12-01-14

De 'De Tafel Plakt!' Awards 2013: deel 12

Nu wordt het pas écht leuk van het jaar

The Hobbit: The Desolation of Smaug (Cryptozoic Entertainment)

Wat Knizia met kaarten deed in het heerlijke ‘The Lord of the Rings’ doet hij nog eens losjes over in ‘The Hobbit: The Desolation of Smaug’, én zijn voorganger ‘The Hobbit: An Unexpected Journey’. Alleen doet hij het nu met dobbelstenen.

‘The Hobbit: The Desolation of Smaug’ is een op zichzelf staand spel maar u kunt het ook naadloos laten overvloeien in ‘The Hobbit: An Unexpected Journey’.

En dan, beste medespeler, bent u in voor een traktatie.

Op 27 december 2012 besprak ik hier al de voorganger, dus voor de technische details verwijs ik u graag door.

Wijkt de opvolger niet zo heel veel af van het spelsysteem - u door middel van een schamele vier, maximum vijf, dobbelstenen doorheen Midden-Aarde dobbelen, daarbij geholpen door de gekende dertien dwergen en Gandalf -, er zijn toch enkele aanpassingen die zeer de moeite waard zijn waardoor het avontuur nóg leuker wordt dan het al was.

De dertien dwergen bijvoorbeeld, die moet u bij spelaanvang - of als u na het afsluiten van de eerste twee hoofdstukken uit het eerste spel het derde, waarmee deze editie begint, aanvat - bij elkaar gaan scharrelen. Ze zitten immers verstopt in tonnetjes na hun ontsnapping uit het paleis van de boselfen. Dat betekent dat u niet in volle slagorde het derde hoofdstuk aanvat. Het duurt zelfs dertien volle beurten vooraleer u het hele zootje op het droge hebt. En dat voelt u. Want ze zijn wel klein, die knorpotten, maar uitermate nodig om uw reis tot een goed einde te brengen.

En het wordt nog erger. Als u er al in slaagt bord drie uit te spelen en u overstapt naar bord vier wordt u voor de eerste keer geconfronteerd met Smaug, het boze draakje. Vanaf dan, medespeler, wordt u met een hindernis in het kwadraat geconfronteerd: tijdsgebrek. Het gedrocht vliegt immers elke beurt minstens één veld richting Meerstad, en komt het daar aan vooraleer u bord vier hebt afgewerkt is het ‘zeg maar dag met het handje’.

Gelukkig kunt u, mits wat slim manipuleren van de dobbelstenen en de hulp van de dwergen, Smaug tot op zekere hoogte onder controle houden. U krijgt daarvoor onder andere de beschikking over een speciale gouden dobbelsteen, al moet u daarvan nu ook niet alle heil verwachten.

Was het eerste deel al zeer de moeite, en ook verrassend leuk solo trouwens, deel twee doet u écht geloven dat u in bent voor een groots avontuur. Alle leuke elementen van deel één werden behouden - het dobbelsysteem, de (beperkte) hulpbronnen die u kunt aanboren, de speciale eigenschappen van de dwergen, de spanningsboog, het coöperatieve aspect (dit moet een van de meest communicatieve coöperatieve spellen aller tijden zijn) en de welkome rustpauzes tussen twee hoofdstukken waarin u zich opmaakt voor de volgende reis.

De vreugde-uitbarsting die zich manifesteert als u dit tot een goed einde brengt is dan ook tot ver in uw straat hoorbaar.

Oppassen voor GAS-boetes dus.

En nu op naar deel drie.

Tot morgen!

Dominique

 

The Hobbit: The Desolation of Smaug

Cryptozoic Entertainment (2013)

Reiner Knizia

1 tot 4 spelers vanaf 15 jaar

45 tot 60 minuten


12:02 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the hobbit: the desolation of smaug |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.