20-03-15

Homerun!

Homeland: The Game

Carrie Mathison. Wat een vrouw! Intelligent, knap, gedreven, vasthoudend, vindingrijk, moedig en vol energie. Die bipolaire stoornis en dat altijd te laat komen op afspraken laten we even buiten beschouwing. 

Professioneel is ze ook al de natte droom van menig mannelijke, lesbische en biseksuele bewonderaar. C.I.A. analiste, uiterst bedreven in het in kaart brengen van terroristische cellen en dus het voorkomen van aanslagen. En naar verluidt kust ze ook niet onaardig.

Om maar te zeggen dat Homeland, de serie waarin ze opdraaft, alleen voor haar al de moeite is om naar te kijken.

Het bordspel - eerder een kaartspel - probeert de spanning, de paranoia en de intriges uit de serie naar bordkarton te vertalen.

Een quasi onmogelijke opdracht, maar het spel slaagt er wonderwel in. Meer zelfs, Homeland: The Game is het beste dat momenteel in het semi-coöperatief segment - inclusief verrader - op de markt te krijgen is.

Ga nu gerust even liggen.

Want Homeland: The Game is beter dan Dead of Winter: A Crossroads Game, toch een referentie wat coöperatef verraderlijk spelen aangaat.

hoe komt dat?

Wel, Homeland is speltechnisch nogal extreem rechttoe, rechtaan. Op til zijnde terroristische aanslagen verijdelen - of niet (helemaal) als u de mol of de politieke opportunist bent -, meer is het eigenlijk niet. Homeland ontdoet een gekend spelsysteem - denk vooral aan Battlestar Galactica - van alle franjes en houdt enkel de essentie over. Mij is altijd geleerd dat de essentie het enige is waar het in het leven om gaat.

Als u zich aan deze lekkernij zet neemt u een van deze drie rollen aan: 

Als C.I.A. - agent neemt u de leiding over lopende zaken van (inter)nationaal belang. U hebt weet van terroristische plannen, maar u weet niet alles. Uw taak: voorkomen dat de plannen worden uitgevoerd. Dat zorgt voor respect binnen de organisatie. Misschien zit er zelfs een mooie promotie in.

Wil u dit spel winnen als loyale C.I.A.-agent hebt u reputatie(fiches) en medestanders nodig.

Als politiek opportunist hebt u er ook alle belang bij dat aanslagen worden verijdeld, maar als er af en toe eentje door de mazen van het net glipt is dat ook mooi meegenomen. Dat zorgt immers voor koren op uw politieke molen, waarop veiligheid uw stokpaardje is. Dat uw enige doel is om op datzelfde stokpaardje naar een comfortabel pluchen zitje in het Amerikaans congres te rijden zegt u er gemakshalve niet bij.

Wil u dit spel winnen als politiek opportunist hebt u politieke fiches en medestanders nodig.

Als infiltrant binnen de C.I.A. hebt u slechts één doel. Uw door- en doorslechte medebroeders subtiel steunen en het faciliteren van hun taak.

Wil u dit spel winnen als mol hebt u terroristenfiches op het terroristen voortgang-spoor nodig.

Op til zijnde terroristische activiteiten verschijnen elke ronde op het spelbord onder de vorm van een stapeltje kaarten, samengesteld uit een willekeurige plotkaart, een willekeurige organisatie kaart en een willekeurige intel kaart. Dat spelbord bestaat uit een raster waarop elke dreiging, afhankelijk van het dreigingsniveau, wordt geplaatst. De intel(getal)kaarten - blauw voor de C.I.A., rood voor de terroristen en geel voor de speciale gebeurtenissen wanneer ze worden onthuld - gaan uiteindelijk bepalen of de dreiging wordt geneutraliseerd of niet.

Tijdens hun beurt gaan spelers zichzelf aan het hoofd van een zaak zetten, agenten en soldaten recruteren, intelkaarten (blauw, rood of geel) aan dreigingen toewijzen, met agenten en soldaten plotkaarten en intelkaarten onderzoeken, drone-aanvallen uitvoeren en gespecialiseerd personeel inhuren en eventueel activeren.

Wanneer een dreiging acuut wordt - elke dreiging schuift elke ronde een veld omhoog richting ontknoping - volgt een analyse waarin de intelkaarten en agenten die eraan werden toegewezen worden geschud en geëvalueerd, in verhouding tot de complexiteit en de gesofistikeerdheid van de missie (rood voor de terroristen, blauw voor de C.I.A., geel initieert gebeurtenissen). 

Rood wint als het eindtotaal gelijk of hoger is dan dat van de C.I.A, blauw wint als het eindtotaal hoger is dan dat van de terroristen. De winnaar krijgt op basis van de impact fiches toegewezen op het corresponderdende voortgang-spoor en als de C.I.A wint worden eventuele extra voordelen toegekend (voor alle spelers of alleen voor de missieleider).

Het spel eindigt van zodra het terroristen voortgang-spoor of dat van de C.I.A. volledig met fiches gevuld is. is dat het geval voor de terroristen wint de mol onmiddellijk

Wint de C.I.A. is de klus nog niet meteen geklaard. Er volgt eerst nog een beschuldigingsfase waarin elke speler de kans krijgt een andere speler als mol aan te duiden. Wordt de mol ontmaskerd verliest hij of zij sowieso en krijgen de spelers die hem ontmaskerden 6 punten. Verkeerde beschuldigingen leveren 3 strafpunten op. Afhankelijk van de geheime rol van de speler worden er dan overwinningspunten toegewezen. De loyale C.I.A. agenten krijgen 1 punt voor elke reputatiefiche in hun bezit, aangevuld met de punten van hun ingehuurde karakters. De politieke opportunisten krijgen 1 punt per politieke fiche, aangevuld met de punten van hun ingehuurde karakters,.

Blijft de mol in de beschuldigingssfase buiten schot krijgt hij 2 punten per terroristenfiche op het terroristen voortgang-spoor. 

Wie de meeste punten heeft verzameld wint. 

Subtiel met een grote S

Homeland: The Game, medepeler, is makkelijk te spelen maar moeilijk te winnen. Afhankelijk van de rol die u werd toebedeeld moet u een overwiningsvoorwaarde nastreven zonder u teveel bloot te geven. Dat betekent dat elke actie grondig moet worden overwogen en dat u te allen tijde rekening moet houden met de consequenties. Als terrorist wil u natuurlijk zo snel mogelijk dat voortgang-spoor zien vol te krijgen want dan veegt u gelijk de vloer aan met uw tegenstanders. Als loyale C.I.A. agent hebt u wel andere katten te geselen, die van de terroristen meerbepaald. Als politiek opportunist bent u vlees noch vis en moet u echt wel helemaal de schemerzone in wat - ik spreek uit ervaring - bij momenten erg lekker kan aanvoelen.

Het spel zit vol heerlijke subtiliteiten. Mistgordijnen optrekken strekt zeer tot aanbeveling maar is het ook niet handig uw medestander(s) te kennen? Neem ik het risico om in de beschuldigingsfase op de  verkeerde te stemmen, met puntenverlies tot gevolg? Zet ik een drone-aanval in en zo ja, tegen welke dreiging? Welke dreiging levert mij bij neutralisatie het meeste op? Welke dossiers wil ik coördineren? Welke speciale karakters kies ik als ik ze mag selecteren? Ga ik dan voor de punten of is hun speciale eigenschap mij meer waard? Wanneer activeer ik mijn speciale karakers en welke, en welke bescherm ik met soldaten tegen aanvallen van andere spelers? Welke fiches ruil ik in als ik speciale karakters inhuur en geef ik daarmee niet teveel info prijs? Hoe omgaan met een 'exposure' probleem en kan ik mijn openliggende kaarten ook niet in mijn voordeel gebruiken? Wie wordt het meest getroffen bij een dreiging die ten uitvoer wordt gebracht? Welke dossiers ga ik extra onderzoeken en is daarbij de plot of de samenstelling van de intelkaarten het belangrijkst? Dit zijn slechts enkele afwegingen die u moet maken in dit spel.

Kickt u op semi-coöperatieve spellen met een potentiële verrader, trekt u graag mistgordijnen op, houdt u van asymetrische overwinningsvoorwaarden, kunt u goed geheimen bewaren, geniet u van spelbeurten waarin elke actie die u doet door uw medespelers op een minuscuul weegschaaltje wordt afgewogen, praat u graag en veel en vooral naast de kwestie, houdt u van spannende aflopen en zou u Carrie Mathison graag eens in close-up bekijken? Onmiddellijk toeslaan.

Van de serie hoeft u trouwens geen enkele seconde gezien te hebben. U gaat hier gegarandeerd van genieten.

8,6 op de Plak-o-Meter

Dominique

 

Homeland: The Game

Gale Force 9 (2015) 

Aaron Dill / John Kovaleski / Sean Sweigart

3 tot 6 spelers vanaf 14 jaar

90 minuten

 

12:03 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homeland |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.