05-10-10

Mama!

Space Hulk: Death Angel - The Card Game

Het lijkt me wel wat, voorzien van het laatste van het laatste nieuwe en makkelijk draagbaar militair wapentuig monsterachtige wezens afknallen in vreemde locaties op verre planeten. Een marinier zijn van het type "eerst schieten dan praten", gekenmerkt door een coolheid die op de thuisplaneet aarde enkel is weggelegd voor Nick Cave & The Bad Seeds.

Wel, ik heb ondertussen enkele poetsbeurten op die verre planeten achter de rug en aangezien ik het nog kan navertellen wil ik gerust mijn bevindingen met u delen. Ik doe dat weer aan de hand van de voorbeschouwing op Spiel die ik op 16 september postte.

Moet u een macho zijn om van dit spel te genieten?

Neen, dat moet niet. Het helpt wel om de inleving makkelijker te maken. Als u geen macho bent daarentegen zult u het na enkele beurten in dit spel wél worden.

Moet u echt schieten alvorens te praten?

Verzoenend praten terwijl u door die donkere gangen loopt, ondertussen met uw rechterhand het vredesteken makend, zal u niet veel helpen. Dat kan misschien handig zijn als u een regering of kabinet wil vormen maar hier komt u daar niet mee weg. Gewoon omdat de tegenpartij dat ook niet doet. Als u niet schiet doen zij het wel, t.t.z. zij schieten niet maar bijten en verscheuren en dat aan een verrassend hoge snelheid.

Praten moet u wél met uw collega's mariniers. Heel veel praten zelfs. Dat levert het volgende soort communicatie op: "Kun jij me dekken en dat zootje Genestealers daar afknallen zodat ik ondertussen die deur daar kan activeren? Wat? Ben jij nog aan het herladen? Wie kan naar me toe bewegen om me in de rug te dekken? Jongens, als ik hier geen support krijg gaat het hier niet lukken, hoor! Claudio, doe dan toch een range-aanval godverdomme! Ik word bedreigd langs alle kanten! Dat artefact daar, kan iemand even nachecken wat dat eigenlijk is? Kunnen we daar iets mee? Vooral niet bewegen jij, we moeten de huidige formatie proberen te behouden. God, ze vallen aan! En er zit een Overlord bij! Ik heb altijd van je gehouden schat! Aaaargh! Mama!!" 

Het kiezen van uw actie tijdens de planfase zal u dwingen uw mond open te doen. U wordt namelijk geconfronteerd met het ongemakkelijke feit dat na het uitvoeren van een actie deze tijdens de volgende beurt even niet beschikbaar is, dat u na een schietbeurt een hele ronde nodig hebt om te herladen bijvoorbeeld. Daar komt nog eens bovenop dat elke actiekaart een volgnummer heeft en dat deze volgnummers van laag naar hoog worden afgewerkt. Over die volgnummers mag u niets zeggen. Dat betekent, beste medespeler, dat u wel weet welke actie u en uw medespelers kiezen, maar niet helemaal zeker bent wanneer ze worden uitgevoerd. Soms wordt men in spellen met erg vervelende situaties geconfronteerd en dit is een van de vervelendste die ik ooit ben tegengekomen. 

Kom ik ook aan mijn trekken als ik geen leidersfiguur ben?

Reken maar van ja. Dit coöperatieve spel, beste medespeler, geeft u de kans die roeper in al die andere coöperatieve spellen eindelijk eens op zijn of haar plaats te zetten. Op de plaats zetten betekent hier: de dood in jagen. Dat komt omdat u tijdens de planfase in het geheim één van uw drie actiekaarten (aanvallen, bewegen en/of activeren, ondersteunen) moet kiezen en gelul van aan de overzijde van de tafel of niet, u doet toch uw eigen zin. U kunt dan mogelijk de overwinning definitief op uw buik schrijven, maar who cares. Zo'n kans gaat u toch niet laten liggen zeker?

Ook de gebeurteniskaarten geven u, indien er uitdrukkelijk "instinct" op staat vermeld, de mogelijkheid naar eigen goeddunken een bepaalde handeling te stellen. Meestal is die handeling niet bepaald vrolijk van aard. Dat kan, in geval van uw roeper-wraakoefening, heel handig zijn, zelfs op een heel venijnige en subtiele manier. 

Zijn die gangen echt zo donker en dichtbevolkt met aliens?

Wees gerust. Dit is geen spel voor broekjes. Het straalt een vanzelfsprekende onheilspellendheid uit waarbij u vanaf de beginfase al begint te denken: " Waar ben ik in godsnaam aan begonnen?"

Wat die bevolkingsexplosie van die aliens - ze hebben een soortnaam hoor: Genestealers - betreft is er één woord dat u tijdens dit spel voordurend in gedachten moet houden: zwerm. Genestealers opereren niet graag in hun eentje, ze opereren in groep. Opereren mag u trouwens letterlijk nemen, in de betekenis van snijden. Ze komen met veel tegelijk op u af en verplaatsen zich ook in groep. Een geïsoleerd exemplaar zult u in dit spel zelden tegenkomen. Denk daaraan als u een aanvalsactie kiest, wetende dat zij weten dat u tijdens uw volgende herlaadbeurt een makkelijke prooi bent.

Speelt dit snel?

Wel, als u daarmee bedoelt dat u snel dood bent kan ik u bevestigend antwoorden. Of u nu cool bent of niet, u gaat roepen om uw moesje. Maar mits een beetje ervaring - u kunt trainen in mooi opgezette solossessies - gaat u het er steeds beter van afbrengen. U maakt vorderingen, net als een marinier in opleiding. En ook als u uw einddoel bereikt, die laatste kamer met die laatste opdracht, zult u niet langer dan een uur aan de slag zijn geweest. Met de nadruk op slag.

Is dit moeilijk te winnen?

Geven koeien melk? Gaat u op Spiel teveel geld uitgeven? Het antwoord op deze twee vragen is hetzelfde tweeletterwoord dat tevoorschijn komt als u antwoordt op de vraag die hierboven wordt gesteld. U moet zwaar aan de bak.

Deze kan dus solo?

Inderdaad, heel goed solo zelfs. Maar het blijft wel even moeilijk, denk vooral niet dat u op uw eentje aan een plezierreisje begint.

Is dit vrouwonvriendelijk?

Als uw vrouw van het type is dat onlangs vrolijk met haar vriendinnen naar de première van Sex And The City 2 is gehuppeld denk ik niet dat u haar dit moet voorleggen. Sluit ze eerder aan bij het type Margaret Tatcher denk ik dat u meer kans maakt. Die schoot ook eerst alvorens vragen te stellen.

Hoe zit het met de herspeelbaarheid?

Wel, ik vrees dat u het na een tijdje allemaal wel gezien hebt, met een beetje geluk zelfs de overwinning. Het aantal lokaties die u moet aandoen in het spel zijn beperkt en niet erg variabel. De gebeurteniskaarten maken veel goed maar er had toch wat meer afwisseling in het spel gemogen. Maar u zult blijven terugkomen totdat u die eerste overwinning hebt geboekt en dat zal, dat garandeer ik u, wel een tijdje duren.

Ik vermoed ook dat men al zit te broeden op uitbreidingen.

Zijn er nóg minpunten?

Ja, u kunt uit het spel worden gebeten. Als u een beetje geluk hebt kunt u door een medemaat uit de doden worden opgewekt, maar ik zou er niet op zitten wachten. Troost u, voor ieder teamlid dat dood op de gangvloer ligt zal de speeltijd van de overlevenden exponentieel afnemen. En dan kunt u voor de volgende sessie weer aansluiten.

De handleiding lezen is ook een marteling. Niets vergeleken met wat een Genestealer u aandoet in een donker hoekje, maar toch. Ik vermoed zelfs dat het voorlezen van de eerste regels van deze handleiding aan een Genestealer voldoende is om hem in paniek op de vlucht te doen slaan. Er zit geen structuur in, u bent voortdurend vooruit en achteruit aan het bladeren in die meer dan 30 bladzijden en als u dat allemaal gedaan hebt moet u er nóg eens aan beginnen om het hele plaatje in het juiste perspectief te krijgen. Heel erg, want eigenlijk zijn de regels poepsimpel.

De setting van het spel is erg donker, u mag dat ook letterlijk nemen. Vrolijk wordt u er niet van, van die kaartillustraties. Soms is het ook moeilijk om in kunstlicht bepaalde mariniers in de formatie te identificeren.

Vat u als afsluiter het spel nog even kort samen en vermeldt u daarbij ook nog even de pluspunten?

Space Hulk: Death Angel - The Card Game is een coöperatief kaartspel dat zich afspeelt in het Warhammer 40.000 universum waarin u de kans krijgt hopen aliens, Genestealers genaamd, een lelijke kop kleiner te maken, daarbij uw eindopdracht niet uit het oog verliezend. Wat voor dit spel spreekt zijn de snelheid van handelen, de compacte verpakking, de coöperatieve inslag, de spanning, de onzekere volgorde waarin de gekozen acties worden afgehandeld, de eenvoud van de gevechten, de speciale eigenschappen van de mariniers, het dweilen met de kraan open, de uitdaging en het gejuich als u naar de volgende locatie kunt. Om over het gejuich als u wint nog maar te zwijgen.

Dominique

 

 

Space Hulk: Death Angel - The Card Game

Fantasy Flight Games, 2010

Corey Koniezcka

1 tot 6 spelers vanaf 13 jaar

30 minuten

 

16:17 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

He verdikkie Dominique, had ik dit spel net van mijn aanschaflijst geschrapt, en dan schrijf je dit!

Je hebt vast gelijk dat de wederspeelbaarheid op de lange termijn matig is. Maar mijn medespelers kennende zal ik betreffende termijn niet snel bereiken.

Die zal dus in Essen wel in de tas verdwijnen. Kan ik me ook eens een echte vent voelen. Bevat zo'n Space Marine pantser eigenlijk een luier?

Gepost door: Peter Hein | 07-10-10

De commentaren zijn gesloten.