15-05-10

Weer brand, man!

Die Speicherstadt / Het Koopmanshuis (Eggert Spiele - The Game Master, 2010)

Vergis u niet als u de omvang van de doos ziet. Dit is een kaartspelletje, gelardeerd met enkele munten (25) en een buideltje goederenblokjes.

Men had hier dus de kosten aanzienlijk kunnen drukken. Ik vraag me nog altijd af wat het doel is van dat bijgeleverde spelbord. De doos zichtbaar maken op het spellenrek bij uw favoriete spelleverancier waarschijnlijk.

In “Die Speicherstadt” bevindt u zich in een oord waar schepen aanmeren en intensief aan handel wordt gedaan. Zij die wakker zijn onder u hebben ondertussen al lang door dat het hier om een haven gaat.

In een haven gebeurt uiteraard van alles. Er wordt bijvoorbeeld geveild. Verscheepte goederen bijvoorbeeld, maar gek genoeg ook kerken, banken, handelsposten, magazijnen, handelaars, havens (!) en zelfs brandweermannen. Deze laatste zijn, het wordt nog gekker, heel belangrijk als u het spel wil winnen. En het wordt nóg gekker: u weet bijvoorbeeld dat de gebouwen waar u de trotste bezitter van bent exact vier keer door brand gaan worden geteisterd. Gevolg: geen verzekeringsmaatschappij die met u in zee wil. U moet het dus van uw brandweermannen hebben. Hebt u voldoende lieden van die beroepscategorie in dienst valt het allemaal nog wel mee en leveren ze u mogelijk nog wat extra punten op, maar mist u er een paar kan dat u zuur opbreken. Met “zuur” bedoel ik verlies van punten, in het slechtste geval tien. In een spel waar twintig punten voldoende kunnen zijn voor de overwinning tikt dat lekker door.

De kostprijs van het aangebodene wordt bepaald door het aantal spelers die dat aangebodene willen hebben, of beter: het aantal poppetjes dat de spelers samen aan elke te veilen kaart hebben geplaatst. Deze prijs kan dalen als er kandidaten tijdens de verkoop afhaken, meestal ten gevolge van het gebrek aan financiële middelen.

Al dat geveilde komt in uw persoonlijke uitlage alwaar het tijdens het spel bepaalde functionaliteiten biedt (opslaan en/of verkopen van goederen bijvoorbeeld) en/of punten oplevert aan het einde van het spel.

Mooi: de zilveren munten. Van karton, maar wel dik karton en glinsterend mooi. En de echte startspelermunt mag er ook wezen. Wees in ieder geval zuinig met uw munten want u wordt er niet bepaald rijkelijk van voorzien in dit spel. Met een armzalige beurs van vijf zilverlingen moet u aan de slag. En als u tijdens het spel tot uw afgrijzen ontdekt dat u er na elke ronde slechts één zilverstuk bij krijgt zult u beseffen dat de zuinigheid waarvan hierboven sprake een schone deugd is.

De weinige munten die er in omloop zijn, gecombineerd met het feit dat ze open en bloot voor iedereen op tafel liggen, vind ik dan weer minder deugdzaam. Dat vertraagt het spel nodeloos en zorgt ervoor dat u meer bezig bent met wat u anderen niet wil gunnen dan met wat u zélf eigenlijk wil. Een zichtschermpje lost hier mijns inziens weinig op aangezien je voor elke speler door de band maar tot vijf moet kunnen tellen. Dat is zelfs voor mij een fluitje van een eurocent.

De spelregels dan. Ze laten qua duidelijkheid niets te wensen over. Alleen heb ik wat moeite met de indeling en de schier eindeloze uitklapbaarheid ervan. Zoals één mijner medespelers terecht opmerkte: "Nu moet je tijdens het spelen ook al de krant gaan zitten lezen." Ik weet niet hoe het met de Nederlandstalige editie zit, maar "auf Deutsch" is ze niet erg praktisch.

In eerste aanleg leuk en interessant, maar ik verwacht nog een uitbreiding die er eigenlijk standaard bij had moeten zitten. Ik stel mij ook vragen over de blijvende leukheid van dit spel. Na enkele sessies merkte ik al enige tekenen van afbrokkeling van enthousiasme. Snel dus hier met die uitbreiding, Stefan Feld. Dan komt het mogelijk weer eens uit de kast.

Dominique

08:36 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Idd de handleiding is dus hetzelfde uitklap document en inderdaad had ik al -10 ! LOL (Het lijkt niet veel -1 -2 -3 en -4 maar tesamen wel!)

Gepost door: Fastguy | 24-05-10

Ik vind het een erg leuk spel! De charme van het open tonen van de munten is dat je continue de afweging hebt tussen zelf kopen of het goedkoop aan een ander geven. Juist deze afweging maakt het spel voor mij interessant.

De branden gaan inderdaad erg hard. Al is het goed mogelijk om te winnen zonder een investering in brandweermannen. Mijn ervaring is dat de winnaar meestal 3 dikke contracten heeft opgevuld.

Probeer het spel ook eens met 2 spelers. Dan is het echt hard tegen hard.

Gepost door: Thijs | 03-06-10

De commentaren zijn gesloten.