12-05-10

Frustrerend friemelen

Campaign Manager 2008 (Z-Man Games, 2009)

Af en toe doemt ze nog voor mijn geestesoog op: die anti-abortusmilitante in het journaal van acht uur tijdens de Obama-McCain campagne in 2008, met het bordje “What if his mama aborted Obama?”

En weer deed ze dat tijdens mijn eerste sessie “Campaign Manager“, waarin het duel Obama-McCain nog eens dunnetjes wordt overgedaan. Het kleine broertje van "1960: The Making Of The President", met een kaartendeck van 90 kaarten waarvan er maar 30 tijdens het spel worden gebruikt, 15 voor elke speler, draftgewijs op hand genomen. Zorgt er mogelijk voor dat in deze drukke en tijdrovende tijden “1960: The Making Of The President” - al hangt daar duidelijk meer vlees aan - niet meer uit de kast komt.

Hou wel rekening met gefriemel tijdens het toekennen van de overwinningspunten. Dat gebeurt, vrij origineel, door het leggen van kartonnen staafjes op een scorediagram. Dat gaat goed met de grote staafjes, die gekoppeld zijn aan de staten waar de meeste stemmen te halen zijn, maar tijdens het leggen van de kleintjes gaat u toch met uw ware aard worden geconfronteerd wanneer u zichzelf tot uw grote verbijstering verdomme, klote, fuck, shit en aanverwanten hoort roepen, als u al niet met één vloeiende zwaaibeweging alle spelonderdelen gefrustreerd op de grond kiepert. Oefen dus uw fijnmotorische vingervaardigheden maar in, meerbepaald de pincetgreep.

Maar ondanks dat gefriemel heb ik zeer genoten van dit kleinood. Omdat het snel speelt bijvoorbeeld, duidelijke spelregels heeft en spannend is tot het eind. En zo’n mooie kaarten heeft. Alleen jammer dat je niet met alle kaarten tegelijk aan de slag kunt.

Dominique

00:01 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.