30-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 49)

Heroes Of Graxia (Petroglyph)

Een fantasy Dominonkloon voor 2 tot 6 spelers waarin u, held zijnde in het Graxia-universium, probeert het meeste punten te verzamelen door het doden van monsters en - jawel - uw tafelgenoten. U doet dat door gebruik te maken van uw brute kracht, opgepompt met extra wapens, uitrusting en toverspreuken. Die kunt u kopen uit een handige uitlage. Als alles een beetje meezit bent u in een klein uurtje klaar.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dominion kan u bekoren en zijn klonen hebben u tot op heden ook niet teleurgesteld.

De illustraties op de kaarten zijn prachtig.

Meer dan 240 unieke kaarten? Meer hebt u niet nodig om met acuut hartfalen op de spoedafdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis te worden opgenomen.

U mist interactie tijdens het spelen van Dominion en in Heroes Of Graxia wordt interactie met tonnen tegelijk aangeleverd.

U kunt dan wel door andere spelers worden aangevallen, uw nederlagen gaan niet veel invloed hebben op uw verder speelplezier want u krijgt na elke afstraffing een nieuwe, van voldoende toeters en bellen voorziene, kans. Dat vindt u erg interessant.

U verslaat graag monsters.

U vindt het leuk uw medespelers tijdens het aanvallen of verdedigen te verrassen met dodelijke handkaarten. 

U houdt van het spanningsveld dat wordt gecreëerd door de schaarste van de acties die u kunt doen tijdens uw beurt, het feit dat u met uw handkaarten meerdere wegen opkunt en de voortdurende dreiging die er van uw medespelers uitgaat.

U bent altijd op zoek naar goede tweepersoonsspellen.

U bluft graag met handkaarten. 

Het spel zit in een handige kleine doos die makkelijk transporteerbaar is naar de locatie van de tegenspelers die u in de pan wilt hakken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Petroglyph voorbij want:

Fantasy miniaturen in plastic met pastelkleuren? Heiligschennis!

De miniaturen hebben in het spel, hoewel er in het doosje een handig opbergvak voor is voorzien, geen enkele functionele waarde. U houdt niet van doelloze spelonderdelen.

In tegenstelling tot wat u verwacht zal uw hoofdactiviteit in dit spel bestaan uit het tellen van uw aanvalskracht en de sterkte van uw verdediging alsook die van uw tegenstanders. U doet niet graag aan boekhouden tijdens een spel, zeker niet in een fantasysetting.

U houdt niet zo van spellen waarin u uw tegenstanders rechtstreeks moet aanvallen, want u hebt al dikwijls mogen ervaren dat dan het fenomeen wederkerigheid de kop opsteekt. U bent meer in voor een subtiele en heimelijke aanpak.

Vanaf vier spelers wordt het universum waarin u zich hier bevindt kenmerkt door een niet zo interessant fenomeen: stroperigheid. Daar houdt u absoluut niet van. 

U hebt het niet zo voor spellen waarin u veel tekst op kaarten moet lezen en hier gaat u, wilt u enige kans maken op de overwinning, toch uw leesbril nog eens moeten opzetten.

Heroes Of Graxia is, voor een kaartspel toch, een dure vogel.  

Het universum Graxia fascineert u. Uw geldbeugel daarentegen kan niet veel fascinaties meer hebben. U kiest daarom voor Guardians Of Graxia, een even mooi spel van dezelfde uitgever dat u, wargamer als u bent, waarschijnlijk beter gaat liggen dan deze Dominionkloon en waarvan u binnenkort zelfs een digitale versie kunt spelen. 

Of u dit op Spiel zult aantreffen is zeer de vraag. U hoeft zich dus over een aankoop aldaar voorlopig geen zorgen te maken.

Dominique

 

18:37 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 48)

Alex & Co (Europäische Spielesammler Gilde e.V Spieleautorenzunft)

Een kaartspel voor 3 tot 6 spelers waarin u - hou u vast - als spelliefhebber probeert zoveel mogelijk spellen te verzamelen van uw favoriete spelauteurs. Dat doet u door gebruik te maken van uw fenomenaal geheugen. In tegenstelling tot de harde realiteit, waarin u aan een heel mensenleven nóg niet genoeg hebt om uw ideale verzameling bij elkaar te krijgen, doet u het hier in een half uurtje.

 Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Spelliefhebber? Check! Spellenverzamelaar? Check! Favoriete spelauteurs? Check! Kaartspel? Check! 6 spelers? Check! Setjes verzamelen? Check! Uw spellenkast herbergt heel wat spellen die bij aankoop veel minder kruisjes op hun checklist hadden staan.

Een kaartspel over uw favoriete hobby? Welke nerd gaat daar niet voor overstag?

U hebt jonge kinderen die u het vagevuur van het verzamelen van spellen wilt inlokken - frontvorming tegen uw  naar spellenhater evoluerende partner is hier een ander belangrijk punt op uw verborgen agenda -  en dit spel gaat zich daar bijzonder goed toe lenen.

De Alex in de titel slaat op Alex Randolph, God hebbe zijn ziel, en dat is toch een van uw favoriete spelauteurs zeker?

Dit spel wordt uitgebracht door een enthousiaste bende spellenverzamelaars, een groep waarmee u een nauwe verbondenheid voelt. Hun vereniging financieel steunen lijkt u wel wat. Voor die steun hoeft u trouwens niet echt diep in uw geldbeugel, een kleine 8 euro volstaat.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van ESG voorbij want:

De belangrijkste vaardigheid die u in dit spel moet aanspreken is uw geheugen. U bent, in tegenstelling tot de spelers waarmee u regelmatig aan tafel zit, niet meer van de jongste en uw verliespartijen gaan zich hier dan ook in ijltempo aaneenrijgen. Daar kijkt u niet bepaald naar uit.

Kaartspellen die u dwingen op zoek te gaan naar setjes, daar hebt u er al genoeg van in uw kast staan. En betere.

U hebt het gevoel dat hier weinig diepgang in zit en diepte is, ook buiten uw heerlijke hobby, een gegeven waarvoor u erg gevoelig bent.

Dominique

 

18:44 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 47)

Basilica (Rebel.pl)

Een bordspel voor 2 spelers waarin u samen een kathedraal probeert op te richten. U werkt samen aan de bouwplannen maar bij de praktische uitwerking ervan probeert u toch maar mooi uw tegenspeler te dwarsbomen en op achterstand te zetten, uiteraard met als enige doel op het einde als meester-architect de armen in de hoogte te kunnen steken. Hoe u er voorstaat kunt u aflezen aan het gezicht van de koning, die op gezette tijden de werf komt bezoeken.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent verzot op kathedralen en als u er eentje tegenkomt houdt u gegarandeerd halt om er met vol ontzag naar op te kijken.

De doosillustratie is fe-no-me-naal mooi. Deze doos gaat als enige dwars in uw spellenkast.

Sinds uw ontdekking van Carcassonne omarmt u elk spelelement wat ook maar enigszins lijkt op het leggen van tegels met grote vreugde.

Samenwerken en tegelijk dwarsbomen, u vindt het een prachtige combinatie.

Elke tegel die u aanlegt heeft een eigenschap die u later in het spel in uw voordeel kunt activeren. Als u dat activeren nalaat zal uw tegenstander dat met graagte in uw plaats doen. Dat creëert een soort zenuwachtigheid bij beide partijen die u wel aangenaam vindt.

U speelt graag spellen waarin u een broos evenwicht moet zien te vinden tussen doen en niet doen.

U houdt van spellen waarin u de baas mag spelen over een groepje arbeiders.

Wordt u na aflloop door uw tegenstander uitgelachen kunt u, omwille van de snelle speeltijd, onmiddellijk een revanche afdwingen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Portal.pl voorbij want:

Sinds uw kennismaking met "Die Säulen Der Erde: Duell Der Baumeister" bent u ervan overtuigd dat een omzetting van dit thema naar een spel voor twee spelers gewoon niet haalbaar is.

Als u tegels wilt aanleggen om een zo groot mogelijk gebied in uw kleur te creëren grijpt u steeds weer terug naar het erg leuke en makkelijk transporteerbare Toscana. Daar zal dit spel met zijn fe-no-me-na-le doosillustratie niets aan veranderen.

Ondanks het feit dat u samenwerkt, tot op zekere hoogte toch, bestaat het interageren met uw tegenstander toch vooral uit agressieve handelingen. Subtiel dwarszitten is er niet bij. U gaat uw tegenstander vol op zijn of haar smoel moeten slaan. U houdt niet van spellen waarin dat de hoofdmoot van uw acties uitmaakt. 

Dominique 

 

18:45 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 46)

Rallyman (Rallyman)

Een racespel voor 1 tot 4 spelers waarin u als rallypiloot wordt geacht de snelste tijd neer te zetten, vertrouwend op de parcourskennis die uw copiloot schreeuwend uw oren in jaagt.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Top Gear is uw favoriete tv-programma en dit spelletje is een ideaal verlengde daarvan.

Voortgaan op uw copiloot, net als in een echte rallywedstrijd? Laat maar komen.

Het materiaal ziet er prachtig uit. De circuits zijn moduleerbaar - de spelborden zijn beiderzijds bedrukt - en elke race is dus steeds weer anders.

U rijdt, weliswaar allemaal samen, tegen de tijd. U kunt als eerste laagvliegend en vrolijk zwaaiend de finish overschrijden maar dat biedt u nog geen garantie voor de overwinning. Het is eens wat anders.

U houdt van checkpoints - uw verlanglijstje voor Spiel staat er vol mee - en in dit spelletje kunt u ze introduceren om uw stand ten opzichte van uw tegenspelers te evalueren. Dat creëert spanning en dat vindt u leuk.

U kunt, om het allemaal wat moeilijker te maken, sneeuw een belangrijke rol laten spelen.

U kunt de baan afschuiven, met alle gevolgen vandien.

Het spel maakt gebruik van een origineel en functioneel systeem om uw tijd bij te houden, zelfs als u langs pad en wegel uw wielen staat te vervangen. U houdt van originele en overzichtelijke spelsystemen. 

U houdt wel van dobbelspellen met een hoog Can't Stop gehalte. Dat betekent immers gelach, gegier, gebrul, gemanipuleer en veinzend gesupporter. Kortom: interactie. Dat zal in dit spel niet anders zijn.

Naarmate de wedstrijd vordert worden de risico's die men neemt groter en de dobbelsteenworpen spannender.

U kunt het spel zo kort en zo lang maken als u wilt en u vermoedt dat u voor het laatste zult kiezen.

U kunt tijdens solosessies uw persoonlijke recordtijd proberen te verbeteren.

U hebt het gevoel dat dit wel eens het beste dobbelgestuurde racespelletje aller tijden zou kunnen zijn.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Rallyman voorbij want:

Dat klinkt allemaal heel mooi, die vertrouwensrelatie met uw copiloot, maar speltechnisch hebben ze de ongelooflijke blunder gemaakt dat vertrouwen te laten uitstralen door een set dobbelstenen. U voelt zich door de doosinformatie om de tuin geleid. Wat u betreft een gemiste kans. U had het nochtans graag eens gezien, koppeltjes van twee spelers waarvan er eentje de boel bij elkaar zit te schreeuwen.

Echt rallyrijden is het niet echt. U rijdt samen met uw tegenspelers op een hoopje de holle wegen op. 

Het is en blijft een dobbelspel. U hebt het niet zo voor die onbetrouwbare en stoute kubusjes.

Dobbelen betekent meestal ook dat u wat langer op uw beurt moet wachten. U hebt graag dat het, net als in een echte rally, vooruitgaat.

Op het eerste gezicht lijken er niet zoveel verschillen te zijn met Formala Dé en dat hebt u al in de kast staan.

Vertrekt u niet als eerste zit u mogelijk onderweg met een probleem, vooral als u sneller dan uw voorliggers bent en ze voorbij moet. Dat vraagt extra aanroeping van uw stuurmans/dobbelkunst, wat betekent dat u in het nadeel bent. U start dus niet met gelijke middelen zoals in een echte rally. Dat vindt u niet leuk.

Dominique 

 

16:20 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 45)

Rummelplatz: Das Eggert Jubiläumspiel (Eggert Spiele)

Een module van 8 kleine bordspellen voor 3 tot 6 spelers waarin u in gezinsverband en partygewijs leuke dingen kunt doen om het 15-jarig bestaan van Eggert Spiele enige luister bij te zetten.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Als er gevierd moet worden bent u er als de kippen bij.

Thematisch zijn alle spellen in deze doos gelinkt aan volksfeesten en rommelmarkten. Achtbanen, spookhuizen, koppen van Jut, pluchen beesten, het zit er allemaal in en u ziet dat helemaal zitten. Vooral dat spookhuis komt, met Halloween in zicht, heel gelegen.

Er zitten 8 verschillende spellen in de doos en daar hebben 16 ontwikkelaars en illustratoren aan meegewerkt. Daar moet toch iets tussen zitten dat de moeite waard is.

U houdt van een moduleerbare doosinhoud die u naar believen kunt combineren.

U bent een fan van Eggert Spiele en door de aankoop vant dit spel wilt u hen feliciteren en bedanken voor hun leuke spellen die uw spelersleven aanzienlijk hebben verrijkt.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Eggert Spiele voorbij want:

U zou toch verwachten dat Eggert Spiele, aangezien ze toch iets te vieren hebben, u het spel in kwestie cadeau doet. U hebt in die 15 jaar financieel al genoeg bijgedragen aan het bedrijf en het is dus mede dankzij u dat ze het zo lang hebben uitgehouden. Maar neen hoor, u moet een kleine 35 euro ophoesten om aan de festiviteiten te kunnen deelnemen. En dat feest moet dan nog doorgaan op uw eigen tafel. U bent zwaar ontgoocheld.

U hebt het niet zo voor vele kleine spelletjes in één doos. U hebt bijvoorbeeld "100 Spellen Voor Het Hele Gezin" in uw kast staan en dat komt er nooit uit. En Stonehenge heeft u, ondanks zijn prachtige vormgeving en de indrukwekkende lijst designers die daaraan hebben meegewerkt, ook niet kunnen overtuigen. U hebt dan ook het gevoel dat de inhoud van deze spellendoos zijn naam alle eer gaat aandoen: rommel.

U houdt uw hart vast voor het grafische resultaat van een spel waaraan meerdere illustratoren met verschillende stijlen aan hebben meegewerkt. Dat kan al eens meevallen maar volgens úw kansberekening is de kans honderden keren groter dat het een fiasco wordt. Op visueel vlak gaan er spelonderdelen met elkaar vloeken. Daar houdt u niet van. Als u een spel op tafel legt wilt u eenvormigheid in vormgeving.

Aangezien het spel het 15-jarig bestaan van Egger Spiele celebreert is het vanaf het 16de jaar niet meer actueel, volgend jaar dus al, waardoor het uw spellenkast niet meer uitkomt. Daar gaat uw prijs/rendement verhouding, een rekenkundig gegeven waarmee u de laatste tijd toch meer en meer rekening begint te houden.

Als u aan volksfeesten en rommelmarkten wilt deelnemen gaat u liever voor the real thing. U hebt keuze genoeg in uw buurt en dan komt u nog eens onder de mensen. En u kunt daar meestal nog eens lekker eten ook. Daar kan feestgedruis uit een kartonnen doos niet tegenop.

Dominique

 

13:36 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 44)

Show Business (Sinonis)

Een bordspel voor 2 tot 5 spelers waarin u, manager zijnde van een muzikaal ensemble, een jaar de tijd krijgt om uw protegés de status van halfgoden te laten bereiken. U doet dat door ervoor te zorgen dat ze mooie liedjes schrijven, een nooit geziene marketingmachine op poten te zetten, een hype te creëren van hier tot ginder, tournees te plannen over heel de wereld en uw concurrenten op alle mogelijke manieren te saboteren (door geslachtszieke roadies op hen af te sturen bijvoorbeeld. Die actiekaart zou ík alvast standaard in de doos steken). Als u het jaar met de meeste poen op zak afsluit is uw missie geslaagd en hebt u gewonnen.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Economie en tactiek leest u in de aankondiging. Dat zijn twee woordjes die u als muziek in de oren klinken.

Eindelijk eens een spel waarbij u tijdens uw sessies, ondanks de gegarandeerde hoon van uw medespelers, uw cd van Europe nog eens in de lader kunt steken.

Het thema spreekt u echt wel aan. Het managen van een rockgroep, u hebt het altijd al eens willen doen. En u kunt het doen voor een groep waarvan de de stijl uw ongetwijfeld fantastische smaak het meest benadert: rock, pop, rap, hip-hop, R&B, soul, jazz, club. U roept maar. Alleen jammer dat uw lievelingsgenre, Tiroolse volksmuziek, niet in de doos zit.

De spelonderdelen zien er allemaal heel kleurrijk uit en u houdt van een mooi kleurenpallet op tafel, zeker tijdens de donkere wintermaanden.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Sinosis voorbij want:

Dat wereldje van die rocksterren, dat voornamelijk teert op gebakken lucht, daar hebt u geen enkele affiniteit mee. U hebt ze allemaal wel in de file zien staan hoor, gisteren en eergisteren op de E314 en de E40 richting Brussel, terwijl u hen vrolijk toezwaaiend in een rotvaart huiswaarts vloog: de aanhangers van de Bono(bo)sekte. U begrijpt dat allemaal niet, laat staan dat u zich zou kunnen verplaatsen in een spel dat rocksterren als uitganspunt heeft.

Kleuurijk is het inderdaad, maar naar uw aanvoelen een beetje té. U vreest het overzicht te verliezen en overzicht is een van de belangrijkste checkpoints waarlangs spellen die uw kast in willen moeten passeren.

Een speelduur van 45 minuten tot 2 uur, leest u op de doos. Wat is het nu? Is dit een kort of een lang spel? U zou dat toch graag vooraf weten. Voor als u uw legendarisch minitieus getimede spelavonden, waarop zelfs de  lengte van de spellen wordt afgestemd op de brandduur van uw theelichtjes, aan het plannen bent. Als u vooraf niet weet waar u aan toe bent begint u er gewoon niet aan.

U moet wel met veel dingen tegelijk rekening houden in dit spel. Handkaartenmanagement, financiën, setjes verzamelen, point to point movement (godbetert!), het zijn maar enkele variabelen die zich verdringen om uw onverdeelde aandacht. U hebt het vermoeden dat u hier, ondanks de relatieve lichtheid van het thema, met een figuurlijk zwaar spel te maken hebt. Dat schrikt u af.

U hebt weet van negatieve commentaren die het hebben over het niet helemaal linken van het thema aan het spelconcept en de zwaarte daarvan, een mislukte kruising tussen een euro en een ameriko, gebrek aan controle en het feit dat het allemaal toch een beetje te lang duurt (waardoor uw vraag van een alinea hoger wordt beantwoord: u gaat minstens 2 uur muzikaal bezig zijn en als er voortdurend vals wordt gezongen is dat toch een beetje teveel van het goede). Dat zijn niet bepaald opbeurende weetjes. U past.

Dominique

 

17:44 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 43)

1655 - Habemus Papam (DDD Verlag GmbH)

Een kaartspel voor 3 tot 4 spelers waarin u in het jaar des Heren 1655, na het overlijden van paus Innocentius (what's in a name), probeert uzelf tot zijn opvolger te laten verkiezen. De kerk zou de kerk niet zijn als daar niet veel gekonkel, chantage en omkoperij mee gepaard ging.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

In tegenstelling tot de echte Preferiti hebt u hier aan een half uurtje genoeg om witte rook door de schoorsteen van de Sixtijnse kapel te jagen. U hebt ook al uitgerekend dat u, afhankelijk van het aantal spelers, minstens 25% kans hebt om dit spel als paus af te sluiten. U verheugt zich al op de zegening waarmee u uw tegenspelers na afloop huiswaarts zult sturen. Uw emmer wijwater staat al klaar. Ijs- en ijskoud.

Bij DDD kunnen ze er wat van. Goede spellen maken die onder de radar doorvliegen bijvoorbeeld. Denk maar aan Die Wiege Der Renaissance, Seidenstrasse en Uruk: Wiege Der Zivilization. U gaat zich ook dit keer niet laten vangen en dit erg leuke spel aan uw verzameling toevoegen.

U bent, ondanks uw traumatische ervaringen met Borgia en Conclave, nog steeds op zoek naar het ultieme pausverkiezingsspel. U hoopt dat u het met "1655 - Habemus Papam" eindelijk hebt gevonden.

Niet alleen vrouwen zijn gek op edelstenen, ook kardinalen lusten er wel pap van. U kickt op dat spelonderdeel en u krijgt er hier 52 meegeleverd.

U maakt graag gebruik van actiekaarten die uw medespelers verplichten goudstukken aan u over te dragen.

U bewandelt graag meerdere wegen naar de overwinning.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van DDD Verlag Gmbh voorbij want:

Sinds Roger Vangheluwe hebt u het wel gehad met de kerk. U denkt er zelfs aan u te laten ontdopen. U laten ontspelen is nog niet aan de orde, maar voor een pausverkiezing past u.

Na uw traumatische ervaringen met Borgia en Conclave hebt u de hoop op een degelijk pausverkiezingsspel helemaal opgegeven.

Een pausverkiezing met slechts 4 kandidaten? U had toch liever met meer aan tafel gezeten. Een pausverkiezing vraagt toch een hele hoop interactie met een hele hoop kardinalen? U vreest dat het thema gaat vloeken met het beperkt aantal deelnemers.

U houdt niet van biedspellen, ook al mag u dat bieden doen met prachtige edelstenen.

Dominique

 

21:12 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

22-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 42)

Isla Dorada (FunForge / Fantasy Flight Games)

Een bordspel voor 3 tot 6 spelers waarin u, ontdekkingsreiziger zijnde, deel uitmaakt van een expeditie die op een eiland op zoek gaat naar al wat waardevol en niet te groot of te zwaar is. Daartoe beweegt u zich in het zog van de expeditieleider over bergpassen, zandwegen, rivieren en junglepaden. U, en u alleen, hebt weet van bepaalde schatten die op bepaalde plaatsen op het eiland te vinden zijn. U zult er ook alles aan doen om die plaatsen aan te doen zodat u uw uit de kluiten gewassen rugzak naar believen kunt volproppen en uw ultieme spelersdroom bewaarheid wordt: als rijkste en met de meeste punten eindigen. Dat uitermate interessante en zeldzame fenomeen doet zich voor na ongeveer een uurtje.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dit is een Faidutti en Faidutti creëert meestal spellen die u goed liggen.

De doos en zijn inhoud zien er prachtig uit. Dit gaat kleur geven aan en niet misstaan in uw spellenkast

U kunt uw medespelers vloekkaarten aansmeren, met alle gevolgen vandien. Aangezien u de banvloeken die u in het echte leven over hen uitroept blijkbaar van elk effect verstoken blijven wilt u het op deze manier, die volgens de spelregels meer garantie biedt, proberen.

U houdt van spellen waarin u een geheime opdracht moet vervullen en waar uw eigen agenda veel belangrijker is dan die van uw medespelers.

U bluft graag met kaarten.

U bent steeds weer op zoek naar de heilige spellengraal, dat kleinood dat zich net op de helft bevindt tussen spellen voor veelspelers en spellen voor niet spelers. Isla Dorada zou wel eens het eindpunt van uw zoektocht kunnen zijn.

U houdt van spellen met een stevige geut speelkaarten en hoge trekstapels. U komt hier ruimschoots aan uw trekken.

Thematisch zit het allemaal goed in elkaar en u hebt een zwak voor thematisch geslaagde spelomzettingen.

U worstelt graag met een gebrek aan geldmiddelen. In Isla Dorada moet u het met een schamele 10 goudstukken tot het einde zien vol te houden. Dat kan tellen.

U houdt van spellen met erg korte wachttijden.

U vertoeft graag op het eiland Tobago. U bent er zo goed als zeker van dat dit eiland u ook gaat bekoren.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van FunForge en Fantasy Flight Games voorbij want:

U moet bieden in dit spel, 16 keer meerbepaald, en daar hebt u een grondige hekel aan. Dat het bieden met originele inhoud gebeurt, namelijk kamelen, yaks, draken, zeppelins, gonogo's, kajaks en sjamanen zal u niet over de streep trekken.

Er ligt wel een bord op tafel maar wat daarop gebeurt is volledig kaartgestuurd. U bent dus afhankelijk van wat u in uw handjes aantreft en dit zowel wat het bieden, het ophalen van schatten en het bekomen van opdrachtkaarten aangaat. Dat kan meevallen, maar dat kan ook zwaar tegenvallen. Pessimistisch als u ingesteld bent gokt u op het laatste. U hebt het sowieso niet zo voor handkaartengeluk, dus loopt u hier in een wijde boog omheen.

Dominique

 

17:05 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 41)

Thunderstone: Wrath Of The Elements (Alderac Entertainment Group)

Een eerste uitbreiding op het kaartspel Thunderstone waarin u geconfronteerd wordt met nieuwe monsters, helden, vecht- en huisgerief  en valstrikken.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Thunderstone is, zoals u ondertussen wel weet, Dominion met ballen. En de kans op enkele ballen extra gaat u niet laten liggen.

De doos waarin dit wordt aangeleverd kan zowel het basisspel, deze uibreiding en de volgende - waarop momenteel het laatste likje verf wordt aangebracht - herbergen. Ze is zelfs kleiner zodat het geheel rugvriendelijk transportbeerbaar wordt, een gegeven dat niet onbelangrijk is bij dit soort spellen. Daarbovenop zorgt de nieuwe indeling ervoor dat het overzichtelijk organiseren van uw kaarten een erg leuke bezigheid wordt, bijna een spel op zich als het ware. Op het gebied van ergonomische functionaliteit kunnen de makers van Dominion hier een stevig lesje leren.

De spelregels van het origineel werden voor deze uitbreiding herschreven. Herschreven in de zin van: duidelijker. U bent blij dat dit manco nu ook de wereld uit is. Het formaat van het regelwerk is ook kleiner, maar u gaat nog steeds uw partner aanstoten in bed als u een pagina omslaat. Dat moet u er maar bijnemen. Uw partner ook trouwens, want zij stoot u overdag al dikwijls genoeg aan voor uw kredietkaart.

U weet hoe mooi de kaarten eruitzien en u kunt niet wachten om ze door uw grijpgrage handjes te laten gaan.

De valstrikken zijn, ondanks de negatieve connotatie die aan het woord vasthangt, erg leuk. U moet er wel, zoals het een goede valstrik betaamt, enorm voor opletten en uw groepje helden er op laten anticiperen. Een dief kan hier wonderen doen en ook het voorspellingselexir kan u aardig op weg helpen om schade te voorkomen. Leuke dingen die pijn doen, u kunt er niet genoeg van krijgen.

U kickt op het feit dat bepaalde monsters van een zodanig kaliber zijn dat ze schade aanrichten bij alle spelers en niet alleen bij de actieve. U behoeft echt geen tekeningetje om te weten dat u dit gegeven tijdens de vele sessies die voor u liggen in uw voordeel zult gebruiken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van AEG voorbij want:

Fantasy is niet uw ding.

U houdt het liever bij de nog steeds niet ingedaalde speelballetjes van Dominion.

U hebt Thunderstone niet en dit is geen stand-alone uitbreiding. U hebt de basisset nodig om het te kunnen spelen. Eigenlijk slechts een paar kaarten uit de basisset, maar toch. U had het liever anders gezien. Als u toch getrakteerd wilt worden op de heerlijkheid  van deze editie zult u vrij diep in uw geldbeugel moeten tasten. U beschouwt dit als een valstrik die niet in de doos zit en u knapt daarop af.

U hebt heel interessante geruchten opgevangen over het voortreffelijke, gestroomlijnde, mooie en veel speelvreugde genererende Ascension: Chronicle Of The Godslayer, dat zich in hetzelfde subgenre ophoudt en u hebt uw zinnen dáárop gezet.

Dominique

 

19:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 40)

Sobek (GameWorks / Asmodée)

Een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u afreist naar het Oude Egypte en onmiddellijk bij aankomst al gesommeerd wordt te participeren aan de bouw van de Tempel van Sobek. Aangezien u zelf niet graag met stenen en andere bouwmaterialen aan de slag gaat besluit u zich te beperken tot de aankoop en verkoop van deze goederen op de markt. Een beetje corruptie gaat u hierbij niet uit de weg.

Tijdens uw erg korte beurt kunt u ervoor kiezen een goederenkaart te nemen, een karakter met een speciale vaardigheid uit te spelen of een set van dezelfde soort goederenkaarten af te leggen. Als u het lekkerste wilt nemen moet u er meestal ook enkele corruptiepunten bijpakken. Teveel van die corruptiepunten en u kunt in grote fluoletters "overwinning" op uw buik schrijven.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dit is Cleopatra And The Society Of Architects in kaartvorm en dat ziet u helemaal zitten.

Bruno Cathala staat meestal garant, Cyclades daargelaten, voor het soort spellen waar u van houdt.

U weet dat men bij GameWorks schoonheid van spellen hoog in het vaandel draagt. Of dat met dit spelletje ook het geval is valt nog te bezien, maar u bent er redelijk gerust in.

Er wordt van u verwacht dat u dit spel zonder scrupules tot u neemt. Uzelf kennende kunt u dit spel dus aanvatten zonder ook maar één horde te moeten nemen.

U houdt van cartoonachtige illustraties.

U hebt het voor duidelijke, overzichtelijke en vooral korte spelregels.

40 minuten staat er op de doos. Eindelijk eens een spel dat u echt gaat kunnen timen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van GameWorks  en Asmodée voorbij want:

U hebt meer dan genoeg dozen in de kast staan die het verzamelen van setjes als uitgangspunt hebben en daarbovenop een pleiade aan interactiemogelijkheden bieden, het erg leuke Nottingham bijvoorbeeld, dus besteedt u uw zuuverdiende euro's aan iets anders.

U hebt Cleopatra And The Society Of Architects al in uw kast staan. U loopt hier wel niet het risico aan de krokodillen te worden gevoerd, maar dat is niet voldoende om Sobek er nog bij te nemen. U past.

U hebt al spelend al aan meer dan genoeg bouwwerken in het Oude Egypte bijgedragen. Het is nu wel goed geweest. 

Die corruptiepunten zijn nogal doorslaggevend voor het niet behalen van de overwinning. Uw punten gehalveerd zien op het einde van een ronde is een Egyptische plaag die u absoluut dient te vermijden. U houdt niet van speltechnische implementaties die zo meedogenloos op u inhakken.

U weet nog lang niet genoeg over dit spel om het op uw wenslijst te kunnen zetten en de lengte van die lijst is nu al niet meer recht evenredig met de grootte van uw budget.

Dominique

 

13:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 39)

The Lord Of The Rings: The Card Game (Fantasy Flight Games)

Een coöperatief kaartspel voor 1 tot 2 spelers waarbij u alwéér in Midden-Aarde wordt verwacht om aldaar de strijd aan te gaan met de vieze, vuile, smerige en uit de bek stinkende - tiens, u ziet hier enige overeenkomsten met uzelf wanneer u 's ochtends uit uw spelonk dat bed heeft komt gekropen - volgelingen van Sauron. Kortom, u moet opnieuw aan de grote schoonmaak.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent uw solosessies van het bordspel "In De Ban Van De Ring" beu en u wilt het nu eens met kaarten proberen.

U mag het zwarte gat tussen het einde van De Hobbit en de aanzet van De Reisgenoten induiken. Daar valt naar verluidt altijd wel wat te beleven. U bent razend benieuwd.

U bent een grote fan van coöperatieve spellen.

U mag queestes ondernemen. U slaagt er vooralsnog niet in uw eigen leven ook maar van één goed afgeronde queeste te voorzien, dus probeert u het maar in een kaartspel. U hebt het gevoel dat u daar meer kans op slagen hebt.

Lokaties, queestes, personages, artefacten, gebeurtenissen, gevechten, drinkgelagen, het zit er allemaal in en zult het allemaal één voor één naar buiten sleuren.

Een gewone kindertekening over Midden-Aarde krijgt al uw volledige en onverdeelde aandacht, dus wat gaat dat niet geven met het prachtige artwork dat u hier wordt voorgeschoteld.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Fantasy Flight Games voorbij want:

Als u met meer dan 2 aan de slag wilt, en dat wilt u, moet u een basisset extra kopen. En aangezien u binnen uw reguliere spellengroep de enige bent die gek is van Midden-Aarde en al wat daarop rondloopt hebt u al een vaag vermoeden wie deze extra basisset zal mogen financieren. U bedankt daar vriendelijk voor.

Het ultieme "In De Ban Van De Ring" hebbeding is het boek zelf. U hebt een aversie van alles wat daar ook maar enigszins van afwijkt. U hebt dit spel dan ook niet nodig.

Als u uw tanden in een goed coöperatief, spannend, uitdagend en dus en erg moeilijk te winnen kaartspel wilt zetten legt u wel Space Hulk: Death Angel - The Card Game, van dezelfde uitgever, op tafel. Daar komt u direct tot de kern van de zaak en verder geen gezeur.

Mooie prentjes inderdaad, maar minder mooi is de grote hoeveelheid tekst die daaronder staat. U gaat al spelend veel moeten gaan lezen. Lezen doet u 's avonds wel, in bed.

Als u dit "Living Card Game" levendig wilt houden gaat u extra setjes moeten bijkopen en daar bent u echt niet voor te vinden.

U houdt niet van spellen waarin men u veel te veel tegelijk wil laten doen. U bent geen vrouw.

Dominique

 

11:37 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 38)

Space Hulk: Death Angel - The Card Game (Fantasy Flight Games)

Een coöperatief kaartspel voor 1 tot 6 spelers waarin u, voortbordurend op de klassieker Space Hulk uit het Warhammer 40.000 universum, zichzelf in donkere futuristische settings waagt om aldaar uw grote vijand, de Genestealers, uit te schakelen. Allemaal. U wint als u op het einde van het spel nog enige tekenen van leven vertoont en met dat laatste restje levenskracht de teamdoelstelling hebt bereikt.

Reserveer alsvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent een breedgeschouderde macho van de zuiverste soort, wiens woordenschat niet verder reikt dan: "Hebt jij een probleemtje met mijn, kerel?"

U slaat alvorens te praten.

Dit is eindelijk eens een coöperatief spel waarbij de grootste schreeuwer niet altijd het voortouw kan nemen. U kunt voor de eerste keer in uw spellenleven eindelijk eens zelf een coöperatieve beslissing nemen. En u verheugt zich al helemaal op de gebeurtenisfase waarbij u, en u alleen, kunt beslissen hoe ze wordt uitgevoerd als er "instinct" op de gebeurteniskaart in kwestie staat vermeld. Een coöperatieve waarin u een medespeler een serieuze hak kunt zetten, al kost dat u gegarandeerd de overwinning, u komt ze niet vaak tegen. 

U wordt helemaal opgewonden van de gedachte donkere gangen, bevolkt met geniepige en vooral grote monsters, te verkennen en deze laatste deskundig af te knallen.

U verkiest zwermen vijanden in plaats van eentje per keer.

U hebt zich altijd gestoord aan de traagheid van Space Hulk: Het Bordspel. Nu kunt u tijdens uw beurt slechts uit 2 acties kiezen en dat speelt lekker snel weg.

U houdt van het leger.

U kwijlt op spellen die erg moeilijk te winnen zijn.

Het lezen van de namen Fantasy Flight Games en Space Hulk in dezelfde zin is al voldoende om u vanaf nu tot aan Spiel de slapeloze nachten, bankkaart trekklaar onder uw hoofdkussen, aaneen te doen rijgen. 

U bent helemaal alleen op deze wereld en deze kan solo.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Fantasy Flight Games voorbij want:

Dit kaartspelletje is naar verluidt zeer vrouwonvriendelijk. U speelt regelmatig met vrouwen en u wilt dat zo houden.

Er bereikten u geruchten dat u na enkele sessies alles wel gezien hebt en de eerste uibreiding zit niet standaard in de doos.

20 euro voor een kaartspel is zelfs voor een materialistisch geconditioneerde junk als u een beetje teveel van het goede.

Dominique

 

19:25 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 37)

Hornet (Z-Man Games)

Een bord/kaartspel voor 2 tot 5 koninginnen waarbij u door het geschikt en simultaan uitspelen van actiekaarten probeert uw twee bijtjes zodanig te manoeuvreren op het variable spelbord dat u voldoende nectar verzamelt om als eerste de grootste hoeveelheid honing in drie verschillende nesten te produceren.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dit is een Z-Man uitgave en Z-Man is een, omwille van de originaliteit en de link met de Oosterse bord- en kaartspelscene, een van uw favoriete uitgevers.

U hebt het voor "ik denk dat jij dat gaat doen dus denk jij dat ik dit ga doen maar daar heb je je schromelijk in vergist, beste kerel, want omdat jij dat denkt doe ik net iets anders, maar wacht, als jij hetzelfde denkt als ik loop je daar natuurlijk niet in dus blijf ik best bij mijn eerste keuze, alhoewel, als ik nu eens.."-spellen. U komt hier ruimschoots aan uw trekken.

U bluft graag, niet alleen in uw dagelijks (over)leven maar ook in spellen.

U houdt van agressieve interactie.

U kickt op een grote hoeveelheid houten onderdelen.

U houdt van spellen waarbij elke speler van bij aanvang met gelijke wapens aan zijn project, de overwinning, mag beginnen. Spellen die in balans zijn dus. Dat de spelers waarmee u meestal aan tafel zit helemaal úít balans zijn ziet u voor de gemakkelijkheid even over het hoofd.

Zoemende bijen, het is eens wat anders.

U wilt eindelijk eens wat snoezigs op tafel.

U verafschuwt te uitgebreide spelregels en u houdt de tijdspanne tussen het openen van een doos en het startschot liefst zo kort mogelijk.

U hebt een boontje voor kaartgestuurde spellen.

U begroet onverwachte wendingen met grote vreugde.

U hebt een zwak voor moduleerbare spelborden.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Z-Man Games voorbij want:

U bent er net al eens gepasseerd voor de superleuke spellen Magical Athlete en Malta! en maximaal twee spellen per uitgever vindt u ruim voldoende.

U hebt Fuzzy Tiger al in de kast staan en u betwijfelt sterk of Hornet dát speelplezier kan evenaren.

Als u behoefte hebt aan een avondje "bij" spelen grijpt u toch liever naar uw Wii en Super Mario Galaxy. Dat is véél leuker dan simultaan actiekaartjes uitspelen.

U hebt het niet zo voor spellen waarin u meerdere ronden vooruit moet denken.

Draai het en keer het zoals u wilt, maar dit is een abstracte met een opgeplakt thema én daarbovenop een niet te controleren variabele, het simultaan inzetten van actiekaarten. Het lijkt een interessante combinatie en u bent geïntrigeerd, maar u vreest het ergste. En aan het ergste wilt u geen enkele eurocent spenderen.

U hebt het niet voor spellen met een vastgelegde overwinningsvoorwaarde. U telt liever punten op het einde.

Dominique 

 

19:49 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-09-10

Nile

Ik voorbeschouwde "Nile" hier op 5 september jongstleden. Ik heb ondertussen al enkele sessies achter de rug en deel graag mijn vebindingen met u aan de hand van het opnieuw in vraag stellen van mijn voorbeschouwing.

Eerst even opfrissen waarover het hier gaat.

In "Nile" gaat u, met maximum 4 andere landbouwers, de boerenstiel beoefenen in een van de vruchtbaarste gebieden van het Oude Egypte, de Nijldelta. U gaat daar van alles plantenen en hopelijk, als de tijd daar is. oogsten.

Het Oude Egypte zou het Oude Egypte niet zijn als er niet af en toe een oerdegelijke sprinkhanenplaag de kop opstak. Uiteraard is daarbij de kans niet onbestaande dat uw oogst eraan moet geloven. 

Gelukkig kunt u dat proberen te voorkomen. Door niet al te hebberig en roekeloos te zijn bijvoorbeeld. Hebberigheid en roekeloosheid worden hier genadeloos afgestraft.

Vijf soorten gewassen verbouwt u: papyrus, graan, wonderboom, vlas en (stengel)sla en u doet dat door de daarmee corresponderende kaarten voor u op tafel uit te spelen. Later hoopt u door het verschijnen van de door u gehoopte overstromingskaart die gewassen te oogsten. Setjes daarvan leveren aan het einde van het spel overwinningspunten op, in uw geval uiteraard van een zodanige omvang dat u het spel wint.

Een spelersbeurt bestaat uit vijf stappen die in steeds dezelfde volgorde worden afgehandeld:

De bovenste kaart van de trekstapel wordt opengelegd en deze fungeert als overstromingskaart. Deze (gewas)kaart bepaalt welke gewassen er in de lopende beurt worden geoogst en welke gewassen er niet kunnen worden aangeplant.

Vervolgens wordt er geoogst, waarbij de speler die het gewas op de overstromingskaart heeft aangeplant de bovenste kaart van zijn veld mag oogsten en in zijn voorraad leggen. Wordt er een speculatiekaart omgedraaid worden alle gewassen geoogst die daarop vermeld staan. Met een beetje geluk hebt u die op dat moment voor u liggen. Hebt u minder geluk en wordt de gevreesde sprinkhanenplaag opengedraaid wordt het op dat moment grootste veld (velden) dat open op tafel ligt volledig vernietigd. Daar gaat uw oogst!

Na het afhandelen van de oogstfase kan de actieve speler handelen of offeren aan de god Hapi. Handelen doet u niet met andere spelers, maar met de trekstapel. Dat doet u door 2 kaarten uit uw hand en/of voorraadschuur af te leggen en daarvoor één kaart van de trekstapel op hand te nemen. Offeren aan Hapi doet u door twee kaarten uit uw hand en/of uw voorraadschuur af te leggen en daarvoor een nieuwe overstromingskaart van de trekstapel open te leggen, waardoor u mogelijk onmiddellijk nog eens kunt oogsten. Leuke jongen, die Hapi. U kunt trouwens tijdens uw beurt handelen en offeren zoveel u maar wilt.

Daarna gaan we naadloos over naar de plant- en speculatiefase (u mag slechts één van de twee acties kiezen). Daarin gaat u nieuwe velden aanplanten of reeds bestaande velden vergroten, ermee rekening houdend dat het gewas op de overstromingskaart tijdens deze beurt niet mag worden aangeplant en dat u geen gewas mag aanplanten waarvan een andere speler reeds een veld voor zich liggen heeft, met één uitzondering: u creëert een veld dat groter is dan dat van die andere speler. Dat betekent ook dat van elk gewas er op elk moment bij alle spelers samen maar één in aanbouw is. Dat wegspelen, beste medespeler, geeft een erg prettig gevoel. Even verslavend als dezelfde actie in Crazy Chicken, dat heerlijke kaartspelletje voor twee van Ravensburger dat elk koppel dat zich enigszins serieus neemt in huis zou moeten hebben.

Dat speculeren dan, dat is ook erg interessant. Van deze kaarten zitten er tien in het spel en er staan steeds twee soorten gewassen op. Tijdens de plant- en speculatiefase kunt u ervoor kiezen om in plaats van te planten één of twee speculatiekaarten uit te spelen. Als ze nog voor u op tafel liggen op het moment dat er een nieuwe overstromingskaart wordt omgedraaid en het gewas op die overstromingskaart overeen komt met de gewass(en) op uw specukatiekaart(en) mag u onmiddellijk extra kaarten van de trekstapel op hand nemen, drie voor één geslaagde speculatiekaart, zes (!) voor twee geslaagde speculatiekaarten. Vervolgens worden alle, ook de niet geslaagde, speculatiekaarten op de aflegstapel gelegd. Spelers die kansberekening tot een olympische discipline hebben verheven kunnen hier gouden zaken doen. Hou er wel rekening mee dat u geen speculatiekaarten kunt uitspelen waarop een gewas staat dat overeen komt met de tijdens uw beurt openliggende overstromingskaart. 

De laatste fase, waarmee u uw ongetwijfeld zeer productieve beurt afsluit, is de trekfase, waarin u twee kaarten van de trekstapel trekt en op hand neemt.

Zo kabbelt het spel rustig voort tot u x keer de trekstapel hebt weggespeeld, waarbij x staat voor het aantal spelers dat zich aan deze Egyptische boerenstiel heeft gewaagd.

Vervolgens gaat u er een rustig voor zitten om na te gaan wie er nu uiteindelijk gewonnen heeft. Daartoe organiseert elke speler zijn of haar geoogste gewaskaarten zodanig dat ze setjes van verschillende gewassen vormen, van links naar rechts, beginnend met de het gewas waarvan de oogst het kleinst is. Dat wordt vergeleken met de andere spelers. De speler die in zijn linker kaartenrij het meeste kaarten heeft liggen is de winnaar. Is er een gelijke stand wordt het volgende stapeltje vergeleken en zo verder.

Is dit echt wel een leuk kaartspelletje?

Kort en bondig: ja!

Maar het leukste is eigenlijk dat het heel ontspannend is. Een ideale afzakker na een drukke werkdag.

Hebt u tactische vaardigheden nodig om de overwinning binnen te halen?

U moet het tijdens uw beurt doen met wat u in uw handen krijgt en hebt, rekening houdend met de overstromingskaart die u bij het begin van uw beurt hebt opengelegd. Uiteraard houdt u het hogere doel, het bijeenschrapen van zoveel mogelijk en evenwichtig samengestelde setjes verschillende gewassen, daarbij in het achterhoofd. Maar u bent toch vooral tactisch bezig, al kunt u uw lotsbestemming zijn de de overwinning, door het kundig omspringen met speculeren, offeren, handelen en het wegspelen van andere velden wel min of meer uw richting laten uitwaaien. Min of meer, verwacht nu ook geen wonderen.

Hou er ook rekening mee dat dit geen zware kost is. U loopt geen enkel risico op analysis paralysis, tenzij u met een beurtanalist van het extreme type te maken hebt. Maar u hebt mij niet nodig om te weten wat u met dat soort types moet doen: niet uitnodigen! 

Slaat dit aan bij niet-veelspelers?

Ab-so-luut. En ze gaan vragen om meer. Eenvoudige regels, snelle beurtwisselingen en een tikkeltje uitdagend. U hoeft zelf geen enkele moeite te doen om hen voor een volgende sessie te overtuigen. Het spel doet dat voor u.

Gaat u hiervan meerdere sessies op een avond spelen?

Affirmatief. Het zou zelfs kunnen dat u aan geen ander spel meer toekomt op uw, nochthans perfect uitgestipppelde, gevarieerde spelavond.

Gaat uw partner dit leuk vinden?

Ja, maar hij of zij gaat het nog leuker vinden als u al wat oudere kinderen hebt, want dan kunt met meer dan met z'n tweeën aan tafel. Met zn' drieën of vieren bijvoorbeeld wordt het pas echt leuk.

Is dat waar, dat van het afwezig zijn van een handkaartenlimiet?

Ja, hebt u grote handen bent u aanzienlijk in het voordeel.

Vindt u dit leuk als u Crazy Chicken leuk vindt?

Dan vindt u dit heerlijk, temeer daar u dit met meer dan met z'n tweeën kunt. En zelfs als u Drive in huis hebt (Crazy Chicken voor 2 tot 4) gaat u hieraan nog veel plezier beleven, gewoon omdat er iets meer vlees aan dit botje zit.

Is dit klein maar fijn en makkelijk transporteerbaar?

Voorwaar ik zeg u: ja! Maar u moet wel rekening houden met het feit dat u de kaarten gaat sleeven, of u dat nu wilt of niet. En dat doet de omvang van de kaartenstapel met ongeveer 100% toenemen. En dan past het allemaal niet meer in het originele doosje. Maar als u een beetje creatief bent blijft het wel makkelijk meeneembaar.

Is de meegeleverde onzekerheid spannend?

Zeer zeker. Die sprinkhanenplaag, daar zit u toch nagelbijtend op te wachten en dan is de vraag die zich opwerpt: hoe hoog u wilt inzetten bij het nemen van risico's? Hoog? Dan moet u ermee rekening houden dat u ook van erg hoog op uw bek kunt vallen. En dat kan erg pijn doen.

Is dit de moeite als u al een aanzienlijke voorraad kaartspellen bezit?

Als u graag kaartspellen speelt zal deze niet in uw verzameling misstaan, hoeveel u er ook bezit.

Zijn de kaarten echt zo kwetsbaar?

Ja. U moet ze sleeven. Ik daag u uit een eerste schudbeurt zonder schade door te komen. Maar dit gegeven mag u er niet van weerhouden toch te overwegen dit spel aan te schaffen.

Dominique

 

08:55 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

13-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 36)

London (Treefrog Games)

Een bord/kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u door het uitspelen van kaarten het Londen van na de grote brand in 1666 tot in 1900 probeert herop te bouwen. U genereert geld, gebruikt dat geld om stadsdelen te bebouwen en werkgelegenheid te creëren en vervolgens gaat u uw favoriete stadswijken laten groeien en bloeien als nooit tevoren. U probeert zich daarbij niet te vergalopperen en in de bedelarij terecht te komen. Hoogmoed wordt immers onmiddellijk bestraft. 

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dit is een Wallace en Wallace is een woord dat constant in grote rode neonletters staat de knipperen in dat gedeelte van uw hersenen waarin zich uw verzamelwoede concentreert, de prefrontale cortex. U moet dit dus gewoon hebben. En dan nog liefst een exemplaar van die 1000 van de speciale editie, die met het houten geld en de houten gebouwen. Een preorder bespaart u trouwens rugklachten op Spiel want het spel wordt dan gewoon naar uw thuisadres gestuurd, en dat zelfs nog vóór Spiel.

Dit is eindelijk eens een Wallace die u de baas gaat kunnen. Het spel neigt immers naar een familiale context. Een eerder zware familiale context, maar toch. U ziet het helemaal zitten.

U bent een kaartspelliefhebber en Wallace geeft u hier ruimschoots de kans om met kaarten aan de slag te gaan. 110 stuks meerbepaald, een kleine 70 verschillende.

U houdt van het zoeken naar en het vinden van evenwichten en dat is een vaardigheid die in dit spel voortdurend van u wordt gevraagd.

U bent aangenaam verrast door het duidelijke en overzichtelijke regelwerk. Dat is bij Wallace wel eens anders geweest. U hebt het gevoel dat u nu eindelijk eens snel aan de slag kunt met één zijner spellen.

U kunt omgaan met armoede en u weet hoe deze valkuil te vermijden. In een bordspel althans.

U hebt het nogal voor spellen waarin u moet worstelen met strafpunten. U komt hier ruimschoots aan uw trekken.

U houdt van kaartspellen waarin u het spelen of activeren van kaarten moet financieren met het afleggen van andere kaarten.

U speelt graag spellen waarbij u tijdens uw beurt slechts één actie mag uitvoeren.

U hebt een zwak voor kaartspellen waarin u afgelegde kaarten van tegenspelers lekker zelf op hand kunt nemen om er later uw eigen voordeel mee te doen.

U kickt op kaartspellen waarin kaarten meerdere functies hebben.

U bent een notoir verzamelaar van als bordspel vermomde kaartspellen.

U hebt al eens naast Mordred gegrepen en u bent sinds dat jammerlijke falen  op zoek naar een Wallace-spel dat u vlotjes en soepel in het Wallace-universum introduceert. Deze keer zult u niet falen.

U houdt van spellen waarin u de mogelijkheid wordt geboden te lenen.

Een spel waarin het British Museum, geurhinder of niet,  zijn opwachting maakt moet gewoon in uw verzameling.

U werd nog niet zo lang geleden zwaar teleurgesteld door Macao en u hebt het gevoel dat London is wat Macao eigenlijk had moeten zijn: een goed spel.

U houdt van het kaartspel San Juan.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Treefrog voorbij want:

U wacht wel op de reguliere versie, die met de kartonnen fiches voor de gebouwen en het papieren geld. Uw speelplezier zal er later niet minder om zijn.

Meer dan 50 euro, verzendingskosten inbegrepen, voor een bordspel? Wallace of niet, dat is zelfs voor u teveel van het goede. Men moet serieus blijven.

U haat het als uw acties fungeren als voorzetjes voor anderen.

U vreest, uw medespelers kennende, voor het verschrikkelijke analysis paralysis syndroom, vooral tijdens de "run  city"-fase, waardoor de 90 minuten die u toegrijnzen vanop de doos aanzienlijk zullen worden overschreden. U wilt, spelavond of niet, graag op tijd naar bed.

Dominique

 

10:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-09-10

Gosu

Op 8 augustus besprak ik in mijn vooruitblik-reeks naar Spiel 2010 het kaartspel Gosu (Moonster Games). Ik moet bekennen dat dit één van de spellen was waarnaar ik echt uitkeek.

Ondertussen heb ik dit kleinood enkele keren kunnen spelen en is het tijd om u deelgenoot te maken van mijn  bevindingen. En of mijn uitkijken gerechtvaardigd was.

Net zoals mijn bespreking van 7 Wonders gisteren zal ik Gosu fileren aan de hand van het formuleren van vragen die gebaseerd ziijn op die vooruitblik van 8 augustus.

Maar eerst nog even een korte samenvatting van waar het hier om gaat.

Gosu is een kaartspel waarin u een leger van goblins samenstelt dat in staat moet worden geacht als eerste drie veldslagen te winnen. De veldslagen in kwestie voert u tegen uw tegenstanders die net hetzelfde doel beogen en dus niet al te lichthartig mogen worden benaderd. U houdt hen beter erg goed in de gaten. Neem dat erg letterlijk.

Het samenstellen van uw leger doet u aan de hand van kaarten die u voor u op tafel uitspeelt  in maximum 3 rijen en 5 kolommen, van links naar rechts. U en uw tegenspelers hebben samen de beschikking over een gemeenschappelijke goblin trekstapel van 100 kaarten waarvan u er bij spelaanvang 7 op hand krijgt..

Het spelen van goblinkaarten is aan enkele voorwaarden gebonden. In eerste instantie de kolom- en rijvoorwaarden van hierboven, in tweede instantie moet u rekening houden met de clanvoorwaarden en een eventuele kostprijs. In de eerste rij kunt u enkel Bakuto's spelen. Dat is geen chipsmerk, maar een level 1 goblin. In de tweede rij kunt u enkel goblinhelden kwijt en in de derde rij de Ozekis. De eerste Bakuto die u speelt is gratis, wat logisch is aangezien het spel anders al onmiddellijk ongespeeld kan opgeborgen worden. Vanaf dan mag u Bakuto's van dezelfde clan in uw onderste rij gratis uitspelen. Speelt u er eentje van een andere clan - er zijn 5 clans in het spel - kost dat u 2 handkaarten. En dat doet pijn. Ik hoor u al denken dat u best zoveel mogelijk gratis Bakuto's uitspeelt om zo veel mogelijk handkaarten te sparen. Ik zou dat niet doen als ik van u was. U moet namelijk ook die tweede en die derde rij kunnen bevolken en als u niet diversifiëert komt u gegarandeerd, tenzij u een ongelooflijke lucky bastard bent, zwaar in de problemen. Op de tweede rij kunt u namelijk enkel goblinhelden spelen als er minstens één Bakuto van dezelfde clan op de eerste rij ligt. Op de derde rij wordt het nóg moeilijker. De Ozekis kunnen alleen maar gespeeld worden als er zich op de eerste rij minstens één Bakuto en op de tweede rij minstens één goblinheld van dezelfde clan bevindt. U kunt ook nooit meer goblins in uw tweede of derde rij onderbrengen dan dat er zich goblins in de rij daaronder bevinden.

U speelt goblinkaarten uit en vergroot daarbij uw leger(tje), activeert goblins, speelt kaarten van uw tegenstanders weg, trekt met wat geluk kaarten extra op hand, muteert goblins (bepaalde goblins zijn muteerbaar en kunnen door het inleveren van handkaarten door een andere goblinkaart uit de hand worden vervangen, bij voorkeur betere), lokt goblins van tegenspelers in een val (deze worden tijdelijk geneutraliseerd) en u komt uiteindelijk op een punt waarop u niets meer kunt of wilt spelen. Dan past u. Als iedere speler gepast heeft vindt de grote veldslag plaats. De sterktes van de legers worden opgeteld en de winnaar krijgt een overwinningsfiche. Drie van deze in uw persoonlijke voorraad en u bent de grote Gosu.

Ik ga niet verder ingaan in de details, die zult u zelf wel tijdens het spelen ontdekken, maar ik wil u er nog wel op wijzen dat u twee activatiefiches beschikt die u toelaten bepaalde goblins tijdens het spel te activeren zodat die erg interessante dingen voor u gaan doen, leuke dingen die meestal niet zo leuk zijn voor uw tegenspelers. U kunt ze ook gebruiken om aan kaarten te komen. Als u er eentje inlevert krijgt u één kaart van de trekstapel op hand nemen, doneert u er twee mag u er drie trekken.  Ik wil u toch aanmanen tot enige voorzichtigheid. U krijgt deze activatiefiches immers pas terug na het volgende gevecht en als u er niet zorgvuldig mee omspringt komt er later in de ronde gegarandeerd een moment dat u ze gaat missen, geloof me vrij.

Er circuleert ook nog een voordeelfiche in het spel - alleen te bekomen via bepaalde goblins of als het geluk u aanwijst bij het begin van het spel - die gelijke standen bij gevechten en de speciale overwinningsvoorwaarden van Ozekis in het voordeel van de bezitter beslist en de eigenaar mag ook altijd de volgende ronde als eerste beginnen. Daarbovenop kan de houder van deze fiche, en hij of zij alleen,  bepaalde secundaire eigenschappen van bepaalde goblins activeren.

Is dit inderdaad een kruising tussen Magic The Gathering en Race For The Galaxy?

Dat valt nog te bezien. Het is een beetje de vraag wat u graag had gekruist gezien tussen die twee.

De grondstof manna? Niet gezien in dit spel. Uw handkaarten fungeren gedeeltelijk als grondstof, net als de goblins die u al in uw leger hebt liggen en uw activatiefiches. Maar de mannavergelijking gaat hier niet echt op.

Het betalen door middel van handkaarten, zoals in RFTG? Als u af en toe niet slim speelt moet u dat inderdaad gaan doen, ja. Maar u moet af en toe ook "dom" spelen en betalen. U moet een goed evenwicht zien te vinden tussen dat betalen en dat niet betalen. Niet betalen lijkt leuk, maar als u daar teveel op focust komt u in zware moeilijkheden zodra u aan uw tweede en hopelijk derde goblinrij wilt beginnen. U moet ook betalen voor goblins die u muteert. Dat kan aardig oplopen als het om bepaalde goblins gaat, want deze kosten zijn variabel.

Het wegspelen van kaarten van uw tegenstanders? Dat kunt u en dat voelt, geloof me, erg lekker. U kunt zelfs uit tactische overwegingen eigen goblins wegspelen. U mag enkel vrije kaarten wegspelen. Dat zijn goblinkaarten die rechts open in een rij liggen en waar zich geen andere goblinkaart direct boven bevindt. Zorgen dat uw betere kaarten beschermd liggen is aangewezen. Ze zijn dan nog wel vatbaar voor vallen, maar het is in elk geval al één zorg minder.

Het wegspelen van levenspunten van uw tegenstanders? Dat kunt u niet. U kunt er alleen voor proberen te zorgen dat u sterker bent dan uw tegenstanders op het moment dat iedereen gepast heeft. Uw tegenstanders gaan niet dood. Integendeel, hun leger blijft vrolijk ter plaatse en gevechtsklaar voor de volgende ronde. Ik weet dat sommigen onder u dat erg jammer vinden, maar het is niet anders.

Het aspect deckbuilding? In zekere zin wel, u stelt al spelend uw leger voor u op tafel samen en daar moet u het grotendeels voor de rest van het spel mee doen. Tussen de gevechtrondes door wordt uw zorgvuldig opgebouwd leger niet opgeruimd. Het blijft liggen en u moet verder bouwen op wat u daar voorhanden hebt.

Het winnen van ronden? Inderdaad, u moet er als eerste 3 zien binnen te halen.

De schoonheid van het artwork? Die is inderdaad prachtig, zij het minder variërend dan MTG.

Het hoge "nog-een-keer"-gehalte? Kruis "ja" maar aan in uw spreadsheet op uw trendy iPod.

Hoe zit dat nu met die killercombo's?

Zelf heb ik tijdens het spelen nog geen echte killercombo's ontdekt. Als ik bepaalde kaarten echter grondig bekijk en een gunstige wind waait deze tijdens een sessie uw handjes in gaat u wel leuke dingen kunnen doen. 

Hebt u vele sessies nodig om dit spel volledig te doorgronden?

Ik vermoed van wel. U gaat na een tijdje dingen zien die u tijdens uw eerste sessies niet ziet - die killercombo's van hierboven bijvoorbeeld - en u gaat daar 's nachts van wakker liggen. U gaat jongleren met globale en lokale effecten en de nefaste invloed die zij kunnen hebben op uw tegenspelers. Soms gaat u zelfs nefaste effecten op uw eigen leger loslaten, wat dan weer kadert in een alles overkoepelend en briljant plan dat u naar de overwinning zal leiden. U gaat de ware betekenis van goed muteren doorgronden en u gaat de tactische finesses van het voortijdig passen en het wegspelen van uw eigen kaarten leren kennen. U gaat uw activatiefiches naar waarde weten te schatten en uzelf oefenen in het jagen op en het beheersen van de voordeelfiche. Om dat allemaal in de vingers te krijgen gaat u met één of twee sessies niet toekomen. U gaat intensief moeten oefenen.

Klokt dit inderdaad af op 30 tot 45 minuten?

Uw eerste sessies gaan langer duren, maar het gaat uiteindelijk wel steeds sneller en sneller. U gaat deze grens met ervaren spelers zeker halen en al helemaal als u slechts met z'n tweeën bent.

Wordt u getrakteerd op een flinke en lekkere portie handkaartenmanagement?

Wees gerust. Uw handjes gaan zweten. De juiste kaart op het juiste moment wel of niet spelen kan van levensbelang zijn. Nog belangrijker is de vaardigheid die u moet aanleren om uw handjes te voorzien van nieuwe kaarten. U trekt niet gewoon kaarten bij op het einde van uw beurt, neen, u moet daarvoor andere kaarten uitspelen of uw erg schaarse - nogmaals: slechts 2 stuks! - clan-activatiefiches gebruiken, die u trouwens pas terugkrijgt na het eerstvolgende gevecht.

Komen er uitbreidingen?

Wees gerust, de drukpersen draaien volgens mij nu al op volle toeren. Het diepe doosje heeft onhandig genoeg geen inlay, maar naar verluidt is dat enkel en alleen om de uitbreidingen erin kwijt te kunnen.

Zijn de kaarten kleurijk en overdadig geïllustreerd?

Ze zijn inderdaad kleurrijk en een beetje té, maar onoverkomelijk is dat niet.

Minder interessant vind ik dat de tekst op de kaarten - veel kaarten kúnnen nogal wat - relatief klein is uitgevallen. Sommige mensen gaan hier problemen mee hebben.

Die bepaling van het sterkste leger, is dat een marteling?

Neen, dat is opvallend eenvoudig. Kaarten in de onderste rij tellen voor 2 punten, die in de middelste rij voor 3 en elke goblin in de bovenste rij is er 5 waard. U ziet in één oogopslag en op elk moment hoe u en uw tegenspelers ervoor staan. Dat was voor mij persoonlijk een erg grote opluchting.

Zijn er lange wachttijden?

Uw eerste paar spelletjes gaat u nogal moeten aanschuiven ja, maar op zich is dat niet erg want dan kunt u ondertussen de speciale vaardigheden van uw handkaarten rustig lezen en uw briljante zet rustig voorbereiden. Denk hierbij aan de leesminuutjes bij de start van een spelletje Agricola. Naarmate u de kaarten beter gaat (her)kennen zullen de wachttijden echter exponentieel afnemen.

Zit u met beurtanalysten aan tafel gaat u wel zwaar in de problemen komen en tussendoor iets anders willen doen, maar dat is een algemeen en gekend fenomeen bij beurtanalysten.

Zijn de namen van de goblins en hun clans inderdaad belachelijk?

Ja, maar dat doorprikken we toch gewoon tijdens het spelen zeker? Als goblins onze namen zouden horen zouden ze toch ook op de grond liggen rollen van het lachen?

Komen er uitbreidingen?

U kon enkele alinea's hoger al lezen dat dat reeds een uitgemaakte zaak is. En gezien de grote hoeveelheid lucht die zich momenteel in de doos bevindt zal het aantal uitbreidingen aanzienlijk zijn.

Is het leuk met z'n drieën of met z'n vieren?

Ik moet voorzichtig zijn met wat ik nu ga neerschrijven, maar ik denk dat dit spel het leukst is met z'n tweeën. U behoudt lekker het overzicht, het is duidelijk wie u moet aanvallen en de globale effecten zijn maar op twee spelers van toepassing. Het speelt dan ook lekker snel weg, zeker als je de kaarten al een beetje kent. Met z'n drieën kan het nog net, denk ik, maar met z'n viertjes wordt het mijns inziens toch een heel andere kwestie. Een stroperige kwestie, vrees ik. Maar helemaal zeker ben ik daar nog niet van. Ik moet het nog proefondervindelijk aantonen. Ik hou u alvast op de hoogte.

Dominique

 

Gosu

Moonster Games, 2010

Kim Satô

2 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

45 minuten 

 

12:58 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-10

7 Wonders

Het was wel mijn geluksavondje gisteren. Mogen afzakken naar een nocturne van Asmodée, in het gezelschap vertoeven van fantastische medespelers en dan ter plekke worden geconfronteerd met een niet aangekondigd prachtig prototype van 7 Wonders (Repos Production) en dat prototype nog kunnen spelen ook. Het kan verkeren.

Ik zal al maar onmiddellijk met de deur in huis vallen. De voordeur, beste medespeler. Dit wordt mogelijk dé hit van Spiel 2010.

Binnenkort krijgt u hier mijn definitief koopadvies voor Spiel gepresenteerd, maar wat dit spel betreft kan ik nu al formeel zijn: kopen die handel.

Jaja, niet lullen maar motiveren hoor ik u denken.

Zoals u wilt.

Laten we straks even mijn voorbeschouwing van 5 augustus als uitgangspunt nemen en van daaruit enkele vragen over dit spel proberen te beantwoorden. Maar eerst een korte samenvatting van het spelverloop.

In 7 Wonders probeert u door het uitspelen van kaarten, die u draftgewijs op hand bekomt - u begint met een stapeltje van 7 kaarten die u, na het kiezen van een door u gewenste kaart, aan uw tegenspelers in uurwijzerzin doorgeeft - een beschaving uit te bouwen. De kaarten bevatten gebouwen die grondstoffen, goederen en ander leuks opleveren. U hebt grondstoffen en goederen nodig om later nog interessantere gebouwen te plaatsen. Zelf begint u met een basisgrondstof die in uw eigen, prille beschaving al voorhanden is en u krijgt bij aanvang ook al 3 goudstukken in uw buidel op uw persoonlijk tableautje gepropt. Zomaar, gratis.. Komt u tijdens het spel grondstoffen tekort voor een bouwproject kunt u die bij uw linker- of rechterbuur kopen voor maximum 2 goudtsukken per stuk.

Het spel verloopt over 3 era die elk hun eigen unieke en steeds beter wordende gebouwen bevatten. Bepaalde onroerende goederen laten u toe andere gebouwen in een latere fase gratis neer te zetten. Yummy. In plaats van te investeren in gebouwen kunt u ook in 2 tot 4 fasen (naargelang u het basisspel of het spel voor gevorderden speelt) bouwen aan uw wereldwonder. Dat levert u in elk van de drie fasen bijvoorbeeld punten op of een extra eenmalig en erg interessant voordeel in de loop van het spel. 

In elk tijdperk krijgt u de kans 6 gebouwen neer te zetten, 1 per beurt. U selecteert dat uit het handje dat u van uw rechterbuur toegeschoven krijgt en dat gaat zo door tot elke speler nog 1 kaart overhoudt. Die gaat naar de aflegstapel. Hebt u geldtekort kunt u het bouwen overslaan en uw geselecteerde kaart inleveren voor 3 goudstukken. Die kaart gaat dan eveneens naar de aflegstapel.

Dat gaat zo door tot de drie era's zijn verstreken. Zeg maar voorbijgevlogen want na een half uurtje gaat u al tellen.

Dat tellen dan.

Er is om te beginnen een soort tussentelling na elke era. Deze tussentelling evalueert uw militaire sterkte ten aanzien van die van uw linker -en rechterbuur. Bent u sterker dan hen levert u dat, afhankelijk van de era waarin u zich bevindt, 1, 3 of 5 overwinningspunten op. Bent u zwakker krijgt u per buurman die sterker is 1 minpunt aangesmeerd. Dat wordt elegant opgelost door het uitdelen van zogenaamde conflictfiches. U mag dit spelonderdeel niet verwaarlozen, medespeler.  

Dan is er nog de eindtelling. Hierin telt u om te beginnen de vergaarde plus- en minpunten van uw militaire escapades op, krijgt u voor elke 3 goudstukken op uw tableau 1 punt, daaraan voegt u de punten voor uw geheel of gedeeltleijk afgewerkte wereldwonder toe en de punten voor de civiele blauwe gebouwen (die buiten het geven van punten geen enkele andere functie hebben), u telt daarbij ook de punten van de commerciële gebouwen en de paarse gildenkaarten op (die mits een geetje geluk ook punten genereren op basis van wat uw linker- en rechterbuurman heeft gebouwd) en tenslotte kijkt u eens goed naar uw groene wetenschapsgebouwen, die zowel naar soort als aantal setgewijs punten opleveren (véél punten kunnen opleveren).

Vervolgens stelt u vast dat u 36 punten hebt gehaald en als laatste bent geëindigd.

Maar plezier dat ik gehad heb!

De antwoorden op die vragen van 5 augustus nu, aangevuld met enkele bijkomende afwegingen.

Dit alles in 30 minuten?

Jawel. Onze sessie met z'n vijven duurde iets langer om dat het de eerste was, maar met een klein beetje ervaring is dit binnen de vooropgestelde tijdsduur gepiept. En of je nu met z'n drieën of met z'n zevenen speelt maakt geen ene moer uit.

Is dat draften wel leuk?

U mag op beide oren slapen. U gaat zich kostelijk amuseren. Uw amusement manifesteert zich onder de vorm van enerverende dilemma's als daar zijn: welke kaart hou ik voor mezelf, welke kaart gun ik mijn linkerbuur niet, wat levert mij het meeste punten op, komt dat gratis gebouw wel mijn kant op later in het spel als ik dit voorwaardelijk gebouw nu neerzet, ga ik zelf voor mijn eigen grondstoffenwinning instaan of koop ik toch maar bij mijn buren, moet ik meegaan in het miltaire opbod of niet en verliespunten riskeren, zou ik dat lekkere gebouw waar mijn linkerbuurman enorm geholpen mee zou zijn niet beter investeren in de bouw van mijn wereldwonder? Enzovoort.

Is er wel voldoende interactiviteit?

Wees gerust, u gaat uw buren met argusogen in de gaten houden. Niets van hun acties zal u ontgaan en u zult daar bij tijd en wijlen intelligent op inspelen, uiteraard tot uw eigen meerdere eer en glorie. Vooral dat militaire gedoe vraagt uw constante aandacht en het in de gaten houden van de grondstofvoorziening van uw buren is van groot belang. U moet hen af en toe goud geven voor grondstoffen, maar dat zullen zij u ongetwijfeld in de loop van het spel ook. Niet getreurd dus. En u gaat ook gebouwen neerzetten die tijdens de eindtelling de gebouwen van uw buren lekker in uw totaalscore gaan betrekken. Profiteren heet dat, of als u het liever echt vuil speelt: parasiteren.

Zijn de tot nu toe lovende kritieken op het internet terecht?

U mag weer die beide oortjes op uw zachte donskussen leggen (ik hoop dat jij er nog eentje in voorraad hebt, Erwin!). Er is niets van gelogen. Van de slechte kritieken daarentegen.. (zie verder)

Is de hype gerechtvaardigd?

Ja, het bewijs bent u nu aan het lezen.

Is het spel taalonafhankelijk?

Ja, dat is het, een enkele zin op een tableautje en een woord op een kaartje niet te na gesproken. De kennis van een vreemde taal, welke dan ook, is geen absolute voorwaarde om van dit spel tenvolle te genieten.

Biedt dit spel meerwaarde ten aanzien van andere draft-kaartspellen?

Ja hoor, ik heb al wat aan draften gedaan in mijn lange carriére en deze steekt er, samen met Magic The Gathering en Notre Dame, toch mijlenver bovenuit. 

Dat aflezen van waar mijn buurmannen of -vrouwen mee bezig zijn, is dat echt zo moeilijk?

Hier was ik echt wel bang voor. Wees gerust, u mag zelfs een bescheiden oogaandoening hebben zonder dat deze u in de weg zit. Uw buren gaan er zelfs geen problemen mee hebben dat u voortdurend naar hun beschaving zit te staren.

Het enige nadeel is wel dat de natuur ons mensen niet van facetogen heeft voorzien. Het risico van het oplopen van een stijve nek door het steeds heen en weer kijken kan hier niet worden uitgesloten. Als we toch de fysieke weg op gaan lijken mij stevige nekspieren hier eerder aangewezen dan een goed vertezicht. Dit is mogelijk het enige minpuntje van dit spel.

Gaat mijn speeltafel te klein zijn?

Neen, dat gaat ze niet. Toch niet als u met z'n vieren of minder speelt. Met meer moet u misschien een beetje improviserend puzzelen, maar ik ga ervan uit dat u dan sowieso aan een iets grotere tafel zit. Laat uw tafel alstublieft geen reden zijn om dit te laten liggen.

Is die eindtelling echt zo complex?

Ook hier was ik niet gerust op, maar neen, ze niet complexer dan de meeste eindtellingen in andere spellen. Ik was erg aangenaam verrast door de snelheid waarmee de het bepalen van de eindscore werd afgehandeld. U zult dit trouwens veel gaan spelen, dus dat tellen wordt er wel ingeslepen. Maakt u zich vooral geen zorgen.

Zou ik niet beter voor "Civilization: The Boardgame" van Fantasy Flight Games gaan als ik een beschavingsontwikkelingsspel wil?

U doet wat u niet laten kunt, maar ik loop vrolijk zwaaiend de stand van Fantasy Flight Games voorbij. En ik loop vandaar recht naar die van Repos Production.

Is het spannend?

Jawel, en tot aan het bittere einde. De eindtelling wordt met de nodige nervositeit tegemoet getreden. U hebt wel vermoedens over de identiteit van de winnaar, maar u zou met dat vermoeden wel eens zwaar uit de bocht kunnen gaan. Ik zou uw pronostiek en plein public niet kenbaar maken wilt u enkele tellen later niet afgaan als een gieter. Ik weet niet hoe het met u zit wat betreft spannende eindtellingen, maar ik hou daarvan.

Kan dit met z'n tweeën?

Ja, dit kan met z'n tweeën. Dit was in de initiële opzet niet voorzien maar Bruno Cathala heeft voor een variant voor twee gezorgd. Over het speelgenot hier kan ik (nog) niets zeggen, al moet u bij het horen van de naam Cathala als variantbedenker zeker niet beginnen wanhopen. Het had erger gekund.

Zijn er meerdere wegen naar de overwinning?

Zeer zeker. U kunt meerdere kanten op. U kiest maar: gaat u voor de wereldwonderstrategie? Of voelt u zich zegepuntenzekerder als u voor de blauwe civiele gebouwen gaat? Bent u nogal militaristisch en agressief ingesteld en gaat u liever voor rood? Zeker doen dan. Of wilt u mee profiteren van uw buurmannen en zet u zwaar in op de paarse gildenkaarten?  Niet treuzelen dan. Of bent u commercieel ingesteld en kickt u, net als ik, op geel? Of bent u een setjes fetisjist en gaat u voor de wetenschap? Of probeert u een geheel of gedeeltelijke mengelmoes van dit alles? U doet maar.

Keuze genoeg zou ik zo zeggen.

Kunt u al iets loslaten over een te volgen strategie?

Zeer zeker niet. Ik wil alleen kwijt dat u in de eerste era best een goede grondstoffenbasis legt voor de rest van het spel. U moet immers bouwen en in de latere era's zijn gebouwen die (basis)grondstoffen genereren minder voorhanden. Een tweede en derde tip zit ergens in het voorgaande verborgen. Alerte lezers hebben deze ondertussen al lang genoteerd in hun Grote Spellenstrategieënboek.

De rest moet u maar zelf ontdekken.

Dominique

 

7 Wonders

Repos Production, 2010

Antoine Bauza

3 tot 7 spelers vanaf 10 jaar

30 minuten

 

12:08 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 35)

Key Market (R&D Games)

Een bordspel voor 2 tot 4 spelers waarin u, middeleeuwer zijnde, met uw familie zo goed mogelijk probeert te boeren. Uw kernactiviteiten spitsen zich daarbij toe op het bewerken van uw, hopelijk zeer vruchtbaar, volkstuintje en het produceren van luxegoederen in de dichtstbijzijnde stad. U bent er tevens van overtuigd dat uw manipulatieve vaardigheden ten aanzien van de markt in diezelfde stad u ook geen windeieren zullen leggen.

U krijgt in het spel twee jaar de tijd om te bewijzen wat u waard bent. En u zult aan de wereld laten zien dat dat heel wat is.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U hebt de andere vijf spellen uit de Key reeks en u kunt deze dus erg moeilijk laten liggen, temeer daar er van deze editie slechts 1000 exemplaren de hallen van de "Messe Essen" zullen worden binnengereden. U hebt dan ook voor alle zekerheid aan uw ploegbaas al maar een dag verlof op donderdag 21 oktober gevraagd en een nieuwe slaapzak gekocht.

Groenten kweken op schrale grond en in onvoorspelbare weersomstandigheden, deze schamele vruchten der aarde door slim handelen omzetten in harde valuta op de markt, het manipuleren van deze markt op zeer subtiele wijze, lid worden van een gilde en u langzaam maar zeker opwerken tot gildenmeester met als resultaat van goud uitpuilende broekzakken, het zijn allemaal kolfjes naar uw middeleeuwse hand.

U bent keihard en u houdt van keiharde spellen. U hebt een altaar in huis waaraan spellen als Caylus, Vasco Da Gama, Fabrieksmanager en Agricola worden aanbeden. Op dat altaar vindt u nog wel een plaatsje voor Key Market.

U zat vroeger steevast voor de buis als "Voor Boer En Tuinder" op het tv-scherm verscheen en sinds Agricola bent u een onvoorwaardelijke fan van alle spellen die met de boerenstiel te maken hebben.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van R&D Games voorbij want:

De Key reeks indachtig ziet het er weer lekker kleurrijk en onoverzichtelijk uit. Vooral dat onoverzichtelijke is een voor u moeilijk te nemen hindernis.

Dat boerenaspect doet u nogal veel aan Agricola denken en dat hebt u al in de kast staan. Met alle uitbreidingen.

Richard Breese heeft de ontwikkeling van dit spel deze keer aan een ander overgelaten, ene David Brain. De naam belooft veel goeds maar u blijft toch op uw hoede.

U hebt vernomen dat het spel 30 minuten + 30 minuten per speler zal duren. Die eerste 30 minuten staan voor de spelregeluitleg. Als u met z'n vieren bent moet u dan al toch minstens 150 minuten zien vrij te houden en, ervaringsdeskundige als u bent, mogelijk meer. Uw tijdgerelateerde pijngrens wordt daarbij aanzienlijk overschreden.

Dominique

  

12:32 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 34)

Tornado Alert! (Hyptic)

Een kaartspel voor 2 tot 6 spelers waarin u, onversaagd als u bent, probeert de meest spectaculaire foto's te nemen van tornado's in Oklahoma, met als motto: hoe dichter hoe beter!.

Het fotograferen wordt hier geëvoceerd door het slaan op een stapel kaarten die centraal wordt samengesteld door de actieve speler. Iedereen behalve de actieve speler mag slaan. Wie dat het eerst doet mag uit de stapel een aantal kaarten kiezen dat gelijk is aan de waarde van de laatst gespeelde kaart. Uiteindelijk scoort u door het gemiddelde te bepalen van de kaarten die u in een gegeven ronde hebt verzameld.

Na ongeveer 30 minuten zou u dit winnend moeten kunnen afsluiten.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Sinds Paparazzi hebt u niet meer de kans gekregen om foto's te maken in een spel. Slechter dan Paparazzi kan dit gewoon niet zijn, dus u gaat er helemaal voor.

Dit is bij uw weten het enige spel waarvan de makers beweren dat de speelduur afneemt naarmate het aantal spelers stijgt. Dat is heel handig als u veel mensen op bezoek hebt en weinig tijd, iets wat bij u thuis regelmatig voorkomt.

Dit is bij uw weten het enige spel waarin de score wordt bepaald door het bepalen van gemiddelden. U bent nu al niet meer te houden.

 U wilt het point of no return van de opwarming van de aarde voor zijn en alvast beginnen oefenen tegen de tijd dat tornado's onze lage landen massaal beginnen te teisteren.

Het thema is niet alledaags en misstaat absoluut niet in uw "speciale thema's spellenkast".

U houdt van snelheid en het nemen van beslissingen in fracties van seconden.

Een Fins spel met Nederlandstalige spelregels? Dat moet u gewoon hebben voor uw verzameling.

U slaat graag op stapels kaarten.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Hyptic voorbij want:

Mensen die het kunnen weten waarschuwen voor het gevoel van "niet af zijn" van dit spel. Ook de spelregels, de kwaliteit van het materiaal, de grafische vormgeving en de doos laten naar verluidt veel te wensen over.

U speelt heel graag spellen maar u moet ze daar wel voor uit de doos krijgen. In "Tornado Alert!" is dat naar het schijnt een groot probleem. U houdt best een slijpschijf, breekijzer en veiligheidsbril binnen handbereik.

U houdt niet van spellen waarin reactiesnelheid - die van u is te vergelijken met die van een oude stoomlocomotief die bergop moet op een extreem koude winterochtend -  een belangrijke, zo niet de belangrijkste, rol speelt.

De te volgen tactiek is nogal eenvoudig en eenzijdig. Veel wegen naar de overwinning gaat u hier niet vinden. U zult  niet eindeloos moeten nadenken over de actie die u nu wel of niet moet kiezen en dat doet u net zo graag. U hebt ook niet het gevoel dat u als was u door een tornado dooreengeschud - met een wowgevoel dus - de speeltafel zult verlaten.

Een half uur zitten rammen op kaarten, u kent leukere manieren om de avond door te komen. Niet kijken naar Turkije - België bijvoorbeeld.

Dominique

 

23:06 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-09-10

Ellende

"Alle ellende in de wereld komt voort uit het feit dat iemand niet gewoon met zijn armen over elkaar kan blijven zitten." Het is een citaat van één mijner favoriete dichters, Gerrit Komrij, en het klopt als een bus.

Denk daaraan als u zich in oktober naar Essen begeeft. De ellende waarvan sprake in het citaat hierboven kunnen we dan omschrijven als volgt: de gigantische ecologische voetafdruk die we daar allemaal gaan achterlaten, de financiële kater die we gaan oplopen, de ruzie die we bij thuiskomst met onze partner moeten aangaan op het moment dat we betrapt worden bij het binnensmokkelen van de oogst, de onmacht die we ervaren als het laatste exemplaar van dat extreem afgeprijsde spel voor onze neus wordt weg gegraaid, de spijt  's avonds in bed over dat ene spel dat we hebben laten liggen, dat knagende gevoel achteraf dat we de zuurverdiende euro's die we aan papier en karton hebben uitgegeven beter voor andere, belangrijker, zaken hadden bewaard. Enzovoort, enzovoort.

U bent gewaarschuwd. Het is één lange, ellendige lijst.

Ik moet u ook voor iets anders waarschuwen. Als u Essen moest verlaten met Defenders Of The Realm onder uw, hopelijk erg gespierde, arm loopt u een groot risico. Het risico ten prooi te vallen aan een welvaartsaandoening die sedert het boomen van coöperatieve spellen aan een indrukwekkende opmars bezig is: verliesverslaving. 

Deze verslaving kenmerkt zich door het ervaren van een genotservaring na een verliespartij. Het is al zover gekomen dat ik regelmatig een shot verliezen van DOTR nodig heb of ik word onrustig, misschien zelfs gevaarlijk.

Het is allemaal een beetje dubbel. Aan de ene kant is dat collectief succesloos worstelen met het spel orgastisch leuk, aan de andere kant smacht u naar de eerste overwinning die, zo wil de overlevering het, echt wel schijnt te bestaan. Maar kan een overwinning wel tippen aan die verslavende verlieservaringen? Zou het kunnen, medespeler, dat er zoiets als angst bestaat om te winnen?

De gedachte op zich is al beangstigend. 

Wie deze blog een beetje volgt weet dat ik helemaal wég ben van Defenders Of The Realm. Boeken zou ik erover kunnen/willen schrijven, ware het niet dat u na het eventuele lezen daarvan rechtstreeks vanuit uw sofa naar de dichtsbijzijnde psychiater holt om u een gezinspak antidepressiva te laten voorschrijven. Helden die voortdurend en simultaan in meerdere pannen worden gehakt, het is niet bepaald opbeurend.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik in mijn wildste fantasieën het gespuis in Defenders Of The Realm op de volgende onnavolgbare manier benader:

http://www.youtube.com/watch?v=g1trJ0swPpQ

Maar jammer genoeg zijn vuurwapens in DOTR niet toegelaten. Ik moet het dus anders gaan aanpakken.

Onder de vorm van een nieuwe bondgenoot.

Mogelijk is die niet te onderschatten bondgenoot die ondertussen naar ondergetekende onderweg is onderhand mijn enige hoop op het doorbreken van het steeds weer ten onder gaan in dit spel. Niet dat ik de andere bondgenoten die standaard in de doos zitten onderschat of onderwaardeer, maar dat onderspit dat steeds weer wordt gedolven begint onderhand mijn goede luim zwaar te ondergraven. 

Moedeloos word ik ervan.

Maar er is nog hoop. Een sprankel. Ik verwacht namelijk erg veel van die nieuwe bondgenoot. Zij draagt de naam Barbaar en heeft enkele vaardigheden die op het eerste gezicht het treffen van het Defenders Of The Realm overwinningsdoel gaan faciliteren.

Ik verklaar mij nader.

Mevrouw Barbaar  heeft eigenschappen die mij zeer bekoren. Zo kan zij actiepunten spenderen om zijn dobbelsteenworpen tijdens gevechten met de slechteriken met 1 te verhogen. Verder doet zij tijdens succesvolle gevechten het gespuis in aangrenzende gebieden op de vlucht slaan, met dien verstande dat zij van het bord worden genomen en dus geen risico vormen op een spread out. En last but not least mag zij, als zij haar beurt eindigt in een herberg of een zwarte locatie, drie heldenkaarten trekken en er daarvan twee naar keuze op hand nemen.

U begrijpt dat De Barbaar - ik gebruik uit eerbied en bijgeloof een hoofdletter - mogelijk ook de vaardigheid bezit mijn mondhoeken weer naar boven te doen krullen.

Zij zal sowieso worden geïntegeerd tijdens onze volgende sessie. Ik laat u zeker weten hoe dat afloopt.

Blijft uiteraard dat probleem van die verliesverslaving. Het is zo leuk, dat tergend traag en keer op keer verliezen in Defenders Of The Realm. Ik vrees een beetje voor die eerste overwinning. Het zou zomaar kunnen dat de magie als een zeepbel uiteenspat.

En wat dan?

Tot morgen.

Dominique

 

23:11 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

05-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 33)

Nile (Minion Games)

Een kaartspel voor 2 tot 5 spelers waarin u in het Oude Egypte, meerbepaald in de Nijldelta, gewassen kweekt. In dit spel worden deze gewassen niet gebruikt om uw caloriepeil voldoende hoog te houden maar om punten te scoren. Dat scoren - op Kniziaanse wijze trouwens - gebeurt enkel en alleen op het einde van het spel.

De basishandelingen die u tijdens dit spel uitoefent zijn planten, oogsten, handelen, speculeren, bidden en vloeken.  

Bij het planten is diversifiëren erg belangrijk. U wedt best op meerdere paarden als u een kans op de overwinning wilt maken.

U speelt x aantal keer de trekstapel door, waar x staat voor het aantal spelers. Daarna wordt er geteld.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dit is echt wel een lekker leuk kaartspelletje.

U speelt graag kaartspellen waarin u over enige tactische vaardigheden moet beschikken om een kans op de overwinning te maken.

U speelt regelmatig met niet (veel)spelers en dit voorgerecht zal hen zeker doen verlangen naar een of andere hoofdschotel.

U speelt graag meerdere sessies op een avond.

U en uw partner doen alles, maar dan ook echt alles, samen. U moet dus echt wel met iets interessants voor de dag komen wilt u deze traditie niet breken. Wat Nile betreft mag u gerust toeslaan.

U houdt van kaartspellen zonder handkaartenlimiet.

U bent gek op Crazy Chicken, dat heerlijk niemendalletje van Ravensburger. Het leukste aspect van dat spelletje, het wegspelen van kaartenrijen van uw tegenspeler, maakt hier opnieuw zijn opwachting.

U houdt van klein maar fijn. U hebt graag altijd iets in uw binnenzak zitten voor het geval dat.

U houdt van een beetje onzekerheid tijdens het spelen. De sprinkhanenplaag, die standaard wordt meegeleverd, gaat daar meer dan voldoende aan tegemoet komen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Minion Games voorbij want:

U hebt al genoeg van dit soort kaartspellen in de kast staan en deze wijkt inhoudelijk niet voldoende af van uw benijdenswaardige verzameling om er een plaatsje in te verdienen.

De kaarten, hoewel mooi en functioneel geïllustreerd, smeken om sleeves. Kleedt u ze niet aan gaat u al na korte tijd problemen krijgen. Als u een spelletje koopt gaat u ervan uit dat het kwalitatief af is. Op dit onderdeel gaat Nile u teleurstellen.

Tot morgen.

Dominique

 

07:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 32)

Malta! (Z-Man Games)

Een kaartgestuurd bord/tegelspel voor 2 tot 6 spelers waarin u door het uitspelen van kaarten beweegt naar een voor u zo voordelig mogelijke tegel en tegelijkertijd uw medespelers de vernieling in manoeuvreert. Het doel van het spel is "the last man/woman standing" te zijn.

Tijdens uw beurt trekt, speelt en beweegt u. Het trekken slaat op kaarten, het spelen ook en het bewegen op uw pion die zich kriskras over de bij spelaanvang willekeurig gelegde en grote ronde fiches beweegt.

Als u tijdens uw beurt er niet in slaagt te bewegen of zonder handkaarten komt te zitten bent u de klos. Klossen, beste medespeler, vinden sommigen onder ons best leuk. Klos zijn is dat al heel wat minder.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want: 

U hebt een aangeboren zwak voor variabele spelborden en dat wordt u hier aangeboden.

U houdt van originele spelideeën. Hier zijn dat de handinput die u krijgt op basis van de tegel waarop u zich bevindt en het verplicht uitspelen van de helft van uw handkaarten, naar boven afgerond.

De spelregels zijn het vermelden niet waard, zo eenvoudig zijn ze. U hebt het gevoel dat deze eenvoud dit spel ver-schrik-ke-lijk goed maakt.

U was vroeger op school de hoofdpester van dienst en u bent het metier nog steeds niet verleerd.

U bent zeer trendgevoelig en de trend van het plots opduiken van een hele hoop spellen die als speelduur 30 minuten vooropstellen kan u zeer bekoren.

U bent erg reislustig én u speelt graag spellen. Dit spelletje is dan ook een verplichte aanschaf. 

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Z-Man Games voorbij want:

Thema: nul komma nul.

U hebt niet alles volledig in de hand. Andere spelers gaan met de fiches die zich in uw omgeving ophouden morrelen, soms zelfs met uw pion. Chaos, u krijgt er steeds weer een vieze smaak van in de mond.

Onderweg gaat u spelers verliezen. Uit ervaring weet u dat de kans erg groot is dat u tot deze onfortuinlijke groep zult behoren.

U speelt graag met z'n tweeën en dit spel wordt in duovorm niet aangeraden.

U houdt niet van lichaamsbeweging en de kans is groot dat u tijdens dit spel door bepaalde actiekaarten tot bewegen gaat worden aangezet. En weer doemen Santy Anno-achtige doembeelden voor uw geestesoog op.

Tot morgen.

Dominique

 

19:21 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 31)

Ascension: Chronicle Of The Godslayer (Gary Games)

Een Dominionkloon voor 2 tot 4 spelers waarin u door het spelend samenstellen van uw kaartendeck en het uitspelen van de inhoud daarvan overwinningspunten probeert binnen te halen.

Ik moet mezelf nu twee keer aanmanen tot voorzichtigheid. Ten eerste is de term Dominionkloon in zekere zin wel juist gekozen, maar doet de typering kloon mogelijk afbreuk aan de eigen merites van dit spel. Ten tweede is het lang niet zeker dat u dit pareltje in Essen met uw geldbeugel in de aanslag tegemoet kunt treden. Het wordt uitgegeven door een klein coöperatief van hobbyisten, in een relatief lage oplage op de markt gegooid en er is naar verluidt al sprake van een rush op de enkele dagen geleden verschenen eerste editie. De kans dat vóór Spiel het bordje "uitverkocht" in de vitrine van Gary Games hangt is dus niet helemaal onbestaande.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Binnen de subgroep van - daar ga ik weer - Dominion en -klonen scoort Ascension het best wat betreft setuptijd. In bepaalde middens heeft men het over fracties van seconden, wat ik zelf ten zeerste betwijfel, maar er zijn al wel meldingen gemaakt van opzetprocedures die zich ophouden rond de magische minuutgrens. En dát klopt dan weer wel. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik wil graag snel en dikwijls aan de slag.   

De regels van Ascension zijn poepsimpel en kunnen, mits enige ervaring, binnen de minuut worden uitgelegd. Dat draagt uiteraard bij tot het "snel aan de slag" gedeelte van hierboven.

Ascension is het resultaat van het denkwerk van geroutineerde, zeer ervaren en doortrapte Magic The Gathering spelers. Ik weet niet hoe het met u zit maar als dit soort informatie mij tegemoet treedt is mijn interesse gewekt.

U hebt regelmatig een half uurtje dat u van uw partner vrij mag invullen.

Er bereiken mij meldingen van het spellenfront die mij erg vreugdevol stemmen, namelijk dat dit spel vrouwen lijkt aan te trekken en, nog veel belangrijker, vast te houden. Ik weet niet hoe het met u zit, maar vrouwen die smeken om meer, ik word er helemaal opgewonden van.

Ascencion maakt komaf met de relatieve overvloed van kaarten waaruit kan worden gekozen als u aan de beurt bent. Er wordt, buiten enkele structureel aanwezige standaardkaarten, een steeds wisselende uitlage van zes kaarten samengesteld waaruit u heel wat lekkers kunt halen. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik kan afwisseling tijdens het spelen ten zeerste waarderen.

Ascension laat u toe op meerdere manieren te punten.

Ascension heeft een speelbord waarop alles wat u moet weten overzichtelijk staat vermeld. 

Ascension heeft kaartsleeves in de aanbieding die p-e-r-f-e-c-t passen. Ik herhaal: p-e-r-f-e-c-t. En u gaat ze nodig hebben. Niet omdat de kaarten van mindere kwaliteit zijn, verre van, maar omdat u dit veel gaat spelen.

U verslaat graag monsters.

U houdt van overwinningspunten die zich manifesteren als kristallen.

U bent graag in de weer om spellen in uw voordeel te versnellen.

Ascension introduceert de zogenaamde "constructs", kaarten die je voor je open uitspeelt en die, mits wat geluk, meerdere beurten extra voordelen geven. 

U houdt ervan uitbreidingen te integreren in basisspellen. Slaap op uw beide oortjes, de eerste is al in de maak en zal niet lang na Spiel 2010 aan de einder verschijnen.

U houdt van een niet alledaagse grafische omzetting. De kaartillustraties hier, beste medespeler, vormen een weldadige frisse wind binnen de macho-eenheidsworst-illustratiecultuur van het fantasygenre.

U durft het aan mij voor één enkele keer te vertrouwen als ik u zeg: ga ervoor! Ik mag dat zeggen omdat ik net twee sessies van het spel achter de rug heb en terwijl ik dit schrijf nog zit na te genieten. Ik ben alvast blij dat ík ervoor gegaan ben.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Gary Games voorbij want:

De stand van Gary Games is mogelijk volledig afwezig op Spiel.

U behoort tot de Zwarte Dominiongroep. De Zwarte Dominiongroep is de groep die Dominion helemaal niks vindt en dat te pas en te onpas laat horen. Ik hoef u verder niet uit te leggen waarvoor de witte Dominiongroep staat. Enig speurwerk naar de leden van de Grijze Dominiongroep kunt u zich besparen. Die bestaat gewoon niet.

Die zes kaarten in de uitlage, die onmiddellijk na het uitdunnen vanuit de gedekte trekstapel worden aangevuld, doen u huiveren. U houdt niet van chaos en u walgt van het geven van voorzetjes aan anderen. U wordt ook achtervolgd door de zogenaamde "vloek van de uitlage", die zich kenmerkt door het steeds weer opduiken van een betere kaart op de plaats van de kaart die u net op hand genomen hebt.

U kickt op de macho-eenheidsworst-illustratiecultuur van het fantasygenre. Dit op tafel gaat uw reputatie binnen uw figurines schilderclubje geen goed doen.

Tor morgen.

Dominique

  

22:23 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 30)

Trollland (Ludocortex Editions)

Een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u gevolg geeft aan de wanhopige orproep van uw trollenkoning om een aantal irritante minderheidsgroepen (elfen, mensen, dwergen en goblins) uit het land te verwijderen. Als u daarin het beste presteert wordt u gepromoveerd tot minister. Naar verluidt moet u in staat zijn deze superpromotie in een klein half uurtje veilig te stellen.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U houdt van thema’s die naadloos aansluiten op de actualiteit en, mon Dieu, dat wordt hier in tonnen aangeleverd. U ziet het niet direct? Hier wordt één van de grootste sociologische problemen van onze huidige maatschappij aangesneden: migratie. Koppel dit thema trouwens even aan Sarkozy’s recente uitwijzingsbeleid aangaande de Romazigeuners en uw eurootje zal snel vallen. Ironisch genoeg wordt Sarkozy in dit spel door een Franse spelontwerper - waarschijnlijk ongewild, ik maak me geen illusies - in de zeik gezet. Hij is namelijk de trollenkoning.

U houdt van kleurrijke en humoristische kaartillustraties.

U houdt, wat spellen aangaat tenminste, van kort en fijn.

U vertoeft graag in fantasierijke omgevingen.

Bruno Cathala is één van uw lievelingsauteurs. Alles van zijn hand koopt u blind.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Ludocortex Editions voorbij want:

Thematisch gaat dit spel over deportatie. U voelt zich daar niet lekker bij. Erger nog: hoe beter u uw deporaties plant, hoe meer u zult scoren. En dat geweten van u blijft maar knagen.

U hebt al kortdurende kaartspellen genoeg in uw kast staan zoals Mow, Coloretto en 6 Nimmt waarnaar bij de korte beschrijving van dit spel wordt verwezen. Deze hoeft er voor u dan echt niet bij.

Tot morgen.

Dominique

 

09:48 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |