11-11-16

Met de flamme in de pijp.

Flamme Rouge

Flamme Rouge is Frans voor de rode, driehoekvormige vod die in wielerwedstrijden de laatste kilometer aangeeft, meestal opgehangen aan een opblaasbare boog die - zo lijkt het toch de laatste tijd - met de regelmaat van een klok naar beneden komt, bij voorkeur net als de renners er onderdoor moeten.

Het bordspel dat deze titel draagt maakte onlangs zijn debuut op Spiel, en het heeft wat mij betreft dit debuut niet gemist. Om maar aan te geven dat ik helemaal weg ben van dit spel.

2 tot 4 spelers beschikken over een meesterknecht en een sprinter, beiden capabel om eender welke rit te winnen. Ze beschikken ook over twee kaartendecks voor deze kerels, bewegingskaarten genoemd. Die voor de meesterknecht is gewoon degelijk en mooi verdeeld, die voor de sprinter waaiert wat meer uit, waarbij de 3 kaarten met waarde 9 eruit springen.

Uw doel als ploegleider: ervoor zorgen dat een van uw discipelen als eerste over de meet komt. Dat doet u door tijdens uw beurt voor elk lid van uw team een bewegingskaart uit te spelen. Gelukkig krijgt u voor elke renner de keuze uit 4 kaarten. Die met een hoge waarde helpen u gelijk aan de kop, maar het is toch beter zuinig te rijden en mee te liften op de inspanningen van uw tegenstrevers. Want als u vol in de wind rijdt moet u vermoeidheidskaarten op hand nemen en die vervuilen uw stapeltje. Teveel van die kaarten in uw stapel en u evolueert al snel van fietsen naar harken.

Gespeelde kaarten gaan onherroepelijk uit het spel waardoor het goed managen van wat u in uw gehandschoende handjes krijgt toebedeeld primordiaal is wil u een kans maken op de bloementuil en de champagne achteraf. De basisstapel volstaat trouwens net om de finish te halen. Oppassen is dus de boodschap of u haalt de meet gewoon niet. Meer zelfs, u valt gewoon om.

Wurm u zo snel mogelijk in uw oude Molteni truitje want:

Flamme Rouge is geen simulatie, maar een spel, en wat u betreft is dat een zegen. U wil geen rekening houden met allerhande regeltjes en uitzonderingen en heen en weer gefiets tussen spelbord en regelboek.

Flamme Rouge geeft u de inruk van snelheid, iets wat bij andere racespellen gek genoeg meestal ontbreekt. Deze rit, medespeler, gaat vooruit.

Ondanks het eenvoudige regelwerk - 4 bladzijden - geeft Flamme Rouge u genoeg om over na te denken. Weke kaarten speel ik uit? Welke kaarten gaan mijn tegenstanders deze ronde uitspelen en hoe speel ik daarop in? Ga ik voor een vroege ontsnapping of blijf ik in het pak zitten, wachtend op het juiste moment? Ga ik tijdens de beklimming of verras ik iedereen door het zoals Froome te proberen in de afdaling? Hoe profiteer ik maximaal van mijn meesterknecht? Of beter: hoe profiteer ik maximaal van mijn tegenstanders? Meeliften in de slipstream van anderen is een hele uitdaging maar zeer lonend. U spaart immers energie uit die u in de finale nog goed van pas zal komen.

Flamme Rouge pakt de energiehuishouding trouwens erg goed aan. Een gespeelde kaart verlaat het spel voorgoed en als u teveel kopwerk doet zorgen vermoeidheidskaarten er voor dat uw persoonlijke reserve,  uw kaartendeck, stilaan in het rood gaat. Melkzuuropbouw, weet u wel.

Bijna alles wat de wielersport te bieden heeft vindt u in dit spel terug: combines (die verbroken worden), uit de wind rijden, in de wind rijden, waaiervorming, ontsnappingen, zich verstoppen, beklimmingen, afdalingen, massasprints, alleen aankomen, vermoeidheid veinzen, enz. Alleen de kus van de plaatselijke schone na afloop ontbreekt. 

Flamme Rouge garandeert zeer geanimeerde tafelpraat.  

Het spelmateriaal van Flamme Rouge is uitmuntend. Door de beiderzijds bedrukte baanstukken krijgt u een grote modeleerbaarheid aangeboden (het verdient aanbeveling in het eerste spel de bergen al te integreren), de illustraties van het spelmateriaal baden in een vooroorlogse sfeer, alles is van prima kwaliteit en het regelwerk(je) laat geen enkele vraag open. 

Flamme Rouge is duidelijk een spel dat met veel liefde voor de wielersport is gemaakt. De maker is trouwens zeer actief in het ondersteunen van de liefhebbers van dit spel - die zijn er nogal wat - op BGG.

De maker - hij is overigens ook de mede-auteur achter het voortreffelijke 13 Days: The Cuban Missile Crisis - heeft al een zeer leuke, maar erg moeilijk te winnen, solovariant op BGG geplaatst en deed er onlangs nog een campagnemodus bovenop. En dat zou nog maar een kleine greep zijn uit de ideeën grabbelton die heeft bij zichzelf heeft aangesproken. Het zou me dan ook niet verbazen als er binnenkort een uitbreiding wordt aangekondigd, een gegeven dat ik met veel genoegen tegemoet zie. 

Flamme Rouge laat zich ook lekker pimpen. Aangepaste rennertjes, volgwagens, publiek en andere randanimatie kunt u zonder problemen integreren. Hou het wel op schaal 1/62 of daaromtrent. Laat u even gaan op eBay of zoek naar jeugdherinneringen op zolder en u legt een waar juweeltje op tafel. Hou het wel bij maximaal 8 rennertjes, anders raakt het spel uit balans.

U zit liever lekker warm in de bezemwagen want:

Flamme Rouge is geen simulatie, maar een spel. Voor toeters en bellen moet u elders zijn. En die toeters en bellen zijn nu net de dingetjes waar u zo op verlekkerd bent. Het kan voor u niet realistisch genoeg zijn. Dat  daarbij snelheid verliest zal u een zorg zijn.

De meesterknecht en de sprinter zijn, ondanks de verschillende zithouding op de fiets, moeilijk van elkaar te onderscheiden. U gaat zich tijdens de rit niet zelden vergissen. Ook het jongleren met de bewegingskaarten moet met de nodige zorg gebeuren. Ook zij geraken immers makkelijk door elkaar als u niet oplet.

U voelt geen enkele affiniteit voor racespellen.

Dominique

 

Flamme Rouge

Lautapelit.fi (2016)

Asger Harding Granerud

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

30 tot 45 minuten

 

Score op de Plak-o-Meter: 8,854

 

23:27 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flamme rouge |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.