31-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 31

Medespeler,

We zijn alweer aanbeland aan de laatste award van het gezegende jaar 2011. Wat vliegt zo’n maand toch. Nog 11 te gaan en ik kan alweer opnieuw beginnen. Als het leven mij goed gezind is tenminste.

En nu op naar nummer 31:

Radarontwijker van het jaar

Space Mission (Schmidt Spiele)

Space Mission stond al op de shortlist voor de verkiezing van de award “Familiespel van het jaar”, maar haalde het net niet.

En dat is een beetje jammer.

Want Space Mission is een erg aangenaam, kortdurend, ontspannend bordspel dat zeker een prijs(je) verdient.

Maar op de valreep dus toch: radarontwijker van het jaar.

Als een spel deze award krijgt is dat meestal geen goed teken. Want dat betekent dat het minder aandacht krijgt dan het verdient. Het ontsnapt immers aan onze - onder normale omstandigheden toch wel uitzonderlijke - opmerkzaamheid.

Likkebaardend en kwijlend struinen wij het internet af, steeds weer op zoek naar iets nieuws. Net een sessie van dit achter de rug en dan snel weer onverzadigbaar op zoek naar het volgende. En toch slagen we er in kleine pareltjes aan onze aandacht te laten ontsnappen.

Space Mission is er zo eentje.

Er gebeurt hier niets wereldschokkends hoor. We vliegen gewoon door het heelal in ons - het moet gezegd: mooi vormgegeven - ruimteschip, op zoek naar waardevolle ertsen, aliens, materie, orden en water. We doen aan prospectie, we scannen, we landen, we bouwen, we slaan in en we vetrekken weer. Naar analogie met onze spellenverslaving snel weer op zoek naar iets nieuws.

Al deze handelingen zijn kaartgestuurd, wat betekent dat we altijd iets in ons handje hebben. Een beurt is zo voorbij. U mag immers maar twee acties kiezen uit een aanbod van zes.

U vliegt en verzamelt en op het einde van het spel, als er een bepaald aantal “lege ruimte” fiches open op tafel liggen, telt u uw punten. Let er wel op dat u op dat moment geen “lege ruimte” fiches op hand hebt want dan levert u tien punten per fiche in.

Space Mission moet u op tafel leggen als u graag spelletjes speelt, een half uurtje tijd hebt en u eens lekker wil ontspannen. Niks mis mee en daarom is dit spel een plaatsje in uw spellenkast zeker waard.

Space Mission is trouwens ook scherp geprijsd en wordt aangeleverd met Nederlandstalige spelregels in de doos.

Dominique

09:27 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: space mission, awards 2011 |  Facebook |

30-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 30

Meest bizarre thema van het jaar

Hemloch (Small Box Games)

Onlangs mocht ik het bizarre genoegen smaken geconfronteerd te worden met enkele onrustige woelnachten. Die manifesteerden zich na het bekijken van de film Kill List, een film van Ben Wheatley. Deze fe-no-me-na-le brutale en beangstigende thriller, die in onze contreien blijkbaar niet te koop of te huur is en dus via obscure importkanalen in mijn dvd-speler belandde, deed me onwillekeurig denken aan het kaartspelletje Hemloch.

Dat kwam vooral door de bizarre creaturen die zowel de film als het spel bevolken en de al even bizarre setting waarin een en ander zich afspeelt.

Ik ga u over de film niet teveel vertellen - u moet hem zelf maar ontdekken als u durft - en als u over het spel wat meer wilt weten raad ik u aan mijn bespreking van 17 november 2011 nog eens na te lezen.

Daarin schreef ik onder andere het volgende: “Hemloch is een kaartspel voor twee spelers waarin u, deel uitmakend van een eeuwenoude geheimzinnige bloedlijn die bij voorkeur bij nacht opereert, de macht probeert te grijpen over het dorpje Hemloch. En alles wat zich daarin bevindt.”

Niets in Hemloch komt overeen met de wereld zoals wij die kennen. Angstaanjagende creaturen loopt u daar tegen het lijf. De Gehoornde Adviseur bijvoorbeeld geeft u bij een eerste aanblik een heel ongemakkelijk gevoel. Hij hoeft daarvoor zelfs zijn mond - of is het zijn muil - niet open te doen. Ook de Meedogenloze Nar geeft niet bepaald een warme en betrouwbare indruk. Hemlochs universum zit vol met dit soort eigenaardigheden. De nachten duren er ook veel langer dan bij ons en in tegenstelling tot een zeven dagenweek heeft men hier aan vier dagen meer dan genoeg.

Er worden op bepaalde plaatsen ook geheimzinnige festivals georganiseerd. Op het kerkhof bijvoorbeeld. Tijdens die festivals probeert u op de locatie in kwestie het meeste invloed uit te oefenen. Want Hemloch is en blijft, hoe u het ook draait of keert, een meerderhedenspel. Een verrassend goed meerderhedenspel.

Kill List, ik raad u deze film van harte aan. Maar enkel en alleen als u over stalen zenuwen beschikt en iemand hebt waaraan u zich ’s nachts, als gegarandeerd de boze dromen komen, ongegeneerd kunt vastklampen.

Hemloch gaat uw nachtrust minder storen, al mag u nu ook weer niet teveel gaan nadenken over wat zich daar allemaal afspeelt.

Twee opdachten krijgt u vandaag dan ook van mij: kijken én spelen. U gaat het zich niet beklagen.

Dominique

 

13:46 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: hemloch, awards 2011 |  Facebook |

29-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 29

Fluxx van het jaar

Discworld: Ankh-Morpork (Treefrog Games)

Er wordt nogal met wierook gegooid naar dit spel en deels is dat terecht. Maar als je deze Wallace even tot zijn essentie fileert hou je alleen maar het vrolijke kaartspelletje Fluxx over. Alleen worden hier een spelbord en wat houten onderdelen toegevoegd, samen met - het moet gezegd - prachtige actiekaarten die visueel allemaal verschillend zijn.

Fluxx is op de juiste momenten en in het juiste gezelschap gewoon leuk. Hersenloos leuk. Bij Ankh-Morpork moet u al een beetje meer nadenken, maar ook hier kunt u als u niet aan de beurt bent winnen. Er zijn mensen die dat niet leuk vinden maar meestal komt deze negatieve reactie uit de mond van iemand die tijdens het spelen niet goed heeft opgelet.

Let dus heel goed op als u dit speelt en hou er rekening mee dat als u bij spelaanvang het karakter Chrysoprase of Commander Vimes in uw handje krijgt gestopt u al onmiddellijk een stapje voor hebt op uw tegenstanders. Geen stap, een stapje. Voor sommigen onder ons is dat al meer dan genoeg.

Dominique

 

17:58 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ankh-morpork, awards 2011 |  Facebook |

28-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 28

Reliëfdeksel waaronder ook nog eens een heel goed spel verstopt zit van het jaar

Revolver (White Goblin Games)

Is de blikken doos, en dan vooral het deksel, al zeer de moeite, het spel dat erin zit is dat nog veel meer.

1892, Het Wilde Westen.

Vooral wild omwille van ene Jack Colty, die met zijn bende het stadje Repentance Springs en omgeving onveilig maakt. Erger nog, het heerschap is erin geslaagd de plaatselijke bank succesvol te overvallen en vervolgens de benen te nemen.

Gelukkig kan de plaatselijke bevolking beroep doen op kolonel Ned McReady, die al sinds mensenheugenis jacht maakt op Mr. Colty. Hij weet ook al waar het gespuis nu naartoe trekt: de exprestrein van 3:15 in Rattlesnake station.

Eén opdracht heeft Ned: zorgen dat de hele bende, 16 stuks,  het loodje heeft gelegd voor ze de exprestrein halen. Jack ziet het anders: hij wil kost wat kost die exprestrein op en de Mexicaanse grens oversteken. Levend.

Dat zijn dan ook meteen de overwinningsvoorwaarden voor de twee protagonisten in dit spel.

Vooraleer Rattlesnake in zicht komt moeten eerst nog enkele locaties worden gepasseerd: Whiskey Canyon, Buzzard Point en Rattlesnake Creek. Leuke bezienswaardigheden voor de neutrale passant, irritante conflicthaarden voor Jack en Ned.

Er wordt daar immers wat afgeschoten.

En dat wordt hier allemaal door het spelen van kaarten gesimuleerd. Aan locaties waarbij na elke beurt van Ned een klassiek vuurgevecht begint of rechtstreeks tegen uw tegenstander waarbij onmiddellijk bendeleden (Jack beschikt over 16 bendeleden waaronder een afgrijselijk uitziende vrouw met gigantische borsten en al even gigantische schietgeweren) of armen der wet tegen de grond gaan. Het manipuleren van de tijd die nodig is om bepaalde locaties te doorlopen is ook leuk gevonden. Slaagt Ned tijdens een spelronde er niet in een bendelid te doden komt de Mexicaanse grens, hier gesymboliseerd door 14 houten blokjes op een kaart, meer en meer op een kier te staan.

En zo gaat het op en neer tot een overwinningsvoorwaarde is bereikt, uiteraard de voorwaarde die wordt gesteld voor het karakter dat u speelt.

Spannend tot op het einde, tijdsdruk, snelle beurtwisselingen waar u toch het hoofdje moet bijhouden, keuzestress en eindelijk eens grote, degelijke houten blokjes die lekker in de hand liggen. Houten blokjes die illustratief zijn voor de hoge kwaliteit van de rest van het materiaal.

Wat mij betreft is Revolver een schot in de roos.

Dominique

 

10:32 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: revolver, awards 2011 |  Facebook |

27-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 27

Zombiespel van het jaar

Eaten by Zombies (Mayday Games)

Max Holliday doet hier iets met deckbuilding en hij doet dat werkelijk goed.

In dit kaartspel probeert u als enige te overleven in een door zombies bezette stad. Dat doet u door diezelfde zombies te verslaan of gewoon zo snel u maar kunt weg te rennen.

Maar hoe u het ook draait of keert, u wordt altijd gestraft. Een zombie die u verslaat komt immers voorgoed in uw persoonlijke kaartendek te liggen en als u erin slaagt succesvol weg te lopen moet u in uw haast enkele waardevolle voorwerpen achterlaten. Denk hier aan praktische dingen als jachtgeweren, honkbalknuppels, een goed boek en lekkere sandwiches. Voorwerpen die u later weer kunt terugkopen uit de algemene voorraad. Als u na het aanvullen van uw handkaarten tot zes alleen maar zombies in uw handje hebt mag u onmiddellijk met datzelfde handje dag zeggen.

De kans is erg groot dat u in de loop van het spel zelf in een zombie verandert, waarna u uw nog menselijke tegenspelers het leven zuur mag maken.

Voor twee tot vier spelers dit, maar eigenlijk het leukst met z’n tweeën. Het is dan allemaal een beetje beter gestroomlijnd. En smeriger.

Houdt u van het thema zombies en ziet u er niet tegenop bijna tien keer op tien dood te gaan moet u dit zeker eens proberen.

Dominique

18:57 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eaten by zombies, awards 2011 |  Facebook |

26-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 26

Grootste stijgers van het jaar in mijn persoonlijke top 2000 aller tijden

Deze top 2000 wordt opgemaakt op basis van een quasi oneindig aantal variabelen waarmee ik u hier niet ga vervelen. Het volstaat te weten dat hoe hoger een spel in deze ranglijst staat, hoe beter ik het vind.

Summoner Wars is, mede door het verschijnen van de Master Set in 2011, doorgeschoten naar nummer 27. Dat kan tellen.

King of Tokyo haalde nummer 36 en Survive! tenslotte klokte af op 101.

Sinds 2004 onbedreigd op nummer 1: San Juan. Daar kon geen enkel spel uit het gezegende jaar 2011 iets aan veranderen.

Dominique

20:04 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (4) | Tags: awards 2011 |  Facebook |

25-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 25

Pion van het jaar

De pion, zeg maar pionnen van het jaar - voor zover hier van pionnen sprake is - vindt u in de doos van Mage Knight: Boardgame (WizKids).

Deze pionnen, die met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heel weinig gaan worden gebruikt (zie de award “Het fantastisch spel waarvoor u geen medespelers gaat vinden van het jaar”) dragen de welluidende namen Norowas, Arythea, Goldyx en Tovak. Ondanks hun belachelijke namen zien ze er prachtig uit en zijn ze een genot om te hanteren. Het is leuk rondlopen met deze heer- en vrouwschappen in het Mage Knight Universum.

Maar aangezien u hen weinig zult gebruiken in dat universum is het aan te raden ze ook in te zetten bij andere spellen met een fantasysetting. Keuze genoeg.

U verzint wel wat.

Dominique

14:59 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 24

Vriendschapsbreker van het jaar

Alcatraz: The Scapegoat (Kuznia Gier)

De allergrootste vriendschaps-, relatie- en huwelijksbreker blijft uiteraard Mall of Horror (Asmodee / Nexus, 2005) maar in 2011 werd alle tegenstand moeiteloos weggeblazen door Alcatraz: The Scapegoat.

U probeert met enkele criminele vrienden te ontsnappen uit de best bewaakte gevangenis ter wereld. Dat vraagt een plan, veel geduld en intensieve samenwerking. Zijn de eerste twee voorwaarden voor u en uw vrienden een fluitje van een cent, bij de derde vergaat dat fluiten u al heel wat minder. Al snel wordt duidelijk dat er zandkorreltjes in het radarwerk van uw samenwerkend vennootschap opduiken. Zandkorreltjes die naarmate het spel vordert zo irritant worden dat het hele project dreigt te mislukken.

Voor die bijna-mislukking zal iemand het gelag moeten betalen en die iemand is diegene die naar het oordeel van de groep het minst bijgedragen heeft aan de voorbereiding van de exit. Op het moment suprême zal deze zondebok de uitnodiging voor het feestje dan ook aan zijn neus zien voorbijgaan. Hij blijft dan ook gewoon eenzaam en alleen in zijn cel achter.

Mooi maar iets minder kwalitatief spelmateriaal, een origineel spelmechanisme, veel tabletalk - de zondebok durft tijdens het spel al eens veranderen - en vooral veel paranoia, dreiging, hoop en wanhoop zijn enkele kenmerken van dit toch wel erg speciale spel. En verliest het spel.

Wilt u snel van enkele vrienden of vriendinnen af, staat uw huwelijk op springen en wilt u de echtscheiding een finaal duwtje in de rug geven? Of wilt u gewoon een extreme druksimulatie op uw relatie uitvoeren en eens testen hoe ver u kunt gaan? Dan is Alcatraz: The Scapegoat een ideaal hulpmiddel.

Maar zeg niet dat u het van mij hebt.

Dominique

 

08:31 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: alcatraz: the scapegoat, awards 2011 |  Facebook |

23-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 23

Uitbreiding die eigenlijk het basisspel had moeten zijn van het jaar

Summoner Wars: Master Set (Plaid Hat Games)

Blunderde de uitgever grandioos met het papieren spelbord dat in de basisversies van het - verder overigens fantastische - spel zat en vervolgens nog eens door mits betaling kwalitatief hoogstaande borden aan te bieden, maakte hij in 2011 alles goed door de Master Set te introduceren.

Zes nieuwe volkeren krijgt u hier, een doos waarin voor al het voorgaande een plaatsje is voorzien, het hoger genoemde kwalitatieve spelbord, herwerkte regels en de vine walls die een extra dimensie aan het speelplezier toevoegen.

Kortom: dit is het spel zoals het in 2009 had moeten verschijnen.

Het woord uitbreiding is misschien niet helemaal goed gekozen in de context van deze award. U kunt met wat hier geboden wordt immers onmiddellijk jaren speelplezier opbouwen zonder de vorige edities of uitbreidingen in uw bezit te hebben.

Maar toch: moest dit in 2009 als starterset zijn verschenen, het was ingeslagen als een bom. Een bom met een impact die niet te overzien zou zijn geweest.

Een heerlijk spel.

Dominique

 

08:39 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: summoner wars: master set, awards 2011 |  Facebook |

22-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 22

Clixfiguren van het jaar

De U.S.S. Enterprise en de Klingon battle cruiser van Star Trek: Expeditions (WizKids).

Zij bevinden zich boven aan het spelbord op het gevechtsspoor en als u het spel wilt winnen zult u regelmatig vanuit de Enterprise de plasmakanonnen moeten afvuren. Problematisch daarbij is dat u daarvoor bemanningsleden naar het schip moet beamen en daardoor verliest u dan weer kostbare tijd en knowhow op de planeet Nibia. En zo is het altijd weer wat in Star Trek: Expeditions. Weliswaar een leuke altijd weer wat, maar toch altijd weer wat.

Dit is trouwens mijn persoonlijke solo/coöperatieve van het jaar. En de eerste uitbreiding - met de bemanningsleden Montgomery Scott, Hikaru Sulu en Pavel Chekov - is ook al op komst. Yummy.

Dominique

12:45 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: star trek: expeditions, awards 2011 |  Facebook |

21-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 21

Snoeischaar van het jaar

Santiago de Cuba (eggertspiele / Filosofia Editions / Gryphon Games / Kaissa Chess & Games / Pegasus Spiele)

Kortwiekt deskundig grote broer Cuba tot de essentie, een schoonheidingreep die wel meerdere spellen te beurt zou mogen vallen vooraleer ze in de winkelrekken worden gedropt.

De essentie die overblijft duurt ongeveer drie kwartiertjes, is overzichtelijk en makkelijk uit te leggen, laat u toe uw tegenspelers lekker dwars te zitten, kent een spannende eindtelling en is visueel erg aantrekkelijk. U moet alleen opletten dat u bij het assembleren van de, overigens iets te kleine, zichtschermpjes niet teveel enthousiasme vertoont want dan gaat het gegarandeerd fout.

Fysiek ook stukken compacter dan Cuba, waardoor u weer extra plaats vrijhoudt voor andere spellen in uw ongetwijfeld indrukwekkende spellenkast.

Dominique

10:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: santiago de cuba, awards 2011 |  Facebook |

20-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 20

Tweedrietje van het jaar

The Road to Canterbury (Gryphon Games) .

Een verrassend leuk meerderhedenspel, met een thematisch ongezien prettige insteek, waarbij u middeleeuwse pelgrims op de route Londen - Canterbury de zeven hoofdzonden laat begaan om deze vervolgens mits betaling weer te vergeven. Relieken, zoals de Roereieren van St. Benedictus, brengen dit middeleeuws gerecht lekker op smaak.

Alleen voor met z’n tweeën of drieën dit, maar qua speelplezier meer dan de moeite waard. Ook zeer de moeite omwille van het prachtige - zeg maar gerust over the top - materiaal en het originele kruisvormige speelbord.

Opvallend: een spel dat graag gespeeld wordt door vrouwen. Of het reliek "De Onderbroek van Sint Nicolaas" daar iets mee te maken heeft blijft vooralsnog onduidelijk. 

Dominique

12:17 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: the road to canterbury, awards 2011 |  Facebook |

19-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 19

Make-over van het jaar

The Awful Green Things From Outher Space (Steve Jackson Games)

Al Capone heeft ooit gezegd: “Je komt ver met een glimlach, maar je komt nog veel verder met een glimlach en een wapen.”

Erg, heel erg van toepassing in The Awful Green Things from Outher Space. Alleen weet u als ruimteschipbewoner eigenlijk niet goed wat een wapen is in dit spel. U probeert dan ook de agressieve aliens die uw schip als militair oefenobject hebben uitgekozen met alles wat u binnen handbereik vindt te bestoken. En zo bestaat het dat gooien met een diepvriespakje soepgroenten veel meer schade kan aanrichten dan het plasmakanon waarmee u onder normale omstandigheden muren van drie meter dik omlegt.

Dit is al de achtste reïncarnatie van dit spel en het is, zij het nog lang niet perfect, veruit de beste.

Uit het voorgaande hebt u al kunnen afleiden dat dit spel gedrenkt is in humor. U moet dan ook niet verwonderd zijn als u samen met uw tegenspeler tijdens dit spel voortdurend zit te lachen.

Niet te missen als u een vrolijk mens bent en die vrolijkheid graag al spelend deelt met een medemens.

Runner up: Homesteaders (Tasty Minstrel Games)

Kreeg een fantastische visuele en materiële upgrade en is nu eindelijk het spel dat het had moeten zijn.

Een speciale vermelding gaat uit naar de overwinningspuntenfiches. Het hanteren daarvan geeft zo’n tactiel genot dat menig speler in de late uurtjes op zijn persoonlijke spellenzolder deze kleinoden steeds weer als droge zandkorrels door de vingers laat glijden.

En zo hebben we allemaal onze eigen geheimpjes.

Dominique

 

18-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 18

Opwippertje van het jaar

Ascending Empires (Z-Man Games)

Laat er geen misverstand over bestaan: ik hou wel van een behendigheidsspelletje zo nu en dan. Maar in Ascending Empires gaan ze er toch een beetje over. Onze twee sessies werden voortdurend ontsierd door opwippende ruimteschepen omwille van het feit dat de spelborden niet naadloos op elkaar aansloten. Niets hielp. Zelfs geen agressieve bejegening - met de blote vuist, beste medespeler - van de spelborden.

Het zou allemaal niet zo erg zijn moest het “flippen” van uw ruimteschepen niet zo’n prominente plaats innemen tijdens uw spelbeurt. Ironisch toch dat de ruimteschepen die zich in dit hightech universum voortbewegen de helft van de tijd quasi onbestuurbaar blijken.

U begrijpt dat dit dan ook nooit meer de kast uitkomt, tenzij voor de verkoop.

Dominique

12:17 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ascending empires, awards 2011 |  Facebook |

17-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 17

Derder keer, goede keer van het jaar

Dungeon & Dragons: The Legend of Drizzt (Wizards of the Coast)

Waren de voorgangers Castle Ravenloft en Wrath of Ashardalon nog enigszins voorzichtig getast in het (dungeon)duister, raakte The Legend of Drizzt mijn gevoelige heldensnaar helemaal.

Een heerlijk grote doos die alle aandacht in uw spellenkast naar zich toe trekt, prachtig materiaal, duidelijke spelregels, goede scenario’s en tonnen variatie zijn slechts enkele elementen die voor dit spel spreken.

Verwacht wel geen uitgebreid Dungeons & Dragons avontuur waarmee u dagen bezig bent en uw personage oplevelt tot een belachelijk niveau van onoverwinnelijkheid. Neen, dit piept u binnen een uurtje - of u wordt gepiept, het is maar hoe u het bekijkt - en u moet vol focussen op het als een weerlicht door de ondergrondse gangen rennen, vechtend het daglicht tegemoet.

Solo, coöperatief, competitief, u kiest maar. Deze keer zit het er allemaal in.

En, als u echt eindeloos wilt bezig blijven, goed combineerbaar met de eerste twee edities van de reeks.

Ik had alleen wat meer creativiteit verwacht bij de creatie van het bossmonster dat duidelijk een beetje veel is gebaseerd op Tolkiens Balrog, met zweep en al. Hoewel prachtig gesculpteerd toch een schoonheidsfoutje.

Dominique

 

16-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 16

Winning Moves van het jaar

Aangezien de eenmansjury van “De Tafel Plakt!” vond dat het hoog tijd was dat ondergetekende ook eens onder een bloemenregen werd bedolven - heel terecht overigens - werd deze prijs in het leven geroepen. Meer nog, het werden er zelfs twee.

Eerste winnaar: het uitspelen van de actiekaart Crew Rotation tijdens een sessie Space Station (FryxGames). Deze briljante zet leverde me in de zesde en laatste ronde de overwinning op omdat mijn gevaarlijkste opponent, T. D. uit R., daardoor plots over onvoldoende personeel beschikte om zijn plasmakanonnen te bemannen. Plasmakanonnen die op mijn eigenste ruimtestation gericht stonden. Daarbij kwam nog dat ik dit kleinood van een kaart eerst via een andere actiekaart, waarvan de naam mij nu even ontglipt, uit de aflegstapel moest halen.

Tweede winnaar: het uitspelen van de taktiekkaart Troll Vomit, tijdens een memorabele sessie Warhammer: Invasion (Fantasy Flight Games) tegen L.V.L. uit M, toch ook niet de minste. Dit beest, dat alles onderkotst waar het verschijnt, made my day in de marge van het evenement waarop een geslaagde poging werd ondernomen om het wereldrecord Kolonisten van Catan spelen binnen te halen.

De latere wereldkampioenen - nogmaals mijn oprechte felicitaties - hebben nooit geweten dat zich op enkele meters van hun speeltafel een memorabel gevecht heeft afgespeeld dat ondertussen de geschiedenisboeken is ingegaan als “Het Mirakel van Deurne.”

Want toen ik mij in een schier hopeloze situatie had gemanoeuvreerd kondigde de redding - ik moet het toegeven: na het binnensmonds mompelen van enkele schietgebedjes - zich plots aan.

De trol kwam, zag, werd misselijk en kotste vervolgens het hele slagveld onder, het door mijn tegenstander moeizaam opgebouwde leger daardoor volledig wegvagend. En ook dat van mij aangezien het vernietigende braaksel van het ondier alle kanten opvloog. Maar deze kotsactie leverde mij uiteindelijk de zoete overwinning op. De laag braaksel die het slagveld bedekte deed aan deze zoete smaak geen enkele afbreuk.

Dominique

 

11:25 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: space station, warhammer: invasion, awards 2011 |  Facebook |

15-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 15

Dominion van het jaar

Eminent Domain (Arclight / Tasty Minstrel Games)

Bent u in voor deckbuilders en en zoekt u iets dat Dominion moeiteloos in zijn achterzak stopt? Dat bent u bij Eminent Domain aan het goede adres.

Geen irritante, eindeloze Dominionbeurten hier. Meer nog: u bent bij elke beurt van uw tegenspelers betrokken partij. U zit immers met klamme handjes te wachten op de rolkaart die zij gaan kiezen zodat u, met wat geluk en inzicht vooraf, mee kunt parasiteren op hun actie. Uiteraard probeert u dat tijdens úw beurt zoveel mogelijk te voorkomen. U bent immers goed, maar niet gek. 

U ontdekt of annexeert planeten, produceert, handelt, ontwikkelt en prospecteert en dat allemaal op een kleine drie kwartier. En het is ook heel, heel lekker speelbaar met z’n tweeën.

Er zijn spelers die vinden dat dit spel te snel gedaan is. Dat het snel over is klopt, maar te snel absoluut niet. Dat is een gegeven dat u moet incalculeren en moet integreren in uw speelstijl. Te snel kan trouwens ook betekenen dat u zich zodanig amuseert dat u een beetje verdrietig bent als het voorbij is.

Neen, zelf heb ik het liever kort maar krachtig dan lang maar slap.

Dominique

 

10:25 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: eminent domain, awards2 2011 |  Facebook |

14-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 14

Zonnetje van het jaar

Mieses Karma (Kosmos)

Volledig onder de radar doorgevlogen dit kleinood en al heel veel plezier gehad hiermee. Dit spel - ook al bent u voortdurend in strijd met uw tegenspelers - voelt zo ontspannen en lekker aan dat alle zorgen uit de boze buitenwereld van u afglijden. Als water van een eend.

Heel anders dan de andere spellen (Glen More, Lancaster, Helvetia) van deze auteur, maar zeker niet slechter.

Speltechnisch bevat dit pareltje ook enkele nieuwe concepten. De manier waarop u evolueert naar een hopelijk hogere levensvorm, al weet u meestal niet waarin u zult reïncarneren, is goed gevonden. Koppel daaraan de speciale eigenschappen van uw karakter en de aangenaam korte speelduur en u hebt een toppertje in handen. Een toppertje dat u veel meer ontspanning zal bieden dan eender welke schandalig dure relaxzetel. 

Dominique

09:53 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: mieses karma, awards 2011 |  Facebook |

13-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 13

Stone Age van het jaar

Ninjato (Z-Man Games / White Goblin Games)

Ninjato is een heerlijk kaartgestuurd bordspel waarin u interessante artefacten kunt gaan stelen uit clanhuizen, daarbij de strijd met de bewaking aangaand. U kunt daarbij voor de mietjesaanpak gaan waarbij u al sluipend tot het door u begeerde kleinood probeert door te dringen of u kunt voor de machomanier kiezen waarbij u open en bloot en luid schreeuwend alles en iedereen die op uw traject in uw buurt komt aan uw zwaard rijgt. Eender welke tactiek u gebruikt, wilt u steeds dieper doordringen in het complex wordt u geacht “Banzai!“ te roepen. Waarna een uwer tegenspelers uw volgende tegenstander van de trekstapel omdraait.

De artefacten die u verzamelt levert u later weer in voor invloed waarmee u dan weer punten kunt scoren.

Op uw weg naar de eeuwige roem kunt u zich nog specialiseren in allerhande gevechtstechnieken, waarbij het experimenteren met springstof mijn persoonlijke voorkeur wegdraagt.

De grote overeenkomst met Stone Age is dat u op het einde van het spel een extra wagonlading aan punten kunt scoren, meer zelfs dan tijdens het hele spel. Het is dus heel belangrijk dat u uw tegenspelers extra goed in de gaten houdt, vooral zij die zich erg low profile gedragen. Die zijn in dit spel het gevaarlijkst.

Dominique

 

14:42 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ninjato, awards 2011 |  Facebook |

12-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 12

Spiel des Jahres van het jaar dat nog moet komen van het jaar

Takenoko (Asmodee / Bombyx / Editions du Matagot / Asterion Press / REZhry)

Eenvoud, familievriendelijkheid, schoonheid en speelplezier. Dat, kort samengevat, is Takenoko.

Het is allemaal aan de luchtige kant hier en dat stoort absoluut niet. Takenoko is een echt familiespel dat excelleert door de eenvoudige regels, de snelle beurtwisselingen, de onvoorspelbare maar steeds positieve invloed van de weerdobbelsteen (al mocht de opdruk wel iets duidelijker) en het originele gebruik van het persoonlijke spelersbordje.

Maar waar uw mondje echt van gaat openvallen is het materiaal, waarvan de panda, de tuinman, de stapelbare bamboescheuten en de tuintegels de absolute blikvangers zijn. Materiaal dat naarmate het spel vordert uw speeltafel omtovert tot een soort mini Hof van Eden. U gaat na afloop moeite hebben het spel weer in de doos te doen. Een doos die overigens werd voorzien van een uiterst functionele inlay. Wat Takenoko in één ruk door ook de award voor de inlay van het jaar oplevert.

Dominique

09:23 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: takenoko, awards 2011 |  Facebook |

11-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 11

Discussie van het jaar

A Few Acres of Snow (Treefrog Games)

Zit er nu een killerstrategie in of niet? En komt men daar sowieso al spelend achter? Tientallen forumpagnia’s vol zijn er al geschreven over “The Halifax Hammer” strategie. Vandaar dat het spel zich nog niet in mijn collectie bevindt. Gespeeld heb ik het wel en ik moet zeggen dat ik meer dan aangenaam verrast was. Niet door het resultaat van mijn exploten - ik werd vakkundig ingemaakt omwille van mijn al te grote gulzigheid bij de deckopbouw - maar wel door het feit dat de tijd tijdens mijn worsteling voorbij was gevlogen. Dat is altijd een goed teken en zeker als men verliest.

De Heer Wallace heeft op 30 december vorig jaar enkele regelaanpassingen gepost. De inhoud van de discussie die déze ingreep dan weer op gang heeft gebracht is hoopgevend. En levert het spel waarschijnlijk ook weer de “Discussie van het Jaar” award van 2012 op.

Dominique

08:26 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) | Tags: a few acres of snow, awards 2011 |  Facebook |

10-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 10

Familiespel van het jaar

Die GulliPiraten: Der Schrecken der Kanalisation (Heidelberger Spieleverlag)

Drie genomineerden hadden we hier: Die GulliPiratten, Space Mission en Takenoko.

Die GulliPiraten heeft het uiteindelijk gehaald omwille van de iets makkelijkere moduleerbaarheid naar de jongere spelertjes toe.

Ongedierte zijn we hier, residerend in riolen en in deze heerlijke biotoop voortdurend op zoek naar wat lekkers. Dat lekkers komt ons aangedreven via de rioolbuizen.

Ondanks de beperkte hersencapaciteit die ons ongedierte kenmerkt zijn we er toch in geslaagd drie schepen te bouwen waarmee we onze drijvende maaltijden tegemoet kunnen varen. Het is wel drummen om op de boeg te geraken, want wie zich daar bevindt kan als eerste de pakketjes uit het heerlijk stinkende water grissen. En dat scheelt. We kunnen aan boord als we de gepaste kaart(en) voor het schip in kwestie uitspelen en mits gebruikmaking van onze speciale eigenschap als rat, kakkerlak, slak, pad, wezel en wasbeer kunnen we, terwijl we aan boord zijn, nog enkele andere leuke dingen doen. Enkele extra plaatsjes winnen bijvoorbeeld. Of ons laten betalen door wie ons over het hoofd wil springen.

Het komt hier uiteindelijk neer op het verzamelen van setjes en combinaties daarvan. Frietjes vragen bijvoorbeeld sausjes, blikjes vragen blikopeners en hamburgers moeten worden gekoppeld aan milkshakes. Krijgt u paartjes bij elkaar punt u extra. Met poppen en teddyberen, hebbedingen waar iedereen in het riool blijkbaar verzot op is, moet u oppassen. Die scoren enkel in combinatie met een papegaai. Lukt dat niet gaat u leeg uit. En laat nu net de poppen en teddyberen de hoogste waarden in het spel hebben.

U hebt ondertussen al lang door dat u het ongedierte waarmee u de tafel deelt lekker dwars kunt zitten. En dat u uw tegenspelers ook eindelijk eens als dusdanig kunt aanspreken.

Die GulliPiratten is een erg leuk familiespel met prachtig en vooral heel stevig materiaal dat lekker wegspeelt en uitnodigt tot meer. Als u met de speciale eigenschappen van de karakters speelt bent u al helemaal in voor een traktatie. Dan moet u echt op uw tellen gaan passen en ik garandeer u leuke eurekamomenten wanneer u plots mogelijkheden ziet die er voordien schijnbaar niet waren.

Kortom: iets voor de hele familie, zolang die maximaal uit 5 spelende leden bestaat.

Dominique

 

16:58 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: die gullipiratten, awards 2011 |  Facebook |

09-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 9

Uitbreiding van het jaar

Claustrophobia: De Profundis (Asmodee / REBEL.pl)

Verrijkt en verdiept het op zich al fantastische basisspel en doet dit zonder ingewikkelde extra regels, om over het prachtige materiaal - de miniatuurtjes zijn voorgeverfd - nog maar te zwijgen. Zo kan de slechterik zijn krochten nu voorzien van hellehonden, een akelig grotere versie van de troglodieten uit het moederspel en bepaald niet makkelijk om te leggen. De goederik wordt ook niet bepaald slecht bedeeld: hij krijgt twee Sicaria, sexy moordenaressen, met een efficiëntie zoals u ze nog nooit in een bordspel bent tegengekomen. Voor wie nader met hen wil kennismaken: de mysterieuze zwarte heet Angela, de furieuze roodharige draagt de naam Ruth.

U krijgt ook twaalf nieuwe scenario’s, al is dat eigenlijk een overbodige luxe want veel spelers vinden scenario één, a breath of fresh air, uit het basisspel zo leuk dat ze er blijven plakken en de overstap naar scenario twee nooit maken. Wat, gezien het lekkers dat scenario twee en verder te bieden hebben, een kapitale blunder is.

En uiteraard zijn er ook nog de krenten in de pap: de (actie)kaarten die wapens, objecten, gebeurtenissen, vaardigheden en extra demonen genereren.

Claustrophobia zou eigenlijk al lang in de top 10 moeten staan op BGG, wat nog maar eens bewijst hoe onrechtvaardig de spellenwereld eigenlijk is.

Hebt u deze parel voor twee spelers nog niet ontdekt raad ik u aan dat als eerste goede voornemen op uw lijstje voor 2012 te schrijven.

Dominique

 

09:22 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: claustrophobia: de profundis, awards 2011 |  Facebook |

08-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 8

Thema van het jaar

Infarkt (Czech Boardgames)

Het klinkt gezien de titel van deze award wat contradictorisch maar als u zich over het thema heen kunt zetten, namelijk doodgaan omwille van het chronisch falen van uw kathedraal van een lichaam, wordt u hier echt wel verwend.

Het enige wat u hier moet doen is gewoon blijven leven. Tot het bittere einde. Dat bittere einde dient zich hier aan als er nog slechts één speler min of meer overeind staat en enige waarneembare activiteit in zijn vitale functies vertoont.

Het managen van uw lichaam doet u hier. En onrechtstreeks ook dat van anderen. U kunt uw tegenspelers immers uitnodigen op wilde braspartijen bij u thuis en hen daar met allerhande fysieke ongemakken opzadelen. Of ervoor zorgen dat ze bij de gebeurtenisfase net die heel ongezonde kaart op hand moeten nemen.

Dit ligt lang niet iedereen en ik kan mij voorstellen dat bij bepaalde mensen dit thema heel gevoelig ligt. Wij hebben zo allemaal onze geschiedenis nietwaar? Hoedje af voor Czech Boardgames dat ze dit risicootje hebben durven nemen.

Volgens mij is dit ook educatief verantwoord spelmateriaal in het kader van gezondheidsopvoeding, een vormingsproces dat vaak gekenmerkt wordt door een gigantische saaiheid. Duw jongeren echter dit onder de neus en ik garandeer u dat ze al spelend zullen gaan nadenken over een meer gezonde levenswijze. Een levenswijze die op haar beurt ook weer enige saaiheid in zich draagt, maar dit ter zijde.

Meer dan degelijk materiaal, taalonafhankelijk en verpakt in een doos met een eens niet alledaagse vorm. Stapelpuristen gaan vloeken als ze dit esthetisch verantwoord in hun spellenkast willen krijgen. Ach, ze weten op dat moment nog niet dat dit spel zich meer uit dan in hun kast zal bevinden.

Dat zegt veel meer over dit spel dan over hun kast.

Dominique

 

10:32 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: infarkt, awards 2011 |  Facebook |

07-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 7

Egotripper van het jaar

K.M. uit R., brandweerman.

Slaagde erin een quasi zekere perfecte eindscore van Flash Point: Fire Rescue (gemiddeld niveau) deskundig om zeep te helpen. Hij deed dat - het moet ook gezegd, na fantastisch bluswerk vanuit de brandweerwagen - toen hij de tijd rijp vond ook eens het brandend pand binnen te dringen om het laatste slachtoffer eigenhandig te gaan ontzetten. Dat laatste slachtoffer, beste medespeler, was een kat.

Het feit dat op dat moment het gros van de plaatselijke en landelijke pers aan de overzijde van de straat had postgevat was mogelijk aan deze actie niet vreemd.

Aangezien de dichtstbijzijnde deur door een vuurzee van hier tot ginder was geblokkeerd bestond betrokkene erin met zijn bijl een gat in de muur te hakken waardoor twee van de vier resterende zwarte blokjes op het spelbord kwamen te liggen. Betrokkene uitte tijdens deze actie de volgende legendarische woorden: “Chop chop!”

Enige toelichting: zwarte blokjes, beste medespeler, moeten in Flash Point: Fire Rescue intensief in het oog worden gehouden. Komen ze allemaal op het bord te liggen stort het brandende pand immers met veel geraas in. Het managen van die ondingen vraagt uiterste concentratie en voorturend overleg. Egotrippend met bijlen inhakken op muren is, zeker in de eindfase van het spel, absolutely not done.

U voelt de bui al hangen.

Een beurt later werd er een ontploffing gedobbeld en kwamen de twee laatste zwarte blokjes op het bord te liggen. Gevolg: game over en vier doden, waaronder de kat. Ik bevond mij op dat moment gelukkig, samen met een aantrekkelijk vrouwelijk corpslid, in de ziekenwagen.

Weg perfecte eindscore.

Hoe de man in kwestie dit debacle ooit nog kan goedmaken is op dit moment het onderwerp van zwaar debat binnen mijn reguliere spelvriendengroep. Dat debat wordt gevoerd mits intensief telefoonverkeer, facebookoverleg, mails, twitter, deurwaardersexploten, telegrams, post-its, sms-berichten en reguliere en aangetekende briefwisseling.

Maar dat hij in 2012 aan de bak moet, dat staat vast.

Chop Chop!

Dominique

 

14:47 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) | Tags: awards 2011 |  Facebook |

06-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 6

Druppel van het jaar

De actiekaart “Regen” van Eruption (Stratus Games).

Wie Eruption, een bordspel over het abrupt ontwaken van een vulkaan op een klein tropisch eiland, al eens heeft gespeeld zal het beamen: de regenkaarten zijn de kaarten waarvoor u moet gaan.

Als u ze uitspeelt doet u per kaart de temperatuur van uw dorpje, waarvan u de wel heel erg onfortuinlijke burgemeester bent, met 30 graden dalen. Als u wilt voorkomen dat uw dorpje helemaal de lucht in vliegt doet u er best aan deze druppels op hand te houden, liefst tot in het eindspel, om ze ten gepaste tijde met een brede glimlach op tafel te leggen.

Al is de kans groot dat het lachen u lang voor deze handeling is vergaan en dat u met een bittere grimas dat eindspel ingaat.

Want het hamsteren van regendruppels zadelt u op met een levensgroot probleem. Uw tegenspelers - hoe dikwijls hebt u hun oplettendheid al niet vervloekt - gaan het namelijk erg verdacht vinden dat u zo weinig actiekaarten uitspeelt tijdens uw beurt en zullen daarop anticiperen. Dat betekent dat zij zich allemaal tegen u gaan keren. En dat betekent ook dat u zich als een bezetene op het bouwen van verdedigingsmuren tegen de oprukkende lava moet gaan storten. Verdedigingsmuren, beste medespeler, bestaan in dit spel uit - ga er even voor zitten - stro, hout en steen. Hou vooral bij de eerste twee hun verhouding tot vuur in gedachten. Om muren te bouwen hebt u trouwens ook actiekaarten nodig. Hebt u’m?

Eruption is een fantastisch leuk, agressief familiespel. De regendruppels die u daar wanhopig in uw handje probeert op te sparen werken deze agressie alleen maar in de hand. En garanderen u geenszins de overwinning.

Het is maar dat u het weet.

Dominique

 

21:31 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: eruption, awards 2011 |  Facebook |

05-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 5

Misleider van het jaar

Perfect Stride (Funleage Inc.)

Een wolf in schapenvacht is dit. Dient zich visueel aan als een kaartspelvariant van “Tiny op de Boerderij” met als gevolg dat u het lacherig zult benaderen, om een half uurtje later stijf van de stress en verwondering “wow” te stamelen.

In dit kaartspel probeert u in een bosrijke omgeving een paardenrace te winnen, al is het lang niet zeker dat u wint als u als eerste over de eindmeet galoppeert. Neen, het belangrijkste is dat u onderweg de meeste hindernissen als eerste neemt. U wordt daarbij dwarsgezeten door uw tegenspelers, uw paard en moeder natuur in hoogsteigen persoon. Hulpmiddelen worden er gelukkig ook aangereikt, zoals bijvoorbeeld een zadel dat perfect naar uw eigenste bips werd gemoduleerd of speciale voedingssupplementen waarmee het uithoudingsvermogen van uw horsie ongekende hoogten bereikt. De spelersvolgorde is in dit spel heel belangrijk, temeer daar u uw geselecteerde snelheidskaart aan uw linkerbuurman moet doorgeven. Die snelheidskaarten bepalen immers wie eerst mag.

Van Canadese makelij, met heel veel liefde en oog voor detail geproduceerd en naar beneden moduleerbaar zodat ook de jongere spelertjes onder ons aan hun trekken kunnen komen.

Dominique

 

12:05 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: perfect stride, awards 2011 |  Facebook |

04-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 4

Avontuur van het jaar

Venture Forth (Minion Games)

Avonturenspellen: het blijft een kunstvorm op zich, maar bij elk spel dat ik tot nu toe speelde wrong er altijd wel iets.

Edoch: eindelijk is er een slimmerik opgestaan die dat gedoe van avonturieren en alles wat daar zoal bij komt kijken in een juiste spelvorm heeft gegoten. Dan Manfredini is de naam en hij heeft een avonturenspel ontwikkeld zonder dobbelstenen en verder helemaal op zijn euro’s. En dat werkt wonderwel.

Venture Forth, gesitueerd in een Oud-Grieks mythologische setting, speelt heerlijk en aan een lekker tempo weg - door de elegante, snelle beurtwisselingen bent u op een dik uurtje klaar - waarbij u tot uw genoegen vaststelt dat alles wat een avonturenspel leuk maakt lekker werd aangedikt en al de rest bij het huisvuil gezet. Wilt u extra variatie, iets wat ik me gezien de hoeveelheid materiaal in de doos moeilijk kan voorstellen, kunt u ook nog eens op het dubbelzijdige spelbord aan de slag.

Heel overzichtelijk - in één oogopslag ziet u wat er aan de hand is op het spelbord - en tijdens het afhandelen van queesten wordt u voortdurend voor de keuze gesteld tussen het opwaarderen van uw karakters en het innen van overwinningspunten. Om dit laatste gaat het hier: overwinningspunten. Ook al helemaal euro. Bovendien kunt u bij momenten uw tegenspelers lekker dwars zitten. Dit avontuur is trouwens ook heel goed speelbaar met z’n tweeën.

Daarbovenop introduceert dit spel een erg interessant houten blokje: het wanhoopsblokje. Waar dat voor staat moet u zelf maar ondervinden.

Tenslotte ziet het er allemaal prachtig en functioneel uit en bleek de Spiel-promokaart “Pandora’s Jar”, dat als glijmiddel voor de aanschaf moest dienen, achteraf een hele leuke toevoeging.

Als u wil avonturieren zoals het eigenlijk moet raad ik u aan vanaf nu nog slechts één adres te frequenteren: Venture Forth.

Dominique

 

17:48 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: venture forth, awards 2011 |  Facebook |

03-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 3

Het fantastisch spel waarvoor u geen medespelers gaat vinden van het jaar

Mage Knight Board Game (WizKids)

Laat er geen twijfel over bestaan, beste medespeler: Mage Knight Board Game is een fantastisch (duur) spel, met prachtig materiaal, innovatieve spelmechanismen en een herspeelbaarheidsfactor van heb ik je daar.

Maar het gaat uw speeltafel amper halen.

Daar zijn enkele goede redenen voor. Ten eerste is er de complexiteit, met de daaraan verbonden wetmatigheid dat u het spel gegarandeerd verkeerd gaat spelen. Ten tweede is er de standaard lange speelduur en ten derde wordt die lange speelduur nog eens extra opgetrokken door het feit dat uw medespelers, zeker naar het speleinde toe, zeeën van tijd gaan nodig hebben om hun beurt te optimaliseren. En ik bedoel écht zeeën van tijd: een standaardsessie met z'n vieren op een open map gaat u - en dan rond ik nog af naar beneden - minstens een zestal uurtjes kosten, spelregeluitleg niet inbegrepen.

Kortom, zij die met u willen aanschuiven moeten er dan ook echt voor willen gaan. En of ze na die eerste sessie nog steeds willen gaan is zeer de vraag.

Gelukkig is Mage Knight Board Game ook solo speelbaar en ik vermoed dan ook dat deze variant het meest de speeltafel gaat halen.

Dominique

 

12:06 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mage knight board game, awards 2011 |  Facebook |

02-01-12

De "De Tafel Plakt!" Awards 2011: deel 2

Meest verantwoorde geldklopperij van het jaar

Lord of the Rings: The Card Game (Fantasy Flight Games)

Verschrikkelijk vind ik het, al die uitbreidingen. Wanneer, beste medespeler, voegen ze iets wezenlijks toe aan een spel?

Er zijn gelukkig uitzonderingen, zoals uit een van de volgende awards zal blijken, maar door de band is het toch een beetje huilen met de pet op.

Bij Lord of The Rings: The Card Game ligt het iets anders. U moet immers queste na queste vervullen, niet bepaald uitstapjes naar het park, en die krijgt u samen met steeds meer nieuwe helden, helpers, hulpmiddelen, wapens en magie toegeleverd. Die toelevering gebeurt a ratio van één keer per maand.

U moet prospectie doen voor u aan een opdracht begint en op basis daarvan de meest aangewezen deck samenstellen. En, geloof het of niet, af en toe een liedje zingen.

Normaal gezien doe ik het niet graag, decks samenstellen voor het eigenlijke spel begint, maar hier ga ik er echt wel voor zitten. Wat betekent dat The Lord of The Rings: The Card Game ook de award ‘Voorspel van het Jaar’ in de wacht sleept.

Aan de einder zijn reeds de contouren van de deluxe Khazad-Dûm Expansion zichtbaar. Regelmatige passanten in Midden-Aarde weten wat dat betekent.

Dominique