29-06-13

Numero UNO

Van de week las ik op de nieuwe weblog ‘Ditterio’s Race door Spellenland’ dat de auteur zich schaamt omdat hij ooit UNO heeft gespeeld.

Toevallig kreeg ik ongeveer op hetzelfde moment een recensie-exemplaar toegestuurd van de nieuwste telg in de UNO familie, UNO Power, met het vriendelijke verzoek of ik eventueel wou  overwegen een bespreking te plaatsen op ‘De Tafel Plakt!’

Medespeler, mijn tijd is kostbaar - hoelang heb ik trouwens nog? - maar op vriendelijke verzoeken ga ik altijd in.

Dus heb ik deze variant uitvoerig getest.

De stelling van bovengenoemde auteur in acht genomen zou ik nu door de grond moeten zakken van schaamte. Gelukkig bestaan er schaamlappen als Terra Mystica, Caylus of Puerto Rico. Als ik echter moet kiezen tussen de begrafenisstemming die onlosmakelijk is verbonden met een sessie van de schaamlap Caylus of de uitgelaten vrolijkheid die oplaait tijdens een beschamend spelletje UNO twijfel ik geen seconde. Tafel twee.

De uitgelaten vrolijkheid waarvan hierboven sprake stak tijdens onze hernieuwde kennismaking met UNO opvallend snel weer de kop op.

U kent UNO, u moet uw hand proberen leeg te spelen vooraleer iemand anders aan tafel dat doet. Zodra u slechts één kaart op handen hebt moet u luid UNO roepen zodat uw tegenspelers weten dat het licht zich in de overgangsfase van oranje naar rood bevindt.

UNO Power introduceert vier torens (U, N, O, !) die zijn gekoppeld aan actiekaarten. u mag een of twee torens uit de voorraad of van een andere speler claimen als u een kaart met het betreffende torensymbool uitspeelt. Elke toren beschermt u tegen een van de gevreesde actiekaarten die u kaarten op hand doen nemen of een beurt doen overslaan. Hebt u alle vier de torens verzameld mag u al uw handkaarten, behalve één, afleggen en UNO roepen. De torens gaan daarna weer naar de algemene voorraad. Vervolgens maakt u zich op voor de genadeslag.

Voor de veeleisende veelspeler is UNO Power uiteraard absolutely not done. Voor de niet veeleisende veelspeler, een categorie waartoe ik mij zonder enige schaamte reken, is UNO Power een lekkere ontspanner na een zware, veeleisende werkdag. Gezellig spelen, prikjes uitdelen, prikjes incasseren, torens grijpen, streven naar maximale onschendbaarheid, UNO  krijsen en vooral veel lachen. We hebben er schaamteloos van genoten.

Pretentieloos amusement zonder uw grijze hersencellen nodeloos te belasten, meer pretendeert UNO Power niet te zijn. Dat hoeft ook niet. Er is immers een tijd voor alles.

Ook voor ondraaglijk heerlijke lichtheid. 

Dominique

 

UNO Power

Mattel, 2012

2 tot 6 spelers vanaf 7 jaar

30 minuten

 

12:28 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: uno power |  Facebook |