29-04-13

You shall not pass!

In Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring Deck-Building Game (Cryptozoic Entertainment), verder LOTRDBG genoemd, mag u voor de zoveelste keer op uw blote, behaarde voeten een reis richting Mordor boeken om aldaar een ring af te leveren - handtekening voor ontvangst niet vereist.

Het is te zeggen, uw aankomst in Mordor zal voor een volgende editie zijn, want deze deckbuilder laat u slechts toe het eerste derde van uw reis te volbrengen.

Laat die blote, behaarde voeten u vooral niet afschrikken. U mag ook als Aragorn, Legolas, Gimli, Gandalf of Boromir aan de bak. En als u al helemaal geluk hebt en de promokaarten kreeg meegeleverd mag u zich zelfs in een jurk hullen en als Arwen op queeste.

Eigenaardig genoeg is in dit spel enig ongenoegen binnen het reisgenootschap ontstaan en doen de leden mee aan de queeste met slechts één doel: de beste van alle reisgenoten zijn.

Dat is wel even wennen hoor, hopen dat het uitschot van Sauron uw medereizigers genoeg schade toebrengt. Kunt u echter om deze thematische kronkel heen wordt u wel lekker verwend.

LOTRDBG is immers verrassend leuk.

Veel leuker dan vele deckbuilders waarmee men u heden ten dage om de oren slaat.

Dat komt door het volgende:

LOTRDBG bouwt voort op de Cerberus Engine, de motor die het ook al heerlijke hebbeding DC Comics Deck-Building Game, hier verder DCCDBG genoemd, zo soepel deed draaien. LOTRDBG voegt er enkele ingrediënten aan toe, maar ook weer niet teveel zodat alles leuk in balans, en vooral erg leuk, blijft.

Die motor waarvan hierboven sprake bestaat voornamelijk uit een lekker volumineus ‘Main Deck’ waarvan er steeds vijf kaarten op tafel open liggen. Neemt u tijdens uw beurt een of meerdere kaarten van de uitlage wordt die niet onmiddellijk aangevuld. Dat gebeurt pas helemaal op het einde van uw beurt. Dat is interessant en het doet u een beetje meer nadenken vooraleer u toeslaat. Door meerdere kaarten uit de uitlage te nemen verhoogte u trouwens de kans dat de speler na u aanzienlijke schade oploopt vooraleer hij zijn beurt kan beginnen. Later meer hierover.

Verder krijgt u ook de kans tegen het gespuis van Sauron te vechten, wat u extra kracht - de enige munteenheid in dit spel - en punten oplevert. U kunt kiezen tussen Saurons voetvolk, nog enigszins beheersbaar, of Saurons elite strijdkrachten - denk in dit geval aan zelfmoord in het kwadraat. De maker adviseert u dit zorgvuldig verzegelde deckje creaturen pas te openen van zodra u de basis voldoende in de vingers hebt, een advies waarbij ik me graag aansluit. Luistert u hier niet naar moet u het zelf maar weten. Een gewaarschuwde elf is er tweeëntwintig waard.

Saurons discipelen aanvallen is één ding, er zelf door aangevallen worden een heel ander. Krijgt, net als in DCCDBG, elke speler met een aanval te maken na het verslaan van een superslechterik en het openleggen van de volgende, wordt bij het opendraaien van een vijand uit het main deck hier ook nog eens de speler geviseerd die als volgende aan de beurt is. Dat is voor de man of vrouw in kwestie niet erg fijn, voor de andere reisgenoten is dat smullen. Verdedigingskaarten kunnen gelukkig wonderen doen, al moet u ze wel uit uw handje verwijderen als u ze wil gebruiken. En uit het handje betekent minder kracht als u aan de beurt komt. Hou rekening met een aanzienlijke hoeveelheid keuzestress tijdens dit spel.

Hebt u geluk kunt u locatiekaarten op de kop tikken die u later tijdens het spel voor u op tafel mag leggen waarna ze u een permanent voordeel bieden.

Hebt u heel veel geluk verschijnt er tijdens uw beurt een fortuinkaart die doet wat ze belooft dat ze doet: u een fortuinlijke boost geven. Wat bijvoorbeeld te denken van 'A Gift', een kaart die u toelaat zomaar de bovenste kaart van het main deck op hand te nemen waardoor die onmiddellijk speelklaar zit. Yummy!

In tegenstelling tot DCCDBG beschikt uw karakter hier niet over een permanente vaardigheid die het leven van een (super)held erg veraangenaamt, maar krijgt u wel één speciale kaart mee die u uiteraard enkel kunt gebruiken als u ze tijdens uw beurt op hand krijgt en uitspeelt. Zo krijgt bijvoorbeeld Frodo De Ene Ring mee, Gandalf zijn magische staf, Gimli zijn onmisbare bijl en Legolas de boog van de Galadhrim. Erg krachige kaarten zijn dit, die uw mogelijkheden tijdens uw beurt aanzienlijk de hoogte injagen.

Zoals bij elke deckbuilder telt u op het einde van het spel, dat zich aandient zodra de laatste superslechterik is verslagen of de uitlage niet tot vijf kaarten kan worden aangevuld, de punten op uw verzamelde kaarten samen, trekt uw opgedane corruptie daarvan af en steekt u de handen in de hoogte als de uitkomst die van uw tegenspelers overtreft.

LOTRDBG is een erg puike deckbuilder. Thematisch erg mooi omgezet - er wordt fotomateriaal uit The Fellowship of the Ring gebruikt - en erg leuk en vlot om te spelen. Laat het competitieve aspect van het geheel u er niet van weerhouden dit kleinood aan te schaffen.

You shall not pass on this one!

Dominique

 

Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring Deck-Building Game

Cryptozoic Entertainment, 2013

Ben Stoll, Patrick Sullivan

2 tot 5 spelers vanaf 15 jaar

30 minuten

 

11-04-13

Brügge, die scone?

In Brügge vraagt de heer Feld van u dat u in het Brugge van de 15de eeuw de rol van handelaar aanneemt en vervolgens met uw zuurverdiende guldens huizen bouwt, kanalen aanlegt, standbeelden opricht, personeel aanwerft en - herr Feld zou herr Feld niet zijn - de aan de einder opdoemende rampspoed vermijdt.

Dat doet u allemaal door tijdens een ronde vier handkaarten - u hebt er vijf op hand - uit te spelen waarbij elke kaart u de keuze biedt uit zes mogelijke acties, al dan niet gelinkt aan het resultaat van het werpen van vijf dobbelstenen in fase twee van de vijf fases tellende speelronde.

Die dobbelstenen bepalen hoeveel gulden u tijdens uw beurt kunt innen en hoeveel u moet betalen om in de gunst te komen van de plaatselijke adel. Dat loont, want uw positie op de sociale ladder levert u aan het eind van het spel extra punten op.

De acties die u uitvoert leveren u vroeg of laat punten op: de huizen die u bouwt; de lieden die u inhuurt; de kanalen die u uitgraaft; de bonusfiches die u verdient door op het einde van een ronde als enige voor te liggen bij kanaalbouw, personeelsbeleid en status; het voorkomen van onheil; de extra bonussen die bepaalde personages bij speleinde u opleveren enzovoort.

Het personeel dat u aanwerft verblijft in de huisjes die u voor hen bouwt. Heel kleine huisjes zijn het, er kan slechts één bewoner in.

Dat onheil dat u ongegeneerd tegemoet treedt dient zich aan onder de vorm van overstromingen, branden, overvallen en de pest. Hoe snel het gekommer en gekwel uw richting uitwaaiert wordt ook bepaald door de hoger vermelde dobbelsteenworp. Het is allemaal nog niet zo erg als in ‘Im Jahr des Drachen’, maar toch. U houdt er best rekening mee. Doet u dat levert dat u zelfs punten op.

Herr Michael Menzel, de illustrator van dit leuke hebbeding, heeft overuren geklopt want hij heeft, buiten zijn gekende vakwerk op het spelbord, nog eens 165 verschillende personagekaarten getekend waarnaar het erg fijn kijken is.

U kent mij. Als men mij vraagt te kiezen tussen bordspel of kaartspel kies ik zonder aarzelen voor de kaarten.

Ik ben er verzot op.

Ik ben ook gek op kaarten met meervoudige functionaliteit. En Brügge legt er zomaar ineens 165 met meervoudige functionaliteit in uw mandje. Dat is wel heel genereus..

Brügge levert gelukkig kaart én bord aan en dat is ook altijd lekker meegenomen. Nog meer meegenomen is dat het zwaartepunt van dit spel zich toch ter hoogte van het kaartspel ophoudt, waarbij de 165 personagekaarten u als kleine kunstwerkjes wel heel erg lekker in de hand liggen. Het bord is eerder klein, maar functioneel gehouden. Dat moet, want er komt nogal wat omheen te liggen tijdens het spelen. Uw idyllische huisjes met hun bewoners met name. En die vragen wat ruimte.

Na het lezen van het voorgaande kunt u verkeerdelijk de indruk krijgen dat u zich vooral op uw eentje in uw eigen speeltuintje aan het ontspannen bent. Dat hoeft niet. Morrelt u graag met het welbevinden van uw tegenspelers kunt u ook beroep doen op het gespuis van de onderwereld. Met de onruststoker bijvoorbeeld - what's in a name - kunt u de kanaalbouw van uw tegenspelers aanzienlijk ondermijnen. Of speelt u liever de bedrieger uit, zodat u bij zijn activatie het onheil dat uw tegenspelers bedreigt naar een versnelling hoger kunt schakelen?

Laat u niet in de luren leggen door sujetten op BoardgameGeek die beweren dat de graveur het spel uit balans trekt. Zij dwalen. De brave man doet dat niet.

Klein minpuntje: de bonuspunten die u op het einde van het spel verzamelt zijn een veelvoud van wat u tijdens het spelen bijeen hebt gescharreld. Ik had hier een Stone Age gevoel. Zelf vind ik ze niet aangenaam, massieve eindtellingen. Ik scheur liever over een scorespoor dan dat ik voortstrompel. Maar misschien bent u een heel ander type speler en kunt u heel erg genieten van een onverwachte puntentelling op het einde. Het zij u gegund. En het wordt u gegeven.

Nog een aandachtspunt: op elke kaart staat de speciale vaardigheid van het personage vermeld. In een aangenaam leesbaar lettertype, maar Auf Deutsch. 'Schade' als u deze taal niet een beetje begrijpt. Dat wordt bidden voor een Nederlandstalige editie of wachten op de Engelse van Z-Man Games later op het jaar.

Brügge klokt af op ongeveer 60 minuten, mijn soft spot wat speelduur betreft. In dat uur, dan kan ik u verzekeren, hebt u zich erg geamuseerd. Dat komt mede door de snelle beurtwisselingen en het daaruit voortvloeiende soepele spelverloop, de voortdurende dreiging van het noodlot dat als een wurgslang op de loer ligt en het niet zelden verrassende eindresultaat van de eindtelling. Dat zijn leuke dingen voor de mensen, ook voor slechts twee Bruggelingen.

Rialto, Bora Bora of Brügge? De Feld-adepten onder u hebben ze ondertussen alle drie op het schap staan. Behoort u nog enigszins tot de nuchteren onder ons en vindt u een van deze drie meer dan voldoende? Brügge is the place to go.

Rest mij enkel nog u het antwoord te geven op de vraag in de titel van deze bijdrage: volmondig ja!

Dominique

 

Brügge

Stefan Feld

Hans im Glück, 2013

2 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

 

19:28 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: brügge |  Facebook |