24-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 44)

Show Business (Sinonis)

Een bordspel voor 2 tot 5 spelers waarin u, manager zijnde van een muzikaal ensemble, een jaar de tijd krijgt om uw protegés de status van halfgoden te laten bereiken. U doet dat door ervoor te zorgen dat ze mooie liedjes schrijven, een nooit geziene marketingmachine op poten te zetten, een hype te creëren van hier tot ginder, tournees te plannen over heel de wereld en uw concurrenten op alle mogelijke manieren te saboteren (door geslachtszieke roadies op hen af te sturen bijvoorbeeld. Die actiekaart zou ík alvast standaard in de doos steken). Als u het jaar met de meeste poen op zak afsluit is uw missie geslaagd en hebt u gewonnen.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Economie en tactiek leest u in de aankondiging. Dat zijn twee woordjes die u als muziek in de oren klinken.

Eindelijk eens een spel waarbij u tijdens uw sessies, ondanks de gegarandeerde hoon van uw medespelers, uw cd van Europe nog eens in de lader kunt steken.

Het thema spreekt u echt wel aan. Het managen van een rockgroep, u hebt het altijd al eens willen doen. En u kunt het doen voor een groep waarvan de de stijl uw ongetwijfeld fantastische smaak het meest benadert: rock, pop, rap, hip-hop, R&B, soul, jazz, club. U roept maar. Alleen jammer dat uw lievelingsgenre, Tiroolse volksmuziek, niet in de doos zit.

De spelonderdelen zien er allemaal heel kleurrijk uit en u houdt van een mooi kleurenpallet op tafel, zeker tijdens de donkere wintermaanden.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Sinosis voorbij want:

Dat wereldje van die rocksterren, dat voornamelijk teert op gebakken lucht, daar hebt u geen enkele affiniteit mee. U hebt ze allemaal wel in de file zien staan hoor, gisteren en eergisteren op de E314 en de E40 richting Brussel, terwijl u hen vrolijk toezwaaiend in een rotvaart huiswaarts vloog: de aanhangers van de Bono(bo)sekte. U begrijpt dat allemaal niet, laat staan dat u zich zou kunnen verplaatsen in een spel dat rocksterren als uitganspunt heeft.

Kleuurijk is het inderdaad, maar naar uw aanvoelen een beetje té. U vreest het overzicht te verliezen en overzicht is een van de belangrijkste checkpoints waarlangs spellen die uw kast in willen moeten passeren.

Een speelduur van 45 minuten tot 2 uur, leest u op de doos. Wat is het nu? Is dit een kort of een lang spel? U zou dat toch graag vooraf weten. Voor als u uw legendarisch minitieus getimede spelavonden, waarop zelfs de  lengte van de spellen wordt afgestemd op de brandduur van uw theelichtjes, aan het plannen bent. Als u vooraf niet weet waar u aan toe bent begint u er gewoon niet aan.

U moet wel met veel dingen tegelijk rekening houden in dit spel. Handkaartenmanagement, financiën, setjes verzamelen, point to point movement (godbetert!), het zijn maar enkele variabelen die zich verdringen om uw onverdeelde aandacht. U hebt het vermoeden dat u hier, ondanks de relatieve lichtheid van het thema, met een figuurlijk zwaar spel te maken hebt. Dat schrikt u af.

U hebt weet van negatieve commentaren die het hebben over het niet helemaal linken van het thema aan het spelconcept en de zwaarte daarvan, een mislukte kruising tussen een euro en een ameriko, gebrek aan controle en het feit dat het allemaal toch een beetje te lang duurt (waardoor uw vraag van een alinea hoger wordt beantwoord: u gaat minstens 2 uur muzikaal bezig zijn en als er voortdurend vals wordt gezongen is dat toch een beetje teveel van het goede). Dat zijn niet bepaald opbeurende weetjes. U past.

Dominique

 

17:44 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.