27-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 27

Cumul van het jaar

Einauge Sei Wachsam (Amigo) 

Een leuk leerspel voor politici in spe. Hoe cumuleer ik zo veel mogelijk zodat ik kan blijven graaien?  

Dit spel wordt gekenmerkt door het feit dat u, als u het slim speelt, alles wat u erin verzamelt bij elke volgende beurt nog eens mag meegraaien. En opnieuw. En opnieuw. Tafeltje Dek Je voor bordspelers als het ware.

Politici uit spe zijn naar het schijnt in dit spel niet te kloppen. Hebt u er dus eentje in uw familie, spellenclub of vriendenkring, leg dit dan niet op tafel of u moet voor de tweede plaats. Of leg meerdere spellen op tafel en morrel indien nodig wat met de voorkeurstemmen. 

Tot morgen.

Dominique

20:05 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 26

Teleurstelling van het jaar

Carson City (QWG)

En ik wou het zo graag. Het heeft niet mogen zijn.

Dit speelt zich af in Het Wilde Westen. Of beter: Het Westen”, want dat Wilde mag u gerust schrappen. Akkoord, u lost af en toe een schot, maar dat valt eerder te vergelijken met het rotje dat ik vroeger op het kerkpleintje afstak om de meisjes van het zesde leerjaar aan het schrikken te krijgen, en dan vooral die twee van slagerij Peetermans. Daar had ik immers een boon voor.

Neen, tijdens Carson City kwam bij ondergetekende geen spelplezier op. Maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk. Want economische spellen met onroerende goederen zullen altijd wat meer moeite moeten doen om mijn speelse soft spot te raken dan – ik noem maar iets – steelpannetjes op kartonnen gasvuurtjes. 

Als ik hunker naar wilde dingen in het Westen trek ik, voorlopig toch nog, Lawless uit de kast.

Ik heb het hier al eens neergeschreven: hét spel van onze landgenoot Xavier Georges zit er nog aan te komen. Wacht maar af, binnenkort floept het eruit. Palais Royal en Carson City zijn Xaviers eigenhandig gecreëerde opstapjes naar een gegarandeerde podiumplaats.

In 2010 misschien? 

Tot morgen.

Dominique

21:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 25

Vervuiler van het jaar

Gonzaga (Abacus / daVinci Games / dV Giochi)

Ik vind het een heerlijk spel, maar de grote hoeveelheid niet recycleerbare plastic ingrediënten verplichten mij, in deze ecologisch erg gevoelige tijden, een vermanend vingertje op te steken. En het feit dat deze plastic ingrediënten zowaar kleine koninkrijkjes voorstellen vormt geen excuus. Dit vervuilt en, voortgaande op recente studies, is de kans heel groot dat plastic onderdelen van dit spel uiteindelijk gaan terechtkomen in de Stille Oceaan. 100 miljoen ton plastic drijft daar nu al rond. Alstublieft.

Maar er is hoop. De kans is niet onbestaande dat u dit spel zo leuk vindt dat u het uw hele leven gaat bewaren en gebruiken. Waardoor de vervuiling zich beperkt tot uw eigen stulp.

Abomilabel voor de vervuiling, Formilabel voor het spelplezier.

Tot morgen.

Dominique

17:27 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 24

Grüblerspel van het jaar

Automobile (Treefrog / Phalanx / Mayfair Games / Filosofia Editions)

Eén verkeerde zet en je bent gezien. Daardoor, en omdat al dan niet winnen kan afhangen van één enkele dollar, wordt er over elke zet naarstig nagedacht. Zo naarstig dat een spelletje Automibile uitwaaiert naar een heleboel nevenactiviteiten. Zo houden spelers die niet aan de beurt zijn zich onledig met bijslapen, sms-verkeer, het lezen van de krant en andere geschreven media, tv-kijken, het tellen van de barstjes in het plafond en het in stilte wanhopig verlangen naar een ander spel. Of een andere, minder enerverende, activiteit. Of, ja hoor, zelfs een huwelijk. In dit laatste geval raad ik u echt wel aan professionele hulp te zoeken.

Leg Automobile dus gerust op tafel, maar enkel en alleen als u ook nog dringend een heleboel andere dingen te doen hebt. En als ik niet in de buurt ben.

Tot morgen. 

Dominique

22:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 23

Spellen-vrijgevigste stad van het jaar

Geel (België) 

Afgaand op het aantal schenkingen aan de spellenclub “Het Geel Pionneke” is Geel the place to be als u kleine en grote zelfstandigen en sympathisanten ertoe wil aanzetten u een spel te schenken. 

Koop in Geel een brood, haal u een krant, trakteer uzelf op 250 g gekruide salami, de kans is groot dat u ook met een spel naar keuze de zaak verlaat. U weet dus wat u te doen staat.

Tot morgen.

Dominique

22:52 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

22-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 22

Snelst groeiende spellenverzameling van het jaar

Die van Het Geel Pionneke (Geel, België)

Of ze de snelst groeiende spellenclub club tout court zijn weet ik niet, maar het aantal spellen in de aanbieding is fenomenaal. Nog fenomenaler is de snelheid waarmee de spellenvoorraad aangroeit. Indrukwekkend. Ze vieren aanstaande zaterdag hun eenjarig bestaan en de verzameling telt op dit moment, als ik goed ingelicht ben, een kleine 400 spellen. Dat betekent een gemiddelde aangroei van meer dan één spel per dag. Ga daar maar eens aanstaan.

Als u dus bij wilt blijven en graag nieuwe spellen uitprobeert is “Het Geel Pionneke” the place to be.

Of Diest uiteraard, ter gelegenheid van één der legendarische spelmarathons van “De Tafel Plakt!”

Tot morgen.

Dominique

23:06 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 21

Abrupt van het jaar

Cyclades (Matagot)

U bent vrolijk aan het spelen en plots, maar dan ook plots, is het gedaan. Vergelijk het met een stevige, gezonde bergwandeling waarbij u zich ineens realiseert dat u in een ravijn aan het vallen bent. Dat gevoel ongeveer. Meestal gaat het vaststellen van deze plotsheid gepaard met een collectief “Huh?”, behalve dan bij de winnaar.

Het weze hem gegund.

Verder kaapt dit spel ook het abomilabel weg voor “Kingmaker van het jaar.” Dat betekent dat een niet-winnaar beslist wie er wel wint. In sommige middens is dat een heel ondankbare en niet ongevaarlijke beslissing. Een beslissing die uw verdere spelersloopbaan behoorlijk kan hypothekeren. Bepaalde spelerstypes, meerbepaald de wraakzuchtige, beschouwen u vanaf dan immers als zijnde vogelvrij. Ik kan erover meespreken. 

Cyclades: twee abomilabels. En het had er al eentje voor “De meest misleidende doos van het jaar.”

En er is er nog eentje op komst. Dat tikt al behoorlijk aan. De hoofdprijs, "De meeste abomilabels van het jaar", ligt echt wel binnen handbereik.

Tot morgen.

Dominique

16:38 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 20

Brij van het jaar

Smallworld (Days Of Wonder)

Het lege spelbord alleen doet al pijn aan de ogen en tijdens het spel zelf zorgt het plaatsen van de rassen en hun eventuele attributen er gegarandeerd voor dat u uw pijngrens nog naar boven dient bij te stellen. Geef mij dan maar Vinci. Dat spelbord was ook afschuwelijk lelijk, maar wel overzichtelijk afschuwelijk lelijk.

En tot overmaat van ramp begint Days Of Wonder nu ook met allerhande uitbreidingen voor dit spel naar ons hoofd te gooien. Alsof dat ondertussen nog geen pijn genoeg doet.

Abomilabel!

Tot morgen.

Dominique

16:55 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 19

Race van het jaar

Long Shot (Z-Man Games)

Ik kan er niet omheen. Deed het belang van andere paardenracespellen (zeg maar racespellen in het algemeen) vervagen als de aanblik van de wereld tijdens een volledige zonsverduistering. Buiten Turfmaster dan. Maar Turfmaster doet het min of meer  simulatief, en dan hebben we het speltechnisch toch over een heel andere, zij het heel interessante, horde. Een horde die Long Shot gelukkig niet neemt.

Long Shot gaat puur voor het plezier. Ik heb al veel paardenracespellen gespeeld, maar ik ben er nog geen tegengekomen waarbij de spelers zo uitgesproken hun persoonlijke favoriet(en) naar de overwinning proberen te schreeuwen. Het feit dat dit ook nog eens mooi oogt op tafel is uiteraard ook lekker meegenomen.

Ook leuk: bij Long Shot gaat het vooruit. Dat mag ook, want hebt u er al eens bij stilgestaan dat bij unplugged racespellen datgene waarmee geracet wordt meer dan de helft van de tijd gewoon stilstaat? Letterlijk. En hoe belachelijk dat eigenlijk is?

Bij Long Shot heb je toch minder dat gevoel. En dat op zich, beste medespeler, is al een hele prestatie.

Formilabel.

Tot morgen. 

Dominique

 

12:39 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 18

Uitbreiding van het jaar

San Juan, als onderdeel van Die Schatzkiste van Alea.

Laat met grote voorsprong alle andere uitbreidingen van 2009, en alle jaren daarvoor, achter zich. Ik maak er verder geen woorden aan vuil. Speel het en u begrijpt wat ik bedoel. Ontzettend jammer dat deze niet in het Nederlands te krijgen is. 

Runner Up: het bescheiden setje actiekaarten voor Yspahan dat zich bevindt in de voor de rest voornamelijk met lucht gevulde Ystari Box. Ook niet te versmaden. U gaat het originele setje na uw eerste sessie niet meer gebruiken. Meer zelfs, ze mogen bij het oud papier. De rest van de Ystari Box mag u gerust inleveren bij de dichtstbijzijnde kringloopwinkel.

Tot morgen. 

Dominique

 

12:03 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 17

Meest verontrustende trend van het jaar

Miniaturisatie 

Spellendozen woorden kleiner en daardoor hun inhoud ook. Bij het aanschouwen van de miniversie van Regenwormen liep ik haast een dubbele hartverzakking op. Let op mijn woorden: binnen afzienbare tijd is het spelen van spellen enkel nog het voorecht van een select groepje happy few met een perfect zicht of zij die de dure hulpmiddelen kunnen bekostigen die hun dat zicht garanderen. 

Oké, spellen mogen kleiner zodat ze gemakkelijk meekunnen op vakantie, maar er zijn grenzen. Ik vind op vakantie gaan trouwens  één van de meest belachelijke en overbodige activiteiten die de mens uitoefent. En als u echt niet zonder kan ben ik van mening dat er op vakantie sowieso veel leukere activiteiten in te plannen zijn dan het spelen van spellen. Activiteiten die u thuis niet doet bijvoorbeeld.  

Runner Up: de bekeringsdrang van een naar mijn aanvoelen steeds groter wordende groep hardcore-gamers die kost wat kost de niet spelende medemens tot het beoefenen hunner edele hobby willen overhalen, zodat de eerstgenoemden nog meer kunnen winnen. Hou daarmee op alstublieft. Ik weet waarover ik spreek. Tot voor enkele jaren had ik ook de twijfelachtige eer tot deze groep te behoren. Ik heb ondertussen ingezien hoe belachelijk die bekeringsdrang is. Eenieder die ik in de geheimen van onze loge heb ingewijd maakt mij ondertussen meedogenloos  in. Eens een loser, altijd een loser. In mijn geval toch. Daar zal nieuw bloed in het hobbyclubje niets aan veranderen.

Tot morgen.

Dominique

12:59 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 16

Meest misleidende doos van het jaar

Einauge Sei Wachsam (Amigo) en Cyclades (Matagot)

Twee abomilabels.

Wat is dat toch met die spellen voor volwassenen die vermomd als kinderspellen in de winkelrekken staan? U moet echt gaan oppassen als u begin december als Goedheilig Man naar gezelschapsspellen op zoek gaat. Voor u het weet staat u met gamers’ games op de stoep voor een driejarige. In het geval van Einauge Sei Wachsam is dit risico zeer duidelijk aanwezig.

Bij Matagot houden ze u zo mogelijk nog meer voor de gek. U leest vrolijk op de achterkant van de doos de beschrijving van dit spel in het Nederlands, tast vervolgens enthousiast in uw geldbeugel om een niet onaardig bedrag neer te tellen, waarna u thuisgekomen in diezelfde doos tevergeefs naar de Nederlandstalige handleiding op zoek gaat. Niet leuk.

Runner up: Birds On A Wire 'Gryphon Games). Kinderachtig uiterlijk, maar bij momenten een echte brainburner. En zowaar nog een leuke brainburner ook. Maar niet geschikt voor kleine kindjes.

Tot morgen.

Dominique

17:48 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 15

Duo van het jaar

De dikke en de dunne van Livingstone (Schmidt Spiele), waarbij de dikke uw telsteen is en de dunne het scorespoor. Het enige nadeel is dat déze twee veel minder op elkaar zijn ingespeeld dan het originele duo. Erger nog, ze kunnen niet samen door dezelfde deur. Zij sluiten elkaar uit. En dat is tijdens een spelletje Livingstone erg hinderlijk omdat het doel waarvoor ze zijn gemaakt eist dat ze altijd samen zijn.

En het meest irritante aan deze twee koningskinderen is het feit dat de telstenen net iets te groot zijn. Niet veel te groot, maar nét. Het is alsof je een paar schoenen moet dragen die een ietsepietsie te klein zijn. Zoiets jaagt een mens een boom in.

Gooi de telstenen dus gerust overboord (bij het telspoor raad ik u dat niet aan omdat het spelbord eraan vasthangt) en tover iets kleiner in de plaats. U vindt wel iets in uw assortiment reserveonderdelen. Indien u daar niet over beschikt – schaam u -  trekt u maar een andere speldoos open. Dozen die titels dragen als “Gouden Spellendoos” of “100 spellen voor het hele gezin” kan ik ten zeerste aanbevelen.

Abomilabel!

Tot morgen.

Dominique

19:40 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 14

Knuffel van het jaar

De vogeltjes met het opgetrokken pootje van Birds On A Wire (Gryphon Games).  

Je zou ze zo uit de fiches rukken en op je schouder zetten, de schatjes.

Ik ga hier even off topic, beste medespeler, maar ik kan het niet over mijn hart krijgen de niet spelgerelateerde knuffel van het jaar ook even te vermelden, of beter: te laten zien:

http://www.youtube.com/watch?v=szke8XulgYs

Tot morgen.

Dominique

20:39 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 13

De Knizia van het jaar

Michael Schacht

Herr Schacht is nu definitief op de lucratieve kar van het uitbraken van spellen gesprongen. Die Goldende Stadt; Valdora; Valdora Extra; Bürger, Baumeister & Co. Dat kan tellen. Tussendoor slaat hij u als een bezetene om de oren met kartonnen ingrediënten waarop de letters orlotozeot voorkomen. Puzzelt u dat maar eens lekker bij elkaar.

Maar ondanks de hoeveelheid kartonnen braaksel dat de man produceert blijkt het met de kwaliteit nogal mee te vallen. De spoeling is niet bepaald dun te noemen. Maar hij moet toch beginnen oppassen.

Want more is less.

Kijk maar naar de kredietcrisis.

Tot morgen.

Dominique

18:36 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009; deel 12

Dominion van het jaar

Thunderstone (Alderac Entertainment Group)

Na meerdere sessies durf ik u zonder schroom meedelen dat ik deze ondertussen beter begin te vinden dan Dominion. Ik zou nog een beetje voorzichtig moeten zijn – Seaside heeft nog niet al zijn geheimen prijsgegeven – maar de vlinders in de buik fladderen toch duidelijk richting onderaardse kerker.

Thunderstone heeft ook de verdienste dat het een brug slaat tussen RPG en het betere kaart- en bordspel. En ik heb het dan niet over een vermolmde loopbrug, maar een brede vierbaans constructie waar u in absoluut veilige omstandigheden met uw rijtuig of strijdros overheen kunt.

Nog pleiters voor Thunderstone? Thematisch beter onderbouwd, zeer mooi artwork, meer keuzemogelijkheden en dus meer spanning en, ondanks de niet altijd even duidelijke spelregels, toch een soepel spelverloop.  

Ik ben dan ook blij dat er al een uitbreiding zit aan te komen, al kan ik nog wel even zonder.

Normaal gezien ben ik niet zo voor donkere, slecht verlichte en vochtige ruimten waarin lichtgevende irissen u voortdurend zitten aan te staren, wachtend tot u in een valletje trapt. Maar hiervoor maak ik graag een uitzondering.

Tot morgen.

Dominique

20:53 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 11

Snoeier van het jaar

 

De Gouden Snoeischaar 2009 gaat naar Reiner Knizia.

 

Voor zijn snoeiactiviteiten aan de hoogstam Modern Art, wat resulteerde in de laagstam genaamd Masters Gallery.  Er werd intensief gesnoeid en de belangrijkste tak, het bieden, werd zelfs volledig afgezaagd.  Maar het resultaat mag er toch zijn. Modern Art light hebben we hier en ik moet u meegeven dat het spelen daarvan een heel aangename ervaring is. Ik speel deze zelfs liever dan het origineel.

 

Ook Samurai werd onder handen genomen, met minder succes bij ondergetekende. Die mag u gerust in de winkel laten liggen. Overbodig met een wel heel erg grote O. U mag die hoofdletter O ook als nul lezen.

 

Iets geslaagder was dan weer het uitdunnen van Keltis met als resultaat het kaart- en het meebrengspel.

 

Hopelijk inspireert het andere ontwerpers. Ik kan zo enkele spellen opnoemen die na het uitgooien van ballast naar ongekende hoogte zouden kunnen stijgen. En als u zich even concentreert kunt u dat ook, geloof me.

 

Tot morgen.

 

Dominique

22:20 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 10

Trend van het jaar

 

Vlak voor de eindtelling eruit gegooid worden.

 

Het begon met uzelf als krokodillenvoer in “Cleopatra En De Bouwmeesters”, werd lustig voortgezet door Hab & Gut en in 2009 deden Die Goldene Stadt, Livingstone, Cartagena 4: Die Meuterei en Inquisitio er nog een schepje bovenop.

 

Inquisitio is een speciale in dit rijtje: die excelleert door de ongelukkige op een brandstapel te zetten. Het is heel opvallend hoe bepaalde spelers tijdens het op gang trekken van deze brandhaard moeite hebben om niet in hun handen te wrijven, wat weer maar eens aantoont hoe de menselijke soort in elkaar zit.

 

Runner up: het aanbieden van uitbreidingen tegelijk met het verschijnen van het spel zelf. Peloponnes, Pocket Rockets en Atlantis zijn enkele voorbeelden. Hopelijk houdt deze trend aan. Dat bespaart ons extra geloop.

 

Tot morgen.

 

Dominique

22:44 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: Deel 9

Spellenbabe van het jaar

 

Het zijn er negen dit jaar. Twee ervan zijn menselijk en de andere zeven zijn producten van de verbeelding van enkele ongetwijfeld erg zieke geesten, die te vinden zijn in het spel “7” (Wolf Fang P.H.). Geheel in de lijn van de verwachtingen worden zij afgebeeld op zondekaarten. Neem even de tijd, met dank aan BoardGameGeek,  om bij deze gracieuze deernen stil te staan. Let vooral op het uitnodigend geposteerde lekker stuk rechts bovenaan.

 

http://images.boardgamegeek.com/images/pic581356_md.jpg

 

De menselijke twee waren op 22, 23, 24 en 25 oktober jongstleden te vinden in de Duitse stad Essen. Op Spiel 2009 in de stand van Goldsieber namelijk, alwaar zij PsychoPet demonstreerden. De grappig bedoelde mededeling dat ik een gestoorde primaat was met een prima ziekteverzekering en een dringende nood aan een intensieve sofabehandeling kon op weinig begrip rekenen. Ondanks deze afwijzing winnen ze toch mijn prijs.

 

Onbereikbaarheid, beste medespeler, het blijft een troef.

 

U wilt uiteraard beeldmateriaal van die twee. Wel, op Bordspel.com vindt u een mooi kiekje. Het is met voorsprong de mooiste publieke foto die van die twee te vinden is.

U kan hem hier even rustig bekijken.

 

http://www.bordspel.com/beursfoto/09-psychopet-b.jpg

 

Geloof me: als u deze twee aan een partijtje “Das Bettspiel” krijgt gaat uw Miele W 5825 WPS overuren draaien.

 

Formilabels hierboven. Alle negen!

 

Tot morgen.

 

Dominique

 

19:55 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-01-10

DE "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 8

Verrassing van het jaar

De Gouden Eeuw (Phalanx)

Ten eerste omdat ik de regels begreep, wat bij een Phalanxworp geen evidentie is, en ten tweede omdat het een leuk spel is.

Ik heb met Phalanx al meerdere traumatische ervaringen gehad. Nero en Borgia bijvoorbeeld zijn zo slecht dat ze bijna cult worden. Let wel: bijna. Laat het woordje cult nu echt niet de trigger zijn die u naar de spellenwinkel doet hollen. Dat zou teveel eer zijn voor deze lieverdjes.

Verder heeft Phalanx er nogal een handje van weg schijnbaar eenvoudige spelregels op een zodanige manier te formuleren en te structureren dat er standbeelden zouden moeten worden opgericht voor spelers die zich daar helemaal doorheen werken en het achteraf nog kunnen reproduceren ook. Eén van de ergste dingen die mij trouwens in dit aardse leven zou kunnen overkomen is aanspoelen op een onbewoond eiland met als enige literatuur alle spelregelboekjes van Phalanx. En als ik ooit het aardse ruil voor het hiernamaals, wat in mijn geval zo goed als zeker gelijkstaat met een enkeltje richting vagevuur, hoef ik u echt niet voor te souffleren wat mijn opgelegde oneindig durende activiteit aldaar zal zijn. Inderdaad: dát, met op de achtergrond Regi: In The Mix 8.

Soit, ze hebben mij verrast bij Phalanx. En ook met de spelregels gaat het, zij het voorzichtig, de goede kant op. Ik hoop nu dat die trend zal aanhouden.

Want wint die niet, de aanhouder?

Tot morgen.

Dominique

23:02 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 7

Coolste spel van het jaar

Wat is cool? Het is een vraag die mij soms bezoekt.

Nu kan ik daar wel enkele antwoorden op formuleren:

Bernard Edwards - God hebbe zijn ziel - die een basgitaar hanteerde bijvoorbeeld, eender welke, dat was cool. Of Nick Cave en zijn Slechte Zaden in Abattoir Blues, dat is zelfs cooler dan cool (wie de dubbelaar The Lyre Of Orpheus en Abattoir Blues nog niet in huis heeft, hij of zij schame zich dood). Of de autoachtervolging in The Matrix, extremely cool. Zo wil ik elke dag wel naar het werk. Of de film Blood Simple, dat is kippenvelcool van begin tot eind, zo cool zelfs dat u na zonsondergang niet meer alleen de straat op durft. Of het kortverhaal “Weg” van John Crowley, cooler kan bedlectuur niet zijn.

Maar spellen spelen, beste medespeler, is dat cool?

Hier volgt het antwoord: NEEN! Ik heb het van een uitroepteken voorzien om de “maar..roepers” al maar onmiddellijk af te blokken.

Ook in 2009, net als alle jaren daarvoor als actieve speler, heb ik het meegemaakt dat ik vierkant werd uitgelachen toen ik me als bord- en kaartspeler outte. Dat uitlachen werd verbaal ondersteund met woorden als oubollig, kneuterig, tenenkrullende gezelligheid, nerds, freaks, voor kinderen, je maakt een grapje, belachelijk en – deze kwam het hardst aan – “Get a life!” 

Besef dus goed waar u mee bezig bent.

We moeten onszelf geen rad voor ogen draaien: wij beoefenen een hobby die voor de boze buitenwereld even opwindend is als het bekijken van een sessie “Das Bettspiel” in rust- en verzorgingstehuis De Einder, na het uitdelen van de slaapmedicatie.

Uiteraard weten wij, insiders, wel beter. Maar geef toe: een groepje volwassen mannen dat aan een keukentafel over een hoopje kartonnen materiaal gebogen zit, dat is toch geen gezicht? Geen enkele vrouw met verstand die daarop afkomt, of ze moet wel heel wanhopig zijn. Oké, we kunnen wel wat aan onze kleding doen - de makers van Crunch raden tijdens het spelen van hun kaartspelletje het dragen van coole, ruimzittende kleding zelfs expliciet aan - en we kunnen ons taalgebruik een beetje bijschaven, maar we blijven wel mannen aan een keukentafel die in de weer zijn met kartonnen frutselmateriaal.

En dát, beste medespeler, is een houding waarmee geen enkele strijd met coolheid als inzet te winnen valt.

Maar als wij zelf niet cool zijn, kunnen de spellen dat misschien wel in onze plaats.

Geloof me, coole spellen zijn niet dik gezaaid. En in 2009 was het al helemaal huilen met de pet op.

Maar er was toch één lichtpunt.

Nostra City (Hazgaard Editions / Asmodée) heet de lichtbron.

In dit spel bent u een gerespecteerd lid van de maffia. U gangstert er dus lekker op los. De Grote Baas zit in de cel en het is kantje boordje want de jury gaat op korte termijn beslissen over zijn lot, namelijk binnen of buiten. Met een nogal uitgesproken neiging naar het eerste. Ondertussen wordt van u verwacht dat u de malafide zaakjes draaiende houdt en tegelijkertijd alles in het werk stelt om baasje lief weer in de lucratieve vrije wereld te krijgen. Uw ogen kijken dus elk een verschillende richting uit. Verder dient u rekening te houden met zware interne concurrentie want iedereen wil wel promotie als de grote zaakvoerder uiteindelijk weer achter zijn bureau plaatsneemt. Alsof dat nog niet genoeg is gaan er geruchten dat agenten van de FBI geïnfiltreerd zijn in uw middelgrote onderneming.

Leven op het scherp van de snee noemen ze dat bij ons.

Prachtig artwork – zeg maar cool – en een spelverloop dat qua gevoelstemperatuur het streepje “fucking cool” zeer dicht benadert.

Meer moet dat niet zijn. Maar dat is het uiteindelijk wel want Nostra City is één van de beste gangstergerelateerde spellen die ik ken, mogelijk zelfs het beste. U mag dus met een gerust gemoed richting spellenwinkel, al dan niet met een cool loopje. Besef dan wel dat de grens tussen cool en kompleet belachelijk soms erg dun is. Laat me dus zeker weten waar en wanneer ik kan komen kijken.

Formilabel!

Tot morgen.

Dominique

19:30 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 6

Handigste spelonderdeel van het jaar

De goudstukken van Smallworld (Days Of Wonder)

Totale waarde 515, in stukken van 1,3,5 en 10. En quasi gewichtloos. Perfect te gebruiken voor spellen allerhande, zoals ik proefondervindelijk tijdens sessies van onder andere Palazzo, Age Of Empires III en Three Dragon Ante heb aangetoond. Enkelzijdig bedrukt ook, dus perfect geheim te houden voor uw medespelers.

Gedaan met het gezeul met pokerfiches en andere attributen die het scoren moeten vergemakkelijken. En u moet eens stilstaan bij wat u met twee dozen Smallworld aankunt. Het spelen van een hele hoop andere spellen wordt dankzij de opvolger van Vinci opeens veel functioneler.

Rep u dus naar de spellenwinkel, schaf uzelf een doos Smallworld aan, haal die kartonnen goudstukken eruit en leg onmiddellijk Three Dragon Ante op tafel. En geniet.

Tot morgen.

Dominique

17:26 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 5

Taalafhankelijkste spel van het jaar

Taalafhankelijk en taalonafhankelijk zijn zeer populaire woorden in de spellenwereld, al worden ze soms wel eens door elkaar gehaald. Om het verschil aan den lijve te ondervinden legt u de winnaar van deze award best eens op tafel:

Tales Of The Arabian Nights (Z-Man Games)

Meer dan twee kilo onversneden taalafhankelijkheid hebben we hier.

Als het Nederlands de enige taal is die u uit uw welgevormde mond kunt laten rollen en met uw mooie blauwe ogen kunt lezen blijft u hier best ver vanaf. Erger nog, buiten het degelijk begrijpen van de geschreven en gesproken Engelse taal wordt tevens van u verwacht dat u het bijgevoegde verhalenboek op Shakespaeriaanse wijze kunt declameren. Met de nodige tremor dus. Ik kan me voorstellen dat dit spel daardoor alleen al kettingreacties van lachsalvo’s aan speeltafels allerhande heeft veroorzaakt. Gelukkig kunt u dat uitlachen uwer medespelers camoufleren door te wijzen op de grappige, anekdotische voorvallen die de protagonisten in dit spel te beurt vallen. Laat u dus gerust een keertje gaan.

Als er trouwens één spel op onze aardbol bestaat dat een Nederlandstalige versie verdient is het dit. Maar het zal er niet van komen. Er is gewoon geen beginnen aan. Dat bespaart mij uiteraard de uitreiking van het formilabel voor de vertaling van het jaar. En zo heeft elk nadeel weer z’n voordeel.

Tot morgen.

Dominique

20:51 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 4

Heruitgave van het jaar

A La Carte (Heidelberger / Mosquito)

Ik heb er lang op zitten wachten maar in 2009 was het zover: een nieuwe oplage van A La Carte. Mijn jarenlange onzekere wachten werd beloond. Ik moet toegeven dat ik op onbewaakte momenten nog naar de eerste editie hunker, maar de nieuwe is toch een grote pleister op de wonde die mijn verkoop van het origineel had geslagen.

Er zijn spelers die hier niets aan vinden, meestal het slag dat niet gewend is om te verliezen en zich het liefst onledig houdt met oneindig lang  piekeren over welke in een gegeven spelsituatie de beste tactische of strategische zet is. Na een tijdje treedt er bij dit soort spelers een vervorming van de realiteit op die resulteert in een uniforme aanpak van elk spel dat gespeeld wordt: die van de meester-tacticus/strateeg. Dat is een houding die in A La Carte genadeloos wordt afgestraft, waardoor de meester-tactici/strategen het niet leuk vinden en de liefhebbers worden geconfronteerd met totaal overbodige vragen als: “Wat vinden jullie daar nu toch aan?”

Maar bent u daarentegen iemand die nogal zonnig is ingesteld en graag lacht, zowel met uzelf als met anderen, is dit een absolute aanrader.

Formilabel!

Tot morgen.

Dominique

19:32 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 3

Technische flater van het jaar

De genummerde bemanning van het schip waar alles om draait in Cartagena 4:  Die Meuterei (Winning Moves).

U moet de onderkant van de voetjes van deze plastic poppetjes beplakken met getallen van 1 tot 10. Die geven hun sterkte aan. Deze sterkte moet geheim blijven. Voor het  verrassingselement, weet u wel. Op de bovenkant van de voetjes staat het getal echter doodleuk aangegeven. U ziet dus aan de bovenkant wat er aan de onderkant is geplakt. Ik ben er nog altijd niet uit of ik daar nu mee moet lachen of huilen. Het gevolg is dat door het gebrek aan creatieve geesten bij Winning Moves úw creativiteit moet worden aangesproken om dit spel alsnog speelbaar te maken. En ik raad u ten stelligste aan dat te doen want dat levert u een erg leuk en interessant spel op.

Gelukkig hebben ze nog altijd het mooiste logo, die van Winning Moves.

Maar ondanks dat logo: toch een abomilabel.

Runner up:

Hansa Teutonica (Argentum): het aangeven van de stadsnamen met witte letters op een lichtgrijze achtergrond. Moest het niet zo’n goed spel zijn, ik deed het hele personeelsbestand van Argentum, sanitair verantwoordelijken incluis, een proces aan.

Tot morgen.

Dominique

16:20 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

02-01-10

De "De Tafel Plakt" Awards 2009: deel 2

List van het jaar

De schoonheid van Senji (Asmodée)

U wordt met schoonheid de bosjes ingelokt waarna u ijskoud en meervoudig langs achteren wordt gepakt. Een beetje te vergelijken met wat er ‘s nachts gebeurt op de parking langs de E 40 richting Brussel, ter hoogte van Sterrebeek.

Prachtige vormgeving, ontgoochelend spelverloop. Ik moet altijd aan Terri Hatcher denken als dit spel ter sprake komt. Mooi maar mager. U hebt ook erg grote handen nodig want van het woord handkaartenlimiet hebben de makers, om onbegrijpelijke redenen hier, nog niet gehoord. En dat is toch dikwijls de eerste vraag die medespelers bij het uitleggen van een gemiddeld spel stellen: “Hoeveel mag je er op je hand houden?” Bij Senji luidt het antwoord: zoveel als je handjes aankunnen. Ik ken spelers bij wie dat ongelooflijk veel is, maar ik ken er ook die daardoor in dit spel al van bij aanvang met een ernstige handicap worden opgezadeld.

Nodeloos ingewikkeld en  uw startpositie kan u maken of breken waardoor de lange speelduur u nog meer gaat irriteren. Doe dit trouwens met z’n zessen en u wordt allemaal krijsend afgevoerd, de eigenaar van het spel incluis. Allemaal eigenschappen waar ik niet van hou.

U mág hoor, maar mij hoeft u niet te bellen.

Abomilabel.

Tot morgen.

Dominique

19:44 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-01-10

De "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 1

Eros van het jaar

Das Bettspiel (Privategames)

Ik maak er verder niet te veel woorden aan vuil omdat ik anders uit mijn eigen bedgeheimen klap, maar ik raad u deze ten zeerste aan. Bij mijn weten het enige spel dat u best zonder kleren speelt. Voor twee spelers, maar mits het combineren van meerdere sets ook geschikt voor groepen perverselingen.

Meegenomen: u kunt dit spel niet verliezen, tenzij uw partner per se de penismeter die zij gratis kreeg bij de Flair van 4 maart 2009 in het spel wil integreren.

Das Bettspiel is trouwens een ideale manier om de minst tot spelen bekeerbare medemens, de seksverslaafde, aan het spelen te krijgen. En hij of zij hoeft er zijn vertrouwde biotoop niet eens voor uit.

Nog een opmerkelijke eigenschap van dit spel: na afloop van een sessie kan het spelmateriaal zonder problemen de wasmachine in. Als u echt een vies mannetje of vrouwtje bent mag u het woordje “kan” in de vorige zin vervangen door “moet”. Ik ken niet veel bordspellen waarvan dit kan gezegd worden.

Ook heel goed gezien door Privategames: de “doos” is een neutrale kussensloop. Heel handig als dit mee moet op verplaatsing. Uw goede naam blijft zo gewaarborgd.

Runner up: de zondekaarten van “7” (Wolf Fang P.H.). Mijn God. Net niet naakt, maar dat maakt deze deernen nog begeerlijker.

Tot morgen!

Dominique

20:32 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |