29-06-14

Slechte kaarten..

Solospellen met een variant voor meer spelers, men komt ze niet vaak tegen.

De heer Cthulhu loopt dan weer dagelijks honderden huiskamers plat, steeds weer proberend de aarde en al haar bewoners naar zijn doorslechte hand (tentakel) te zetten.

Krijgt u maar niet genoeg van het vechten tegen zijne slechtheid maar hebt u moeite een team bij elkaar te krijgen, ligt hier uw kans.

Met ‘The Cards of Cthulhu’.

In dit solospel - u kunt semi- en volcoöperatief  tot z’n vieren, maar de soloversie is beter - gaat u voor uw zoveelste confrontatie met de georganiseerde slechtheid.

De arena: vier borden (voor zijne slechte hoogheden Arwassa, Chaugnar Faugn, Yog-Sothoth en Cthulhu himself).

De protagonisten in de arena: de volgelingen van het hoger genoemde schorem, uzelf en enkele levensmoeë helpers.

Uw hulpmiddelen: 10 gouden munten (ervaringspunten), 2 gezondheidsdobbelstenen, 4 krachtdobbelstenen, 1 lichaamsdobbelsteen, een aantal magische artefacten waar u tijdens het spelen nog moet zien aan te komen en - hopelijk voor de mensheid - een mentale weerbaarheid waartegen de gemiddelde mens ’u’ zegt.

Uw belangrijkste activiteit in dit spel is kaarten trekken, minstens 4 per beurt. Voor elke ongesloten toegangspoort naar onze wereld trekt u er eentje extra. Volgelingen en hun bazen - die komen slapend onze wereld in - worden op hun corresponderend bord gelegd. Helpers en artefacten - dat kunnen ook vervloekingen zijn - legt u even apart. Die kunt u op het einde van uw beurt aanwerven of aankopen met ervaringspunten. Als het om vervloekingen gaat moet u die gewoon ondergaan, niks aan te doen.

U hebt aanvankelijk het geluk nog enigszins aan uw zijde. De grootste gruwelen komen immers al slapend de wereld in. Maar vanaf het moment dat er 2, 3 of 4 volgelingen aanwezig zijn starten die een duivels ritueel waarmee hun bazen worden gewekt.

Volgelingen en opperbazen moet u bestrijden. Dat doet u met uw 2 levensdobbelstenen en uw lichaamsdobbelsteen. U kunt dit voorraadje van 3 nog aanvullen met 4 krachtdobbelstenen, die u op het einde van uw beurt weer moet inleveren. U koopt die met ervaringspunten. De lichaamsdobbelsteen is een gevaarlijke. Als u hiermee een 1 dobbelt - u bent verplicht hem tijdens elk gevecht te gebruiken - verliest u immers een levensdobbelsteen, en dus slagkracht. En, veel erger, mogelijk ook het spel.

Dobbelt u minstens evenveel als de levenssterkte van de slechteriken zijn ze uitgeschakeld en meteen ook uit het spel. De opperbazen vragen wat meer moeite, daar moet u combo’s voor dobbelen. Deze sujetten gaan ook niet braafjes in een hoekje op uw aanval zitten wachten. Als ze enigszins kunnen zullen ze zelf toeslaan.

Uw ervaringsmunten, die u tijdens gevechten ook kunt verliezen, gebruikt u om artefacten aan te kopen, helpers in te huren en te vorkomen dat u helemaal gek wordt (dan is het immers ook onmiddellijk solo game over). Zoals eerder aangegeven kunt u er voor elk gevecht ook extra gevechtsdobbelstenen mee kopen. Dat scheelt, zo heb ik zelf meerdere malen ondervonden.

En u moet vechten, want u moet ervoor zorgen er dat op het einde van het spel, als de trekstapel is leeg gespeeld, op elk bord minder dan 5 volgelingen liggen en geen ontwaakte opperbazen. U kunt ook vroeger het loodje leggen, als u geen geen gezondheidsdobbelsteen meer in voorraad hebt of als u niet genoeg ervaringsmunten meer hebt om te voorkomen dat u helemaal gaga wordt.

The Cards of Cthulhu spelen, beste medespeler, is een helse opgave. En dat is niet negatief bedoeld. Elke, echt élke beurt is een heerlijke marteling waarbij al uw speltechnische vaardigheden op de proef worden gesteld. Kaartmanagement, ervaringspunten management, dobbelsteenmanagement, speelbordmanagement, vechtmanagement, emotioneel welzijn management, noem maar op. U moet vol aan de bak.

A pain in the ass vormen de poorten en de vervloekingen waarmee u geconfronteerd wordt. Voor elke open poort moet u immers een extra kaart trekken bij het begin van een beurt en de vervloekingen richten sowieso schade aan, afhankelijk van de soort. Het sluiten van de poorten is dan ook een niet te verwaarlozen activiteit.

Het kiezen van uw personage aan het begin van het spel is uw eerste belangrijke stap naar een mogelijke - hoop er niet teveel op - succesvolle missie. Gaat u voor de bevallige journaliste, die u extra ervaringspunten oplevert als u opperbazen verslaat? Of kiest u de ritualist, waarmee u tijdens uw beurt een volgeling naar een ander spelbord kunt verplaatsen? Of duikt u toch maar de veilige schoot van Onze Lieve Heer in door voor het priesterschap te gaan, waarmee u uw gezondheidsdobbelsteen mag herdobbelen? Leuke dilemma’s.

The Cards of Cthulhu gaf mij de beste solo ervaring die ik dit jaar al heb gehad. U hebt hier meer het gevoel dat u op een (snel) zinkend schip zit dan - ik noem maar iets: S.O.S Titanic. Hondsmoeilijk is het. Elke beurt is belangrijk en u moet elk moment van relatieve rust aanwenden om u voor te bereiden op de onafwendbare dijkbreuk die als een sneltrein op u afdendert.

Wat ook erg voor The Cards of Cthulhu pleit is de korte opzettijd. U zet zich aan tafel en enkele seconden later bent u al volop aan het spelen.

Dat hoort ook, want als het om het redden van de wereld gaat hebt u geen tijd te verliezen.

Dominique

 

The Cards of Cthulhu

DVG (2014)

Ian Richard

1 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

 

11:52 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the cards of cthulhu |  Facebook |

22-06-14

Een Zomerspelse Zaterdag

Vandaag, op Radio 1, interviewde Friedl' Lesage niemand minder dan Jozef Vandenberg, een Nederlandse gewezen poppenspeler waaraan ik erg mooie herinneringen heb.

Ze hadden het over Mannetje Pluim, een van Jozefs lievelingspoppen die hij van z'n vader, vlak voor z'n dood, had gekregen.

Om 13u47 zei Jozef dit: "Jozef, zei mijn vader, hier is Mannetje Pluim. Die is voor jou. Je mag hem nooit vergeten. Die moet je altijd bewaren. Als je vergeet, jongen, dat je klein bent geweest dan word je later onherroepelijk een vervelend groot mens."

Hou deze uitspraak in het achterhoofd tijdens het lezen van mijn volgende bijdrage. Neem hem ook maar mee in uw verdere leven.

Hij gaat immers, in essentie, over ons.

Spelers. En het kind in ons.

Zomerspel

Op een zomerse Zaterdag afzakken naar het stadscentrum van Gent om quasi de hele dag spellen spelend binnen te zitten, gezellige terrasjes en korte rokjes binnen handbereik.

Het is niet evident.

Maae achteraf bekeken, medespeler, was het dat wél.

Want dit moet een van de uniekste spellenhappenings zijn die ik ooit heb meegemaakt.

Dat kwam door de locatie, een oud en gezellig theatercomplex in hartje Gent. Theater Tinnenpot. In 5 thematisch ingerichte theaterzalen én een centrale patio, waar u prototypes en ontleende spellen mocht aansnijden, kon u uw spellenhart naar hartenlust ophalen.

Maar het kwam ook door de aangename, gemoedelijke sfeer en de lieve, behulpzame medewerkers die er alles aan deden om elke bezoeker de dag van zijn leven te bezorgen.

Ze slaagden met grote onderscheiding.

Gespeeld:

Slakkenrace (protoype)

Een eenvoudig, maar verrassend leuk racespelletje waarbij u inzet op een slak in de hoop daar uiteindelijk punten mee te verdienen bij de eindtelling. Leuk: de Roborally-achtige planfase met wed- en bewegingskaarten, waarbij u zowel met het voortstuwen van de slakken als met het inzetten van muntjes moet rekening houden. U kunt een slak alleen voortbewegen of erop wedden, niet beide. Dat zorgt voor erg interessante, en moeilijke, afwegingen. Ook leuk: uw persoonlijke en geheime favoriet, die u bij spelaanvang willekeurig krijgt toegewezen.

Cover me (prototype)

Een kaartspel over modebladen en de trends die ze propageren. Tijdens uw beurt speelt u gedekt een kaart uit waarop modellen staan afgebeeld. Met hun typische mooiemeisjeskenmerken: haarkleur, haarlengte en kledingkleur. Op het einde van een ronde - winter, lente, zomer herfst - wordt geëvalueerd welke kenmerken het meest vertegenwoordigd zijn, want zij bepalen de trend in modeland. Hebt u een kaart uitgespeeld waarop al die kenmerken voorkomen scoort u punten, waarna u een kaart mag trekken van de open uitlage. Scoort u niet mag u als compensatie een kaart trekken van de stapel die u mee de toekomstige trends doet bepalen. Een van de kaarten die niet worden gescoord zal ook mee de trends bepalen voor het volgende seizoen.

Erg interessant, uitdagend en een echte eyecatcher.

Sharks with Lasers ((prototype)

U bent een geheim agent in een duikerspak die opereert vanop een boot die voor een niet nader genoemde kustlijn ligt. U hebt een missie en die bestaat uit het infiltreren van een organisatie waarvan het hoofdkwartier zich bevindt op het nabijgelegen eiland. Klein probleem: u moet het water in en in dat water botst u op van lasers voorziene haaien, onder andere een witte. U begrijpt dat de stelling ‘de korste afstand tussen twee punten is een rechte’ hier niet van toepassing is.

Tijdens uw beurt speelt u actiekaarten uit waarmee u zowel uzelf als de haaien kunt activeren. U kunt bewegen, draaien, schieten, een schild activeren en meer van dat fraais. Als u de haaien activeert doet u dat meestal om uw medezwemmers dwars te zitten.

Opvallend spannend: de activatie van de haaien. Dat staat synoniem voor: ‘overleef ik het of niet’.

Ik overleefde niet alleen, ik won.

Een leuk spel met prachtig materiaal - de 3D printer is over enkele jaren niet meer uit de spellenwereld weg te denken, let maar op - en nagelbijtende spanning.

Pagode (White Goblin Games)

In Pagode bouwt u de titel middels vijf openliggende kleurenkaarten en twee handkaarten. U scoort voor elke pilaar en elke verdieping - hoogte maximum 5 - die u daarop legt. Slaagt u  erin het dak te leggen en af te werken levert dat u een aardige bonus op. Welke verdieping u legt wordt bepaald door de kleuren van de pilaren en de onderliggende verdieping.

Op een klein tableautje houdt u bij welke extra acties u kunt doen van zodra u een verdieping in een gelijkaardige kleur hebt gebouwd. Deze acties, op het juiste moment ingezet, bepalen mee winst of verlies.

Van zodra er drie pagodes zijn afgbouwd en elke speler zijn beurt heeft afgewerkt kunt u onmiddellijk op het scorespoor zien of u gewonnen hebt of niet.

Ik verloor.

Een ontspannend, niet al te taxerend, spel in een mooie en taalonafhankelijke uitvoering.

Jupiter Rescue (Twilight Creations)

Toch maar zelf meegenomen voor het geval we niet meer aan een tafel konden aanschuiven. Een bespreking van dit erg leuke coöperatieve spel vindt u elders op deze weblog.

Slechts 17 van de 28 kolonisten gered in - het plaatst ons verlies in een erg juiste context - een moeilijk te hanteren setting. Ik heb nog in geen enkel spel zo’n tsunami van slechteriken mogen aanschouwen.

Ik heb ook veel gepraat, en gelachen, op Zomerspel. Meer gepraat en gelachen dan gespeeld. Ik heb er geen moment spijt van.

Want Zomerspel - nu volgt het mooiste compliment dat ik de organisatie kan geven - gaf mij en mijn mede Zomerspelgangers het gevoel dat de spellenwereld één grote familie is.

Er waren dit weekend twee manifestaties in de Benelux die er echt toe deden: het Best Kept Secrets Festival in het Nederlandse Hilvarenbeek en Zomerspel in Gent. Het eerste evenement is de status van best bewaarde geheim al lang ontstegen, Zomerspel staat hetzelfde lot te wachten. Ik zou er volgend jaar vroeg bij zijn als ik u was.

Dominique

 

23:36 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zomerspel |  Facebook |

19-06-14

Ik herhaal: dit is geen oefening!

In Jupiter Rescue, een coöperatief spel voor 2 tot 7 spelers, bent u een onderhoudsrobot, werkzaam op een kleine planetaire kolonie. Die kolonie wordt tijdens het ontbijt plots overlopen door een bende irritante, en vooral hongerige, aliens. U had het nooit diep in uw ramgeheugen durven vermoeden, maar u zou hier op heel korte tijd wel eens van onderhoudsrobot tot heldrobot kunnen evolueren. Als u erin slaagt de bewoners van de kolonie naar veiliger oorden te brengen tenminste. Daartoe beschikt u, buiten uw voor onderhoudstaken geprogrammeerde eigenste zelve, over een evacuatiepod en een aantal supergesofisticeerde vaardigheden en hulpmiddelen. En een hopelijk goede wifi verbinding met uw collega robots.

Die evacuatiepod is een mooi en handig ding, maar er kunnen per evacuatievlucht maar een beperkt aantal kolonisten in, meerbepaald 7. En om uw reddingsoperatie te doen slagen moet u minstens 28 kolonisten, en uzelf, redden. Dat, en een acuut gebrek aan tijd, bemoeilijkt uw missie aanzienlijk. Dat zult u al snel ondervinden.

Van zodra u met uw collega robots de reddingswerken in de kolonie aanvat, bij spelaanvang willekeurig samengesteld uit 19 zeszijdige tegels, hebt u in een nanoseconde al door dat het goed fout zit. De kolonisten lopen, door paniek overmand, kriskras door elkaar en zijn absoluut niet vatbaar voor constructief overleg. De eenvoudige mededeling “Gelieve u 2 per 2 naar de evacuatiepod links van u te begeven” heeft evenveel effect als “Handen omhoog of ik schiet u overhoop met deze banaan.“ Gevolg: u gaat ze als het ware aan het handje naar de evacuatiepod moeten leiden. Dat vraagt, zoals hoger al aangegeven, tijd. En laat nu net dat het ingrediënt zijn dat u onvoldoende op voorraad hebt.

Gelukkig beschikt u tijdens uw beurt over 5 actiepunten die u naar believen over de volgende acties kunt verdelen: uzelf of een kolonist op dezelfde of een aangrenzende tegel bewegen; een creep neerleggen die zich op dezelfde tegel als u, of een aangrenzende, bevindt en tenslotte een of meerdere actiekaarten met een medespeler wisselen die zich op dezelfde tegel of een aangrenzende bevindt. Bij spelaanvang hebt u alvast 2 actiekaarten op hand gekregen waarvan u er eentje koos als permanente vaardigheid. De andere actiekaarten die u in het spel verzamelt moet u na gebruik afleggen.

Het goed managen en gepast inzetten van uw actiekaarten zijn primordiaal voor een succesvolle missie. Sterker nog, het combineren van bepaalde actiekaarten kan u een aanzienlijke bonus opleveren. Met een combinatie grenadier - hittezoeker kunt u bijvoorbeeld 2 aangrenzende creeps eender waar in de kolonie uitschakelen. En met een piloot - piloot combo kunt u in één beurt een nog niet volgeladen evacuatiepod wegsturen en weer laadklaar neerzetten op een strategisch interessante plaats.

Dat is allemaal lekker positief, maar op het einde van uw beurt wordt u toch geconfronteerd met gebeurtenissen die u eigenlijk liever uit de weg gaat. De aliens, die creepers dus, beschikken over toestellen met eigenschappen die omgekeerd evenredig zijn met uw evacuatiepods: invasiepods. En daarmee droppen ze na elke spelersbeurt extra creepers op het bord. Die doen zich vervolgens tegoed aan de kolonisten en, nog veel erger, transformeren ze naar nieuwe creepers. Jammer valt er op het droppingpatroon geen lijn te trekken, zodat u steeds weer in snelheid wordt genomen op plaatsen waar u het niet verwacht.

Geeft toe dat het niet eenvoudig is, zelfs voor een robot, om uw printplaten in zulke omstandigheden koel te houden.

En dar blijft het niet bij want in de kaartendeck zitten ook alien infiltranten, Super Creeps genaamd. Deze creaturen hebben het gemunt op uw communicatiesysteem en uw energietoevoer, waardoor respectievelijk uw actiemogelijkheden en het aantal actiekaarten waarover u kunt beschikken wordt gedecimeerd. Bovenop uw evacuatie-activiteiten moet u dus ook nog bewakingsopdrachten uitvoeren om te voorkomen dat deze strategisch zeer belangrijke locaties worden ingenomen.

En het wordt nóg erger. Een tegel volledig bezet door creeps en dat gedeelte van de kolonie gaat volledig de lucht in. In stukjes, welteverstaan.

Uit het voorgaande hebt u al lang begrepen dat u zwaar aan de bak moet. Ik wens u veel geluk.

Roborock

Als u houdt van een stevige portie uitdaging bent u bij Jupiter Rescue aan het juiste adres. Eindelijk heeft Twilight Creations een titel in de catalogus die mag gezien, en gespeeld, worden.

Dat gezien worden heeft vooral betrekking op de 127 miniatuurtjes die worden meegeleverd, net als de prachtig geïllustreerde kaarten. De te gehoekte zeszijdige dobbelsteen en de fiches waarmee de permanente vaardigheden worden gemarkeerd zien we even door de vingers.

Jupiter Rescue kan naar believen worden gemoduleerd. Vindt u het een beetje te moeilijk? Voor het planeetoppervlak dan toch maar de makkelijke tegelzijde gebruiken. Te makkelijk? Even de tegels omdraaien naar het minder toegankelijke planeetoppervlak. Uiteraard kunt u makkelijk en moeilijk ook gewoon combineren tot een verrassende melange.

Jupiter Rescue speelt elke keer weer anders. Dat komt door het steeds wisselende planeetoppervlak, maar ook door de actiekaarten die elke keer weer anders worden verdeeld. Door de willekeurige invasiepatronen van de aliens weet u ook nooit wat u waar kunt verwachten. Prima!

Uw robots hebben elk een speciale vaardigheid die u bij het begin uit een willekeurig toegekende hoeveelheid van twee selecteert. Hier de juiste selectie maken kan u al een heel eind op weg zetten naar een goede afloop.

Erg leuk: de combo’s die u kunt creëren met de actiekaarten. Het omwisselen van uw actiekaarten met uw medespelers is een niet te verwaarlozen activiteit. De juiste combo op hand krijgen kan u uit erg netelige situaties, die hier op u afdenderen als een op hol geslagen TGV, redden.

Bent u een groepsmens en werkt u graag samen aan een moeilijk realiseerbaar project kunt u hier niet omheen.

Kickt u op een mooie thematische omzetting, zoek dan vooral niet verder.

Jupiter Rescue klokt af op een dik half uur. Een half uur dat bol staat van de moeilijke beslissingen, spanning en interactie.

U krijgt hier veel spel in een relatief kleine doos. Dat is altijd meegenomen, zeker als u het met een Ikea-appartement moet doen.

Jupiter Resue is uiteraard, zoals quasi elke coöp, ook goed solo te spelen.

Roboflop

Het alfamannetje in uw spelersgroep krijgt hier ruimschoots de kans zich helemaal uit te leven.

Vanaf vijf spelers moet u rekening houden met wat langere wachttijden.Vijf acties per beurt is veel, en vijf acties per beurt als er heel veel op het spel staat is nog veel meer. Oppassen dus voor beurtanalisten.

Zoals eerder al aangegeven spreken de zeszijdige dobbelsteen en de markeerfiches niet bepaald tot de verbeelding.

Het is toch even schrikken, een doos zonder inlay.

Besluit

Houdt u van uitdagende en moduleerbare coöperatieve spellen, kickt u op spanning die u naar het puntje van uw stoel doet schuiven, bent u geïnteresseerd in robotica, ziet u er niet tegenop extreem lelijke aliens diep in de ogen te kijken, presteert u pas echt als u onder grote druk staat, combineert u graag actiekaarten en roept u graag "GOGOGO!' moet u absoluut toeslaan.

Dominique

 

Jupiter Rescue

Twilight Creations (2014)

Mark Major

2 tot 7 spelers vanaf 12 jaar

30 minuten

 

21:08 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jupiter rescue |  Facebook |

18-06-14

En gaat nu allen heen in stijl

Uw graftombe voorzien van de nodige ornamenten, het is een keer iets anders.

In Valley of the Kings, een deckbuilder voor 2 tot 4 spelers, is dat uw hoofdbezigheid. U wil, als Oud-Egyptische edele, immers niet onvoorbereid het hiernamaals tegemoet treden.

Neen, u doet dat in stijl. Rustend in een graftombe, voorzien van voldoende voedsel - de tocht is naar verluidt lang - en voorzien van beeldhouwwerkjes, amuletten, sieraden en meer van dat fraais.

Al die mooie dingen gaat u zich aanschaffen op een markt die zich hier manifesteert - hoe kan het ook anders - in de vorm van een piramide.

Die piramide bestaat uit zes kaarten: drie kaarten als basis, twee daarbovenop als middengedeelte en eentje vormt de top. U kunt tijdens uw beurt enkel kaarten kopen uit de basis. De bovenliggende kaarten zijn taboe. Dat verandert na een aankoop want dan tuimelen de kaarten van de hogere niveaus naar beneden. Het is geleden van, het overigens erg leuke, Alles im Eimer dat ik dit verfrissende tuimelsysteem nog ben tegengekomen.

In uw beurt speelt u kaarten uit, als goudstukken of voor de speciale actie die erop vermeld staat. Als u ze als goudstukken aanwendt moet u goed opletten want u kunt voor elke uitgespeelde kaart maar één kaart aankopen. Twee kaarten van drie kopen met een kaart van zes is dus uit den boze.

Belangrijk is dat u, net als bij Dominion, wordt geconfronteerd met een omslagmoment. Uw kaarten in uw deck zijn op het einde van het spel immers geen sodemieter waard. Alleen de kaarten die u in uw graftombe hebt gestockeerd, en dan nog liefst zoveel mogelijk verschillende kaarten van dezelfde set, leveren u punten op. U moet dus op een bepaald moment al dat lekkers gaan versassen naar uw morbide meesterwerk. En u moet daarbij goed uw medespelers in de gaten houden want naar het eindspel toe is snelheid geboden.

Hemel

Valley of the Kings doet alles goed. U zult deze deckbuilder speltechnisch op geen enkel foutje kunnen betrappen.

Omdat Valley of the Kings alles goed doet zult u er ook veel plezier aan beleven.

Valley of the Kings is een race. Als u houdt van snelheid van handelen in kaartspellen zit u hier gebeiteld.

Valley of the Kings zadelt u niet op met eindeloze speelbeurten en de daaruit voortvloeiende lange wachttijden.

U mag leuke dingen doen met de aflegstapel.

Door de open informatie bent u te allen tijde op de hoogte van hoe de graftombes van uw tegenstander(s) eruit zien. Dat zorgt onrechtstreeks voor een interessante vorm van interactie.

Valley of the Kings is compact verpakt, in een opvallend stevig doosje. Dat vergemakkelijkt het transport aanzienlijk waardoor het dit jaar in menig reiskoffer zal worden aangetroffen.

Hel

Valley of the Kings komt niet bepaald met originele concepten of unieke spelmechanismen aanzetten. Goed, de piramide met haar neertuimelende ingrediënten is interessant, maar dit kan het spel niet uittillen boven het maaiveld. Dat is geen schande, het is gewoon een vaststelling.

Het artwork zal u ook niet bepaald in extase brengen. Degelijk en functioneel, maar meer ook niet.

Bent u nog op zoek naar een compacte en degelijke deckbuilder met een vloeiend spelverloop in een Oud-Egyptisch thema moet u hier eens naar kijken.

Dominique

 

Valley of the Kings

Alderac Entertainment Group (2014)

Tom Cleaver

2 tot 4 spelers vanaf 14 jaar

45 minuten

23:24 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valley of the kings |  Facebook |

15-06-14

Oude Verschrikkelijke Dingen

Een oud, verschrikkelijk ding.

Ooit, op een mistige ochtend in een al dan niet verre toekomst, flitst die gedachte door uw hoofd als u voor de spiegel staat.

Gelukkig kunt u dit toekomstvisioen nog even voor u uit schuiven en u richten op het betere bordspel, ook al draagt die een profetische titel.

In Ancient Terrible Things, een bord- en dobbelspel voor 2 tot 4 spelers, vaart u een niet bij naam genoemde donkere rivier op om aldaar op zoek te gaan naar de Verschrikkelijke Dingen uit de titel. U wil namelijk hun Verschrikkelijke Geheimen in kaart brengen in een dagboek.

Naar verluidt zal slechts één speler worden gespaard op het einde, de winnaar. Van de rest zal nooit meer iets worden vernomen.

Uw uitvalsbasis: een groezelig havenstadje aan de rand van de gedoemde rivier. Uw startuitrusting: 5 zeszijdige dobbelstenen, 3 actiekaarten, een overzichtelijk spelersbordje en enkele fiches.

Tijdens uw beurt vaart u de rivier op naar een van de zes mogelijke locaties en probeert aldaar een confrontatie met het kwaad te overwinnen. Dat doet u door te dobbelen met uw vijf groene basisdobbelstenen, eventueel aangevuld met rode paniekdobbelstenen, gele geluksdobbelstenen of blauwe heldendaad dobbelstenen.

Wat u moet dobbelen staat op de ontmoetingskaart op de locatie aangegeven. Dat kan een triootje zijn van bijvoorbeeld 3 of meer, of een straat(je), of twee paartjes, enzovoort. De ontmoetingskaarten komen in drie moeilijkheidsgraden die, naarmate het spel vordert, in sterkte toenemen. Op die kaarten staan ook de punten aangegeven die u krijgt als u in uw opzet slaagt en u bewaart ze dan lekker, en gedekt, op het daarvoor voorziene veld op uw spelbordje. Faalt u moet u een Verschrikkelijk Ding fiche nemen, die u op het einde van het spel 0 tot 3 strafpunten kan opleveren. Van zodra die fiches op zijn eindigt het spel.

Die extra dobbelstenen van hierboven, altijd handig, kunt u tijdelijk aan uw basissetje toevoegen door het inzetten van actiekaarten. Daarvan hebt u er altijd drie op hand. Daarbovenop kunt u na uw terugkeer naar de haven in de plaatselijke supermarkt inkopen gaan doen. Handige en voordelige hulpmiddelen vindt u daar die u voor de rest van het spel tijdens uw beurt kunt inzetten.

Samengevat: u vaart, legt aan, doet de speciale actie op de locatie en verzamelt fiches, dobbelt maximum drie keer om de daar liggende ontmoetingskaart binnen te halen, wint of faalt, vaart weer terug naar uw uitvalsbasis, koopt daar eventueel wat extra materiaal en maakt u klaar voor uw volgende trip.

Het einde van het spel wordt, zoals hoger al aangegeven, ingeluid door het verwijlen van de Verschrikkelijke Ding fiches of als de locaties niet meer kunnen worden voorzien van ontmoetingskaarten.

U krijgt punten voor uw overwonnen ontmoetingskaarten, de startspelerfiche, bepaald gereedschap en uw eventuele meerderheden in focusfiches, schatfiches, moedfiches en heldenfiches. Daarvan trekt u uw strafpunten van uw Verschrikkelijke Ding fiches af en vervolgens kijkt u even na of u nog leeft.

Wonderful Thing

Ancient Terrible Things is bloed- en bloedmooi.

Ancient Terrible Things doet leuke dingen met focusfiches, schatfiches, moedfiches en heldenfiches. Als u er niet in slaagt een ontmoetingskaart te overwinnen kunt u nog altijd uw dobbelresultaat inruilen tegen deze fiches, afhankelijk van de bij spelaanvang gekozen scenariokaart. Die fiches zijn altijd handig. Focusfiches kunt u inzetten om individuele dobbelstenen opnieuw te dobbelen (als u opnieuw dobbelt moet u immers in principe al uw dobbelstenen opnieuw gooien), schatfiches hebt u nodig om inkopen te doen, moedfiches laten u toe ontmoetingskaarten gewoon te kopen in plaats van erom te dobbelen en heldenfiches gebruikt u om actiekaarten te activeren of heldendaad dobbelstenen te manipuleren. Daarbovenop levert elke soort u op het einde van het spel 4 punten op als u de meerderheid van die fiches in uw bezit hebt, met een minimum van 3.

Ancient Terrible Things doet leuke dingen met locaties. Welke locatie u voor uw Verschrikkelijke Ontmoeting kiest wordt immers ook mee bepaald met het lekkers dat er te vinden is. Dat zijn de grijpklare extra fiches en de extra speciale acties die u er kunt doen. Voor de makkelijkste ontmoetingskaart gaan is dus niet altijd de beste optie, zeker niet wanneer u uw acties hebt ingebed in een groter masterplan.

Ancient Terrible Things is altijd spannend, ook wanneer u niet aan de beurt bent. U bent altijd benieuwd naar wat uw tegenspelers waar gaan dobbelen en u hoopt uiteraard op een grote mislukking. Ook de eindtelling zorgt voor verrassende resultaten.

Ancient Terrible Things biedt u meerdere waterwegen naar de overwinning.

Ancient Terrible Things is interactief. U kunt gaan stelen en ruilen bij tegenspelers en u probeert hen uiteraard ook door psychologische beïnvloeding regelrecht de afgrond in te jagen. De jacht op de fiches bonuspunten mag u ook niet verwaarlozen. Het verdient dan ook aanbeveling de voorraad van uw tegenspelers in de gaten te houden.

Terrible Thing

Ancient Terrible Things is duur.

Ancient Terrible Things mag dan bloed- en bloedmooi zijn, het is nogal aan de groene kant.

Ancient Terrible Things is een veredelde Yahtzee. Zwaar veredeld, dat wel, maar toch veredeld.

U moet meerdere sessies spelen om de finesses van dit spel onder de knie te krijgen. Het verdient aanbeveling om eerst de uitrustingskaarten en de actiekaarten even door te nemen. Weten is macht, zeker in dit spel.

Ancient Terrible Things vraagt nogal wat tekstverwerking.

Ik heb al heel wat Terrible Things gespeeld in mijn actieve spelerscarrière, Things waaraan ik liever niet word herinnerd. Ancient Terrible Things hoort hier gelukkig niet bij.

Dominique

 

Ancient Terrible Things

Pleasant Company Studios Pty (Ltd), 2014

Simon McGregor

2 tot 4 spelers vanaf 14 jaar

60 minuten

 

12:06 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ancient terrible things |  Facebook |

07-06-14

Spiel 2014: een vooruitblik (deel 2)

Progress: Evolution of Technology (NSKN Games)

In Progress: Evolution of Technology, een kaartspel voor 1 tot 5 spelers, ontwikkelt u uw beschaving van in de vroege oudheid tot vandaag.

Dat doet u door het uitspelen van ontwikkelingskaarten, door er gewoon voor te betalen of er een onderzoeksteam op te zetten. Uitgespeelde kaarten leveren u dan weer voordeeltjes op die u verder in het spel kunt benutten.

Uiteraard hebt u hierbij maar één doel: zoveel mogelijk overwinningspunten bijeen ontwikkelen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

P:EoT is een kruising tussen San Juan, 7 Wonders, Through the Ages en Glory to Rome. Die wetenschap doet u kwijlen als de hond van Pavlov.

P:EoT laat u jongleren met 210 ontwikkelingskaarten. U kickt op massa’s kaarten. Die zijn ook nog eens lekker groot en voorzien van een extreem duidelijke iconografie.

U bent graag in de weer met persoonlijke spelersbordjes.

P:EoT is ook solo goed speelbaar.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van NSKN Games voorbij want:

Anderhalf uur voor een kaartspel is wel heel erg lang.

U vreest dat uw tafeltje te klein gaat zijn voor die 210 kaarten en de spelersbordjes.

40 euro voor een kaartspel heeft bij u niet bepaald het effect van een pot honing op Winnie de Poeh.

Vanaf z’n vieren vreest u voor extreem lange wachttijden, wachttijden die alleen maar toenemen hoe verder het spel vordert. Daar gruwt u van.

Voor echte interactie moet u nog wachten op de, weliswaar reeds geplande, uitbreiding. U had dit graag standaard in de doos gezien.

Dominique

 

 

 

 

18:44 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: progress: evolution of technology |  Facebook |

06-06-14

Spiel 2014: een vooruitblik (deel 1)

ESSEN The Game: Spiel ’13 (Geek Attitude Games)

In 'ESSEN The Game: Spiel ’13, een bordspel voor 2 tot 4 spelers, doet u op tafel nog eens rustig over wat u elk jaar in oktober in het Duitse Essen in gigantische koophallen doet: spellen kopen, zoveel mogelijk en in een zo kort mogelijke tijd.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

In uw ideale wereld is het elke dag Spiel. Alles wat kan bijdragen die droom te realiseren is mooi meegenomen.

U kunt tijdens het spelen lekker mijmeren over de spellen die u op Spiel 2013 hebt laten liggen. Hier krijgt u tenminste het gevoel dat u ze toch hebt aangekocht.

De parkings, de eetstandjes, het zit er allemaal in.

U kunt al backen op Kickstarter waardoor u zich vóór de beurs al kunt verzekeren van een exemplaar.

Het spel haalde de Prototype Expert Prize binnen op Ludinord 2014. Dat is een toch mooie referentie.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Geek Attitude Games voorbij want:

1 keer Spiel per jaar - in uw ogen een noodzakelijk kwaad - is voor u meer dan voldoende. Aan die helletocht hoeft u niet te pas en te onpas worden herinnerd.

Het verheerlijken van onze consumptiemaatschappij is niet bepaald een thema waar u warm voor loopt.

U bent een bordspelliefhebbende Duitser op leeftijd en u hebt wat moeite met de titel. Werd uw geliefde Essen in de tweede wereldoorlog niet van de kaart gebombardeerd door de geallieerden? ‘Essen: The Game’ krijgt in deze context, een context die elke bordspelminnende Duitser op leeftijd kent, toch een beetje een nare bijsmaak.

Een van de leukste activiteiten op Spiel, een massale knokpartij voor een laatste exemplaar, werd speltechnisch niet meegenomen. In uw ogen een gemiste kans.

Uw favorieten van Spiel 2013 (8 Masters’ Revenge, Sanssouci, Origin en Carnival Zombie) zitten er niet in.

U hebt nog altijd nare herinneringen aan het vorige spel over spellen: The Boardgamegeek Game. U stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.

Alles mag er volgens de (reclame)makers dan wel inzitten, de knappe hostesses en bloedmooie demo'ers werden schandelijk over het hoofd gezien.

U kunt zich niet van de indruk ontdoen dat dit één grote incestueuze reclamestunt voor de spellenwereld is.

Ach ja, Kickstarter. Kickstarter doet u denken aan die Chinees die online een penisvergrotend middel bestelde en een vergrootglas kreeg toegestuurd, met als bijsluiter de mededeling: ‘Niet gebruiken bij zonneschijn.’ Neil Young, een uwer helden, kondigde Kickstarter lang geleden ook al treffend aan in de klassieker ‘Hey Hey, My My (Into The Black)’, meerbepaald in de frase: ‘They give you this, but you payed for that.‘ Verder geen commentaar.

U ziet het al van verre aankomen. Volgend jaar ‘ESSEN The Game: Spiel '14, het jaar daarop ‘ESSEN The Game: Spiel '15, enzovoort, enzovoort. U zit echt niet op een businessplan a la Carcassonne te wachten.

Dominique

 

17:37 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: essen the game: spiel '13 |  Facebook |