31-10-13

Betankt! Ik heb ervan genoten.

In 'World of Tanks: Rush', een kaartspel voor 2 tot 5 spelers dat gebaseerd is op het populaire online spel World of Tanks, bent u een commandant van een tankeenheid die zoveel mogelijk overwinningspunten probeert binnen te halen.

Dat doet u door het aanschaffen van kaarten waarmee u uw basisdeck - we hebben hier te maken met een rasechte deckbuilder - oppompt. Met uw opgepompte deck gaat u de basissen van uw tegenspelers aanvallen (elke speler heeft er drie), vijandelijke eenheden uitschakelen en proberen de bonuspunten - ze zijn in elk spel weer anders - die op het einde worden verdeeld binnen te halen.

In tegenstelling tot de klassieke deckbuilders, die u een myriade van keuzes bieden voor het aanschaffen van kaarten, wordt hier gewerkt met een enorme trekstapel waarvan elke beurt maximum vier kaarten open komen te liggen.

U koopt, valt aan, verdedigt uw eigen basissen en houdt die eindbonussen steeds weer in het achterhoofd. Er zijn er twaalf in totaal, waarvan er bijvoorbeeld in een spel met vijf spelers zes willekeurig worden gebruikt. Elk spel is daardoor weer anders. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat u een eindbonus krijgt als u het meeste kaarten in uw deck hebt zitten, de meeste zware tanks hebt vernietigd of de meeste Amerikaanse medailles hebt verzameld.

Het spel eindigt wanneer de drie basissen van één speler zijn vernietigd of wanneer een van de medailledecks is leeggeroofd. De speler met de meeste overwinningpunten wint uiteraard. Daar hoeft geen tekening bij.

World of Tanks: Rush is een verrassend leuke en goed uitziende deckbuilder. Ik ben fan van de minimale opzettijd, de gigantische trekstapel, de eindbonussen met de daaraan gekoppelde afwisseling, het kopen van tanks, de garage, de snelheid van spelen en vooral het fictief opspelden van medailles.

Interessant is ook dat de vernietigde basissen van w tegenspelers in uw deck terechtkomen waar ze vrolijk gaan fungeren als ballast. Niet te vergelijken met de gigantische toevloed van de afvalkaarten in Trains, maar toch. Als ze op het verkeerde moment opduiken kunnen ze uitermate irritant zijn. Ik heb iets met verkeerde momenten, u begrijpt dus hoe irritant ik ze heb ervaren.

Op Spiel was de uitgever relatief snel door zijn voorraad heen. Er waren enkel dozen met Russische opdruk beschikbaar, maar daarin bevond zich dan weer een Engels en Duits regelwerk en een verdomd leuk taalonafhankelijk kaartspel. En ik kreeg er nog een interessante bonuskaart bovenop. De AMX 12t, zo te zien een niet te onderschatten tankeenheid. Die zal in de volgende, ongetwijfeld frequente, sessies meer dan van pas komen.

 

Dominique

 

World of Tanks: Rush

Hobby World, 2013

Nikolay Pegasov

2 tot 5 spelers vanaf 10 jaar

30 minuten

 

12:22 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: world of tanks: rush |  Facebook |

30-10-13

Bazigheid strekt tot aanbeveling

Op Spiel komen de grootste pareltjes meestal uit de kleinste dozen. De editie van 2013 bleek deze regel nog maar eens te bevestigen.

Want op de stand van Japon Brand kon u het heerlijke kaartspelletje Patronize (Okazu Brand) op de kop tikken.

Patronize bestaat, zoals het een goed minimalistisch spel betaamt, uit 24 kaarten, een handvol gekleurde houten blokjes en een spelregelvelletje die naam niet waard.

Daar moet u het mee doen.

Dat is inderdaad niet veel, maar wat u met die spelonderdelen kunt doen, medespeler, is veel meer dan wat u met de inhoud van zogenaamde grote bordspellen aankunt.

Het thema, verder van geen enkel belang want zo goed als onbestaande, is het vergroten van uw invloed als handelaar in het Toscane van de Renaissance. Daartoe gebruikt en misbruikt u de plaatselijke edellieden. Dat doet u in dit spelletje door kaarten van deze edellieden uit te spelen in de hoop ze aan uw kant te krijgen. Als u ze op het einde van uw spel voor u op tafel hebt liggen leveren ze overwinningspunten op, zowel door hun eigen waarde als door hun speciale eigenschappen bij de eindtelling. Edellieden zorgen er ook voor dat uw maatschappelijke invloed toeneemt, als daar zijn religie, wetenschap, kunst en exploratie. Die invloed wordt weergegeven door gekleurde blokjes die u tijdens het spel verzamelt.

Afhankelijk van het aantal spelers krijgt u een aantal kaarten (personages) op hand. Bij vijf spelers bijvoorbeeld drie. En bij vijf spelers hebt u vijf ronden om deze kwijt te spelen. De snuggerste onder u heeft ondertussen al opgemerkt dat u dan twee ronden geen kaart kunt uitspelen. Dat is inderdaad heel goed gezien. In Patronize is immers de belangrijkste afweging die u maakt wat u wanneer niet uitspeelt. U moet het gewoon spelen om te geloven.

Tijdens een ronde speelt u, na het openleggen van een punten-/rondekaart met daarop eventueel een troefkleur, één kaart uit uw hand. Is er een troefkleur wint de hoogste kaart in die kleur, is er geen troefkleur op de rondekaart aangegeven wint gewoon de hoogste kaart.

De winnaar van een ronde krijgt de actieve puntenkaart en legt die samen met zijn uitgespeeld personage voor zich op tafel. Hij neemt ook een blokje in de kleur van het personage dat hij heeft uitgespeeld. De andere spelers die een kaart hebben uitgespeeld krijgen een blokje in de kleur van de kaart die zij hebben uitgespeeld + een blokje in de kleur van de kaart die hun dichtstbijzijnde linkerbuur heeft uitgespeeld. Dat tweede blokje krijgt de winnaar van de ronde lekker niet.

Maar het interessantste moet nog komen. De spelers die geen kaart hebben uitgespeeld krijgen de kaart van hun dichtstbijzijnde linkerbuur die wel een kaart heeft uitgespeeld en wiens personage niet is beschermd (een speler kan een keer in het spel een kaart beschermen door een neutraal beschermingsblokje op te leggen) of een invloedblokje in een kleur naar keuze.

De voorraad invloedblokjes is beperkt. Is er geen van de kleur in voorraad wanneer er eentje moet worden genomen steelt u die gewoon van uw eerste linkerbuur die er wel in voorraad heeft.

Na het afhandelen van de rondes worden de punten geteld. U krijgt er voor uw uitgespeelde personages, uw verzamelde invloedblokjes (meer blokjes van dezelfde kleur leveren meer punten op), uw binnengehaalde puntenkaarten en de speciale vaardigheden van uw karakters. Hebt u op het einde van het spel nog niet uitgespeelde kaarten op hand - u zou wel gek zijn - krijgt u per kaart tien strafpunten.

Een snelle opzet, een eenvoudig regelwerk met veel diepgang, een grote mobiele potentie en een steeds wisselend en ook onzeker spelverloop - niet alle karakters doen mee - garanderen u uren speelplezier.

Minpuntje: Sommige personages lijken te lijden aan acute vorm van geel- en groenzucht maar dat kan de pret niet drukken. Daar is dit kaartspel veel te goed voor.

Een parel dit, en zeker niet voor de zwijnen. Die zijn morgen aan de beurt.

Dominique

 

Patronize

OKAZU Brand, 2013

Hisashi Hayashi

3 tot 5 spelers vanaf 10 jaar

20 minuten

 

16:47 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: patronize |  Facebook |

29-10-13

604800

7 Days of Westerplatte is een coöperatief spel voor 1 tot 4 spelers waarin u het eerste offensief van de tweede wereldoorlog, een aanval van de Duitsers op een Pools wapendepot, overdoet.

U bent een van de 237 Poolse soldaten, zeg maar helden, die dat offensief proberen tegen te houden. De dappere Polen hielden het 7 dagen vol, en dat tegen een nooit geziene overmacht.

Dit spel daagt u uit even goed te doen.

En dat, medespeler, is geen sinecure.

U bevindt zich met 4 officieren achter een muurtje dat langzaam maar zeker door de Duitsers wordt weggeschoten. Voor dat wegschieten doen de Duitsers beroep op grondtroepen, oorlogsbodems en vliegtuigen. Zelf kunt u beschikken over mortieren, landmijnen en ordinaire kogels, het soort dat u in het Kruidvat koopt. En reservebakstenen en cement, waarmee u af en toe weer een muurtje kunt opmetsen.

Gelukkig bevinden er zich achter uw muurtje gebouwen die u toelaten bepaalde acties te doen om de aanval te weerstaan, of toch minstens te vertragen.

Zo kunt u uw kogelvoorraad - u begint het spel met een armzalige vier - aanvullen in het munitiedepot. Het mijndepot voorziet u van effectieve landmijnen, zij het in beperkte mate. In het mortierdepot vindt u, u raadt het al, mortieren waarmee u extra schade toe kunt brengen aan uw steeds verder oprukkende vijanden. Het drankdepot is dan weer the place to be als u de moraal van uw troepen wil opkrikken. Het baksteendepot herbergt een aanzienlijke hoeveelheid bakstenen en cement waarmee u, terwijl de kogels u om de oren fluiten, enig herstelwerk aan uw verdedigingswal kunt uitvoeren.

U wint als u het offensief 7 dagen weerstaat, het spel wint van u als er twee van uw gebouwen aan flarden zijn geschoten.

Days of Westerplatte doet veel dingen goed. Het spelbord bijvoorbeeld is voorzien van een lay-out die u in één oogopslag laat zien wat er waar gebeurt en vooral wat er tegen moet gebeuren. Een verademing tussen al die bont gekleurde en overgeïllustreerde spelborden, zeg maar blubber, die ons tegenwoordig in de maag worden gespietst.

Wat mij ook erg aanspreekt in dit spel is de eenvoud. Geen ingewikkelde beurtafwikkelingen hier, u behoudt ten allen tijde het overzicht. Dit spel gaat, in tegenstelling tot de tweede wereldoorlog, vlot vooruit.

De moduleerbaarheid, waarbij u de moeilijkheidsgraad kunt variëren van gemakkelijk naar gemiddeld tot hopeloos maar tegen beter weten in gaan we gaan toch nog lekker door, is ook een pluspunt.

Het beperkte aantal actiepunten waarover u beschikt doet u nadenken over wat u wanneer gaat doen. Overleg met uw medeofficieren is noodzakelijk wilt u hopen op een goede afloop. Krachten bundelen, vooral wanneer u de vijand onder spervuur legt, is zeer aan te raden.

Treuzelen is tijdverlies en tijdverlies is hier de idieale voedingsbodem voor een gegarandeerde nederlaag. Ik vind dat leuk, voortdurend onder tijdsdruk opereren.

7 Days of Westerplatte doet ook leuke dingen met de moraal van uw troepen. Leuk wil hier ironisch genoeg zeggen dat u geconfronteerd wordt met moraalverlies bij uw manschappen. Moraalverlies betekent dat ze minder geneigd zijn naar uw ongetwijfeld cruciale bevelen te luisteren, met alle gevolgen van dien.

De steeds wisselende positie van de gebouwen tenslotte zorgt voor een boost wat de herspeelbaarheid betreft.

Wij werden genadeloos ingemaakt door de Duitsers in het basisspel, al waren we nu ook weer niet mijlenver verwijderd van de overwinning. Ik moet er echter niet aan denken wat ons op het gemiddelde en moeilijke niveau allemaal te wachten staat.

In het subegment van de coöperatieve spellen staat 7 Days of Westerplatte meer dan zijn mannetje. Ondanks het eenvoudige regelwerk - als u het alweer een tijdje niet meer hebt gespeeld bent u zo weer vertrokken - wordt u hier uitdagend speelplezier aangeleverd met prachtig spelmateriaal.

Blijft nog de solovariant die, laat ik het nog mild uitdrukken, redelijk uitdagend is.

Een bescheiden toppertje in het genre.

Dominique

 

7 Days of Westerplatte

G3 / ST Games, 2013

Lukasz Wozniak

1 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

45 minuten

 

18:48 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 7 days of westerplatte |  Facebook |

28-10-13

In een gek pakje op zaterdagavond, de tafel binnen handbereik..

Elk jaar op Spiel heb je er eentje.

De luidruchtigste stand.

Dit jaar was dat die van Backspindle Games Ltd., in hal 1.

De luidruchtigheid ontsnapte uit de keelholte van spelers die de demotafels bevolkten waaraan het heerlijke dobbelspelletje ‘Luchador! Mexican Wrestling Dice’ werd gespeeld.

In dit dobbelspel voor 2 of 4 spelers waagt u zich aan de discipline Mexicaans worstelen. U gaat in duel met uw tegenspeler of met een duo als u het met z’n vieren speelt.

Op een klein spelbordje dobbelt u simultaan met uw tegenstander waarna u het resultaat tegen elkaar afweegt. Dobbelstenen die naast het spelbord terechtkomen worden niet meegenomen in die vergelijking. U scoort hopelijk hits en blokkers. Met deze laatste kunt u hits van uw tegenspeler blokkeren. De hits spreken voor zichzelf. Is uw tegenstander zodanig verzwakt dat zijn gezondheidstoestand de ‘pin zone’ op zijn karakterkaart heeft bereikt kunt u proberen hem aan de grond te houden als u pins hebt gegooid. Uw tegenstander krijgt dan drie tellen (worpen) waarin hij zich uit uw omknelling probeert te wurmen. Geen gezicht uiteraard met dat gekke pakje aan. Lukt dat niet is hij eraan voor de moeite en wint u.

U wint ook als de gezondheidsmeter van uw tegenstander of een teamlid van de tegenpartij het getal nul aangeeft.

Maar dat is nog niet alles.

Dobbelt u namelijk counters kunt u een hit van uw tegenstander omzetten in een hit voor jezelf. En dát, beste medespeler, is pas echt leuk.

Speciale dobbelstenen zorgen voor het bepalen van de sterkte en de aard van de hits - de aanwezigheid van tafels en ander meubilair in de ring blijkt de gewoonste zaak van de wereld - en als u echt zwaar wil uithalen moet u de speciale Luchador! dobbelsteen gooien die iets groter is dan de andere, er fantastisch uitziet en extreem lekker in de hand ligt. Uw tegenstander gaat niet weten wat hem overkomt. Of misschien wel, als hij net lang genoeg bij kennis blijft.

Als u in teams speelt kunt u uw maatje met een goedgemikte high five in uw plaats de ring in sturen. Als uw tegenstander hem niet bij zijn voetjes weer de ring in sleurt tenminste. Dubbele pech is dat want dan moet u weer aan de bak en dat met een dobbelsteen minder.

‘Luchador! Mexican Wrestling Dice’ is een heerlijk dobbelspelletje dat maar één doelstelling heeft: intens en pretentieloos amusement bieden. Uit eigen ervaring en aan de lachende spelersgezichten - gewonnen of niet - bij Backspindle Games Ltd. te zien slaagt het daar glansrijk in. Ik speelde het eerst tegen een dikke Duitser - zwaar verloren, maar plezier dat we hadden - en niet veel later met mijn beste vrienden. We hadden de grootste lol.

Na onze sessie heb ik een demotafel van Amerigo staan observeren. Het contrast kon niet groter zijn. Allemaal lange en verveelde gezichten en maar priegelen met al die fiches. Vanuit een demotafel in de verte kwam een overtuigende 'yeeeeeaaaahhhh' mij tegemoet gewaaid. Iemand vroeg van waar dat geluid kwam. Ik heb hem onmiddellijk voorverwezen. Later kwam ik hem weer tegen, met een exemplaar van 'Luchador! Mexican Wrestling Dice' onder de arm. Een slimme kerel.

Medespeler, een spel op Spiel dat mij Spiel gewoon kan doen vergeten verdient niet minder dan een aanbeveling.

Een heerlijk tussendoortje. Als het al bij een tussendoortje blijft.

Dominique

 

Luchador! Mexican Wrestling Dice

Backspindle Games Ltd., 2013

Mark Rivera

2 of 4 spelers vanaf 8 jaar

15 minuten

 

19:23 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (5) | Tags: luchador! mexican wrestling dice’ |  Facebook |

22-10-13

Koopwijzer Spiel (deel 3)

Arctic Scavengers (Rio Grande Games)

Eindelijk zal dit leuke kaartspel op Spiel te vinden zijn! De pruillippen na de afwezigheid op Spiel 2012 waren gewoon niet te tellen. Dat vroeg gewoon om een goedmakertje in 2013.

Een kort citaat uit mijn spelbespreking van 7 september 2009:

Arctic Scavengers speelt sneller dan Dominion. Met sneller bedoel ik hier niet het tijdsbestek dat u aan het spel spendeert, ik heb middels chronometrie al vastgesteld dat Dominion op dat vlak sneller door de bocht scheurt. Nee, ik bedoel de snelheid waarmee u weer aan de beurt bent. U wordt hier immers niet geconfronteerd met ellenlange reeksen van actiekaarten, ondertussen de secondenwijzer van uw keukenklok bestuderend. Minder actiemogelijkheden dus tijdens uw beurt, maar u wordt wel geconfronteerd met meer dilemma’s. En dat, beste medespeler, is een zeer goede zaak. U krijgt immers het gevoel dat u snel speelt. En dat gevoel wordt nog eens versterkt door het feit dat u snelheid én plezier gelijktijdig ervaart.”

U begrijpt dat u dit eens nader moet gaan bekijken in Essen, temeer daar in deze doos de HQ uitbreiding standaard wordt meegeleverd. En in tegenstelling tot Dominion is het thema hier wel nadrukkelijk aanwezig.

Mijn advies: KOPEN!

CV (Granna / Heidelberger Spieleverlag)

Het thema, stel uw eigen leven samen, intrigeert op zich al voldoende om hier een nadere blik op te werpen.

Als uw levenslijn meer dalen dan hoogtepunten vertoont is dit de kans om het nog een keertje over te doen, en beter. En nu doet u het met dobbelstenen en prachtig geïllustreerde kaarten.

Als u de resultaten van dat dobbelen slim beheert hebt u op het einde van het spel een CV om u tegen te zeggen. Dat u achteraf weer in uw zwarte gat van uw armzalige realiteit valt moet u er bijnemen.

Dit is mogelijk wat Foute Vrienden, Vette Feesten had moeten zijn.

Mijn advies: KOPEN!

Dark, Darker, Darkest (Queen Games)

Dark, Darker, Darkest is een bordspel waarin u zich in een erg groot huis bevindt dat bevolkt wordt - zeg maar gerust bezwermd - door zombies. In datzelfde huis bevindt zich een antidotum dat de hele mensheid kan redden. Dat antidotum bevindt zich in een kamer die is afgesloten met een stalen deur. Die deur kunt u alleen openen door het invoeren van een code in een computer. Die computer bevindt zich dan weer in een kamer die zich niet bepaald in de buurt van de kamer met het antidotum bevindt.

U weet wat u te doen staat. Onwillekeurig welt een bekende gladiatorkreet in uw gedachten op.

Komt daar nog bij dat u niet alleen tegen zombies oploopt, maar dat er zich ook nog andere creaturen in het woonhuis bevinden, creaturen wiens naam ik hier niet eens durf uit te spreken.

En alsof dat nog niet genoeg is wordt er bij het openen van de stalen deur een dynamiek in gang gezet die het meest accuraat kan worden beschreven als “dweilen met de kraan open”. Dat wat u opdweilt, beste medespeler, is bloed.

Dit - ik wik mijn woorden niet - is het beste dat Queen Games dit jaar in de aanbieding heeft. Ik had afgelopen vrijdag het genoegen dit te mogen spelen en ik was er helemaal weg van, net als mijn medespelers.

Prachtig materiaal, een originele insteek wat de beurtvolgorde betreft (die is er gewoon niet), constante dreiging van zombies en ander geteisem, tijdsdruk (die nog eens wordt opgevoerd door gesloten deuren en het zoeken naar codes om het antidotum vrij te spelen), moduleerbaarheid, intensief communicatief en als toetje krijgt u nog een eindspel dat het angstzweet op uw voorhoofd doet parelen als werd u net op de hoogte gebracht van uw belastingtoeslag voor het refertejaar 2012. Dat eindspel, medespeler, wijkt speltechnisch op een zodanig verfrissende manier af van wat u tot dan toe in het spel hebt gedaan dat ik durf te wedden dat u hetzelfde gaat denken als ik tijdens dat omslagmoment: WOW!

U hebt enkele beurten nodig om aan het concept en alle mogelijkheden te wennen, maar na die gewenning gaat u helemaal los.

Een van de beste zombiespellen op de markt.

Mijn advies: KOPEN!

Heart of Crown (Japon Brand FLIPFLOPs)

In Heart of Crown moet u een prinses op de troon zien te krijgen. Dat doet u door 20 invloedpunten te verzamelen voor uw tegenspelers dat doen en die punten vast te houden tot zij elk nog eens aan de beurt zijn geweest.

Heart of Crown is een deckbuilder die u confronteert met een nieuw gegeven: schaarste. En dat al van bij spelaanvang. Er zijn van elke soort immers slechts 5 kaarten beschikbaar op de markt. Die markt wordt van een gedekte stapel getrokken tot er 8 verschillende soorten op tafel liggen. Dat betekent dat er van sommige kaarten maar 1 (één!) exemplaar beschikbaar is. Dat betekent ook dat u om dit spel te kunnen winnen een goed tacticus moet zijn en geen strateeg. En dat is meer dan voldoende om mijn detectogoedspel-o-meter vol in het rood te doen slaan. Of groen, het is maar hoe u het bekijkt.

Mijn advies: KOPEN!

Lewis & Clark (Ludonaute)

Lewis & Clark is een race, vermomd als bord- en kaartspel, waarin u deelneemt aan een expeditie die het Noord-Amerikaans continent doorkruist, zo rond 1803.

U verzamelt goederen, ruilt en handelt en roept de hulp in van interessante en behulpzame personages die u onderweg ontmoet. Dat alles met één doel: als eerste de golfslag van de Grote Oceaan aanschouwen.

De persmap maak gewag van een totaal nieuw speltechnisch concept: het handbuilden. Persmappen worden best verorberd met een grote korrel zout maar dit lijkt me toch wat nader onderzoek waard.

Leuk is ook dat er een interessante solovariant wordt meegeleverd waarmee u een meerspelersessie handig kunt voorbereiden of uzelf kunt trainen om uw gezelschap later vakkundig in te maken.

Er wordt veel goeds verteld over dit spel. Het weinige negatieve nieuws dat circuleert heeft vooral betrekking op de speelduur.

Op basis van wat ik nu weet heb ik echt de neiging toe te happen.

Mijn advies: KOPEN!

 

Medespeler,

Hier eindigt mijn jaarlijkse Spiel voorbeschouwing. Ik hoop dat u er iets mee kunt. Ik wens u een voorspoedige reis, een behouden thuiskomst en daar tussenin pure spelmagie! Geniet ervan.

Dominique

 

20:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: koopwijzer, spiel 2013 |  Facebook |

20-10-13

Koopwijzer Spiel 2013 (deel 2)

Midnight Men (Filisofia Édition / Z-Man Games)

Meer dan drie jaar op de ontwerptafel, het kan niet anders of daar moet toch iets moois uit voortspruiten.

Het thema intrigeert, al houdt het zich op in een segment waarin men het ene blik superhelden na het andere opentrekt. Het artwork is fantastisch en niet bepaald wat u in een superheldenspel verwacht aan te treffen, heel vintage ook. Heel leuk om alleen maar naar te kijken en het zou me niet verbazen dat er ooit zeefdrukken aan spelersmuren komen te hangen.

Jammer genoeg zal dit Spiel 2013 niet halen, het blijft immers maar aan die ontwerptafel plakken.

Mijn advies: IN DE GATEN HOUDEN IN 2014!

One Night Werewolf (Japon Brand / 1Nite Werewolf)

Dit, medespeler, is een ander paar mouwen. De Weerwolven van Wakkerdam, gecomprimeerd in 10 minuten en 30 seconden.

Een dag- en een nachtronde, daar moet u het mee doen. En het speelt zelfs lekker weg met z’n drieën. Ik weet dat u nu zit te schuddebuiken van het lachen, maar het is zo. En op het moment dat u het uit het spel wordt gekegeld is het ook gelijk afgelopen. Daarmee wordt een van de grootste hinderpalen van het origineel vakkundig en met chirurgische precisie weggesneden.

12 euro voor 8 kaarten is uiteraard niet goedkoop, maar ik voorspel u dat dit een van uw beste kaartspelinvesteringen ooit wordt.

Ik raad u aan op donderdagochtend 24 oktober zo rond 10u in een weerwolf te transformeren en u als de weerlicht te reppen naar de Japon Brand stand, om u aldaar op dit ongetwijfeld erg begeerde kleinood te werpen.

Mijn advies: KOPEN!

Palmyra (Irongames)

Opdrachten krijgen van de grote Caesar hemzelf, het is een verre droom die u, gezien het extreme tijdsverschil, nooit zult kunnen realiseren.

Tenzij u het op uw keukentafel kan natuurlijk.

Carcassonne in het Oude Rome, zo kan men dit het best omschrijven.

Het blad van uw keukentafel gaat er mooier uitzien van zodra dit spel zich erop ontvouwt maar verwacht geen wonderen. Het blijft allemaal toch een beetje sober.

Veel strijd, toch eigen aan het tijdperk, moet u ook al niet verwachten. U houdt zich vooral bezig met het innen van belastingen. Dat is belangrijk want uw hoeveelheid bijeengeschraapte goudstukken bepaalt of u al dan de eindoverwinning binnenhaalt.

Ik denk dat u voorlopig best Carcassonne binnen handbereik houdt.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Pass the Pandas (Playroom Entertainment)

Daar gaan we weer, dobbelen alsof ons leven ervan afhangt.

Gelukkig blijft u hier niet dobbelen want uw ultieme doel is het zo snel mogelijk leegspelen van uw dobbelhandje. Jammer genoeg is het raamwerk waaraan dit spelletje is opgehangen nogal labiel.

Het lijkt me dan weer wel een leuk kinderspel. Daar moet u rekening mee houden als u hier op Spiel een blik op werpt.

Mijn advies: NADER BEKIJKEN INDIEN U KINDEREN HEBT!

Pathfinder Adventure Card Game: Rise of the Runelords - Base Set (Paizo Publishing)

PACGROTRLBS is momenteel het meest gespeelde spel ten huize van ondergetekende. Dat wil wat zeggen. Het is in mijn top 2000, die wordt samengesteld op basis van een schandalig groot aantal variabelen - waterbestendigheid is er eentje van - op enkele weken doorgeschoten naar nummer 9.

Dat komt door het thema, de originaliteit waarmee met uw levens wordt omgegaan, de snelheid van spelen, het ingenieuze gebruik van de verschillende locaties, de schoonheid van de kaarten, de handige en functionele inlay die u tijdens het spelen mooi van pas komt, de grote drang naar herspelen, het opwaarderen van uw karakter (u gaat van uw personage houden na een tijdje) de korte speelduur en last but not least het geslaagde huwelijk tussen een RPG en een ordinair kaartspel.

Puntenaftrek is er ook hoor. Er zijn nogal wat errata wat de kaarten aangaat en de spelregels - hoewel alles er wel instaat - zijn nogal ongelukkig opgebouwd. Maar dat kon de pret bij ondergetekende niet drukken.

Als u het fantasy genre genegen bent, op zoek bent naar een goed coöperatief kaartspel waarover u later verhalen kunt vertellen aan uw kleinkinderen, uw personage een heel levenspad wil laten bewandelen en op avontuur wil trekken mag u eigenlijk niet twijfelen.

Vraag wel een grote tüte.

Mijn advies: KOPEN!

Quantum (Funforge)

Als u al een dobbel-kaart-bordspel had moeten voorbestellen, beste medespeler, was het dit.

Een ruimtevloot bijeen dobbelen, wetenschappelijk onderzoek doen en zo snel mogelijk het kostbare kwantum ontginnen, dat zijn de dagelijkse besognes waarmee u tijdens het spelen af te rekenen krijgt. En uw irritante tegenspelers natuurlijk - er zijn nog zekerheden in het leven.

Moduleerbaar, bloedmooi, snel gespeeld en spannend tot op het einde. Dat zijn niet bepaald spelkenmerken waar ik in een wijde boog omheen loop.

Mijn advies: KOPEN!

Quicksilver (Split Second Games)

Racen met zeppelins, het lijkt een opwindende gedachte. Jammer genoeg wordt die opwindende gedachte toch enigszins getorpedeerd door de mankementen waarmee dit - overigens erg mooie, de doosillustratie even buiten beschouwing gelaten - spel af te rekenen heeft.

Met meer dan vier spelers blijft u er beter verre van, u moet aan de slag met kartonnen fiches in plastic houdertjes, uw tegenspelers morrelen voortdurend met uw plannen en dobbelstenen spelen een wel heel determinerende rol.

U krijgt wel een mooi dashboard meegeleverd, maar dat zal uw luchtdoop niet redden.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Rampage (Asmodee / Repos Production)

Als megamonster een stad vernietigen, welke gezonde manskerel heeft daar vroeger niet stiekem van gedroomd?

Wel, hier kunt u eindelijk aan de slag. En u bent echt zelf het monster want u mag met uw radioactieve superadem en uw grijpgrage klauwen de stad op uw keukentafel naar de verdoemenis helpen.

Hebt u ook maar een vleugje smetvrees in uw lijf moet u dit echt wel links laten liggen want er wordt op dat spelbord en de bijbehorende spelonderdelen geblazen dat het een lieve lust is. Ik zou het spelbord graag eens onder een microscoop zien na enkele sessies. Het zal krioelen van minimonsters als daar zijn bacteriën, virussen en schimmels.

Maakt u dat allemaal geen ene moer uit en bent u op zoek naar wat ambiance aan uw keukentafel - al zou ik het gezien de potentiële infectiehaard niet in de keuken spelen - kunt u gerust toeslaan.

Mijn advies: PROEFSPELEN EN ALS U HET KOOPT OOK EEN STERILISATIETOESTEL AANSCHAFFEN!

Relic Runners (Days of Wonder)

Jungle Ticket to Ride, dat is het koosnaampje dat de nieuwe telg in de Days of Wonder familie heeft meegekregen. Dat klinkt veelbelovend.

Ik had dan ook hoge verwachtingen maar die werden na een eerste sessie niet echt ingelost,. Op zich niet erg, maar mijn medespelers, stuk voor stuk gepokt en gemazzeld door jarenlange spelervaring, waren dezelfde mening toegedaan. En dat is wél verontrustend.

Geen gezeur over het spelmateriaal, dat is oogverblindend, erg functioneel en kwalitatief hoogstaAnd. Er kan bij wijze een bom op worden gedropt zonder dat het al teveel schade oploopt. In mijn exemplaar ontbrak wel een edelsteen in een van de relieken (de schedels zijn overigens prachtig), maar dat is een detail.

De problemen situeren zich vooral ter hoogte van de abstracte onderbouw die de link met het thema niet echt kan waarmaken en de voorzetjes die je aan andere spelers moet geven bij het belangrijkste spelonderdeel: de race naar de relieken. Bijkomend probleem: die relieken leveren het meeste punten op. We vonden het ook een beetje eigenaardig dat de speler die het spel uitmaakt niet meer aan de beurt komt waardoor het eindspel, omwille van het niet willen afmaken van het spel, een beetje begint te slenteren. Runnen is ver te zoeken op dat moment.

De combinatie tactiek-strategie, voorwaar een mooi streven, wordt door een aantal geluksgebonden elementen (tempellocaties en tempelinhoud) toch enigszins de grond in geboord.

Het krijgt zeker een tweede kans, maar ik twijfel of het nog goed komt. Ik hou u op de hoogte.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Rokoko (eggertspiele)

In de virtuele wandelgangen van de spelwereld wordt deze worp van eggerstpiele wel eens het vrouwenspel genoemd.

Het thema, het opleuken van zowel de genodigden als de locaties waarin zij zich tijdens de braspartijen van Louis XV bevinden, is daar helemaal niet vreemd aan.

De speltechnische snuifdoos bevat deckbuilden, tegeltjes leggen, worker placement en gebiedcontrole. Dat zijn leuke dingen voor de spelende medemens die regelmatig design- en modeboekjes doorbladert.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Ruse (Bonsai Entertainment / Game Salute)

Een communicatief deductiespel dat mij nog steeds niet kan overtuigen. Dat komt door het feit dat dit pas excelleert met het maximum aantal spelers, het communicatieve en deductieve aspect dat wordt platgewalst door de impact van het lukraak uitspelen van beschuldigingkaarten en de nood aan een bepaald soort spelers aan tafel.

De schoonheid van uitvoering gaat ook niet als reddingsboei kunnen fungeren.

Mijn advies: NIET KOPEN!

SOS Titanic (Heidelberger Spieleverlag / Ludonaute / Hobby Japan)

Goed, ik schrijf het even neer: Patience. Voor u weg zapt wil ik u toch vriendelijk verzoeken nog even bij de les te blijven.

Dit is immers een verrassend aangenaam coöperatief kaartspel waarin u de opvarenden van de zinkende Titanic moet redden. In de juiste volgorde en in de juiste sloepen. Het zinkende monster wordt mooi geëvoceerd in het bijgeleverde boekje, dat tevens als timer fungeert.

Het heeft ook een leuke solovariant die u - zo vertellen ingewijden mij - niet loslaat en steeds weer uitdaagt uw persoonlijk record te breken.

Spotgoedkoop ook.

Mijn advies: KOPEN!

Space Cadets: Dice Duel (Stronghold Games)

Simultaan dobbelen in simultaan acties uitvoeren, u denkt onmiddellijk aan Escape: The Curse of the Temple. Als u van dat spel houdt kunt u gerust toeslaan. Staan hectiek, onoverzichtelijkheid en haastwerk haaks op wat u van een bordspel verlangt, loop hier dan in een wijde boog omheen.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Spyrium (Asmodee / Ystari Games)

Ik hoor en lees hier veel goeie dingen over, maar ook minder goeie.

Veel paden naar de overwinning, dat is goed. Originaliteit in het worker placement departement, dat is goed. Eindelijk nog eens een degelijke kaartgestuurde euro, dat is ook bemoedigend.

Maar ik hoor en lees ook minder goeds. AP gevoelig, dat is minder goed. Een langere speelduur dan de doos u laat uitschijnen, dat is ook minder goed. Kleine foutjes die u genadeloos de overwinning kunnen kosten, dat is ook niet bemoedigend.

Spyrium ligt een beetje in balans bij ondergetekende. Ik kan u dus alleen het advies geven dat ik mezelf heb gegeven.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Steam Park (IELLO / Cranio Creations)

De doos garandeert u naar verluidt driedimensionaliteit en het is toch al een tijdje geleden dat u op uw keukentafel ook nog eens letterlijk de hoogte in mocht.

Ook hier worden real time handelingen van u verwacht, gekoppeld aan goeddoordachte acties op uw hoogstpersoonlijk spelersbordje. Ik vraag me wel af in hoeverre deze twee door dezelfde deur kunnen, temeer daar u geen controle hebt op wat uw tegenspelers aan het uitspoken zijn. Dat zou uw kleine paranoïde kantje wel eens kunnen doen opspelen waardoor u hen verdenkt van vals spelen.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Super Fantasy (Red Glove)

Aan kerkerkruipers geen gebrek de laatste jaren, je moet dus van goeden huize zijn om boven het maaiveld uit te komen.

Ik vrees dat Super Fantasy daar niet in slaagt, ondanks het slimme gebruik van dobbelstenen. De vormgeving is eerder cartoonesk, een tekenstijl die ik liever niet zie opduiken in donkere krochten. Als u als avonturier in dit universum geconfronteerd wordt met wat u hier wordt voorgeschoteld ligt u toch gewoon krom van het lachen?

Ik blijf erbij, als u hordes monsters wil bekampen doet u dat best met The Legend of Drizzt, Castle Raveloft of Wrath of Ashardalon (en haast u, ze zijn naar verluidt out of print).

Mijn advies: NIET KOPEN!

Tash-Kalar: Arena of Legends (Cranio Creations / IELLO / Z-Man Games / Czech Games Edition / Hobby Japan)

We moeten nog maar eens de arena in en ik heb het vermoeden dat ik in deze graag ga vertoeven.

Hier is het abstracte fundament, patronen vormen op een spelbord als basis voor het oproepen van sterkere wezens, wel voldoende om de thematische bovenbouw te kunnen dragen.

Snel spelend, tactisch, afwisselend, origineel van opzet en zo gestart. Dat spreekt toch allemaal tot de verbeelding. En de smeekbedes van uw tegenspelers aanhoren, een essentieel spelonderdeel, doet mij nu al vol verwachting uitkijken naar deze titel.

Mijn advies: KOPEN!

Templar (Queen Games)

Als Tempelier zoveel mogelijk schatten wegstoppen in een afgelegen klooster en vooral meer dan uw collega Tempeliers, erg opwindend en uitdagend klikt het niet. De aanwezigheid van kloosterlingen met speciale eigenschappen krikte mijn aandacht voor dit spel even op, maar ook niet spectaculair.

Het is ook veelzeggend dat we zo weinig hebben gehoord van de eerste versie, Palacio de Viana. Dan lichten mijn remlichten toch even op. Die veelzeggendheid werd nog verstekt door de wetenschap dat het origineel een heel ander thema had. Spelconcepten met inwisselbare thema’s nopen tot waakzaamheid.

Mijn advies: NIET KOPEN!

The Card Game of Oz (Game Salute / Orion’s Bell)

Ik ben erg geïntrigeerd geraakt door dit spel, al heeft het op het eerste gezicht niet veel om het lijf.

Ik hou van vermomde racespellen - u weet hoe verliefd ik ben op San Juan - en dit lijkt me een mooi voorbeeld. Heel vrouwvriendelijk ook, solo erg genietbaar en wondermooi vormgegeven.

Maar spaar u de moeite, het zal niet op de schappen liggen in Essen omwille van niet klaar.

Mijn advies: EEN OOGJE IN HET ZEIL HOUDEN EN ALS EEN HAVIK TOESLAAN VAN ZODRA HET IS VERSCHENEN!

The Hobbit: An Unexpected Journey (Cryptozoic Entertainment)

Een heerlijk coöperatief dobbelspel is dit. En het zal nog zal worden aangesterkt door de twee uitbreidingen die in de pijplijn zitten. Noem het gerust de dobbelvariant van ‘In de Ban van de Ring’. Dat is niet bepaald een slechte referentie.

Wordt ten huize van ondergetekende meer dan gemiddeld op tafel gelegd, mede door de uitmuntende solovariant.

Mijn advies: KOPEN!

The Legacy: Testament of Duke de Crecy (Portal Games)

Ik hoor, lees en zie hier goeie dingen over en ik ben geneigd alles te geloven wat er over dit spel wordt rondgebazuind.

Mijn advies: KOPEN!

The Phantom Society (Funforge / IELLO / Asterion Press)

Als u voor één spel van Funforge moet gaan is dat uiteraard Quantum, hebt u echter voldoende financiële armslag mag u dit spelletje ook gerust meenemen. Als spokenjager een heel hotel naar de verdoemenis helpen, dat is inderdaad een mooie insteek.

Als spook worden uw memoryvaardigheden toch enigszins op de proef gesteld, zeker in de beginfase, maar uiteindelijk kan dit de pret niet drukken.

Mijn advies: KOPEN ALS U EEN FAMILIALE SPELER BENT!

The Three Little Pigs (IELLO / Purple Brain Creations)

Dit wordt een van de hits, zoniet dé hit van Spiel 2013. Vlot spelend met veel interactie, mooi en functioneel gepresenteerd, spannend met een hoog ‘nog eens’ gehalte en het allerbelangrijkste: u gaat niet bijkomen van het lachen.

Laat het thema u vooral niet op het verkeerde been zetten, ook de veeleisende veelspeler - zeker als hij een aperitiefje of afzakker zoekt naast het zwaardere werk - wordt ruimschoots op zijn wenken bediend.

En de doos kan gewoon in uw boekenkast. Binnensmokkelen wordt dus iets makkelijker.

Mijn advies: KOPEN!

The Witches: A Discworld Game (Devir, IELLO, Phalanx Games Polska, Treefrog Games)

Laat u niet misleiden door de titel (en ook niet door de luxeversie die u op Spiel zult aantreffen), dit is een familiespel en wel van het heel lichte soort, daarbovenop nog gelardeerd met een aanzienlijke dosis geluk.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Tomorrow (Conquistador Games, Inc.)

Een interessant en gedurfd thema met een adviesleeftijd van 18 jaar. Eigenlijk is dit het enige spel dat de meesten onder ons op Spiel zouden mogen aankopen. Al de rest wat u in die hallen vindt is immers voor kinderen.

Is nu al een hype en wordt door kenners omschreven als een meer dan geslaagde kruising tussen Diplomacy, Risk en Pandemie. Dat is niet niks.

U moet wel minstens met z’n vieren zijn om dit op tafel te kunnen leggen en dat zorgt voor lichte puntenaftrek.

Mijn advies: KOPEN!

Trains (AEG)

Ik besprak de originele versie van dit spel al uitgebreid in 2012. In de rechterkolom kunt u alles nog eens rustig nalezen.

De AEG versie is mooier, overzichtelijker, uitbreidingsgevoeliger, gebruiksvriendelijker en gewoon even leuk.

Mijn advies: KOPEN!

Trains and Stations (WizKids Games)

En weer gaan we het spoor op, deze keer met dobbelstenen. Het spelbord mocht wat groter zijn, maar dat kan de pret niet drukken. U krijgt hier een relatief eenvoudig treinspel voorgeschoteld waarbij u samen met uw tegenspelers het spoornetwerk uitbreidt en ondertussen lekker punten scoort. Ontspannend, interessant, interactief, zonder aandelen en daardoor gewoon leuk. Niet twijfelen.

Mijn advies: KOPEN!

Vikings: Warriors of the North (REBEL.pl)

Een spel waarin uw ultieme doelstelling uit het ontvoeren van de dochters van uw tegenspelers bestaat, dat hoort gewoon in uw spellenkast. Geef toe, dat is uw eerste gedachte.

Ik moet u wel waarschuwen voor een weerhaak: het eindspel met het daaraan gekoppelde kingmaker risico, een gegeven waar elke rechtgeaarde spelliefhebber van gruwt. Dat kan een avondvullende, leuke strooptocht laten uitmonden in een ineenzakkende Vikingsoufflé van heb ik je daar.

Aan de andere kant zou u dit gewoon moeten kopen, al was het maar om de puriteinen die een waarschuwingssticker over vrouwonvriendelijkheid op de doos willen eens lekker te jennen.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

 

Medespeler,

Ik ben moe. Daarom kunt u pas dinsdagavond deel drie van het koopadvies lezen, de last minute tips. Tot dan!

Dominique

 

 

15:35 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (5) | Tags: koopwijzer, spiel 2013 |  Facebook |

19-10-13

Koopwijzer Spiel 2013 (deel 1)

Medespeler,

Voor ik mijn adviezen op u loslaat wil ik u vragen het volgende in het achterhoofd te houden: deze lijst bestaat uit spellen die u wel of niet vanuit Essen zult meebrengen indien u tijdens de Internationale Spieletage in mij zou transformeren. Los van het feit dat u dat al zou willen - ik zou het zelfs niet eens in overweging nemen - is dit toch een niet onbelangrijk aandachtspunt.

Ik ga ervan uit dat u zelf groot en wijs genoeg bent om zelf de inhoud van uw boodschappentüte op Spiel te kiezen. Als deze koopwijzer u daarbij kan helpen, des te beter. Heb ik toch iets goed gedaan.

Laten we beginnen met de spellen die ik in mijn drie maanden durende voorbeschouwing de revue heb laten passeren. Het waren spellen die ik de moeite vond om erover te schrijven, wat dan weer niet automatisch een koopadvies oplevert. Dat merkt u verderop wel.

Ik hou voor het gemak een alfabetische volgorde aan. Omwille van de kwantiteit verschijnt vandaag deel 1, morgen deel 2. Deel 2 wordt nog aangevuld met last minute koopadviezen die, geloof me, ook zeer de moeite zijn.

Daar gaan we.

1911: Amundsen vs Scott (Kokorin Colorado)

Een tweepersoons bordspel met kleurkaarten waarin u de historische race tussen de protagonisten Amundsen en Scott nog eens losjes overdoet.

Op het eerste gezicht erg eenvoudig van opzet, dus lichte kost, maar er zouden ook enkele extraatjes in de doos zitten die de race spelmatig toch een beetje aandikken.

Goedkoop ook en dat is in deze tijdens van crisis geen onbelangrijk criterium als het over de aankoop van spellen gaat.

Het enige probleem is dat men in het segment van de tweepersoonsspellen betere alternatieven aanbiedt op Spiel, dat zult u verder in deze koopwijzer zelf wel ontdekken.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Bang! The Dice Game (dV Giochi)

Dobbelspellen, hebben we er al niet genoeg van? Neen, want volgens dV Giochi kan er altijd nog eentje bij.

De vraag is of dit het gelijknamige kaartspel gaat vervangen en of dat überhaupt wel nodig is.

Wat voor het dobbelspel spreekt zijn de korte speelduur, het machinegeweer, de dynamietstaven en de creatieve breinen van Michael Palm en Lucas Zacht die aan de basis van dit spel liggen.

Zelf maak ik me wel een beetje zorgen over het dobbelen en het herdobbelen dat mogelijk de snelheid uit het spel haalt, een snelheid die het kaartspel beter kan aanhouden.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Belgium 1831 (White Goblin Games)

Een mooie vormgeving, geschiedkundig verantwoord, El Grande zoals het had moeten zijn, innovatieve spelconcepten en uiterst geschikt om met z’n drieën te spelen. Dat is een indrukwekkend curriculum waarmee White Goblin Games hier op de proppen komt.

Als Vlaming, gefascineerd door het Belgisch concept en erg geïnteresseerd in onze wordingsgeschiedenis, kan ik niet om dit spel heen. Ik zal dat dan ook niet doen.

Mijn advies: KOPEN!

Bioshock Infinite: The Siege of Columbia (Plaid Hat Games)

Uit eigen ervaring kan ik u zeggen dat dit een oogverblindend en erg leuk spel is, tenminste als u het met z’n tweeën speelt. Met z’n vieren wordt het wat stroperig en ook speltechnisch minder leuk.

Men hanteert hier een erg interessant conflictmodel in een bizar universum dat wordt gekenmerkt door veel variabelen waarvan u er geen enkele mag verwaarlozen wil u de overwinning binnenhalen. U bent altijd betrokken en er is in elke speelfase altijd wat interessants te doen.

Er is maar één groot probleem: de prijs. Die zit mijn koopadvies serieus in de weg.

Mijn advies: NIET KOPEN EN WACHTEN OP EEN AANZIENLIJKE PRIJSDALING. KOMT DIE ER, ONMIDDELLIJK TOESLAAN!

Bruxelles 1893 (Pearl Games)

Weer een bordspel over België dat zich situeert in de eigenaardige spil ervan, zich afspelend in een heerlijk tijdsgewricht.

Grafische vormgeving, het is een kunst. Maar smaken verschillen en ik ben niet bepaald ondersteboven van wat hier wordt voorgeschoteld. Dat zegt uiteraard nog niets over het spel zelf, maar toch. Er moet ook nogal wat geboden worden terwijl u aan het spelen bent en dat is een spelmechanisme dat mij nooit echt kan bekoren.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Buccaneer Bones (Wattsalpoag Games)

Weeral een dobbelspelletje, maar of u andere dobbelspelletjes op Spiel aan dezelfde schandalige prijs op de kop kunt tikken is zeer de vraag. Dit is zelfs zo goedkoop dat u bij aanschaf gewoon geen fout kúnt maken. Dat dit zo goedkoop is zou ook andere vragen kunnen oproepen, iets over kwaliteit bijvoorbeeld, maar kom, we knijpen even een oogje dicht.

Mijn advies: KOPEN!

Carnival Zombie (Albe Pavo / Raven Distribution)

Een erg interessant thema met een leuk dag- en nachtmechanisme, maar het blubberige spelbord gaat het spelplezier uiteindelijk in de weg zitten. Ook de confrontatie met de slechterik die alles in gang heeft gezet wordt u onthouden. U bent in dit spel gewoon een lafaard die zo snel mogelijk de stad uit wil, ver weg van het gevaar. Geef u maar het heldendom.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Castaways / Náufragos (Lookout Games / Passport Game Studios / IELLO)

Ja jongens, toch maar opentrekken die geldbeugel hoor. Castaways is een heerlijk semi-coöperatief bordspel waarin het thema zo goed aansluit bij het spelsysteem dat het verslavend wordt. Leuk met elk spelersaantal, vlot spelend, afwisselend, mooi uitgevoerd, spannend tot op het einde en naar believen moduleerbaar volgens uw eigen behoeften en wensen.

De lange speelduur, meestal een afknapper voor ondergetekende, heeft me tijdens het spelen van dit kleinood op geen enkel moment gestoord.

In mijn ogen ook beter dan Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island, de grote concurrent.

Ga wel voor de Engelstalige versie, er wordt nogal wat leeswerk van u gevraagd.

Mijn advies: KOPEN!

Castle Dice (Fun to 11)

Komt u deze op Spiel tegen, niet twijfelen. Een extreem diepe doos boordevol dobbelstenen (64 in totaal), individuele spelersbordjes, fiches en kaarten krijgt u hier voorgeschoteld. Al deze componenten vloeien rimpelloos samen in een heerlijk complexloos en makkelijk uit te leggen dobbelspel, met een interessant draftmechanisme, dat écht uitnodigt tot spelen.

In de doos vindt u ook een meer dan geslaagde en uitdagende solovariant, gekoppend aan een speciale - de 64ste - dobbelsteen.

Hou er wel rekening mee dat dit spelletje het best tot zijn recht komt met 2 of 3 spelers. Met z’n vieren kan het iets te lang duren. Laat u ook vooral niet afschrikken door de cartooneske aankleding, dit is echt geen kinderspel.

Schreeuwt om een uitbreiding en die zit er naar verluidt ook aan te komen.

Mijn advies: KOPEN!

City Hall (Tasty Minstrel Games)

Verantwoordelijk zijn voor een goede stadsontwikkeling en tegelijkertijd bezig zijn met een campagne voor het burgemeesterschap, dat is de moeilijke spreidstand waarmee u in dit spel geconfronteerd wordt. Kim Clijsters zou aan dit standje niet eens durven beginnen.

Houdt u echter van manipuleren, het toewerken naar een onvermijdelijke climax en bent u niet vies om te participeren aan fondsenwervende ordencriminaliteit moet u dit zeker eens bekijken.

Politiek geïnspireerde spellen op stadsniveau zijn eerder zeldzaam en dit zou wel eens een schot in de roos kunnen zijn.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Continental Express (Asmodee / Bombyx)

Tickter to Ride: Het Kaartspel, Deel 2. Dat is het eerste wat me door het hoofd schoot toen ik aan mijn prospectie naar dit spel begon. Het gebeurt niet dikwijls, medespeler, maar hier weet ik het niet goed.

En bij twijfel rest mij maar één mogelijk advies: PROEFSPELEN!

Council of Veronal (Crash Games)

Ik vrees een beetje dat dit spel de naam van de uitgever alle eer zal aandoen. Invloedpunten op kaarten leggen, geheime opdrachten en dubbelraden, het zijn leuke spelelementen maar niet voldoende om mijn al niet zo gevulde geldbeurs open te trekken. Ik stel mij ook grote vragen over de beheersbaarheid van dit spel. Ik heb het gevoel dat dit met u aan de wandel gaat en niet omgekeerd. Ook het thema lijkt me er achteraf opgeplakt.

Modern Art: The Card Game of diens nieuwe verschijningsvorm op Spiel, Duckomenta Art (Pegasus), geven u volgens mij ongeveer hetzelfde spelgevoel, maar dan stukken beter.

Dead Panic (Fireside Games)

Castle Panic met zombies, zo kunt u deze het best omschrijven. Alleen veel moeilijker te winnen, met leuke toegevoegde twists - dat verzamelen van die radio-onderdelen, het semi-coöperatieve aspect! - en nagelbijtend spannend.

Niet twijfelen.

Mijn advies: KOPEN!

Dungeon Twister: The Card Game (Asmodee / Ludically)

Houdt u van Dungeon Twister moet u dit absoluut aanschaffen, alleen al omwille van de mobiele mogelijkheden die deze variant u biedt.

Zelf heb ik nooit erg kunnen genieten van Dungeon Twister. Het leek me een verwrongen combinatie van RPG en schaak en die twee gaan niet goed samen als u het mij vraagt. Deze variant wijkt ook niet voldoende af van het origineel om mij alsnog overstag te doen gaan.

Mijn advies: KOPEN ALS U KICKT OP DUNGEON TWISTER!

Eldritch Horror (Fantasy Flight Games)

Dit zou wel eens de Arkham Horror kunnen zijn die Arkham Horror in eerste instantie had moeten zijn: minder tijdrovend, wereldomvattend, overzichtelijker, minder plaats innemend, meer gestroomlijnd en sneller opgezet. Allemaal elementen die mij wel eens zouden kunnen verleiden tot een aanschaf. Edoch: ik blijf op mijn hoede.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Expedition: Northwest passage (Asmodee / Matagot)

Stond vorig jaar op mijn wenslijst omdat hij beloofde, maar haalde Spiel uiteindelijk niet. Dit jaar zou het er wel moeten liggen en als het er ligt zou ik het aanschaffen als ik van u was. Het belooft immers nog altijd.

Mijn advies: KOPEN!

Fields of Glory: The Card Game (Treefrog Games)

Ligt het nu op Spiel of ligt het er niet? Dat waren heel recent grote hamvragen die op BGG circuleerden. Eigenaardige boodschappen over het vernietigen van de hele voorraad, tegengesproken door geruststellende mededelingen dat alles nog wel in orde zou komen wisselden elkaar in sneltempo af. Uiteindelijk werd het pleit beslecht in het voordeel van ‘het komt allemaal wel in orde’ wat betekent dat het spel op Spiel gewoon in de rekken zal liggen.

Of de hoger genoemde discussies iets zeggen over de kwaliteit van het spel weet ik niet, maar een veeg teken is het alleszins. Ik blijf ook in de maag zitten met het feit dat we hier wel eens te doen kunnen hebben met een gestripte versie van Empires of the Ancient World, van dezelfde auteur maar met meer, en beter, vlees aan het bot.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Gear & Piston (LudiCreations)

Automobielen bouwen, wie vindt dat nu niet leuk? Wel, ondergetekende heeft toch wat reservaties. Die ‘Caylus gecomprimeerd maar met veel meer geluk geruchten’ schrikken mij toch een beetje af. Het spel lijkt ook afgelopen vooraleer het goed en wel is begonnen en dat de soft spot zich pal op 4 spelers bevindt perkt de vrijheid van een spelende mens toch enigszins in.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Glass Road (White Goblin Games)

Degelijk, maar ook niet meer dan dat. Dat was zo’n beetje de teneur van mijn voorbeschouwing. Uwe Rosenberg mag dan door velen worden beschouwd als een briljant ontwerper, hij heeft mij nooit echt kunnen raken. Hij gaat dat met Glass Road ook niet doen, dat weet ik nu al.

Bent u echter op zoek naar gegarandeerde degelijkheid zonder meer en neemt u niet graag risico’s kunt u hier zonder enig risico voor gaan. U krijgt waar voor uw geld.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Glastonbury (franjos)

Met deze heruitgave van het oorspronkelijk voor twee spelers bedoelde Kupferkessel Co. hebt u geen enkel aanvaardbaar excuus meer waarmee u die lege plek op uw spellenrek kunt verantwoorden.

Dit is een heerlijk, prachtig vormgegeven, familiespel dat in geen enkele spellenkast mag ontbreken. Schandalig goedkoop ook, wat uw negeren van dit spel nog misdadiger zou maken.

Mijn advies: KOPEN!

Glück Auf (eggertspiele / Ludonova / Pegasus Spiele / Gigamic)

Nog een voorbeeld van degelijke degelijkheid, het duo Kramer-Kiesling. Na afloop van een sessie van Glück Auf hebt u zich niet verveeld, maar dat zich te pletter hebt geamuseerd kunt u toch ook niet over de lippen krijgen. En daar streeft u toch naar als u een spel speelt? U te pletter amuseren?

Laat u vooral niet vangen aan de op en neer gaande mijnliften. Het is een gimmick.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Gunship: First Strike (Escape Pod Games)

Als u zich te pletter wilt amuseren aan de speeltafel kunt u met dit heerlijke spel niets verkeerd doen. De ruimteschiponderdelen vliegen u om de oren, u maakt nooit geziene manoeuvres om het spervuur van uw tegenstander te ontwijken en uzelf in schietklare positie te brengen en tegelijkertijd probeert u in volle vlucht met duct tape uw landingsgestel te repareren. Dat zijn zo’n beetje de omgevingsfactoren waarin dit spel zich afspeelt.

Mijn advies: KOPEN EN DOE ER MAAR DIRECT DE CREW UITBREIDING BIJ!

Invaders (White Goblin Games)

Goede tweepersoonsspellen zijn altijd interessant en dit pareltje is geen uitzondering. Bloedmooi, asymmetrisch - u hebt echt het gevoel dat u als mens geen enkele kans maakt tot het eureka-peertje op een bepaald moment begint te branden - en van de maker van Revolver. Ik ken er die minder goeie referenties kunnen voorleggen.

Mijn advies: KOPEN!

Kashgar: Händler der Seidenstraße (Kosmos)

Degelijkheid, we hebben het er al een paar keer over gehad. Dit is weer zo’n voorbeeld van degelijk vakwerk, alleen stijgt deze klepper wel boven de immense grijze massa van de degelijkheid uit. Dat komt door het ingenieuze gebruik van uw karavanen, die u al open deckbuildend samenstelt en die de inhoud en tijdstip van uw handelen bepalen, zowel letterlijk als figuurlijk. Kashgar speelt zo lekker weg dat het niet mooi meer is, u wordt voor moeilijke, zelfs gendergerelateerde dilemma’s geplaatst en u moet nooit lang wachten op uw volgende beurt. Daarbovenop bent u in een uurtje klaar, een gegeven dat voor een ouder wordende speler als ik alleen maar aan belang wint. Dat zijn allemaal elementen in gouden letters staan bijgeschreven in mijn spelaankoop-woordenboek.

Mijn advies: KOPEN!

Koryo (Asmodee / Moonster Games)

Een heerlijk, snel en toch diep kaartspelletje dat meer in de aanbieding heeft dan u op het eerste gezicht zou denken. U moet de lagen van dit kleinood als was het een ui geduldig afpellen wil u de diepte ten volle kunnen ervaren en geloof me, u zult tijdens het pellen geen enkele traan laten. Integendeel.

Voor de prijs moet u het ook al niet laten.

Mijn advies: KOPEN!

Lap Dance (Artipia Games)

Intrigerend, maar aan het originele en erg originele concept is ondertussen zodanig veel veranderd dat mijn aanvankelijke hoerastemming is omgeslagen in een gelaten ‘is het dat maar’ gevoel. Van de kruising tussen het bordspel Puerto Rico en de film Boogie Nights blijf niks meer over - dit spel moet immers ook verkopen in Amerika nietwaar - waardoor er van enige opwinding bij ondergetekende geen enkele sprake meer is.

Van avondvullend bordspel naar een filler van een half uurtje, qua conceptwijziging kan dat tellen. Maar daar koopt een mens niks mee.

Mijn advies luidt dan ook: NIET KOPEN!

Lost Legends (Queen Games)

Al draftend monsters verslaan, daar komt dit op neer. Dat klinkt leuk maar door de hoge geluksfactor, de onduidelijke en te kleine iconografie en de te lange speelduur (die ook nog eens in de hand wordt gewerkt door de veel te lange wachttijden) hebben ervoor gezorgd dat ik hiervoor geen positief koopadvies kan afgeven.

Gelukkig hebben ze bij Queen Games meer en beter in de aanbieding, zoals u later in deze koopwijzer zult merken.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Mai-Star (AEG)

Als u mijn spelbespreking van het origineel, die ik hier plaatste op 1 november 2010, nog eens naleest zult u beseffen dat u dit pareltje op Spiel niet mag laten liggen.

Doet u het toch moet u achteraf niet komen uithuilen, u was immers gewaarschuwd.

Mijn advies: KOPEN!

 

Tot morgen voor deel 2!

Dominique

 

17:17 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: koopwijzer, spiel 2013 |  Facebook |

18-10-13

Koopwijzer Spiel 2013 (proloog)

Medespeler,

Als opwarmertje voor delen 2 en 3 van de ‘De Tafel Plakt! Spiel 2013 Koopwijzer’, die hier morgen en overmorgen zullen verschijnen, alvast een eerste niet onbelangrijk koopadvies. Een koopadvies dat u vóór u naar Spiel afzakt toch maar beter ter harte neemt.

U vindt het in de betere drogisterij, in elke apotheek en in elke zichzelf respecterende muziekhandel.

Oordopjes.

U gaat ze nodig hebben omwille van de nieuwe halindeling op Spiel, waardoor veel meer in veel grotere ruimtes te bewonderen en te beluisteren valt. Uw auditieve draagkracht zal trouwens extra op de proef worden gesteld door de aanwezigheid van een niet onaanzienlijke groep kinderen die dankzij de schoolvakantieplanning in Nordrhein-Westfalen de beurs met hun massale aanwezigheid zullen vereren

Wilt u ‘s avonds in uw hotel voorkomen dat u de spelregeluitlegger van dienst voortdurend moet onderbreken omdat een irritante fluittoon u steeds weer in de weg zit weet u wat u te doen staat.

Ik kan u de E-A-R SOFT FX met een SNR waarde van 39dB ten zeerste aanbevelen.

U ben gewaarschuwd.

Tot morgen!

Dominique

 

 

 

 

16:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-10-13

Spiel 2013: een vooruitblik (deel 56)

One Night Werewolf (Japon Brand / 1Nite Werewolf)

One Night Werewolf is een communicatiespel voor 3 tot 7 spelers dat, in tegenstelling tot ‘De Weerwolven van Wakkerdam’, slechts één dag- en nachtfase kent. Tijdens de nachtfase zijn enkel de helderziende, de weerwolven en de dief actief, in die volgorde. Zij hebben elk welgeteld 10 seconden om hun oogjes te openen en hun acties te doen.

De helderziende mag 1 rolkaart van een speler bekijken of 2 van de niet uitgedeelde rolkaarten. De weerwolven vervolgens weten automatisch van elkaar dat ze weerwolf zijn omdat ze gelijk wakker zijn, of hij of zij weet dat ze een solitaire weerwolf is omdat hij of zij alleen wakker is. De dief tenslotte mag zijn rolkaart ruilen met een andere, slapende, speler. Hij mag deze kaart bekijken.

Bij de ochtendschemering wordt er naar goede gewoonte gedebatteerd en gestemd over wie een weerwolf zou kunnen zijn. Het debat duurt welgeteld 5 minuten. Daarna wijst u gelijktijdig met uw medespelers in de richting van de speler waarvan u denkt dat hij of zij zich bij nacht een groter en vooral scherper gebit aanmeet, gecombineerd met abnormaal veel haargroei. Eén weerwolf uitschakelen is voldoende voor de dorpelingen om het spel te winnen. In het andere geval maken de weerwolven een rondedansje.

Na een kleine 10 minuten ondraaglijke spanning is het winnende team gekend.

Reserveer alvast een plaatsje in de wachtrij want:

Dit zou wel eens de Love Letter van 2013 kunnen zijn: origineel, kortdurend, intensief interactief en erg verslavend.

Eindelijk een weerwolvenspel zoals het moet zijn. Ligt u eruit is het spel ook onmiddellijk gedaan. Er hoeft geen breiwerk meer mee naar de spellenclub.

Dit is nu al een knaller van formaat in Japan. U mag dit volkje dan regelmatig van absolute geschiftheid verdenken, hier slaan ze wel de nagel vol op de kop.

U gaat nooit zoveel sessies weerwolven op een avond kunnen spelen als met deze variant.

Als er moet worden gelogen, gemanipuleerd, gebluft en beschuldigd staat u altijd op de eerste rij om mee te doen.

Oogjes dicht en snaveltjes toe, het zit er allemaal in.

Bij spelaanvang is het bijlange niet zeker dat er ook maar één weerwolf in het spel zit, waardoor de dorpelingen wanhopig een overwinning proberen binnen te halen die eigenlijk al in hun schoot werd geworpen. De overwinning uit die schoot oprapen is dan weer een heel ander paar mouwen want de dorpelingen kunnen dan enkel en alleen winnen als iedereen wordt geëxecuteerd (elke speler wordt door één andere speler aangewezen). Leuk en riskant is dit! U ziet zichzelf al proberen als weerwolf dit sterk staaltje van groepsmanipulatie tot een goed einde te brengen.

De dief, wat is me dat een leuk karakter, want als hij zijn rolkaart verwisselt met die van een andere speler weet deze laatste niet meer wie of wat hij is. De dief zelf mag zijn nieuwe identiteit wel bekijken. Hij weet, dus hij heeft macht.

U moet niet met z’n zevenen zijn om hier ten volle van te genieten.

Voor de tijdsbewaking kunt u beroep doen op een Android applicatie. Die Japanners denken werkelijk aan alles.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Japon Brand voorbij want:

Als u niet gereserveerd hebt kunt u het vergeten, tenzij u ongelooflijk veel geluk hebt, u op donderdagochtenden erg snel kunt rennen en u geen gps-systeem nodig hebt om u in de nieuwe halindeling op Spiel te oriënteren.

U knutselt dit op een vrije middag zelf wel even snel in elkaar. Met slechts 8 rolkaarten kan dat toch geen probleem zijn.

Dominique

 

 

20:40 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: one night werewolf |  Facebook |

13-10-13

Spiel 2013: een vooruitblik (deel 55)

Koryo (Asmodee / Moonster Games)

In Koryo, een meerderheden kaartspel voor 2 tot 4 spelers, speelt u karakter- en gebeurteniskaarten voor u op tafel uit. U probeert met bepaalde families - er zijn er 9 van waarde 1 tot 9 - meerderheden te behalen want dan leveren ze u op het einde van het spel, dat zich aandient na 8 speelrondes en een kleine 20 minuten, overwinningspunten op.

Gebeurtenissen laten u toe een beetje te hannesen met wat uw tegenspelers hebben uitgespeeld, maar ze leveren u op het einde wel minpunten op.

Het geheel speelt zich af in het steampunk universum, maar dat doet verder niets ter zake.

Niks baanbrekends aan de horizon te bespeuren dus, ware het niet dat de families in kwestie, een uitzondering niet te na gesproken, bepaalde vaardigheden hebben die dit spelletje zeer de moeite maken. Hieronder meer.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U was op 12 oktober jongstleden in de gelegenheid dit heerlijke kaartspelletje te spelen en u was, zoals een bepaald woord eerder in deze zin al aangeeft, meer dan aangenaam verrast. Het relikwie werd tevoorschijn getoverd op een bijeenkomst van de nieuwe bordspelclub ‘De Rode Hazen’ in Haasrode, ook al een aanrader.

Dat tevoorschijn toveren gebeurde na het openen van een van de meest begeerde relikwiehouders in België en omstreken, een beetje vergelijkbaar met de Ark des Verbonds: de Asmodee koffer, een stevige trolley op wieltjes waar menig bordspelliefhebber een moord voor zou begaan mits de belofte van inkijk.

U was zo begeesterd dat u na afloop in uw bedje nog enkele uren wakker hebt gelegen, nagenietend van uw indrukwekkende overwinning maar ook van het vlotte en toch veel diepgang aanbiedende spelverloop.

Er zijn inderdaad opvallend veel ingrediënten, medespeler, die dit kaartspel zeer de moeite maken.

De eigenschappen van de families bijvoorbeeld, die u alleen kunt activeren als u tijdens uw beurt de meerderheid in die familie hebt. Zo kon u op 12 oktober erg genieten van de bankiers die u toelieten elke beurt een goudstuk bij de bank op te halen. Of de spionnen, waarde 2, waarmee u diezelfde goudstukken weer bij de bankiers kon gaan stelen. Of de familie van de scheepsmagnaten, waarmee u twee kaarten van verschillende families of gebeurtenissen kunt uitspelen.

En zo zijn er nog 5 andere familiale kenmerken die het spelen ermee zeer de moeite maken. De nieuwslezers geven u een extra kaart op hand tijdens de verdeelfase, de wachters beschermen u tegen de barbaren, de scheepsmagnatent laten u toe twee kaarten van verschillende origine uit te spelen, de priesters geven u de mogelijkheid gebeurteniskaarten weg te spelen, de senatoren geven u meer mogelijkheden door uw uitlage te vergroten en de alwetenden - waarde 1 maar o zo invloedrijk - laten u alle gelijkstanden in meerderheden winnen (belangrijk: alleen tijdens het spel, niet bij de eindtelling).

De impact van de gebeurtenissen, die u voor elke uitgespeelde gebeurteniskaart op het einde een strafpunt aanrekenen, maar die zo verleidelijk en spelbepalend kunnen zijn dat u ze gewoon niet kunt negeren. Neem nu de barbaren. Zij laten u toe een kaart van een familie bij een tegenstander te vernietigen. Mooi toch?

De timing die samenhangt met de spelersvolgorde, waardoor u, ook al dreigt u bij de beurt van de volgende speler uw moeizaam opgebouwde meerderheid te verliezen, toch nog even snel kunt toeslaan.

De waarde van de families, die naast de overwinningspunten tevens het aantal kaarten aangeeft dat er van die familie in het spel zitten.

De acht rondes die gespeeld worden, steeds met een afnemende aantal handkaarten en een toenemend aantal kaarten die u voor u open mag hebben liggen.

De keuzestress.

De snelheid van uitvoering, waarbij u op geen enkel moment niet betrokken bent.

De tactische component, hier gecondenseerd in een manier van spelen waar u op slag verliefd op geworden bent.

Het lichte aroma van Call to Glory, nog zo’n favoriet van u, dat u tijdens het spelen af en toe meende op te snuiven.

De eenvoudige spelregels en de snelheid van uitleggen.

De puntentelling op het einde, waarbij elke meerderheid in een familie u hun invloedwaarde aan overwinningspunten oplevert, uw uitgespeelde gebeurteniskaarten u elk een strafpunt aansmeren en uw verzamelde goudstukken ook nog als bonus op uw conto mogen worden bijgeschreven.

Haalt u 30 punten wordt volgens de spelregels uw naam in gouden letters in de annalen van het Koryo universum bijgeschreven. Ik wens u veel geluk want daarvoor moet u wel heel erg aan de bak.

Compact, uitdagend, mooi geïllustreerd, snel spelend, diepgaand, letterlijk goedkoop en afwisselend. Wat wil u nog meer?

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Asmodee en Moonster Games voorbij want:

Een thema hoeft u hier niet te zoeken, het is immers volledig onbestaande.

U houdt niet van grijpgrage spelershandjes die met uw zorgvuldig opgebouwde familiebanden komen morrelen.

U houdt niet van erg leuke kaartspellen.

Dominique

 

13:11 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: koryŏ |  Facebook |

01-10-13

Spiel 2013: een vooruitblik (deel 54)

Tash-Kalar: Arena of Legends (Cranio Creations / IELLO / Z-Man Games / Czech Games Edition / Hobby Japan)

In Tash-Kalar: Arena of Legends, een kaartgestuurd bordspel voor 2 of 4 spelers, bent u een tovenaar die middels het gebruik van magie in een arena tovenaars-tegenstanders bestrijdt. Dat doet u door bloeddorstige wezens op te roepen die vervolgens die van uw tegenstrever te lijf gaan.

Dat oproepen kunt u enkel indien uw lagere wezens een bepaald patroon op het slagveld vormen. U moet dus vooraf goed plannen.

Na het uitvoeren van de speciale actie van het opgeroepen wezen verandert dat in een standbeeld dat u dan weer kunt gebruiken voor de patroonvorming bij uw volgende zet. Met een beetje geluk kunt u ze zelfs door het inzetten van andere wezens weer tot leven wekken. Met alle gevolgen van dien.

Als u uw tegenstander verslaat wint u. U kunt ook winnen door opdrachten van de Arenameesters tot een goed einde te brengen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Een conflictspel met eenvoudige regels en diepgang, gecondenseerd in een beklijvende 20 minuten? Zij die gaan sterven groeten u!

Drie facties en meerdere spelmodi zorgen voor veel afwisseling.

Spellen waarin een essentieel spelonderdeel het creëren van smeekbedes van uw tegenspelers is, daar zit u al jaren op te wachten.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van bovengenoemde uitgevers voorbij want:

Patronen vormen om sterkere wezens op te roepen? Is dat niet een beetje kinderachtig? Als u patronen wil vormen legt u gewoon Takenoko op tafel.

Uw ruimtelijk inzicht is beperkt en daardoor gaat u in dit spel altijd het onderspit delven.

U hebt het summum van een snel, kleinschalig conflictspel al lang in uw spellenkast staan. Het heet Summoner Wars en daar bent u nog jaren zoet mee.

Dominique

 

19:40 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tash-kalar: arena of legends |  Facebook |