31-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 31

Radarontwijker van het jaar

Cornucopia (Gryphon Games)

Dit is wat mij betreft met voorsprong de beste worp in de Gryphonlijn.

Helemaal weg was ik ervan toen ik het voor de eerste keer speelde. En ik ben weg gebleven. Een heerlijk kaartspelletje dit, voorzien van een goeie geut “nog één kaart en dan stop ik” - daarbij erg enthousiast aangemoedigd door uw medespelers die enkel en alleen op uw falen uit zijn - en voorzien van eenvoudige regels.

Een grote hit op familiefeestjes en aanverwante activiteiten, wat mij naadloos brengt tot een van de belangrijkste argumenten voor aanschaf: dit is er zo eentje die bij niet-spelers wel eens begrip zou kunnen opwekken voor uw eigenaardige hobby. Lees: hiermee kunt u hen mogelijk in ons geeky universum binnenlokken.

Gek genoeg is dit kleinood zo goed als volledig onder de radar doorgevlogen waardoor het niet de aandacht kreeg die het verdiende.

Daarom deze award.

Ik kan namelijk niet tegen onrechtvaardigheid.

Want waarom bijvoorbeeld, met alle respect, Hansa Teutonica wel en Cornucopia niet?

Wel, omdat we in een klotespellenwereld leven, beste medespeler.

Genoeg getreurd. Waarom ik dit zo goed vind kunt u allemaal nog eens nalezen in mijn bespreking van 11 april 2010.

Dominique

 

07:53 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 30

Pretpark van het jaar

Adlungland (Adlung Spiele)

Adlung is traditioneel de uitgever waarmee ik elke Spiel officieel afsluit. Bij het naar buiten gaan neem ik zonder dralen nog even hun nieuwste kaartspelletje mee. Als er iets te halen valt tenminste.

Antigua heb ik gelukkig laten liggen in 2010, Adlungland heb ik gelukkig meegenomen. Ik hoop dat u hetzelfde gedaan hebt.

Adlungland is een erg leuke pretpark-opbouwvariant, volgepropt met referenties naar andere spellen van deze sympathieke uitgever.

En het minuscule doosje zit vol leuke dingen.

Tweezijdig bedrukte kaarten bijvoorbeeld, die uw tegenspelers informatie geven over wat er zich in uw bevallige handje afspeelt, een logisch, interessant en spannend spelverloop, mooie kaartillustraties die de groei van het pretpark visueel prachtig ondersteunen en vooral heel veel strijd. En dat allemaal, zoals eerder al aangegeven, in een erg kleine verpakking. Meer moet dat voor ondergetekende niet zijn.

Véél leuker en stukken goedkoper dan Plopsaland.

Sorry Gert.

Dominique

 

12:06 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 29

Speltechnisch element van het jaar

Het afbieden in Munera: Familia Gladiatoria (Albe Pavo).

U leest het goed: afbieden.

Terwijl u in de meeste biedspellen naar boven moet, steeds maar hoger en hoger (tot u zichzelf de strop om de nek legt), mag u hier naar beneden, zelfs naar nul als u dat aangewezen lijkt. U leest het goed: n-u-l. En met nul wint u de bieding. Ik weet niet hoe het met u zit, maar dat ben ik nog niet dikwijls in een spel tegengekomen.

De rest van het spel moet u maar zelf ontdekken. Indrukwekkend zou ik het niet direct noemen maar dit luidruchtige uitje in het Oude Rome, gelardeerd met hoertjes, dokters, fitnesstrainers en kleermakers zou u uzelf toch niet mogen onthouden.

Dominique

 

12:14 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 28

Inlay van het jaar

Sobek (GameWorks)

U verwacht meestal mooie en functionele inlays in de grote dozen. De Kanjers waarnaar uw grijpgrage speelhandjes altijd het eerst naar reiken.

De prijs van Inlay Van Het Jaar gaat dit jaar echter naar een kleintje: Sobek.

Als u de buitenkant van het doosje aanschouwt - als u het al ziet liggen - denkt u waarschijnlijk niets, of hoogstens: “So What?” Een oranje gevalletje is het, met wat Asterixachtige figuren erop. Niks bijzonders.

Maar als u na uw - geloof me: gelukkige - aankoop het doosje opent en de spelregels en het scorebordje wegneemt zult u een kort maar krachtig kreetje van bewondering niet kunnen onderdrukken. Een wondermooie inlay hebben we hier waarin esthetisch heel verantwoorde dingen worden gedaan met een scarabee en waarin alle spelonderdelen erg functioneel zijn opgeborgen.

En dat opgeborgene zorgt voor een heleboel, zij het licht, speelplezier.

Een ideale bijsluiter in het graf van een farao op zijn reis naar het hiernamaals zeg maar.

Runner up: de zwarte mousse en de dividers in de uitbreidingsdoos Thunderstone: Wrath Of The Elements, die de lucht in de doos omtoveren tot een heel handige kaartenbak.

Dominique

 

12:01 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 27

Idiootste spel met potentie van het jaar

String Railway (Japon Brand)

Kompleet maf - iets wat alleen door Japanners kan bedacht worden eigenlijk - zonder daarbij af te gaan als een gieter.

In dit spel wordt u geacht treinstations met elkaar te verbinden door middel van het gooien van eindjes touw. U leest het goed.

Maar voor u begint te verbinden moet u het speeloppervlak samenstellen. Eerst bakent u het speelterrein af (met een eindje touw), vervolgens plaatst u heuvels en bergen op dat speelterrein (met eindjes touw) en tenslotte trekt u door het landschap een rivier (met een eindje touw).

Gek genoeg hebben we hier niet met een wollig spel te maken. Dit is niet bepaald een stoomtrein, eerder een TGV en vooral erg leuk. Niet voor elke dag van de maand, maar toch: erg leuk.

Het prepareren van het speelveld deed me onmiddellijk aan het poepsimpele en onder andere daardoor briljante Dicke Dämonen (Edition Erlkönig) denken, al houdt de vergelijking daar helemaal op. Maar die vergelijking heeft er wel voor gezorgd dat Dicke Dämonen de weg naar mijn speeltafel weer heeft gevonden, waarvoor ik String Railway hartelijk dank.

Twee leuke vliegen in één klap.

Dominique

 

17:30 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 26

Afknapper van het jaar

Malta! (Z-Man Games)

Ik zou er niet aan beginnen als ik u was. Edoch, u bent echt geïntrigeerd als u tijdens het ontbijt de - inderdaad: achteraf bekeken verdacht korte - spelregels tot u neemt. Dat interessante verdwijnt echter snel als u aan het spelen gaat en merkt dat u er in de eerste ronde al uitligt. U treurt echter niet want dan kunt u ondertussen even iets anders gaan doen, de drankjes of de hapjes aanvullen bijvoorbeeld. Dat is echter buiten de waard gerekend, Malta! genaamd, die u vriendelijk maar zacht dwingend verzoekt toch maar te blijven zitten. Er zit immers een kaart in de (omvangrijke) trekstapel die een andere speler de mogelijkheid biedt u weer in het spel te brengen, een handeling die in de spelwereld beter bekend staat als de Lazarusactie.

Beste medespeler: u kent uw spelvrienden, ik ken de mijne. Denkt u dat er ook maar één haartje op hun hoofd eraan denkt u het genoegen te gunnen opnieuw in te stappen en het spel alsnog te winnen? Ja? Van welke planeet was u ook alweer?

Want ingewijden weten het: de Lazarusactie is genoegzaam door iedereen gekend, alleen heeft nog geen enkele speler deze fameuze actie ooit live zien uitvoeren. Waardoor ik moet besluiten dat deze actie de verkeerde naam draagt, u moet het woordje Lazarus erin vervangen door Godot.

Die vlag dekt de lading veel beter.

Runner up: het niet beschikbaar zijn van de gelimiteerde versie van London (Treefrog) voor de voorbestellers, waardoor de niet voorbestellers deze editie nog eerder op Spiel konden bemachtigen en, nog véél erger, diezelfde avond thuis of op hotel al konden spelen.

U zult het maar meemaken: extra euro’s neertellen voor de gelimiteerde editie, de week voor Spiel tevergeefs en tot afgrijzen van uw postbode aan uw brievenbus de wacht optrekken en vervolgens vaststellen dat de niet voorbestellers op Spiel breed glimlachend uw gelimiteerde editie aan een goedkopere prijs in hun plastic zak, trolley, draagtas of rugzak steken. Bij al die andere gelimiteerde edities. Ik heb het niet uit officiële bron, maar naar het schijnt zijn er tientallen voorbestellers afgevoerd op Spiel. In van die grote gele minibusjes met blauwe zwaailichten.

Dominique

 

14:34 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 25

Uitbreiding van het jaar

Thunderstone: Wrath Of The Elements (AEG)

 De eerste uitbreiding van Thunderstone. Omdat dit het basisspel nog verrijkt en omdat de doos mèt inhoud een briljante functionaliteit heeft die Dominion van schaamte de grond in doet kruipen.

En het wordt nog briljanter als u beseft dat de tweede uitbreiding, Doomgate Legion, samen met het basisspel volledig in de doos van de Wrath-uitbreiding kan worden ondergebracht. Heel overzichtelijk zelfs, dankzij de functionele dividers. En, geloof het of niet, na de verhuis houdt u nòg plaats over.

Neen, Dominion domineert niet meer.

Dominique

22:01 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 24

Spelregels van het jaar

Expedition Sumatra (Igramoon Spieleverlag).

U moet met die regels eens voor de spiegel gaan staan en vervolgens observeren hoe ver uw mond openvalt als u ontdekt hoe ze daarin het opzoeken van eventuele vragen, door een eenvoudige toepassing van het origamiprincipe, hebben opgelost. Elke uitgever die zichzelf respecteert zou hier eens naar moeten kijken.

Dominique



19:08 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 23

Onderdeel van het jaar

Ik had kunnen gaan voor het blikken doosdeksel in reliëf van Forbidden Island (GameWorks).

Ik had kunnen opteren voor het toverboek van Grimoire (One Draw / Japon Brand), dat op zich geen spectaculaire creatie is, maar wel erg functioneel en origineel.

Ik had kunnen kiezen voor de vooral erg grote speciale figuren van Isla Dorada (Funforge).

Ik had de voorkeur kunnen geven aan de ijsblokjes van Last Call! The Bartender Game (Wattsalpoag), want toen ik ze voor de eerste keer zag op Spiel was ik onmiddellijk verkocht.

Ik had mijn stem kunnen geven aan de gerechten van Hey Waiter! (R&R Games), die eigenlijk gewone ordinaire pokerfiches met een andere opdruk dan gewoonlijk zijn, maar gekenmerkt worden door een hoge functionaliteit en mooi werden geïntegreerd in het departement tactiliteit.

Maar dat heb ik dus allemaal niet gedaan.

Neen, de prijs voor het spelonderdeel van het jaar gaat naar het alien spaceship van Alien Frontiers (Clever Mojo Games).

Het is gewoon een doorzichtige zeszijdig dobbelsteen hoor, maar zodra hij op het spelbord ligt gaat iedereen er als een speer achteraan. Omwille van ook speltechnisch heel interessant en misschien zelfs onontbeerlijk voor de overwinning. Als u het lang genoeg in uw bezit kunt houden tenminste, want zij die het niet in hun bezit hebben gaan er alles aan doen om het u zo snel mogelijk afhandig te maken.

Dominique

 

17:59 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 22

Zombiespel van het jaar

Zombie State: Diplomacy Of The Dead (Zombie State Games)

Dit is het beste zombiespel van 2010. Meer nog: het is het beste zombiespel aller tijden.

Dat komt door het feit dat dit spel een leuke dynamiek kent waarbij u uw tegenspelers, buurnaties in dit geval, al eens een handje moet gaan helpen wilt u kans maken op de overwinning. Verder kon de Risk-, Pandemic- en Catanachtige benadering mij zeer bekoren en de introductie van zeszijdige dobbelstenen waarmee uw bevolkingsdichtheid wordt aangegeven is ook een zeer goede en vooral overzichtelijke visuele vondst. En het komt niet dikwijls voor tijdens het spelen van een bordspel, maar hier wordt u letterlijk geconfronteerd met het woord angst. U gaat uiteraard proberen dat niet te laten merken aan uw tegenspelers - die bijnaam doetje wilt u ten allen prijze vermijden, nietwaar - maar u gaat op bepaalde momenten tijdens het spel tot uw verbijstering vaststellen dat u, ondanks uw humanistische levenshouding, binnensmonds een gebedje aan het prevelen bent. Een gebed waarin het woord God een prominente plaats inneemt.

Puntenaftrek door de niet zo mooie en kwalitatief mindere uitvoering, de prijs en de iets te lange speelduur, maar dit is een eersteling en dan knijpen we een zombieoogje dicht.

Moest u trouwens als enige niet zombie op dit aardoppervlak overblijven: dit spel is ook solo niet te versmaden.

Ook leuk: tijdens het spelen doemde steeds weer het onderstaande lied in mijn muzikale cortex op. Ik was het al een tijdje uit het oor verloren maar nu wordt het tijdens de afwas weer uit volle borst meegezongen. Dank u wel, Zombie State Games!

http://www.youtube.com/watch?v=3nI2bVtQ6Kk&feature=re...

Dominique

 

11:45 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 21

Gooispel van het jaar

Safranito (Zoch Verlag)

Ik heb het niet zo voor actiegeoriënteerde bord- of kaartspellen. Buiten Das Bettspiel dan. Safranito echter is erin geslaagd mij te doen verlangen naar meer. Naar meer Safranito dan, nu ook weer niet overdrijven.

In Safranito gaat het erom op het einde van het spel zoveel mogelijk gastronomisch briefjesspeelgeld te hebben verzameld.

Daartoe begooit men met het spelbord met waardefiches. Die probeert men op bepaalde actievelden of ingrediëntkommetjes te mikken. Met een beetje geluk knalt men daarbij in één moeite door reeds gegooide fiches van tegenstanders van het spelbord.

Na het gooien worden acties uitgevoerd en ingrediënten verzameld. Dat allemaal met al enige doel de recepten die u in uw vaardige handen houdt zo snel mogelijk klaar te maken.

Erg leuk, mooi gepresenteerd en eindelijk moet u eens niet uw grijze stof aan het werk zetten om een spel te kunnen winnen.

Dat verademt.

Dominique

 

09:12 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 20

Hype die zichzelf waarmaakte van het jaar

7 Wonders (Repos Production)

Hypes die zichzelf waarmaken, beste medespeler, zijn op de vingers van een geamputeerde hand te tellen. Er wordt elk jaar wel ergens wat opgehemeld vooraleer het goed en wel te krijgen is. Meestal volledig onterecht, heel af en toe helemaal waar.

7 Wonders valt in de tweede categorie. Heel wantrouwig begon ik aan mijn eerste sessie met een prototype. Een half uurtje later begon ik wanhopig de maanden, weken, dagen, uren en seconden naar de officiële release af te tellen.

7 Wonders is wat “De Tafel Plakt!“ betreft het beste spel van 2010, zo simpel is het. En gezien de uitbreidingen die in bepaalde pijpleidingen zitten gaan we zelfs nog crescendo, waardoor 7 Wonders ook in 2011 misschien nog in de prijzen gaat vallen.

Dominique

 

21:38 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 19

Coöperatieve van het jaar

Ik zou kunnen gaan voor de toegankelijkheid van Forbidden Island maar dat doe ik niet. Het is wel een mooie tweede.

Nee, de winnaar is Defenders Of The Realm (Eagle Games)

Hondsmoeilijk - al zijn er enkele egotrippers die het tegendeel beweren (waarschijnlijk gewoon heel veel geluk gehad) - en ondanks die hoge horde toch maar mooi Pandemic naar mijn stofkast verwezen. Dat is de kast waarvan de deur erg luid piept omdat ze zo weinig open en dicht gaat.

Ik ben me nu trouwens al enkele dagen aan het verdiepen in de Dragon uitbreiding en ik ben er op een heerlijke manier niet goed van.

Genieten van wanhoop in een bordspel, het is een sensatie die zelden voorkomt en hier wordt het bij tonnen aangeleverd. Dat op zich is al een award waard.

Dominique

 

21:26 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 18

Het best verpakte spel van het jaar

Isla Dorada (Funforge).

Kaarten? Geziplockt. Rondetellers? Geziplockt. Overzichtskaarten? Geziplockt. Speelfiguren? Geziplockt. Spelbord? Hou u vast: geziplockt.

Isla Dorada klinkt mooi, maar Expedition Ziplock als titel had ook niet misstaan.

Zorg voor spelonderdelen, het is een aangename vaststelling. Al vind ik het ziplocken van een spelbord er wel een beetje over.

Want die ziplockzakjes, die dingen waar wij zo op kicken, hebben een afbreektijd van 20 jaar.

Minstens.

Denk daar maar eens rustig over na als u het zoveelste zakje met uw grijpgrage vingertjes openritst.

Dominique

 

 

19:56 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 17

Racespel van het jaar

Rallyman (Rallyman).

Steekt de rest van het pak moeiteloos in zijn achterzak.

U zult het niet graag lezen, beste medespeler, maar de activiteit racen hoort eigenlijk niet thuis op een speeltafel. Als u wilt racen moet u op een echt circuit aan de bak of, als u daarvoor niet de mogelijkheid hebt, achter uw PS3 of Xbox kruipen. Dirt 2, Gran Turismo 5 en Motorstorm Pacific Rift en kan ik u zeer aanbevelen.

Maar als u toch persé de relatieve veiligheid van uw keukentafel wilt opzoeken mag Rallyman gerust uw eerste keus zijn.

De uitvoering kon mooier, maar wat het speelplezier betreft zijn er niet veel racespellen die hieraan kunnen tippen. Bij mijn weten niet één eigenlijk.

Dominique

 

17:09 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 16

Ontdekking van het jaar

Eigenlijk was dat voor mij de Metroid Prime Trilogy op de Nintendo Wii, maar we hebben het hier over bord- en kaartspellen. Laten we dus maar bij de les blijven.

Alles in overweging genomen luistert mijn ontdekking naar de naam Mai-Star (Japon Brand).

Dit heerlijke kaartspel, waarin ogenschijnlijk keurige, maar eigenlijk onwaarschijnlijk naughty dames centraal staan heeft alles wat een goed kaartspel hoort te hebben: eenvoudige regels, diepte, overzichtelijkheid, interactie, een goede spanningsboog en een erg hoog “nog een keer” gehalte. En een erg compact en dus makkelijk hanteerbaar en meeneembaar voorkomen. Daarbovenop kunt u met z’n zessen de dames van plezier managen, dus waar klaagt u over?

Besef wel dat in dit kaartspel de vrouwen aan de macht zijn. Maar dat komt misschien goed van pas als u uw met de spelonderdelen van Isla Dorada experimenterende en vooral kreunende vrouw vanuit uw riante spellenkast aan uw speeltafel wilt krijgen.

Veel geluk!

Dominique

 

21:49 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 15

Vrouwvriendelijkste spelonderdeel van het jaar

De dildo’s in de doos van Isla Dorada (Funforge).

Naar het schijnt lopen massa’s vrouwen de deuren van de betere spellenwinkels plat om trillend van opwinding een exemplaar van Isla Dorada uit de schappen te sleuren. Vooral de token die aangeeft waar de expeditie zich bevindt blijkt, omwille van de interessante subtiele uitsteeksels, erg in trek.

Hebt u een niet spelliefhebbende vrouw is enige achterdocht aangewezen wanneer u dit spel van haar voor u onder de kerstboom hebt aangetroffen. Het zou wel eens van haar voor háár kunnen zijn. En het zou goed kunnen dat u vanaf dat moment voor het beleven van de vleselijke kant van de liefde voortaan op uzelf bent aangewezen. Gelukkig kunt u dan nog altijd terecht bij Barbarossa, die erotische Dominionvariant waarvoor u dan ook weer een excuus hebt om het in huis te halen. Of u kunt de “I say a little prayer for you” cheerleaderscene uit aflevering 2 van Glee enkele keren na elkaar afspelen. Dat helpt ook, zoals u dadelijk zult merken:

http://www.youtube.com/watch?v=xvOZHlkJUVs

Maar het blijft toch leuk te mogen vaststellen dat tenminste één speluitgever in 2010 ook aan de niet spelende vrouwelijke medemens heeft gedacht.

Misschien de trend van 2011? Zo te zien aan de nieuwe uitbreiding van Ticket To Ride wel. Daar zit ook weer een prachtig vleeskleurig exemplaar in.

We leven in een mooie wereld.

Soms.

Dominique

 

22:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 14

Drilpudding van het jaar

Dominion.

Ik heb er een haat-liefde-verhouding mee.

Maar de balans tussen die haat en die liefde wordt ernstig bedreigd. In het nadeel van de liefde. Dominion moet toch stilaan gaan oppassen. Met de Alchemy uitbreiding hebben die van Rio Grande mij tot aan de rand van de waanzin gedreven. Nu gebied de eerlijkheid mij te vermelden dat ik daar op zich al niet ver van verwijderd was, maar toch. Eindeloze beurten - wie de Apotheker en de Golem heeft bedacht moet onmiddellijk en zonder enige vorm van proces op de dichtstbijzijnde brandstapel - en een zodanig geschuifel met actiekaarten dat je tijdens het spelen gewoon naar een ander soort vrijetijdsbesteding gaat verlangen. De race naar de beste actiekaarten, en dan nog liefst het meeste daarvan, begint me ook meer en meer tegen te steken. Temeer omdat de winnaar van die race het spel waarschijnlijk ook zal gaan winnen.

Maar er is een maar. En die heet Prosperity. Die uitbreiding heeft de Dominionpudding, die ten huize van aanzienlijk aan het inzakken was, toch weer aan het drillen gekregen. Of dat voldoende zal zijn om hem overeind te houden is nog een groot vraagteken en ik vrees er eigenlijk een beetje voor, maar voorlopig kan ik nog even voort.

Dominique

 

17:33 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 13

Digitale omzetting van het jaar

Keltis II, lang in de running, valt af omwille van een bug in de soloversie die maar niet opgelost lijkt te geraken.

Daarom gaat de prijs dit jaar naar de adaptatie van Race For The Galaxy  van Keldon Jones. Download dit op uw computer en uw sociaal leven, voor zover u dat heeft, gaat er he-le-maal aan. Ik durf zelfs beweren dat dit veel leuker spelen is dan zijn unplugged voorganger. U moet immers niet met al die kaarten aan de slag en het gaat lekker snel vooruit. Heel snel lekker vooruit.

Is niet vrij van enkele schoonheidsfoutjes maar dat kan de digitale pret niet drukken, en moest u iemand zijn die ik persoonlijk ken en u gaat dit downloaden: tot over enkele jaren.

Keldon heeft ook een digitale adaptatie gemaakt van Blue Moon en diens uitbreidingen. U bent gewaarschuwd.

Runner up: Drachenherz op BrettspielWelt. Unplugged kon het mij absoluut niet bekoren, maar plugged ging ik helemaal overstag. Dat komt door het overzicht dat alleen een plugged bordspel u kan bieden en de leuke geluiden die het spelen van uw kaarten vergezellen, waarvan mijn absolute favoriet het gerinkel van de schatkisten is.

Dominique

 

21:52 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 12

Spellenprijs van het jaar

Deze prijs gaat naar de spellenprijs die aan het enige juiste spel werd toegekend. Dat is een gegeven dat, gezien het onthutsend aantal keren dat de bal volledig wordt misgeslagen, als een uitzonderlijke prestatie kan worden beschouwd. Ik verwijs u graag naar een bijdrage die ik over dit fenomeen schreef op 21 juni 2009, onder de veelzeggende titel "Altijd prijs!".

Ik heb het ook in het jaar 2010 intensief gevolgd, al die bord- en kaartspelprijzen die wereldwijd zoal worden uitgereikt - voor het uitreiken van deze award, weet u wel - en tot voor kort vreesde ik dat het ook dit jaar niet van dat zou zijn.

Maar opent uw ogen ende ziet: De TricTrac d'or, uitgereikt voor het beste spel van 2010 ging toch wel niet naar 7 Wonders (Repos Production) zeker? Volledig terecht, dus echte kenners daar bij Tric Trac, waardoor deze award eindelijk eens van mijn prijzentafel mag.

Dominique

20:35 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 11

Detail van het jaar

De benamingen van de locaties in Isla Dorada (Funforge).

Die staan namelijk aangegeven in twee richtingen.

Ik vind het altijd weer erg irritant, aan de verkeerde kant van het spelbord zitten. Dat hypothekeert de winstkansen aanzienlijk. Lees mijn bijdrage van 9 december jongstleden er nog maar eens op na. En lees daaronder de recent geplaatste reactie van Hoekie. Hij of zij heeft het over het feit dat u, als u aan de verkeerde kant van het spelbord zit, uw plannen wel eens ongewild zou kunnen verraden omdat u zoveel moeite moet doen om bepaalde locaties te lezen of interpreteren. Men ziet waarnaar u kijkt, waardoor uw goede voornemens - denk aan een vampier die aan zonlicht wordt blootgesteld - door uw tegenstanders genadeloos gaan worden gecounterd. Dat is een aspect dat ik tijdens mijn uiteenzetting volledig over het hoofd had gezien. Nóg een reden om zelf mee de tafelschikking te bepalen.

Op het spelbord van Isla Dorada heeft men de namen van de locaties zowel in Noord- als Zuidelijke richting aangegeven. Akkoord, Oost en West ontbreken nog maar het is alvast een begin. Iets waar ook andere speluitgevers eens aan zouden moeten denken.

Dominique

 

21:13 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 10

Vrolijkste spel van het jaar

Magical Athlete (Z-Man Games)

U gaat lachen als u dit speelt.

Doet u dat niet bent u de saaiste mens die zich op deze aarde voortbeweegt. Of een Caylusverslaafde.

Maar ik moet u waarschuwen. U gaat ook balen.

Omdat datgene dat u een beurt eerder schuddebuikend over de grond deed rollen u een beurt later meedogenloos terugpakt. Daar kunt u niet onderuit.

Uw speelse zinnen worden aanvankelijk geprikkeld met het samenstellen van uw team van magische atleten, elk met hun eigen eigenschap en - jawel - geslacht. Dat laatste is, in de context van de activiteiten van ene Cupido, niet zonder belang. Daarna worden de snaren van uw zinnen nog eens extra aangespannen tijdens de races zelf, waarbij het koppelen van het juiste karakter aan de de juiste race een niet te verwaarlozen overweging is. De races zelf zijn kleine opstootjes van puur speelgenot.

En door al het voorgaande vliegt dit spel voorbij.

Er zit ook meer spel in dan u denkt. U hebt er, in tegenstelling tot wat anderen u soms willen doen geloven, tot op zekere hoogte vat op. Die anderen moeten u trouwens eens uitleggen hoe het dan wel komt dat zij dit spel meer dan gemiddeld winnen.

Kortom: bent u op zoek naar een goed spel waarmee u ook eens lekker - ook en misschien wel vooral om uzelf - kunt lachen bent u hier aan het juiste adres.

Dominique

 

 

21:04 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 9

Aanfluiting van het jaar

De kaarten van het verder best te pruimen "Nile" (Minion Games).

U haalt ze uit de verpakking, schudt ze één keer en ze zijn naar de vaantjes. Ik overdrijf een beetje - u kent mij - maar wat hier geserveerd wordt zou verplicht moeten worden geïntegreerd, als voorbeeld van hoe het niet moet, in het eerste hoofdstuk van elk handboek over kwaliteitscontrole.

Runner up: het nieuwe spelbord dat het originele, al is dat die naam niet waardig, van Summoner Wars (Plaid Hat Games) vervangt. Ik begrijp dat men de prijs van een spel wil drukken, maar er zijn grenzen. Bij het gebruiken van papier als spelbord wordt die grens overschreden, temeer als die prijs alsnog wordt overschreden omdat u zich toch nog dat prachtige, apart te bestellen spelbord moet aanschaffen zodat u Summoner Wars kunt spelen zoals het moet gespeeld worden: comfortabel.

Over het spel zelf geen kwaad woord. Een aanradertje, al kan het eindspel soms verzanden omdat u in een comedy capers-achtige achtervolging verzeild bent geraakt. Het “echte” bord is trouwens ook een aanrader. Maar bord en spel hadden beide in dezelfde doos moeten zitten. In 2009 al.

Dominique

 

10:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 8

Kinderspel van het jaar

Hebt u kinderen en koestert u de ijdele hoop ze ooit om te tunen tot bord- en kaartspelers heb ik geen goed nieuws voor u. Kunt u tijdens de lagere school met een beetje geluk hun interesse nog enigszins opwekken en zelfs op peil houden, op de middelbare school smelt deze weg als sneeuw voor de zon. Dat komt omdat bord- en kaartspellen op de cool-o-meter van de middelbare scholier het cijfer nul krijgen toebedeeld. Oubolligheid, iets voor nerds, een activiteit voor dragers van geitenwollen sokken, het zijn maar enkele krachttermen die onze hobby in die biotoop krijgt toebedeeld. Het outen van bordspellen spelen als hobby staat voor de middelbare scholier dan ook gelijk met sociale zelfmoord. Niemand van de leeftijdsgenoten wil dan nog samen met hem of haar op de speelplaats gezien worden.

Aangezien de leeftijd van 12 jaar enorm snel wordt gehaald hebt u dus geen tijd te verliezen.

Met Water Lily (Asmodée) bijvoorbeeld.

Waterlily valt als volwassene ook te smaken maar als u met kinderen aan tafel zit wordt dit pas een echte traktatie. Als u kleine mensjes hebt geassembleerd had dit onder uw kerstboom moeten liggen. Misschien staat hij nog altijd in uw woonkamer en is het nog niet te laat. Het zou niet de eerste keer zijn dat er plots een vergeten pakje achter de kerststal wordt ontdekt, al hebt u er eentje van een aanzienlijke omvang nodig wilt u dit spel alsnog kunnen wegmoffelen.

Het originele spelconcept, de snelle beurtwisselingen en de bewust ingebouwde onzekerheidsfactor bij de puntentelling maken dit een toppertje, al had ik liever verwisselbare glijbanen in de doos gezien.

Maar niet getreurd. U kunt hier weinig verkeerd mee doen.

Voor zolang het duurt.

Dominique

 

23:23 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 7

Giveaway van het jaar

Manneken Pis bij 7 Wonders (Repos Production).

Er werd wat schamper over gedaan, overdreven lacherig zelfs. Maar zij die er het hardst mee lachten waren achter hun "kijk mij eens vrolijk doen over dat belachelijke prul" façade druk doende dit kleinood kost wat kost te bemachtigen. Ik heb een naam voor dit soort bordspelers: hypocrieten. Onnozelaars mag ook.

Neen, de hypocrieten hadden liever een GROOT wonder. Geen klein manneken met een nog veel kleiner aanhangsel dat straaltjes pipi produceert die eerder aan iemand met prostaatproblemen doen denken dan aan een gezonde wildplasser. Neen, het moest GROOT en INDRUKWEKKEND zijn. Wel, beste medespeler, laat me u dit vertellen: ik heb een tijdje met een Toyota Yaris rondgereden. Dat is klein en niet indrukwekkend en ik werd door mannen nagefloten op straat, maar ik heb nog nooit zoveel rijplezier mogen ervaren.

Het Manneken, ondanks zijn zware onderschatting door een aanzienlijk aantal 7 Wonders spelers, valt in de Yariscategorie: klein maar fijn, erg handig, onopvallend stijlvol, kwalitatief hoogstaand en reken maar dat u tussen de Piramides van Giza en de hangende tuinen van Babylon zonder problemen een parkeerplaats vindt. Een parkeerplaats die op wandelafstand van de overwinning ligt.

Dominique

 

10:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 6

Risk van het jaar

A Lone Banner (Small Box Games).

Kent u de uitgeverij Small Box Games niet is het hoog tijd dat u met elkaar kennismaakt. Zij biedt u een erg interessant assortiment kaartspellen aan, een kaartje voor elke gelegenheid zeg maar.

Small Box Games verloochent de eigen bedrijfscultuur - al moet u zich hier van de benaming “bedrijf” niet al te veel voorstellen - door zich hier niet te beperken tot alleen maar een setje kaarten in de doos te stoppen maar ook een handvol dobbelstenen. Dat verloochenen is niet erg, ik hou wel van mensen die af en toe buiten hun eigen getrokken rigide lijntjes kleuren. En de verloochening zorgt er hier wel voor dat u een erg interessant en leuk spel krijgt voorgeschoteld.

A Lone Banner is een kaart/dobbelspel voor drie tot vier spelers waarin u uw wapperende banieren op veroverde gebieden plant. Die gebieden, gelinkt aan zes van de zeven continenten, worden geëvoceerd door kaarten, uw troepen door dobbelstenen.

U krijgt bij spelaanvang zomaar gratis een startregio-kaart uitgedeeld, samen met een setje van drie dobbelstenen in uw voorkeurkleur. Die dobbelstenen zijn uw troepen. Een witte gevechtsdobbelsteen wordt op scherp gezet en binnen handbereik klaargelegd.

Het verdere verloop van A Lone Banner is de eenvoud zelve.

U dobbelt, krijgt wat extra mogelijkheden als u bijvoorbeeld een sequentie gooit en zet uw zinnen en uw dobbelstenen op een gebied. Vervolgens komen uw tegenspelers aan de (dobbel)beurt en pas als u weer mag zult u kunnen vaststellen of uw voorbereidende militaire activiteiten voldoende waren onderbouwd om uw slag te slaan.

U kunt niet zomaar eender welk land aanvallen, het moet ook bereikbaar zijn. Dat houdt in dat u via de buurlanden moet en dat betekent ook dat u deze al moet hebben veroverd wilt u een agressief bezoekje brengen aan uw doelgebied. De startregio, die u bij spelaanvang hebt toebedeeld gekregen, is hierop een uitzondering. Die kaart laat u toe binnen dat continent elk gebied vrij aan te vallen.

Tijdens het plaatsen van uw troepen kunt u kiezen uit een gebied uit de openliggende rij van regio’s (altijd één meer dan het aantal spelers) of een regio die een tegenspeler eerder al heeft veroverd.

Een veroverd gebied levert op het einde van het spel één of twee punten op. Dat staat mooi aangegeven op de kaart van het gebied in kwestie. Handig.

Het plaatsen van uw troepen (u mag trouwens elke dobbelsteen, behalve de gegooide eentjes, opnieuw gooien) is aan bepaalde regels gebonden. U mag slechts één dobbelsteen op een regio plaatsen en op een regio mogen zich nooit meer dan drie dobbelstenen bevinden.

Op het moment dat u weer aan de beurt komt moet u nagaan op welk gebied uw troepen (dobbelstenen) zich bevinden en zo ja, of ze worden bedreigd door troepen van tegenspelers of niet. In het eerste geval gewoon grijpen dat gebied, in het tweede zult het met uw tegenspeler(s) moeten uitvechten. Dat doet u door de witte gevechtsdobbelsteen te gooien en die bij uw troepensterkte (het aantal gegooide ogen van uw dobbelsteen of -stenen) op te tellen. Uw tegenspelers volgen uiteraard dezelfde procedure. De speler met de grootste troepensterkte verovert het gebied.

Als u een gebied dat aan een tegenspeler toebehoort wilt aanvallen moet u wel wat extra moeite doen. De actieve speler (verdediger) gooit met de witte gevechtsdobbelsteen en telt daar het aantal gebieden bij op die hij binnen hetzelfde continent bezit. Is dit groter dan of gelijk aan de troepensterkte van de aanvaller is de invasie mislukt. Is het lager is de invasie geslaagd en verandert het gebied van eigenaar.

Op het einde van uw beurt mag u, als u daar behoefte aan zou hebben, iets smerigs doen met een regiokaart uit de centrale uitlage. U mag een gebied waarop zich op dat moment geen troepen bevinden wegnemen en dit onderaan de trekstapel leggen. Heel, heel belangrijk dit en vooral erg leuk als je weet dat er een bepaald iemand aan tafel naar een bepaald gebied zit te lonken. U moet het weggenomen gebied dan wel vervangen door het bovenste van diezelfde trekstapel. U neemt dus tot op zekere hoogte ook een risico.

A Lone Banner onthult pas echt zijn ware schoonheid na de introductie van de speciale dobbelsteenworpen. Het is wonderlijk hoe dit het spel heerlijk op smaak brengt. Geen overdaad aan uitzonderingsregels hier en dus makkelijk te onthouden, maar ze maken een wereld van verschil.

Gooit u bijvoorbeeld een desinformatie (tripple, eentjes tellen niet) mag u alle dobbelstenen op een bepaalde regio in de centrale uitlage verplaatsen naar een andere regio binnen de centrale uitlage. Leuk als u wat bewegingsruimte voor uw eigen troepen wilt. Gooit u een coup, een sequentie van drie opeenvolgende cijfers, mag u een nog niet gecontesteerde regio uit de centrale uitlage onmiddellijk de uwe noemen. Simpel, elegant en verschrikkelijk leuk, dat tweetal alleen al.

Het speleinde wordt ingeleid op het moment dat de actieve speler op het einde van zijn beurt 7 regio’s controleert, 5 regio’s controleert op hetzelfde continent, 4 centrale regio's in zijn bezit heeft of als er geen regio’s meer beschikbaar zijn in de trekstapel. Elke speler mag dan nog één keertje losgehen en daarna is het afgelopen. Het bepalen van de winnaar is poepsimpel: u krijgt 1 of 2 punten per regio in uw bezit, 1 punt per continent waarop u minstens een gebied controleert en 3 bonuspunten voor elk continent waarop u minstens 4 regio’s controleert. De speler met de meeste punten mag zich tot aan de volgende sessie Napoleon noemen. Uit persoonlijke ervaring kan ik u meegeven dat die tijdelijke naamsverandering een erg kort leven beschoren is.

A Lone Banner, beste medespeler, is de 7 Wonders van de dobbelsteengestuurde veroveringsspellen. Dat is een groot compliment.

A Lone Banner is wat Risk Express had moeten zijn. Snel, interessant, spannend, overzichtelijk, klein verpakt en met een erg hoog “nog eens“ gehalte.

Verovert u graag weet u wat u te doen staat.

Dominique

 

A Lone Banner

Small Box Games, 2010

John Clowdus

3 tot 4 spelers

30 minuten

 

00:09 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 5

Irritantste speelfiguur van het jaar

De inboorling in Expedition Sumatra (Igramoon).

Zeer irritant kereltje dit. En hij blijft maar terugkomen om u te jennen.

Hier is het plaatje: u hebt in de moeilijkste omstandigheden uw schip volgeladen met de meest exotische en dus veel geldopbrengende diersoorten. Het is zelfs al zover gekomen dat u overal in uw omgeving dollartekens begint waar te nemen. U hebt ook een vaag vermoeden dat u niet ver bent verwijderd van de overwinning.

Vervolgens wordt de inboorlingtegel omgedraaid.

Als Expedition Sumatra de bekendheid verwerft die het verdient zal het woord inboorlingtegel de meest gevreesde term binnen de bordspelwereld worden. Het heeft nog slechtere lading dan - ik zeg maar iets - Sauron of Voldemort. U zult het zien: wordt de naam genoemd valt er een geladen stilte, een stilte van een haast tastbare zwaarte waarvan men het gevoel heeft dat die met een mes in tweeën kan worden gesneden.

De inboorling zorgt ervoor dat u het schip dat u zo zorgvuldig hebt volgeladen gedeeltelijk moet legen. Legen betekent: lading overboord. Lading overboord betekent: verlies van punten. Verlies van punten betekent: overwinning verdwijnt aan de einder. Overwinning verdwijnt aan de einder betekent: geen extra kruisje in uw Excelbestand.

Maar het ergste moet nog komen. Dit ettertje wordt, in tegenstelling tot de andere tegels in het spel, opnieuw in de trekstapel geschud waardoor hij vroeg of laat weer schaamteloos zal opduiken. U kunt zich voorstellen wat dit betekent als u zich in de eindspelfase bevindt.

Voor dit soort situaties is de term kommer en kwel uitgevonden.

Soit, u bent gewaarschuwd.

Dominique

 

09:44 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 4

Worsteling van het jaar

Het onder de knie krijgen van Chaos (Z-Man Games).

Worstelen mag u hier niet negatief opnemen. Het is een leuke uitdaging en dat is nog een understatement.

Als u dit voor de eerste keer onder handen neemt is de kans niet onbestaande dat u na die eerste keer helemaal afhaakt. En daar, beste medespeler, maakt u een ver-schrik-ke-lij-ke fout. Want dit kleinood openbaart zijn schoonheid en subtiele manipulatiemogelijkheden - want daat gaat het om in dit spel - pas na meerdere speelbeurten. Wat er met u gebeurt als u na verloop van tijd het Chaos-licht hebt gezien kan ik hier moeilijk omschrijven, maar het lijkt ongeveer op wat Boeddha voelde toen hij tot volledig inzicht kwam. Dat is niet niks.

Het is dus simpel met Chaos: investeert u rijkelijk wordt u nog rijkelijker beloont. Investeert u niet loopt u een en ander mis, maar als u deze blog niet leest hoeft u zich daar geen zorgen over te maken. Niks aan de hand.

Wint geen schoonheidsprijs, maar dat mag ook niet verbazen met zo’n titel. En laat die titel u ook vooral niet wijsmaken dat dit een chaotisch kaartspel is. Dat is het absoluut niet, al gaat u tijdens uw eerste sessies het gevoel hebben van wel. Geeft niet, dat gevoel is gewoon het wilde beest dat u door middel van uw speltechniek moet zien te temmen. Slaagt u daarin voelt u zich als een rodeowinnaar.

Aanrader.

Dominique

 

10:50 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 3

Whodunit van het jaar

Mord Im Arosa (Zoch Verlag)

Als u steeds weer wordt ingemaakt door uw tegenspelers tijdens uw reguliere sessies deductiespellen vormt dit een welkome afwisseling. Zéér welgekomen omdat u hier evenveel kans hebt als uw tegenstanders om met de overwinning aan de haal te gaan.

Een origineel spelconcept hebben we hier, waarbij goed horen uw kompas is en de kans erg groot dat u na uw eerste sessie linea recta naar het dichtstbijzijnde audiologisch centrum holt om u een paar digitale hoorapparaten aan te schaffen. Zo erg nemen uw (flap)oren u hier in de maling.

Leuk hier is het omgekeerde sneeuwbaleffect dat de uiteindelijke moordenaar de das zal omdoen. Ironisch genoeg wordt deze sneeuwbal aan het rollen gebracht door het falen van diezelfde moordenaar bij het verdacht maken van anderen. Dit proces valt moeilijk aan u uit te leggen als u het nog niet hebt gespeeld, een activiteit die ik u dan ook ten zeerste aanraad. U zult dan trouwens merken dat het niet bij één moordzaak blijft. En u kunt met z’n zessen dat hotel in, dat is ook mooi meegenomen.

Als ik moet kiezen tussen verticaal opsporen in Hotel Arosa en horizontaal jagen in de Oriënt Express weet ik het wel. Voor mij de suite op de zevende verdieping graag.

Dominique

 

10:36 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-01-11

De "De Tafel Plakt!" Awards 2010: deel 2

Spellenbabe van het jaar

Geen solobabe dit jaar, maar een hele bende.

Deze bende vrouwelijke vrolijkheid bevolkt het kaartspel Barbarossa (Arclight), waarin zij zich tijdens de tweede wereldoorlog stijlvol naar Moskou begeven om aldaar de strijd aan te gaan met niemand minder dan Stalin.

De enige beschermende kledij waarover zij tijdens deze zelfmoordmissie beschikken bestaat uit extreem dure en vooral dunne lingerie. De poses die de de protagonisten tijdens de gevechten aannemen worden daarbovenop gekenmerkt door een ongeziene sensualiteit waardoor menig mannelijk en lesbisch bordspeler kwijlend boven zijn of haar display komt te zitten.

Als u een thuiswedstrijd speelt raad ik u dan ook aan uw speeltafel te voorzien van een wegwerp tafelkleed. Hou ook rekening met aanzienlijke vertragingen tijdens het spelen, vertragingen die u doen vermoeden dat uw medespelers plots getransformeerd zijn in beurtanalisten, maar die dus absoluut niets te maken hebben met het speltechnisch aspect van deze Dominionkloon.

Dit is bij mijn weten ook het enige spel waarbij tijdens het spelen zowel speelkaarten als spelershoofden in alle mogelijke richtingen worden gedraaid. En zo krijgt u, ongezond zittende speler, eindelijk ook weer eens wat lichaamsbeweging.

Dominique

 

11:25 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |