10-12-11

Doe mij maar twee stuks, Conchita!

Cuba kon mij niet bekoren.

Santiago de Cuba is echter een heel ander paar mouwen.

Ik hou ervan.

Dat komt door de stroomlijning, het aangenaam elegante en snelle spelverloop en de steeds wisselende startopstelling.

In dit spel - snel opgezet, snel gespeeld en nog véél sneller opnieuw gespeeld - rijdt u met een donkerbruine wagen rond in het havengebied van Santiago, bezoekt u kleurrijke personages die u goederen en diensten aanbieden en neemt u bezit van gebouwen die u allerlei voordelen opleveren.

Al het voorgaande moet u in staat stellen goederen aan te leveren op het grote vrachtschip dat in de haven voor anker ligt. Goederen waarvan de vraag door middel van het gooien met vijf speciale dobbelstenen wordt bepaald. Van de vijf soorten goederen is er slechts plaats voor vier op het schip, waardoor er bij elke levering eentje vanaf de zijlijn moet toekijken. Het gooien en het beslissen welke soorten goederen er uiteindelijk op het schip terechtkunnen wordt door de speler bepaald die de vorige levering uitlokte. Leveren gebeurt a la Puerto Rico. Per soort en vol is vol. Vol betekent ook afvaren, afleveren en opnieuw leeg aanmeren. Wordt er al eens een laadbeurt overgeslagen stijgen de gevraagde goederen in waarde, wat het timen van het leveringsmoment erg belangrijk maakt. Geleverde goederen leveren u punten op.

Na zeven scheepsladingen telt u die punten in de hoop dat u er het meeste van hebt verzameld.

Interessant en origineel: de correlatie tussen de personagefiches en de gebouwen op het bord, aangegeven door een bloemetje in de rechterbovenhoek van die fiches, dat op haar beurt correspondeert met drie van in totaal twaalf gebouwen alwaar u uw personeel, dat uit één lid bestaat, naartoe kunt sturen. Die gebouwen leveren interessante voordelen op. U kunt ze zelfs - of toch drie ervan - claimen middels het visiteren van de heer Alonso, waardoor elk bezoekje van een medespeler u een overwinningspunt oplevert. Dat kan, als u het slim speelt, lekker aantikken.

Na dit gespeeld te hebben werd me pas duidelijk hoeveel overbodig gewicht Cuba met zich meezeult. Het overigens erg scherp geprijsde Santiago de Cuba`is veruit het beste deel van het drieluik, waar het samen met Havanna en Cuba deel van uitmaakt. Neem dat gerust van mij aan.

Dominique

 

Santiago de Cuba

Eggertspiele, 2011

Michael Rieneck

2 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

50 minuten

 

00:23 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: santiago de cuba |  Facebook |

Commentaren

"Na dit gespeeld te hebben werd me pas duidelijk hoeveel overbodig gewicht Cuba met zich meezeult."

Den spijcker op den spreeckwoordelijcken kop.

Gepost door: Maarten | 10-12-11

De commentaren zijn gesloten.