12-06-10

Uitademen niet toegestaan!

Luna Llena: Full Moon (Gen-X Games, 2009)

Samengevat: u bent met enkele vrienden gezellig aan het kamperen in een uitgestrekt bos. Op een ochtend wordt u bij het ontwaken met de onaangename vaststelling geconfronteerd dat twee van uw medekampeerders zijn verdwenen. En laat toch net die knappe blonde met die grote borsten erbij zijn zeker! Verontrustend zijn de grote plukken wolvenhaar die in de tent van de ongelukkigen zijn achtergebleven. Het nachtelijk gehuil dat door enkele kampgenoten werd waargenomen krijgt daardoor plots een heel andere dimensie. Nóg veel erger is het feit dat uw toegangsticket tot de bewoonde wereld, uw stafkaart, ook nergens meer te bespeuren valt.

Kortom: er zit niets anders op dan de plukjes wolvenhaar te volgen in de hoop dat u bij het laatste plukje uw ontvoerde kampgenoten en uw stafkaart terugvindt om er daarna allemaal als een speer vandoor te gaan, liefst nog bij daglicht. En vooral heel erg levend.

The Blair With Project op uw keukentafel. Daarmee kunt u dit het best vergelijken.

Mijn bevindingen aan de hand van enkele kernwoorden:

Spelregels

Dit is een zogenaamd horror-survivalspel. Nu moet u hier zelfs niet aan het spelen gaan om de horror en de survival aan den lijve te ondervinden. Dat kan vooraf ook al. Bij het lezen van de spelregels namelijk en vooral het mentaal verwerken daarvan. Edgar Allen Poe had over dit regelwerk een beststeller kunnen schrijven van hier tot ginder.

Spelregeluitleg

Het vorige hoofdstuk in acht genomen zal het u niet verwonderen dat het omzetten van al dat geschrevene in klanken die in verstaanbare woorden resulteren ook niet van de poes is. Hoedje af voor de spelregeluitlegger van dienst die hiermee aan de slag moet. Wij hadden geluk, wij konden beroep doen op iemand die deze kunst goed beheerst. Maar nóg duurde de uiteenzetting een dikke drie kwartier. Dat is een hele zit. Ik kan me heel goed voorstellen dat dit ritueel, indien het orakel van dienst het niet zo nauw neemt met het bestuderen van de regels vooraf en verbaal niet erg begaafd is, tot gevolg kan hebben dat de animo voor de spelavond als een pudding in elkaar zakt. Waarna men zonder enige schroom overschakelt op de avondwedstrijd van de wereldbeker voetbal.

De aanhouder wint echter. Zit u de zit uit wordt u achteraf beloond. Door het spel zelf zelfs. Wanhoop dus niet, beste medespeler, en hou vol.

Speelduur

Het is een erg lange zit, en die neemt aanzienlijk toe met meer spelers. Ik durf er echt niet aan denken welke fenomenen er optreden als dit met z’n zevenen wordt benaderd. Aan de andere kant daalt de speeltijd met de ervaring. Als men het spel in de vingers heeft kan het heel wat sneller. Wij deden er met z’n drietjes een dikke drie uur over en we zijn dan nog voor de grote finale noodgedwongen gestopt. Hadden we doorgespeeld was er afgeklokt op vier uur. Dat is lang. Zeer lang.

Spelmechanismen

Interessant en fascinerend zijn woorden die ik aan de spelmechanismen zou linken. Het zit, als de aanvankelijke chaos onder uw hersenpan na enkele beurten is verdwenen, toch wel goed in elkaar. Logisch in elkaar zelfs. Dat doet u waarschijnlijk de wenkbrauwen fronsen na het lezen van het voorgaande, maar toch. Na enkele ronden hebt u een spelbeurt helemaal in de vingers. Of klauwen, als u de weerwolf van dienst bent.

Voorbeelden? De kaartgestuurde gevechten bijvoorbeeld zijn erg leuk en spannend. Ook het plannen van de acties, eveneens kaartgestuurd en te doen in een bepaalde volgorde, laat niets te wensen over. En het invallen van de nacht en de boost die dat aan de weerwolvenroedel geeft is ook leuk gevonden. De kans op besmetting na een wolvenbeet is ook een hele leuke. Samengevat: “Dit spel heeft iets.”

Opzoekwerk

Tijdens het spelen moet u op zoek. Niet alleen naar uw ontvoerde kampgenoten, de stafkaart en de schuilplaats van vadertje wolf, maar ook naar antwoorden in het regelboek. Dat vertraagt en is vervelend. Erger is het feit dat het opzoekwerk soms zonder succes blijft. Ik raad dan ook tijdens het spelen een laptop met een directe link naar Boardgamegeek te voorzien zodat u eventuele vragen snel kunt oplossen.

Gepriegel

Mensen met dokwerkershanden: onthoud u van dit spel! Bepaalde fiches in dit spel zijn zo klein dat zelfs de kleinste luchtverplaatsing een ware ravage kan aanrichten, waarbij u op handen en voeten op de keukenvloer eindigt. Op zoek naar microscopisch kleine kartonnen dingetjes. Dat kán leuk zijn met z’n zevenen, maar het is waarschijnlijk niet wat u in gedachten had op het moment dat u de afreis naar uw spellenbroeders en -zusters aanvatte.

Waarschijnlijk geplaytest door Smurfen en lieden die luisteren naar namen als Plop, Kwebbel en Klus. Het is maar dat u het weet.

Een goede raad: zoek in uw doos met reserveonderdelen naar vervanging.

Noteren

Het aanduiden (schrijven met het bijgeleverde en goed geslepen potlood) op een overzichtsblaadje van wat je op welke tegel gedaan hebt is erg onhandig, bijvoorbeeld het bijhouden van gevonden items. De voorraad ongevonden voorwerpen is immers niet onuitputtelijk. Je moet dus onthouden welke bosgebieden je al hebt onderzocht. Dat is een gedoe op zo’n klein overzichtsblaadje. Dit is echter heel eenvoudig op te lossen door gewoon blokjes op de bosdelen te leggen en ze weg te nemen als u een item hebt gevonden. Eenvoudig, overzichtelijk en in één oogopslag te evalueren. Maar niet standaard in het spel. Het zou niet mogen, dat we zelf aan patchwork moeten doen. We zijn tenslotte niet met computerspellen bezig.

Uitgang

Het ontsnappen uit het bos nadat de schuilplaats van de weerwolf is ontdekt is een onnodige tijdrekker. Oké, u hebt uw maatjes weergevonden, de map ook en eventueel zelfs een quad waarmee u in volle vaart naar de uitgang kunt scheuren. Thematisch allemaal dik in orde, maar qua tijdsinvestering toch een beetje te veel van het goede. Daar komt nog bij dat u de juiste actiekaarten op hand moet hebben om die dingen allemaal te vinden terwijl de weerwolf van dienst, al helemáál in zijn element in zijn eigen huisje, aanval na aanval uitvoert. Het kan dus een tijdje duren vooraleer dat scheuren naar de uitgang kan beginnen. Die uitgang wordt dan nog eens bewust op zekere afstand van de wolvenschuilplaats gehouden. Thematisch ook dik in orde, maar het had niet gehoeven.

Vliegen

Tijd is relatief. Dit spel, beste medespeler, is daarvan een verschijningsvorm. Drie uur gespeeld, maar ze vlogen wel. Dat zegt iets. Iets goeds. Iets waar u rekening mee moet houden als u na lezing van het voorgaande aan het denken bent: “Niks voor mij.”

Praten

Liefhebbers van coöperatieve spellen zouden toch ook hier eens moeten naar kijken vooraleer ze naar de gemakkelijkheidoplossing “Forbidden Island” grijpen. Dit is een spel met tonnen interactie, die nog intenser wordt beleefd omdat de vijand, Meneertje Opperwolf, meeluistert terwijl u aan het beraadslagen bent hoe u met hem de vloer denkt aan te vegen. Er is echt wel overleg nodig tussen de kampeerders willen ze het spel levend afsluiten. Zwijgen is doodgaan, zo simpel is het.

Onderdelen

Buiten de te kleine fiches valt er op het spelmateriaal weinig aan te merken. De zeshoekige bosdelen die tijdens het spel langzaamaan het speelveld opbouwen hadden iets groter gemogen, het formaat van De Kolonisten ware ideaal geweest, maar het kon allemaal nog erger. Ondanks de redelijke hoeveelheid van bosdelen kan dit op een gewone tafel. Als u er maar met z’n zevenen omheen kunt.

Slecht

Maak maar een vreugdesprongetje. U mag alle slechtheid die - vanzelfsprekend - in u huist volledig op uw medespelers loslaten. Als weerwolf uiteraard, golven van meedogenloze en bloeddorstige aanvallen op uw weerloze slachtoffers lancerend, maar ook als mens, als u de gijzelaars aan het einde van het spel om uw eigen vege lijf te redden gewoon in de steek laat. Dikke borsten of niet.

Tellen

Het up to date houden van de rondeteller zorgde bij ons voor nogal wat problemen. Wij gingen zo in het spel op dat we dat regelmatig over het hoofd zagen, waardoor de weerwolf van dienst wel erg lang moest wachten tot de nacht, en zijn daaraan verbonden extra mogelijkheden, inviel.

Besluit

Een semi-coöperatief spel dat heel wat te bieden heeft, maar door een onduidelijk en overdadig regelwerk waarschijnlijk niet veel tafels zal halen. Maar als je je daar doorheen wurmt en de FAQ (bijna even lang als het regelwerk zelf) eens goed doorneemt zal uw doorzettingsvermogen worden beloond.

Ik raad Gen-X Games dan ook aan met grote spoed een aangepast en overzichtelijk regelwerk te voorzien. Ik voorspel dat zij en u gaan daar geen spijt van gaan hebben.

Dominique

 

21:02 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Wacht maar tot volgende keer, kampeerdertjes....
Calm points will slow you down!!!!

WHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Gepost door: Leader of the pack | 14-06-10

Dat klinkt zowel veelbelovend als teleurstellend. Mijn oren zijn nu in elk geval wel gespitst. (In zoverre dat ze dat nog niet waren na ons jaarlijks weerwolvenweekend natuurlijk, want it rocked again!)

Gepost door: els. | 15-06-10

De commentaren zijn gesloten.