18-06-15

Vakantiebestemming Mordor

Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor

Uren heb ik er gesleten, in Midden-Aarde, en sinds kort zijn er weer enkele bijgekomen.

Grote schuldigen: het aantrekkelijke universum en het dobbelspel 'Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor'.

ik heb al gedobbeld in Midden-Aarde hoor, heel wat  afgedobbeld zelfs. De Hobbit dobbelsaga van Cryptozoic kon mij immers zeer bekoren. 

Maar als u de epische grandeur van Midden-Aarde wil ervaren en u en uw medespelers hebben slechts een kwartiertje, wat dan?

Dan haalt u gewoon 'Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor' uit de kast. Of beter: uw binnenzak. Want dit kan overal mee naartoe.

50 beiderzijds bedrukte landkaartjes, 5 dobbelstenen in zwart, groen, geel, blauw en rood en een erg duidelijk en goed gestructureerd spelregelboekje gaan u, geloof me, doen kirren van genot. voor schrijfgerief moet u wel zelf zorgen.

Op uw landkaartje - u kunt kiezen voor het basisspel op de voorkant of het spel voor gevorderden op de achterkant (gelijk beginnen met de achterkant valt zeer aan te raden) - gaat u proberen zo snel mogelijk van Hobbitstee naar Mordor te geraken. In een meedogenloze race tegen uw collega hobbits én de op uw hielen zittende Nazgûl. Doel: als eerste Mordor bereiken. Dan wint u immers onmiddellijk. Iedereen volgt op zijn kaartje hetzelfde parcours, ook de Nazgûl. Tikken deze lelijkerds Mordor eerder aan dan u kunt u de overwinning op uw harige hobbitbuik schrijven. 

U hebt het al gededuceerd uit de vorige alinea, samen lekker geitenwollensokkig coöperatief bezig zijn is hier ver te zoeken. Het is ieder voor zich en het is zaak u van uw gemeenste hobbitkant te laten zien. 

Reizen doet u al dobbelend, waarbij u na elke worp met de 5 dobbelstenen - u moet blijven dobbelen tot u alle dobbelstenen hebt geselecteerd - er minstens eentje apart moet leggen. Meerdere mag ook, als ze maar een verschillend symbool tonen. Dobbelt u minstens 1 Nazgûl moet die sowieso (mee) opzij. En dat is niet goed, medespeler, tenzij deze dobbelsteen de kleur heeft van een uwer tegenspelers. Dan kunt u uw beste Sauron imitatie even uit de kast halen.

Vooruit komen op het traject doet u door - uiiteraard - ringen te dobbelen. Voor elke gedobbelde ring mag u op het einde van uw beurt een veld vooruit richting Mordor. Orks doen de kracht van de ringen dan weer teniet, tenzij u ze kunt counteren met een wapensymbool. 

Gandalf zorgt ervoor dat de Nazgul onderweg worden opgehouden waardoor u meer tijd krijgt om uw onfortuinlijke taak te volbrengen.

Dobbelt u de Witte Boom van Gondor kunt u ervoor kiezen uw beurt onmiddellijk te beëindigen. Andere, samen met de Witte Boom gedobbelde, symbolen mag u nog selecteren of negeren. Dit symbool vindt u enkel terug op de zwarte, niet spelerskleur gebonden dobbelsteen. 

Inderdaad, de gele, groene, rode en blauwe dobbelsteen kunnen invloed hebben op uw tegenspelers. selecteert u tijdens uw dobbelbeurten immers een Nazgûl symbool in de kleur van een tegenspeler krijgt die op zijn landkaartje met een naar een hogere versnelling schakelende ringgeest te maken. de Nazgûl op de zwarte dobbelsteen en de dobbelsteen van uw eigen kleur komen wel onherroepelijk achter u aan.

Dat dobbelen, herdobbelen, reizen, Nazgûls ontwijken of doorsturen en Sauron imitaties ten berde brengen blijft lekker doorgaan tot een speler Mordor bereikt. Die wint.

Moriaanse diepte

Ondanks het initiële vermoeden dat u met een ondraaglijk licht dobbelspel te maken hebt, een vermoeden dat u hier mogelijk met een wijde boog omheen doet lopen richting een andere queeste, is het toch aangeraden om even pas op de plaats te maken.

U zult dan ontdekken dat achter dit dobbelgeweld een erg interessant en dieper dan gedacht pareltje schuilgaat.

Want welke dobbelsteen of -stenen selecteert u na elke worp. Gaat u voor de Nazgûl die u op uw tegenstanders kunt afsturen? Houdt u een Gandalfje achter de hand om mogelijke Nazgûl op uw eigen kaart te vertragen? En legt u alvast een wapensymbool apart om potentiële orks af te houden? Of gaat u resoluut voor de ring, voor snelheid?

En wat te denken van de speciale eigenschappen van de locaties als u de versie voor gevorderden speelt? In Rivendel mag u bijvoorbeeld gelijke symbolen selecteren, in Moria moet u het even zonder Gandalf stellen (te druk met de Balrog), in Lothlórien tellen uw gedobbelde wapens dubbel, in Rohan mag u elke dobbelworp 1 keer herhalen, in Helms Diepte telt elk ork symbool dubbel (u loopt tegen de muur Saruman op), in Gondor hebben de Nazgûl op de actieve speler geen effect (dank u, Éowyn), in Minas Tirith tellen alle Nazgûl symbolen dan weer enkel voor de actieve speler en in Cirith Ungol tenslotte - de laatste grote hindernis vooraleer u Mordor aandoet - moet u minstens 2 ringen hebben gedobbeld om Shelob te passeren - maar de overwinning is dan wel gelijk de uwe.

Het materiaal is prima - de kaarten zijn echt wel sfeervol getekend - en de spelregels laten geen enkele vraag open. Dat u dit zelfs zonder tafel(tje) kunt spelen is ook een erg groot pluspunt, vooral voor de globetrotters onder ons.

Bent u nog niet op reis vertrokken, dobbelt u graag, neemt u graag moeilijke beslissingen, houdt u van risico's en ziet u er niet tegenop het geluk uit te dagen (met alle gevolgen van dien), hebt u niet veel goudstukken in kas en bent u graag betrokken partij in de beurt van anderen? Kijk hier dan eens naar. U gaat aangenaam verrast zijn.

7,61 op de Plak-o-Meter.

Dominique

 

Der Herr der Ringe: Die Reise nach Mordor

Kosmos (2015)

Michael Rieneck

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

20 minuten

 

15-06-15

The Games of Summer

Enkele minuten geleden, toen ik volgeladen met winkelwaar mijn trouwe vierwieler parkeerde, schalde 'The Boys of Summer' van Don Henley uit de luidsprekers.

Ik moest gelijk aan dat evenement in Gent denken: Zomerspel. Een evenement waarbij ik me tijdens de perfect georkestreerde, bijna eindeloze aftelling naar het nulpunt stilaan begon af te vragen alwaar de spellen bleven.

Gelukkig werd deze vraag op 9 juni eindelijk beantwoord. U kunt op uw beide oren slapen medespeler, u kunt spelen op Zomerspel. Indien u, net zoals ik, vreesde dat u enkel en alleen ballonplooiers, acrobaten, goochelaars, fotografen, improvisatie-acteurs, interviewers, piratenfilms,   barbecues, cocktailbereidingen, speeltuinkinderen,  voedselstalletjes, springkastelen, knutselactiviteiten, grime voor gevorderderden, quizmasters, poëzie en VIP-genodigden - wat haat ik dat woord - zou te zien krijgen kan ik u geruststellen.  

Allen daarheen dus, op zaterdag 20 en zondag 21 juni. Meerbepaald naar de Eskimofabriek aan de Wiedauwkaai 25 in Gent. De deuren gaan open om 10u. Wanneer u ze weer achter u sluit moet u voor uzelf uitmaken.

Meer info vindt u op www.zomerspel.be

Deze Boy of Summer zal er ook zijn, on saturday tenminste. Ik raad u dat ook aan want op zondag maakt ene Mr. Enigma zijn opwachting. Ik ken dat heerschap persoonlijk en geloof me, hij is in staat om met een eenvoudige vingerknip alle spellen die zich op dat moment op de 2000 vierkante meter beschikbare speelruimte bevinden zomaar weg te toveren. Zo goed is die man. Zeg niet dat u het niet wist.

Dominique

 

20:20 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zomerspel 2015 |  Facebook |

04-06-15

Rapoleon en Snellington

W1815

U wordt bevangen door de onbedwingbare drang de Slag bij Waterloo nog eens over te doen, maar u hebt slechts een kwartiertje?

Geen nood, W1815 toont u de (snel)weg.

U las het goed, de Slag bij Waterloo in 15 minuten. Soms zelfs minder.

Het spelmateriaal waarmee u dat klaarspeelt bestaat uit een kartonnen slagveld, een rode en een blauwe zeszijdige dobbelsteen, een handvol rode, blauwe, zwarte, witte houten balkjes en blokjes en 14 beiderzijds bedrukte kaarten - 8 voor Napoleon en zijn troepen en 6 voor Wellington en aanhang.

Uw beurt is simpel. U krijgt 1 actie en activeert daarmee, Napoleon of Wellington zijnde, een uwer eenheden. U dobbelt met een zeszijdige dobbelsteen, vergelijkt het resultaat met wat er op de corresponderende kaart van de geactiveerde eenheid staat - hoe hoger u dobbelt hoe beter - en voert dat resultaat uit. Dat kan verliezen opleveren, zowel bij u als bij uw tegenstander, of moreelverlies, of beide. Of extra eenheden, als u de Blücher divisie activeert. U hebt al begrepen dat u goed moet afwegen welke eenheid u wanneer activeert, en welke risico's u daarmee neemt.

Nadat u dit hebt gedaan doet uw tegenstander hetzelfde, rekening houdend met eventuele countermogelijkheden. Bepaalde eenheden kunnen immers, indien ze worden aangevallen, de aanvallende divisie extra zwaar treffen. De 'Grand Battery' bijvoorbeeld, Napoleons kanonnentrots, kan de Orange divisie van Wellington counteren met een +1 op het dobbelresultaat. Wellington denkt dus best even na vooraleer hij deze eenheid bestookt.

De balkjes van de divisies die worden uitgeschakeld worden aan de rand van het spelbord op het slachtofferspoor gelegd. Moreelverlies wordt voor beide partijen bijgehouden op een moreelspoor. Uw troepen vrolijk houden is van cruciaal belang, want hoe lager het moreel, hoe meer kans dat uw troepen eieren voor hun geld kiezen en op de vlucht slaan. U moet immers een 'vluchttest' doen van zodra bepaalde velden op uw slachtofferspoor worden afgedekt. Bij een vluchttest moet u lager dobbelen dan uw moreelwaarde op dat moment. Lukt u dat niet verliest u onmiddellijk. Dat gebeurt ook van zodra uw slachtofferspoor helemaal gevuld is. Geen nood, uw moreel start op 10. U hebt dus wat respijt. Een heel klein beetje respijt, dat zult u al snel merken.

Een door het oplopende slachtofferaantal en het verschijnen van de Pruisen getriggerde tijdsindicator geeft ook nog eens het tijdsverloop van de strijd aan, die naarmate hij stijgt het moreel van beide partijen extra ondermijnt.

Na een kwartiertje bent u klaar, wisselt u van kant, speelt u een tweede sessie en vergelijkt uw behaalde punten met elkaar. Die worden met een interessant telsysteem berekend, rekening houdend met het moreel van beide partijen, het aantal verloren divisies, de resterende cavalerie-eenheden en de verstreken tijd. De speler met de meeste punten wint.

Voetbal is oorlog!

De makers van het fantastische FUBA - een voetbalsimulatie die zijn gelijke niet kent - gaan hier een heel andere toer op, en hoe!

Geen troepenverplaatsingen (tenzij van het slagveld naar het slachtofferspoor), geen ingewikkelde manoeuvres, geen eindeloos opzoekwerk in de regels, een quasi onbestaande opzettijd en tonnen speelplezier zijn de belangrijkste kenmerken van dit heerlijke conflict. Kenmerken die diametraal staan ten opzichte van klassieke conflictsimulaties.

Met weinig spelmateriaal wordt hier een zeer leuke en historisch ook nog eens juiste weerslag gegeven van wat er op 18 juni 1815 bij Waterloo gebeurde.

Napoleons kanonnen die zich vastrijden in de modder, Hougoumont dat wordt veroverd op de Engelsen-geallieerden, divisies die in egelstelling gaan en daardoor in hun verdere acties worden gehinderd, aanvallen van Pruisische Blücher eenheden die door een briljante tegenaanval van de Guard divisie worden geneutraliseerd, de strijd om La Haye Sainte, De Lobau divisie die met ware doodsverachting de Pruisen van Blücher op afstand probeert te houden, het verlies van extra moreel door het wegvallen van hele divisies, de verovering van Plancenoit door de Pruisen, het zit er allemaal in. En nog veel meer.

En dat allemaal in een - intens is hier meer dan ooit een understatement - kwartiertje.

Napoleon en Wellington zelf komen uiteraard ook in actie, al kan u deze heerschappen slechts 1 keer in het spel activeren. Goed afwegen wanneer u hun interessante tactische en strategische vaardigheden gebruikt kan de sleutel zijn naar eeuwige roem.

Het zou mij niet verbazen indien dit eenvoudige, briljante en elegante spelsysteem niet door andere conflictspellen zou worden overgenomen. Dit systeem kan immers zomaar op elke historische of fictieve veldslag worden geënt. Ik kan bijna niet wachten. 

Het spelmateriaal is erg basaal: een kartonnen spelbord, een handvol houten spelonderdelen, 14 kaarten, een stevig regelwerk en een grote ziplock zak waar alles wonderwel in past. De kaarten zijn zeer sfeervol en mooi geïllustreerd. Het verdient aanbeveling ze te sleeven - ze worden immers geregeld omgedraaid tijdens het spelen - maar ze passen net niet in een standaard jasje. U moet dus met een groter formaat en een schaar aan de slag. Maar verder geen gezeur. Het worden verwaarloosbare kleinigheden van zodra u ze met het speelplezier als tegengewicht op de balans legt.

Opvallend is ook dat W1815, in tegenstelling tot het opgegeven spelersaantal van 2, ook solo heel erg lekker speelt. 

Hebt een zwak voor historische spelsimulaties  maar bent u van het 'drukdruk' type? Hier is uw kans.

U gaat echt niet weten wat u overkomt.

8,35 op de Plak-o-Meter

Dominique

 

W1815

U&P Games (2015)

Hannu Uusitalo

2 spelers vanaf 14 jaar

15 tot 20 minuten

 

22:00 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: w1815 |  Facebook |

01-06-15

Fronteintjes

Sylvion

Vandaag op Knack.be: vijf dingen die u meteen gelukkiger maken.

Als daar zijn:

Naar uw lievelingsmuziek luisteren.

Vijf minuten langer doorbrengen met iemand die u dierbaar is.

Buitenshuis gaan.

Iemand anders helpen.

Een nieuwe ervaring beleven.

Deze wetenswaardigheden zijn ontsproten aan het ongetwijfeld erg indrukwekkende en goedbetaalde brein van Paul Dolan, docent aan de London School of Economics.

Na intensief onderzoek van ondergetekende gedurende de voorbije twee weken moet ik echter stellen dat de heer Dolan het helemaal bij het verkeerde eind heeft. Er zijn er namelijk zes.

Het zesde ding is het volgende:

Een solosessie Sylvion spelen.

Het zit zo. De overheerlijke groene long van het Oniverse, waaruit alle leven ontspringt, wordt acuut bedreigd. Door 'De Verwoester' meerbepaald, een vuurdemon van de ergste soort. Die is er enkel en alleen op gebrand het woud met volledige inhoud te vernietigen. Daarvoor gebruikt hij vuurgeesten die hij als een verwoestend en vooral erg warm leger de wijde natuur instuurt. Deze vuurgeesten rukken in de rechtst mogelijke lijn op naar de Sylvion, de kern van het woud. Gaat die in de fik is het uit met de groene pret.

U, bewoner en behoeder van het woud, zou echter uw eigenste heldhaftige zelve niet zijn als u daar geen stokje voor zou steken.

Uw specialiteit en tegelijkertijd uw verdedigingsarsenaal: fonteinaanleg, boomplantacties en een klein legertje bosdieren - neem vooral dit laatste met een grote korrel zeezout (zie verder).

Vanuit vier stapels kaarten marcheren de vuurgeesten onherroepelijk richting Sylvion, over een 4x4 raster en elk met een sterkte van 1 tot 4. Aan de rand van dat raster, 12 groene kaarten die de laatste barrière vormen. Lekker groen aan de ene kant - daarmee start u - knalrood en vooral dood aan de andere.

U kunt de opmars van de vuurgeesten stuiten door het verdedigingsarsenaal van hierboven in te zetten, lees: u speelt vanuit uw verdedigingsstapel kaarten uit. Fonteintjes en bomen plaatst u strategisch in het 4x4 raster, de dieren zet u in om speciale acties te doen waarna ze naar uw aflegstapel verdwijnen.

Met fonteinen - sterkte 1 tot 4 -  kunt u de vuurgeesten bestrijden. Als ze gelijk of sterker zijn tenminste. Zijn ze zwakker gaan ze sissend ten onder als ze door een vuurgeest worden gepasseerd.

Bomen hebt u nodig om uw woud heel te houden, maar u ziet hier wel gelijk met een probleem. Ze hebben immers geen weerstand. Een vuurgeestje met sterkte 1 legt elke boom, hoe groot ook, onmiddellijk in de as. Wat uw bomen dan weer wel hebben is levenskracht, 1 tot 4. En die hebt u op het einde van het spel nodig om uw randvelden weer groen te krijgen. U moet dus goed opletten waar u uw aanplantacties uitvoert.

Ook de fauna van uw groene long komt u te hulp. Met olifanten verjaagt u vuurgeesten van het slagveld, egels vernietigen onmiddellijk een verwoestingskaart van zodra die opduikt - verwoestingskaarten zijn kaarten die de vuurgeesten oppompen - uilen laten u toe extra kaarten te trekken tijdens uw beurt, herten herstellen de randkaarten (u mag ze weer van rood naar groen draaien), duiven gaan met de bovenste kaarten van de verwoestingsstapels aan de haal, eekhoorns geven u een inkijk op wat er zoal komen gaat, vissen helpen u andere kaarten makkelijker uit te spelen en met walvissen - u leest het goed: walvissen - kunt u vuurgeesten drie velden in gelijk welke richting verplaatsen.

Uiteraard zitten de vuurgeesten ook niet stil. Zij krijgen de steun van verwoestingskaarten die hen krachtiger maken, windkaarten die hen extra snel verplaatsen, droogtekaarten die rechtstreeks ingrijpen op uw handkaarten en demobilisatiekaarten die kaarten uit uw aflegstapel uit het spel halen. Dat zijn niet zo'n leuke dingen voor uw groene vingertjes.

Een beurt - u begint met een starthand van 8 en trekt elke ronde 3 kaarten bij (veel te weinig zoals u al snel zult merken) - volgt steeds hetzelfde stramien. De bovenste kaarten van de verwoestingsstapels worden opgedekt en uitgevoerd, de vuurgeesten bewegen zich onherroepelijk richting overkant, al dan niet de confrontatie met fonteinen en bomen aangaand, u trekt kaarten bij op hand en speelt die vervolgens zo efficiënt mogelijk uit.

Na de verplaatsing van de vuurgeesten moet u altijd even nagaan of u niet in het stof, of beter as, hebt gebeten. Elke vuurgeest die de oversteek naar het randveld maakt verplicht u immers een aantal randkaarten gelijk aan de sterkte van de vuurgeest naar de rode zijde te draaien. Toont uw volledige rand op eender welk moment dieprood verliest u onmiddellijk.

Houdt u het vol tot de laatste verwoestingskaarten worden getrokken volgt er nog een laatste massale aanval van de vuurgeesten, die dan allemaal tegelijk en in één keer proberen door te stoten naar het randveld. Daarna wordt duidelijk of uw aanplantacties hun nut hebben bewezen. Elke boom die de aanval heeft overleeft draagt immers zijn levenskracht over op de randkaarten, wat wil zeggen dat u per levenspunt een randkaart van rood naar groen mag draaien. Hebben alle randkaarten een groene kleur wint u. In elk ander geval delft u het onderspit. Dit laatste is schering en inslag, dus blijven proberen.

Groenieten geblazen!

Sylvion, beste medespeler, is solo genieten van begin tot einde. In de Oniverse reeks, die verder bestaat uit Onirim en Urbion, steekt Sylvion er met tak en kruin bovenuit.

U wordt hier immers voor een uitdaging geplaatst om duimen en vingers bij af te likken. Een uitdaging die de term kaartmanagement een geheel nieuwe dimensie geeft.

En dan heb ik het nog niet gehad over het unieke drafsysteem waarmee u voor u uw opdracht aanvat uw verdedigingsdeck moet samenstellen. Een spel in het spel als het ware. In deze draftfase worden erg leuke dingen gedaan met randkaarten, verdedigingskaarten en vooral keuzestress.

Ik heb het ook niet gehad over het feit dat aan de kaarten die u wil uitspelen een prijskaartje hangt: andere kaarten namelijk. Als notoir San Juan liefhebber kan ik dit zeer appreciëren.

Wat ik hierboven ook nog niet heb aangesneden is het feit dat u ook nog eens met twee uitbreidingen aan de slag kunt, de uitmuntende verwezenlijkingen en de verraadkaarten (ook lieftallige eekhoorntjes durven u al eens een mes in de rug steken) en de elementen, waarin u de strijd moet aanbinden met steenregens, tornado's, zuurmeren en geisers (al kunt u deze laatste, mits goede timing, ook in uw voordeel gebruiken). En als u al helemaal masochistisch bent aangelegd kunt u ook de verwoestingspion in het spel integreren, een bijtgraag en zeer explosief ettertje dat een ware ravage op het slagveld aanricht. Als u niet oplet.

Over het spelmateriaal niks dan goeds. U moet wel in zijn voor het artwork dat hier wordt geëtaleerd, maar het speelplezier zal eender welke visuele hindernis al snel naar de vergetelheid katapulteren. Een mooie doos met groene vilten inlay krijgt u hier trouwens aangeboden, mooi afgedekt met uitklapbare vuurmuren en een bosrand. Sleeven kunt u vergeten, u krijgt de kaarten dan niet meer opgeborgen.

U kunt ook voor een duo sessie gaan, maar die is eigenlijk alleen aan te raden als u de helft van een koppel bent dat al jaren niet meer met elkaar spreekt of als u uw partner eindelijk eens voor enkele minuten stil wil krijgen. U deelt dan uw verdedigingsdeck door twee  en speelt dan afwisselend ofwel kaarten uit of u betaalt voor wat uw medespeler uitspeelt. Maar zozo, als u het mij vraagt.

Wilt u gààn voor het bos, zoekt u een unieke speelse solo-ervaring, houdt u van uitdagende kaartspellen en hebt u er niks op tegen dat uw buren u op zekere dag al juichend door de tuin zien rennen met een geïmproviseerd gewei op uw knikker, sla dan gerust toe.

7,97 op de Plak-o-Meter.

Dominique

 

Sylvion

Z-Man Games (2015)

Shadi Torbey

1 tot 2 spelers vanaf 14 jaar

30 minuten

 

 

19:19 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sylvion |  Facebook |