30-10-12

Siberisch warm

Siberia: The Card Game (dip Games)

Reiner Stockhousen, die spelbedenker waar menig vrouwelijke speler in het geheim een beetje verliefd op is,  verraste vorig jaar vriend en vijand met het zeer toegankelijke, slimme en leuke bordspel Siberia. Een volwaardige euro die als filler kan gespeeld worden, je moet het maar doen.

Reiner verraste mij dit jaar nog meer met Siberia: The Card Game, een op zichzelf staande kaartvariant waarmee het bordspel, zij het beperkt, ook nog eens kan worden uitgebreid.

Net als in het bordspel gaan we grondstoffen ontginnen in het verre Siberië om ze vervolgens te verhandelen op de internationale financiële markten. Wie na al deze transacties op het einde van het spel het meeste geld in de buidel heeft zitten, wint.

Er liggen acht grondstoffenkaarten open in een rijtje, met aan de linkerkant van de rij een kaart met een grote pijl erop die naar die uitlage wijst. Dit is een overbodige manier om u niet te laten vergeten in welke richting u moet ontginnen. Drie van de grondstoffenkaarten blijven gedekt, u ontdekt hun ware aard wel tijdens het spel.

Op de actiekaarten staan bovenaan steeds twee verschillende symbolen, een grondstof en een personage, en centraal staat het personage nog eens in het groot afgebeeld.

Onderaan staat de waarde van de kaart, in Amerikaanse dollar.

Verder heeft uw alziend oog nog drie stapeltjes personagekaarten op tafel opgemerkt: de arbeiders, de investeerders en de verkopers. U hebt zo het vermoeden dat deze kaarten u in het verloop van het spel nog goed van pas gaan komen, en gelijk hebt u.

En u vermoedt ook dat de vijf actiekaarten die de eigenaar van het spel u, na zijn voortreffelijke speluitleg, in uw handen heeft geduwd ook niet zonder enig belang zijn. Wederom slaat u de nagel op zijn spreekwoordelijke kop.

En ook die arbeider die voor uw neus op tafel ligt is uw arendsoog niet ontgaan. Ook die zou wel eens van nut kunnen zijn. En voor de derde keer schiet u pal in de roos.

U bent me d’r eentje.

Het begint u zelfs te dagen dat u dit alleraardigst kaartspel misschien wel eens zou kunnen winnen.

Als u aan de beurt bent moet u een gedekte grondstoffenkaart uit de centrale uitlage opdekken. Dat is verplicht als er drie of meer gedekte kaarten in de uitlage liggen. Liggen er minder dan drie hebt u de vrije keuze, Siberië is immers een vrij land. Vervolgens mag u uit twee mogelijkheden kiezen wat u doet: niets en gewoon twee actiekaarten van de trekstapel op hand nemen of twee actiekaarten met hetzelfde symbool (of één + twee willekeurige andere kaarten als joker) uitspelen en daarmee of een personage nemen of er grondstoffen mee ontginnen (van links naar rechts in de grondstoffenrij). In beide gevallen legt u de bekomen kaarten voor u neer, de grondstoffen gedekt, de personagekaarten open.

Arbeiders die u hebt verzameld laten u toe tijdens uw beurt meer grondstoffen te ontginnen, investeerders zorgen ervoor dat u minder kaarten moet uitspelen om een actie te doen en verkopers doen de waarde van uw grondstoffen en die van uw personeel op het einde van het spel stijgen. En zonder de voorleg van een aanzienlijke waarde van die hoger genoemde parameters gaat u dit spel niet kunnen winnen.

Het spel eindigt zodra de laatste grondstofkaart wordt opgedekt.

De puntentelling - kapitaaltelling dekt de lading beter - is eenvoudig. U telt gewoon de waarde van uw verzamelde grondstoffenkaarten en personagekaarten bij elkaar op, modificeert die met uw verzamelde verkopers en gaat vervolgens na of u zich een brede glimlach kan verantwoorden.

Siberische tijger

Eenvoud, elegantie en snelheid: dat zijn de basiskenmerken van dit vlotte kaartspel. Eigenschappen die ik zeer waardeer.

Grondstoffen wegkapen voor de neus van uw tegenspelers is gewoon een prettige bezigheid waarvan ik nooit genoeg kan krijgen.

Tijdens het spelen van spelletjes kan ik genieten van het gevoel dat ik iets weet, maar lang niet alles. De personagekaarten liggen bij elke speler open, de verzamelde grondstoffen gedekt. Dat zorgt tijdens uw beurt voor interessante afwegingent.

De geïntegreerde uitbreiding voor het bordspel is mooi meegenomen.

Zoekt u een opstapje naar het vleziger bordspel wordt u hier ruimschoots bediend.

Het kaartspel staat perfect op zichzelf maar het gaat u wel nieuwsgierig maken naar zijn grotere broer. Ik zou die nieuwsgierigheid bevredigen als ik u was.

Bent u steeds op zoek naar interessante vullertjes bent u hier aan het goede adres.

Siberisch strafkamp

Bent u een liefhebber van zware kost mag u hier gerust omheen laveren. Dit is echt niets voor u.

Eindkoers

Siberia: The Card Game is mij zeer goed bevallen. Als u graag tactisch wegspeelt, een kleine uitdaging niet uit de weg gaat, een liefhebber bent van het bordspel en uw overwinningspunten graag uitgedrukt ziet in dollars ben u hier aan het goede adres. Makkelijk meeneembaar ook en dat is altijd meegenomen.

Bent u trouwens in de dozen van het betere bord- of kaartspel al jaren op zoek naar een afbeelding van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Antwerpen of de Euromast in Rotterdam kan ik u geruststellen: uw queeste is ten einde.

Dominique

 

Siberia: The Card Game

Dip Games (2012)

Reiner Stockhousen

2 tot 4 spelers vanaf 9 jaar

20 minuten

 

19:55 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: siberia: the card game |  Facebook |

29-10-12

Citytrip

Oddville (What's Your Game?)

Ik citeer mijzelf even uit mijn bespreking van gisteren: ‘In het populaire spelsegment van de stedenbouw steekt Ginkgopolis wat mij betreft ver boven de concurrentie uit.’

Ik neem dat terug.

Want ik heb ondertussen Oddville gespeeld. En Oddville steekt minstens even ver, zo niet verder, boven de concurrentie uit.

Dat is een beetje raar want Oddville zit in een veel kleiner doosje, levert veel minder spelmateriaal aan en is veel eenvoudiger van opzet.

Ik ga u hieronder proberen uit te leggen waarom dit zo’n leuk spelletje is.

Oddville is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u gezamenlijk bouwt aan een stad met de gelijknamige naam. Daartoe stuurt u werklieden uit voor grondstoffen, geld en bouwvergunningen en bouwt als het even meezit die gebouwen waarvan u vermoedt dat ze u aan het einde van het spel het meeste prestige, zeg maar overwinningspiunten, gaan opleveren. U wordt dan immers bejubeld als winnaar.

Het spelmateriaal bestaat uit een grondstoffenbordje (hout, steen, leem en kristal), een deck van 64 multifunctionele gebouwenkaarten (gebouwen of geld), 12 karakterkaarten die gelinkt zijn aan 4 gilden, 16 arbeiderskaarten (4 voor elke speler), 1 centrumkaart (startkaart voor de stad), 36 arbeiders (meeples, 9 per speler) en een zeer overzichtelijk regelboekje dat slechts een schamele 6 bladzijden omvat.

Oddville spelen is de eenvoud zelve.

Tijdens uw beurt speelt u een van uw arbeiderskaarten uit en vervolgens mag u slechts één van de volgende actie doen: geld innen door het aantal goudmunten dat op uw uitgespeelde arbeiderskaart staat afgebeeld als munten (afgebeeld op de achterkant van de gebouwkaarten, limiet 5) van de trekstapel te nemen en voor u neer te leggen, een grondstof bekomen door een arbeider op het grondstoffenbord te plaatsen op het goedkoopste veld (de soort grondstoffen die u kunt bekomen staat vermeld op uw arbeiderskaart), een gebouw uit de uitlage nemen of kopen en dit als bouwvergunning voor u open leggen (limiet 2). Tenslotte kunt u ervoor kiezen een bouwvergunning te realiseren en het betreffende gebouw in Oddville neer te poten.

Al deze mogelijkheden staan op uw arbeiderskaarten vermeld, al kunnen de werklieden niet alles even goed. Sommige van hen leveren u meer munten op maar zijn dan weer slecht in het verzamelen van grondstoffen, andere zijn door hun goed lobbywerk dan weer sterk in het goedkoop bekomen van bouwvergunningen. U moet dus goed afwegen in welke situatie u welke arbeiders het beste inzet.

Als u voor grondstoffen gaat moet u ook heel goed uit uw doppen kijken want naarmate u meer  achteraan in de rij staat worden ze duurder, van gratis over 1 tot 2 goudstukken. Omwille van de goudstukkenschaarste is dit een belangrijk aandachtspunt.

Als u ervoor kiest om een gebouw op te richten moet u eerst de bouwkosten betalen - u haalt de corresponderende arbeiders weg van het grondstoffenbord - en vervolgens rekening houden met enkele bouwregels. Het eerste gebouw moet grenzen aan het centrale plein en vanaf dan moet elke nieuw onroerend goed aan reeds bestaande gebouwen grenzen waarbij wegen en huizenrijen mooi aan elkaar moeten aansluiten. U kunt vanaf de centrale plein ook alleen naar beneden of lateraal bouwen en het moet allemaal een beetje mooi ogen, Oddville of niet, wat wil zeggen dat de gebouwen allemaal mooi in dezelfde richting georiënteerd moeten zijn.

Bouwen is erg leuk want dan kunt u de bouwbonussen van het net opgerichte gebouw innen (leuke dingen doen met grondstoffen of goud of gildelieden bekomen) én die van de aangrenzende (niet diagonaal) die door een weg met uw net opgetrokken stulpje verbonden zijn, al hoeft u voor die gebouwen niet meer op gildelieden te rekenen. Als u het goed uitspeelt kan dit lekker aantikken. Om aan te tonen dat het pas gebouwde etablissement aan u toebehoort plaatst u een arbeider op de kaart. Een soort conciërge zeg maar.

Zo kabbelt het spel lekker voort tot een speler op het einde van zijn beurt 6 gebouwen de zijne mag noemen.

Waarna onmiddellijk de eindtelling volgt.

Die eindtelling = de gebouwenpunten + de punten aangegeven op de gildelieden die de speler op het einde van het spel voor zich heeft liggen + een punt voor elke arbeider die nog op het grondstoffenbordje staat.

Bepaalde gebouwen leveren u op het einde van het spel bonuspunten op. U mag dan bijvoorbeeld voor elk gebouw in de horizontale of verticale rij een extra punt bijschrijven of voor elk gildesymbool in de stad een punt scoren. Enzovoort, enzovoort.

De gildelieden zijn ook erg leuke medestanders. Er zijn 4 gilden actief in de stad en u lokt er één naar u toe als u bouwt en diens gildesymbool op uw bouwwerk staat. Die levert dan een permanent of eenmalig voordeel op. De lantaarnopsteker bijvoorbeeld laat u toe tijdens het bouwen te profiteren van de bonussen van de aangrenzende gebouwen zonder rekening te moeten houden met de wegregel. Ligt het gildelid op het einde van het spel nog voor uw neus krijgt u ook nog eens bonuspunten. U weet echter nooit zeker hoe lang u een gildelid gaat kunnen behagen. Er zijn er maar 3 per gilde en als een andere speler er eentje opeist zonder dat er nog in voorraad zijn moeten de andere spelers hun gildelieden inleveren, waarna ze worden geschud en opnieuw op een open stapeltje neergelegd. De bovenste kaart is dan het beschikbare gildelid. Erg, erg leuk, dit concept.

Ville

Oddville is een minikruising tussen Carcassonne, Stone Age en San Juan. Ik ken veel spellen die mindere referenties moeten voorleggen.

Oddville is verrassend leuk en erg overzichtelijk.

In enkele minuten hebt u dit spelletje uitgelegd.

Door de variatie in de kaarten is geen enkel spel hetzelfde.

Oddville heeft een aangename speelduur.

U kunt uw tegenspelers lekker jennen, zowel via de uitlage als op het grondstoffenbordje als bij het bouwen als bij het wegkapen van dat fantastische gildelid dat daar bovenaan op u lag te wachten.

Het spel zelf werd taalonafhankelijk gehouden door een zeer duidelijke iconografie.

Oddville stelt ook met twee spelers niet teleur.

Odd

Alle informatie ligt open op tafel. Dat geeft meestal aanleiding voor de beurtanalisten onder ons om al tellend aan de slag te gaan. Geen probleem tijdens mijn sessies tot nu toe, maar iedereen kent er wel eentje in zijn spelerskring die dit soort spellen helemaal naar de verdoemenis kan helpen. Die élk spel naar de verdoemenis kan helpen eigenlijk. Hou hier rekening mee.

Citytrip

Oddville is een zeer goed bouwspel met mooi verweven mechanismen dat zijn plaats in elke collectie zonder veel moeite kan verantwoorden. Zonder beurtanalisten speelt het snel en vloeiend en u kunt tijdens uw beurt altijd iets. Door de korte speelduur is een tweede of zelfs derde partijtje geen uitzondering. De compactheid biedt dan weer interessante mogelijkheden voor de globetrotters onder ons en zij die hun gekochte spellen tegenwoordig ongezien langs hun wederhelft het huis in moeten zien te krijgen. Er zijn veel spellen die met minder aanbevelingen komen aandraven.

Toppertje!

Dominique

 

Oddville

What’s Your Game? (2012)

Carlo Lavezzi

2 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

45 minuten

 

13:01 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: oddville |  Facebook |

28-10-12

Giglo.., Ginklop.., Giplok.., Goklp.., Glopli.., Glipglo.., een Carcassonne graag.

Ginkgopolis

Ginkgopolis- u moet een beetje oefenen voor de spiegel vooraleer u ernaar vraagt bij uw spelleverancier - is een kaart-/tegelspel voor 1 tot 5 spelers waarin u in het jaar des Heren 2212 op een vernieuwende en vooral organische wijze aan stedenbouw doet. De inspiratie daarvoor werd u toegeleverd na het aanschouwen van de oudste en grootste boom op de wereld: Ginko Biloba.

Xavier Georges heeft duidelijk met meer dan gewone aandacht naar Avatar gekeken.

Samen met enkele projectmedewerkers, kaarten die u draftgewijs bekomt bij spelaanvang, gaat u aan de slag in een uit 9 gebouwen bestaande nederzetting. U gaat deze nederzetting uitbreiden, zowel in de breedte als in de hoogte.

Drie soorten gebouwen zijn er: productiegebouwen (rood), kantoorgebouwen (blauw) en residentiële gebouwen (geel). Productiegebouwen geven u grondstoffen, kantoorgebouwen leveren u gebouwtegels op en voor residentiële gebouwen krijgt u zomaar overwinningspunten in de schoot geworpen.

Om aan stadsuitbreiding te doen moet u, simultaan met uw tegenspelers, actiekaarten uitspelen. U kunt deze uitspelen met of zonder gebouwtegel. Afhankelijk van welke kaart u al dan niet met welke tegel uitspeelt kunt u acties doen.

Exploiteren laat u toe grondstoffen en nog op te richten gebouwen achter uw eigenste lichtscherm te leggen voor later gebruik. Als u urbaniseert mag u de stad uitbreiden in de breedte en lekker profiteren van de opbrengsten van de aangrenzende gebouwen (gebouwtegels en grondstoffen). The sky is the limit, dus de hoogte kunt u ook in. Daartoe plaatst u gebouwtegels op reeds bestaande gebouwen, daarvoor eventuele onkosten (overwinningspunten) betalend, ook aan de eigenaar van het gebouw. U wordt dan de nieuwe eigenaar. Als u het slim speelt kunt u tijdens uw beurt nog extra cashen via de kaarten die u eerder tijdens het spel hebt uitgespeeld en vervolgens mooi gesorteerd voor uw zichtschermpje hebt uitgestald.

Alle gebouwtegels zijn genummerd en alle bouwkavels zijn geletterd. De bouwkavels bevinden zich aan de rand van de stad. Deze cijfers en letters zijn elementen waarmee u rekening moet houden als u aan het bouwen slaat.

Al deze handelingen doet u een tijdje a rato van één actie per beurt tot de grondstoffenvoorraad van een speler is uitgeput of de voorraad gebouwtegels voor de tweede keer werd doorlopen.

Uw eindscore = tijdens het spel verzamelde overwinningspunten + punten voor bonuskaarten + punten voor niet gebruikte ’nieuwe hand fiches’ (u kunt deze twee fiches tijdens het spel inzetten om uw handkaarten te vervangen) + punten voor uw aanwezigheid in de verschillende stadsdistricten. 

Dat, in een notendop, is Ginkgopolis. 

Metropool

U krijgt mooi, degelijk en vooral kleurrijk materiaal voorgeschoteld. U speeltafel gaat helemaal opfleuren in deze donkere tijden.

Lekker, een spelregelboekje van 8 bladzijden en dat is toch wel uw norm tegenwoordig.

Omdat u ook in de hoogte kunt bouwen kunt u dit spelen op een relatief kleine tafel.

Ondanks de flinterdunne, bijna onzichtbare, link met het thema is Gingopolis verrassend leuk. Tot nu konden de spellen van Xavier Georges mij niet helemaal overtuigen. Er wrong altijd iets. Met Ginkgopolis heeft de man mij heel aangenaam verrast.

U kunt de snelheid van het eindspel beïnvloeden.

Ginkgopolis heeft ook een solovariant die verrassend leuk speelt.

Provinciestadje

Het fundament van Ginkgopolis, weliswaar gegoten in gewapend spelbeton, is heel abstract. U hebt niet echt het gevoel dat u aan stedenbouw bezig bent. Dit moet u incalculeren als u aan een aanschaf denkt.

Er moet wel een knopje om als u aan het spelen gaat. Het onderscheid tussen de verschillende acties en of u nu al dan niet een kaart met een gebouwtegel uitspeelt vraagt wat gewenning. Het slijt er wel in na enkele sessies maar u moet wel wat oefenen.

Stadslegende

Gingopolis is een spel met prachtig materiaal, een overzichtelijk en vloeiend spelverloop, een relatief korte speelduur, een hoge herspeelbaarheidsgraad en een actieradius die meerdere wegen biedt naar uw ongetwijfeld zeer verdiende overwinning. Het spelconcept vraagt wat gewenning tijdens uw eerste speelbeurten maar vrees niet, het komt allemaal goed.

In het populaire spelsegment van de stedenbouw steekt Ginkgoplis wat mij betreft ver boven de concurrentie uit.

Als thematiek voor u geen breekpunt is mag u van mij gerust toeslaan.

En boomblaadjes als overwinningspunten, wat wil een mens nog meer?

Dominique

 

Ginkgoolis

Heidelberger Spieleverlag / Z-Man Games / Pearl Games / uplay.it Edison (2012)

Xavier Georges

1 tot 5 spelers vanaf 13 jaar

45 minuten

 

11:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: ginkgopolis |  Facebook |

26-10-12

Spoorzoeken

Trains (Okazu Brand)

Trains is een bord- en kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u door het spelend samenstellen van een kaartendeck en het plaatsen van blokjes (spoorlijnen en stations) op een spelbord zoveel mogelijk punten probeert te vergaren.

Het dubbelzijdig bedrukte spelbord toont de omgeving van Osaka en Tokyo met daarop steden, riveren, landschapsvelden en afgelegen locaties (die extra punten opleveren). Daar omheen loopt een scorespoor.

Het deck dat u tijdens het spelen samenstelt bestaat uit een waaier van treingerelateerde actiekaarten waarmee u leuke dingen kunt doen: treinen uitspelen voor geld, spoorlijnen aanleggen op het spelbord, stations bouwen op het spelbord, gebouwen kopen voor overwinningspunten en extra acties genereren voor nog meer mogelijkheden. Eén symbooltje op de actiekaarten is minder aantrekkelijk: afval. Dat vervuilt uw deck als u bijvoorbeeld spoorlijnen aanlegt. A pain in the ass dit, want uw overwiningspuntengenerator stokt daardoor. U kunt uw afval wel dumpen maar dat kost u meestal een beurt.

U weet allemaal wel hoe u met zo’n deckje om moet gaan, u kent immers Dominion en Trains biedt op dat vlak weinig nieuws. Waarmee dit spel wel glansrijk scoort is het slagveld dat spelbord heet. Hier gaat u in de clinch met uw tegenspelers - soms sluit u zelfs tijdelijk allianties - en dat is leuk en verfrissend. Meestal moet u ook betalen als u rails legt en dat zorgt echt wel voor keuzestress.

U speelt kaarten uit, koopt er eventueel nog enkele extra, doet de bijbehorende acties, vergroot uw spoorwegennet, dumpt afval en vloekt op uw rechterbuur die net uw snode plannetjes richting Osaka aanzienlijk duurder heeft gemaakt. U blijft dat doen tot de spoorwegblokjes van een speler zijn opgebruikt, alle stations op het spelbord zijn geplaatst of vier kaartstapels uit de voorraad zijn weggekocht of leeggehaald. U krijgt punten voor bepaalde kaarten in uw deck en de van stations voorziene steden waar u uw spoorlijnen, niet zonder enige briljantie, hebt naartoe geleid. Hoe meer stations in een stad, hoe meer bonuspunten. Daar telt u de overwinningspunten bij op die u tijdens het spelen op het scorespoor hebt aangeduid en u kent de winnaar.

Train à Grande Vitesse

Trains is een ordinaire deckbuilder die door de combinatie met een speelbord toch net dat ietsje leuker wordt dan de ordinaire deckbuilder. Veel leuker zelfs.

De afweging tussen acteren op het spelbord of focussen op je kaartendeck creëert een aangenaam spanningsveld.

De afvalkaarten zijn een irritant speltechnisch onderdeel maar ze passen mooi in het thema en het managen ervan is een hele uitdaging.

Bent u een notoir Age of Steam hater is dit een heel goed alternatief. Wedden dat u hieraan wél plezier beleeft?

Boemeltrein

De kaarten zien er niet echt flashy uit. Op kleur alleen ga je dit spel niet aan je spellenvrienden kunnen verkopen.

Zoals eerder al aangehaald: dit is een ordinaire deckbuilder. Een goeie ordinaire deckbuilder, maar toch.

De Engels tekst op de kaarten is niet altijd goed leesbaar, de Japanse dan weer wel. De drukker vond het blijkbaar niet nodig de instelling ’bold’ voor de Angelsaksische spelers aan te vinken. Dat stoort een beetje.

Op Spiel kostte een enkeltje richting tüte 52 euro. Dat is niet niks, zelfs indien u er een extra dubbelzijdig spelbord van Duitsland bij krijgt.

Eindstation

Komt Dominion u de strot uit, maar net niet genoeg om uw interesse in het deckbuilden helemaal te doen verschrompelen? Trains biedt u een mooi alternatief. Het kan uw liefdesvlam voor het genre zelfs opnieuw doen opflakkeren.

Dominique

 

Trains

Okazu Brand / Japon Brand (2012)

Hisashi Hayashi

2 tot 4 spelers vanaf 12 jaar

45 minuten

 

17:24 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: trains |  Facebook |

24-10-12

Als wij samen gaan kamperen..

Wilderness (FryxGames)

FryxGames, hou dit sympathieke Zweeds familiebedrijfje in de gaten. Ze wisten mij vorig jaar aangenaam te verrassen met Space Station - u vindt een bespreking ergens in de rechterkolom hier - en als u de tweede editie daarvan in Essen hebt laten liggen hebt u een grote fout gemaakt. Geen onvergeeflijke, maar wel een grote.

Nu komt de familie met Wilderness. Het is te zeggen: ze kwamen er al een beetje mee in 2011 maar nu komen ze pas écht.

Wilderness is een bordspel voor 2 tot 8 spelers waarin u tijdens een avontuurlijk trektochtje in de wijde natuur wordt beroofd en voor dood achtergelaten, alleen nog beschikkend over uw Galvin Klein onderbroek.

U hebt honger, dorst en u bent uitgeput. U hebt dus niet veel tijd om de dichtstbijzijnde stad te vinden. Uw oriënteringsvermogen hebben uw overvallers u gelukkig ook nog gelaten waardoor u weet welke richting u ongeveer uit moet.

U strompelt dus op weg. U kruist weides, rivieren, bergketens, woestijngebieden, moerassen, komt tegenover wilde dieren te staan en bent daarbovenop nog overgeleverd aan onvoorspelbare weersomstandigheden - ziet u in de verte niet iets dat lijkt op een tornado? Een kleine troost: u bent niet de enige trekker bent die is overvallen. Er sukkelen nog andere pechvogels richting stad en ook zij proberen dat zo snel mogelijk te doen, als het moet ten koste van u. Weg troost.

Wie als eerste de stad bereikt wint.

Tijdens uw tocht moet u rekening houden met honger, dorst en uitputting. Gelukkig kent u uw eigen lichaam goed en weet u op elk moment perfect hoe u eraan toe bent. 

U gaat uw tocht niet klaren in een dagje. U gaat ook bij nacht moeten stappen, met het groot risico dat u zwaar gedesoriënteerd geraakt.

Wedden dat uw vrouw ervandoor is als u weer thuiskomt?

Tijdens uw beurt hebt u, afhankelijk van uw lichamelijke conditie, een aantal actiepunten ter beschikking waarmee u zich kunt verplaatsen, jagen en rusten.  Drinken kunt u gratis, maar u moet zich dan wel aan de rand van een waterbron bevinden. Als u een dutje wil doen kan dat ook gratis en dat is goed voor uw recuperatie, maar uw beurt gaat dan wel verloren.

Wordt u tijdens uw tocht geconfronteerd met een wild dier wordt u aangevallen. Uw kansen op schade zijn hierbij aanzienlijk groter dan die van uw niet menselijke opponent. Gelukkig ziet u het beestje al van ver komen en kunt u uw rechte lijn richting stad even afwisselen met een kromme.

Voor moerassen moet u ook oppassen want daar doet u gegarandeerd een ziekte op. U moet dan een ziektekaart trekken van de ziektestapel. Jawel. Er wordt wat afgekotst en gediarreet in Wlderness.  

Om het overleven enigszins draaglijker te maken wordt u bij aanvang van het spel en na elke dag voorzien van actiekaarten. Actiekaarten met een dubbele functie zelfs. De bovenste helft van de kaarten laat u toe vooral uzelf voort te helpen, de onderkant laat u toe uw tegenspelers te jennen, en goed te jennen.

Dat, in een notendop, is Wilderness.

Lekker wild:

De goede thematische omzetting.

Het sneeuwbaleffect bij het aanpassen van uw dorst-, honger- en uitputtingsgehalte na elke ronde.

De onvoorspelbaarheid van het ronddwalen door de wildernis wordt mooi geëvoceerd, mede door de veelheid van en de variatie op de actiekaarten.

Het degelijke en overzichtelijke spelmateriaal.

De overvloed aan interactie.

Het plezier dat u ervaart bij het managen van uw vitale levensfuncties.

De geleidelijke ontvouwing van het terrein.

De overzichtelijke speelduur en de moduleerbaarheid van het speelgebied.

U kan dit met z’n achten spelen.

De hoge herspeelbaarheidsgraad.

Eerder tam:

Er staat veel tekst op de kaarten, u gaat dus best voor de Engelse versie. De kaarten zijn ook heel sober geïllustreerd maar ze zijn wel functioneel.

Sculptuurtjes van de wilde dieren waren zeer welkom geweest, alvast meer welkom dan houten blokjes.

De term ‘bash the leader’ is echt voor dit spel uitgevonden. Ligt u voorop richting stad valt u ten prooi aan de onderkant van de actiekaarten van uw tegenspelers. Lang genoeg in het peloton blijven zitten vooraleer u uw eindspurt inzet strekt dan ook tot aanbeveling.

De actiekaarten kunnen uw plannen aanzienlijk in de war sturen. Niet iedereen vindt dat leuk.

U kunt voortijdig virtueel het leven laten en dan ligt u uit het spel. Afhankelijk van waar en wanneer dat gebeurt kan het zijn dat u dan nog een lange toekijkzit voor de boeg hebt. Dat kan leuk zijn als u uw medespelers graag ziet spartelen, maar u participeert toch liever.

Als u graag thematisch bezig bent, tegen tegenwerking kunt, een lachebek bent, graag snel aan het spelen gaat en houdt van snelle beurtwisselingen en een vloeiend en boeiend spelverloop moet u dit zeker eens bekijken.

Ik stel voor tijdens het spelen ‘Vrolijke Vrienden’ van Nonkel Bod in de lader te steken.

Dominique

 

Wilderness

FryxGames, 2011

Daniel Fryxelius / Thomas Fryxelius

2 tot 8 spelers vanaf 13 jaar

60 minuten

 

 

 

 

11:05 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wilderness |  Facebook |

22-10-12

Dobbelend Keltissen

Keltis: Das Würfelspiel (Kosmos)

Wie mij een beetje kent weet dat ik een fervent lid ben van de Keltis sekte. Ik was dan ook aangenaam verrast in 2012 het Keltis dobbelspel te zien verschijnen. Dus maar meegebracht uit Essen aan de schandalig lage prijs van 3 euro.

In het kubusdoosje zitten vijf speciale dobbelstenen, 16 scorestenen in 4 kleuren, 40 wenssteenfiches, een dubbelzijdig assembleerbaar spelbordje en een spelregelboekje.

Het is niet veel maar het does the job. Met verve.

Dobbelend Keltissen is heel eenvoudig.

U hebt vijf dobbelstenen met daarop de vijf bekende padsymbolen. Het zesde vlak van de dobbelsteen werd vrijgehouden voor het vertrouwde wenssteensymbool.

U mag twee keer dobbelen met zoveel dobbelstenen als u wil maar na de tweede worp moet u kleur bekennen. U kiest één symbool uit en u zet of verplaatst uw telsteen op het corresponderende pad. Richting pluspunten. Als u minstens twee wensstenen gegooid hebt mag u daarbovenop een wenssteen uit de voorraad nemen. Ook daarmee kunt u op het einde extra plus- of minpunten verdienen.

Op het spelbord komen we ook weer enkele speciale velden tegen: wenssteenvelden laten u toe een wenssteenfiche te nemen, koboldvelden geven u een extra beurt en doorstreepte velden - alleen terug te vinden op kant twee van het spelbord - geven aan dat uw scoresteen daar niet mag stoppen (u moet dus voldoende padsymbolen gooien om er overheen te kunnen wippen).

Het spel eindigt zodra een bepaald aantal scorestenen, afhankelijk van het spelersaantal, de eindzone heeft bereikt of wanneer een speler zijn vier scorestenen in de eindzone heeft gebracht. De scorestenen worden gewaardeerd op basis van hun plaats op het pad waar zij zich bevinden en ook de wensstenen leveren nog punten op. In beide gevallen kan daar ook een minnetje voor staan. Het is maar dat u het weet.

Keltis: Das Würfelspiel doet grandioos wat het belooft: u een ontspannend half uurtje bezorgen, zonder meer. Op één minuut uitgelegd en enorm vlot spelend, al moet u ook hier de nodige tactische afwegingen maken. En een beetje durven. 

Goedgekeurd.

Dominique

 

Keltis: Das Würfelspiel

Kosmos, 2012

Reiner Knizia

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

30 minuten

 

14:13 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: keltis: das würfelspiel |  Facebook |

21-10-12

Mentaal toch nog maar even blijven hangen ginder: Spiel 2012

Geen inleiding, gewoon direct ter zake vandaag.

Love Letter (AEG) is fantastisch, zeker met z’n vieren. Hebt u iets goed te maken met uw partner of hebt u iets van hem of haar nodig, zie hier het ideale smeermiddel. Dit wordt mogelijk ook hét reisspel van 2012, al heeft het in dit spelsegment wat mij betreft zware concurrentie van..

R (Japon Brand). Van dezelfde maker als Love Letter, maar alleen voor met zn’ tweeën dit en heerlijk subtiel. Slechts 4 euro op de Japon Brand stand, maar de speldoos is dan ook een enveloppe en het heeft uiteraard niet de prachtige grandeur van de Love Letter versie van AEG. Maar ik raad u aan toch eens tegenover iemand te gaan zitten en het vervolgens te spelen. U gaat niet weten wat u overkomt. Uw initiële “is het dat maar” zal snel worden vervangen door “we doen er nog eentje”, om vijf uur later vast te stellen dat u uw laatste trein naar huis hebt gemist.

Hooyah: The Navy Seals Card Game (U.S. Games Systems Inc.) vond ik zo goed dat ik er maar mijn eerste post Spiel bespreking aan heb gewijd. Een lekker vlot spelend coöperatief spel dat een plaats in uw collectie zonder enige schroom mag opeisen. Hou wel rekening met zweethanden en okselvijvers als u dit op tafel legt. En misschien doet u preventief ook best een pamper aan.

Mij ook zeer goed bevallen: Fairy Land (ElfinWerks, Lo Scarabeo). U verzamelt hier setjes van bloemen en dieren om er op het einde zoveel mogelijk punten mee te scoren. U gaat daarvoor op zoektocht in het woud, bezoekt de druïden voor wat extra steun en lobbyt bij de feeënkoningin voor extra duelleerkracht, want uw tegenspeler-feeën zitten u de hele tijd dwars, net als de goblins die als ongenode gasten de opslagruimte aandoen waar u uw fauna en flora bewaart. Een gouden tip: wees zuinig met uw feeënkaarten, u hebt ze tijdens het eindspel meer dan nodig.

Naar Ginkgopolis (Heidelberger Spieleverlag, Z-Man Games, Pearl Games, uplay.it Edizioni) in actie heb ik lang staan kijken en de aankoopverleiding was enorm groot, maar mijn budget niet meer en dus heb ik gepast. Een interessant en overzichtelijk spelverloop zag ik, met elementen van Kardinaal en Koning en 7 Wonders en een relatief korte speelduur, gekoppeld aan een op het eerste gezicht onpeilbare diepte. Ik ben al aan een spaarplan begonnen.

Noblemen (Pegasusspiele / Tasty Minstrel Games) biedt de euroliefhebber en ondergetekende alles waar hij of zij naar verlangt. Als het in een kartonnen doos past tenminste Prachtig en veel spelmateriaal, spelmechanismen die naadloos in elkaar overvloeien, een vleugje Carcassonne, speeltijdsturing, gigantische zichtschermen, tijdsdruk en tijdens de gemaskerde bals mag u van hoofd verwisselen. Zit knap en eenvoudig in elkaar, al is de eerste indruk overweldigend. En eindelijk mag ik het koningshuis ook eens manipuleren. De Vlamingen onder ons beseffen pas ten volle wat een uitzonderlijke kans hier geboden wordt.

Verstopt in hal 7, de kaartspelpareltjes van Brain Games, meerbepaald Air King, waarin u als luchtverkeersleider de vier vliegtuigen die op uw opdrachtkaart staan als eerste in een van de twee luchthavens moet zien te krijgen. Onderweg moet u afrekenen met slecht weer, andere vliegtuigen, landingsverboden en dies meer. Kortom: uw tegenspelers. Maar ook Food Chain, een kaartspelletje over eten en gegeten worden, af en toe onderbroken door een gericht schot van een passerende jager, kon mij zeer bekoren.

Hebt u Hanabi (Asmodee / Abacus Spiele) niet meegenomen hebt u een grote fout begaan. Minimalistisch samenwerken op zijn best. Gelukkig makkelijk te krijgen. U hoeft dus niet te treuren.

Van de meerderhedenspellen Dominare en Courtier (AEG) leek Courtier mij de meest interessante, en vooral de kortste. Heel mooi, al die personages die de metropool tempest bevolken. Een kleine navraag bij de spelende medemens op de stand van AEG leerde mij dat de plezierbalans duidelijk overhelde in de richting van Courtier.

Aztlán ((Ares Games) intrigeerde mij enorm omwille van de overzichtelijkheid, het elegante en snelle spelverloop en de schoonheid. Ik vrees wel dat u het in dit spel erg moeilijk krijgt als er tegen u wordt samengespannen. Dan kunt u het volgens mij helemaal vergeten. Ik vermoed dan ook dat u uw hart moet vasthouden als u voor dit spel met z’n drieën aanschuift. Blijft desalniettemin op mijn radarscherm bliepen.

Shadows over Camelot (Days of Wonder) bleek niet meer te zijn dan een veredelde memory met zoveel twists dat uw hersenen ervan gaan koken. Ik meen echt te hebben gevoeld dat de demotafels van dit spel de letterlijke hotspots waren van Spiel 2012.

P.I. (Treefrog) werd hier en daar omschreven als Mastermind meets Cluedo, voor mij hét sein om er zo snel mogelijk en heel ver van weg te lopen.

Cheeky Monkey (Gryphon Games) was vermomd als een aap waardoor potentiële kopers er verkeerdelijk van uitgingen dat het Essen niet gehaald had. Men aanzag de schattige aapjes als standversiering. Het kan verkeren.

Heel erg gefascineerd was ik door ‘Der Hobbit: Das Spiel Zum Film‘ (Kosmos), een coöperatief bordspel voor 2 tot 4 spelers. Normaal gezien loop ik met een wijde boog om dit soort spellen heen, maar hier viel me toch iets op. Bij elke passage op de de stand van Kosmos leken de spelers van dit spel zich uitermate goed te amuseren. Al-tijd. Dat zegt of iets over de spelers, of iets over het spel. Ik vermoed het laatste. Ook de prijs bleek heel redelijk te zijn. Blijft bliepen op de radar.

Lady Alice (Hurrican) is een spel dat u binnen de 10 seconden kunt winnen. Dat werd ter plekke aangetoond door Kristof, een mijner beste vrienden. Naar verluidt werd het achterkamertje van Hurrican, waar normaal de grote deals worden afgesloten, vanaf dat moment alleen nog maar gebruikt voor crisisoverleg en het uitschelden van de toevallig aanwezige leden van het testteam.

Phantom (Ludonaute) was een zeer positieve verrassing. Een tweepersoons kaartspel is dit waarin elke speler een geest is die een concurrerende geest uit het huis probeert te verdrijven door de inwoners zoveel mogelijk schrik aan te jagen. Dat doe je door het uitspelen van locatiekaarten en geestkaarten, die elk hun specifieke eigenschappen hebben. U probeert ook het traject van de door het huis lopende familieleden te beïnvloeden zodat u ze in uw zorgvuldig opgezette val kunt lokken. Wie als eerste 11 punten binnenhaalt wint. Mooi verpakt ook, onder de vorm van een boek dat een griezelverhaal en de spelregels bevat, met achteraan een geheime bergplaats voor de speelkaarten. Als u van tweepersoonsspellen houdt een must.

Twee spellen die me erg intrigeerden waren jammer genoeg niet aanwezig, en ze waren nog van dezelfde uitgever ook: Room 25 en Northwest Passage (Asmodee / Matagot). Ik geef u een goede raad. Zet ze allebei op uw radar want ze beloven.

Tokaido was op vrijdag al uitverkocht en ik kan begrijpen waarom. Eindelijk eens rust aan de speeltafel met een spel als een kabbelend verkoelend beekje waarin u uw blote voetjes kunt laten bengelen. Wint u? Goed gedaan. Verliest u? So what? Bloed- en bloedmooi ook, al is niet iedereen het hierover eens. Net als bij ‘King of Tokyo: Power Up’ (IELLO) schandalig lange wachtrijen hier omwille van signeer- en tekensessies. Ik kan ze alleen maar toejuichen, die signeersessies, want die zorgen elders voor meer ruimte in de gangpaden. Ik had wel een beetje te doen met Richard Garfield, die naar verluidt helemaal onder het kwijl zat.

‘Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island’ kreeg heel wat bijval, maar het heeft er alle schijn van dat dit een monstertje van een spel is en dus niet aan mij besteed. Teveel gedoe, teveel om rekening mee te houden en veel subregeltjes die makkelijk worden vergeten.

Escape: The Curse of the Temple was aan de top van de Geekbuzz lijst niet weg te slaan, zelfs niet met een goedgemikte vervloeking, en kan nu al bestempeld worden als dé hit van de beurs. Kon ook moeilijk anders als je zag welk een moeite ze bij Queen Games hadden gedaan om vooral heel veel indruk te maken. Ik denk dat in die vier dagen ook het wereldrecord simultaan dobbelsteengooien gewoonweg verpulverd is. Waarom ze bij Queen geen recordpoging in hun presentatie hebben geïntegreerd is mij nog steeds een raadsel. Staan er eigenlijk bordspellen in het Guiness Book of Records?

Ook Rio Grande Games kon twee beloften niet waarmaken: Roll to the South Pole en Arctic Scavangers, veelbelovende titels waarvan u vooral de tweede moet onthouden.

Mijn jaarlijkse traditie om bij het afscheid van de beurs één kaartspelletje van Adlung mee te nemen is dit jaar abrupt onderbroken, gewoon omdat ik het vergeten ben - ik word dan ook al een dagje ouder. Als ik er eentje had meegenomen was dat Drachenschatten geweest, Thunderstone ultra light zeg maar.

Het was weer goed toeven in Essen, niet in het minst door al die bekenden-lotgenoten die ik op deze bedevaartsplek weer heb ontmoet. Fijn dat jullie er ook waren, medespelers!

De feestdagen zijn alweer voorbij. Het aftellen naar Spiel 2013 kan beginnen.

Dominique

 

20:03 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spiel 2012 |  Facebook |

Hiep hiep hiep Hooyah!

Hooyah: Navy Seals Card Game (U.S. Games Systems, Inc.)

In Hooyah: Navy Seals Card Game, een coöperatief kaartspel voor 1 tot 4 spelers, bent u actief lid van de Navy SEALs, een Amerikaanse gevechtseenheid van het “Naval Special Warfare” programma van de marine.

Geef toe, uw jongenshart gaat toch een ietsepietsie sneller kloppen als u dit leest.

De opzet van het spel is simpel. Op bevel trekt u er alleen of met enkele collega’s op uit om zeer geheime en uiterst gevaarlijke missies te volbrengen. De kans dat u in een lijkzak de terugweg naar huis aanvat is niet onbestaande, maar dat wist u toen u uw handtekening onder uw contract zette. Geen gezeur dus.

Voor u aan de slag gaat krijgt u een rol toebedeeld. U kunt kiezen uit tien specialisten. De verpleger bijvoorbeeld, die na een geslaagde "operatie" één teamlid, ook zichzelf, een extra gezondheidsfiche mag geven. Gezondheidsfiches zijn schaars en u begint slechts met vijf van die fiches aan het spel. Verliest u ze allemaal bent u dood. Op zich niet zo erg, zult u denken, maar daardoor verliest ook onmiddellijk het hele team en dat is niet iets waarover u achteraf zult kunnen opscheppen.

De Lt. Commander zit altijd in het spel. Hij draagt de zware verantwoordelijkheid de zogenaamde “roll cals” te doen, die bepalen wanneer de submissies en de eindmissie definitief worden ingezet.

Een missie is samengesteld uit vijf submissies die uiteindelijk uitmonden in de climaxrijke finale, al valt een anticlimax verre van uit te sluiten. Maar ik garandeer u dat u aan de anticlimax ook heel veel plezier zult beleven.

De vijf submissies volbrengt het team door een vooraf bepaald aantal kleurenkaarten uit te spelen. Hoe hoger dat kaartenaantal, hoe meer tijd u ervoor krijgt, maar hoe moeilijker de submissie is. Die kaarten bekomt u door een starthand, die later in het spel wordt aangevuld door kaarten te trekken van de zogenaamde provisiestapel (gedekt) of -rij (open). En u mag de Heer op uw blote knieën bedanken want In Hooyah heeft u geen handkaartenlimiet. Hoe belangrijk dat is zult u tijdens het spelen snel ontdekken.

Sommige provisiekaarten zijn ook equipementkaarten die u toelaten, als ze niet als kleurkaart worden uitgespeeld, interessante dingen te doen. De duikuitrusting bijvoorbeeld laat u toe twee extra kaarten uit de provisie te trekken. U moet dan ook heel goed nadenken voor u deze kaarten gewoon als kleurkaart uitspeelt.

Vooraleer elke submissie kan worden volbracht moet elke speler een gebeurtenis ondergaan. Lukt dit voor iedereen kan de missie (eventueel) worden afgerond en kan de volgende submissie worden aangepakt. Lukt dat niet begint u weer van voor af aan en loop iedereen gezondheidsschade op.

Wordt de submissie volbracht vooraleer de timer de nul heeft bereikt mag de Lt. Commander de overgebleven tijd als gezondheidsfiches verdelen onder de teamleden. Daarna wordt de volgende submissie aangevat, die moeilijker wordt dan de vorige aangezien het aantal openliggende provisiekaarten na elke missie afneemt.

Na de laatste submissie volgt de hoofdbrok: het volbrengen van waar u uiteindelijk de nacht ervoor uit uw bed bent gebeld. Dat kan gaan om het vinden en elimineren van Osama Bin Laden of het bevrijden van twee gijzelaars uit een Somalisch piratenkamp. Leeft u daarna allemaal nog hebt u gewonnen. Legt er een teamlid tijdens de missie het bijltje is uw opdracht mislukt en kunt u fluiten naar uw promotie.

Missie volbracht

De spanning.

Het prachtige en wel erg glossy spelregelboekje.

De geslaagde thematische omzetting.

Het speltechnish elimineren van de egotripper en de beterweter, een euvel waaraan nogal wat coöperatieve spellen lijden.

Het tijdmanagement dat ingenieus wordt gekoppeld aan uw gezondheidstoestand.

Het snelle en vlotte spelverloop.

De multifunctionaliteit van de kaarten.

Het spanningsveld tussen het snel proberen af te werken van een missie om extra gezondheidsfiches te verdienen en het niet geringe risico dat hiermee genomen wordt.

De steeds toenemende moeilijkheidsgraad naarmate de missie vordert.

De mooie balans tussen de moeilijkheidsgraad van de missies en de tijd die het team ervoor krijgt.

De “roll call” van de Lt. Commander en de slechts gedeeltelijke informatie die hij en zijn teamleden daarin mogen doorgeven.

De functionele missiehouder, die aan elk teamlid toelaat overzicht te houden over wat er op het einde te gebeuren staat en wat van hem of haar verwacht wordt.

De solovariant.

Missie mislukt

Het zou kunnen dat u afhaakt op de wel erg realistische missies. Er gaan waarschijnlijk doden vallen en dat vindt u niet leuk.

Debriefing

Hooyah was voor mij een van de grootste verrassingen op Spiel 2012. Houdt u van samenwerken, racen tegen de tijd, veel weten maar niet alles, zware lasten op uw schouders, letterlijk voelbare spanning en een vloeiend en overzichtelijk spelverloop mag u niet twijfelen.

Moest u Spiel gemist hebben of u was er wel maar miste het spel, Spelshop.be heeft het volgens hun website in voorraad.

Ik zou deze missie volbrengen als ik u was.

Dominique

 

Hooyah: Navy Seals Card Game

U.S. Games Systems, Inc. (2012)

Mike Fitzgerald

1 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

45 minuten

13:36 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hooyah |  Facebook |

16-10-12

Spiel 2012: parels in het restafval

Cheeky Monkey (Gryphon Games)

Verscheen al in 2007 en is een van de beste combi kinder-volwassenenspellen op de markt. Ik zou deze niet laten liggen als u aan de stand van Gryphon Games passeert, zelfs niet als u geen kinderen hebt.

In dit spel van Reiner Knizia moet je dierenfiches verzamelen door ze uit een grote stoffen zak te trekken. Trek je een aap creëer je voor jezelf extra mogelijkheden. Op het einde krijgt de speler met de meeste dieren van een bepaalde soort nog bonuspunten. Speelt enorm snel, heeft een hoog can’t stop gehalte, kent een leuke Kniziaanse eindtelling, zorgt voor veel animo aan tafel en ik heb ooit een groepje volwassenen gespot die het de hele avond speelden terwijl hun kinderen vanop afstand kwijlend zaten toe te kijken. Dat zegt veel. Heel veel.

Die Legenden von Andor (Kosmos)

Een fantasy coöperatief spel waarin u gewoon doet wat een held in dit universum altijd doet: de wereld redden van de ondergang en toch op tijd thuis zijn voor het avondeten.

Dit spel ziet er fantastisch uit maar de originaliteit zit ‘m toch eerder in het feit dat er geen echte spelregels worden meegeleverd. U moet het met wegwijzers doen. De scenariogestuurde opzet legt mogelijk een hypotheek op de herspeelbaarheid maar als u bij Kosmos passeert zou ik toch eens gaan kijken.

Homesteaders (Quined Games)

Heel goed dit. U kunt mijn bespreking hier ergens in de rechterkolom opzoeken. Fijn dat Quined Games dit pareltje heeft opgepikt.

Siberia: Das Kartenspiel (dip games)

Siberia wist mij vorig jaar aangenaam te verrassen en ik denk dat het kaartspel dat ook zal doen, gewoon omdat ik aan kaarten veel gevoeliger ben.

Space Station (FryxGames)

Deze heb ik ook al besproken. Buiten de ietwat ongelukkige verpakking, hopelijk aangepast in de nieuwe editie, kende dit spel geen weerhaakjes. Thematisch mooi omgezet, veel interactie, snelle beurtwisselingen en gegarandeerd spannend tot het einde. Dit spel leverde me de mooiste overwinning van 2011 op. Ik geniet nog altijd na.

Doe mij een plezier en ga bij de Zweden even langs. Ze verdienen het.

String Railway (Asmodee)

Ook een hele leuke deze. De versie van Asmodee heeft zit in een langwerpige doos en de stationkaartjes zijn wat overzichtelijker dan die van de originele editie. Het was van Dicke Dämonen geleden dat ik nog zo graag met touwtjes in de weer was.

Zoekt u een treinspel én originaliteit gecomprimeerd in een half uurtje? Dan moet u op dit adres zijn.

Las Vegas (Alea)

Het eenvoudigste maar tegelijkertijd misschien ook wel het leukste spel dat Alea ooit heeft uitgebracht. Als u de regels leest denkt u dat men u voor een peuter houdt en is uw eerste reactie: “Is het dat maar?”

Tot u aan het spelen gaat.

Uitgelegd in 2 minuten en 24 seconden, gespeeld in minder dan een half uur en na afloop wilt u nog eens, en nog eens. Net als in een goede goktent. Lacht u graag en drijft u uw tegenspelers graag tot het uiterste, hen schijnbaar aanmoedigend? Vegas is the place to be.

Ik wens u veel plezier in Essen, medespeler!

Dominique

 

20:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spiel 2012 |  Facebook |

15-10-12

City of Horror

Afgelopen vrijdag mocht ik het genoegen smaken bij Asmodee in avant premiere City of Horror te spelen. Een uitnodiging van Asmodee sla je eigenlijk nooit af. Prima ontvangst weer, al moesten aan de ingang wel zombies getrotseerd, dreigende nevelslierten doorwaad en actieve kettingzagen ontweken. Wie daarna al zijn ledematen nog had mocht op verdieping één aan de slag met misschien de grootste horror van allemaal: op gemeen onderhandelen beluste tegenspelers.

En dat vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen.

City of Horror is een herwerkte versie van Mall of Horror, waarbij de biotoop waaruit u moest ontsnappen zich beperkte tot een winkelcentrum. Niet zo in City of Horror. Hier kunt u met uw toegewezen personages (bepaald door het spelersaantal) de hele stad bestrijken, al moet u nu ook weer niet teveel bewegingsvrijheid verwachten.

Soit, uw stadje mag dan overspoeld door zombies, er is hulp onderweg. Hulp onder de vorm van een helikopter die er ongeveer vier uur over doet om uw stadje te bereiken. Iedereen die op dat moment nog leeft en een antidotum tegen zombietransformatie heeft gekregen mag mee. De anderen? Pech gehad.

Die vier uur die de helikopter erover doet om u te komen redden moet u niet letterlijk nemen. U speelt immers gewoon vier rondes waarin u ruimschoots de gelegenheid krijgt uw onderhandelings-, manipulatie- en afperstechnieken te etaleren.

En u moet echt wel aan de bak.

Vijf locaties hebt u ter beschikking om naartoe te vluchten, en een niet zo veilig kruispunt want daar houdt de zombieleider zich op. We hebben de zeer interessante watertoren, van waar u, en u alleen, van verre de zombies kunt zien aankomen. Er is de kerk, waarin u door een goed gefundeerd schietgebed een van uw personages weer “actief” kunt maken. Er is het ziekenhuis, waar u de broodnodige antidota kunt ophalen waarmee u uw personages kunt inenten. De wapenhandel is ook een niet te versmaden handelsruimte, ik hoef u niet te vertellen waarom. Vanuit de bank tenslotte kunt u de aard van het avondmaal - iedereen, behalve uzelf natuurlijk - van de zombieleider beïnvloeden.

Een handvol personages krijgt u dus bij aanvang. Daar moet u het voor de rest van het spel mee doen. Mee doen betekent hier gewoon overleven en ingeënt zijn als de heli landt.

Gelukkig hebben uw beschermelingen speciale eigenschappen die u kunt activeren als de nood het hoogst is. Jammer genoeg kunt u dat slechts één keer en het aantal punten die de personages opleveren op het einde van het spel worden daardoor ook verminderd (u draait de kaart gewoon naar de inactieve zijde). U kunt uw personages wel opnieuw actieklaar maken door de kerkactie te gebruiken.

Een beurt is eenvoudig. De spelers die een personage op de watertoren hebben staan mogen de invasiekaart voor die beurt bekijken. Daar staat op waar en hoeveel zombies er in de stad opduiken. Zeer belangrijke informatie is dit en de bezitters ervan hebben een duidelijk stapje voor. Daarna kiest elke speler uit zijn of haar stapeltje locatiekaarten in het geheim een gebouw (of het kruispunt) waarnaar u één van uw personages wilt verplaatsen. Vervolgens duiken doorgaans overal in de stad de zombies op, meestal net in het gebouw waar u zich hebt verschanst. Overschrijden ze een op de locatie aangeven aantal eten ze één personage op die locatie later in de beurt gewoon op. Daarna verplaatst uw personage zich naar uw gekozen locatie, als er op dat moment nog plaats is tenminste. Zo kunnen er bijvoorbeeld op de watertoren slechts twee personages staan. Als er geen plaats meer is vliegt u automatisch naar het kruispunt, een oord waar u meestal liever wegblijft.

Het tromgeroffel mag aanzwellen want nu begint het pas. Op elke locatie kunnen de spelers die daar aanwezig zijn de eigenschap van de locatie gebruiken, aanwezige zombies uitschakelen door het spelen van actiekaarten en eventuele goodies die werden aangetroffen verdelen. Na het gebruiken van de locatie-actie begint de pret want als er voldoende zombies in de locatie aanwezig zijn wordt er een personage door de zombies verorberd. Over wie dat is wordt door de aanwezigen gestemd. Elk personage heeft standaard één stem. Maar ook over het eventueel uitschakelen van zombies en wie dat dan wel doet, het verdelen van de buit achteraf en alle andere aspecten kan vóór het stemmen worden onderhandeld. Hier hoeft geen tekening bij. Alles is onder(ver)handelbaar. Bent u bereid een actiekaart te ruilen voor uw leven kan dat. Deze fase is de motor van het spel en ontaardt al vrij snel in een ware psychologische oorlog waarin u van niets meer zeker bent, zelfs niet van uw leven.

Elke locatie wordt steeds in dezelfde volgorde afgewerkt. Het laatste in de rij, het kruispunt, is een speciaal geval. Daar doodt de zombieleider een personage en men kan al van verre zien aankomen wie dat zal zijn. Dat betekent gelukkig ook dat u erop kunt anticiperen. U vindt er ook voedselpakketten die op het einde van het spel extra overwinningspunten opleveren. Het kruispunt is én gevaarlijk én interessant. U moet alleen over een voldoende dosis lef beschikken.

Na vier ronden landt de helikopter en pikt de ingeënte overlevenden op. De punten van de personages worden opgeteld, samen met uw eventueel verzamelde voedselpakketten en de antidota die u op overschot hebt. Wie het meeste punten heeft wint.

City of Horror is in zijn genre - de onderhandelingsspellen - een topper. Er is veel dat voor dit spel pleit: de originaliteit van de personages (een zwangere vrouw die bevalt krijgt plots twee stemmen, een oma met looprekje kan slechts één keer bewegen, opa kan niet stemmen, de gillende vamp lokt altijd één zombie mee naar de locatie waar ze naartoe vlucht, de special agent kan de zombieleider in een bepaalde richting sturen, de priester annuleert een verplaatsing van een personage en ga zo maar door), de spannende verplaatsingsfases, de stress bij het opduiken van de zombies, de leuke locatie-acties, de ontploffende watertoren, de moduleerbaarheid van het spelbord, de schaarsheid van de actiekaarten, de actiekaarten op zich, de op het scherp van de snee balancerende onderhandelingen, de overzienbare speelduur, het mooi omgezette thema, het zit er allemaal in.

U gaat me niet geloven maar u kunt dit spel ook winnen als u zich enigszins buiten het gewoel van het onderhandelen houdt. U moet dan wel wat slimmer zijn dan de rest, maar u kennende mag dat geen probleem zijn.

Minpuntjes? Weinig, en kleine. Bij spelaanvang lijkt draften me een leukere en eerlijkere manier om de karakters te verdelen dan een willekeurige toewijzing en ik had voor de talrijke stemrondes persoonlijk toch liever een stemschijf uit het origineel gebruikt dan mijn wijsvinger.

Als u van onderhandelingsspellen en zombies houdt hoeft u niet verder te zoeken.

Dominique

 

City of Horror

Asmodee / Repos Production

Nicolas Normandon

3 tot 6 spelers vanaf 13 jaar

90 minuten

 

21:03 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: city of horror |  Facebook |

14-10-12

De "De Tafel Plakt!" Spiel 2012 Koopwijzer

De “De Tafel Plakt!” Spiel 2012 Koopwijzer!

Medespeler, ik moet u waarschuwen. Wij verschillen, u en ik. Wat ik leuk vind hoeft bij u niet noodzakelijk op tafel en omgekeerd. Subjectiever dan deze kooplijst vind je ze niet. Hou daar rekening mee als u deze lijst doorstruint.

Ik verwijs dan ook graag naar mijn voorwoord bij de koopwijzer voor Spiel 2010: “Het gaat hier om spellen die u wel en niet vanuit Essen zult meebrengen als u tijdens de Internationale Spieletage in mij zou transformeren.”

Laten we beginnen met de 25 spellen die de revue passeerden in mijn dagelijkse voorbeschouwing. Later op de week geef ik u nog enkele last minute tips.

1969 (Cranio Creations)

Floaten in de ruimte mag u dan enorm aanspreken, ik vrees dat u na afloop van een sessie de tafel niet zwevend zult verlaten. Teveel geluk, te eenvoudig van opzet, te conflictueus en teveel bankbiljetten die na de eerste sessie - u kent uw tegenspelers - al aan vervanging toe zijn.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Among the Stars (Artipia Games)

Er is weinig waarvan hier niet te genieten valt: het draften, het thema, het artwork, de moduleerbaarheid naar vredelievend en agressief spelen, de geheime opdrachten, het voortdurend scoren en de mogelijkheid om ruimte-inspecteur te spelen in de ruimtestations van uw tegenspelers. En, last but not least, de onvermijdelijke uitbreidingen. Werp gerust op dat de gelijkenis met 7 Wonders wel heel frappant is, ik werp onmiddellijk terug dat van Patricia Bündchen, de tweelingzus van Gisele, niet minder te genieten valt.

Mijn advies: KOPEN!

Arctic Scavengers (Rio Grande Games)

Uit ervaring kan ik u meegeven dat de oorspronkelijke editie zeer de moeite waard was. U vindt de review daarvan ergens in de rechterkolom hier. Hebt u deze versie niet in uw bezit is de versie van Rio Grande Games een must. Nu gaan er wel geruchten dat Rio Grande het spel niet tijdig in de schappen krijgt op Spiel. Het zijn geruchten, maar toch.

Mijn advies: KOPEN ALS HET ER LIGT, RUSTIG WACHTEN OP DEZE EDITIE ALS HET ER NOG NIET LIGT.

Call to Glory (White Goblin Games)

De voorloper, het tweepersoonsspel Crazy Chicken, staat hier al een hele tijd uitgeteld in het spellenrek. Niet omdat het niet gespeeld wordt, maar omdat het teveel gespeeld wérd. Het is totaal versleten. U kunt zich voorstellen hoe blij ik ben met deze editie die dan nog werd voorzien van twee extra, en zeer leuke, varianten en een uitbreiding van het spelersaantal naar vier. En dan zwijg ik nog over het prachtige artwork.

Mijn advies: KOPEN!

City of Horror (Asmodee / Repos Production)

Mijn advies: KOPEN!

U leest hier morgen uitgebreid waarom.

D-Day Dice (Valley Games)

Al verschenen en u moet u schamen als u deze nog niet op uw rek hebt staan. Veruit het beste en het leukste dobbelspel in mijn collectie en dat wil wat zeggen. Als het thema u een beetje afschrikt bijt u dan door deze zurigheid heen en u zult snel inzien welke grote fout u bijna had gemaakt.

Coöperatief en gelijktijdig dobbelen blijft een woestijnsegment in de spellenwereld, maar deze waterrijke oase vult de leegheid met brio op. D-Day Dice is ook het beste solospel in mijn collectie dus als u een eenzaam type bent kunt u ook weinig verkeerd doen. Wilt u toch menselijke tegenstand raad ik u zonder enige schroom aan de uitbreiding Atlantikwal aan, waarmee een uwer medespelers transformeert in een Duitse bevelhebber. Ook te vinden op Spiel.

Mijn advies: KOPEN!

Escape: The Curse of the Lost Temple (Queen Games)

Maakt het toeven in het woestijnsegment van hierboven nóg aangenamer omwille van de enorme tijdsdruk, de chaos, de spanning en het plezier dat u hieraan beleeft. Zorg wel voor een goed functionerende Cd-speler want als hij hapert speelt u eigenlijk vals. Kan net als D-Day Dice solo, maar zorg dan wel dat de buren niet meekijken.

Supersnel - als u een spelavond van 4 uur inplant bent u vertrokken voor 40 sessies - en grafisch mooi omgezet. Twee uitbreidingsmodules, die zeer de moeite zijn, worden standaard meegeleverd.

Mijn advies: KOPEN!

Expedition: Congo River 1884 (White Goblin Games)

Staat uw afbeelding op een van de karakterkaarten in het spel hebt u normaal gezien al meerdere exemplaren voorbesteld, waardoor de potentiële voorraad op Spiel mogelijk nu al aanzienlijk geslonken is.

Zij die niet bij de gelukkige winnaars waren en twijfelen over een eventuele aankoop kan ik, zij het schraal, troosten: ik twijfel ook. Ik ben een beetje bang voor de conflicten met mijn tegenspelers en ik ben ook een beetje bang dat de winnaar een ietsepietsie te lang voor het speleinde gekend is. Ik ga u dus aanraden wat ik zelf ga doen.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Fairy Land (Lo Scarabee / ElfinWerks)

Voor een aantal onder ons ongetwijfeld te soft, voor anderen de max: vertoeven in feeënland. Maar de richtleeftijd is 12 jaar wat mij doet vermoeden dat dit geen spel voor doetjes is, al vrees ik wel voor de lachsalvo‘s die mijn medespelers op mij zullen afvuren als ik hiervan de regels aan het uitleggen ben. Zelf ben ik wel geïntrigeerd door dit kaartspel, al heb ik een vermoeden dat de herspeelbaarheidsfactor aan de lage kant is.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Fleet (Gryphon Games)

Als men mij vraagt welke vijf spellen ik zou meenemen naar een onbewoond eiland is mijn antwoord steevast: San Juan, San Juan, San Juan, San Juan en San Juan. Dat zegt iets over hoe ik na al die jaren nog steeds verliefd ben op dit spel. Heel, heel erg want op een onbewoond eiland zal ik het met niemand kunnen spelen.

Fleet is een verwant van San Juan, en een goede ook, met voldoende twists om een aankoop, die van mij althans, te verantwoorden.

Mijn advies: KOPEN!

Gladiatori (Giochix.it)

Het thema spreekt mij enorm aan maar de hoeveelheid aan spelregels haalt volgens mij de snelheid, toch een van de basisvaardigheden die een gladiator moet bezitten dacht ik, uit het spel. Dit gaat mij niet zo bekoren als Munera: Familia Glatiatora.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Hanabi (Asmodee / Abacusspiele)

Minimalistisch coöpereren, dat doet u hier. Leuk, maar het is bijna schandelijk hoe weinig spelmateriaal u hier voor uw eurocentjes aangeboden krijgt. Gelukkig heeft minimalisme ook een relatief minimalistische prijs en hoeft u het daarvoor niet te laten. Meer nog, het speelplezier dat Hanabi genereert is van dien aard dat u uw favoriete godheid op uw blote knieën zult danken voor deze tip: u mag Hanabi gewoon niet laten liggen.

Wilt u de moeilijkheidsgraad, waarvan de lat in het basisspel al op een behoorlijke hoogte ligt, nóg verhogen, moet u voor de versie van Abacus gaan. Daar wordt de meerkleurenkaart- uitbreiding standaard meegeleverd.

Mijn advies: KOPEN!

Il Vecchio (Hall Games)

Al veel te veel spellen spelen zich in Italië en dit tijdsegment af en de vraag is dan ook in hoeverre dit spel een meerwaarde kan bieden voor uw omvangrijke collectie. Die meerwaarde zou kunnen bestaan uit de hoeveelheid spelmechanismen die u hier de baas moet kunnen zonder dat aan de overzichtelijkheid afbreuk wordt gedaan, de korte beurtwisselingen, de speelduurmanipulatie en het onzekere van de geheime opdrachten.

Er is alleen een groot probleem en dat heet Noblemen. Noblemen biedt u nóg meer spelmechanismen, nóg meer korte beurtwisselingen en nóg meer speelduurmanipulatie. En daarbovenop nog schandalen en een nieuw innovatief spelmechanisme dat u aan den lijve mag ondervinden als u naar een gemaskerd bal mag.

Ik zou het wel weten.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Level 7 [Escape] (Privateer Press)

Leuk, ontsnappen uit een proefmensencomplex en ondertussen afrekenen met afzichtelijke mutanten en god weet weet nog allemaal, maar u hebt toch voor een andere ontsnappingsroute gekozen, eentje dat ook het woord Escape in de titel draagt en dat wordt uitgegeven door Queen Games.

Letterlijk te donker dit spel en als ik bepaalde ervaringsdeskundigen mag geloven massaal in de dumpstands na Spiel. U bent gewaarschuwd.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Libertalia (Asmodee)

Bij onze eerste sessie met z”n vieren helemaal door de mand gevallen, maar dat kan ook met de samenstelling van de karakterkaarten te maken hebben, die bij aanvang van het spel toevallig worden bepaald. We hadden het gevoel dat we weinig vat op het spel hadden en dat we ten prooi vielen aan een te grote toevalligheid. Wel prachtig materaal, duidelijke spelregels (al kunnen bepaalde karakterkaarten wel tot regeldiscussies leiden) en een overzichtelijke speelduur. Met de juiste medespelers aan tafel kunt u hier trouwens eens goed lachen.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Love Letter (Alderac Entertainment Group)

Ongezien en als enige een liefdesbrief bij uw geliefde in spé, de prinses, krijgen, het is eens wat anders. U moet zich van de link thema-spelmechanisme echter niet teveel voorstellen, want die is onbestaande. Het enige wat u moet doen is op het einde van het spel de hoogste kaart op hand hebben. Dat bereikt u door tijdens uw beurt slim één van uw twee handkaarten uit te spelen en de bijbehorende actie van het personage in kwestie uit te voeren.

Toch moet ik u waarschuwen voor het risico op verslaving, de reisvriendelijkheid, de flitsende snelheid, de lacherigheid en de schoonheid - de kaarten zijn prachtig geïllustreerd - dat dit spelletje in zich draagt. Dit is trouwens het enige spel dat u met een vriend, familielid of toevallige voorbijganger in een wachtrij kunt spelen, “ik zie wat jij niet ziet” niet meegerekend.

Advies: ALS EERSTE OP DE BEURS KOPEN ZODAT U DIT KUNT SPELEN ALS U LATER IN WACHTRIJEN KOMT TE STAAN!

Noblemen (Pegasus Spiele / Tasty Minstrel Games)

Als u dit jaar slechts één "euro" koopt moet het volgens mij deze zijn. Verenigt alles in zich wat een goede euro kenmerkt en doet dat met brio. Aan het oog werd ook gedacht want een schoonheid is het alleszins. Laat u niet afschrikken door de Duitsheid van de uitgever. Het spel zelf is volledig taalonafhankelijk.

Mijn advies: KOPEN!

Oddville (What’s your Game?)

Oddville behoort volgens mij tot het segment van de betere kaartspellen. Een aantal eigenschappen springen direct in het oog: u bouwt samen aan een stad, u wisselt erg snel van beurt zonder een gebrek te hebben aan keuzemogelijkheden, u moet uw tegenspelers heel goed in de gaten houden en u mag aan de slag met bloedmooi spelmateriaal.

Maar het ligt een beetje in balans met Among the Stars en nog enkele andere bouwspelletjes die ook naar uw gunsten dringen - Card City en Suburbia schieten me nu zo direct binnen. De concurrentie in dit segment is dus niet niks en dat betekent dat ik maar één advies kan geven.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Seasons (Libellud / Asmodee)

Ik heb Seasons al gespeeld en ik was er weg van. Excelleert pas echt met twee of drie spelers maar dat kan de pret niet drukken. Prachtig materiaal, duidelijke Magic the Gathering invloeden, heerlijk in de hand liggende dobbelstenen, tonnen interactie en meerdere wegen naar de overwinning zijn slechts enkele kenmerken die u overstag zouden moeten doen gaan. Alleen het scorebordje had voor mij niet gehoeven, teveel gepriegel. Ik had liever scorefiches gezien.

Maar verder? Niks op aan te merken.

Mijn advies: KOPEN!

Smash Up (Alderac Entertainment Group)

Smash Up is King of Tokyo zonder dobbelstenen. Speelt u King of Tokyo graag dan gaat dit u ook bevallen. Thematisch helemaal over the top en daarom al prima. Hou er wel rekening mee dat u dit kleinoodje nooit helemaal in de hand hebt. Beschouw uw tegenspelers echter als ongeleide projectielen en u gaat genieten. Dat betekent nu ook weer niet dat u er zo maar op los moet spelen. Met bepaalde combo’s en goed getimede aanvallen kunt u wonderlijk leuke en interessante dingen doen. Erg uitbreidingsgevoelig, dus hou daar rekening mee.

Mijn advies: KOPEN!

Snowdonia (Asmodee / Lookout Games / Surprised Stare Games / Ltd / uplay.it Edizioni)

Een moeilijk deze. Een variabele workerplacer met een originele insteek waar heel wat voor te zeggen valt. Alleen worden we op Spiel met workerplacers waar heel wat voor te zeggen valt om de oren geslagen en dan blijft de vraag in hoeverre deze kopje boven blijft. Wel interessant: Snowdonia kan ook solo.

Ik ben geïntrigeerd, maar benader dit toch met enige omzichtigheid.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Spellbound (Fragor Games)

Als het over schoonheid gaat hoeft men de, gelukkig middellang gerokte, Lamont brothers geen lesjes meer te leren. Maar schoonheid alleen houdt een spel niet op een tafel, er moet ook innerlijk genot geboden worden. Na de regels te hebben gelezen heb ik de indruk dat dit gelukkig redelijk goed zit. Alleen zijn alle preorders al lang de deur uit en zult u op zondag 21 oktober als een hyena in de buurt van de stand van Fragor Games moeten rondhangen in de hoop alsnog een niet afgehaald exemplaar op de kop te tikken.

Mijn advies: OP ZONDAG 21 OKTOBER ALS EEN HYENA RONDHANGEN AAN DE STAND VAN FRAGOR GAMES EN OP HET JUISTE MOMENT TOESLAAN!

Tokaido (FunForge)

Tokaido doet wat het belooft: u een ontspannende avond bezorgen. Of u nu wint of niet, alle stress is na afloop uit uw lichaam verdwenen, als water van een eend. Zelfs de tegenspeler die u eerder op de avond tijdens een partijtje City of Horror het laatste antidotum ontzegde waardoor u zwaar verloor krijgt een vriendelijke blik toegeworpen.

U gaat gewoon op reis hier, door Japan, en onderweg verzamelt u mooie souvenirs, geniet u van prachtige panorama’s en gastronomische hoogstandjes. En daar scoort u nog punten mee ook, al is dat hier allemaal bijzaak.

Had u voorbesteld had u slechts 30 euro moeten neertellen voor deze schoonheid. En u krijgt er dan nog enkele bonuskaarten bovenop. Ik hoop dat u dat gedaan hebt.

Mijn advies: KOPEN!

Trains (Okazu Brand)

Een deckbuilder gecombineerd met een bordspel. Intrigerend. Ervaringsdeskundigen hebben al laten verstaan dat de combinatie wonderwel geslaagd is en dat dit erg aangenaam wegspeelt. En door het kopen van dit spel draagt u ook nog eens bij aan het huwelijksgeluk van het koppeltje dat het minibedrijfje Okazu Brand runt. Wel een duur doosje dit, dus u kunt ook het risico lopen te wachten tot een grote uitgever dit oppikt. Een risico dat u zelf dient in te schatten.

Mijn advies: KOPEN!

Tzolk’in: The Mayan Calandar (Cranio Creations / Czech Games Edition / IELLO / Heidelberger Spieleverlag / Rio Grande Games)

Het groot aantal gerenommeerde, publicerende uitgevers ten spijt is dit mijns inziens een spel dat de verwachtingen niet gaat inlossen. Goed, iedereen kwijlt op de tandwielen die vrolijk rondjes draaien op het spelbord, maar buiten dit gegeven zijn er geen innovaties te bespeuren. De vraag kan zelfs gesteld worden of een ronddraaiend tandwiel waarop werkertjes kunnen geplaatst worden op zich wel innovatief ís. Mij lijkt het eerder een gimmick. Onder het bladgoud vinden we hier immers een ordinaire workerplacer.

Tzolk’n: The Mayan Calandar is een spel dat u volgend jaar vlak voor Spiel in de ramsjbakken zal opduiken. Na de eerste opwinding over de draaiende tandwielen zakt het verlangen om dit veel op tafel te leggen immers als een soufflé in elkaar.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Dominique

 

16:03 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spiel 2012 |  Facebook |

13-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 25)

Noblemen (Pegasus Spiele / Tasty Minstrel Games)

Noblemen is een bordspel voor 3 tot 5 spelers waarin u in het Engeland van de zestiende eeuw, en ook van Koningin Elisabeth I, in belachelijke kledij rondloopt en allerlei activiteiten voor en achter de schermen - u mag dat letterlijk nemen - uitoefent. U hebt hierbij maar één doel voor ogen: macht. U krijgt macht door landerijen te vergroten, bouwsels op te richten, belastingen te innen, de clerus om te kopen, schandaaltjes uit te lokken, aan gemaskerde feestelijkheden deel te nemen en - misschien wel het allerleukste - gewoon niets te doen.

Al dat geploeter levert u, zowel tijdens het spel als bij de zenuwslopende eindtelling, prestige en dus overwinningspunten op.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dit zou wel eens dé euro van 2012 kunnen zijn. Van de hand van een Amerikaan nota bene. Dat kan tellen.

Alles zit erin: tegeltjes leggen, schandalen, paleizen, kerken, burchten, een koningin, geld, tuinaanleg, ridders, ruimtelijke ordening, belastingen, luieren, balles masquées en ik kan zo nog wel even doorgaan.

U mag leuke dingen doen met de koningin, onder andere de speelsnelheid sturen.

Tijdens het gemaskerd bal wordt u geconfronteerd met een heel leuk en intrigerend staaltje spelmechanisme, iets wat u tot nu nog nooit in een bordspel bent tegengekomen. En voor spelinnovatie gaat de sluiting van uw geldbuidel toch iets makkelijker open.

U houdt van spelborden met een niet alledaagse vorm.

U speelt graag met taalonafhankelijk spelmateriaal.

U doet graag duistere dingen achter een zichtscherm. Meer nog: u doet graag duistere dingen achter grote, moduleerbare zichtschermen.

Dit was de winnaar van Hippodice 2009 en dat wil toch wel wat zeggen.

Ook hier weer één actie per beurt. U hoeft dus nooit lang te wachten tot u weer kan.

U speelt graag Carcassonne.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Pegasus Spiele en Tasty Minstrel Games voorbij want:

U mag dan wel slechts één actie per beurt doen, er valt hier wel met erg veel rekening te houden. U vreest voor de beurtanalisten aan uw keukentafel. De basisspeelduur van 90 minuten zal volgens u ruimschoots worden overschreden waardoor een ander spel als aperitief of dessert er niet inzit. En u houdt zo van gevarieerde spelavonden.

U hebt het gevoel dat er tijdens dit spel zoveel gebeurt dat u kleine, doch belangrijke, aandachtspuntjes uit de spelregels gaat vergeten. En dan voelt u zich niet op uw gemak.

Dominique

16:38 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noblemen |  Facebook |

12-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 24)

Il Vecchio (Hall Games)

Il Vecchio is een bordspel voor 2 tot 4 spelers waarin u naar het Italië van de vijftiende eeuw afzakt om aldaar, als lid van een vooraanstaande familie en residerend in de buurt van Florence roem, glorie, macht en geld te verzamelen, niet noodzakelijk in die volgorde. U doet dat door uw familieleden door Toscane te laten reizen en hen onderweg extra personeel, geld en politieke goodwill van de burgerij te laten inzamelen. Daarmee kunt u dan weer de macht overnemen in aangrenzende provincies en regio's om uiteindelijk te solliciteren naar een hoge functie in Florence. Waarmee we naadloos zijn aanbeland bij het doel van het spel: zoveel mogelijk macht verzamelen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Il Vecchio laat u toe tegelijkertijd een meerderhedenspel, een worker placer, een verzamelspel, een loopspel, een opbouwspel, een geheime opdracht spel en een optimaliseringspel te spelen. En dat allemaal in één uurtje.

U kunt tijdens uw beurt slechts één actie doen. Snelle beurtwisselingen gegarandeerd dus en daar houdt u zo van.

U plant graag vooruit en slaat graag toe op het juiste, en enige juiste, moment.

U houdt van privileges die het hele spel van kracht blijven.

U oefent graag invloed uit op het speleinde.

U jongleert graag met geheime opdrachten.

U bent er na al die jaren huwelijk nog steeds niet in geslaagd thuis enige macht naar u toe te trekken. Dit bordspel geeft u tenminste de illusie dat hét toch in u zit.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Hall Games voorbij want:

U hebt uw jaarlijkse Rüdiger Dorn al gekocht, Vegas, en daar bent u helemaal weg van. Il Vecchio gaat dàt speelplezier niet kunnen evenaren. U weet bijvoorbeeld nu al dat u tijdens dit spel veel minder zult lachen.

U droomt graag weg tijdens een spel. Hier krijgt u daarvoor geen enkele ruimte want voor uw “droom” kunt zeggen bent u alweer aan de beurt.

U twijfelt een beetje aan de herspeelbaarheid. Echt veel afwisseling vindt u hier op het eerste gezicht niet en afwisseling staat verschrikkelijk hoog op uw aankoopvoorwaardenlijstje.

Dominique

 

15:45 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: il vecchio |  Facebook |

11-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 23)

Smash Up (Alederac Entertainment Group)

Smash Up is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u, naargelang de deckjes die u bij aanvang kiest, eigenaardige combivormen aanneemt. Een Piraat-Robot bijvoorbeeld, of een Ninja-Kabouter, of een Zombie (heerlijk deckje dit) - Dinosuarus. Daarmee gaat u uw tegenspelers te lijf op verschillende, weer deckgerelateerde, locaties. Haalt u een locatie binnen krijgt u meestal punten, net als de tweede en de derde sterkste speler die zich daar eventueel bevinden. Wie als eerste 15 punten binnenhaalt wint het spel.

De vaardigheden van de wezens, gecombineerd met de speciale eigenschappen van de locaties en de leuke actiekaarten gaan het een en ander op uw tafelblad teweegbrengen. U gaat tijdens uw eerste sessie niet weten wat u overkomt.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U hebt het al gespeeld, onmiddellijk opnieuw gespeeld, vervolgens nog eens en u hebt na afloop geen moment getwijfeld.

Smash up staat garant voor gewoon leuk, hersenloos speelplezier.

U houdt van gekke, maar thematisch toch mooi omgezette kaartspellen.

U speelt graag King of Tokyo, maar wil het ook eens proberen zonder dobbelstenen.

Ondanks de acht verschillende decks en hun mogelijke combinaties is Smash Up verrassend uitgebalanceerd.

U houdt van uitbreidingen die gemakkelijk in een basisspel te integreren zijn. Smash Up gaat u hier ruimschoots bedienen. Meer zelfs, in de inlay van het basisspel zijn al 9 lege slots voorzien. Dat belooft!

U bent een liefhebber van korte spellen boordevol actie.

U bent altijd op zoek naar goede spellen voor drie spelers.

U koopt graag spellen met een grote herspeelbaarheid.

U dankt de hemel op uw blote knieën voor de duidelijk leesbare, vetgedrukte teksten op de kaarten waardoor uw ogen tijdens het spelen eindelijk eens wat rust krijgen. Een ware verademing in vergelijking met die lilliputletters van - ik schrijf maar iets - Fantasy Flight Games!

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Alderac Entertainment Group voorbij want:

U houdt niet van chaos en onvoorziene gebeurtenissen.

U speelt meestal met z’n tweeën.

U leest niet graag tekst op kaarten.

Deze maaltijd is u niet copieus genoeg. U houdt niet van tussendoortjes.

U bent bang dat u het zo leuk gaat vinden dat u er later alle uitbreidingen bij wil en dat kunt u er met de huidige crisis echt niet bij hebben.

Dominique

 

17:05 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: smash up |  Facebook |

10-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 22)

Fleet (Gryphon Games)

Fleet is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u langs de Canadese kust vis en andere zeewezens gaat vangen. U koopt licenties en boten, huurt kapiteins in en kiest vervolgens het ruime sop. Met al het voorgaande scoort u punten, hopelijk meer dan uw tegenspelers.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Fleet lijkt erg op San Juan, en laat dàt nu net in uw ogen het beste kaartspel aller tijdens zijn. U hebt geen moment getwijfeld.

U speelt graag met multifunctionele kaarten.

U speelt graag met z’n tweeën.

U kickt op mooie en overzichtelijke kaarten.

U bevaart graag meerdere waterwegen naar de overwinning.

U houdt van thematisch geslaagde spellen.

Volgens u is dit in het thema "vissen" het beste wat de spellenwereld momenteel te bieden heeft.

Voor u hoeft niet alles in deze wereld perfect in balans te zijn.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Gryphon Games voorbij want:

U hebt San Juan al, en in uw ogen kan Fleet daar bijlange niet aan tippen.

U houdt niet zo van bieden en in Fleet doet u dat aan het begin van elke ronde.

U houdt van korte hevigheid.

U houdt niet van spellen die niet in hun doosje passen.

Houten blokjes die vissen en krabben moeten voorstellen? Ga weg!

U gruwt van het sneeuwbaleffect waarbij koplopers naarmate het spel vordert méér en méér gaan koplopen. U wil tot op het einde meedoen voor de overwinning.

U bent een quasi beroepsspeler en toch hebt u zich door de spelregels moeten worstelen. U vreest dat uw speluitleg langer gaat duren dan het spel zelf.

Dominique

 

20:54 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fleet |  Facebook |

09-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 21)

1969 (Cranio Creations)

Vóór 1969 een mannetje op de maan laten huppelen, dat is de uitdaging waarvoor u hier staat. In dit bordspel voor 2 tot 5 spelers staat u aan het hoofd van een ruimteprogramma dat uw natie heeft opgestart om andere naties heel erg de loef af te steken. Daartoe koopt u het nodige materiaal, huurt u wetenschappers en - jawel - spionnen in en schiet af en toe iets op hoop van zegen de ruimte in. Wie het best zijn missies tot een goed einde brengt en met een beetje geluk even de maan om gaat wint dit spel.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Spellen over maanlandingen zijn op één hand te tellen. Meer nog, het thema ontbreekt helemaal in uw collectie. U hebt dus geen keuze.

U houdt van een eenvoudig en overzichtelijk regelwerk.

U verprutst graag wat uw tegenspelers met veel moeite hebben opgebouwd.

U houdt van racen.

U speelt graag monopoly.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Cranio Creations voorbij want:

Bankbiljetten zijn spelonderdelen waar u met een wijde boog omheen loopt.

Personeelsleden die zich manifesteren als gekleurde houten blokjes? Neen, dank u.

Kopen en investeren in projectjes en vooral goed dobbelen, daar gaat het hier om. En veel meer is u niet opgevallen tijdens het bestuderen van de spelregels. U vindt het geheel nogal mager.

Uw tegenspelers lijken hier wel heel veel invloed te hebben op uw escapades. Een beetje conflict gaat u niet uit de weg maar hier kan men u echt bij uw pietje vastgrijpen. Om vervolgens niet meer los te laten. Daar kijkt u niet naar uit.

U houdt niet van spellen waarin men tegen u samenspant.

U hebt het gevoel dat geluk wel een heel determinerende rol speelt in dit spel. Moest aan het echte werk dezelfde geut worden toegevoegd als aan dit spel, er kwam geen enkele raket tot aan de ozonlaag.

Dominique

19:15 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 1969 |  Facebook |

08-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 20)

Hanabi (Abacusspiele)

Hanabi is een kaartspel voor 2 tot 5 spelers waarin u allemaal samen een spectaculaire vuurwerkshow de lucht in probeert te jagen. U zit wel met een probleem: het team heeft alle materiaal in handen (letterlijk) maar de dienst logistiek heeft nagelaten batterijen in de zaklampen te doen waardoor u op de tast moet werken. Het komt erop neer dat u uit de instructies die uw teamleden u door uw walkietalkie toeschreeuwen  moet opmaken welke pijlen in welke volgorde de lucht in moeten. Ondertussen wordt het publiek onrustig.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dit is ongetwijfeld het meest pure en minimalistische coöperatieve spel ooit gemaakt en dat spreekt u enorm aan.

U bent zelf nogal bedeesd en voert tijdens coöperatieve spellen meestal gewoon uit wat de medespeler met de grootste bek en het grootste ego u beveelt. Niet hier, want als u aan de beurt bent moet iedereen naar ú luisteren. U hebt al voorpret.

Spelen met kaarten waarvan alleen uw medespelers de waarde en kleur kennen lijkt u een enorme en interessante uitdaging.

U speelt graag tegen de tijd.

U houdt van de combinatie goedkoop en kwaliteit.

U houdt van schandalig korte spelregels.

U neemt graag spellen mee op reis.

U geeft les en wil uw leerlingen leren wat samenwerken is.

U houdt van een hoge moeilijkheidsgraad.

U krijgt in deze editie de meerkleurenkaart-uitbreiding zomaar meegeleverd.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Abacusspiele voorbij want:

U hebt zeer grote twijfels over de haalbaarheid van coöperatieve diepgang en een stapeltje van 50 kaarten die in een bepaalde volgorde op tafel moeten.

U stelt zich vragen over de herspeelbaarheid.

Dominique

 

21:46 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hanabi |  Facebook |

07-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 19)

Call to Glory (White Goblin Games)

Call to Glory is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u een schare Japanse personages om u heen verzamelt die, als het u een beetje mee zit en uw tegenspelers niet goed uit hun doppen kijken, u op het einde van een ronde punten opleveren. En als het helemaal uw dagje is gaat u zelfs met de eindoverwinning aan de haal.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Call to Glory is de nieuwste verschijningsvorm van Drive, die op zijn beurt weer de jongere broer was van het heerlijke tweepersoonsspel Crazy Chicken. U hebt Crazy Chicken - heel terecht trouwens - stuk gespeeld met uw levenspartner en u bent toe aan een nieuw exemplaar.

Net zoals Drive kunt u hier ook met z’n drieën of vieren aan de slag. Dat opent weer nieuwe perspectieven! Zo kunt u nog meer mensen kennis laten maken met dit verrassend leuke spel.

Call to Glory doet er nog een schepje bovenop want u krijgt hier de gelegenheid twee varianten in het spel te integreren: de Kracht van de Ninja en de Keizerlijke Opdrachten. Ninja’s laten u toe vijandelijke overnames iets makkelijker uit te voeren, Keizerlijke Opdrachten geven u bonuspunten als u een bepaald karakter zich op het einde van een ronde nog steeds in uw huisje bevindt.

Bloed- en bloedmooie kaarten krijgt u hier in het handje.

U geniet graag van een spelletje.

U lacht graag aan de speeltafel.

U speelt graag kaarten weg van uw tegenspelers.

U triggert graag zelf het einde van een speelronde.

U houdt van omslagmomenten, die goed te plannen momenten waarop u uw zorgvuldig opgebouwde hand moet gaan omzetten in punten.

U strooit uw tegenstanders graag zand in de ogen.

U hebt lef.

U zet uw tegenspelers graag onder druk.

U hebt iets tegen handkaartlimieten.

U houdt van blikken dozen in uw spellenkast, ook al stapelt dat niet zo lekker.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van White Goblin Games voorbij want:

Aks u zichzelf serieus neemt als bord- en kaartspeler hebt u dit al in uw kast liggen. U hebt Call to Glory, ook al had u Crazy Chicken al, zeer terecht aan uw verzameling toegevoegd en dit omwille van de 2 tot 4 spelers optie en de interessante varianten. En omdat het, tot uw grote vreugde, ook moest van uw partner.

U bent zeer themagevoelig en de link spel-thema is hier wel heel erg ver te zoeken. Vandaar dat de kippen uit de eerste editie zonder enige moeite transformeerden in oldtimers in de tweede en nu weer in Japanse fauna in de derde.

U neemt zichzelf veel te serieus en in uw saaie leven is geen plaats voor dit soort heerlijke lichtheid.

Dominique

 

12:41 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: call to glory |  Facebook |

06-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 18)

Snowdonia (Asmodee / Lookout Games / Surprised Stare Games Ltd / uplay.it Edizoni)

Snowdonia is een bordspel voor 1 tot 5 spelers waarin u als ploegbaas bent betrokken bij de aanleg van de Snowdon Mountain Ralway. Geen sinicure aangezien u zich in het gezegende jaar 1894 bevindt en de lijn tegen een berg op moet, de Snowdon, die zich met zijn 1085 meter de hoogste van Wales mag noemen. Er wordt niet alleen verwacht dat u sporen legt, ook de bouw van bruggen en stations wordt aan uw ongetwijfeld fenomenale deskundigheid toevertrouwd.

Uiteraard is uw team niet het enige dat de toch wel steile flank op sukkelt, maar u probeert binnen het samenwerkingsproces dat voor dit soort ondernemingen onontbeerlijk is toch het meeste werk te verzetten. Dan wint u het spel namelijk. En proberen spellen te winnen blijft toch de rode draad op uw opwindende levenspad.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dit zou wel eens het eerste treinspel kunnen zijn dat bij u in de smaak valt. Niet te moeilijk, geen aandelen en dergelijke in zicht hier en op een uurtje gepiept. Alleen het échte werk wordt hier voorgeschoteld en dat interesseert u al veel meer.

De speltechnische implementatie van de onberekenbare weersomstandigheden intrigeert u. U bent trouwens ook een grote fan van K2.

Moduleerbaarheid betekent herspeelbaarheid, en daar valt u voor.

Een spelbord waarop in vette letters “PUB” staat afgebeeld heeft bij u onmiddellijk een streepje voor.

Samenwerken en toch kan er maar ééntje winnen: heerlijk!

U houdt van duidelijkheid tijdens het spelen. U hebt het gevoel dat u hier ten allen tijde het overzicht behoudt.

U bent een liefhebber van een combinatie van strategie en tactiek.

U bent een groene jongen en jongleert graag verantwoord met afval.

U speelt graag spellen voor twee.

Tijdens het spelen moet het vooruitgaan voor u, en hier gáát het echt vooruit. En u weet donders goed waar naartoe.

U bewandelt graag meerdere (spoor)wegen naar de overwinning.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Asmodee, Lookout Games, Surprised Stare Games Ltd en uplay.it Edizioni voorbij want:

Geen nieuws onder de worker placement zon hier. U spot interessante variaties, dat wel, maar geen ervan verantwoordt een aankoop.

Als het over treinspellen gaat hebt u uw zinnen al lang gezet op Trains van Okazu Brand en dat heeft door uw voorbestelling al een serieus gat in uw budget geslagen. Jammer voor Snowdonia.

U bent een 18xx liefhebber en deze kost is toch een beetje te licht voor u.

Dominique

 

12:03 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: snowdonia |  Facebook |

05-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 17)

Tzolk’in: The Mayan Calendar (Cranio Creations / Czech Games Edition / IELLO / Heidelberger Spieleverlag / Rio Grande Games)

Tzolk’in: The Mayan Calendar is een bordspel voor 2 tot 4 spelers waarin u - ja, wat eigenlijk?

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Die tandwielen! U bent er nu al helemaal weg van. U vindt de integratie ervan in een bordspel vernieuwend genoeg om er uw zuurverdiende eurocenten aan uit te geven.

U kunt aan de slag met mooi gesculpteerde doodskopjes.

U hebt nu al voorpret als u denkt aan de openvallende monden van uw medespelers als u dit op tafel legt.

U kunt nooit genoeg krijgen van worker placement spellen. Geloof me: hier komt u ruimschoots aan uw trekken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Cranio Creations, Czech Games Edition, IELLO, Rio Grande Games en Heidelberger Spieleverlag voorbij want:

Dit wordt gehyped van hier tot ginder en u weet nu al wat het lot is van dit soort soort spellen: volgend jaar net voor Spiel massaal in de tweedehandsverkoop.

Ondanks de prachtige tandwielen kunt u zich niet van de indruk ontdoen dat u hier te maken hebt met wat u noemt een “spreadsheetspel”, een bordspel-verschijningsvorm die u hartstochtelijk haat.

Meeples plaatsen, meeples weer op hand nemen, grondstoffen verzamelen, offeren aan de goden, overwinningspunten kopen: u hebt het allemaal al eens eerder gezien. Ronddraaiende tandwielen, hoe krachtig ook, gaan niet in staat zijn uw portemonnee hiervoor open te trekken.

U weet graag waar u mee bezig bent in een spel. U wil een doel. U hebt het gevoel dat u dat doel hier niet kunt vinden. U doet wel wat, en vooral heel erg veel, maar voor wie en waarom eigenlijk?

Volgens het volk dat dit spel bevolkt is het op 21/12/12 voorgoed uit met de pret. Dat is wel een hele korte tijdspanne om dit spel te doorgronden. U past.

90 minuten naar roterende tandwielen kijken vindt u wel heel lang.

Als het op integreren van plastic onderdelen in een bordspel aankomt kan volgens u nog altijd niets tippen aan Gonzaga, een spel waarvoor u nog steeds blijft warmlopen.

Dominique

19:45 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tzolk'n: the mayan calandar |  Facebook |

04-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 16)

Oddville (What’s your Game?)

Oddville is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u bent ingehuurd om het eerste woord in deze zin op te bouwen. Dat doet u door uw personeel grondstoffen te laten verzamelen, geld binnen te halen of bouwvergunningen los te weken. Tussendoor indruk maken op de plaatselijke gilden kan al eens een extra voordeeltje opleveren. Uiteraard probeert u de gebouwen die u opricht zo strategisch mogelijk te plaatsen waardoor u de bonussen van de aangrenzende bouwsels ook nog eens opstrijkt. Dat tikt lekker aan.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U hebt uw oog al laten vallen op Among the Stars maar dit lijkt u nóg interessanter, afwisselender ook, een u hebt maar geld voor één van de twee. U gaat voor Oddville.

Het samenwerken aan een urbanisatieproject met uiteindelijk slechts één winnaar lijkt u wel wat. U denkt dat uw manipulatietechnieken u in dit spel heel goed van pas gaan komen.

Snelle beurtwisselingen zijn voor u een must aan de speeltafel. Ze worden hier standaard meegeleverd.

U hebt het voor spellen die snel kunnen worden uitgelegd.

U profiteert graag van het werk van uw tegenspelers.

U dwarsboomt graag de werkzaamheden van uw tegenspelers.

U geniet van het spelen met multifunctionele kaarten.

U beïnvloedt graag de snelheid van een spel.

Uw speelduurgrens ligt op een uurtje.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van “What’s your Game?” voorbij want:

Uw spellenkast herbergt al meer dan voldoende spellen met stedenbouw als thema. U bespeurt hier niets dat u niet bekend voorkomt.

U hebt graag dat men u met rust laat tijdens een spelletje en dat niets of niemand uw breiwerk dat naar de overwinning leidt komt verstoren.

U hebt het gevoel dat u hier wel heel veel aandacht moet schenken aan de gebouwen die uw tegenspelers in de steigers hebben staan. U doet dat niet graag.

U vermoedt dat dit weer typisch zo’n spelletje is waarin timing heel belangrijk is waarbij alleen op het juiste moment toeslaan kan leiden naar de overwinning. Dat is niets voor u.

Dominique

18:56 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oddville |  Facebook |

03-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 15)

Libertalia (Asmodee)

Libertalia is een bord- en kaartspel voor 2 tot 6 spelers waarin u incarneert als een piratenkapitein die met zijn 30 helpers de zeven wereldzeeën onveilig maakt. U bent echter niet de enige in het ruime sop. Er liggen - hoe bestaat het - kapers op de loer. Drie weken kaapt u zich te pletter en na elke week begraaft u de buit op een scorespoor. Na de laatste graafpartij, zoals met alles in het leven, wint de rijkste.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U bent een man met baard en dat u graag de activiteit “te kaap’ren varen” beoefent is dus niet meer dan logisch.

U houdt van spellen waarin iedere speler met identiek dezelfde mogelijkheden aan de startboei vaarklaar ligt.

U houdt van spellen waarin het inschatten van wat uw tegenspelers gaan doen een belangrijk element is.

U zet graag strafpunten om in overwinningspunten.

Dit is mogelijk hét spel waarin het mechanisme “ik denk dat jij denkt dat ik denk dat…” het best is geïmplementeerd.

U houdt van prachtig materiaal, beknopte en overzichtelijke spelregels, heel wat interactie en onverwachte wendingen.

U morrelt graag met wat uw tegenspelers hebben opgebouwd.

U bent een volbloed bluffer.

U begluurt al eens graag een roodharige rondborstige vrouw op een actiekaart.

U vindt het aangenaam om bij het begin van een speelronde zomaar 10 dukaten in uw geldbuidel te zien opduiken.

U zit al eens aan tafel met zes spelers en dan wordt het toch al een beetje zoeken in uw toch wel uitgebreide collectie.

U kickt op een functionele doosinlay.

U houdt van spellen waarvan de diepte niet meteen zichtbaar is.

U speelt graag Machiavelli.

U kickt op combocreatie.

U lacht graag en veel aan de speeltafel.

U runt een spellenclub.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Asmodee voorbij want:

U hebt dit spel, tot uw grote tevredenheid trouwens, al aan uw verzameling toegevoegd.

U hebt het gevoel dat u enkele extra kronkels in uw hersens moet gaan leggen om dit spel helemaal te kunnen doorgronden en dus goed te kunnen spelen. Kronkels van een bizarre soort. U twijfelt aan de flexibiliteit van uw synapsen. Meer zelfs: u vreest dat ze gaan knappen.

U mag dan regelmatig met zes spelers aan tafel zitten, u hebt het gevoel dat bij dit spelersaantal de chaos in dit spel aanzienlijk toeneemt. Daar houdt u niet van.

Dominique

 

13:49 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: libertalia |  Facebook |

02-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 14)

Fairy Land (Lo Scarabeo / ElfinWerks)

Fairy Land is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u, hoofd van een feeënfamilie zijnde, de feestelijke terugkeer van de feeënkoning - de man heeft een lange reis achter de rug - extra kleur probeert te geven door de allermooiste bloemen uit het bos voor hem te verzamelen en de allerliefste dieren uit datzelfde bos een erehaag te laten vormen. Tijdens uw werkzaamheden probeert u uit de klauwen van een stelletje vieze, vuile goblins te blijven. Geen nood echter: met een beetje geluk schieten de wijze Druïden en de Feeënkoningin in hoogsteigen persoon u te hulp.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U hebt één guilty pleasure waarvoor u zich een beetje schaamt: u bent altijd een grote fan geweest van My Little Pony.

Bieden, verzamelen van setjes, magische voorwerpen, keuzestress, strafpunten, het zit er allemaal in.

U houdt van kortdurende, taalonafhankelijke kaartspellen met een duidelijke iconografie.

U kwijlt nu al bij het aanschouwen van het prachtige artwork.

U zou graag spellen spelen met uw partner en u wil haar warmer maken voor - ik citeer haar even: “Die ietwat eigenaardige hobby van jou.”

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Lo Scarabee / ElfinWerks voorbij want:

U hebt op een schoolfeest al eens in een roze maillot en met papieren vleugeltjes op de planken gestaan, u gaat zich geen tweede keer belachelijk maken door dit aan uw vrienden voor te leggen.

Uw spellenkast puilt uit van de kaartspellen. U hebt dus meer dan keuze genoeg, vermoedelijk uit betere.

Dominique

 

19:15 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: fairy land |  Facebook |

01-10-12

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 13)

D-Day Dice (Valley Games)

D-Day Dice is een coöperatief dobbelspel voor 1 tot 4 spelers waarin u zich tijdens de tweede wereldoorlog, meerbepaald op 6 juni 1944, op een strand in Normandië bevindt. Niet om te zonnen maar om uw steentje bij te dragen tot het bevrijden van Europa. Als spelopdracht kan dat tellen.

U draagt uw steen bij door samen met uw medespelers een vooraf uitgekozen sector van het strand te bestormen met maar één doel: de bunker boven op de duinenrij bezetten, van waaruit ononderbroken kogels op u worden afgevuurd en die één ronde bezet houden zonder dat u, of een uwer kameraden, het loodje legt.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

D-Day Dice is het beste dobbelspel dat de laatste jaren in de schappen van de betere (online) spellenwinkel is komen te staan.

D-Day Dice is solo speelbaar en is mogelijk het beste solospel dat de laatste jaren in de schappen van de betere (online) spellenwinkel is komen te staan.

U bent erg gecharmeerd door het speltechnisch gebruik van de dobbelstenen, zowel wat betreft de gooi-exemplaren als de dobbelstenen die de eenheden symboliseren.

U traint graag een beetje voor u aan het echte werk begint.

U bent niet vies van een gezonde portie stress aan de speeltafel.

U ziet er niet tegenop om voor een quasi onmogelijke opdracht te staan.

U vindt het absoluut niet erg verscheurende keuzes te moeten maken.

U strandjut graag: het is wonderlijk hoeveel bruikbare spullen tijdens het oprukken op het strand vindt. Spullen die u later zeker nog kunt gebruiken.

U vindt het een klasse service van Valley Games dat de draaischijfbordjes waarop u uw globale status bijhoudt reeds voor u werden geassembleerd.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Valley Games voorbij want:

Tijdens het zwaaien roept u de bemanning van de stand van Valley Games vrolijk toe dat u niet kon wachten en dat u zichzelf dit prachtige spel al vóór Spiel cadeau hebt gedaan.

Het thema, de tweede wereldoorlog, spreekt u niet echt aan. U vindt dat dit spel een beetje te dicht bij de realiteit komt. U wil die bloedige passage uit de geschiedenis liever niet op uw keukentafel geëvoceerd zien. Dan toch maar liever Tovenaar Koning van Xidit.

U hebt de spelregels online al eens doorgenomen en u ergert zich een beetje aan de ietwat verwarrende structuur. Als u niet na één leesbeurt een de slag kunt begint u er gewoon niet aan. U komt nu al tijd tekort.

U hebt genoeg dobbelspellen in de kast staan en u denkt dat D-Day Dice niets aan het dobbelgenre toevoegt. U beseft nog niet dat u dwaalt, maar kom.

U hebt het gevoel dat dobbelen en coöperatief bezig zijn niet bepaald complementair zijn. U beseft nog niet dat u dwaalt, maar kom.

Dominique

 

18:40 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (6) | Tags: d-day dice |  Facebook |