06-11-11

Winnie de Poen

Oompje is dood en oompje vraagt u in zijn testament om met enkele familiale concurrenten een race aan te gaan waarin een gedeelte van de exuberante erfenis er vakkundig doorheen moet worden gejaagd. Wie daar het eerst in slaagt strijkt de rest van het opzij gezette fortuin op.

Dat is het grappige uitgangspunt van Last Will.

Gewoon een vrouw op straat aanspreken en zeggen dat u heel erg rijk bent lijkt mij in het echte leven de meest efficiënte oplossing voor dit probleem, maar in dit kaartspel met bordjes worden toch enkele andere vaardigheden van u verwacht.

Zo moet u een zekere vaardigheid aankweken in het vooral niet onderhouden van onroerende goederen, het uitbouwen van een onverantwoord veel geld kostende grote hondenroedel en een kudde paarden, het organiseren van decadente feestjes, het dagelijks bezoeken van de duurste restaurants, het van de ene naar de andere operavoorstelling rennen en - ja hoor - het betrekken van vrouwelijk schoon bij dit alles als extra uitgeef-glijmiddel.

U zendt daartoe uw dienstboden uit naar de stad, op zoek naar - het blijft een spel nietwaar - kaarten die u toelaten al deze activiteiten uit te oefenen. Deze kaarten bekomt u van een open uitlage en van trekstapels die u tijdens het kiezen van een actieveld aan het begin van een ronde kunt frequenteren.

Die kaarten gaat u tijdens uw actiefase inzetten, hetzij rechtstreeks vanuit de hand, hetzij van op uw persoonlijk spelbord (waarop ze gewoon blijven liggen zodat ze elke ronde beschikbaar blijven). Elke activatie kost meestal actiepunten, waarvan het aantal wordt bepaald door het actieveld dat u aan het begin van een ronde koos, eventueel aangevuld door actiepunten op kaarten op uw spelbordje (enkele oude vrienden kunnen hierbij wonderen doen).

Zeven rondes speelt u, onderverdeeld in een planfase, een opdrachtfase (waarbij u uw boodschappenjongens de stad instuurt), een actiefase en een opruimfase. Als een uwer tegenspelers al zijn of haar (veel meer kans op slagen) geld erdoor heeft gejaagd roept die vrolijk “bankroet!”, waarna de ronde nog wordt afgewerkt en wordt nagegaan wie er het verst onder nul is gegaan. Belangrijk: onroerende goederen moeten worden verkocht (liefst met heel veel verlies) vooraleer u uw blutheid kunt opeisen. Slaagt niemand erin binnen de 7 ronden geldloos te zijn wint de armste.

Het is eens iets anders.

Last Will oogt mooi, prachtig zelfs, en geeft door zijn voorkomen en thematische onderbouw de indruk een licht en aangenaam spelletje te zijn. Aangenaam is het zeker, licht al heel wat minder. We hebben hier toch eerder met een doos voor de geoefende veelspeler te maken. Het spel kreunt echt wel een beetje onder zijn eigen gewicht. Onze eerste sessie (met geoefende veelspelers) nam trouwens meer dan twee uur in beslag en dat is echt wel lang, ondanks het feit dat u zich hier mag bezighouden met aangename en vooral dure vrijetijdsactiviteiten. Het uitleggen van de regels - mede door de veelheid aan mogelijke acties op de kaarten - is ook niet zo eenvoudig. Daar moet vooraf een beetje op worden geoefend. Door een geoefende veelspeler.

Slecht? Zeker niet. Heel goed? Ook niet. Gewoon goed, dat is het. Maar ik vrees dat dit tegenwoordig niet meer volstaat om dikwijls de tafel te halen.

Dominique

 

Last Will

Czech Games Edition / Heidelberger Spieleverlag / Rio Grande Games (2011)

Tomas Kucerovsky

2 tot 5 spelers vanaf 11 jaar

60 minuten

 

12:36 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: last will |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.