13-09-10

Spiel 2010: een vooruitblik (deel 36)

London (Treefrog Games)

Een bord/kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u door het uitspelen van kaarten het Londen van na de grote brand in 1666 tot in 1900 probeert herop te bouwen. U genereert geld, gebruikt dat geld om stadsdelen te bebouwen en werkgelegenheid te creëren en vervolgens gaat u uw favoriete stadswijken laten groeien en bloeien als nooit tevoren. U probeert zich daarbij niet te vergalopperen en in de bedelarij terecht te komen. Hoogmoed wordt immers onmiddellijk bestraft. 

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dit is een Wallace en Wallace is een woord dat constant in grote rode neonletters staat de knipperen in dat gedeelte van uw hersenen waarin zich uw verzamelwoede concentreert, de prefrontale cortex. U moet dit dus gewoon hebben. En dan nog liefst een exemplaar van die 1000 van de speciale editie, die met het houten geld en de houten gebouwen. Een preorder bespaart u trouwens rugklachten op Spiel want het spel wordt dan gewoon naar uw thuisadres gestuurd, en dat zelfs nog vóór Spiel.

Dit is eindelijk eens een Wallace die u de baas gaat kunnen. Het spel neigt immers naar een familiale context. Een eerder zware familiale context, maar toch. U ziet het helemaal zitten.

U bent een kaartspelliefhebber en Wallace geeft u hier ruimschoots de kans om met kaarten aan de slag te gaan. 110 stuks meerbepaald, een kleine 70 verschillende.

U houdt van het zoeken naar en het vinden van evenwichten en dat is een vaardigheid die in dit spel voortdurend van u wordt gevraagd.

U bent aangenaam verrast door het duidelijke en overzichtelijke regelwerk. Dat is bij Wallace wel eens anders geweest. U hebt het gevoel dat u nu eindelijk eens snel aan de slag kunt met één zijner spellen.

U kunt omgaan met armoede en u weet hoe deze valkuil te vermijden. In een bordspel althans.

U hebt het nogal voor spellen waarin u moet worstelen met strafpunten. U komt hier ruimschoots aan uw trekken.

U houdt van kaartspellen waarin u het spelen of activeren van kaarten moet financieren met het afleggen van andere kaarten.

U speelt graag spellen waarbij u tijdens uw beurt slechts één actie mag uitvoeren.

U hebt een zwak voor kaartspellen waarin u afgelegde kaarten van tegenspelers lekker zelf op hand kunt nemen om er later uw eigen voordeel mee te doen.

U kickt op kaartspellen waarin kaarten meerdere functies hebben.

U bent een notoir verzamelaar van als bordspel vermomde kaartspellen.

U hebt al eens naast Mordred gegrepen en u bent sinds dat jammerlijke falen  op zoek naar een Wallace-spel dat u vlotjes en soepel in het Wallace-universum introduceert. Deze keer zult u niet falen.

U houdt van spellen waarin u de mogelijkheid wordt geboden te lenen.

Een spel waarin het British Museum, geurhinder of niet,  zijn opwachting maakt moet gewoon in uw verzameling.

U werd nog niet zo lang geleden zwaar teleurgesteld door Macao en u hebt het gevoel dat London is wat Macao eigenlijk had moeten zijn: een goed spel.

U houdt van het kaartspel San Juan.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Treefrog voorbij want:

U wacht wel op de reguliere versie, die met de kartonnen fiches voor de gebouwen en het papieren geld. Uw speelplezier zal er later niet minder om zijn.

Meer dan 50 euro, verzendingskosten inbegrepen, voor een bordspel? Wallace of niet, dat is zelfs voor u teveel van het goede. Men moet serieus blijven.

U haat het als uw acties fungeren als voorzetjes voor anderen.

U vreest, uw medespelers kennende, voor het verschrikkelijke analysis paralysis syndroom, vooral tijdens de "run  city"-fase, waardoor de 90 minuten die u toegrijnzen vanop de doos aanzienlijk zullen worden overschreden. U wilt, spelavond of niet, graag op tijd naar bed.

Dominique

 

10:10 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.