22-07-10

The Famous Belgian!

Medespeler,

U weet het of u weet het niet, maar ik ben geheelonthouder.

Ik weet dan weer dat u, bepaalde bijdragen van ondergetekende lezend, uzelf regelmatig voorhoudt: “Hij heeft weer zwaar aan de drank gezeten, mogelijk erger.” 

Toch, ik zweer het u, hand op het spelershart: ik ben helemaal clean.

Meer nog, het pleit voor mij dat ik, ondanks het volledig ontbreken van ervaring aangaande het fabriceren en utiliseren van alcoholhoudende dranken, hier de handschoen opneem met als enige en nobele doelstelling u te laten kennismaken met het spel van vandaag: Brewmaster: The Craft Beer Game.

Ik ben de uitdaging trouwens al een keertje aangegaan. Met Goldbraü, op 26 augustus 2007. Zwalpend van terras naar terras kon u me toen op dat spelbord aantreffen. En dat allemaal voor u.

Het materiaal van Brewmaster, dat zich in een relatief kleine doos bevindt - denk aan het formaat van de doosjes van de Gryphon Games reeks - is degelijk, niet meer of niet minder. Een 80 kaarten tellende kaartendeck, 40 grote plastic fiches in 5 kleuren, een zeszijdige dobbelsteen, minuscule trofeeën en een spelbord. Dat laatste valt wat tegen. Geplastificeerd dun karton krijgen we hier voorgeschoteld. Wat meer “bord” had hier zeker gemogen, maar het is wel afwasbaar, wat gezien het thema dat hier aangesneden wordt wel eens de belangrijkste technische realisatie in dit spel zou kunnen zijn. Ik had graag de testsessies met het prototype bijgewoond, ik vermoed dat de drinkgelagen die ermee gepaard gingen de noodzaak tot plastificatie vrij snel hebben aangetoond.

We hebben dus te maken met een spel waarop u naar believen kunt morsen.

Hoe spelen we dat nu, Brewmaster?

Wel, om te beginnen wordt de kaartendeck onderverdeeld in een ingrediëntenstapel (75) en een gebeurtenisstapel (15). Deze stapels worden op de voorziene locaties op het geplastificeerde spelbord gelegd. Vervolgens neemt elke speler 6 ingrediëntkaarten op hand, legt de fiches in zijn lievelingskleur voor zich op tafel en wacht vervolgens in spanning af wie de dobbelsteen als startspeler aanduidt. De trofeeën, 7 in totaal, worden uitreikklaar binnen handbereik geplaatst.

Na het wegschieten uit de startblokken doet elke speler dit: hij trekt een kaart (verplicht), hij brouwt indien hij dat wenst bier, trekt een gebeurteniskaart als hij deze beurt bier heeft gebrouwen (verplicht) en voert die uit, hij legt een kaart op de aflegstapel (verplicht) en vult vervolgens zijn handkaarten aan tot 6 (verplicht). U leest het al, u moet veel en mag weinig. Net InBev. Indien een speler niet tevreden is met de kaarten die hij op hand heeft mag hij ze allemaal omruilen, mits hij een volledige beurt overslaat.

Brouwen, de enige manier om tot scoren te komen, is op zich erg simpel. U legt van een bepaald soort bier (ale, lager, stout, porter, wheat of Belgian) een setje ingrediëntkaarten af en het begint al vrolijk te schuimen. Ingrediënten bestaan uit malt, hop en gist. Het Belgisch bier is ook in dit spel heel speciaal. U moet er twee gistkaarten voor afleggen, dus een setje van vier kaarten in totaal. Lukt het u een biertje te brouwen mag u op het corresponderende veld op het geplastificeerde spelbord een fiche van uw kleur leggen. Dat is belangrijk voor het scoren later. Op elke biersoort mogen er in totaal slechts drie fiches liggen. Hebt u er geen meer in voorraad moet u ze bij een reeds gebrouwen biersoort weghalen. Dat kan, geloof me, aanvoelen als een zware kater. Liggen er al drie fiches speelt u de bovenste, of hoogst in de stapel liggende, van een tegenspeler weg. Dat is dan weer wél leuk.

Na het brouwen trekt u een gebeurteniskaart en voert die uit, ten goede of ten kwade. Zo is er bijvoorbeeld een brouwersconferentie die u extra ingrediënten kan opleveren en als u extra persaandacht krijgt mag u een fiche van een tegenstander op een biersoort inruilen tegen de uwe. Een minder leuke is de verdwenen, groene schuurspons die in een of andere ketel in uw brouwerij is terechtgekomen waardoor u uw hele brouwproces moet stilleggen omdat uw bier groen kleurt, aan het poetsen moet en een volledige beurt aan uw neus ziet voorbijgaan.

Tussen de 15 gebeurteniskaarten bevinden zich 5 festivalkaarten. Wordt er zo eentje getrokken wordt er gedobbeld. De dobbelsteenworp bepaalt welke biersoort, en daardoor ook welke brouwer, in de prijzen valt. De speler met de meeste fiches op die biersoort krijgt een trofee. Is er een gelijkstand wint de speler die zijn fiche bovenaan ligt. In de prijzen vallen betekent een minuscule trofee ontvangen. Waarde: 1 minuscuul punt.

Zodra de zevende trofee is uitgereikt eindigt het spel. Dat lukt in minder dan een uurtje. Elke speler telt zijn trofeeën en zijn fiches die zich nog op het geplastificeerde spelbord bevinden op en vergelijkt het totaal met dat van zijn tegenspelers. Wie het hoogste scoort en nog op zijn benen kan staan wint.

U hebt al lang begrepen dat dit spel een aanzienlijke geluksfactor kent. De festivalkaarten initiëren een dobbelsteenworp die bepaalt welk bier gaat worden geëvalueerd. Het is dus zaak om een beetje te spreiden en zoveel mogelijk verschillende soorten bieren te brouwen. Timing bij het wegspelen van fiches van tegenspelers is hierbij een leuke tactische overweging. Af en toe kunt u handig gebruik maken van een joker-ingrediëntkaart en als u een beetje in bent voor risico kunt u het wagen een “adjunct malt” in de ketel te gooien waardoor u de kans loopt uw hele brouwproces in het honderd te sturen.

De ingrediëntkaarten zijn aan de sobere kant en hadden wat meer variatie kunnen gebruiken, maar aan de andere kant zorgt hun doorgedreven uniformiteit er wel voor dat u ten allen tijd het overzicht behoudt.

Belgicistische chauvinisten onder ons zullen mogelijk opleven als ze vaststellen dat in dit spel “The Famous Belgian” als het hoogst bereikbare staat aangeschreven. En net als in de echte branche moet u om die hoge top te ronden daar extra moeite voor doen, al levert het geen extra punten op.

Vanaf 16 jaar, staat er op de doos. Niet omwille van de intellectuele vermogens die aan die leeftijd kunnen worden gelinkt, wel omwille van de puriteinse benadering van het land waarin dit spel werd ontworpen en geproduceerd. Als u tijdens het spelen echter de link naar het echte gerstenat wil leggen door bij elke geslaagde brouwactie een Obilix 45° van Bierbrouwer Jan Nijboer van ‘t Koelschip uit Almere binnen te werken zou ik die ondergrens dan weer wel respecteren. En een ambulance stand-by houden.

Dit, beste medespeler, is een spel voor de bierliefhebbers onder ons. Ik meen te weten dat dat er nogal wat zijn. Het is lichte kost, er zit een goeie geut geluk in, het speelt/spoelt lekker weg en het ontspant. Net zoals, naar het schijnt, een lekker glas bier. En zelfs als u zichzelf een beetje tipsy voelt worden blijft dit lekker speelbaar.

Een ideaal vakantiespel.

Dominique

 

Brewmaster: The Craft Beer Game

Cold Creek Publishing Co., 2001

Mike White & Chris White

2 tot 5 spelers vanaf 16 jaar

60 minuten

 

15:07 Gepost door Dominique | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.