13-05-10

Krulstaart met weerhaken

Schweinebande (Hans Im Glück, 2010)

Pester zoekt boerderij. Vandaar niet zo kindvriendelijk als de doos en de inhoud ervan laten uitschijnen. U bent dus gewaarschuwd als u tijdens het winkelen met uw jengelende koters voor de rekken staat. Maar met een bende op wraak en weerwraak en weerweerwraak beluste volwassenen? Smullen!

Hebt u dus nog een stapeltje openstaande rekeningen met bepaalde medespelers kunnen deze middels dit spel worden vereffend.

Op deze schijnbaar van peis en vree voorziene veemarkt probeert u de meest waardevolle dieren in te kopen om ze vervolgens in uw eigen stalletje onder te brengen. Daartoe plaatst u twee of drie van uw boeren, lijfeigenen zeg maar, op het marktplein alwaar elke ronde ook een meute van 25 dieren(fiches) willekeurig in een raster worden uitgelegd. U plaatst uw boertjes zo strategisch mogelijk, wat betekent dat u ernaar streeft tijdens de ronde in kwestie veel dieren binnen te halen en/of de juiste. Dat lijkt makkelijker dan het is omdat uw medeboeren de neiging hebben nogal eens in de weg te gaan staan.

Afhankelijk van wat u verzamelt (setjes van vier dezelfde of zes verschillende dieren) mag u op het einde van een ronde een aantal dieren in uw persoonlijke stal onderbrengen. Zo leveren ze punten op aan het einde van het spel. Varkens houdt u best apart tot de laatste ronde want dan kunnen ze u nog een aanzienlijke bonus opleveren. Als de varkens waarmee u aan tafel zit ze ondertussen niet voor uw neus hebben weggekaapt.

Houdt u na een spelronde nog dieren over mag u ze meenemen naar de volgende ronde als u erin slaagt de beestjes voldoende eten te geven. Daartoe dringt een verkoop van enkele plattelandsorganismen zich af en toe op, tenzij u zich eerder een supergrote voederzak hebt eigen kunnen maken. Daar kunt u immers eenmalig een privé-vreetfestijn mee organiseren.

Het pesten waarvan sprake in de inleiding gebeurt vooral bij het plaatsen van de boeren. Men kan al eens in de weg gaan staan en als u uw laatste boertje nogal snel plaatst (timing is bij het plaatsen heel belangrijk, croyez-moi) zou het wel eens kunnen dat er bij de verdeling van de schattige dierenfiches nogal weinig te rapen valt. Letterlijk. Denk hierbij aan het Vlaamsche spreekwoord: “Hij heeft in mijn rapen gescheten.” Kleine kindjes, die zeker gaan worden aangelokt door de doosafbeelding en de erg aaibare dierenfiches, gaan tijdens het spelen dan ook gegarandeerd enkele jeugdtrauma’s oplopen, zo ernstig zelfs dat zij mogelijk voor de rest van hun leven voor de spellenwereld verloren gaan.

En dat, beste medespeler, wilt u toch niet op uw geweten?

Dominique

12:17 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.