13-07-14

Spiel 2014: een vooruitblik (deel 6)

Athlas: Duel for Divinity (Golden Egg Games)

In ‘Athlas: Duel for Divinity’, een bord- en kaartspel voor 2 spelers, bent u niet minder dan een jonge god. Verbazingwekkend: u bent blijkbaar niet goddelijk genoeg om wetenschap te hebben van wat er zoal in de wereld om u heen gebeurt.

U bezit echter wel voldoende godsdeeltjes om tijd en ruimte naar uw hand te zetten, wat erg handig is om de zeven buitenwerelden van Athlas te exploreren. Dat exploreren is een volwassenheidstest waarbij u de geheimen van uw voorvaderlijke goden moet ontsluieren, geheimen die u op hun beurt weer kunt gebruiken als opstapje naar de poort naar Athlas. Die opent zich immers vanzelf als u voldoende kracht hebt opgebouwd en twee van drie heilige relieken hebt verzameld. Dan, en pas dan hebt u uw goddelijke volwassenheid bereikt.

Dat je op een bepaald moment gewoon tegen iemand kunt zeggen: “Jongen, je bent volwassen” is bij de oudere goden blijkbaar nooit opgekomen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Mage Wars: u keek er zo naar uit, wou er zó erg veel van houden en werd zó teleurgesteld. Te lang, te traag, teveel, te moeilijk. ‘Athlas: Duel for Divinity’, dat weet u wel zeker, wordt uw nieuwe grote liefde. Veel korter, sneller, overzichtelijker, makkelijker en zeker zo mooi.

Unieke eenheden creëren, met specifieke vaardigheden en in het bezit van krachtige toverspreuken en artefacten, het is al lang uw natte droom.

Men garandeert u een eindeloze herspeelbaarheid door het moduleerbare spelbord en de niet te tellen kaartcombinaties.

170 kaarten. Yummy!

Het artwork is goddelijk. U hoeft dit helemaal niet te spelen, u kan er gewoon uren naar zitten kijken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Golden Egg Games voorbij want:

Die voorbereidingsfase, waarbij u uw eenheden samenstelt en vervolgens de kans moet geven aan uw tegenstander deze te evalueren en eventueel bij te sturen, schrikt u af. U hebt het gevoel dat dit de festiviteiten onnodig zal vertragen, zeker als u met herr grübler aan tafel zit.

Uiteindelijk is dit een ordinair oorlogsspel, met extra toeters en bellen. U hebt het niet zo voor conflictspellen.

Er staat nogal veel tekst op de kaarten, wat u doet vrezen voor aanzienlijke leespauzes tijdens het spelen.

‘Athlas: Duel for Divinity’ is ook een race. Het gevoel aan een snelheidswedstrijd bezig te zijn wordt echter helemaal teniet gedaan door de hoger vernoemde vertragingsaspecten, waardoor u eerder het gevoel hebt in de processie van Echternach te zitten. Dat u tegenwoordig in die processie geen drie stappen vooruit en twee achteruit meer moet doen, maar vrolijk afwisselend op de linker- en rechtervoet, en aan elkaar vastgemaakt met witte zakdoekjes, richting abdij van Echternach mag huppelen trekt u echt niet over de streep.

Dominique

13:57 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: athlas: duel for divinity |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.