18-11-12

Asmodee Proeverij 15 november 2012: proefstaal 1

Op donderdag 15 november jongstleden organiseerde Asmodee Benelux in Kortenberg een proeverij, alwaar hun nieuwe oogst aan onze spelsmaakpapillen werd blootgesteld. Wij waanden ons even in de betere Franse wijnstreek want het geheel werd ingebed in de grandeur van het wijnuniversum, met de daarbij horende kwalitatief hoogstaande rode en witte. Daarbovenop werden wij ook nog eens vriendelijk verzocht gebruik te maken van het bijpassende en zeer uitgebreide kaasbuffet.

Wijn en andere alcoholische dranken, ik kan er eigenlijk niet over meepraten want ik ben mijn hele leven lang al geheelonthouder. Maar de frisdrank en de kazen waren ook van een zeer goed jaar, dus mij hoort u niet klagen. En dan heb ik het nog niets eens gehad over het hoofdgerecht.

Waarvan wij mochten proeven: Lady Alice, 7 Wonders: Cities, Escape: The Curse of the Temple, String Railway, Myrmes, Room 25, Nautilus, City of Horror, River Dragons, Diavolo, Dobble Smurfen, Archipelago, Shadows over Camelot: The Card Game en Libertalia.

Dat is niet niks.

Proefstaal 1:

Room 25

In Room 25 bent u opgesloten in een 25 kamers tellende gevangenis waaruit u, samen met enkele medegevangen, probeert te ontsnappen. Dat is geen sinecure want u weet niet eens waar de uitgang is. Verder lopen er, afhankelijk van met hoeveel spelers u bent, nog eens één of twee bewakers in het complex rond die u te allen prijze het inademen van frisse lucht willen ontzeggen.

Dat ontsnappen kadert in het volksvermaak van de niet zo verre toekomst. Saaie talkshows en Immer Wieder Sonntags-achtige gedrochten hebben afgedaan en plaatsgemaakt voor brood, bloed en spelen. Met de nadruk op het middelste.

De kamers waardoor u rent kunnen onderverdeeld worden in drie soorten: onschadelijk, irritant en ronduit dodelijk. Ja hoor, slik gerust even.

De gevangenen hebben een bepaald aantal rondes ter beschikking waarin ze de uitgang moeten bereiken en vervolgens moeten zien buiten te komen. Dat ontdekken en bereiken, tot daar aan toe, maar het buitenkomen, dat is heel andere koek. De uitgang moet zich daarvoor immers aan de buitenzijde van het gebouw bevinden. Logisch, zult u zeggen, een uitgang ligt meestal wel aan de buitenzijde van een gebouw, dus waar maken we ons druk over? Simpel, het probleem is dat tijdens het spel de kamers gaan verschuiven. Op Magisch Labyrintachtige wijze. Op irritant Magisch Labyrint-achtige wijze.

De gevangenen en de incognito bewakers, die door middel van willekeurig getrokken fiches bij het begin van het spel werden aangeduid, bevinden zich op het moment dat het alarm afgaat in de centrale kamer. Van daaruit moeten de gevangenen zich een weg naar buiten banen, liefst zo snel mogelijk want treuzelen kan dodelijk zijn.

Elke gevangene kiest bij de aanvang van een spelbeurt twee acties uit zijn vier beschikbare en legt de bijbehorende fiches in de volgorde dat hij ze wil uitvoeren gedekt voor zich neer. De acties zijn simpel: zich verplaatsen naar een aangrenzende kamer, eens voorzichtig gaan kijken in een aangrenzende kamer, iemand - let op - die zich in dezelfde kamer bevindt naar een aangrenzende kamer duwen en tenslotte de rij kamers waarin hij zich bevindt één plaats verschuiven in een richting naar keuze. Aan meer hoeft u niet te denken.

Alhoewel..

U zit daar in die centrale kamer met uw groepje lotgenoten. Uw gezellige groepje waarvan u weet dat er waarschijnlijk minstens een bewaker bij zit. Een bewaker die zich bij spelaanvang eerder koest zal houden en vrolijk en vooral erg geniepig aan het saboteren slaat. Hij doet gewoon mee in de actiecarrousel en als hij het slim speelt kan hij dit subtiele gesaboteer erg lang volhouden. Hij kan zich echter ook kenbaar maken als zijnde bewaker waarna hij tijdens zijn beurt gewoon een actie mag kiezen - hij hoeft niet meer gedekt te selecteren en vooruitzien tijdens de planfase - waardoor hij een niet onaardig voordeel binnenhaalt. Hij kan dan immers zijn handelingen afstemmen op wat de gevangenen doen.

U beweegt, u onderzoekt, u wordt kamers binnengeduwd waarin u eerst niet even hebt kunnen kijken en u verschuift de kamers in uw voordeel. Dat blijft zo doorgaan totdat er minstens twee, in onze sessie met vier althans, gevangenen kunnen ontsnappen. Lukt dat niet verliezen alle gevangenen en wint de bewaker.

Frisse lucht

Room-25 is ons zeer goed bevallen. We hebben hier te maken met een heel overzichtelijk, snel en niet ingewikkeld spelverloop met heel wat interactie en dynamiek.

Houdt u van het verradersprincipe komt u hier echt aan uw trekken. Meer zelfs, houdt u van het verradersprincipe waarbij het niet eens zeker is dát er een verrader in het spel zit komt u hier helemaal aan uw trekken. Denk aan de paranoia in Shadows over Camelot.

Elk spel is anders. Niet alle kamers komen immers in het spel en welke het wel zijn zult u al spelende moeten ontdekken. Leuke kamers zijn het, zoals de kamer des doods (doet wat zij aangeeft te doen), de kamer der illusies (doet hele gekke dingen met u), de donkere kamer (u bent tijdelijk blind), de vortex (stuurt u terug naar de startkamer), de koelkamer (maar alleen als ie ijs- en ijskoud is), de executiekamer (slik). Daar dit alles moet u zich doorheen zien te manoeuvreren richting kamer 25, uw enige hoop op redding.

Het vooraf bepaalde aantal rondes zet zowel de gevangenen als de bewakers onder tijdsdruk en dat maakt dit spel extreem leuk. Ook de steeds wisselende startspeler, bewakers incluis, levert hier zeer interessante situaties op.

Uiteraard kunt u dit spel niet succesvol afronden zonder het alom geprezen Belgische overlegmodel, al moet gezegd dat ook de bewakers dit model zeer genegen zijn. Passief genegen, dat wel, maar toch zeer genegen. Ik heb nog nooit zo'n scherp gespitste oren gezien als tijdens dit spel.

Achter de tralies

Houdt u niet van spellen waarin sabotage een essentieel spelelement is moet u een beetje oppassen. Mogelijk is dit niet voor u. Mogelijk zeg ik, want het zou heel goed kunnen dat u na één sessie helemaal overstag gaat. 

Vrijheid blijheid

Houdt u van spellen waarin u moet samenwerken om te overleven, zit u graag uw medespelers dwars, kan u genieten van een gezonde geut paranoia, speelt u alleen spellen met een vlot spelverloop, gaat u puzzels niet uit de weg, bent u een fan van de film Cube en hebt u graag variatie in het leven - er zijn vijf spelmodi mogelijk, waaronder een solo-ontsnapping - moet u zeker toeslaan.

Dominique

 

 

Room 25

Matagot (2012

François Rouzé

1 tot 6 spelers vanaf 10 jaar

25 minuten

 

16:17 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: room 25 |  Facebook |

10-11-12

Adelbrief

Noblemen (Pegasus Spiele / Tasty Minstrel Games)

‘Noblemen is een bordspel voor 3 tot 5 spelers waarin u in het Engeland van de zestiende eeuw, en ook van Koningin Elisabeth I, in belachelijke kledij rondloopt en allerlei activiteiten voor en achter de schermen - u mag dat letterlijk nemen - uitoefent. U hebt hierbij maar één doel voor ogen: macht. U krijgt macht door landerijen te vergroten, bouwsels op te richten, belastingen te innen, de clerus om te kopen, schandaaltjes uit te lokken, aan gemaskerde feestelijkheden deel te nemen en - misschien wel het allerleukste - gewoon niets te doen.’

Het voorgaande schreef ik neer als inleiding bij mijn voorbeschouwing van Spiel 2012.

Het onderstaande schreef ik in mijn koopadvies voor datzelfde Spiel 2012:

‘Als u dit jaar slechts één "euro" koopt moet het volgens mij deze zijn. Verenigt alles in zich wat een goede euro kenmerkt en doet dat met brio. Aan het oog werd ook gedacht want een schoonheid is het alleszins. Laat u niet afschrikken door de Duitsheid van de uitgever. Het spel zelf is volledig taalonafhankelijk.

Mijn advies: KOPEN!’

God en Erwin zijn mijn getuigen: ik kan al eens een spijkerkop missen als ik een voorafadvies geef, maar als u dit niet hebt opgevolgd maakte ú een blunder van jewelste.

Ik ga geen overzicht van de speltregels geven - ik word daar zo moe van - maar ik ga u wel proberen duidelijk te maken waarom dit spel het predikaat ‘euro van het jaar’ meer dan verdient.

De functionaliteit van het centrale spelbord

Dat centrale spelbord, met het scorespoor, het prestigespoor, de rondeteller, de gebouwen die kunnen worden gekocht en vervolgens gebouwd, de locaties waar u aan de kerk kunt offeren en de beschikbare omkoopfiches, het is gewoonweg heerlijk functioneel en overzichtelijk.

In één oogopslag ziet u wat u kunt doen en wat het u kost of opbrengt. En u ziet ook direct in welke fase het spel zich bevindt en wat er wanneer te gebeuren staat, wat erg handig is om ten volle te kunnen anticiperen.

De diepte

Jongens en meisjes toch, zoveel wegen naar de overwinning en zoveel om rekening mee te houden, niet in het minst uw tegenspelers. Er wordt ook heel wat flexibiliteit van uw gevraagd en u zult zichzelf tijdens het spelen regelmatig moeten bijsturen. Veel van wat gebeurt en wat er gaat gebeuren heeft immers implicaties op hoe u zich al spelend gedraagt.

U mag zoveel doen: uw landgoed uitbreiden, riante paleizen en burchten en kapellen en uit de kluiten gewassen tuinhuisjes bouwen, leden van de koninklijke familie omkopen, belastingen innen, land ontginnen en kerkelijk offeren. Zelfs nietsdoen levert u een overwinningspunt op. Ondanks deze veelheid van mogelijkheden zorgt de 'slechts één actie per beurt regel' voor een vloeiend spelverloop.

Het ‘makkelijk te leren, moeilijk te temmen’ principe

De spelregels zijn poepsimpel, al geven ze bij de eerste aanblik een heel andere indruk. Al snel gaat het u dagen dat het spel eigenlijk heel eenvoudig speelt maar dat u alle zeilen zult moeten bijzetten om dit wilde paard te temmen. Gelukkig wordt het nemen van deze hindernis niet in de weg gezeten door onoverzichtelijkheid. Een hele prestatie vind ik dat.

Het spelmateriaal

Propvol zit de doos, echt propvol, met karton, papier en hout. En de kwaliteit van dat materiaal is om duimen en vingers van af te likken. Dat maakt de doos ook redelijk zwaar, maar u hebt dan tenminste ook de natuurkundige bevestiging dat dit spel al uw bestede euro’s waard is.

De koningin

Wat hou ik van dat pionnetje, met die hoepelrokstructuur van haar. Ze levert u daarbovenop elke keer een punt op als ze op het einde van uw beurt aan uw kant staat.

De ideale mix tussen tactiek en strategie

U gaat moeten schipperen tussen kortetermijndenken en een visie op lange termijn en u moet daarbij met veel factoren rekening houden. Soms moet u echt heel kort op de bal spelen en op andere momenten bent u aan het werken aan een lange termijnproject, wat zich dan meestal afspeelt in de bouwsector. Heerlijk.

Het profitariaat

U kunt lekker parasiteren op dat wat uw tegenspelers doen. Zo kunt u hen belastingen laten betalen, prestigepunten afsnoepen of hen mee laten werken aan de uitbreiding van uw toch al imposante landgoed. Leuk.

De speeltijdsturing

Dat koninginneetje van enkele alinea’s geleden kunt u ook gebruiken om de speeltijd te beïnvloeden. Als ze veel van eigenaar wisselt gaat het spel veel sneller vooruit. Maar of u en uw medespelers nu traag of snel spelen maakt geen ene moer uit, de tijd vliegt voorbij.

Het gemaskerd bal

Tijdens het gemaskerd bal kunt u eindelijk laten zien hoeveel macht en invloed u hebt en als het goed uitpakt kunt u zichzelf opwaarderen met een adellijke titel, een titel die u zelfs toelaat letterlijk van hoofd te wisselen.

De zichtschermen

Deze pareltjes die uw bezittingen verbergen zouden als voorbeeld moeten dienen voor al die uitgevers die ons alle mogelijke aanfluitingen van dit spelonderdeel proberen aan te smeren. Stevig, groot en met een duidelijke opdruk van de spelmechanismen en scoremogelijkheden.

De schandaaltjes

Als u zich in een benarde situatie bevindt kunt u zich nog altijd beroepen op de clerus, daar kijken ze immers niet op een schandaaltje meer of minder. Een schandaalkaart kan u weer volop in de race brengen, maak er gebruik van.

De bouwwoede

Als u mooie bonussen wil innen moet u bouwen. En net als in het echte leven moet u racen om dat als eerste te mogen doen want dat levert u het meeste op, zowel op korte als op lange termijn. Als u te lang wacht zou het wel eens kunnen dat u naast de erg begeerde paleizen, kerken, burchten en tuinhuisjes grijpt. Laat het niet zo ver komen.

U doet mee tot op het einde

U hebt nooit ofte nimmer het gevoel dat u niet meer meedoet voor de overwinning. Een slimme zet of interventie kan het tij weer doen keren. Wanhoop dus niet, medespeler, blijf vertrouwen in uzelf.

De middelvinger

Tzolk'in: The Mayan Calendar? Il Vecchio? The Doge Ship? Snowdonia? Keyflower? Dominare? Mercante? Saint Malo? Spectaculum? Archipelago? Die Paläste von Carrara? La Loire? Myrmes? Noblemen glimlacht even, steekt de adellijke middelvinger op en schrijdt vervolgens tergend langzaam naar het podium, richting 1.

Dominique

 

Noblemen

Pegaus Spiele / Tasty Minstrel Games (2012)

Dwight Sullivan

3 tot 5 spelers vanaf 12 jaar

90 minuten

 

20:13 Gepost door Dominique in Actualiteit | Permalink | Commentaren (6) | Tags: noblemen |  Facebook |

09-11-12

Pinnemuts dakloos!

Morels (Two Lanterns Games)

Morels is een kaartspel voor 2 spelers waarin u al competitief herfstwandelend op zoek gaat naar paddenstoelen, zowel in bos en hei als in dorpjes en verstedelijkte gebieden. Op geregelde tijden eet u uw verzamelde pannenkoeken op - u gebruikt voor het koken steelpannetjes die u onderweg wonderwel zomaar op uw wandelpad aantreft - en verzekert uzelf daarmee van overwinningspunten. U kunt uw buit ook verkopen om uw actieradius te verhogen, lees: u koopt met de opbrengst wandelstokken zodat u nog verder kunt wandelen. U leeft écht wel in een wondere wereld want onderweg stoot u zomaar op appelcider en boter waarmee u uw paddenstoelgerechten nog meer cachet kunt geven. Scharrelt u tijdens uw trip ook nog eens een mandje mee kunt u uw voorraadje, en daarmee ook uw flexibiliteit, aanzienlijk doen groeien.

In de doos - denk aan het formaat van de Kosmos-serie voor twee - vindt u 84 dagkaarten, 8 nachtkaarten, 2 prachtige overzichtskaarten, 16 wandelstokken (fiches), 2 pannetjes (fiches) en een overzichtelijk spelregelboekje dat amper 6 bladzijden omvat (grote druk).

Daarmee gaat u aan de slag en wel op volgende wijze:

U scheidt de dagkaarten van de nachtkaarten en legt ze beiden als gedekte trekstapel op tafel, legt en rij van 8 kaarten van de dagstapel open, geeft uzelf en uw tegenstander een panfiche en bezorgt u beiden 3 handkaarten van de dagstapel.

Uw wonderlijke wandeling kan beginnen.

U wandelt naar de dagkaarten-trekstapel toe, wat wil zeggen dat u tijdens uw beurt een van de twee verst verwijderde kaarten zomaar op hand mag nemen. Dat is een van de 5 acties waaruit u kunt kiezen. Uw basis handlimiet is 8.

U kunt er ook voor kiezen alle kaarten van de afvalstapel op hand te nemen. Die afvalstapel ontstaat door na elke beurt de laatste kaart van de uitlage hieraan toe te voegen. Zodra deze stapel uit 4 kaarten bestaat wordt hij verwijderd en begint er een nieuwe. U moet dus op tijd toeslaan als er iets inzit dat u interesseert.

Derde keuzemogelijkheid: paddenstoelen verkopen. U kunt 2 of meer paddenstoelen van dezelfde soort verkopen. Hoeveel ze opbrengen staat mooi aangegeven op de kaart in kwestie. Van de opbrengst koopt u dan weer wandelstokjes waarmee u tijdens uw beurt verder kunt stappen op het wandelpad en moeilijk bereikbare paddenstoelen of andere leuke hebbedingen kunt verzamelen. Wandelstokjes zijn er niet voor de eeuwigheid, na gebruik moet u ze alweer inleveren.

Vierde mogelijkheid: koken. Om te koken hebt u een pannetje nodig en minstens 3 paddenstoelen van dezelfde soort. U legt ze dan gewoon samen met het pannetje voor u op tafel neer en u kunt even heerlijk achterover leunen: die punten, ook weer mooi aangegeven op de kaart in kwestie, zijn alvast binnen. Als u geluk hebt kunt u uw gerecht extra op smaak brengen door er appelcider of boter uit uw hand aan toe te voegen. Als u boter toevoegt moet u wel minstens 4 paddenstoelen van dezelfde soort afleggen, cider vraagt er zelfs 5. Boter en cider leveren u respectievelijk 3 en 5 bonuspunten op bij de eindtelling. Niet te onderschatten, maar ook niet makkelijk realiseerbaar. Paddenstoelen vallen in dit spel nu ook niet bepaald als manna uit de hemel. Daarbovenop zit er tegenover u iemand die u erg scherp in de gaten houdt. Ik hoor u al opwerpen: 'Maar ik heb maar één pannetje!' Dat is zo, maar u kunt er meer verzamelen tijdens uw tocht. U vindt ze zomaar op uw pad en er zitten er 11 in het spel. En zonder pan geen punten, u weet dus wat u te doen staat. Wat ons naadloos brengt naar de vijfde en laatste actie:

Een lege pan uitspelen. Dat kost u uw beurt maar u moet dat wel doen wilt u enige kans maken op de overwinning. U moet immers koken om te winnen.

Dat waren de actiemogelijkheden, maar ik moet u toch ook nog even wijzen op enkele speciale kaarten.

De mandjes. Er zitten 5 mandjes in het dagdeck en als u er eentje kiest legt u ze onmiddellijk voor u op tafel. Uw handlimiet vergroot vanaf dan met 2 en dat geldt voor elke mand die u later nog uitspeelt. Heel handig als u weet dat u om te winnen setjes moet uitspelen.

De maankaarten. Er zitten er 8 in de dagstapel en als u er eentje kiest mag u onmiddellijk de bovenste kaart van de nachtstapel trekken. In deze stapel zitten dezelfde paddenstoelen als in de dagstapel, maar ze tellen dubbel waardoor u met 2 kaarten al een setje kunt uitspelen. Erg handig.

De stouterd in het spel is de “Destroying Angel”. Als u deze leukerd op hand neemt gaat hij morrelen aan je systeem. Je wordt eigenlijk ziek van het eten van je eigen paddenstoelen. Om te beginnen moet je je handkaartenlimiet verlagen naar 4 zolang hij in je systeem zit - u mag gelukkig eerst nog 2 handkaarten afleggen in een mandje, als u er een hebt, en pas daarna afleggen tot 4 - en het engeltje blijft net zoveel beurten in uw systeem rondhangen als u kookacties gedaan hebt. Dat betekent dat u, als het even tegenzit, enkele beurten doodziek aan tafel zit. Ik kan u uit ervaring meegeven dat dit uitermate hinderlijk is. U probeert deze kerel dus best te vermijden.

U wandelt, u verzamelt, u koopt, u verkoopt, u wordt ziek en u blijft dat doen tot u alles hebt leeggeroofd. Vervolgens telt u de waarde van uw gekookte paddenstoelen, eventueel vermeerderd met de bonuspunten voor cider en boter, en u vergelijkt het resultaat met dat van uw tegenstrever. Ik duim voor u.

Plop

Morels sloeg in als een bommetje op GenCon 2012 en ik kan heel goed begrijpen waarom. Bij menig speler heeft het Lost Cities als favoriete tweepersoonsspel naar de tweede plaats verdrongen. Ik kan daar inkomen want er valt heel wat te zeggen voor Morels. Zo is het makkelijk te leren, is het materiaal prachtig (en al helemaal als u de gepimpte editie met de pannetjes en de wandelstokjes op de kop kunt tikken), is het erg koppelvriendelijk (uw partner gaat hier gegarandeerd van houden), is het thematisch erg mooi omgezet, kent het een volledige taalonafhankelijkheid en is het enorm ontspannend.

Als u houdt van handkaartemagament bent u hier aan het goede adres. Steeds weer die afwegingen: paddenstoelen verkopen voor meer bewegingsvrijheid of ze toch maar koken? Neem ik nu die grijpklare mand die mijn handkaartenlimiet vergroot of ga ik voor die pan? Moet ik nu echt dié paddenstoelen nemen om te voorkomen dat mijn tegenstander zijn derde van die soort verzamelt, terwijl er nu net zoveel interessanter lekkers klaarligt? Neem ik die lekkere afvalstapel die ik echt goed kan gebruiken en neem ik die kl.. engel er dan maar bij, mezelf daarbij in de spreekwoordelijke voet schietend?

Wilt u uw partner de wondere wereld van het bord- en kaartspel inlokken is dit uw kans. Indien uw partner van de vrouwelijke kunne is garandeer ik u zelfs een slaagkans die de 100% benadert.

Houdt u van Jaipur gaat u hier ook van houden, en omgeleerd.

Flop

Dit is geen zware kost (tenzij u het waagt de Destroying Angel op handen te nemen) en spectaculaire innovaties moet u hier ook niet verwachten.

In onze contreien niet te vinden. U moet naar Amerika.

Verzameld werk

Houdt u van ontspanning, houdt u van de herfst en zoekt u een spelletje met dat thema, bent u lid van een wandelclub, bent u romantisch aangelegd, houdt u van dilemma’s, kunt u schoonheid appreciëren, speelt u graag spelletjes op reis en bent u uitgekeken op Lost Cities en Jaipur? Toeslaan!

Dominique

 

 

Morels

Two Lanterns Games (2012)

Brent Povis

2 spelers vanaf 10 jaar

30 minuten

 

10:20 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morels |  Facebook |

02-11-12

Coup de Théàtre

Coup (La Mame Games)

Niet het beste, maar wel het leukste spel op Spiel 2012 was zonder enige twijfel Coup.

Meesurfend op de nieuwe speltrend die minimalisme heet heeft het menig spelershart, waaronder het mijne, zonder veel moeite veroverd.

Dat komt door de meerlagigheid en de bereidheid tot liegen en rolinleving die van u gevraagd wordt.

U ben een machtig man en hebt dan ook veel invloed, meerbepaald twee. Daar probeert u zich tijdens dit spel met uw hele hebben en houden aan vast te klampen want zakt u naar invloed nul ligt u eruit. Zo simpel is dat.

Dit zijn de schaarse spelonderdelen waarmee u aan de slag moet: 15 personagekaarten (Hertog, Huurmoordenaar, Kapitein, Ambassadeur en Gravin, 3 van elk), 6 overzichtskaarten, 50 plastic munten en een spelregelboekje.

U krijgt bij spelaanvang gedekt twee personagekaarten. Die mag u rustig bekijken. Meer nog, u móet ze bekijken wil u uw vileine plan, het winnen van dit heerlijke spelletje, tot een goed einde brengen. De overgebleven kaarten vormen de trekstapel. Verder krijgt u nog twee goudstukken overhandigd en een overzichtskaart waarop alles wat u moet weten bondig wordt weergegeven.

De twee gedekte personagekaarten die u voor u hebt liggen beschikken elk over een interessante eigenschap en zolang ze daar liggen leveren ze u elk een invloedspunt op. Op het moment dat u geen invloedspunt meer hebt wordt u verbannen uit de stad, en ook uit het spel eigenlijk. U doet dan voor enkele minuutjes niet meer mee. Zo kort duurt dit spelletje.

Als u aan de beurt bent - er wordt geen advies gegeven voor het aanduiden van de allereerste startspeler - moet u één actie doen. Dat kan een personagegerelateerde actie zijn, maar ook een niet personagegerelateerde. U mag niet passen.

De niet personagegerelateerde acties waaruit u kunt kiezen zijn: 1 goudstuk uit de voorraad nemen (inkomsten), 2 goudstukken uit de voorraad nemen (buitenlandse hulp) of een coup plegen. Deze laatste actie kost u 7 goudstukken, kan niet geblokkeerd worden en is gericht tegen een speler naar keuze die dan gewoon 1 invloed verliest. U bent ook verplicht een coup te plegen als u 10 of meer goudstukken in uw beurs hebt zitten.

De personagegerelateerde acties zijn: belastingen heffen (Hertog: neem 3 goudstukken uit de algemene voorraad, kan ook buitenlandse hulp blokkeren), vermoorden (Huurmoordenaar: leg 3 goudstukken in de algemene voorraad en kies een speler uit die 1 invloedspunt verliest), afpersen (Kapitein: neem 2 goudstukken van een andere speler, kan een andere Kapiteinsactie blokkeren) en wissel (Ambassadeur: neem twee personagekaarten van de trekstapel, bekijk ze en verwissel ze geheel of gedeeltelijk met de personagekaarten die gedekt voor je liggen, kan de Kapiteinsactie blokkeren). De Gravin heeft geen speciale actieve actie maar is wel in staat zichzelf te beschermen tegen de Huurmoordenaar. Niet te onderschatten, deze passieve tussenkomst.

Blokkeeracties kunnen op elk moment door elke speler worden uitgevoerd.

So far, so good.

De échte kern van het spel vormen de uitdagingen. Als u aan de identiteit van een tegenspeler twijfelt mag u hem of haar uitdagen en de juistheid van zijn of haar rol betwisten. U kunt uitdagen op het moment dat een speler een personagegerelateerde actie of blokkade doet. De speler die wordt uitgedaagd moet dan bewijzen dat hij wel degelijk het personage is dat hij beweert te zijn door de betreffende kaart te tonen. Lukt dat niet - het is een grote leugenaar - verliest hij een invloedspunt en draait hij een kaart open. Is hij wel de man of vrouw die hij beweert te zijn verliest de uitdager een invloedspunt. Verliest de uitdager mag de uitgedaagde daarbovenop zijn getoonde kaart aan de trekstapel toevoegen, deze schudden en een willekeurig nieuw personage trekken. En meer nog: de geplande actie gaat daarna gewoon door.

U doet dus tijdens uw beurt één actie, initieert tussendoor uitdagingen en u blijft hiermee doorgaan tot er nog één speler trots overeind staat (zit). Die speler wint.

Uitdaging

U hebt al lang begrepen dat dit een spel is voor agitatoren en goedgebekte spelers. Als u voor dit soort spellen bent moet u, liefst vandaag nog, toeslaan. Bent u dat niet moet u toch eens een sessie meedoen, misschien gaat u wel helemaal om.

Uitdagen is dubbel. U kunt iemands invloed reduceren maar u kunt zelf ook invloedspunten verliezen en u hebt er maar twee. En als u verliest kan het doel van uw aanval zich weer versluieren in een nieuwe, onbekende identiteit. U moet, voor zover uw deductieve en communicatieve kwaliteiten dat toelaten, toch een beetje zeker zijn van uw zaak.

Naarmate de invloed van de spelers verdwijnt neemt de spanning en de paranoia duidelijk toe. Elke uitdaging of actie kan de laatste zijn en dat vóelt u letterlijk aan tafel.

Ligt u eruit duurt dat nooit lang en dat is prima. U kunt dan nog lekker meegenieten van de capriolen van uw tegenspelers en u weet zeker dat u in de volgende sessie, die ongetwijfeld volgt, meedogenloos zult toeslaan.

De geldkwestie dan. Die moet u ook niet onderschatten. Wie muntjes verzamelt bereidt een coup voor en wie er teveel verzamelt moet een coup plegen tijdens zijn of haar beurt. Dat zorgt voor een leuke spanningsboog aan tafel.

Om erechter te komen wie nu eigenlijk wie is moet u goed opletten wat er allemaal gebeurt aan tafel. Wie doet wat wanneer, en vooral hoe? Dat zijn de vragen waarmee u zich moet bezighouden tijdens dit spel en dat is erg, maar dan ook heel erg leuk. Ik adviseer u heel goed naar de gelaatsuitdrukkingen van uw tegenspelers te kijken tijdens dit spel en zelf enkele uurtjes per dag voor de spiegel apathie-oefeningen te doen.

Het spelmateriaal is dik in orde, en al helemaal als u beseft dat het hier om een lilliputter-uitgever gaat. Niets op aan te merken.

Blokkade

Zoals eerder aangegeven: u moet in zijn voor dit soort spellen.

Er is in dit segment concurrentie van onder andere Love Letter en R, al kunnen deze drie elkaar gerust gezelschap houden in uw spellenkast. Laat ons zeggen dat Coup, omwille van de grotere subtiliteit, meer iets is voor de veelspelers-veelpraters onder ons.

Last one standing

Als u van communicatieve spellen houdt is Coup een absolute must. U krijgt prima spelmateriaal in een makkelijk meeneembaar doosje, veel deductieve diepte (al kan in uiterste nood een goed gemikt gokje u ook de overwinning opleveren), bulderende lachsalvo’s en een speelduur die toelaat uw revanchegevoelens helemaal te bevredigen.

De naam van de maker is lekker gelinkt aan het spelthema, er wordt immers heel wat afgetaterd en u gaat dat ook moeten wil u enige kans maken op de overwinning.

Een goed, zelfs een heel goed, spelletje.

Dominique

 

Coup

Rikki Tahta

La Mame Games (2012)

3 tot 6 spelers vanaf 10 jaar

15 minuten

 

12:27 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-11-12

Missiemuizen

Mice and Mystics (Plaid Hat Games)

Mice and Mystics is een coöperatief bordspel voor 1 tot 4 spelers waarin u, trouw blijvend aan de steeds zieker wordende koning Andon, leider van een niet nader genoemd koninkrijk, het land voor de totale ondergang probeert te behoeden. De blauwdruk van die ondergang werd uitgetekend door Vanestra, de bloedmooie koningin van Dahrklend, die met een paar honderd soldaten Andon een beleefdheidsbezoekje brengt. Andons ziekte is daarin de eerste stap. Prins Collin kan het allemaal niet meer aanzien en heeft u, samen met de Andons trouwste adviseurs, in het geheim samengeroepen voor overleg in het laboratorium van het kasteel, alwaar u betrapt wordt door de rechterhand van Vanestra, kapitein Vurst. U wordt samen met uw vrienden in de kerkers gegooid maar er wordt hulp geboden door Meeps, een kleine rode draak die iets bijzonders bij zich draagt. Iets waar Maginos, de magiër, wel raad mee weet. Iets waarmee een eeuwenoud en bizar ritueel zal worden uitgevoerd, met een al even bizarre uitkomst: het gezelschap is getransformeerd in muizen.

Undercover gaan krijgt bij deze een geheel nieuwe betekenis.

Klein zijn heeft uiteraard zijn voordelen en de miniaturisering heeft als doel de ondergang van Vanestra te bewerkstelligen. Dat gaat wat makkelijker als u niet opgemerkt wordt. Nadelen heeft het ook. Zo zijn bepaalde dingen die u vroeger erg klein leken plots heel groot geworden. Spinnen, kakkerlakken, ratten en duizendpoten bijvoorbeeld. Of erger: Brodie, de sadistische kasteelkat, met dat grote litteken dat dwars over haar rechteroog loopt. Brodie ongegeneerd een schop geven is er niet meer bij. U hebt plots ook een onweerstaanbare drang ontwikkeld naar het bezoeken van zoveel mogelijk kaasbuffetten en dat verontrust u.

Soit, wilt u het koninkrijk redden moet u samen met uw gezellen aan de bak. Gelukkig was het adviescollege van Andon multidisciplinair samengesteld. Zo is Lilly een fantastische boogschutter, kan Tilda erg goede genezen, heeft Filch er een handje van weg ongezien dingen weg te nemen en kan Maginos goed toveren. Nez is er ook nog, zo’n beetje de kabouter Klus van dienst. Prins Collin tenslotte heeft het aura van de natuurlijke leider om zich heen hangen, anders had hij u nooit in een muis veranderd.

Met dit groepje gaat u op weg naar het herstel van de vrede en de voorspoed van het koninkrijk.

Speltechnisch doet u dat aan de hand van elf scenario’s die u langzaam naar de ontknoping leiden, een verhaal vertellend als het ware.

Het materiaal waarmee en waarop u dat doet is zonder meer fantastisch en fenomenaal te noemen. Een prachtig spelregelboek en een al even prachtig scenarioboek vindt u als eerste in de doos, en u blijft maar uitladen: 8 sfeervolle dubbelzijdige speelborden, 22 miniatuurtjes, 5 speciale dobbelstenen, een centraal verhaal-bord, een massa kaarten (karakter-, ontdekkings-, ontmoetings-, vaardigheids- en initiatiefkaarten) en drie stansramen boordevol fiches voor van alles en nog wat.

Wat u doet is ronddolen door het kasteel, zowel onder- als bovengronds, daarbij alle voordelen en vooral ongemakken van het klein zijn ervarend. Als u aan de beurt bent mag u bewegen en een actie doen, of omgekeerd. En er kan van alles gebeuren terwijl u daarmee bezig bent. U komt oog in oog te staan met onvriendelijke en vooral onwillige tegenstanders van vooral dierlijke aard, u ontdekt voorwerpen (een vishaak wordt een klimhaak), wapens (een knoop wordt als schild gebruikt), kledij, magische perkamentrollen en spreuken en natuurlijk..

Kaas.

Kaas verzamelt u als u tijdens het dobbelen een kaassymbool gooit en u kunt kaastukjes inleveren om uw muisje up te levellen. Kaas wordt door uw tegenstanders dan weer gebruikt om u op alle mogelijke manieren te hinderen in uw queeste.

U probeert het einddoel van het gekozen scenario te bereiken voor uw tijd, aangegeven door een mobiele ‘The End’ fiche op het hoofdstukkenspoor op het centrale overzichtsbord, om is. Lukt dat niet, verliest u. Wint u zal uw verlangen om het volgende scenrario aan te pakken niet te onderdrukken zijn, dat garandeer ik u.

Het centrale overzichtsbord speelt een belangrijke rol in het spel. De ontmoetingskaarten liggen erop, net als de ontdekkingskaarten en er is ruimte voorzien voor de gemeenschappelijke bezittingen van de groep (klimhaken bijvoorbeeld). Niets bijzonders te melden daar. De echt leuke plekken op dat bord zijn de initiatiefrij en het kaaswiel. De initiatiefrijk bepaalt door het schudden van de betrokken kaarten, de muizen en de eventueel aanwezige slechteriken op het spelbord, wie wanneer aan de beurt komt. Dat betekent dat u, als het een beetje meezit, kunt anticiperen op wat komen gaat. Maar ook dat u dat niet kunt als het een beetje tegenzit. Net als in het echte leven. Het kaaswiel wordt tijdens het spel langzaam gevuld, bijvoorbeeld op het einde van een ronde als er geen slechteriken op het bord staan, en als het vol is gebeurt er meestal iets slechts: een scenariospecifieke gebeurtenis bijvoorbeeld, of een niet geplande, negatief geladen ontmoeting. Daarbovenop wordt er ook aan uw beschikbare tijd geknabbeld. De nog beschikbare tijd geeft ook nog eens aan welke onaangename confrontatie u moet ondergaan, hoe later in het scenario hoe onaangenamer.

Doodgaan kunt u niet in Mica and Mystics, maar u wordt wel gevangen genomen. Dat betekent dat u niet meer inzetbaar bent zolang er nog vijanden op het spelbord aanwezig zijn. Daarbovenop wordt het kaaswiel met een kaaspuntje aangevuld waardoor het lot zich nog verder tegen u en uw muizenvriendjes keert. En om het allemaal nog erger te maken wordt er aan uw nog beschikbare tijd voor het volbrengen van het scenario ook nog eens geknabbeld. Ook uw verzamelde kaaspakketje en een aanzienlijk deel van uw bijeengeharkte wapens en voorwerpen moeten worden ingeleverd. Gelukkig geneest u ook als bij wonder van uw opgelopen verwondingen, waarschijnlijk omdat u even hebt kunnen rusten.  Als er geen vijanden in zicht zijn kunnen uw muizenvriendjes u bevrijden. U bent echter nog zo onder de indruk van uw gevangenneming dat u tijdens uw volgend beurt niets kunt doen. Zijn u en uw muizenvrienden op een bepaald moment allemaal gevangen genomen verliest u het spel.

Maar u kunt ook winnen. Het volstaat daarvoor uw scenariogebonden opdracht(en) tot een goed einde te brengen voor de daartoe beschikbare tijd om is.

Jonge Gouda

Mice and Mystics is een familieviendelijke dungeon crawler. Denk qua opzet aan spellen als Dungeons & Dragons: Wrath of Ashardalon. Alleen doet Mice and Mystics het in mijn ogen stukken beter, zowel op speltechnisch als thematisch vlak. U leeft echt mee met de kleine helden en naarmate u meer scenario’s doorspeelt ontvouwt zich een spannend epos.

Vechten in dit universum is leuk, zelfs als u even de honneurs voor de slechteriken moet waarnemen. De multifunctionaliteit van de dobbelstenen maakt dat iedereen aan tafel verwachtingsvol naar elke worp uitkijkt, ook die van de vijanden waartegen u aan het bikkelen bent.

Hebt u al wat oudere kinderen? Ze gaan, samen met u, verliefd worden op dit spel.

Laat u niet in slaap wiegen door de hoger genoemde kindvriendelijkheid. Ga er niet van uit dat u als een fluitje van een cent, ondertussen op uw gemak genietend van het fraaie uitzicht, door de scenario’s vliegt. U gaat zich zwaar misrekenen, getuige de drie mislukkingen van ondergetekende in het eerste scenario.

Leuk: bovengronds en ondergronds gaan.

Nog leuker: kaasmanagement.

Met z’n vieren op één tegel kunnen staan biedt interessante tactische mogelijkheden.

Muizenval

U moet hier wel voor zijn. Gaan alleen al bij het horen van het woord dungeon al uw nekharen stijf overeind staan moet u hier met een wijde boog omheen lopen. U weet dan wel niet wat u mist, maar dat is dan uw eigen dikke en koppige schuld.

Mice and Mystics is ook een duur vogeltje. Een vogeltje met veel kwaliteit, dat wel, en u moet voor uzelf maar uitmaken hoe diep u in deze tijden van crisis voor een goed bordspel wil gaan.

Kaasbuffet

Mice and Mystics is een coöperatieve en familievriendelijke, maar zeker geen eenvoudige, kerkerverkenner waarin u aan de hand van elf scenario’s de wonderlijke avonturen beleeft van een groep muizen met een missie.

De liefde voor het vak straalt van dit spel af en dat vloeit op tafel naadloos over in een thematisch prachtig omgezette, sfeervolle, spannende en epische spelervaring waarvan u achteraf nog uren in uw bedje zult wakker liggen.

Dominique

 

Mice and Mystics

Plaid Hat Games (2012)

Jerry Hawthorne

1 tot 4 spelers vanaf 7 jaar

60 minuten

 

13:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mice and mystics |  Facebook |