21-10-12

Mentaal toch nog maar even blijven hangen ginder: Spiel 2012

Geen inleiding, gewoon direct ter zake vandaag.

Love Letter (AEG) is fantastisch, zeker met z’n vieren. Hebt u iets goed te maken met uw partner of hebt u iets van hem of haar nodig, zie hier het ideale smeermiddel. Dit wordt mogelijk ook hét reisspel van 2012, al heeft het in dit spelsegment wat mij betreft zware concurrentie van..

R (Japon Brand). Van dezelfde maker als Love Letter, maar alleen voor met zn’ tweeën dit en heerlijk subtiel. Slechts 4 euro op de Japon Brand stand, maar de speldoos is dan ook een enveloppe en het heeft uiteraard niet de prachtige grandeur van de Love Letter versie van AEG. Maar ik raad u aan toch eens tegenover iemand te gaan zitten en het vervolgens te spelen. U gaat niet weten wat u overkomt. Uw initiële “is het dat maar” zal snel worden vervangen door “we doen er nog eentje”, om vijf uur later vast te stellen dat u uw laatste trein naar huis hebt gemist.

Hooyah: The Navy Seals Card Game (U.S. Games Systems Inc.) vond ik zo goed dat ik er maar mijn eerste post Spiel bespreking aan heb gewijd. Een lekker vlot spelend coöperatief spel dat een plaats in uw collectie zonder enige schroom mag opeisen. Hou wel rekening met zweethanden en okselvijvers als u dit op tafel legt. En misschien doet u preventief ook best een pamper aan.

Mij ook zeer goed bevallen: Fairy Land (ElfinWerks, Lo Scarabeo). U verzamelt hier setjes van bloemen en dieren om er op het einde zoveel mogelijk punten mee te scoren. U gaat daarvoor op zoektocht in het woud, bezoekt de druïden voor wat extra steun en lobbyt bij de feeënkoningin voor extra duelleerkracht, want uw tegenspeler-feeën zitten u de hele tijd dwars, net als de goblins die als ongenode gasten de opslagruimte aandoen waar u uw fauna en flora bewaart. Een gouden tip: wees zuinig met uw feeënkaarten, u hebt ze tijdens het eindspel meer dan nodig.

Naar Ginkgopolis (Heidelberger Spieleverlag, Z-Man Games, Pearl Games, uplay.it Edizioni) in actie heb ik lang staan kijken en de aankoopverleiding was enorm groot, maar mijn budget niet meer en dus heb ik gepast. Een interessant en overzichtelijk spelverloop zag ik, met elementen van Kardinaal en Koning en 7 Wonders en een relatief korte speelduur, gekoppeld aan een op het eerste gezicht onpeilbare diepte. Ik ben al aan een spaarplan begonnen.

Noblemen (Pegasusspiele / Tasty Minstrel Games) biedt de euroliefhebber en ondergetekende alles waar hij of zij naar verlangt. Als het in een kartonnen doos past tenminste Prachtig en veel spelmateriaal, spelmechanismen die naadloos in elkaar overvloeien, een vleugje Carcassonne, speeltijdsturing, gigantische zichtschermen, tijdsdruk en tijdens de gemaskerde bals mag u van hoofd verwisselen. Zit knap en eenvoudig in elkaar, al is de eerste indruk overweldigend. En eindelijk mag ik het koningshuis ook eens manipuleren. De Vlamingen onder ons beseffen pas ten volle wat een uitzonderlijke kans hier geboden wordt.

Verstopt in hal 7, de kaartspelpareltjes van Brain Games, meerbepaald Air King, waarin u als luchtverkeersleider de vier vliegtuigen die op uw opdrachtkaart staan als eerste in een van de twee luchthavens moet zien te krijgen. Onderweg moet u afrekenen met slecht weer, andere vliegtuigen, landingsverboden en dies meer. Kortom: uw tegenspelers. Maar ook Food Chain, een kaartspelletje over eten en gegeten worden, af en toe onderbroken door een gericht schot van een passerende jager, kon mij zeer bekoren.

Hebt u Hanabi (Asmodee / Abacus Spiele) niet meegenomen hebt u een grote fout begaan. Minimalistisch samenwerken op zijn best. Gelukkig makkelijk te krijgen. U hoeft dus niet te treuren.

Van de meerderhedenspellen Dominare en Courtier (AEG) leek Courtier mij de meest interessante, en vooral de kortste. Heel mooi, al die personages die de metropool tempest bevolken. Een kleine navraag bij de spelende medemens op de stand van AEG leerde mij dat de plezierbalans duidelijk overhelde in de richting van Courtier.

Aztlán ((Ares Games) intrigeerde mij enorm omwille van de overzichtelijkheid, het elegante en snelle spelverloop en de schoonheid. Ik vrees wel dat u het in dit spel erg moeilijk krijgt als er tegen u wordt samengespannen. Dan kunt u het volgens mij helemaal vergeten. Ik vermoed dan ook dat u uw hart moet vasthouden als u voor dit spel met z’n drieën aanschuift. Blijft desalniettemin op mijn radarscherm bliepen.

Shadows over Camelot (Days of Wonder) bleek niet meer te zijn dan een veredelde memory met zoveel twists dat uw hersenen ervan gaan koken. Ik meen echt te hebben gevoeld dat de demotafels van dit spel de letterlijke hotspots waren van Spiel 2012.

P.I. (Treefrog) werd hier en daar omschreven als Mastermind meets Cluedo, voor mij hét sein om er zo snel mogelijk en heel ver van weg te lopen.

Cheeky Monkey (Gryphon Games) was vermomd als een aap waardoor potentiële kopers er verkeerdelijk van uitgingen dat het Essen niet gehaald had. Men aanzag de schattige aapjes als standversiering. Het kan verkeren.

Heel erg gefascineerd was ik door ‘Der Hobbit: Das Spiel Zum Film‘ (Kosmos), een coöperatief bordspel voor 2 tot 4 spelers. Normaal gezien loop ik met een wijde boog om dit soort spellen heen, maar hier viel me toch iets op. Bij elke passage op de de stand van Kosmos leken de spelers van dit spel zich uitermate goed te amuseren. Al-tijd. Dat zegt of iets over de spelers, of iets over het spel. Ik vermoed het laatste. Ook de prijs bleek heel redelijk te zijn. Blijft bliepen op de radar.

Lady Alice (Hurrican) is een spel dat u binnen de 10 seconden kunt winnen. Dat werd ter plekke aangetoond door Kristof, een mijner beste vrienden. Naar verluidt werd het achterkamertje van Hurrican, waar normaal de grote deals worden afgesloten, vanaf dat moment alleen nog maar gebruikt voor crisisoverleg en het uitschelden van de toevallig aanwezige leden van het testteam.

Phantom (Ludonaute) was een zeer positieve verrassing. Een tweepersoons kaartspel is dit waarin elke speler een geest is die een concurrerende geest uit het huis probeert te verdrijven door de inwoners zoveel mogelijk schrik aan te jagen. Dat doe je door het uitspelen van locatiekaarten en geestkaarten, die elk hun specifieke eigenschappen hebben. U probeert ook het traject van de door het huis lopende familieleden te beïnvloeden zodat u ze in uw zorgvuldig opgezette val kunt lokken. Wie als eerste 11 punten binnenhaalt wint. Mooi verpakt ook, onder de vorm van een boek dat een griezelverhaal en de spelregels bevat, met achteraan een geheime bergplaats voor de speelkaarten. Als u van tweepersoonsspellen houdt een must.

Twee spellen die me erg intrigeerden waren jammer genoeg niet aanwezig, en ze waren nog van dezelfde uitgever ook: Room 25 en Northwest Passage (Asmodee / Matagot). Ik geef u een goede raad. Zet ze allebei op uw radar want ze beloven.

Tokaido was op vrijdag al uitverkocht en ik kan begrijpen waarom. Eindelijk eens rust aan de speeltafel met een spel als een kabbelend verkoelend beekje waarin u uw blote voetjes kunt laten bengelen. Wint u? Goed gedaan. Verliest u? So what? Bloed- en bloedmooi ook, al is niet iedereen het hierover eens. Net als bij ‘King of Tokyo: Power Up’ (IELLO) schandalig lange wachtrijen hier omwille van signeer- en tekensessies. Ik kan ze alleen maar toejuichen, die signeersessies, want die zorgen elders voor meer ruimte in de gangpaden. Ik had wel een beetje te doen met Richard Garfield, die naar verluidt helemaal onder het kwijl zat.

‘Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island’ kreeg heel wat bijval, maar het heeft er alle schijn van dat dit een monstertje van een spel is en dus niet aan mij besteed. Teveel gedoe, teveel om rekening mee te houden en veel subregeltjes die makkelijk worden vergeten.

Escape: The Curse of the Temple was aan de top van de Geekbuzz lijst niet weg te slaan, zelfs niet met een goedgemikte vervloeking, en kan nu al bestempeld worden als dé hit van de beurs. Kon ook moeilijk anders als je zag welk een moeite ze bij Queen Games hadden gedaan om vooral heel veel indruk te maken. Ik denk dat in die vier dagen ook het wereldrecord simultaan dobbelsteengooien gewoonweg verpulverd is. Waarom ze bij Queen geen recordpoging in hun presentatie hebben geïntegreerd is mij nog steeds een raadsel. Staan er eigenlijk bordspellen in het Guiness Book of Records?

Ook Rio Grande Games kon twee beloften niet waarmaken: Roll to the South Pole en Arctic Scavangers, veelbelovende titels waarvan u vooral de tweede moet onthouden.

Mijn jaarlijkse traditie om bij het afscheid van de beurs één kaartspelletje van Adlung mee te nemen is dit jaar abrupt onderbroken, gewoon omdat ik het vergeten ben - ik word dan ook al een dagje ouder. Als ik er eentje had meegenomen was dat Drachenschatten geweest, Thunderstone ultra light zeg maar.

Het was weer goed toeven in Essen, niet in het minst door al die bekenden-lotgenoten die ik op deze bedevaartsplek weer heb ontmoet. Fijn dat jullie er ook waren, medespelers!

De feestdagen zijn alweer voorbij. Het aftellen naar Spiel 2013 kan beginnen.

Dominique

 

20:03 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spiel 2012 |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.