28-03-10

Hotel S(am)oa

Reizen, beste medespeler, is een activiteit die niet aan mij besteed is. Ik heb er gewoon geen behoefte aan. U moest trouwens eens weten wat hier in Diest allemaal te beleven valt. En dan vooral als iedereen op reis is. Daar kan geen Canarisch eiland tegenop. Als er toch gereisd moet worden doe ik dat dan ook liever aan de keukentafel.

Gisteravond was het weer zover. Ik boekte een groepsreisje van vier naar het idyllische eiland Samoa. Daar aangekomen was het niet de bedoeling dat we ons met verrekijker en boek op het strand gingen neerplanten. Neen, we hadden afgesproken elk een hotel uit te baten. Een jaartje. Op competitieve wijze. Eens kijken wie de meeste toeristen naar ons hotel kon lokken en daar het meeste geld aan kon verdienen.

Die toeristen bestaan uit Noren (!), Duitsers, Engelsen en Japanners. Ze worden maandelijks in bosjes op het plaatselijke vliegveld aangeleverd waarna wij, de bloedzuigers, ze in ons hotelletje proberen binnen te lokken. Dat doen we door de laagste kamerprijzen aan te bieden en tegelijk ons hotel aantrekkelijk te maken door het aanleggen van zwembaden, het opwaarderen van kamers tot suites en het bijbouwen van extra logies.

Het lokken en mooier maken gebeurt door het uitspelen van een zogenaamde prijzenkaart zodra de toeristen (hun aantal wordt bepaald door het omdraaien van een toeristenkaart) zijn gedropt. Die toeristen hebben elk, buiten de doorsnee nietsnut, bepaalde eigenschappen. Er zijn er die graag in zwembaden liggen, er zijn rijke stinkerds die je sowieso een dubbele kamerprijs kunt aanrekenen, beroemdheden die je toelaten toeristen in aangrenzende kamers dubbel te laten betalen en tenslotte types die nogal snel verliefd worden en gaan samenhokken met andere toeristen. Deze laatste hormonaal geteisterde types zijn heel interessant aangezien ze met z’n tweetjes op één kamer kunnen, wat de regel “een toerist per kamer” elegant omzeilt.

Het lokken en kopen van uitbreidingen wordt door een erg leuk spelsysteem afgehandeld. Zoals eerder geschreven speelt elke speler een prijzenkaart uit met daarop bovenaan de prijs die hij wil besteden aan de beschikbare uitbreidingen (liefst zo hoog mogelijk, maar ook weer niet te hoog) en onderaan de prijs die hij per kamer aan de gedropte toeristen aanrekent (laag maar ook weer niet te laag). De speler met de kaart met de hoogste “uitbreidingswaarde”, in uurwijzerzin, mag een uitbreiding voor dat bedrag kopen, de speler met de laagste kamerwaarde, in tegenuurwijzerzin, mag uit een groep gearriveerde toeristen een selectie voor zijn hotelletje maken en per toerist de kamerprijs innen. Mits hij voldoende plaats heeft natuurlijk. De kamerprijs kan worden verdubbeld als je rijke stinkerds aantrekt, suites bezit of beroemdheden herbergt. Zwembaden geven bonusinkomsten als je liefhebbers van extreme vochtigheid binnenhaalt en leveren zelfs extra inkomsten op als je ze bouwt op het moment dat deze types zich in je hotel bevinden.

Zoals eerder geschreven duurt het spel een jaar, gelukkig gecomprimeerd in een klein uurtje. Dat jaar is onderverdeeld in twaalf maanden, gesymboliseerd door twaalf beestig grote kartonnen vlaggen waarop elke nationaliteit drie keer voorkomt. Dat is belangrijk omdat elke nationaliteit het eiland drie keer aandoet. Als ze het eiland aandoen vertrekken hun landgenoten die zich op dat moment in de hotels op het eiland bevinden met hetzelfde vliegtuig weer naar huis. Dat vertrekken is heel belangrijk omdat de toeristen die in je hotel verblijven slechts eenmalig bij aankomst hun verblijf betalen waardoor ze - slecht als we zijn - voor de rest van het verblijf worden beschouwd als ballast. Je wilt ze, buiten de zwemmers, liefst weer zo snel mogelijk kwijt. De belangrijkheid van plaats ruimen wordt nog duidelijker als je beseft dat je bij spelaanvang slechts over zes instapklare kamers beschikt.

Je weet vooraf welke groep toeristen op welk moment zal arriveren. Het is dus niet echt interessant een groep je hotel in te lokken waarvan de verblijfsduur nogal aan de lange kant is, tenzij je er financieel een enorme slag mee kunt slaan. Gelukkig heb je een kaart “personeelsvakantie” die je toelaat tot twee toeristen op straat te bonjouren. Daarmee verspeel je wel de rest van de beurt maar soms is die ingreep meer dan noodzakelijk. Je wilt echt niet, zoals ondergetekende, opgezadeld zitten met een bende Noren die goedkoop geboekt hebben en je hotel niet meer uitwillen.

Ook erg belangrijk: je hebt elf prijzenkaarten, waaronder de “personeelsvakantie”, en als je tijdens een beurt minstens een actie kunt doen (kopen of lokken) ben je die voor de rest van het spel kwijt, uitgezonderd de personeelsvakantiekaart. Die neem je altijd weer op hand. Bepaalde bonusfiches die je kunt aanschaffen laten je ook toe tot twee uitgespeelde kaarten weer op hand te nemen of er eentje met je handkaarten te wisselen. Onderschat ook de kracht niet van de bonusfiche waarmee je zonder beurtverlies twee toeristen kunt buitengooien. Die lijkt onnozel en je lacht daar eens goed mee en je laat die voor wat ze is, tot je later in het spel begint te beseffen welke kapitale blunder je daar in ronde drie hebt gemaakt.

Ik vond dit een leuk spel. Niks wereldschokkends, daarvoor moet je op de “De Tafel Plakt!” spelmarathon van 10 april zijn, maar gewoon plezant. Snel ook, makkelijk uit te leggen en een generator van lachsalvo‘s, ook mede door het feit dat onze globetrotter aan tafel, zelfs met ondersteuning van zijn nieuwe Blackberry, er totaal niks van bakte en zijn hotel met het vorderen der speelronden meer evolueerde naar Fawlty Towers dan naar het Heist-Op-Den-Berg Hilton. Die weet ondertussen ook dat hij beter aan de andere kant van de balie blijft.

Dit spel deed me denken aan het schandelijk onderschatte en beestig goede (vandaar de schande) Scream Machine (Jolly Roger Games), waarin je bezoekers naar je pretpark probeert te lokken. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de makers hierdoor werden beïnvloed. Dat is geen schande. Ik, bijvoorbeeld, werd zwaar beïnvloed door Albert Einstein en ik heb me dat nog nooit beklaagd.

U hoeft echt niet op reis om tot rust te komen hoor. Ik vraag me trouwens af - als ik zo rond de zomermaanden om me heen kijk - of tot rust komen en op reis gaan wel samen door dezelfde deur kunnen. Neen, blijf maar lekker thuis en leg dit op tafel. De luidruchtige Duitsers moet u erbij nemen. Eventjes maar, want na het innen van de eurootjes na hun inchecken stuurt u uw personeel doodleuk op vakantie. En richt u uw blik al op de volgende maand, naar die charter vol Japanners.

Zeker eens proberen!

Dominique

 

Hotel Samoa (White Goblin Games / Huch & Friends, 2010)

Kristian Roald Amundsen Østby

3 tot 6 spelers vanaf 10 jaar

45 minuten

 

 

13:55 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Schitterende bespreking! Heb het spel nog niet gespeeld, wel in mijn bezit, en er zal sowieso eerstdaags verandering in komen...

Gepost door: kadus | 28-03-10

In reactie op uw schrijven Leuke impressie. Dat van die luidruchtige Duitsers mag wat mij betreft gerust veranderd worden in 'luidruchtige Hollanders'. Ik heb het spel in Nürnberg in mijn vizier gekregen en kreeg er een goede indruk van; het spel is inmiddels gearriveerd en ligt sinds een paar dagen te wachten op speeltijd. Dinsdag is het zover!

Gepost door: Richard van Vugt | 28-03-10

Ik pleit schuldig. Het is een leuk spel, maar als veel reiziger wilt het thema geen garantie geven op instant succes. Ik ga het me zelf ook wel aanschaffen, nadat ik terug ben van mijn volgende trip. Want deze trip naar Somoa moet dringend doorgespoeld worden... Nu enkel nog een bestemming vinden...

Gepost door: Vriesie | 29-03-10

ik krijg er nu al zin an. Dominique, wat heb je toch een leuke stijl van recenseren! Of je nu een toffe (hier) of minder toffe spelervaring (mystery exppress) beschrijft, het blijft heerleijk om te lezen.

Hotel Samoa kende ik nog helemaal niet. maar na je recensie [... vul de titel in ... ].
Ken je de site www.mastermoves.eu ? daar heb je een 2 persoonsspel dat heet bungalow master (denk ik) daar heb je hetzelfde spelprincipe in een 2p spel uitgewerkt. Ga eens kijken!

groetjes JeVo

Gepost door: JeVo | 20-04-10

De commentaren zijn gesloten.