. Deze lieverdjes kunnen het spel aanzienlijk uit balans trekken.

U bent toch vooral op uw eigen eilandje bezig in die wereld van Laar. De interactie in dit spel is eerder beperkt.

Viceroy kan langer duren dan goed voor is voor u, én voor het spel.

Dominique

 

Viceroy

Hobbyworld (2014)

Yuri Zhuravlev

1 tot 4 spelers vanaf 12 jaar

45 tot 60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,26

 

12:33 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: viceroy |  Facebook |

10-08-15

Alleen als ie ijs- en ijskoud is!

Arctic Scavengers: Recon

Arctic Scavengers - u kon hier op 7 juli 2007 al een uitgebreide bespreking lezen van de eerste editie - is een van de beste deckbuilders aller tijden. Een van de weinige trouwens die er ook nog eens in slaagt zich thematisch staande te houden. Door u los te laten in een extreem koude, post apocalyptische wereld waarin het ieder voor zich is. Uw doel: op het einde van het spel de meeste volgelingen om u heen hebben verzameld.

Haalde de tweede editie van Rio Grande Games hier op 22/01/2013 nog de niet echt benijdenswaardige Award 'Godot van het jaar' binnen, heel recent verraste de uitgever vriend en vijand door plots de 'Recon' uitbreiding in de winkelrekken te droppen. Na de HQ-uitbreiding, die standaard in de basisdoos zat, wordt hier dus vanuit het niets de tweede expansie opgediend. Erg koud opgediend trouwens, maar dat is hier een pluspunt. 

Haal stante pede die Jägermeister uit de koelkast want:

Net als de HQ-uitbreiding maakt Recon het spel nog beter, nog afwisselender, nog uitdagender en nog meer moduleerbaar.

Arctic Scavengers geeft hier een schoolvoorbeeld van hoe modules in een basisset kunnen worden ingepast. Voorbeelden? De Spionnenjager module, waarin - hoe raadt u het - de spion, de vluchteling-verkenner en een verrekijker een prominente rol spelen. Of de Leugenaars en Dieven module, waarin de bewaker, de huurmoordenaar , de provocateur en de dief hun zegje - en ook wat anders - komen doen. Vijf modules en drie varianten krijgt u hier aangeleverd.

In de Recon uitbreidingsdoos kunt u ok nog eens zonder problemen en erg overzichtelijk alle kaarten uit de basisdoos en de HQ uitbreiding kwijt.

Arctic Scavengers biedt ook met deze uitbreiding weer tonnen interactie.

In deze uitbreiding vindt u ook nog eens een gecomprimeerde versie van de spelregels voor het basisspel.

Een prima solo variant vervolledigt dit alles behalve feeërieke winterse tafereel.

U zoekt liever zomerse stranden op want:

De vraag blijft of u deze uitbreiding ooit wel in het basisspel geïntegreerd krijgt, zoveel plezier hebt u aan de basisdoos alleen.

Arctic Scavengers vraagt wat inspanning. U moet moeite doen om het spel helemaal te doorgronden, een absolute voorwaarde trouwens om ten volle van dit kaartspel en de uitbreidingen te genieten. U hebt niet de tijd, laat staan de spellenvrienden, om daarin te investeren.

U bent liever op uw eigen stukje speloppervlak bezig aan tafel, niet gehinderd door irritante acties van uw tegenspelers. Speltermen als sluipschutters, saboteurs, provocateurs, spionnen, en huurmoordenaars  klinken u dan ook alles behalve als muziek in de oren.

Dominique

 

Arctic Scavangers: Recon

Rio Grande Games (2015)

Robert K. Gabhart

1 tot 5 spelers vanaf 13 jaar

30 tot 60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,21

 

 

17:24 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: aerctic scavangers: recon |  Facebook |

08-08-15

ここは通さん

7 Ronin

In 7 Ronin, een bordspel voor 2 spelers, kunt u uw aversie ten aanzien van onrechtvaardigheid weer eens ten volle tentoonspreiden. Of gewoon de slechterik uithangen. Het is maar wat u het meest aanspreekt.

Zelf weet ik het wel hoor. Honderden door bandieten bedreigde dorpjes heb ik in mijn jeugd van de terreurgespuis gered, als uitloper van mijn eerste kennismaking met de western 'The Magnificent Seven'. Hon-der-den.

In 7 Ronin gaan we echter terug naar de roots van 'The Magnificent Seven', meerbepaald naar 'De Zeven Samoerai' van Akira Kurosawa.

Ook hier worden 7 Ronin, freelance Samoerai zeg maar, door de inwoners van een klein dorpje ingehuurd om de onophoudelijke rooftochten van een extreem irritante ninjabende af te slaan. Die zijn met z'n veertigen en, zo hebt u vernomen, er is nog versterking onderweg. En daar staat u dan, met uw Ronin clubje. De zeven dwergen zeg maar.

Alhoewel..

Qua aantallen mag u dan wel uitgaan van een gegarandeerd onderspit, u en uw makkers hebben op de Samoeraischool wel het een en ander geleerd.

Zo is Hayai bliksemsnel, die begeeft zich als een een weerlicht van de ene brandhaard in het dorp naar de andere, Musashi verstaat de kunst vanuit het niets toe te slaan, Tasuke heeft erg goed opgelet tijdens de cursus 'Hoe bescherm ik mijn medemaats?', Taiko heeft kennis van alles wat met genezende krachten te maken heeft, Yobu's gevechtstechnieken doen ieders mond van verbazing openvallen en Yumi is gespecialiseerd in het opsporen van de eerder aangehaalde versterkingen en het opzeten van hinderlagen. Eentje in het gezelschap heeft nooit echt opgelet op de Samoeraischool, Kabe, maar die heeft zijn kolossale omvang dan weer mee.

De bandieten zitten echter ook niet stil. Zij kennen het dorp door en door en weten handig gebruik te maken van de verschillende locaties aldaar, als daar zijn: de wachttoren, de graanschuur, de bron, de herberg, de veeweide, de tempel, het kerkhof, de velden en natuurlijk de onvermijdelijke geheime doorgang. Ze deinzen er dan ook niet voor terug de bron te vergiftigen, sluipschutters te posteren op de wachttoren, te infiltreren in de herberg, bizarre opwekrituelen uit te voeren op het kerkhof en de voedseltoevoer af te snijden door de velden in brand te steken.

De eb en vloed van de schermutselingen wordt gecreëerd door een geheime planfase, waarbij zowel de bandieten en de Ronin hun mannen op een persoonlijke plattegrond plaatsen (rekening houdend met erg leuke plaatsingsregels), een onthulfase waarin deze mannetjes op het centrale spelbord worden geplaatst (het dorp), een gevechtfase waarin de Ronin speler zijn manschappen en hun speciale eigenschappen in een zelf gekozen volgorde mag activeren waarna de bandieten de eigenschappen van hun bezette locaties mogen gebruiken en een opruimfase waarin de Ronins weer worden verwijderd en de teller op het tijdspoor een veld opschuift.

Het spel duurt maximaal acht ronden. Bezetten de bandieten op het einde van een vechtfase vijf locaties in het dorp winnen ze onmiddellijk. Ze winnen ook als ze voor het einde van het spel alle Ronin hebben uitgeschakeld. De Ronin winnen onmiddellijk als ze alle bandieten hebben uitgeschakeld (ook die in de reserve) of is er op het einde van het spel nog minstens één Ronin in leven is.

7 Ronin zag het levenslicht in 2013. Het is mij een raadsel hoe die zo lang onder de rafar is kunnen blijven.

Grijp onmiddellijk naar dat decoratieve Samoeraizwaard op uw dressoir want:

7 Ronin is een ongemeen spannend steekspel, met een spanningsboog die elke beurt in intensiteit toeneemt. Uw voorhoofd en mogelijk ook andere delen van uw goddelijk lichaam zullen worden bepareld door duizenden zweetdruppels. 

7 Ronin biedt u veel speelplezier, in een relatief kleine doos die quasi geen lucht bevat. 

In 7 Ronin krijgt u menig kans briljante combinaties en kettingreacties op het bord te leggen. Of u als  Ronin of bandiet speelt maakt hierbij niet uit.

7 Ronin doet leuke speltechnische dingetjes met de bandieten, die tijdens gevechten ook als wondmarkers fungeren op de, overigens prachtige, Ronin fiches. Ook het manipuleren van de versterkingspool van de slechteriken is een leuke en uitdagende bezigheid.

7 Ronin is, ondanks de asymetrie en de totaal verschillende manier van spelen, even leuk voor de Ronin speler als voor de bandietenleider.

Het spelmateriaal is ronduit prachtig, met veel oog voor detail (die plattegronden, die Ronin fiches!).

Als u 7 Ronin aansnijdt doet u dat altijd minstens twee keer, hetzij omdat u de rollen eens wil omdraaien, hetzij om beter te doen dan de eerste keer. De korte speelduur laat een herkansing ook zonder problemen toe.

Het spelmateriaal van 7 Ronin is volledig taalonafhankelijk.

7 Ronin is niet briljant, maar komt toch dicht in de buurt.

U krijgt hier eindelijk een excuus om uw legendarische Yul Brynner imitatie nog eens van stal halen.

Geef u maar een vredesmissie want:

U hebt geen stalen zenuwen. In spellen waarin het de kunst is vooraf de acties van uw tegenstander in te schatten trekt u gegarandeerd aan het kortste eind.

7 Ronin vraagt, ondanks de relatieve heerlijke lichtheid van het spel, wel wat training. Beide spelers moeten de eigenschappen van de Ronin en de locaties goed onder de knie hebben vooraleer de eerste planfase in te gaan.

Als u steeds met dezelfde tegenstander aan tafel zit bestaat de kans dat de herspeelbaarheid een kleine deuk oploopt.

7 Ronin mag dan wel taalonafhankelijk spelmateriaal bevatten, er zitten geen Engelstalige spelregels in de doos. U moet naar BGG voor eerste hulp bij vreemde talen.

Dominique

 

7 Ronin

Badger's Nest (2013)

Marek Mydel en Piotr Stankiewicz

2 spelers vanaf 14 jaar

30 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,09

 

11:01 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 7 ronin |  Facebook |

07-08-15

Valt hij me daar aan met de letter L!!

Paperback

In Paperback, een kaartspel-deckbuilder voor 2 tot 5 spelers, probeert u door het opbouwen (bijeenkopen) van een kaartendeck met letters en het slim uitspelen van diezelfde letterkaarten, woorden te vormen. Die leveren u extra geld op én - daar gaat het uiteindelijk om - punten. Voor dit laatste element richt u uw aandacht vooral op de page turners die probeert neer te pennen. Mijn favoriet: Vicious Triangle, met als ondertitel 'They would kill each other to win her love... And she would let them...' (10 punten).

Het einde van het spel dient zich aan van zodra twee koopstapels van de page turners zijn leeggekocht of de stapel 'gewone kaarten' is uitgeput. De speler met de meeste (roem)punten wint.

Trek onmiddellijk dat Nederlands woordenboek weer uit de kast want:

Paperback is zonder twijfel een van de meest originele en leuke deckbuilders die ik ooit ben tegengekomen.

U houdt van woordspelletjes en beter gaat u momenteel nergens vinden.

Ten huize van heeft Paperback in een mum van tijd Scrabble naar het rommelhok verbannen. Ik vrees dat dit definitief is. Dat zegt genoeg.

In welk spel kunt u uw tegenspelers een oplawaai verkopen met de letter L, N, U, D, B, H, V, en W? Inderdaad.

Paperback zit vol heerlijkheden: aanvalskaarten, tweeletterkaarten, dyslexiekaarten, themakaarten, bonuskaarten, beloningskaarten,  spatietoets kaarten, het houdt maar niet op. Daarbovenop heeft quasi elke letterkaart een speciale eigenschap. Drie spelmodi, zes uitbreidingen en vier optionele regels maken dit pareltje compleet. Om van de verpakking, een zeer handig en stevig doosje met scheidingskaarten, nog maar te zwijgen. Was het nog iets kleiner, het kampeerde vanaf nu voltijds in mijn binnenzak.

Paperback doet ook iets leuks met de koopstapels waardoor u tijdens uw beurt nog meer keuze hebt en niet gekozen kaarten (financieel) interessanter worden.

Ook die 'gewone kaarten' - elk spel weer anders - waarvan sprake in de inleiding zorgen voor een speltechnisch interessante toevoeging, en dat is nog zacht uitgedrukt. Ze sturen zoals eerder al aangegeven de speelduur, maar zorgen naarmate ze worden weggespeeld voor steeds grotere uitdagingen. En dat is echt smullen geblazen.

Paperback geeft ook een leuke rol aan 17 meegeleverde houten blokjes. Wat dat is moet u zelf maar ontdekken.

Ondanks het feit dat het hier gaat om een uitgave in eigen beheer raad ik gevestigde uitgevers aan hier eens goed naar te kijken. Dit hele plaatje is echt àf.

U kunt Paperback zonder enig probleem wegmoffelen in uw boekenrek, een pluspunt voor de medespelers onder ons wiens binnensmokkel mogelijkheden stilaan uitgeput geraken.

Hou het voorlopig toch maar beter bij cijfers want:

Als u geen liefhebber van woordspelletjes bent hoeft u hier echt niet aan te beginnen. U bent een teller, geen lezer.

Aangezien u het maximale uit uw kaarthand probeert te halen - het samenstellen van het meest lucratieve woord - moet u soms rekening houden met wachttijden. Dat is hier echter minder erg dan het lijkt want die wachttijd kunt u dan weer maximaal benutten om uw ideale woord uit uw eigen kaarthand tevoorschijn te toveren.

Woordspelletjes en thema's gaan, dat is genoegzaam bekend, niet echt samen.

Dominique

 

Paperback

Uitgave in eigen beheer (Paperbackgame.com, 2015)

Tim Fowers

2 tot 5 spelers vanaf 10 jaar

45 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,61

 

 

09:50 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paperback |  Facebook |

06-08-15

Citytrip

Flip City

In Flip City, een kaartspel-deckbuilder voor 1 tot 4 spelers, probeert u door het kopen, opwaarderen en recycleren van gebouwen - denk onder andere aan woonhuizen, flats, supermarkten, shopping centers, ziekenhuizen, kantoorgebouwen, kerken, stations, fabrieken en krachtcentrales  - een zodanig stevige trekstapel uit te bouwen dat u er in één beurt 8 punten uit kunt vrijspelen of, in combinatie met een reeds uitgespeelde gemakswinkel (een mini supermarkt zeg maar) 18 kaarten op tafel krijgt uitgestald.

Zoek uw handbagage voor deze citytrip als de wiedeweerga bij elkaar want:

Iedereen met wie ik dit speelde gaf na afloop als eerste opmerking: dit is nog leuker dan Machi Koro.

Flip City doet hele leuke dingen met aflegstapels. 

Flip City doet nog leukere dingen met trekstapels en het uitdagen van Vrouwe Fortuna. U mag blijven trekken van uw trekstapel zolang u het aantal ongelukkige inwoners in uw stadje maar binnen de perken houdt, standaard 2. Boze bewoners met vuurrode hoofdjes op de kaarten in kwestie herinneren u daaraan. Residentiële zones, oorden waar volgens de makers van dit spel de verzuring welig tiert, brengen u dan ook niet zelden in de problemen. Die moet u immers uitspelen als ze bovenaan uw trekstapel verschijnen. Teveel ongelukkige gezichtjes in uw uitgespeelde kaartenrij en u kunt naar de rest van uw beurt, en de daaraan verbonden voordelen, fluiten.

Flip City doet hele leuke dingen met dubbelzijdig bedrukte kaarten. Daardoor kunt u gebouwen opwaarderen en zelfs weer recycleren. Dat levert altijd wat op, soms zelfs de overwinning.

Flip City heeft een, op zijn zachtst gezegd, uitdagende solo variant.

Blijf gerust nog wat rondhangen op de boerenbuiten want:

Net als het basisspel van Machi Kori snakt Flip City naar een uitbreiding, en liever vandaag dan morgen.

Flip City speelt het lekkerst met z'n tweeën. Hou rekening met snel oplopende wachttijden vanaf drie spelers.

De interactie is eerder beperkt. Buiten het mikken van een irritant appartementsblok in de aflegstapel van uw tegenstanders valt er weinig animo te beleven.

Tijdens het schudden van uw stapel gebouwenkaarten moet u er wel het koppie bijhouden. Of net niet, het is maar hoe u het bekijkt. U mag immers niet zien welke kaart bovenaan uw trekstapel komt te liggen en dat is niet eenvoudig met tweezijdig bedrukte exemplaren. Schudden onder tafel is dus aangewezen, wat dan weer potentiële valsspelers aantrekt. 

Het ware handig geweest als er een scheidingswandje was voorzien in het doosje zodat de kaarten tijdens het transport niet door elkaar geraken. Dat scheelt toch weer wat tijd bij het prepareren.

Dominique

 

Flip City

Tasty Minstrel Games (2015)

Chen Zhifan

1 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

30 tot 50 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 6,78

 

09:50 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flip city |  Facebook |

04-08-15

Lief dagboek,

Discoveries

Nu ik terug thuis ben vanuit de vakantiebestemming Mordor - u mag dat quasi letterlijk nemen, ik ben echt blij dat ik nog leef - wordt het hoog tijd de tekstverwerker weer ter vingertop te nemen en mijn spelbesprekingen weer vlot te trekken.

Het is te zeggen, tekstverwerker is niet echt het juiste woord. Een op ambachtelijke wijze in- en aangevuld dagboek, met leer ombonden, komt meer in de buurt.

In het spel dat ik nu bespreek bevind ik mij immers, samen met enkele collega-expeditieleden, in het onherbergzame Noord-Amerika anno 1803. Door president Jefferson erop uit gestuurd om een en ander in kaart te brengen. Fauna, flora, waterwegen en bergpassen moeten zo snel mogelijk op geschrift en onderwijl sluiten we ook nog eens vriendschap met en maken we dankbaar gebruik van de knowhow van indianenstammen die het uitgestrekt land bevolken.

En alles wat we ontdekken tekenen we dus mooi op in ons dagboek.

Om dit spel te winnen volstaat het op het einde het meest gestoffeerde dagboek voor te leggen. Punten scoort u door ontdekkingen te doen, setjes van planten- en diersoorten te verzamelen en contacten te leggen met indianenstammen.

Dat doet u allemaal al dobbelend, met 5 zeszijdige, speciale dobbelstenen in uw kleur en - als u het slim speelt - occasioneel met de grijze neutrale en zelfs die van uw tegenspelers. U mag dan wel in dezelfde tent slapen 's nachts, u en u alleen zult president Jeffersons aandacht opeisen bij uw terugkeer. Met het meest uitgebreide verslag.

De dobbelstenen dragen symbolen: hoefijzers (1), een sierlijke letter A (2), voetsporen(2) en een verentooi (1). Afhankelijk van wat u dobbelt voegt u deze dobbelstenen toe aan actievelden op uw persoonlijk spelersbordje en, als daar expliciet wordt om gevraagd, ook op het centrale spelbord aan de rechter- of linkeroever van de rivier die u volgt. Daar liggen ze dan grijpklaar voor uw tegenspelers en misschien ook voor uzelf. Als u niet te lang wacht om aan dobbelsteenrecuperatie te doen tenminste.

U hebt altijd een gebiedskaart voor u openliggen en u probeert de rivieren en bergpassen daarop in één beurt volledig te doorkruisen. Die kalligrafische A op de dobbelstenen dient als afsluiter van deze actie - u schrijft in uw dagboek - en u hebt meestal meerdere beurten nodig om het hele gebied in kaart te brengen.

Papt u aan met indianen is de kans groot dat ze u zullen helpen. Lees: ze maken uw actiemogelijkheden interessanter - geven u bijvoorbeeld extra neutrale dobbelstenen - en uw leven aanzienlijk aangenamer. Daarbovenop wordt uw interesse in hun leefgewoonten op het einde van het spel, zoals u later zult merken, extra beloond.

Tijdens uw beurt kunt u ervoor kiezen om uw eerder gedobbelde stenen aan actievelden toe te wijzen of dobbelstenen te recupereren, waarna u deze opnieuw dobbelt. U kunt ervoor kiezen alle dobbelstenen op een van de oevers de uwe te maken of uw kleur dobbelstenen, waar ze zich ook bevinden, naar uw eigen voorraad terug te halen. Dat is erg interessant als uw tegenspelers die ondertussen aan hun actievelden hebben toegewezen. Een pad in de expeditiekorf zetten heet dat in het jargon.

Dobbelen doet u dus niet elke beurt, maar enkel en alleen als u een extra dobbelsteen aan uw voorraad toevoegt bv. door het opzoeken van een indianenstam, of een recuperatie actie. Wie Nations: the Dice Game al eens aangesneden heeft weet wat ik bedoel.

De gebieden die u doorkruist (kaarten) voegt u na het volledig in kaart brengen ervan toe aan uw dagboek. Daar scoort u op het einde lekker mee. Slaagt u erin nog een tweede gebied uit het open aanbod in dezelfde beurt te doorkruisen mag u zich gelijk aan een extra beurt wagen. Wat u aan uw dagboek toevoegt houdt u lekker geheim door het af te dekken met een kaftfiche. Daarop staan als geheugensteuntje de bonuspunten die u op het einde van het spel kunt verdienen.

Dat einde dient zich na ongeveer een uurtje aan en het wordt in gang gezet van zodra de exploratie zone van de speler die aan de beurt is niet kan worden aangevuld.

U telt de naakte punten van de kaarten die u hebt verzameld op, voegt daarbij de puntenwaarde van de setjes fauna en flora en evalueert tenslotte hoeveel tipi's de spelers in hun dagboek hebben vermeld, want die leveren ook nog bonuspunten op. De speler met de meeste punten wint.

Lewis & Klerk

Is het schrijven in een dagboek nu niet bepaald dé bezigheid waarop u zit te wachten als u zich aan een speeltafel zet, u zou hier toch eens moeten naar kijken.

Discoveries is immers een prima dobbelspel met meer dan voldoende diepte. Het (vooruit) plannen van uw acties, het goed in de gaten houden van wat het open aanbod van gebieden en indianenstammen te bieden heeft, het timen van het recupereren van dobbelstenen - een zéér leuk speltechnisch gegeven en bij momenten o zo verleidelijk - zorgen voor meer dan genoeg prikkeling van uw grijze hersencellen.

Ook het feit dat niet alle kaarten worden gebruikt - er gaan er bij spelaanvang altijd minstens 5 uit - zorgt voor een leuke spanningsboog.

Het taalonafhankelijke spelmateriaal is dik in orde, de illustraties zijn prachtig en de spelregels laten geen vragen open. Het kon allemaal wel in een kleinere doos.

Had u een beetje moeite met de stroperigheid van Lewis & Clark en het feit dat in dat spel de overwinnaar niet zelden al enkele beurten voor het einde bekend was, u krijgt met Discoveries een prima herkansing. Wat mij betreft is dit spel dan ook het betere van de twee en zowel geschikt voor zowel de ervaren als de beginnende ontdekkingsreiziger.

Ontdekken maar, medespeler!

Dominique

 

Discoveries

Ludonaute / Asmodee (2015)

Cédrick Chaboussit

2 tot 4 spelers vanaf 14 jaar

60 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 7,73

 

11:13 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: discoveries |  Facebook |

18-06-15

Vakantiebestemming Mordor

Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor

Uren heb ik er gesleten, in Midden-Aarde, en sinds kort zijn er weer enkele bijgekomen.

Grote schuldigen: het aantrekkelijke universum en het dobbelspel 'Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor'.

ik heb al gedobbeld in Midden-Aarde hoor, heel wat  afgedobbeld zelfs. De Hobbit dobbelsaga van Cryptozoic kon mij immers zeer bekoren. 

Maar als u de epische grandeur van Midden-Aarde wil ervaren en u en uw medespelers hebben slechts een kwartiertje, wat dan?

Dan haalt u gewoon 'Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor' uit de kast. Of beter: uw binnenzak. Want dit kan overal mee naartoe.

50 beiderzijds bedrukte landkaartjes, 5 dobbelstenen in zwart, groen, geel, blauw en rood en een erg duidelijk en goed gestructureerd spelregelboekje gaan u, geloof me, doen kirren van genot. voor schrijfgerief moet u wel zelf zorgen.

Op uw landkaartje - u kunt kiezen voor het basisspel op de voorkant of het spel voor gevorderden op de achterkant (gelijk beginnen met de achterkant valt zeer aan te raden) - gaat u proberen zo snel mogelijk van Hobbitstee naar Mordor te geraken. In een meedogenloze race tegen uw collega hobbits én de op uw hielen zittende Nazgûl. Doel: als eerste Mordor bereiken. Dan wint u immers onmiddellijk. Iedereen volgt op zijn kaartje hetzelfde parcours, ook de Nazgûl. Tikken deze lelijkerds Mordor eerder aan dan u kunt u de overwinning op uw harige hobbitbuik schrijven. 

U hebt het al gededuceerd uit de vorige alinea, samen lekker geitenwollensokkig coöperatief bezig zijn is hier ver te zoeken. Het is ieder voor zich en het is zaak u van uw gemeenste hobbitkant te laten zien. 

Reizen doet u al dobbelend, waarbij u na elke worp met de 5 dobbelstenen - u moet blijven dobbelen tot u alle dobbelstenen hebt geselecteerd - er minstens eentje apart moet leggen. Meerdere mag ook, als ze maar een verschillend symbool tonen. Dobbelt u minstens 1 Nazgûl moet die sowieso (mee) opzij. En dat is niet goed, medespeler, tenzij deze dobbelsteen de kleur heeft van een uwer tegenspelers. Dan kunt u uw beste Sauron imitatie even uit de kast halen.

Vooruit komen op het traject doet u door - uiiteraard - ringen te dobbelen. Voor elke gedobbelde ring mag u op het einde van uw beurt een veld vooruit richting Mordor. Orks doen de kracht van de ringen dan weer teniet, tenzij u ze kunt counteren met een wapensymbool. 

Gandalf zorgt ervoor dat de Nazgul onderweg worden opgehouden waardoor u meer tijd krijgt om uw onfortuinlijke taak te volbrengen.

Dobbelt u de Witte Boom van Gondor kunt u ervoor kiezen uw beurt onmiddellijk te beëindigen. Andere, samen met de Witte Boom gedobbelde, symbolen mag u nog selecteren of negeren. Dit symbool vindt u enkel terug op de zwarte, niet spelerskleur gebonden dobbelsteen. 

Inderdaad, de gele, groene, rode en blauwe dobbelsteen kunnen invloed hebben op uw tegenspelers. selecteert u tijdens uw dobbelbeurten immers een Nazgûl symbool in de kleur van een tegenspeler krijgt die op zijn landkaartje met een naar een hogere versnelling schakelende ringgeest te maken. de Nazgûl op de zwarte dobbelsteen en de dobbelsteen van uw eigen kleur komen wel onherroepelijk achter u aan.

Dat dobbelen, herdobbelen, reizen, Nazgûls ontwijken of doorsturen en Sauron imitaties ten berde brengen blijft lekker doorgaan tot een speler Mordor bereikt. Die wint.

Moriaanse diepte

Ondanks het initiële vermoeden dat u met een ondraaglijk licht dobbelspel te maken hebt, een vermoeden dat u hier mogelijk met een wijde boog omheen doet lopen richting een andere queeste, is het toch aangeraden om even pas op de plaats te maken.

U zult dan ontdekken dat achter dit dobbelgeweld een erg interessant en dieper dan gedacht pareltje schuilgaat.

Want welke dobbelsteen of -stenen selecteert u na elke worp. Gaat u voor de Nazgûl die u op uw tegenstanders kunt afsturen? Houdt u een Gandalfje achter de hand om mogelijke Nazgûl op uw eigen kaart te vertragen? En legt u alvast een wapensymbool apart om potentiële orks af te houden? Of gaat u resoluut voor de ring, voor snelheid?

En wat te denken van de speciale eigenschappen van de locaties als u de versie voor gevorderden speelt? In Rivendel mag u bijvoorbeeld gelijke symbolen selecteren, in Moria moet u het even zonder Gandalf stellen (te druk met de Balrog), in Lothlórien tellen uw gedobbelde wapens dubbel, in Rohan mag u elke dobbelworp 1 keer herhalen, in Helms Diepte telt elk ork symbool dubbel (u loopt tegen de muur Saruman op), in Gondor hebben de Nazgûl op de actieve speler geen effect (dank u, Éowyn), in Minas Tirith tellen alle Nazgûl symbolen dan weer enkel voor de actieve speler en in Cirith Ungol tenslotte - de laatste grote hindernis vooraleer u Mordor aandoet - moet u minstens 2 ringen hebben gedobbeld om Shelob te passeren - maar de overwinning is dan wel gelijk de uwe.

Het materiaal is prima - de kaarten zijn echt wel sfeervol getekend - en de spelregels laten geen enkele vraag open. Dat u dit zelfs zonder tafel(tje) kunt spelen is ook een erg groot pluspunt, vooral voor de globetrotters onder ons.

Bent u nog niet op reis vertrokken, dobbelt u graag, neemt u graag moeilijke beslissingen, houdt u van risico's en ziet u er niet tegenop het geluk uit te dagen (met alle gevolgen van dien), hebt u niet veel goudstukken in kas en bent u graag betrokken partij in de beurt van anderen? Kijk hier dan eens naar. U gaat aangenaam verrast zijn.

7,61 op de Plak-o-Meter.

Dominique

 

Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor

Kosmos (2015)

Michael Rieneck

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

20 minuten