04-11-10

Miss Spiel 2010

Voorbindpenis.

Vraag me niet waarom, beste medespeler, maar daaraan moest ik denken toen ik voor het eerst de expeditiepion van Isla Dorada uit de doos haalde.

Maar ik dwaal weer af.

Moest dit spel een vrouw zijn, beste medespeler, het won elke missverkiezing.

Bloedmooi, kaarten en markeerstenen met prachtige rondingen, een spelbord dat stijlvol en niet tè werd opgemaakt en enkele accessoires die u van puur tactiel genot doen blozen. Ik geef u een goede raad: hou alstublieft een zakdoekje onder uw beide mondhoeken als u deze doos opent.

Maar wat moet u met de inhoud van de doos doen en hoe speelt het?

Wel, u bevindt zich in het jaar des Heren 1934 en u bent lid van een expeditie die een noodlanding heeft gemaakt op een paradijselijk eiland. Dat eiland is voorzien van een overvloed aan aantrekkelijke locaties, de ene al mooier dan de andere.  Op deze locaties vindt u prachtige schatten, maar er zijn er ook waarop een vloek rust. Een vloek die u treft wanneer u de locatie aandoet.

U bent een wetenschapper en u bent niet gek. U hebt jaren prospectie over dit eiland achter de rug. U weet vooraf waar bepaalde schatten liggen en u weet ook waar u weg moet blijven wilt u niet blootgesteld worden aan een vervloeking. U zit wel met een probleem. Het is hier namelijk samen uit en samen thuis. U kunt er niet zomaar op los lopen, dat is veel te gevaarlijk. Dus beweegt u zich in groep.

Dat bewegen in groep, verspreid over minstens 16 ronden, daar zit de kern van het spel. En daar gaat u letterlijk zwaar op moeten inzetten.

Dat inzetten doet u door het bieden met transportkaarten. Geen lijnbussen of treinen hier, maar gonogo's, yaks, kamelen, kayaks, draco's en af en toe een verdwaalde zeppelin. Vanuit de locatie waar de expeditie zich op dat moment bevindt kiest u de (water)weg naar een aangrenzende locatie en zegt hoeveel de verplaatsing in die richting u waard is. Uiteraard biedt u met het juiste vervoermiddel. In de woestijn doet u bijvoorbeeld beroep op kamelen met erg brede voetzolen. De basistransportkaarten zijn gratis. Wilt u met een draco of zeppelin de lucht in naar een locatie naar keuze moet u respectievelijk één of drie goudstukken betalen. U krijgt er bij spelaanvang tien in uw beursje en daar moet u het voor de rest van het spel mee doen. Dat is een beetje een probleem want elk goudstuk is op het einde van het spel ook een overwinningspunt waard.

Biedt u het meest gaat iedereen uw voorkeurrichting uit. Daar aangekomen kunt u eventueel de schat gekoppeld aan die locatie uitspelen om daarmee op het einde punten te scoren. U zou gek zijn als u dat niet deed. Hebt u pech en hebt u een vloekkaart van die locatie op hand moet u die uitspelen, waardoor u strafpunten incasseert bij de eindafrekening. Schatkaarten en een vloekkaart krijgt u bij spelaanvang op hand. Tijdens de vierde en negende beurt krijgt u nog enkele schatkaarten extra.

U bezit bij het begin van het spel ook een opdrachtkaart. Dat is een kaart die bonuspunten oplevert als u wat daarop staat voor elkaar hebt gekregen. Vier specifieke locaties aandoen bijvoorbeeld, of ervoor zorgen dar er gedurende het hele spel nooit een zeeweg wordt gebruikt.

Het spel barst van de prachtige kaarten. De transportkaarten die hogerop werden beschreven bijvoorbeeld, maar ook actiekaarten die het hele expeditiegeval zwaar kunnen dooreenschudden en die meestal onmiddellijk moeten worden uitgevoerd (wij weten allemaal wat een bliksemschicht rechtsboven betekent, nietwaar?). Wat bijvoorbeeld te denken van de Sjamaan, die één bepaalde soort transportkaarten kan omvormen tot een andere? Of wat dacht u van de Antik, waarmee u ook buiten de vierde en negende ronde schatkaarten op hand kunt krijgen? Of gaat u liever aan de slag met de Marabout, waarmee u een schatkaart van een tegenspeler kunt stelen? Of - als u zich binnen het expeditiebedrijf al helemaal buiten de groep wilt plaatsen - de verschrikkelijke Panda, waarmee u bij twee spelers drie avonturenkaarten uit de handjes kunt jagen. En nu u toch bezig bent, waarom geen Samedi uitspelen waardoor een tegenspeler een vloekkaart extra op handen krijgt? Of de zeemonster- of bigfootkaart, waarmee u prachtig gesculpteerde figuren op het spelbord brengt die bepaalde (water)wegen gaan blokkeren?

U hebt het al begrepen, dit spel zit vol positieve interactie. Of negatieve, het is maar aan welke kant van het spectrum u zich bevindt.

Bepalen waar de expeditie naartoe gaat heeft nog een belangrijk voordeel. U krijgt de startspelerscepter en, nog veel belangrijker, u mag dan als eerste een nieuwe kaart uit de uitlage van vier of van de trekstapel nemen.

U biedt en verliest, u de expeditie verplaatst zich, u speelt schat- en vloekkaarten uit, plaatst een markeersteen op de aangedane locatie, neemt een nieuwe kaart van de openliggende vier of van de gedekte trekstapel en koopt er eventueel voor één goudstuk maximum eentje bij en de cyclus begint van voor af aan. Best eenvoudig eigenlijk.

De eindtelling dan. Uw resultaat wordt bepaald aan de hand van de waarde van uw uitgespeelde schatkaarten en de eventueel daaraan gelinkte bonuskaarten, de goudstukken die u nog over hebt en de bonuspunten van uw geheel of gedeeltelijk volbrachte opdrachtkaart. Daar trekt u het totaal van uw uitgespeelde vloekkaart(en) vanaf om vervolgens vast te stellen dat u het niet gehaald hebt.

U moet toch opletten als u tot aanschaf wilt overgaan. Ik heb u al eens gewaarschuwd voor het spreekwoord "Schoonheid is een list van speluitgevers." Dat is hier wel een beetje van toepassing. Specialisten gaan hier het gevoel hebben dat ze niet helemaal in de hand hebben wat er op het spelbord gebeurt. Ze hebben gelijk. U gaat soms noodgedwongen moeten meeliften naar locaties waar u absoluut niet naartoe wilt - die vloekkaart weet u wel? - en de doelkaarten die bij spelaanvang worden uitgedeeld lijken me ook niet helemaal in balans.

Wat u wel krijgt is een fantastisch mooi uiterlijk, veel tabletalk, de mogelijkheid tot gedeeltelijk samenwerken (tot u dat mesje in dat rugje plant), een spel dat met z'n zessen kan, drie vaginale stimulatoren van heb ik jou daar en een aanzienlijk gat in uw spellenbudget. Voor zover u dat nog niet had.

Waar had ik die voorbindvagina nu alweer gelaten?

Dominique

 

Isla Dorada

Funforge / Fantasy Flight Games

Andrea Angiolino / Bruno Faidutti / Alan R. Moon / Pier Giorgio Paglia

3 tot 6 spelers vanaf 8 jaar

60 minuten

 

 

20:22 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) | Tags: isla dorada, funforge |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.