02-10-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zweiunddreissig

Darwinci (LudoArt)

Kon niet uitblijven in dit Darwinjaar. Gelukkig maar. "The Origin Of Species" zou eigenlijk in elke boekenkast moeten staan.

Knochen Und Kreaturen, daar draait het hier om.

Ik zie hier een kans. Ik zit namelijk al jaren te wachten op een spel waarin ik mij, liefst zo snel mogelijk na mijn eerste celdeling, zou mogen hercreëren waardoor de eindeloze hoop missers die tot nu toe op mijn naam staan kunnen worden voorkomen. Ik weet niet of dat in dit spel mogelijk is, maar mijn aandacht is gewekt. Mogelijk hebben we hier ook te maken met een educatieve insteek, met als leuke bijwerking een tegengewicht tegen – de rillingen lopen nu even over mijn rug – de creationisten.

We hebben hier te doen met het veilen van knoken – u leest het goed – om deze opnieuw te assembleren. En daar dan punten mee te scoren.

Zit er zowel een archeoloog, een puzzelaar als een Frankenstein in u, dan lijdt u aan de ideale meervoudige persoonlijkheidsstoornis om dit spel tot een goed einde te brengen.

Bij LudoArt maken ze mooie dingen. Dingen zo mooi dat ze schandalig duur zijn. Op de stand van LudoArt houdt dan ook de beau monde van de spellenwereld zich op, de grootgeldbezitters. Ik heb nog geen gegevens over de kostprijs van Darwinci maar dat zou dus wel eens zwaar kunnen tegenvallen, gezien de –weeral – schoonheid van het spelmateriaal.

Maar niet getreurd, u kunt zich voor heel wat minder geld de uitstekende strip "Charles Darwin: Over het ontstaan van de soorten" van Michaël Keller aanschaffen. Een letterlijk kleurrijke bewerking van "The Origin Of Species", waarin de evolutietheorie in begrijpelijke taal wordt uitgelegd.

Nu "The Origins Of Boardgames" nog.

Spiel zal daar waarschijnlijk wel een hoofdstuk in krijgen.

Ja, ik weet het. Leonardo da Vinci heeft ook zijn aandeel in de titel van deze worp. Maar deze man heeft al een heel spel naar zich genoemd gekregen. Geen hoogvlieger, dat spel, maar qua aandacht was dát toch al ruim voldoende, Leo!

Tot morgen!

Dominique

22:35 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-10-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Einunddreissig

Infinite City (Alderac Entertaiment Group)

Ik hou niet zo van grote steden, maar wel van Big City.

Maar of Big City met dit kan vergeleken worden is zeer de vraag.

Infinite City roept bij mij eerder herinneringen op aan Castle, dat meer dan geslaagde kaartspel van de heer Faidutti. Wordt u geacht tijdens het spelen van Castle binnen bepaalde lijntjes te kleuren hebt u in Infinite City iets meer vrijheid, misschien zelfs té. Castle speelde zich in het verre verleden af, Infinite City in de nabije toekomst. Het artwork ziet er Metropolisachtig prachtig uit, al hoop ik dat er visueel iets meer variatie in zit dan wat er momenteel online wordt voorgeschoteld.

De gemiddelde eindscores lijken me ook nogal aan de lage kant te liggen. Dat vind ik minder aantrekkelijk – mijn ondergrens ligt op 30 punten – maar dat is bij R-Eco ook het geval en van dat spel kan ik toch enorm genieten (ondanks mijn slaggemiddelde van –1).

Maar dit zou wel eens een lekkere snelle en elegante kunnen zijn. Een tegel aanleggen en eventueel de daarbij horende eigenschap uitvoeren, veel meer gebeurt er niet tijdens uw gemanipuleer van het spelmateriaal. Als al je eigendomsfiches liggen of alle krachtcentrales zijn gebouwd wordt even nagekeken of je aaneengesloten gebieden hebt met drie gebouwen of meer en of je eventueel sleutelgebouwen bezit. Daar krijg je punten voor. Deze puntentelling zou zich naar verluidt manifesteren na 45 minuten.

Alderac Entertainment Group is uitermate actief de laatste maanden. Ze braken nogal wat uit in Essen. Maar braaksel is meestal niet echt een kwalitatief hoogstaande suspensie. Ik hoop dat het met Alderac niet dezelfde weg opgaat.

De kwantiteit is er, daar hebben ze ons alvast van kunnen overtuigen.

De kwaliteit, daar komen we nog wel achter.

Over drie weken ongeveer.

Tot morgen!

Dominique

22:52 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Dreissig

Ad Astra (Edge Entertainment / Fantasy Flight Games / Nexus)

Laget en Faidutti, ze krijgen van mij altijd het voordeel van de twijfel.

Maar nu twijfel ik toch even.

Waarom? Om te beginnen omwille van de planfase, waarin je een aantal actiekaarten op je bord plaatst met als doel die in een bepaalde volgorde te kunnen uitvoeren. Ik heb hier slechte ervaringen mee. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het verschrikkelijk enerverende Roborally.

Bepaalde kenners omschrijven deze als een gesofistikeerde Catan-kloon. Andere kenners aarzelen niet het woordje "saai" in de mond te nemen, al dan niet met een hoofdletter.

Wat moeten we daar dan mee?

Een spel met het woord Catan in de titel hebben de meesten onder ons al en Roborally lijkt me ook meer dan gemiddeld voorhanden in de doorsnee spellenkast. Waarom dit dan een blik gunnen?

Dat is een heel logische vraag.

Maar kom, geef die lans eens even hier dat ik ze breek.

Wat voor dit spel spreekt is het heelalthema. Dat gaat er bij mij altijd in. Wat ook sympathie oproept is de titel. Ad Astra ligt goed in de mond, dat is uitspreekbaar. In uw favoriete spellenwinkel gaat men niet geamuseerd opkijken als u aan de balie hiernaar vraagt. Eigenaardige Buitenaardse Wezens, daar wil ik ook wel even voor buitenkomen. Het spel is er eentje uit een zogenaamde ‘Desiginers Collection", wat dat ook moge betekenen. En uitgestald op tafel heeft het wel iets, al die grote en kleine bollen. Daar bovenop wordt u de gelegenheid geboden relieken te ontdekken, toebehorend aan oude, vergane alienbeschavingen. Er wordt ook van u verwacht dat u zich verspreidt in space en de bewerking vermenigvuldigen hierbij niet uit het oog verliest. Ontdekken, bouwen, handelen, produceren, vermenigvuldigen, dat zijn leuke bezigheden voor een bordspeler. Het zit er allemaal in.

Minder leuk is de forse prijskaart die hieraan vasthangt. Dat is wel even slikken. Maar dat is eigen aan ruimtevaart in het algemeen zeker? Ik vrees ook een beetje voor de overzichtelijkheid. De bollen waarover eerder sprake lijken niet echt veel van elkaar te verschillen. Een relatief grote bevolkingsgroep, brildragers met daarachter oude en vermoeide ogen, wordt hier mogelijk schandalig over het hoofd gezien. Ik hoop dus op een voldoende grote boldoorsnede.

Ook minder leuk: het simultaan kiezen van acties die na de openbaring ervan in een welbepaalde volgorde dienen te worden afgewerkt. U mag elke actie doen, maar u weet niet wanneer. En u bent blijkbaar ook tot op zekere hoogte afhankelijk van de acties die uw medespelers hebben gekozen. Kunnen rekenen op uw medespelers, buiten enkele coöperatieve kleppers heb ik daar geen goede ervaringen mee. Iemand iets gunnen is een uitdrukking die in hun spellenwoordenboek niet voorkomt. U zult het dus op uw eentje moeten rooien en u gaat daar een stevige geut geluk bij nodig hebben.

Dominique Cortens naar de sterren? Het staat er ergens in geschreven, alleen weet ik nog niet waar.

Ik ga Ad Astra voorlopig nog even bestuderen vanop de grond.

Tot morgen!

Dominique

20:49 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Neunundzwanzig

Erosion (Sierra Madre Games)

Afgrijselijk lelijk, dit kaartspel. Al even afgrijselijk als de horror waarmee wij over een dikke halve eeuw, als wij de aarde helemaal naar de kloten geërodeerd hebben, gaan te maken krijgen. Of, in spellentaal: wat er gebeurt als Agricola op grote schaal in de praktijk wordt omgezet.

Hebt u het ook gelezen in de krant? Op 28 september? Hoe de wereld er over 60 jaar gaat uitzien?

Een kleine opsomming:

De helft van de wereldbevolking zit zonder drinkwater; de helft van de nu nog aanwezige planten- en diersoorten zijn verdwenen; de meeste grote kuststeden staan volledig onder water; er is geen leven meer in de oceanen; het Amazonewoud is spoorloos; Honderd miljoen klimaatvluchtelingen lopen met een leeg emmertje richting Noord-Europa; de meeste eilanden zijn onbewoonbaar; de Sahara is opgerukt tot voorbij de Pyreneeën. Italië, Spanje, Griekenland en Turkije worden onder de voet gelopen door zandkorrels.

Dat kan tellen.

Een lichtpunt: als de kuststeden verdwijnen gaat het wangedrocht met de naam "Belgische kustlijn" eraan. Dat is een bemoedigende gedachte.

In Erosion moet u uw eigen bergketen laten groeien terwijl u die van uw tegenstanders een topje kleiner maakt. Dit proces stuurt u vooral door middel van water. Bevindt u zich op het einde van het spel in de hoogste sferen hebt u gewonnen.

Heeft dit spel zijn looks absoluut tegen, er zijn toch een aantal elementen die het zouden kunnen doen overhellen richting private spellenkasten. De, tot op zekere hoogte, speltechnische gelijkenis met Glory To Rome bijvoorbeeld (dat is niet niks); de opsplitsing tussen basisregels en regels voor gevorderden; de educatieve insteek, altijd handig in deze tijden van gebrek aan ecologisch bewustzijn en de kleine uitbreiding die nu al beschikbaar is bij de maker (die u meer gaat kosten aan verzending dan de uitbreiding zelf).

Als mijn ogen enigszins kunnen wennen aan de blurriness van de kaarten wil ik dit zeker eens bekijken.

Maar ik vrees dat het daarbij zal blijven.

Tot morgen!

Dominique

10:32 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Achtundzwanzig

Opera (The Game Master)

Wie waren dat ook alweer, die van "The Opera, The Opera, We Like The Opera!" Ik kan er niet opkomen, maar als de spelers die met dit spel aan de slag gaan even enthousiast zijn als het timbre waarmee de zanger van het hoger genoemde lied de bewuste frase zong zit The Game Master gebeiteld. Op Bordspel.com heeft ene Bob Schubert zich al lovend geuit over dit spel. Zo lovend dat mijn nieuwsgierigheid toch enigszins is gewekt. Trouwens, als ik erin zou slagen dit spel te winnen heb ik eindelijk een excuus om mijn favoriete aria Van Vivaldi ten berde te brengen voor mijn spellenvrienden. Wie weet laten ze het wel toe als inleiding op het spel zelf.

En dat klinkt dan ongeveer zo (ik gebied u dit even serieus te nemen en niet te lachen):

http://www.youtube.com/watch?v=9zQX2XqAE8c

Het originele thema, de schoonheid en klasse die het product uitstraalt en het – op het eerste gezicht, na bestudering van de spelregels – gegarandeerde spelplezier dat Opera aflevert beloven toch het een en ander.

Ik ga deze partituur grondig bestuderen.

Tot morgen!

Dominique

20:12 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Siebenundzwanzig

Die Töre Der Welt (Kosmos)

Die Saulen Der Erdel deel twee. Als je het spelbord bekijkt vallen de familiebanden onmiddellijk op. Ik vraag me zelfs af of Die Saulen niet op het spelbord van Die Töre Der Welt speelbaar is en omgekeerd. De Koningsburcht schoot ook met de impact van een dumdumkogel mijn hersenpan binnen toen ik het spelconcept onder ogen kreeg.

Er wordt weer a volonté gebouwd, gehandeld, religieus verantwoord gedrag tentoon gespreid en tussendoor zorgen we ook nog voor zieke mensjes. Dat is erg nobel maar levert het ook voldoende spelplezier op?

Het ziet er allemaal weer heel mooi uit, dat wel. En als we de lijst van de inhoud van de doos raadplegen krijgen we het vermoeden dat het wel een hele grote en zware doos moet zijn die tegen onze euro’s zal worden omgeruild.

Die Saulen Der Erde is en blijft ener mijner favorieten. Ik hoed me echter voor spin-offs. Er is trouwens een prachtige uitbreiding voor Die Saulen beschikbaar die erin slaagt het spelplezier van het origineel nog te overtreffen, wat geen geringe prestatie is. Misschien moet u dáár wel naar op zoek in Essen.

Tot morgen!

Dominique

22:19 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zechsundzwanzig

Aladdin’s Dragons, The Card Game (R&D Games)

Afschuwelijk lelijke afbeeldingen op een doos trekken onmiddellijk mijn aandacht. Dat is alvast een verdienste die "Aladdin’s Dragons: The Card Game" zich mag toeschrijven. Of de inhoud van de doos dezelfde karakteristieken heeft is nog niet  geweten, maar ik hou mijn hart vast. Ondanks die eventuele wansmakelijke lelijkheid ben ik bereid mijn hart los te laten indien de speelkwaliteit goed is.

Ik vrees wel dat als u reeds in het bezit bent van het bordspel er weinig nieuws te ontdekken valt. Bent u dat niet hebt u hier mogelijk een kans, zeker als u weet dat kaartspellen meestal goedkoper worden geprijsd dan bordspellen. Een bijkomend voordeel is dat ze ook minder plaats innemen. Heel handig dus voor uw uitstap naar Mount McKinley in Alaska.

Onze vriend Richard is blijkbaar goed op dreef dit jaar, al ben ik niet zo enthousiast over zijn andere project voor Essen. Maar daarover later meer.

Hebt u het voor kaartspellen, leg deze dan gerust even onder uw mobiele scanner.

Tot morgen!

Dominique

18:27 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Funfundzwanzig

Jambo, Die Zweite Erweiterung (12spiel.de)

Jambo is goed. De eerste uitbreiding ook maar er komt nogal wat gesorteer kijken bij het voorspel en daar heb ik het niet zo voor. Er is geen groter genot bij een uitbreiding dan ze helemaal, zonder gefriemel vooraf, in het basisspel te knallen. Neem nu de uitbreiding van San Juan bijvoorbeeld. Wat een genot! Kaarten uit de folie, dat hele zootje mengen met de kaarten van het basisspel et on commence. Simpel. En dat alles zonder de balans uit het spel te halen. En dan nog alles laten passen in de oorspronkelijke doos ook. Petje af. Dát, beste medespeler, noem ik een uitbreiding.

Jambo, de tweede uitbreiding, probeert dat ook. Geen gedoe dus, mengen die handel en starten maar. Ik hoop dat het lukt. Voor mezelf en voor Jambo. En voor QWG, die zich over de Nederlandstalige versie heeft ontfermd.

Tot morgen!

Dominique

20:26 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Vierundzwanzig

Modern Society (Tuonela Games)

Omdat ik nogal lui ben citeer ik even uit mijn voorbeschouwing van Spiel 2008:

"Het thema? Hou u vast, medespelers, u die zich aan de speltafel voornamelijk ophoudt in het verleden. Het thema is "Het Heden". Enkele subthema's die in dit spel worden aangesneden zijn – hou u nog maar eens vast – feminisme, gelijkheid, biologisch voedsel, de oorlog in Irak, mensenrechten en martelingen, jongerencultuur, vrouwelijke priesters en als die van Tuonela het écht hard willen spelen: de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde! Vrouwelijke priesters, feminisme, biologisch voedsel? Geef toe, dit komen we niet vaak tegen op de speltafel. Daarom alleen al is dit meer dan een vermelding waard. In dit spel proberen we de wereld van het belang van ons gedachtengoed te overtuigen en als het even kan het nog te implementeren ook. Kaartgestuurd, dus combo's mogelijk en a lot of tabletalk. Hier ga ik achteraan!"

Ik ben nog steeds even enthousiast.

Vijf jaar in the making en zou nu eindelijk de trap naar het podium komen afgewandeld. In stijl, als je het mij vraagt. Een spel des levens. Ik volg dit kaartspel al een hele tijd even intensief als een spoorzoeker gebroken twijgjes, en op basis van de gegevens die mij nu ter beschikking staan zou het wel eens kunnen dat dit één van mijn weinige aankopen op Spiel zal zijn. Mogelijk zelfs de enige.

Een kaartspel met de allure van een bordspel, daar valt wat voor te zeggen. Die komen namelijk niet veel voor. Verräter en Meuterer schieten mij nu te binnen in die categorie, en ook het voortreffelijke en schandalig miskende Masquerade. Mijns inziens kan Modern Society binnenkort aan dit rijtje worden toegevoegd.

Ik speel de digitale versie van Modern Society nu al enkele maanden en ik ben daar zeer tevreden over. Ik vermoed dat de kartonnen versie mij evenveel plezier gaat opleveren.

Tot morgen!

Dominique

22:56 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Dreiundzwanzig

Stronghold (Portal)

Er zijn er veel die kwijlend en lijdend aan insomnia hierop liggen te wachten. Want de hype is er, zorgvuldig georchestreerd via BGG en Boardgamenews. Of dat wachten en kwijlen aangewezen is valt nog te betwijfelen. Ik ga zeker eens kijken bij Portal, maar het plaatsen van figuren op actievelden doet mij al een beetje ongemakkelijk heen en weer schuiven op mijn stoel. Er is echter hoop. Er zou een origineel tijdsbestedingsysteem zijn geïntegreerd dat dit spel uniek maakt, al vraag ik me af wat creativiteit met tijd nog betekent als je beseft dat Thebes al een tijdje in de winkels ligt.

Verder word ik enigszins afgeschrikt door de formule "speelduur = 1u x het aantal spelers". Wiskundig aangelegd als u bent weet u wat dat met vier spelers betekent. Dat is mij een beetje te lang. Op BGG lees ik ook frasen als "een monster van een spel", "niet voor iedereen" en "groene houten blokjes zijn orks en soldaten, witte zijn goblins en boogschutters en bruine zijn trollen en strijders". Dat drukt het gehunker. Houten gekleurde kubusjes die een burcht bestormen, het is toch een beetje een anticlimax.

Maar geef toe, het bestormen van kastelen is een activiteit die in bordspellen nog maar weinig is toegepast. En het is ook leuk te lezen dat men als thuisloze kasteelbewoner, met een pruillip naast een volledig platgeflambeerde heimat staande, toch nog het spel winnend kan afsluiten. Dat biedt perspectieven.

Ik ga eens naar een bestorming kijken in Essen. Zie het als een bestorming in een bestorming.

Hopelijk staan er dranghekken.

Tot morgen!

Dominique

20:07 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zweiundzwanzig

Endeavor (Z-Man Games): derde akte

Ik heb ondertussen nogmaals het genot mogen smaken dit spel te spelen, met drie andere medespelers dit keer dan tijdens de eerste sessie.

Indrukken

Het was een heel ander spel. Kanonnen werden dit keer niet alleen in stelling gebracht, maar nog afgeschoten ook. Als u nogal agressief bent aangelegd, zorg er dan voor dat u op het cultuurspoor snel evolueert. Zo krijgt u voldoende personeel om uw kanonnen af te vuren en steden te bezetten.

Ik eindigde op de tweede plaats, op een viertal puntjes van de winnaar. En ik had slechts gebouwen kunnen neerzetten van waarde drie. Dan nog tegen een minpunt opgelopen door de afschaffing van de slavernij – een evenement dat ik zelf initieerde nota bene – maar gecompenseerd met overwinningspunten door een waarde 5 eigendomskaart in Europa te pakken. Er leiden duidelijk meerdere wegen naar de (bijna) overwinning.

De eindscores lagen relatief dicht bij elkaar. Tussen de eerste en de laatste zaten niet meer dan 12 punten.

Er zijn vage vermoedens over wie er op kop ligt maar je bent nooit zeker. Dat staat garant voor een spannende eindtelling en daar ben ik altijd voor te vinden. Tijdens de eindfase van onze sessie was iedereen quasi overtuigd van de identiteit van de winnaar, tot die uiteindelijk aan de andere kant van de tafel bleek te zitten. Leuk!

Enkele tips los uit het handje

De actie "twee keer zeilen" is een hele leuke. De actie zeilen + een eigendomskaart nemen ook, maar die moet perfect worden getimed, dus pas inzetten als de laatste handelsfiche van een ontdekkingsspoor pakklaar ligt.

Het bouwen van dezelfde soort gebouwen is zeer interessant. Dat zorgt voor extra tactische en strategische mogelijkheden.

Europa ligt vanaf het begin zo open als de verdedigingslinie van FC Knudde. Héél open dus. Hou daar rekening mee. Steden en eigendomskaarten kunnen hier onmiddellijk worden geclaimd.

De gebieden buiten Europa ontsluiten (ontdekken) kunt u niet op uw eentje. U hebt daarvoor uw medespelers nodig. Interessant. Hou er ook rekening mee dat bepaalde werelddelen mogelijk helemaal niet worden ontdekt. Brute pech als u kwijlend van voorpret op die bepaalde gouverneurskaart of eigendomskaart zit te azen.

Steden verbinden loont. Het levert een extra handelsfiche en een extra overwinningspunt op.

Verlies ook de steden niet uit het oog die twee overwinningspunten waard zijn. Ze zijn uitermate dun gezaaid, vallen daardoor niet echt op op het spelbord en ze kunnen op het einde het verschil maken.

Kanonnen inzetten loont ook, ondanks de hoge kostprijs. Als je goed vordert op het cultuurspoor en daardoor meer bevolking naar je haven kunt halen is een agressieve aanpak zeker het overwegen waard. Timen is ook hier belangrijk, zo kun je met een beetje planmatig aanpakken nog een handelsfiche binnenhalen. Ook tijdens het eindspel kan een goed gericht kanonschot nog een en ander doen kantelen.

Onderschat zeker de one shot-gebouwen niet. Ze leveren enkel iets op tijdens het bouwen en zijn daarna niet meer activeerbaar, maar ze kunnen op het juiste moment belangrijk of zelfs erg nodig zijn.

Het afleggen van eigendomskaarten omdat je je kaartlimiet overschrijdt (bepaald door je politieke status) kan sneu lijken, maar het kan ook worden gebruikt om openliggende en dus grijpklare eigendomskaarten voor je tegenstanders te blokkeren. Ze gaan immers weer naar de oorspronkelijke stapel op het centrale spelbord. Dat scheelt soms, zoals een binnensmonds "verdomme" van mijn linker medespeler duidelijk illustreerde.

Geef voor het spelen iedereen de kans om de eigendomskaarten in elk werelddeel eens door te nemen. Het zijn er niet zo veel en je kunt je strategie er een beetje op afstemmen.

Ik eindigde tweede, ik maak dus progressie. Dat motiveert.

Zaterdag staat sessie drie gepland. Ik kan u meegeven dat ik daar echt naar uitkijk.

Tot morgen!

Dominique

 

 

22:27 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Einundzwanzig

Dominion Seaside (Rio Grande Games / Hans Im Glück)

Uitbreidingen, uitbreidingen, uitbreidingen. Beste medespeler, ik heb mij voorgenomen vanaf heden het merendeel van de uitbreidingen te laten voor wat ze zijn. Ik ga me houden aan het nobele ambacht van het beoefenen van "het spelen van basisspellen". Het sop van een uitbreiding is dikwijls de kool niet waard. Toch, een aantal spelers onder u – het slag dat aanschuivers aan de stand van Lookout Games in het decor duwt om toch maar aan dat animeeples-zakje te komen – heeft, buiten het uitbreiden van een gezin, ook de behoefte zijn of haar spellen van kleintjes te voorzien.

Zij zouden bijvoorbeeld kunnen overwegen om de Dominion Seaside uitbreiding aan de lading van hun voor Essen gehuurde vrachtwagen toe te voegen.

Niet apart speelbaar, dit. Je moet het combineren met het basisspel of Intrigue. Hou daar rekening mee als u in Essen op zoek gaat.

De Dominiontrein, hij is vertrokken. Het is wel een boemeltreintje maar het zou zonde zijn om onderweg een stationnetje te missen. Dominion Intrigue was al zeer de moeite, neem deze dus ook maar mee.

Al blijf ik me toch een beetje zorgen maken over de impact van de geldstrategie..

Tot morgen!

Dominique

19:10 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zwanzig

Roma II – Revolte In Rom II (Queen Games / Mayfair Games)

Stefan Feld stelt zijn Roma II-ejaculatie steeds weer uit. Kijk, een voorspel is leuk, maar het wordt wel irritant (en pijnlijk) als de uiteindelijke liefdesdaad achterwege blijft. Nog even en we zijn allemaal weg, Stefan, en dan zit je daar bovenop je stapel genegeerde Roma II-exemplaren.

Maar filmpjes op Cliquenabend lijken nu toch op een nakende geboorte te wijzen. Dat mag ook wel, na zo’n ezelsdracht.

Zelfstandig speelbaar en mengbaar met zijn voorganger, dat klinkt veelbelovend. Wel weer wat tekst op de kaarten, wat mogelijk een aantal van ons zal doen passen of smachten naar een Engelstalige versie. Die komt er. Mayfair heeft dit ook aan de catalogus toegevoegd.

Maar de vraag is: gaan we hier nieuwe en frisse horizonten mee opsnuiven? Gaat dit ons verrassen? Gaat dit inslaan als een bom? Het antwoord is, zo vrees ik, neen. Ik denk dat je aan Revolt Im Rom al genoeg hebt.

Misschien maar best gewoon wachten op het goedkoop geprijsde bundeltje volgend jaar.

Tot morgen!

Dominique

22:14 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Neunzehn

Carpathes (Try Editions)

Een kaartspel over vampiers. Een volle tank in vampierland bevat 100 dosissen bloed. En in dit bleke universum is bloed het ruilmiddel bij uitstek. Andere spelers onder je invloed krijgen moet je hier, dan word je Meester Der Vampiers. Klinkt leuk, maar voorlopig alleen Franstalig en ik vermoed wel wat tekst op de kaarten, wat onmiddellijk een aantal onder ons zal afschrikken. Franstalige vampiers lijken me trouwens sowieso doetjes. Doen in dit spel kost bloed en dus kracht en minder kracht betekent begerige blikken van je tegenspelers in jouw richting. Want de zwakkeren zijn het makkelijkst aan te pakken, nietwaar?

Van de teasers op Youtube worden we ook niet veel wijzer, al lijken ze in teaser 1 zonder toestemming een afbeelding van mijn eigen torso te hebben gebruikt. Mooi en verleidelijk artwork op de kaarten dus, dat wel, maar onderaan zien we toch nog veel vrije ruimte voor Franstalige actiebeschrijvingen.

Mogelijk zelfs niet klaar voor Essen, dus afwachten en opvolgen.

Tot morgen!

Dominique

21:14 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Achtzehn

Endeavor (Z-Man Games): tweede akte

Ik heb ondertussen het genot (!) mogen smaken dit spel te spelen en ik wil u, om u beter te wapenen voor uw bezoek aan Spiel, graag deelgenoot maken van mijn eerste indrukken.

Ik zal beginnen met aan te geven waarover het hier gaat. Het koloniseren van overzeese gebieden, aldaar handelen en eigendommen en steden in bezit nemen en op een begenadigde dag - ja, ik heb het tegen u - zelfs gouverneur worden. Terzelfdertijd wordt u geacht op het thuisfront met evenveel succes een aantal ladders te beklimmen. Ladders zoals industrie, cultuur en politiek. Ook uw financiële status verdient de nodige aandacht, wat dacht u? U bent tussendoor ook niet vies van het implementeren van een beetje slavernij maar u zorgt er wel voor dat u ermee wegkomt op het moment dat men dat niet meer tolereert. Indien nodig knalt u hier en daar uw tegenstanders een stad uit om die vervolgens zelf en met veel klaroengeschal in te nemen, liefst op zondagmiddag.

U doet dat zo een tijdje, samen met uw concurrenten. Na dat tijdje stopt men met al die activiteiten en worden de punten geteld. Wie daarvan de meeste heeft verzameld wint.

Spelmateriaal

Een doos met mooie antieke kofferopdruk. Geen inlay en ook geen ziplockzakjes om de vele handelsfiches, puntenfiches, gebouwen en eigendomskaartjes in weg te werken. De 150 houten bevolkingsfiches werden wel vooraf geziplockt. Het ontbreken van de inlay raakt me niet. Ik ken veel dozen mét die qua functionaliteit even nuttig zijn als een verdwaalde dildo in het midden van de Kalahari woestijn. Met wat extra ziplockers was ik wél blij geweest.

De handelsfiches zijn wat aan de kleine kant. Ik had ze een beetje groter verwacht, maar het went. Ook de eigendomskaarten mochten iets groter maar door hun kleinere omvang passen ze natuurlijk perfect op de voorziene plaatsen op het spelbord. De gebouwen tenslotte hadden ook wat groter en visueel verscheidener gemogen. Maar ik wil zoveel in het leven. En niet alles krijgen maakt daar naar het schijnt onafscheidelijk deel van uit.

Het spelbord is sober maar functioneel. Ik vreesde een beetje voor de duidelijkheid van de stadsverbindingen omdat die nogal wat bleek en moeilijk traceerbaar leken op foto, maar dat blijkt uiteindelijk heel goed mee te vallen.

De Goa-achtige individuele spelbordjes waarop u uw industriële, culturele, financiële en politieke status, uw gebouwen, uw eigendomskaarten, uw bevolkingsfiches en handelsfiches bijhoudt zijn overzichtelijk maar ze hadden gerust wat kleurrijker mogen zijn. Maar dat is een kwestie van smaak. Uw haventje, dat zich ook op dat bordje bevindt, wordt naar het eindspel toe wel te klein om al uw fiches te herbergen. Ook daar zou, net als voor de Westerschelde, een uitdieping wenselijk zijn.

Spelregels

Duidelijk en overzichtelijk. Er waren wel een paar regels die we tijdens het spelen moesten bijsturen maar dat hadden we kunnen vermijden indien ondergetekende – nu goed? – beter zijn best had gedaan tijdens de voorbereiding.

Opzetten van het spel

U moet wel even aan de bak om de 95 handelsfiches willekeurig te mengen en ze vervolgens al even willekeurig op de steden, stadsverbindingen en het kolonisatiespoor te leggen. Ook de eigendomskaarten moeten worden gesorteerd en in volgorde in het bijbehorende werelddeel worden gelegd. Als u zich binnen uw spellenvriendenkring wat hoger bevindt op de hiërarchische ladder zijn dat taken die u gerust kunt delegeren. Verder geen sprake van geworstel.

Het spelen zelf

Zeven ronden spelen we. De gebouwen op je eigen spelbord geven goed aan hoe ver je al in het spel zit omdat je in het begin van elke ronde er eentje moet bouwen. Na de zevende bouwput is het afgelopen.

Een ronde bestaat uit een bouwfase, een groeifase, een betaalfase en een actiefase. Elke ronde moet je één gebouw neerzetten (soort gebouw afhankelijk van je industriële status), extra bevolkingsfiches uit je voorraad nemen (afhankelijk van je culturele status) en je personeel uitbetalen (afhankelijk – hoe bestaat het! – van je financiële status). Op het einde van elke ronde moet iedereen zijn kaartenvoorraad nog aanpassen aan wat zijn politieke status toelaat en stappen we naadloos over naar de volgende.

De eerste ronden gaat het enorm snel vooruit. Zo snel dat je het onterechte gevoel krijgt dat je in de regels iets over het hoofd hebt gezien. Vanaf ronde vier wordt het wat stroperig. De keuzemogelijkheden nemen toe en men begint al wat meer na te denken over wat men in welke volgorde wil doen. Men kan dat denken doen tijdens de beurten van de tegenstanders maar u moet terdege rekening houden met het feit dat er toch mensen zijn - een onuitroeibare soort zeg maar - die alles willen kristalliseren in hun eigen beurt. Dat kan vertragend werken.

Leuk: de beurtwisselingen tijdens de acties. Slechts één actie mag je doen tijdens je beurt. Dat blijft zo tussen de spelers circuleren tot je mogelijkheden zijn uitgeput of past. Geen onbeheersbare overvloed van een veelheid aan acties hier, het is meer van wat wil ik, wanneer wil ik het en vooral: waar. Wat je kunt doen is goed te overzien : ontdekken, bezetten, aanvallen, personeel betalen en eigendommen claimen. En je kunt ze enkel uitvoeren door je gebouwen te activeren of speciale handelsfiches in te leveren. Lekker overzichtelijk.

Aanvallen loont, maar pas er toch maar mee op. Doe het op het juiste moment en op de juiste plaats. Het kost immers nogal wat. Een bevolkingsfiche verdwijnt uit je voorraad, er verdwijnt er eentje van je eigen spelbord (haven) naar het centrale en als je je barakken activeert loop je het risico die bevolkingsfiche tijdens de volgende beurt niet te kunnen recupereren waardoor je kostprijs nóg een beetje oploopt. Er waren geen aanvallen te bespeuren tijdens onze sessie, maar wel koude oorlog-toestanden door de aanwezigheid van barakken op elk individueel spelbordje. En daar kijk je wel regelmatig naar, naar die andere spelbordjes.

Het activeren van gebouwen vraagt wel wat gewenning. Puerto Rico-spelers moeten even een schakelaar om. Een gebouw en de eventuele bijbehorende actie wordt geactiveerd door er een bevolkingsfiche uit je haven op te leggen. Blijven die fiches echter op het gebouw liggen omdat je je personeel niet kunt betalen kun je het de volgende beurt niet activeren. Van leeg naar vol is een actie, zeg maar. En vol moet eerst leeg vooraleer je opnieuw iets kunt doen. Je moet dus zorgen voor een voortdurende flow van bevolkingsfiches tussen je haven en je gebouwen, anders snij je in je eigen vel. En die snee zou nogal eens diep kunnen zijn vrees ik.

Opletten voor: het foutief toekennen van de gouverneurskaart aan de speler die als laatste het kolonisatiespoor in een werelddeel leeg speelt. Niet doen, want deze kaart gaat naar de speler die in het betreffende werelddeel het meeste invloed heeft, zijnde de meeste bevolkingsfiches op het kolonisatiespoor en/of de steden.

Ook opletten voor: de prijs van de eigendomskaarten als je hen claimt (steeds de bovenste en open liggende beschikbare kaart in een werelddeel). Je mag geen eigendomskaarten claimen die je invloed in dat werelddeel overtreffen.

Nog meer opletten voor: eigendomskaarten die je wegens het overschrijden van je limiet moet afleggen. Die gaan weer naar het centrale spelbord, niet naar de doos.

Nog veel meer opletten voor: het feit dat Europa al van bij aanvang van het spel "ontsloten" en dus "open" is. Je bevolkingsfiches mogen daar direct de steden in en de bovenste eigendomskaarten mogen onmiddellijk worden geclaimd, in tegenstelling tot de Caraïben, India, Afrika, Zuid-Amerika en Noord-Amerika, die eerst via het kolonisatiespoor moeten worden ontdekt.

En zeker niet vergeten: als je niet ver genoeg gevorderd bent op het industriespoor en de nog beschikbare gebouwen niet kunt bouwen mag je toch een gebouw nemen van het eerstvolgende hogere niveau. Dat scheelt een stevige slok op de borrel. Dit gegeven deed zich tijdens onze sessie niet voor, maar je komt het fenomeen vroeg of laat wel een keertje tegen. Wees erop bedacht, uw tegenspelers zullen u er niet op attent maken. U vergeet ook best niet dat u meer dan één exemplaar van een gebouw mag optrekken. Enige uitzondering hierop zijn de gebouwen met waarde vijf. Daar mag je er maar eentje van bouwen.

En dit vind ik echt prettig: alles wat je doet levert wel wat op. Je sprokkelt altijd iets bij elkaar zodat je achteraf tenminste de illusie hebt dat je het goed hebt gedaan. Dat op dat moment iemand anders luid schreeuwend en met de armen in de hoogte vanuit de woonkamer richting keuken holt en weer terug verandert daar niets aan.

Het tellen der punten

Hier komt wel wat bij kijken. U kunt nogal uitgebreid en voor veel scoren, als daar zijn: uw steden en stadsverbindingen; uw industriële, culturele, financiële en politieke status; uw eigendomskaarten; uw gratis gouverneur op uw spelbordje als die nog niet door een andere eigendomskaart bedekt is; uw universiteiten; uw bevolkingsfiches. En droeg u tijdens het spel slavernij hoog in uw vaandel loopt u mogelijk tegen een muurtje van enkele minpunten op. Er is geen regel voor gelijke standen. Ik vermoed dat deze ook niet zo frequent gaan voorkomen.

Speeltijd

Met regeluitleg ongeveer 1u45 (vier spelers), maar daar kan nog wat af. Ik denk dat dit met routiniers zelfs in een uurtje te klaren is.

Eén sluiertip

Twee woorden: Gildehal en Scheepswerf. Zeer interessante gebouwtjes. Maar u weet het niet van mij hé.

Endeavor en uw spaarvarken

Vond ik het leuk? Jazeker. Het is weer typisch zo’n spel waarin ik waarschijnlijk nooit aan het langste eind zal trekken, maar ik vond de trip naar de nederlaag wel de moeite.

Dat van die hit in Essen, in neem er niets van terug. Val gerust aan.

Tot morgen!

Dominique

 

 

Endeavor / Magister Navis

Z-Man Games / Lookout Games / Ystari (2009)

Carl De Visser en Jarrat Gray

3 tot 5 spelers vanaf 12 jaar

90 minuten

 

 

 

 

 

23:40 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Siebzehn

Revolution! (Steve Jackson Games)

Ik hou van geluk, ik kan er in het dagelijkse leven maar niet genoeg van krijgen. Ook in spellen mag geluk van mij gerust een rolletje toebedeeld krijgen. Maar er zijn grenzen en Revolution overschrijdt de witte lijn niet met twee, maar met alle vier de wielen.

Bruno Faidutti vergelijkt dit spel met zijn eigen "Fist Of Dragonstones", dat hij, bescheiden als hij is, bestempelt als meer gesofisticeerd, subtieler en gevarieerder. Toen ik dat las moest ik wel even slikken want Fist Of Dragonstones is een van de slechtste spellen die ik ooit gespeeld heb. Als "Revolution!" zich nóg een trapje lager bevindt valt het ergste te vrezen. Ook het feit dat er nu al varianten circuleren om, onder andere, het zeer onaangename runaway leader-syndroom te bestrijden stemt niet echt hoopvol. Verder word ik om de oren geslagen met termen als "oncontroleerbaar, puur geluk, veel te lang voor wat het is, kan gaan hangen tijdens het eindspel, alleen spelen met de juiste groep spelers, never again." Dat horen mijn oortjes niet graag.

Ik ga toch maar voor de eieren kiezen.

Tot morgen!

Dominique

20:09 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-09-09

Interludium

Even tussendoor een totaal irrelevante, maar toch niet onbelangrijke mededeling. Een hart onder de riem voor iedereen die het een beetje moeilijk heeft, een subgroep binnen het menselijke ras waartoe ik mezelf nu toch al enkele maanden mag rekenen.

Ik heb ondervonden dat het onderstaande filmpje mijn neiging tot overdreven pessimisme aanzienlijk en heel efficiënt countert. Als ik het 's ochtends bekijk kom ik de dag beter door. En bij thuiskomst doe ik dat nog eens losjes over om de avond en de nacht makkelijker te verteren.

Ik wil u deze injectie van levenslust dan ook niet onthouden.

Zit u dus in een dippeke, kijk dan even naar dit clippeke. En liefst van begin tot eind.

http://blackeyedpeas.dipdive.com/#/~/videoplayer/0/undefi...

Tot morgen!

Dominique

 

23:47 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Spiel 2009 Vorschau: Teil Sechzehn

Macao (Alea)

Stefan Feld. Ik ben de man zeer genegen. Omwille van Notre Dame en Revolt Im Rom. Maar ik ben wel een beetje angstig want "Macoa is een handels- en ontwikkelingsspel waarbij zes karakters een belangrijke rol spelen." Waar heb ik zoiets nog gehoord? Kijk, ik handel nú al dagelijks. Aan de benzinepomp, bij de bakker, bij de krantenboer, in de supermarkt en soms durf ik al eens een tweedehands spel te verkopen. Moet dat dan ook nog eens allemaal worden overgedaan op een speeltafel? Zou het eens geen idee zijn om een spel te concipiëren rond het thema "Hoe hou ik met drie opgroeiende (tiener)dochters mijn budget binnen aanvaardbare perken?" Ik holde onmiddellijk naar de dichtstbijzijnde spellenwinkel.

Maar ik moet toegeven dat ik na het bekijken van de introductievideo’s op Cliquenabend – bedankt voor de tip, Maarten – toch geïnteresseerd ben geraakt. Dat van die zes karakters, daar vind ik in de video niets van terug, maar wat meneer Feld enthousiast demonstreert heeft me wel gecharmeerd. Dit zou me wel eens kunnen liggen. Lekker veel kaarten met combomogelijkheden, daar mag men mij altijd voor wakker komen maken.

Misschien een ietsiepietsie té, maar ik ga er toch eens naar kijken in Essen.

Tot morgen!

Dominique

20:01 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Fünfzehn

Tobago (Zoch)

Ich liebe Zoch, maar of ik Tobago liebe valt zeer te betwijfelen. Men schermt met de moduleerbaarheid en dubbelzijdigheid van het spelbord, iets waar een beetje bordspeler al twintig jaar niet meer van opkijkt, en weer worden onze deductieve vaardigheden aangesproken. Professor Pünschge heeft bij Zoch blijkbaar wat losgemaakt. Die prof was tot op zekere hoogte goed, maar nu ook weer niet zo goed om er een reeks aan op te hangen.

Dat deductieve moeten we hier toch met een korreltje zout nemen. Men trekt kaarten die aan de hand van geografische of omgevingskenmerken aangeven waar een bepaalde schatsoort zich al dan niet bevindt. Dat gaat zo door tot het net zich om de schat in kwestie heeft gesloten, we er met ons 4x4-tje om ter eerst naartoe rijden en haar vervolgens claimen. De waarde van de schat wordt bepaald door het willekeurig trekken van schatkaarten die vervolgens onder de deelnemers aan die bepaalde schatzoektocht door middel van een aanbiedsysteem worden verdeeld. Verder zijn er nog amuletten en gebeurtenissen die worden geacht dit gerecht extra op smaak te brengen.

Het ziet er allemaal heel mooi uit – Zoch blijft Zoch – maar het spel zelf lijkt me, ondanks de 32-voudige moduleerbaarheid van het niet traditioneel gevormde spelbord, een lage herspeelbaarheidsfactor te hebben. Het lijkt me ook meer iets voor wat oudere kinderen en binnen deze doelgroep zou het wel eens heel goed kunnen aanslaan.

Hieronder een Franstalig filmpje waarin u getuige kunt zijn van une session. Ik heb al een mailtje gestuurd naar Mathilde van Gigamic met de vraag of ze mij het spel nog eens persoonlijk op mijn appartement wil komen uitleggen. De Christusfiguur links in beeld hengelt duidelijk naar een eigen talkshow en het is hem gegund, maar dan liefst in een ander werelddeel. Let ook op de verwarring bij het lokaliseren van de mogelijke posities van de schatten in de aanvangsfase. Dat belooft.

 http://www.trictrac.net/index.php3?id=tv&inf=tv_flash&ref=214

Tot morgen!

Dominique

20:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Vierzehn

Caligula (Elfinwerks / Postscriptum)

De naam alleen al. Geef toe, beste medespeler, zou u niet af en toe een kerel van dit kaliber willen zijn? En u te buiten laten gaan aan wilde orgieën, intriges, broeder- en zustermoorden en liggend druiven consumeren op een bank?

Vanaf 14 jaar, zegt de doos. Dat geeft al een kleine indicatie dat dit spel toch een zekere rijpheid vraagt. Nero zit er ook tussen en God, wat was die man lelijk. De andere protagonisten in het drama dat zich op onze speeltafel gaat voltrekken hebben eveneens geen referenties nodig om door te kunnen dringen tot de finale van "lelijkerd van onze gezellige spelavond". Afgrijzen op het eerste gezicht als het ware. Gelukkig gaan er tijdens de sessie gegarandeerd een paar aan. Het is dan aan u om ervoor te zorgen dat u dan degene bent die aan de handvatzijde van het mes staat. Het zwaard, de giftige adder en het vergif worden jammer genoeg niet gehanteerd in dit spel. Daar had u een halte eerder voor moeten afstappen, in Bacchus' Banquet.

Ik denk echter dat een mes wel volstaat om hiervan te genieten. Meer gereedschap heeft men niet nodig om de keizer uit de weg te ruimen en uw stromannetje op de troon te plaatsen. Alle ingrediënten voor een kwalitatief hoogstaande Romeinse tragedie zijn aanwezig: konkelen, bluffen, liëren, vriendjes maken, verraden en – last but not least – steken.

Na een eerste lezing van de relatief complexe regels moet ik toch ook een beetje voorbehoud maken. Ik vraag me af of deze complexiteit de flow van het spel en de specifieke vaardigheden die daarbij van u worden gevraagd niet in de weg staat. Dat zou enorm jammer zijn.

Maar een spel dat werd geconcipieerd rond het werkwoord "beramen" mag gerust even nader onder de loep.

Tot morgen!

Dominique

20:35 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Dreizehn

Martinique (Huch & Friends / QWG)

Een spel voor twee waarbij u op zoek gaat naar een schat en die als eerste probeert te vinden. Nu heb ik geen spel nodig om bij mijn partner de schatkamer te vinden, dus vraag ik me af wat hiervan de meerwaarde is.

Uit wat ik tot nu toe over dit spel te weten ben gekomen kan ik afleiden dat het redelijk licht is. Ik heb daar niks op tegen maar als het zo is dat men hier op goed geluk tegeltjes omdraait, op die manier kleine schatten kan ontdekken en via de coördinaten die er op vermeld staan kan afleiden waar de grote schat uiteindelijk niet ligt om zo door deductie te komen tot de plaats waar ze wél ligt, hou ik mijn spelershart vast.

Er is een leuk – en ik vermoed beter – alternatief dat u zelfs met meer dan twee kunt spelen. Later meer hierover.

Tot morgen!

Dominique

18:27 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zwölf

Pony Express (Funforge)

Lijkt interessant maar zal voor mij links blijven liggen. Ik heb al genoeg racespellen en ik heb nog maar net de geneugten van Long Shot mogen smaken. Ook de term "pokerachtig dobbelen" maakt bij mij geen enkele emotie los – ik kan geen pokerset meer zien – dus ik ga hier weer wat eurocentjes uitsparen. Temeer daar Funforge, Illusio indachtig, nogal de neiging heeft hun spellen van een stevig prijskaartje te voorzien.

Ik heb ook het gevoel dat ik niet erg cool ga overkomen bij mijn spellenvrienden als ik dit aankondig op een échte-mannen-spelavond. Mijn jongste dochter van tien en haar vriendinnen gaan bij het introduceren van Pony Express mogelijk wel uit te bol.

Ik sla dit over.

Tot morgen!

Dominique

18:52 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Elf

A Brief History Of The World (Ragnar Brothers / Spiral Galaxy Games)

De Ragnar Brothers. Ik blijf het, omwille van de naam alleen al, hele toffe gozers vinden. Mensen spellen laten spelen op een tafellaken als spelbord, je moet er maar opkomen. Heel tof vond ik indertijd ook hun "History Of The World". Maar het had een paar weerhaken. Kleine weliswaar, maar ze trokken toch tijdens het spelen. De speelduur was een beetje aan de lange kant, uw legers moesten met een elektronenmicroscoop worden uitgesorteerd en er was een "runaway leader" syndroom van hier tot ginder (tot op het einde van de wereld zeg maar).

Volgens beide heren werden deze problemen in de nieuwe versie deskundig opgelost. Over de kortere speelduur heb ik mijn twijfels aangezien u met het uitspreken van de nieuwe titel al meer tijd moet uittrekken dan bij de vorige editie, maar dat epochje minder kan misschien toch wel een verschil maken. Maar 30 tot 40 minuten per speler? Ik moet het nog zien.

Als de broertjes erin zijn geslaagd alle weerhaken met chirurgische precisie te verwijderen mag u gerust overwegen deze in huis te halen.

Tot morgen!

Dominique

22:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zehn

Alcazar (Kosmos)

Big Boss in een nieuwe jas. En vooral van Big naar Little wat Money betreft. Big Boss veranderde tot nu regelmatig voor veel geld van eigenaar. Ik ben benieuwd of dat na Alcazar nog zal kunnen, al blijft de originele versie qua thema, het speltechnisch gegeven en vooral het doosconcept (dat schuifje!) ongeëvenaard. Daar zal de "diepe" doos van Kosmos, waar blijkbaar iedereen geil als boter voor wegzwijmelt, niks aan veranderen.

Ik vraag me ook af of het "bouwspoor", net als in de originele editie, een beetje dieper ligt in het spelbord. Dat voorkwam verschuiven van de bouwstenen en bleek echt wel handig. Hopelijk hebben ze die functionaliteit ook meegenomen naar de nieuwe editie.

Gezien op foto: de bruggetjes die bouwsels met elkaar kunnen verbinden en deel uitmaken van een variant, waarschijnlijk iets voor gevorderden. Dat gemorrel met varianten had Wolfgang zich gerust mogen besparen want de basisregels bieden meer dan voldoende spelplezier.

Naar mijn bescheiden mening was Big Boss ook beter en minder droog dan Acquire, als u dat als richtinggevend beschouwt.

Advies: hebt u Big Boss niet: toeslaan! Hebt u Big Boss wél: overslaan!

Tot morgen!

Dominique

19:35 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Neun

Nostra City (Hazgaard Editions)

U bent een goeie werkkracht in een New Yorkse stadsbende. Eén probleem: de grote baas werd de nor in gedraaid en u loopt er nu een beetje verloren bij. De grote baas wil, nadat hij uiteraard is vrijgesproken van de 246 aanklachten die tegen hem lopen, rustig op pensioen gaan en het bedrijf overlaten aan de werknemer die tijdens zijn noodgedwongen afwezigheid de boel het best heeft beredderd. Concurrentie binnen dezelfde bende, als dat maar goed gaat. U weet dus wat u te doen staat: moorden, omkopen, betonneren, vervalsen, chicks binnen- en buitendoen en meer van dat fraais. Soms bent u echter ook voor rede vatbaar en bent u bereid te onderhandelen en allianties aan te gaan met ander geteisem. Tijdelijk uiteraard, u bent geen mietje.

Ondanks de originele insteek vrees ik dat we dit allemaal al eens gezien hebben, maar het is een kaartspel met opvallende, ietwat speciale illustraties en misschien relatief goedkoop. Aan de andere kant is het in eerste instantie een Franstalig kaartspel, wat het bestuderen van de regels en de actiekaarten en dus het spelen zelf een beetje lastiger maakt voor een aantal onder ons. Toch lijkt een Engelstalige versie de logica zelve. Dit speelt zich immers af in New York, en gangsters met een Frans accent in Downtown New York? Du jamais vu.

Mooi om naar te kijken ongetwijfeld, maar mooi om te spelen? On verra.

Tot morgen!

Dominique

21:50 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Acht

The Republic Of Rome (Valley Games)

Men neme veel tijd, een aantal spelers die elkaar het licht in de ogen niet gunnen en een Oud Romeinse setting waar moord en doodslag even ingeburgerd zijn als het dagelijks wisselen van onderbroek. Men voege daarbij een takenpakket van een zodanige omvang dat er geen enkele crisismanager – voor welke bonus dan ook – bereid zal worden gevonden hieraan te beginnen, een semi-coöperatief spelsysteem met paranoïde insteek dat het (angst)zweet in liters van uw rug zal doen lopen en u hebt een heel klein beetje een idee waarmee u hier te maken krijgt. Eigenlijk was dit spel – dit is een heruitgave – een soort Pandemic avant la lettre, alleen nog veel erger. Ik kan het weten, ik heb ze allebei gespeeld. U speelt hier met en tegen elkaar. Dat mét valt niet al te licht op te nemen want de dijken staan echt wel regelmatig op springen in dit spel. Onder de vorm van Barbaarse hordes die te pas en te onpas en nogal agressief aan uw deur staan te bonken bijvoorbeeld. Waar u allemaal mee te maken krijgt zou ons te ver leiden maar u gaat niet weten waar eerst te beginnen. Gelukkig bent u niet alleen, het zootje ongeregeld waarmee u aan tafel zit kent identiek hetzelfde probleem. Dat is een troost. En om te winnen moet u er samen uit. Maar niet teveel.

Een leuk gegeven is dat u in de senaat mag zitten, soms zelfs als Grote Baas. En debatten mag voeren. Niet te vergelijken met het slaapverwekkend vertoon van de fossielen in onze eigen tweede kamer, neen. Op het scherp van de snede gaat het hier. Met pathos en gevoel voor dramatiek. U bepaalt zelf hoeveel redenaarstalent u erin legt, met andere woorden: u maakt het spel.

Vanaf 16 jaar, raadt men aan. Dat is niet slecht gezien. Wie over het meeste levenservaring beschikt heeft hier ook de meeste kans om winnend de arena te verlaten. Op alles wat in u zit zal beroep worden gedaan: intelligentie, bluf, empathie, realiteitszin, durf, overredingskracht, gewetenloosheid zelfs en indien nodig het lef om wat samen met u aan tafel is geschoven mee de dieperik in te sleuren als u de overwinning door uw in onschuld gewassen handjes voelt glippen.

Nadeel: de tijdsinvestering die dit monster vraagt. De doos van Avalon Hill heeft het over 240 minuten. Minimum. U mag eindelijk naar waarheid tegen uw partner zeggen dat "het een beetje later zal worden vanavond". Want het wórdt later. Dat is in dit geval niet erg, want u gaat dronken thuiskomen, dronken van speelgenot. Het nuttigen van alcoholische dranken is tijdens dit spel trouwens niet aan te raden. Uw gedachten moeten er immers ten allen tijde bij blijven.

Ook een nadeel: mogelijk niet op tijd klaar voor Essen. De releasedatum is voorzien in oktober of november en we weten allemaal wat dat betekent. Eens gokken welke maand het wordt. Of neen, welk jaar. Ik hou het op 2010.

Nadeel drie: Valley Games. Ik heb geleerd heel goed op mijn hoede te zijn voor deze uitgever. Klantvriendelijkheid – buiten het afleidingsmanoeuvre Miss Canada dan – is nog steeds een belangrijk werkpunt voor deze firma.

Hebt u het voor dit soort spellen, ziet u de tijdsinvestering en complexiteit niet als hinderpalen en durft u de klantendienst van Valley Games aan, hap dan gerust toe.

En begin alvast te oefenen voor de spiegel.

Tot morgen!

Dominique

20:06 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Sieben

Middle Earth Quest (Fantasy Flight Games)

Al verschenen en nogal zwaar, dus best in Essen eens nader bekijken. Heel verleidelijk omwille van mijn affiniteit met Tolkien en zijn verzinsels maar ook met enige omzichtigheid te benaderen vanwege de snelgroeiende lawine van regelvragen op BGG, mogelijk een logisch gevolg van een regelwerk van veertig nogal groot uitgevallen pagina’s. Ligt nog maar pas op tafel en schreeuwt naar het schijnt al om uitbreidingen, wat erop zou kunnen wijzen dat de basis bewust sober gehouden is. Opmerkingen als "onaf" doen dan ook het ergste vermoeden. Het spelbord is naar verluidt, ondanks zijn grootte, nogal aan de onduidelijke kant en als het eindspel zich ontvouwt als een alles of niets gevecht tussen de protagonisten, Sauron op kop, wordt dat nogal eens omschreven met de term "anticlimax". De bijgeleverde miniaturen lijden naar het schijnt ook aan een of andere vorm van osteoporose want in elke doos zit er wel eentje met gebroken ledematen.

Wel interessant: de helden die coöperatief moeten en Sauron die op z’n eentje onwaarschijnlijk slecht mag zijn.

Blijft in het vizier, maar de trekker overhalen is zeker nog niet aan de orde.

Tot morgen!

Dominique

20:21 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zechs

Arcana (Alderac Entertainment Group)

Het zat er dik aan te komen. The Invasion Of The Clones Of Dominion. En dat terwijl Dominion zelf ook al aan een schier eindeloze reeks kloonactiviteiten is begonnen. Maar het is wat het is. Ik moet trouwens toegeven dat het voortreffelijke Arctic Scavengers (Driftwood Games) mij als uitvloeisel van dit ambacht zeer aangenaam heeft verrast, misschien zelfs aangenamer dan Dominion zelf. Of Arcana dezelfde weg opgaat valt nog te bezien want er bereikten mij enkele tijdingen die aanmanen tot enige voorzichtigheid. Dat er, buiten de weelderige verschijningsvorm, maar weinig vlees aan het speltechnisch skelet hangt bijvoorbeeld. En dat degene die tijdens de beginfase van het spel aan de winnende hand is en de uiteindelijke winnaar meestal één en dezelfde persoon zijn, wat betekent dat als u dat niet bent u uw tijd eigenlijk zit te verdoen. Dat verontrust mij een beetje. Men heeft mij echter geleerd dat een nooit verontrust mens zich stierlijk verveelt. Laten we ons daar dan maar even aan vasthouden.

Tot morgen!

Dominique

22:58 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Fünf

Endeavor (Z-Man Games)

Dit is voor u, de gelouterde veelspeler. Ik daarentegen heb nu al afgehaakt omwille van de grote gelijkenis met Goa, wat voor mij dan synoniem staat met te droog en te lang.

Maar ik hoor en lees hier ook goeie dingen over. Die lange duur bijvoorbeeld, die moeten we toch met een serieuze korrel zout nemen. Na de gewenning is dit te piepen in een uurtje, sommigen gewagen zelfs van een klein uurtje. Er bereikten mij ook rapporten van spelers die na een sessie de slaap moeilijk konden vatten omdat ze zich maar bleven afvragen waar het fout ging. Ook interessant: je kunt niets verkeerd doen, elke actie geeft resultaat en de eindscores liggen dan ook dichtbij elkaar. De winnaar is diegene die het nét iets beter heeft gedaan dan de rest. Sober, maar mooi zijn naar het schijnt ook eigenschappen waarover dit spel beschikt. Mij lijkt het op het eerste gezicht allemaal nogal bruin en daar heb ik sedert Magna Grecia nog altijd nachtmerries over. Maar smaken verschillen. Gelukkig.

Wat mij ook intrigeert is dat u met kanonnen kunt schieten op uw tegenstanders, wat toch een zekere vorm van interactie belooft.

Nadeel is dat er nogal wat fiches moeten geplaatst worden vooraleer u aan de slag kunt en dat die fiches nogal vatbaar zijn voor spontane verdwijningen op het moment dat alles weer in de doos moet. Ook de totale afwezigheid van geluk, buiten de willekeurige plaatsing van de hoger genoemde fiches aan het begin, stemt me een beetje ongelukkig. Dan gaat de hersencapaciteit en het vermogen die tenvolle te benutten meespelen, en dan trek ik meestal aan het kortste eind.

Is uw affiniteit voor Duitsland groter dan die voor Amerika, ga dan voor Magister Navis van Lookout Games. U weet wel, de uitgever van Agricola, een spel waarover ik in deze aanloop naar Spiel verder met geen woord zal reppen.

Dit zou wel eens dé hit van Spiel 2009 kunnen worden. Maar daar beslis ik niet over. Dat zult ú zijn.

Tot morgen!

Dominique

22:49 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

04-09-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Vier

Carson City (QWG)

Een Belgische auteur, laten we dus maar even chauvinistisch wezen en hiervan melding maken..

Maar Belg of niet, westernthema’s spreken mij niet echt aan. Ik heb het eerder voor underdogs, niet voor Marlboroachtige sujetten op een paard die een beetje afwezig starend in de verte macho zitten wezen.

Ik hoor ook onheilstijdingen. Onheilstijdingen die melding maken van een erg hoog Caylusgehalte. En dat is echt het laatste wat in een van stof en cowboys vergeven Texaans dorp dient te verschijnen. Wat hoort daar dan wel? Saloongevechten, schietpartijen, stampedes, doodgravers, bank- en treinovervallen, lynchpartijen, vuurwatergekke indianen, dynamietstaven die afgaan, veedieven, saloonhoertjes en de cavalerie van de blauwen. Kortom, alles wat al in het voortreffelijke Lawless zit.

Uiteraard heeft het woordje Caylus op de hardcore speler een effect dat te vergelijken is met wat mijn reactie zou zijn op het zinnetje "Mag ik nu jouw polsstok ook eens zien?", uitgesproken door Yelena Isibayeva.

Dit gaat dus verkopen.

De niet hardcore speler adviseer ik mijn allerbelangrijkste gouden raad, die ik bewaar voor 16 oktober, goed na te lezen. "Als mijnwerkers in de mijn, de redding moet al bezig zijn", zingt Herman Van Veen in zijn prachtige werkstuk "Signalen". Heb dus vertrouwen, beste medespeler, er is hulp onderweg.

Tot morgen!

Dominique

19:14 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |