23-05-10

China in your hand!

Sun Tzu (Matagot, 2010)

U mag God De Vader, of wie of wat u ook aanbidt, op uw blote knieën bedanken.

Ik zal u uitleggen waarom.

Ik las op Boardgamenews dat Matagot “Dynasties” van Alan M. Newman (Jolly Roger Games, 2005), een erg leuk spel voor twee, gaat heruitbrengen.

Ik ben goed geplaatst om u daar wat meer info over te geven. Ik heb Dynasties immers al vijf jaar in mijn spellenkast staan en heb het al tientallen keren gespeeld. Het is trouwens één van de weinige spellen die ik in het merendeel van de gevallen weet te winnen. U begrijpt dat deze mijn collectie nooit zal verlaten.

In Dynasties is de inzet China, zo simpel is het. In het jaar des Heren 506. Dat doet u door in de rol van Sun Tzu of Koning Shao kruipen en te vechten om de vijf hoofdprovincies. Omwille van de herspeelbaarheid hoeft u gelukkig niet met echte zwaarden en andere steekwapens aan de slag. U moet wel kaarten uitspelen en houten blokjes op een klein spelbord heen en weer schuiven.

Het spel zelf is poepsimpel maar zit vol subtiliteiten. Dat maakt het ook zo goed. Elke speler beschikt over net dezelfde kaartendeck, met 10 kaarten in waardes van 1 tot 10, 3 kaarten -1, 3 kaarten +1, 2 pestkaarten (lees: “dé pest”) en - als u een gevorderde Chinees bent - 4 speciale actiekaarten waarvan u er bij spelaanvang 1 moet kiezen voor eenmalig gebruik later in het spel en een +2 en een +3 kaart. Daarbovenop krijgt u de beschikking over 21 zwarte of witte blokjes. Elke provincie op het bij aanvang nog maagdelijke spelbord wordt willekeurig voorzien van één van de 9 El Grande-achtige scoretegels. Er blijven er 4 over, die gaan uit het spel. Deze geven aan hoeveel punten de provincie na elke Dynastie (na ronde 3, 6 en 9) waard is. Dat zijn de enige momenten waarop de machtsverhoudingen in een objectieve score worden vastgelegd.  

Daar moet u het mee doen.

Maar wees gerust, u zult uw Chinese handjes meer dan vol hebben.

Tijdens een beurt (simultaan) speelt u aan uw zijde van het spelbord aan elke provincie die daar mooi staat aangegeven een gedekte getal- of pestkaart. In de eerste ronde beschikt u enkel over de startkaarten met waarde 1 tot 6. Als elke speler dat gedaan heeft worden ze één voor één onthuld en worden de machtsverhoudingen in de provincies geëvalueerd. Vanaf ronde twee bepaalt de speler met de minste legers (blokjes) op het bord in welke volgorde de provincies worden afgewerkt.

Het bepalen van de machtsverhoudingen is simpel. De getalkaarten van elke speler aan elke provincie worden vergeleken en op basis van het verschil worden in de betreffende provincie legers (blokjes) geplaatst en/of weggenomen, waarbij rekening moet worden gehouden met het feit dat in een provincie alleen legers van één speler kunnen staan. Een +1, +2 of +3-kaart laat u altijd toe 1, 2 of 3 legers te plaatsen, ongeacht de kaart die uw tegenstander heeft uitgespeeld, tenzij die net dezelfde +-kaart heeft uitgespeeld (dan gebeurt er niets). Een -1 kaart doet hetzelfde, maar dan omgekeerd (maximaal 1 leger weg). Een pestkaart reduceert het aantal blokjes in een provincie met de helft, naar beneden afgerond.

Na ronde 3, 6 en 9 wordt er geteld. De waarde van elke provincie wordt in punten toegekend aan de speler die daar legers heeft en het verschil wordt door een machtsteen aangeduid op het macht(score)spoor. Slaagt een speler tijdens het spel erin de scoresteen volledig naar zijn zijde van het spelbord te krijgen wint hij onmiddellijk. Indien dat niet lukt wordt na de negende ronde gekeken naar welke speler de machtsteen het verst is opgerukt. Die wint dan. Bij een gelijke stand wint de speler die het meeste legers in zijn reserve heeft.

Zoals eerder neergeschreven zit het spel, ondanks de schijnbaar eenvoudige opzet, vol subtiliteiten. Enkele voorbeelden. U mag u de kaarten 7, 8, 9, 10, +1, +2, +3, -1 en de pestkaart slechts één keer tijdens het spel gebruiken. De kaarten van 1 tot 6 kunt u recupereren (daarom erg handig in het geel weergegeven), maar u moet er wel rekening mee houden dat elke keer u een 6-kaart uitspeelt uw leger met 1 eenheid wordt verminderd. Uw bezettingsmacht bestaat maar uit 21 eenheden voor 5 provincies (in de expertversie slechts 18), dus wees voorzichtig. Op het einde van elke ronde mag u 2 kaarten van uw trekstapel nemen en er 1 uit kiezen. De andere gaat onderaan de trekstapel. Als u tijdens een beurt echter een gewone 1 hebt gespeeld mag u 3 kaarten van uw trekstapel nemen en er 2 uit kiezen. Dat laat u toe snel door uw trekstapel heen te rennen en meer mogelijkheden te genereren maar u loopt dan wel het risico dat u naar het speleinde toe dan weer in de problemen komt. Onderschat ook de kracht van de plus- en minkaarten niet. Echt krachtig lijken ze op het eerste gezicht niet, maar op het juiste moment, net voor een belangrijke scoreronde bijvoorbeeld, kunnen ze het verschil maken. De pestkaart is aangewezen als u een machtsovername in een gebied met een groot bezettingsleger plant. Of wat dacht u van het verplicht verplaatsen van legers op het bord als u er bij mag plaatsen maar er geen meer in voorraad hebt? Of wat te denken van het feit dat u de volgorde van de schermutselingen bepaalt als u het minste legers op het bord hebt? Niet onderschatten hoor, dat voordeel. En dan de niet scorende rondes. In ronde 1, 2, 4, 5, 7 en 8 zijn er geen punten te verdienen. U weet wel perfect waar en hoeveel punten er in ronde 3, 6 en 9 te halen zijn. U moet daar dus naartoe werken. Ik hoef u niet voor te tekenen wat dat allemaal teweegbrengt bij een Chinees opperbevelhebber. Het zweet, beste medespeler, staat in uw handen.

De speciale Sun Tzu en Koning Shao actiekaarten dan. De heerschappen hebben er elk 4 maar u mag er bij spelaanvang slechts eentje kiezen die u tijdens het spel één keer mag gebruiken. Wat dacht u bijvoorbeeld van de kaart die Sun Tzu toelaat een leger te verplaatsen naar een aangrenzende provincie tijdens één van de eerste zes beurten? Of Koning Shao, die tijdens de eerste zes beurten een leger naar keuze van het spelbord mag verwijderen? Die hebben maar een kleine impact, zegt u? Sta me even toe hierop kort te reageren: Hahahahahahahahahaha!

Aan de originele versie was, buiten de te grote scoresteen, qua functionaliteit en spelplezier niets aan te merken. Het zou mij verbazen, Matagot kennende, dat het bij hun editie anders zou zijn. Ik hoop ook dat er niet aan de regels wordt gemorreld, al moet je altijd oppassen met die Fransen. On sait jamais.

Hebt u 2 de Mayo in uw bezit is het stilaan tijd om er afscheid van te nemen. Als u zich Sun Tzu aanschaft tenminste.

Eenvoud, elegantie, subtiliteit, bluf, psychologische oorlogvoering en kei- en keihard.  En dat allemaal in een - ook bij Matagot, mag ik veronderstellen -  kleine verpakking. Hebt u een wenslijst, zet deze dan maar bovenaan. Hebt u er geen is het moment aangebroken om er eentje te maken.

Als toemaatje, beste medespeler, nog deze totaal overbodige en erg foute videoclip:

http://www.youtube.com/watch?v=PSh6SQd8UrI

Dominique

 

10:20 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Ik krijg na het doorlezen van je beschrijving het gevoel dat je Sun Tzu met het verkeerde spel vergelijkt: dat moet niet 2 de Mayo zijn, maar König von Siam. Of misschien wel Caesar & Cleopatra, of Tyrus (TyrUs, niet TyrOs), of Aton. Ik vrees dat ik Sun Tzu op z'n hoogst 'wel aardig' ga vinden, en dat betekent dat de eerste twee door mij genoemde titels zorgeloos in de kast kunnen blijven staan.

Gepost door: Maarten | 23-05-10

Aangenaam deuntje op de achtergrond terwijl ik jouw blog lees. Misschien voor herhaling vatbaar???

Gepost door: Fastguy | 24-05-10

Guy,

Ik ben nooit een erg goeie DJ geweest, maar ik zal mijn best doen.

Gepost door: Dominique | 25-05-10

De commentaren zijn gesloten.