13-02-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 35

Leuktse spel van het jaar met de grootste wanverhouding prijs-materiaal

Ad Astra (Edge Entertainment / Fantasy Flight Games / Nexus / Heidelberger)

Als u dit op tafel ziet liggen en vervolgens de kostprijs in uw oor gefluisterd krijgt zult u dat oor niet geloven. Voor dit soort gelegenheden is het woord wanverhouding gewoonweg uitgevonden.

Goed, zover zijn we al. Lees nu de titel van deze award nóg een keertje en begin vooral bij het begin. Want dit spel, beste medespeler, is onwijs leuk.

Er zit dan ook zoveel in. Het heelal bijvoorbeeld, altijd een favoriet object van verwondering voor ondergetekende, ruimteschepen, terraformers, kolonies, aliens enzovoort.

Ad Astra wordt, niet in het minst door de makers zelf, vergeleken met de Kolonisten Van Catan. Daar zit iets in en dat is geen schande. Want - en ik wik mijn woorden absoluut niet - De Kolonisten Van Catan is speltechnisch mogelijk het beste spel ooit gemaakt, hoe meewarig er in bepaalde spellenmilieus ook over wordt gedaan. Alleen ontbreken in het Ad Astra-universum de dobbelstenen, wat u wat meer invloed geeft op wat u uiteindelijk in handen krijgt. En het feit dat u bij het inschieten van een nieuw stelsel in het geheim de voor u leukste landingsplaneet mag uitzoeken is ook zeer interessant. Meer weten dan uw tegenstanders, het blijft een prettige gewaarwording.

Heel origineel is ook het scoringsmechanisme. U bepaalt zelf wanneer er gescoord wordt en u doet dat uiteraard bij voorkeur als u zelf het meeste kunt meegraaien. U geeft dan ook aan uw tegenspelers, maar dát probeert u uiteraard zoveel mogelijk te beperken. Dat betekent ook dat u uw tegenstanders voortdurend in de gaten moet houden. Wat zij op het gemeenschappelijke planbord doen, en vooral in welke volgorde, licht sluiertipjes op over wat zij later van plan zijn en welke strategie ze mogelijk gaan volgen. Vergelijk het een beetje met het boorgaatje waardoor u vroeger de kleedkamer van de meisjes observeerde. U zag wel wat, maar lang niet alles.

Ik moet u waarschuwen: er wordt op de wondere wereld van het net voorbehoud gemaakt omwille van het disbalancerende effect van de metaal-startplaneet. Dat is een dwaling van jewelste want het is niet waar. U kunt dit counteren. Ik ga niet in detail uit de doeken doen hoe, daar moet u zelf maar zien achter te komen als u naar dit universum wordt afgeschoten, maar u kan onder andere wat morrelen met de speelduur. Dat is één hintje. Wat uw ruimteschip wel aanzienlijk naar één bepaalde kant kan doen overhellen, ik durf hier zelfs het woord neerstorten in de mond nemen, zijn bepaalde alienkaarten. Er zijn er enkele bij die, als uw tegenstander ze in zijn of haar bezit krijgt, uw ruimteschip de allure geven van een Solex op een extreem glad wegdek. Men waarschuwt u daarvoor zelfs in de spelregels: “alienkaarten te gebruiken op eigen risico!” U doet ermee wat u wilt, maar kom achteraf niet klagen dat u het niet wist.

En eindelijk nog eens geen bord op tafel. Dat is interessant want uw tafelblad, liefst zo donker mogelijk, fungeert als heelal. Waarmee onomstotelijk wordt bewezen dat het heelal eindig is.

U zult de actiekaarten moeten voorzien van een jasje want u gaat ze dikwijls gebruiken, lees: u gaat dit spel veel op tafel leggen. Maar u gaat dat ook moeten doen omdat ze nogal aan de dunne kant zijn. En daarmee komt de andere kant van de Ad Astra-medaille naar boven te liggen: de stoffelijke manifestatie. Het lijkt of er een exemplaar van “Die Sternenfahrer Von Catan” door de Transporter van de U.S.S. Enterprise is gestuurd en er bij de wederomzetting van energie naar materie iets ernstig fout is gegaan. Op zich hoeft dat niet zo erg te zijn, maar dat wordt het wel als men het willen bezitten van het resultaat koppelt aan een niet onaanzienlijke hoeveelheid harde valuta. Voor die prijs verwacht ik toch wat meer. U geeft dit spel dan ook best niet cadeau aan uw geliefde voor Valentijn. Hij of zij gaat immers denken dat het einde van de relatie nakend is.

Een heel leuk spel dus, maar minder mooi om naar te kijken. Gek genoeg heb ik daar heel positieve ervaringen mee. Ik denk bijvoorbeeld met weemoed terug aan mijn heerlijke spelervaringen met Civilization van Sid Meier. Het visuele aspect daarvan was ieder computerscherm onwaardig, maar plezier dat ik gehad heb! Ad Astra valt daarmee te vergelijken. Het kon slechter. Veel slechter.

Tot morgen, voor de allerlaatste abomi- en formilabels.

Dominique

14:33 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-02-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 34

Startpagina van het jaar

Bordspel.com

Bordspel.com staat bij mij al jaren aangevinkt als startpagina. Ja-ren. Zelfs de aanschaf van een nieuwe pc, meestal toch de gelegenheid voor een grote opkuis, ook die van de startpagina, heeft de heer Erwin Broens niet van mijn openingsvenster kunnen verdrijven. Die vertrouwde dobbelsteen op zachtgroene achtergrond is het eerste wat ik aanschouw als ik ‘s ochtends de virtuele dingen groet. Als ik mijn modem aan de praat krijg tenminste.

Waarom? Omwille van de interessante en altijd up-to-date nieuwtjes, de stevig onderbouwde en betrouwbare reviews en de geruststellende vaststelling dat de smaak van Bordspel.com nogal overeenkomt met de mijne. Verder ben ik zeer te spreken over de makkelijke navigatie, de overzichtelijkheid en de visuele zachtheid waarmee de altijd relevante spelinformatie wordt toegediend. Geen tralalie en tralala hier. Neen, gewone Nederlandse degelijkheid.

Runners up: Spellengek en Gamepack. Spellengek omwille van de bondige - ben ik erg jaloers op, ik speel dat maar niet klaar - en to the point previews waar een spelende mens écht wel iets mee aan kan vangen. Gamepack eveneens omwille van de reviews, meerbepaald die waarvan ik denk: “Kon ik dat maar.” En dat zijn er daar nogal wat.

Mijn dagelijkse virtuele gezondheidswandeling begint dan ook steevast bij deze drie. Ik weet het, chauvinistische landgenoten, het zijn alle drie Nederlandse websites. Maar eerlijk is eerlijk. En als u een beetje spelliefhebber bent zult ook u moeten toegeven dat dit erg leuke plaatsen zijn om te vertoeven.

Maar niet getreurd, dappere chauvinist. De website van de FORUM-Federatie - die vertalingen! - en het Vlaams Spellenarchief - ik vind er sedert de opsmuk wel iets moeilijker mijn weg - hebben ook een niet bepaald kleine kamer ingericht in mijn spelershart. En er zijn er ondertussen nog aan het digitaal firmament verschenen die mij niet onberoerd laten. Maar die hebben nog tijd genoeg om zich te bewijzen. En in mijn schrijfsels komen ze in 2010 zeker nog aan bod. Let maar op.

Tot morgen.

Dominique

11:13 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-02-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 33

Deux-pieceke en inlay van het jaar

Jaipur (Gameworks)

Komt in mijn bescheiden ogen niet in de buurt van het beste tweepersoonsspel aller tijden, zijnde Star Wars, The Queens Gambit” - over mijn belevenissen in dat universum zou ik boekenkasten vol kunnen schrijven - maar in 2009 kon u om deze niet heen als u het voornamelijk van duopresentaties moet hebben.

Heel vrouwvriendelijk ook, zoals ik proefondervindelijk heb kunnen vaststellen. Verkneukelen zij zich bij aanvang nog over de knalroze kaartenhouder, enkele tellen later wordt u genadeloos ingemaakt. Wolvinnen in schapenvacht zijn het.

Naar het schijnt hoeden bepaalde machospelers zich ervoor dit op tafel te leggen omdat het risico bestaat dat ze omwille van de inlay gaan worden gelinkt aan de, al dan niet plaastelijke, homoscene. En dat taboe was toch al lang de wereld uit, dacht ik.

Ze moeten het zelf weten. Als ze dat doen missen ze een erg leuk spelletje.

Tot morgen.

Dominique

18:05 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-02-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 32

Lachbui van het jaar

Red November (Fantasy Flight Games)

Ik kreeg wel meer lachbuien in 2009, maar er was er toch eentje bij waar ik bijna in bleef. Het heeft niet veel gescheeld of u had dit niet meer kunnen lezen.

Het gebeurde in Red November en de aanleiding was de niet bepaald subtiele manier waarop één van de protagonisten aan tafel probeerde te verbergen dat hij een duikuitrusting had, een gebruiksvoorwerp dat in dit spel de opportuniteit aanlevert om alléén voor de overwinning te gaan en daardoor tegelijkertijd bij de potentiële solist een dilemma genereert van heb ik jou daar. Ik weet het, als u het zo leest is daar niet veel leuks aan, maar u had er bij moeten zijn.

Ik raad u dan ook aan dit spel eens op tafel te leggen en het vooral heel serieus aan te pakken. U komt, let op mijn woorden, niet bij van het lachen.

Tot morgen.

Dominique

21:05 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-02-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 31

Herontdekking van het jaar

Cosmic Encounter (Fantasy Flight Games)

Wie deze klassieker nog niet kent raad ik met spoed aan de nieuwe versie van Fantasy Flight Games eens op tafel te leggen. De gebruiksvriendelijkste van de hele mikmak en eentje die een schier eindeloze reeks uitbreidingen in zijn kielzog meesleurt, let maar op.

Maar die uitbreidingen hoeven eigenlijk niet want met de basisset bent u lichtjaren zoet.

Als u houdt van socializen op het scherp van de snee, spelregels die voortdurend onder druk worden gezet, gedekt kaarten uitspelen en het gevoel helemaal alleen op deze wereld te staan kunt u hieraan niet voorbij.

Tot morgen.

Dominique

22:46 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-02-10

De "De Tafel Plakt"! Awards 2009: deel 30

Kaartendeck van het jaar

Arcana (Alderac Entertainment Group)

Als er missverkiezingen zouden worden georganiseerd voor kaartendecks maakte die van Arcana zeker deel uit van de twaalf finalisten. Heel mooie kaarten mogen hier op het handje. Zo mooi dat de eigenaar van het spel zijn tegenstanders voortdurend met argusogen zit te bekijken. Niet om te achterhalen wat hun tactische of strategische plannen zijn maar om te controleren of zij de kaartrandjes niet beschadigen of erger: de kaarten plooien.

Het spel zelf, daar ben ik nog niet helemaal uit. Het speelt lekker maar het is nogal eenvoudig van opzet. Een beetje te vergelijken met een dom blondje. Er zitten echter al uitbreidingen in de pijplijn die garant zouden staan voor meer variatie en diepgang. Een klein minpuntje is ook het soms opduikende ongemak dat u niet goed meer weet wie nu welke kaart heeft gespeeld, een niet onbelangrijk gegeven als u wil te weten komen wie de slag uiteindelijk binnenhaalt. Maar er bestaan truukjes om dat op te vangen. Al zou het op zoek gaan naar die truukjes niet standaard in een spel mogen worden bijgeleverd.

In een notendop: mooi van buiten, licht van binnen.

Tot morgen.

Dominique

17:15 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-02-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 29

Promopraatje van het jaar

Cyclades (Matagot)

Ik citeer: “Als u onze Essenversie van Cyclades koopt hebt u een collectors item in handen.”

Vrij vertaald: “Als u de door onze eigen inefficiëntie onvolledige Essenversie van Cyclades koopt hebt u een collectors item in handen, want u bent dan in het bezit van de versie met de lelijke houten onderdelen en die hebben de kopers van de latere versies lekker niet. Die beschikken immers enkel over de fraai gesculpteerde plastic onderdelen, waaronder de prachtige mythische figuren.”

Uiteraard konden de gedupeerden achteraf door het ingeven van een code op de website van Matagot de fraai gesculpteerde onderdelen gratis bekomen. Eerlijk is eerlijk. Al vraag ik me af waar de mijne, die nu toch al een tweetal maanden vanuit Frankrijk onderweg zijn, zich bevinden. Ter hoogte van het etablissement van ene René Artois waarschijnlijk.

Listen dan ook very carefully, I shall say this only once: abomilabel!

Tot morgen.

Dominique 

16:08 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-02-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 28

Beste medespeler,

Tot mijn grote vreugde kan ik u meedelen dat ik mijn lichaam, de voorbije week gereduceerd van riante kathedraal tot bescheiden dorpskerk, aan mijn ziekbed heb weten te onttrekken.

Uw ondersteunende reacties en mailtjes zijn daar zeker niet vreemd aan. Bedankt daarvoor.

Geen tijd te verliezen want er is wat achterstand in te halen.

Thematisch meest geslaagde spel van het jaar

Crunch (Edge Entertainment / Esticorp / Terrorbull Games)

Runner up: Greed, Incorporated (Splotter Spellen).

Inspelen op de actualiteit, het gebeurt te weinig in de spellenwereld. Als je ziet welke middeleeuwse, Renaissancistische en oudheidkundige thema’s we meestal in de maag gespietst krijgen kunnen we al van een klein mirakel spreken als we eens iets mogen spelen dat zich in onze tijd afspeelt. Want hebben we daar uiteindelijk toch niet de meeste affiniteit mee? Auteurs en uitgevers schijnen dat nog niet echt door te hebben. Nú om je heen kijken en luisteren levert volgens mij een schat aan thema’s op die wonder boven wonder onaangeroerd blijven.

Ik zal zelf al eens even brainstormen: “Het Grote Boerka-spel“, een variant van Spokentrap waarin jouw terroristen zo snel mogelijk en als eerste de plaats van delict, of liever detonatie, moeten zien te bereiken; “Aber Bitte Mit Faciliteiten“, een spel voor twee waarin je Brussel-Halle-Vilvoorde probeert te splitsen op een manier die jou de overwinning oplevert; Zero Tolerance, een spel van één tegen allen, waarbij één speler de Kuregemwijk in Anderlecht probeert schoon te vegen terwijl de andere spelers zichzelf zoveel mogelijk proberen te verrijken door middel van kleine en middelgrote criminaliteit; “Zoek De Overtreding”, een moderne Atmosfear-variant - dvd bijgeleverd - die u in de huid van een scheidrechter van het moderne voetbal doet kruipen; “Verhuis De Gevangenen”, een coöperatief spel waarin u als cipier 500 gedetineerden, zonder ontsnappingen onderweg, vanuit het Belgische Wortel in Nederlands Tilburg moet zien te krijgen; “Go Chelsea Go”, een spel waarin u als vetbetaalde voetbalprof zoveel mogelijk partners van uw ploegmaats probeert binnen te doen. En ik kan zo nog wel een tijdje doorgaan.

Maar neen. Altijd weer die boten op (Vasco Da Gama), middeleeuws gedoe met ratten (Rattus), gejaag op mammoeten (Jäger Und Sammler), gescharrel in en om het Middellands zeegebied (Hegemonia), bedriegerij op Oosterse marktplaatsen (Samarkand) of dooreengeschud worden op aftandse treinen (Mystery Express).

Al is er wel een spel met een thematisch lichtpuntje dat zich in het verleden afspeelt dat mijn nieuwsgierigheid prikkelt: Fresko van Queen Games. Al is die nieuwsgierigheid ondertussen ook weer wat bekoeld na het verontrustende gerucht dat ik heb opgevangen aangaande een klein, maar in mijn ogen zeer irritant, onderdeel van het spelmechanisme. Later hierover meer, als ik gedubbelcheckt heb.

Blijft de pluim voor Crunch en Greed Incorporated. Omdat ze, al dan niet bewust, de link leggen naar de huidige kredietcrisis en het graaimodel dissecteren. Of we dat ook lekker moeten naspelen is een deontologische discussie die ik hier niet ga aanzwengelen, dat doet u zelf maar aan uw courante speeltafel. Ik heb al genoeg aan mijn hoofd. 

Greed, Incorporated haalt de eerste prijs net niet omwille van de complexiteit en de lange speelduur. Crunch, omwille van het ontbreken van deze twee variabelen net wél.

Crunch durft het zelfs aan u de mogelijkheid te bieden tijdens het spel waardevolle kaarten ongezien weg te moffelen in uw van oneindig veel geheime zakken voorziene en ruimzittende vrijetijdskledij. Kortom: iets wat u altijd al hebt willen doen. Lukt dat betekent dat kassakassa aan het einde van het spel. Een net pak mag trouwens ook. Want nette pakken en inhaligheid gaan volgens de makers meestal goed samen.

Een spel voor sjoemelaars dus.

Of u zichzelf daartoe mag rekenen is een vraag waarvoor u uw eigen introspectische vaardigheden maar moet aanspreken.

Ik kan u Crunch, ook als het thema u op geen enkele manier aanspreekt, zeer aanbevelen. Omdat het een erg leuk kaartspelletje is. Zo leuk dat ik ondertussen ook al aan een bespreking ben begonnen. Daar moet u echter nog wel even voor langskomen later op de maand.

Tot morgen.

Dominique

14:35 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-02-10

Interludium

Medespelers,

Een onverwachte virale invasie heeft de kathedraal van een lichaam van uw dienaar enkele dagen geleden helemaal gesloopt.

Ik was dan ook genoodzaakt de uitreiking van de "De Tafel Plakt!"  Awards 2009 even te onderbreken.

Aangezien ik nog niet helemaal de oude ben heb ik de timing van het verder verloop van de ceremonie moeten aanpassen. De resterende Awards worden vanaf zaterdag 6 februari aanstaande uitgereikt.

Ik vraag verschoning voor het ongemak.

Tot zaterdag.

Dominique

22:47 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

27-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 27

Cumul van het jaar

Einauge Sei Wachsam (Amigo) 

Een leuk leerspel voor politici in spe. Hoe cumuleer ik zo veel mogelijk zodat ik kan blijven graaien?  

Dit spel wordt gekenmerkt door het feit dat u, als u het slim speelt, alles wat u erin verzamelt bij elke volgende beurt nog eens mag meegraaien. En opnieuw. En opnieuw. Tafeltje Dek Je voor bordspelers als het ware.

Politici uit spe zijn naar het schijnt in dit spel niet te kloppen. Hebt u er dus eentje in uw familie, spellenclub of vriendenkring, leg dit dan niet op tafel of u moet voor de tweede plaats. Of leg meerdere spellen op tafel en morrel indien nodig wat met de voorkeurstemmen. 

Tot morgen.

Dominique

20:05 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 26

Teleurstelling van het jaar

Carson City (QWG)

En ik wou het zo graag. Het heeft niet mogen zijn.

Dit speelt zich af in Het Wilde Westen. Of beter: Het Westen”, want dat Wilde mag u gerust schrappen. Akkoord, u lost af en toe een schot, maar dat valt eerder te vergelijken met het rotje dat ik vroeger op het kerkpleintje afstak om de meisjes van het zesde leerjaar aan het schrikken te krijgen, en dan vooral die twee van slagerij Peetermans. Daar had ik immers een boon voor.

Neen, tijdens Carson City kwam bij ondergetekende geen spelplezier op. Maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk. Want economische spellen met onroerende goederen zullen altijd wat meer moeite moeten doen om mijn speelse soft spot te raken dan – ik noem maar iets – steelpannetjes op kartonnen gasvuurtjes. 

Als ik hunker naar wilde dingen in het Westen trek ik, voorlopig toch nog, Lawless uit de kast.

Ik heb het hier al eens neergeschreven: hét spel van onze landgenoot Xavier Georges zit er nog aan te komen. Wacht maar af, binnenkort floept het eruit. Palais Royal en Carson City zijn Xaviers eigenhandig gecreëerde opstapjes naar een gegarandeerde podiumplaats.

In 2010 misschien? 

Tot morgen.

Dominique

21:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 25

Vervuiler van het jaar

Gonzaga (Abacus / daVinci Games / dV Giochi)

Ik vind het een heerlijk spel, maar de grote hoeveelheid niet recycleerbare plastic ingrediënten verplichten mij, in deze ecologisch erg gevoelige tijden, een vermanend vingertje op te steken. En het feit dat deze plastic ingrediënten zowaar kleine koninkrijkjes voorstellen vormt geen excuus. Dit vervuilt en, voortgaande op recente studies, is de kans heel groot dat plastic onderdelen van dit spel uiteindelijk gaan terechtkomen in de Stille Oceaan. 100 miljoen ton plastic drijft daar nu al rond. Alstublieft.

Maar er is hoop. De kans is niet onbestaande dat u dit spel zo leuk vindt dat u het uw hele leven gaat bewaren en gebruiken. Waardoor de vervuiling zich beperkt tot uw eigen stulp.

Abomilabel voor de vervuiling, Formilabel voor het spelplezier.

Tot morgen.

Dominique

17:27 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 24

Grüblerspel van het jaar

Automobile (Treefrog / Phalanx / Mayfair Games / Filosofia Editions)

Eén verkeerde zet en je bent gezien. Daardoor, en omdat al dan niet winnen kan afhangen van één enkele dollar, wordt er over elke zet naarstig nagedacht. Zo naarstig dat een spelletje Automibile uitwaaiert naar een heleboel nevenactiviteiten. Zo houden spelers die niet aan de beurt zijn zich onledig met bijslapen, sms-verkeer, het lezen van de krant en andere geschreven media, tv-kijken, het tellen van de barstjes in het plafond en het in stilte wanhopig verlangen naar een ander spel. Of een andere, minder enerverende, activiteit. Of, ja hoor, zelfs een huwelijk. In dit laatste geval raad ik u echt wel aan professionele hulp te zoeken.

Leg Automobile dus gerust op tafel, maar enkel en alleen als u ook nog dringend een heleboel andere dingen te doen hebt. En als ik niet in de buurt ben.

Tot morgen. 

Dominique

22:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 23

Spellen-vrijgevigste stad van het jaar

Geel (België) 

Afgaand op het aantal schenkingen aan de spellenclub “Het Geel Pionneke” is Geel the place to be als u kleine en grote zelfstandigen en sympathisanten ertoe wil aanzetten u een spel te schenken. 

Koop in Geel een brood, haal u een krant, trakteer uzelf op 250 g gekruide salami, de kans is groot dat u ook met een spel naar keuze de zaak verlaat. U weet dus wat u te doen staat.

Tot morgen.

Dominique

22:52 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

22-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 22

Snelst groeiende spellenverzameling van het jaar

Die van Het Geel Pionneke (Geel, België)

Of ze de snelst groeiende spellenclub club tout court zijn weet ik niet, maar het aantal spellen in de aanbieding is fenomenaal. Nog fenomenaler is de snelheid waarmee de spellenvoorraad aangroeit. Indrukwekkend. Ze vieren aanstaande zaterdag hun eenjarig bestaan en de verzameling telt op dit moment, als ik goed ingelicht ben, een kleine 400 spellen. Dat betekent een gemiddelde aangroei van meer dan één spel per dag. Ga daar maar eens aanstaan.

Als u dus bij wilt blijven en graag nieuwe spellen uitprobeert is “Het Geel Pionneke” the place to be.

Of Diest uiteraard, ter gelegenheid van één der legendarische spelmarathons van “De Tafel Plakt!”

Tot morgen.

Dominique

23:06 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 21

Abrupt van het jaar

Cyclades (Matagot)

U bent vrolijk aan het spelen en plots, maar dan ook plots, is het gedaan. Vergelijk het met een stevige, gezonde bergwandeling waarbij u zich ineens realiseert dat u in een ravijn aan het vallen bent. Dat gevoel ongeveer. Meestal gaat het vaststellen van deze plotsheid gepaard met een collectief “Huh?”, behalve dan bij de winnaar.

Het weze hem gegund.

Verder kaapt dit spel ook het abomilabel weg voor “Kingmaker van het jaar.” Dat betekent dat een niet-winnaar beslist wie er wel wint. In sommige middens is dat een heel ondankbare en niet ongevaarlijke beslissing. Een beslissing die uw verdere spelersloopbaan behoorlijk kan hypothekeren. Bepaalde spelerstypes, meerbepaald de wraakzuchtige, beschouwen u vanaf dan immers als zijnde vogelvrij. Ik kan erover meespreken. 

Cyclades: twee abomilabels. En het had er al eentje voor “De meest misleidende doos van het jaar.”

En er is er nog eentje op komst. Dat tikt al behoorlijk aan. De hoofdprijs, "De meeste abomilabels van het jaar", ligt echt wel binnen handbereik.

Tot morgen.

Dominique

16:38 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 20

Brij van het jaar

Smallworld (Days Of Wonder)

Het lege spelbord alleen doet al pijn aan de ogen en tijdens het spel zelf zorgt het plaatsen van de rassen en hun eventuele attributen er gegarandeerd voor dat u uw pijngrens nog naar boven dient bij te stellen. Geef mij dan maar Vinci. Dat spelbord was ook afschuwelijk lelijk, maar wel overzichtelijk afschuwelijk lelijk.

En tot overmaat van ramp begint Days Of Wonder nu ook met allerhande uitbreidingen voor dit spel naar ons hoofd te gooien. Alsof dat ondertussen nog geen pijn genoeg doet.

Abomilabel!

Tot morgen.

Dominique

16:55 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 19

Race van het jaar

Long Shot (Z-Man Games)

Ik kan er niet omheen. Deed het belang van andere paardenracespellen (zeg maar racespellen in het algemeen) vervagen als de aanblik van de wereld tijdens een volledige zonsverduistering. Buiten Turfmaster dan. Maar Turfmaster doet het min of meer  simulatief, en dan hebben we het speltechnisch toch over een heel andere, zij het heel interessante, horde. Een horde die Long Shot gelukkig niet neemt.

Long Shot gaat puur voor het plezier. Ik heb al veel paardenracespellen gespeeld, maar ik ben er nog geen tegengekomen waarbij de spelers zo uitgesproken hun persoonlijke favoriet(en) naar de overwinning proberen te schreeuwen. Het feit dat dit ook nog eens mooi oogt op tafel is uiteraard ook lekker meegenomen.

Ook leuk: bij Long Shot gaat het vooruit. Dat mag ook, want hebt u er al eens bij stilgestaan dat bij unplugged racespellen datgene waarmee geracet wordt meer dan de helft van de tijd gewoon stilstaat? Letterlijk. En hoe belachelijk dat eigenlijk is?

Bij Long Shot heb je toch minder dat gevoel. En dat op zich, beste medespeler, is al een hele prestatie.

Formilabel.

Tot morgen. 

Dominique

 

12:39 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 18

Uitbreiding van het jaar

San Juan, als onderdeel van Die Schatzkiste van Alea.

Laat met grote voorsprong alle andere uitbreidingen van 2009, en alle jaren daarvoor, achter zich. Ik maak er verder geen woorden aan vuil. Speel het en u begrijpt wat ik bedoel. Ontzettend jammer dat deze niet in het Nederlands te krijgen is. 

Runner Up: het bescheiden setje actiekaarten voor Yspahan dat zich bevindt in de voor de rest voornamelijk met lucht gevulde Ystari Box. Ook niet te versmaden. U gaat het originele setje na uw eerste sessie niet meer gebruiken. Meer zelfs, ze mogen bij het oud papier. De rest van de Ystari Box mag u gerust inleveren bij de dichtstbijzijnde kringloopwinkel.

Tot morgen. 

Dominique

 

12:03 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 17

Meest verontrustende trend van het jaar

Miniaturisatie 

Spellendozen woorden kleiner en daardoor hun inhoud ook. Bij het aanschouwen van de miniversie van Regenwormen liep ik haast een dubbele hartverzakking op. Let op mijn woorden: binnen afzienbare tijd is het spelen van spellen enkel nog het voorecht van een select groepje happy few met een perfect zicht of zij die de dure hulpmiddelen kunnen bekostigen die hun dat zicht garanderen. 

Oké, spellen mogen kleiner zodat ze gemakkelijk meekunnen op vakantie, maar er zijn grenzen. Ik vind op vakantie gaan trouwens  één van de meest belachelijke en overbodige activiteiten die de mens uitoefent. En als u echt niet zonder kan ben ik van mening dat er op vakantie sowieso veel leukere activiteiten in te plannen zijn dan het spelen van spellen. Activiteiten die u thuis niet doet bijvoorbeeld.  

Runner Up: de bekeringsdrang van een naar mijn aanvoelen steeds groter wordende groep hardcore-gamers die kost wat kost de niet spelende medemens tot het beoefenen hunner edele hobby willen overhalen, zodat de eerstgenoemden nog meer kunnen winnen. Hou daarmee op alstublieft. Ik weet waarover ik spreek. Tot voor enkele jaren had ik ook de twijfelachtige eer tot deze groep te behoren. Ik heb ondertussen ingezien hoe belachelijk die bekeringsdrang is. Eenieder die ik in de geheimen van onze loge heb ingewijd maakt mij ondertussen meedogenloos  in. Eens een loser, altijd een loser. In mijn geval toch. Daar zal nieuw bloed in het hobbyclubje niets aan veranderen.

Tot morgen.

Dominique

12:59 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 16

Meest misleidende doos van het jaar

Einauge Sei Wachsam (Amigo) en Cyclades (Matagot)

Twee abomilabels.

Wat is dat toch met die spellen voor volwassenen die vermomd als kinderspellen in de winkelrekken staan? U moet echt gaan oppassen als u begin december als Goedheilig Man naar gezelschapsspellen op zoek gaat. Voor u het weet staat u met gamers’ games op de stoep voor een driejarige. In het geval van Einauge Sei Wachsam is dit risico zeer duidelijk aanwezig.

Bij Matagot houden ze u zo mogelijk nog meer voor de gek. U leest vrolijk op de achterkant van de doos de beschrijving van dit spel in het Nederlands, tast vervolgens enthousiast in uw geldbeugel om een niet onaardig bedrag neer te tellen, waarna u thuisgekomen in diezelfde doos tevergeefs naar de Nederlandstalige handleiding op zoek gaat. Niet leuk.

Runner up: Birds On A Wire 'Gryphon Games). Kinderachtig uiterlijk, maar bij momenten een echte brainburner. En zowaar nog een leuke brainburner ook. Maar niet geschikt voor kleine kindjes.

Tot morgen.

Dominique

17:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 15

Duo van het jaar

De dikke en de dunne van Livingstone (Schmidt Spiele), waarbij de dikke uw telsteen is en de dunne het scorespoor. Het enige nadeel is dat déze twee veel minder op elkaar zijn ingespeeld dan het originele duo. Erger nog, ze kunnen niet samen door dezelfde deur. Zij sluiten elkaar uit. En dat is tijdens een spelletje Livingstone erg hinderlijk omdat het doel waarvoor ze zijn gemaakt eist dat ze altijd samen zijn.

En het meest irritante aan deze twee koningskinderen is het feit dat de telstenen net iets te groot zijn. Niet veel te groot, maar nét. Het is alsof je een paar schoenen moet dragen die een ietsepietsie te klein zijn. Zoiets jaagt een mens een boom in.

Gooi de telstenen dus gerust overboord (bij het telspoor raad ik u dat niet aan omdat het spelbord eraan vasthangt) en tover iets kleiner in de plaats. U vindt wel iets in uw assortiment reserveonderdelen. Indien u daar niet over beschikt – schaam u -  trekt u maar een andere speldoos open. Dozen die titels dragen als “Gouden Spellendoos” of “100 spellen voor het hele gezin” kan ik ten zeerste aanbevelen.

Abomilabel!

Tot morgen.

Dominique

19:40 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 14

Knuffel van het jaar

De vogeltjes met het opgetrokken pootje van Birds On A Wire (Gryphon Games).  

Je zou ze zo uit de fiches rukken en op je schouder zetten, de schatjes.

Ik ga hier even off topic, beste medespeler, maar ik kan het niet over mijn hart krijgen de niet spelgerelateerde knuffel van het jaar ook even te vermelden, of beter: te laten zien:

http://www.youtube.com/watch?v=szke8XulgYs

Tot morgen.

Dominique

20:39 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 13

De Knizia van het jaar

Michael Schacht

Herr Schacht is nu definitief op de lucratieve kar van het uitbraken van spellen gesprongen. Die Goldende Stadt; Valdora; Valdora Extra; Bürger, Baumeister & Co. Dat kan tellen. Tussendoor slaat hij u als een bezetene om de oren met kartonnen ingrediënten waarop de letters orlotozeot voorkomen. Puzzelt u dat maar eens lekker bij elkaar.

Maar ondanks de hoeveelheid kartonnen braaksel dat de man produceert blijkt het met de kwaliteit nogal mee te vallen. De spoeling is niet bepaald dun te noemen. Maar hij moet toch beginnen oppassen.

Want more is less.

Kijk maar naar de kredietcrisis.

Tot morgen.

Dominique

18:36 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009; deel 12

Dominion van het jaar

Thunderstone (Alderac Entertainment Group)

Na meerdere sessies durf ik u zonder schroom meedelen dat ik deze ondertussen beter begin te vinden dan Dominion. Ik zou nog een beetje voorzichtig moeten zijn – Seaside heeft nog niet al zijn geheimen prijsgegeven – maar de vlinders in de buik fladderen toch duidelijk richting onderaardse kerker.

Thunderstone heeft ook de verdienste dat het een brug slaat tussen RPG en het betere kaart- en bordspel. En ik heb het dan niet over een vermolmde loopbrug, maar een brede vierbaans constructie waar u in absoluut veilige omstandigheden met uw rijtuig of strijdros overheen kunt.

Nog pleiters voor Thunderstone? Thematisch beter onderbouwd, zeer mooi artwork, meer keuzemogelijkheden en dus meer spanning en, ondanks de niet altijd even duidelijke spelregels, toch een soepel spelverloop.  

Ik ben dan ook blij dat er al een uitbreiding zit aan te komen, al kan ik nog wel even zonder.

Normaal gezien ben ik niet zo voor donkere, slecht verlichte en vochtige ruimten waarin lichtgevende irissen u voortdurend zitten aan te staren, wachtend tot u in een valletje trapt. Maar hiervoor maak ik graag een uitzondering.

Tot morgen.

Dominique

20:53 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 11

Snoeier van het jaar

 

De Gouden Snoeischaar 2009 gaat naar Reiner Knizia.

 

Voor zijn snoeiactiviteiten aan de hoogstam Modern Art, wat resulteerde in de laagstam genaamd Masters Gallery.  Er werd intensief gesnoeid en de belangrijkste tak, het bieden, werd zelfs volledig afgezaagd.  Maar het resultaat mag er toch zijn. Modern Art light hebben we hier en ik moet u meegeven dat het spelen daarvan een heel aangename ervaring is. Ik speel deze zelfs liever dan het origineel.

 

Ook Samurai werd onder handen genomen, met minder succes bij ondergetekende. Die mag u gerust in de winkel laten liggen. Overbodig met een wel heel erg grote O. U mag die hoofdletter O ook als nul lezen.

 

Iets geslaagder was dan weer het uitdunnen van Keltis met als resultaat het kaart- en het meebrengspel.

 

Hopelijk inspireert het andere ontwerpers. Ik kan zo enkele spellen opnoemen die na het uitgooien van ballast naar ongekende hoogte zouden kunnen stijgen. En als u zich even concentreert kunt u dat ook, geloof me.

 

Tot morgen.

 

Dominique

22:20 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 10

Trend van het jaar

 

Vlak voor de eindtelling eruit gegooid worden.

 

Het begon met uzelf als krokodillenvoer in “Cleopatra En De Bouwmeesters”, werd lustig voortgezet door Hab & Gut en in 2009 deden Die Goldene Stadt, Livingstone, Cartagena 4: Die Meuterei en Inquisitio er nog een schepje bovenop.

 

Inquisitio is een speciale in dit rijtje: die excelleert door de ongelukkige op een brandstapel te zetten. Het is heel opvallend hoe bepaalde spelers tijdens het op gang trekken van deze brandhaard moeite hebben om niet in hun handen te wrijven, wat weer maar eens aantoont hoe de menselijke soort in elkaar zit.

 

Runner up: het aanbieden van uitbreidingen tegelijk met het verschijnen van het spel zelf. Peloponnes, Pocket Rockets en Atlantis zijn enkele voorbeelden. Hopelijk houdt deze trend aan. Dat bespaart ons extra geloop.

 

Tot morgen.

 

Dominique

22:44 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: Deel 9

Spellenbabe van het jaar

 

Het zijn er negen dit jaar. Twee ervan zijn menselijk en de andere zeven zijn producten van de verbeelding van enkele ongetwijfeld erg zieke geesten, die te vinden zijn in het spel “7” (Wolf Fang P.H.). Geheel in de lijn van de verwachtingen worden zij afgebeeld op zondekaarten. Neem even de tijd, met dank aan BoardGameGeek,  om bij deze gracieuze deernen stil te staan. Let vooral op het uitnodigend geposteerde lekker stuk rechts bovenaan.

 

http://images.boardgamegeek.com/images/pic581356_md.jpg

 

De menselijke twee waren op 22, 23, 24 en 25 oktober jongstleden te vinden in de Duitse stad Essen. Op Spiel 2009 in de stand van Goldsieber namelijk, alwaar zij PsychoPet demonstreerden. De grappig bedoelde mededeling dat ik een gestoorde primaat was met een prima ziekteverzekering en een dringende nood aan een intensieve sofabehandeling kon op weinig begrip rekenen. Ondanks deze afwijzing winnen ze toch mijn prijs.

 

Onbereikbaarheid, beste medespeler, het blijft een troef.

 

U wilt uiteraard beeldmateriaal van die twee. Wel, op Bordspel.com vindt u een mooi kiekje. Het is met voorsprong de mooiste publieke foto die van die twee te vinden is.

U kan hem hier even rustig bekijken.

 

http://www.bordspel.com/beursfoto/09-psychopet-b.jpg

 

Geloof me: als u deze twee aan een partijtje “Das Bettspiel” krijgt gaat uw Miele W 5825 WPS overuren draaien.

 

Formilabels hierboven. Alle negen!

 

Tot morgen.

 

Dominique

 

19:55 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-01-10

DE "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 8

Verrassing van het jaar

De Gouden Eeuw (Phalanx)

Ten eerste omdat ik de regels begreep, wat bij een Phalanxworp geen evidentie is, en ten tweede omdat het een leuk spel is.

Ik heb met Phalanx al meerdere traumatische ervaringen gehad. Nero en Borgia bijvoorbeeld zijn zo slecht dat ze bijna cult worden. Let wel: bijna. Laat het woordje cult nu echt niet de trigger zijn die u naar de spellenwinkel doet hollen. Dat zou teveel eer zijn voor deze lieverdjes.

Verder heeft Phalanx er nogal een handje van weg schijnbaar eenvoudige spelregels op een zodanige manier te formuleren en te structureren dat er standbeelden zouden moeten worden opgericht voor spelers die zich daar helemaal doorheen werken en het achteraf nog kunnen reproduceren ook. Eén van de ergste dingen die mij trouwens in dit aardse leven zou kunnen overkomen is aanspoelen op een onbewoond eiland met als enige literatuur alle spelregelboekjes van Phalanx. En als ik ooit het aardse ruil voor het hiernamaals, wat in mijn geval zo goed als zeker gelijkstaat met een enkeltje richting vagevuur, hoef ik u echt niet voor te souffleren wat mijn opgelegde oneindig durende activiteit aldaar zal zijn. Inderdaad: dát, met op de achtergrond Regi: In The Mix 8.

Soit, ze hebben mij verrast bij Phalanx. En ook met de spelregels gaat het, zij het voorzichtig, de goede kant op. Ik hoop nu dat die trend zal aanhouden.

Want wint die niet, de aanhouder?

Tot morgen.

Dominique

23:02 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 7

Coolste spel van het jaar

Wat is cool? Het is een vraag die mij soms bezoekt.

Nu kan ik daar wel enkele antwoorden op formuleren:

Bernard Edwards - God hebbe zijn ziel - die een basgitaar hanteerde bijvoorbeeld, eender welke, dat was cool. Of Nick Cave en zijn Slechte Zaden in Abattoir Blues, dat is zelfs cooler dan cool (wie de dubbelaar The Lyre Of Orpheus en Abattoir Blues nog niet in huis heeft, hij of zij schame zich dood). Of de autoachtervolging in The Matrix, extremely cool. Zo wil ik elke dag wel naar het werk. Of de film Blood Simple, dat is kippenvelcool van begin tot eind, zo cool zelfs dat u na zonsondergang niet meer alleen de straat op durft. Of het kortverhaal “Weg” van John Crowley, cooler kan bedlectuur niet zijn.

Maar spellen spelen, beste medespeler, is dat cool?

Hier volgt het antwoord: NEEN! Ik heb het van een uitroepteken voorzien om de “maar..roepers” al maar onmiddellijk af te blokken.

Ook in 2009, net als alle jaren daarvoor als actieve speler, heb ik het meegemaakt dat ik vierkant werd uitgelachen toen ik me als bord- en kaartspeler outte. Dat uitlachen werd verbaal ondersteund met woorden als oubollig, kneuterig, tenenkrullende gezelligheid, nerds, freaks, voor kinderen, je maakt een grapje, belachelijk en – deze kwam het hardst aan – “Get a life!” 

Besef dus goed waar u mee bezig bent.

We moeten onszelf geen rad voor ogen draaien: wij beoefenen een hobby die voor de boze buitenwereld even opwindend is als het bekijken van een sessie “Das Bettspiel” in rust- en verzorgingstehuis De Einder, na het uitdelen van de slaapmedicatie.

Uiteraard weten wij, insiders, wel beter. Maar geef toe: een groepje volwassen mannen dat aan een keukentafel over een hoopje kartonnen materiaal gebogen zit, dat is toch geen gezicht? Geen enkele vrouw met verstand die daarop afkomt, of ze moet wel heel wanhopig zijn. Oké, we kunnen wel wat aan onze kleding doen - de makers van Crunch raden tijdens het spelen van hun kaartspelletje het dragen van coole, ruimzittende kleding zelfs expliciet aan - en we kunnen ons taalgebruik een beetje bijschaven, maar we blijven wel mannen aan een keukentafel die in de weer zijn met kartonnen frutselmateriaal.

En dát, beste medespeler, is een houding waarmee geen enkele strijd met coolheid als inzet te winnen valt.

Maar als wij zelf niet cool zijn, kunnen de spellen dat misschien wel in onze plaats.

Geloof me, coole spellen zijn niet dik gezaaid. En in 2009 was het al helemaal huilen met de pet op.

Maar er was toch één lichtpunt.

Nostra City (Hazgaard Editions / Asmodée) heet de lichtbron.

In dit spel bent u een gerespecteerd lid van de maffia. U gangstert er dus lekker op los. De Grote Baas zit in de cel en het is kantje boordje want de jury gaat op korte termijn beslissen over zijn lot, namelijk binnen of buiten. Met een nogal uitgesproken neiging naar het eerste. Ondertussen wordt van u verwacht dat u de malafide zaakjes draaiende houdt en tegelijkertijd alles in het werk stelt om baasje lief weer in de lucratieve vrije wereld te krijgen. Uw ogen kijken dus elk een verschillende richting uit. Verder dient u rekening te houden met zware interne concurrentie want iedereen wil wel promotie als de grote zaakvoerder uiteindelijk weer achter zijn bureau plaatsneemt. Alsof dat nog niet genoeg is gaan er geruchten dat agenten van de FBI geïnfiltreerd zijn in uw middelgrote onderneming.

Leven op het scherp van de snee noemen ze dat bij ons.

Prachtig artwork – zeg maar cool – en een spelverloop dat qua gevoelstemperatuur het streepje “fucking cool” zeer dicht benadert.

Meer moet dat niet zijn. Maar dat is het uiteindelijk wel want Nostra City is één van de beste gangstergerelateerde spellen die ik ken, mogelijk zelfs het beste. U mag dus met een gerust gemoed richting spellenwinkel, al dan niet met een cool loopje. Besef dan wel dat de grens tussen cool en kompleet belachelijk soms erg dun is. Laat me dus zeker weten waar en wanneer ik kan komen kijken.

Formilabel!

Tot morgen.

Dominique

19:30 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |