17-02-14

Op het juiste been gezet

Ze zijn dun gezaaid, de geslaagde bordkartonnen sportsimulaties.

Maar soms valt er in de donkere, sportieve uithoek van het spellenheelal een broos lichtpuntje te bespeuren.

Ik herinner me nog levendig heerlijke Subbuteo woensdagnamiddagen in de jaren 70. De tornooien die ik met mijn beste vriend heb gespeeld waren gewoon niet bij te houden. Maar is dat wel een bordspel? Een tafeldoekspel lijkt me de lading beter te dekken. En we moesten die tafeldoek  nog op een uit de kluiten gewassen tafel kleven ook.  De kiem voor 'De Tafel Plakt!' werd mogelijk daar al gezaaid.

Ook met het kaartspel Finale (Kosmos) heb ik me een tijdje kostelijk geamuseerd.

En het wonderlijk leuke ‘The World Cup Game' mag u altijd op tafel leggen als ik in de buurt ben. Die kans laat ik niet liggen.

Maar een echt geslaagde speltechnische omzetting van het spelletje zelf, met doorsteekpasjes, buitenspel, gele en rode kaarten, druk zetten, inzakken, op de nul spelen, dribbelen, ballen op lat of paal, strafschoppen, snelle omschakelingen en spannende verlengingen? Tot voor kort bleef ik wat dat betreft toch wat op mijn voetbalhonger zitten.

Tot voor kort, dat was tot in oktober 2013.

Toen maakte ik kennis met het verrassend leuke en subtiel diepe FUBA, een voetbalsimulatie die het echte spelletje tot op een grassprietje benadert.

Het kleinood werd ontworpen door Hannu Uusitalo, een Fin die het gemis aan voetbalvernuft van zijn nationale voetbalteam met deze bordkartonnen variant mogelijk heeft willen compenseren.

Goed dat de man het heeft gedaan.

Om te beginnen heeft hij het grote aantal velden dat het gemiddelde klassieke voetbal-bordspel kenmerkt aanzienlijk teruggeschroefd. Dertien zones, dat moest volstaan. Een bal, daar kon hij uiteraard moeilijk omheen. Laat ik er dan maar gelijk eentje voorzien die enige affiniteit vertoont met een zeszijdig dobbelsteen, dacht Hannu. Eentje die met stipjes van één tot zes is bedrukt. Voor het veld koos de ontwerper een oprolbaar rubberen exemplaar waardoor u het makkelijk overal mee naartoe kunt nemen. Handig voor de uitwedstrijden. Het spelmateriaal werd verder aangevuld - uiteraard - met twee ploegen en drie scheids- en grensrechters. En om het geheel speltechnisch te laten functioneren werden ook nog twee zeszijdige dobbelstenen (een witte en een zwarte), 18 tactiekkaarten (waarvan de achterkant als gele kaart fungeert) en een rode kaart toegevoegd.

Met al deze componenten toverde de heer Uusitalo een voetbalspel uit de mouw waarvan het heerlijk smullen is.

Het klikt allemaal wonderwel in elkaar. In acht fases werkt u de balcontrole, de passing, het tijdsverloop, eventuele doelpogingen en bewegingen van de spelers (van beide partijen) af.

Veel draait om het rollen van de twee zeszijdige dobbelstenen die, door het toepassen van allerlei modificatoren, minder random resultaten genereren dan u op het eerste gezicht zou vermoeden. Hoeveel spelers er zich in een bepaalde zone op het veld bevinden, zowel die van u als van uw tegenstander, speelt daarbij een belangrijke rol. Dit is bij mijn weten ook het enige voetbal-bordspel waarin vrijlopen zo mooi is uitgewerkt. Net echt.

Hoe uw spelers het met de bal aan de voet doen is uiteraard ook belangrijk. Hoe lager het getal dat u dobbelt, gecombineerd met de balwaarde op dat moment, hoe meer controle u over de bal hebt. Uiteraard speelt het aantal spelers van de tegenpartij in de actieve zone ook een rol. Net als in het echt moet u van zeer goeden huize zijn om u doorheen een overmacht van tegenstanders te dribbelen.

Het optimaal managen van de positionering van uw spelers, mede bepaald door uw gekozen formatie bij het begin van het spel, is primordiaal als u dit spel wil winnen. Als een kip zonder kop het terrein op- en afrennen gaat u geen enkel resultaat opleveren, laat staan een schoonheidsprijs. Een sleutelrol in het spel is dan ook weggelegd voor de - ik zal het maar onmiddellijk toegeven: heerlijke - bewegingsfase. Daar wordt het spel gewonnen of verloren. FUBA, medespeler, is een spel voor de tactische sportliefhebbers onder ons. Beschikt u niet over een goed doordacht tactisch plan kunt u het wel schudden.

Is het vooral het tornooigebeuren dat u fascineert? Dan moet u, als u het vindt, het fantastische ‘The World Cup Game’ in huis halen, eventueel aangevuld met enkele uitbreidingen. Bent u bezeten van het spelletje zelf? Wees gezegend, want vanaf nu hebt u geen enkele keuzestress meer: FUBA is de doos waar het om gaat.

Meegenomen: dit is een van de zeldzame spellen waarin u uw tegenstander een rode kaart kunt geven, gebruik makend van de scheidsrechterlijke lichaamstaal die daar zoal mee gepaard gaat. U hoeft dus niet meer het scheidsrechtersvak in om uw gebrek aan inspraak thuis te compenseren. Ik heb daar geen last van, maar velen onder u naar verluidt wel.

Doen dus.

Ja, u ook, Joseph Anthonius van den Brom!

Dominique

 

FUBA 

U&P Games (2013)

Hannu Uusitalo

2 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

 

15:55 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fuba |  Facebook |

01-02-14

The Best of the Rest: De 'De Tafel Plakt!' Awards 2013 uitsmijter

Zoekterm van het jaar

Soms is het toch even schrikken van de zoektermen die men hier ingeeft.

Bij deze morste ik het meeste koffie in 2013: ‘gereedschap voor meesteres’.

Ik weet niet wie de vraag formuleerde - ik wil het ook niet weten - maar sindsdien speelt de vraag toch of de weblog niet beter van naam verandert.

Suggesties zijn welkom.

Uitspraak van het jaar

“De Glassstraat is Caylus meets Roborally” (T. D. uit R.)

Lawaaimaker van het jaar

Luchador! Mexican Wrestling Dice (Backspindle Games Ltd.)

Als u dit in een openbare ruimte in België speelt is de kans erg groot dat u een Gemeentelijk Administratieve Sanctie aan uw been hebt. Zeg maar beide benen.

Dat komt door de oorverdovende kreten die u en uw medespelers slaken tijdens het spelen.

Een voordeel is wel dat u opvalt. Omstanders of omzitters gaan zich afvragen waarmee u in godsnaam bezig bent en gaan zeker een kijkje komen nemen.

Wilt u zelf even in het middelpunt van de belangstelling staan biedt dit u een uitgelezen mogelijkheid.

Ondertussen heel geliefd bij spelmissionarissen als lokkertje.

Speldonderdeel van het jaar

De grondstoffenmeter in De Glasstraat. Zakte het spel zelf al na de eerste beurt als een soufflé in elkaar, dit spelonderdeel kon de pijn toch enigszins verzachten. Origineel qua vormgeving, maar ook wat speltechnisch vernuft betreft. Het zou me niet verbazen moesten we dit binnenkort in andere spellen zien opduiken.

Solo-ervaring van het jaar

Pathfinder Adventure Card Game: Rise of the Runelords - Base Set (Paizo Publishing)

Solo is dit zo goed dat een mens zich begint af te vragen of dit wel voor meerdere spelers bedoeld was.

Niet dat het met meer spelers niet goed speelt, integendeel, maar de solo-ervaring is zo leuk, uitdagend en snel gespeeld dat het meestal niet bij één sessie blijft. De beloningen en opwaardering van uw karakter tussen de avonturen door - het blijft toch een mooi verhaal - doet mij in alle geval steeds weer als een boemerang naar de, ondertussen propvolle, doos terugkeren.

Oscar van het jaar

Hollywood (Hobby World)

Ik weet niet hoe het komt, maar Hollywood blijft maar door mijn hoofd spoken. En het is nu toch al even geleden dat ik het nog gespeeld heb.

Dit, medespeler, is echt een van de beste familiespellen van 2013.

Hollywood staat dan ook al enkele maanden te blinken in het spellenrek waar elk spel in mijn verzameling naar smacht, het Prozac rek. Er staan alleen spellen in die erin slagen mij goed te doen voelen door er alleen maar naar te kijken. Eén blik erop en ik kan de grote boze buitenwereld weer aan.

Dit deel van mijn verzameling laat ik dan ook toe in mijn dagelijkse leefruimte. .

Momenteel bevindt Hollywood zich daar in het gezelschap van ‘Pathfinder Adventure Card Game: Rise of the Runelords - Base Set’ , Händler der Karikbik (binnenkort heruitgegeven door Pegasus onder de naam Port Royal) Winds of Plunder, 1911 Amundsen vs Scott, Castaways, Kolejka, Blueprints, Origin, Trieste, Freedom: The Underground Railroad, In de Ban van de Ring, Realm Lord, Cornucopia, Thebes: The Tomb Raiders, Battlelore (Second Edition, Pixel Tactis 1 en 2, Quantum, Brügge, Police Precinct, Dungeons & Dragons: The Legend of Drizzt, Asante en Fool’s Fortune.

Hoewel de samenstelling op dat rek nogal eens durft wisselen heb ik het gevoel dat Hollywood daar nog een heel tijdje zal kamperen.

Reïncarnatie van het jaar

Glastonbury (franjos spieleverlag)

Het was een kwestie van, weliswaar lange, tijd vooraleer het zou gebeuren: een upgrade van Kupferkessel Co.

U kunt nu ook met drie of vier heksen aan de slag en de toverspreuken zorgen voor extra interactie. Gelukkig werd aan de speltechnische basis niet getornd en is het visueel voorkomen nog steeds van het kaliber waarvan u duimen en vingers af likt.

Ook de spelpionnen, groot en heel handig als startspeler bepaler, liggen lekker vol in de hand. U voelt zich echt belangrijk met zo’n pion in de aanslag.

Trend van het jaar

Officiële solovarianten

Leuk voor de eenzamen onder ons of zij die spellen moeten uitleggen aan medespelers. Meer en meer worden spellen van een officiële solovariant voorzien.

Die van Castle Dice bijvoorbeeld is, ondanks zijn eenvoud, een waar genot om te spelen.

Ik heb het gevoel dat in 2013 de solospeler eindelijk niet meer als paria werd aanzien. De vraag is natuurlijk of de solospeler dat zelf zo leuk vindt. Misschien blijft hij liever in de donkere krochten van zijn habitat, bij kaarslicht, zijn ding doen en wil hij verder met rust worden gelaten.

Schoonheid van het jaar

Quantum (Funforge)

Veel strakker kan een vormgeving niet zijn. Dit lijkt eerder ontworpen op de tekentafel van een Italiaanse autobouwer dan in het brein van een spelbedenker.

Runner-up: Fantastiqa (Gryphon Games)

Veel mooier kan een vormgeving niet zijn. Prachtige kaarten, heerlijk spelmateriaal en een genot om naar te kijken. Dat laatste heeft mij meermaals de overwinning gekost in dit spel. Ach, kijkplezier heb ik dan toch gehad.

Het is dan ook moeilijk om géén kijkplezier te hebben als u naar illustraties van Claude Monet, Francisco Goya, Vincent Van Gogh en - hou u vast - Pixel Productions Inc. sit te staren.

Hartslagverhoging van het jaar

De plotse, maar ook erg korte aandacht van drie jonge en bevallige Italiaanse demosters van Stratelibri op Spiel.

Bleek dat ze alleen in mijn exemplaar van Glastonbury waren geïnteresseerd omdat ze dachten dat het spel over het gelijknamige rockfestival ging.

Na een korte duiding van mijnentwege - met een niet onaanzienlijke hoeveelheid onderliggende hoop, die nogal opvallend werd onderstreept door een overdreven trillende onderlip, dat geef ik grif toe - konden ze niet snel genoeg weg zijn.

Ach, Jubilee Street van Nick & The Bad Seeds brengt wel weer soelaas.

Vernederlandsing van het jaar

Dank u, White Goblin Games. U hebt Nederlandstalige speler een godsgeschenk bezorgd met de vertaling van Brügge. Doe dat nu ook met de uitbreiding en de ’Expansie van het Jaar 2014’ Award is nu al binnen.

Gemiste kans van het jaar

Dungeon Roll (Tasty Minstel Games / Pegasus)

Te klein in een schijnbaar handige schatkist, te weinig controle over wat er gebeurt en helemaal niet wat ik ervan had verwacht, al kon het ook aan te hooggespannen verwachtingen gelegen hebben.

Hier had echt meer in gezeten.

Snoeiwerk van het jaar 

One Night Werewolf (Japon Brand),

One Night Werewolf, door mij ook al eens liefkozend One Nicht Werewolf genoemd - want ik ben het nooit - comprimeert Weerwolven tot een absoluut minimum. Daardoor neemt de impact van het psychologisch steekspel enorm toe, met een intensiteit die vergelijkbaar is met die van de singulariteit die voorafging aan de oerknal.

Bonsai!

Ontslag van het jaar

De rondel van Mark Gerdts,

in Concordia kwam de man op de proppen met handige speelkaarten waarvan het gebruik minstens evenveel plezier oplevert als het hanteren van zijn, ondertussen legendarisch geworden, maar blijkbaar ontslagen, rondel.

Steekvlam van het jaar

De crowdfunding campagne voor Heroquest. Kort, hevig en zoals op Boardgamegeek al heel snel bleek, extreem ontvlambaar.

Leek een beetje op wat ik zelf heb meegemaakt met de Prelatura Sanctae Crucis et Operis Dei, toen ik mijn plannen ontvouwde voor een spel genaamd De Kolonisten van Satan.

Vettig lachje van het jaar

Koryo (Asmodee / Moonster Games)

Verder geen commentaar.

Propdoos van het jaar

Caverna: The Cave Farmers (Lookout Games)

In tegenstelling tot menig medespeler, die bij de aanblik van de inhoud van deze doos spontaan begint te kwijlen, deed de confrontatie ervan met mijn visuele cortex mij al onmiddellijk te moed in de schoenen zakken.

Trop is teveel, zei Paul Vanden Boeynants ooit. Hij sprak profetische woorden.

Crossover van het jaar

Kemet en Cyclades

Het probleem is dat u om ten volle van deze crossover uitbreiding te genieten beide spellen in huis moet hebben. Is dat niet zo moet u 'C3K: Creatures Crossover Cyclades/Kemet' aan u voorbij laten gaan.

Ontspanner van het jaar

Hike (Mousestache Games)

Heerlijk ontspannend, zolang u de Litter kaart niet op hand krijgt tenminste.

Speel dit en u voelt gewoon de stress - van welke aard ook - van u afglijden.

Blubberuitgever van het jaar

Artipia Games

Werp één blik op het spelbord van 'Archon: Glory & Machination' en u begrijpt wat ik bedoel.

Dit kunt u toch echt niet menen van het jaar

De puntentelling in Russian Railroads, gecombineerd met de droogheid die u moet aanwenden om tot dat gi-gan-tisch puntentotaal te komen. 125 punten in één beurt? Ничего страшного!

 

Zo, de prijsmaand zit er nu echt wel op. Vanaf morgen gaan we over tot de orde van de dag. Hoe die orde eruit ziet zult u zelf wel merken.

Dominique

 

12:12 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |