26-05-10

Vaart wel en zie vooral niet om

Hagoth: Builder Of Ships (Mayday Games, 2010) 

Hagoth is een Nephitische scheepsbouwer, genoemd in het boek van Mormon (Alma 63:5-7).

De rest zoekt u zelf maar op.

Wat ons naadloos brengt bij het doel van dit spel: het bouwen van schepen, liefst zo groot mogelijk, deze zo snel mogelijk laten uitvaren en zowel voor het bouwen als voor het bereiken van hun bestemming als eerste 25 punten verdienen.

Het klinkt simpel en eigenlijk is het dat ook.

De kleine doos bevat 100 kaarten, 8 houten scheepjes, 4 telstenen, 50 geminiaturiseerde houtblokken, een vierzijdige dobbelsteen, een kort en overzichtelijk spelregelboekje, een klein spelbord en een zakje kaartsleeves (zie later). Meer heeft een mens niet nodig om gelukkig te zijn.

Het kaartendeck bestaat uit een melange van 8 soorten kaarten: blauwdrukkaarten waarmee we in totaal 5 verschillende schepen kunnen samenstellen, houthakkaarten die u toelaten de nobele kunst van het houtkappen te beoefenen, bouwkaarten die u toelaten uw blauwdrukken in de praktijk om te zetten door van uw gekapt hout schepen te maken, zeilkaarten die u toelaten de oversteek te maken zodat u extra punten kunt binnenhalen, “sla uw beurtje maar eens over-kaarten” die u toelaten de beurt van één uwer tegenstanders even uit te stellen, verwijderkaarten die u toelaten een nog niet werkbare blauwdruk van een speler te verwijderen, vertragingskaarten die u toelaten een zeilend schip van één uwer tegenstanders onderweg even op te houden en tenslotte vernietigingskaarten - geen paniek: slechts 2 in de hele stapel - die u de mogelijkheid geven een van hout voorziene blauwdruk van dat hout te ontdoen.

Alle 100 kaarten worden geschud en er worden er 5 uitgedeeld aan elke speler. Eén trekstapel en verder geen gedoe, dat is pas leuk.

Tijdens uw erg korte beurt hebt u twee mogelijkheden: of u speelt twee kaarten en voert de bijbehorende actie(s) uit of u speelt er geen en kiest uit drie mogelijke acties er eentje.

De uitgespeelde actiekaarten zijn de eenvoud zelve. U kunt alvast blauwdrukken uitspelen met als doel deze later met hout tot leven te brengen, u kunt het bos in om hout te kappen, u kunt een uitgespeelde blauwdruk van hout voorzien (bouwen), u kunt zeilen als u over een afgewerkt schip/afgewerkte schepen beschikt, u kunt een tegenstander “aanvallen” met een vertragingskaart, een “sla uw beurtje maar eens lekker over-kaart” of een vernietigingskaart of men kan, indien gewenst, 1 kaart uitspelen en een andere ongebruikt afleggen. Nadat u 2 kaarten hebt uitgespeeld neemt beroert u de trekstapel om er weer 2 op hand te nemen.

Indien u geen kaarten uitspeelt mag één van de volgende acties kiezen: houthakken, bouwen (met hout uit je persoonlijke voorraad) of zeilen.

Voila.

Als u een schip hebt voltooid levert het, naargelang de grootte, 1 tot 5 punten op. Als u uiteindelijk een haven in het land Nortward bereikt krijgt u nog eens extra punten, van 1 tot 6. Een voorbeeld. Als u erin slaagt het grootst mogelijke te bouwen schip (9 blauwdrukken) af te werken en de doelhaven te laten bereiken levert dat u 11 punten op. Als u weet dat u met 25 punten met uw medespelers de vloer aanveegt lijkt dit erg interessant, maar u moet wel weten dat u kostbare tijd, door het verzamelen van blauwdrukken en hout, moet investeren in het bouwen van dit gevaarte. En de logheid ervan, gecombineerd met een grotere zeilafstand, zorgt ervoor dat u langer onderweg bent. Prevelend onderweg. En dit spel gaat uiteindelijk om snelheid, om ter eerste aan die 25 punten zien te geraken. Zoals zoveel in het leven zal de juiste aanpak voor de overwinning waarschijnlijk ergens in het midden liggen.

U moet ook rekening houden dat u maar aan 2 blauwdrukken tegelijk kunt werken en dat u slechts 2 schepen tegelijk op het water kunt laten dobberen.

Houthakken gebeurt niet met een bijl, maar wel met behulp van een vierzijdige dobbelsteen. U gooit en het gegooide resultaat slepen uw werklieden uit het bos. Ook tijdens de bouwactie (toewijzen van hout aan blauwdrukken) wordt deze dobbelsteen soms gebruikt, afhankelijk van de soort bouwkaart die u uitspeelt.

Samengevat: u bouwt houten schepen aan de hand van blauwdrukken, stuurt ze vervolgens op weg naar verre streken en scoort punten voor het voltooien van en het aankomen van die schepen in de doelhaven.

De spelregels laten aan duidelijkheid niets te wensen over, het spel is heel snel uitgelegd en het speelt ook met de snelheid van een F1-bolide. En, beste Watson, het is erg leuk.

Minder leuk, maar in de verste verte niet opwegend tegen het positieve, zijn het spelbord en de kaarten. Het spelbordje bevat in het midden een irritante vouwbobbel die het zeilen op scheepsroute 3 enigszins bemoeilijkt. De kaarten zijn allesbehalve afwasbaar en voelen eerder kartonachtig aan. U hebt het gevoel dat u ze beschadigt door ze alleen maar aan te kijken. Sleeven is dus de boodschap. Men had dat duidelijk al snel door bij Mayday Games want er wordt standaard een setje sleeves meegeleverd in de doos. Maar verder? Niks dan goeds.

Opvallend: de bloedmooie vrouwen waarmee ik dit speelde wilden gelijk nog een keertje. Dat is hoopgevend voor de spelverslaafde mannen met partner onder ons. Qua partnervriendelijkheid komt u dus zeker aan uw trekken. Of u na haar kennismaking met dit spelletje seksueel nog aan uw trekken gaat komen is een andere zaak.

Net als ik schijnen Mormonen heel goed weg te weten met dit spelletje. Of het raadzaam is het onderstaande stelletje met de blauwdrukken van Hagoth aan de slag te laten gaan durf ik echter zwaar te betwijfelen.

http://www.youtube.com/watch?v=XSOknsF6pkE&feature=re...

Dominique

 

20:32 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.