08-01-10

DE "De Tafel Plakt!" Awards 2009: deel 8

Verrassing van het jaar

De Gouden Eeuw (Phalanx)

Ten eerste omdat ik de regels begreep, wat bij een Phalanxworp geen evidentie is, en ten tweede omdat het een leuk spel is.

Ik heb met Phalanx al meerdere traumatische ervaringen gehad. Nero en Borgia bijvoorbeeld zijn zo slecht dat ze bijna cult worden. Let wel: bijna. Laat het woordje cult nu echt niet de trigger zijn die u naar de spellenwinkel doet hollen. Dat zou teveel eer zijn voor deze lieverdjes.

Verder heeft Phalanx er nogal een handje van weg schijnbaar eenvoudige spelregels op een zodanige manier te formuleren en te structureren dat er standbeelden zouden moeten worden opgericht voor spelers die zich daar helemaal doorheen werken en het achteraf nog kunnen reproduceren ook. Eén van de ergste dingen die mij trouwens in dit aardse leven zou kunnen overkomen is aanspoelen op een onbewoond eiland met als enige literatuur alle spelregelboekjes van Phalanx. En als ik ooit het aardse ruil voor het hiernamaals, wat in mijn geval zo goed als zeker gelijkstaat met een enkeltje richting vagevuur, hoef ik u echt niet voor te souffleren wat mijn opgelegde oneindig durende activiteit aldaar zal zijn. Inderdaad: dát, met op de achtergrond Regi: In The Mix 8.

Soit, ze hebben mij verrast bij Phalanx. En ook met de spelregels gaat het, zij het voorzichtig, de goede kant op. Ik hoop nu dat die trend zal aanhouden.

Want wint die niet, de aanhouder?

Tot morgen.

Dominique

23:02 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.