05-12-09

Boer zkt konijn

Even een korte, maar zeer toepasselijke, visuele inleiding:

http://www.youtube.com/watch?v=Nvs5pqf-DMA&feature=fvsr

Wij zijn konijnenkwekers en we proberen de konijnen van onze tegenstanders te pakken vóór zij die van ons de stoofpot indraaien. Daar komt het in dit spel zo’n beetje op neer. Zij willen die van ons de pot indraaien omdat die van ons hun worteltjes komen opeten.  

Deze leuke plattelandsimulatie wordt geëvoceerd met behulp van het volgende spelmateriaal: 4 houten boerpionnen, 24 wortelfiches, 1 schuurkaart, 12 konijnenkaarten en 75 erfkaarten. Dat kan dus allemaal in een kleine doos en die heeft de uitgever dan ook mooi meegeleverd .

Het voorbereiden van de evocatie gebeurt als volgt:

  • elke speler neemt zijn drie konijnenkaarten op hand
  • de schuurkaart wordt als startkaart in het midden van de tafel gelegd
  • de erfkaarten worden geschud en als gedekte stapel naast het speelveld op tafel geplaatst (afhankelijk van het aantal spelers worden er vooraf al dan niet een aantal verwijderd)
  • elke speler krijgt twee wortelfiches. De rest van de fiches vormen de algemene voorraad.
  • elke speler trekt vijf erfkaarten en neemt deze, samen met zijn konijnenkaarten (dezelfde rugzijde), op hand

En we zijn vertrokken voor een rit die volgt wordt uitgetekend:

De actieve speler plaatst verplicht een erfkaart aangrenzend aan reeds liggende erfkaarten op tafel, rekening houdend met een bepaald patroon. Vervolgens mag hij twee acties doen, vrij te kiezen uit de volgende vier: een erfkaart trekken en op hand nemen, een wortelfiche nemen, wortelfiches inzetten om zijn boer te bewegen of wortelfiches inzetten om alle handkaarten van een tegenspeler te bekijken.

Wij bewegen ons dus voort op onze landerijen die bij elke beurt groter worden. Door het inleveren van één worteltje mogen we één veld bewegen, twee leveren twee tot drie verplaatsingen op en drie zetten een fenomeen in gang dat ik nog op geen enkele boerderij heb zien plaatsvinden: de zwevende boer. Die mag dan bewegen naar waar hij wil. Op het einde van onze bewegingsfase draaien we het kaartje waarop onze bevuilde laarzen zich bevinden om waarna we de eventuele bijbehorende actie van die kaart uitvoeren.

En deze acties maken het spel leuk, wat zeg ik: erg leuk.

Is het een konijn van een tegenspeler moet je die bijhouden want die is belangrijk voor je eventuele overwinning. De leegt die u op het speelveld achterlaat vult u vervolgens gewoon aan met een gedekte kaart van de trekstapel. Als het een konijn uit eigen kweek is toont u het aan alle tegenspelers en neemt het opnieuw op hand. U vervangt dan de lege plek door een kaart uit uw hand gedekt uit te spelen. Hebt u echter geen kaart op hand moet u ze opnieuw gedekt leggen waar u ze hebt gevonden. Komt er gras tevoorschijn gebeurt er niets. Vindt u een wortelkaart neemt u het aantal wortelfiches dat erop staat afgebeeld. Verder hebben we nog kaarten die u toelaten kaarten bij te trekken van de trekstapel, uw boer extra te laten bewegen, uw boer te laten bewegen naar de schuurkaart, een reeds gespeelde en gedekte kaart te bekijken en een extra kaart gedekt uit te spelen. Maar er zitten ook adders onder het groene weidegras. Zo kunt u oplopen tegen kaarten die u verplichten uw handkaarten aan al uw tegenspelers te laten zien (auw), uw handkaarten aan al uw tegenspelers te laten zien en vervolgens al uw wortelfiches in te leveren (auwauw) of iedereen verplichten zijn of haar handkaarten aan iedereen te tonen en vervolgens iedereen zijn wortelfiches te laten inleveren (auwauwauw) en tenslotte uw beurt onmiddellijk beëindigen (auwauwauwauw). Deze “actiekaarten” kunnen slechts één keer worden geactiveerd. Vanaf dan blijven ze gewoon open liggen en worden ze gewoon beschouwd als grasland.

U begrijpt dat uw kortetermijngeheugen aanzienlijk wordt aangesproken in dit spel. Hoe jonger u bent, hoe sterker u waarschijnlijk bent. Het spel doet mij ook enorm denken aan Hera En Zeus, één mijner lievelingen voor twee. Dat is dus geen slechte referentie. Maar ook als u niet zo goed bent in onthouden kunt u leuke trucs uithalen. Er is ruimte voor tactische input.

Om te winnen moeten al uw konijnen zich op tafel bevinden, uiteraard onontdekt. Dat maakt dit enorm leuk. U moet gaan bluffen en vooral durven. Aan de andere kant verliest u onmiddellijk als uw derde konijn werd gepakt. U mag dan lijdzaam de rest van het, weliswaar korte, spel uitzitten.

Wil u dus winnen moeten uw konijnen allemaal op tafel, hebt u er nog op hand bent u de pineut. De speler die al zijn konijnen heeft uitgespeeld en het meeste konijnen van zijn tegenspelers heeft ontdekt wint. Speelt u in teamverband mag u het woordje speler in de voorgaande zinnen vervangen door team.

Zo simpel is het.

Als u de actiekaarten hierboven nog eens naleest en even stilstaat bij het feit dat u een groot gedeelte daarvan zelf, zij het gedekt, uitspeelt zal het u gaan dagen dat u heel wat leuks kunt doen, zowel in uw eigen voordeel als in het nadeel van uw tegenspelers. Worteltjesmagenement is ook erg belangrijk. U hebt ze nodig, maak er dan ook ten gepaste tijde gebruik van. En hou er ook rekening mee dat u er ten allen tijde niet meer dan zes in voorraad mag hebben.

Het uitponsen der worteltjes liet bij mijn versie duidelijk te wensen over. Zijn de stanskaarten in uw versie van hetzelfde bedenkelijk allooi gaat u brokken maken, tenzij u een cursus “creatief met stanskaarten” hebt gevolgd. Het is maar dat u het weet. Houten worteltjes waren trouwens leuker en beter hanteerbaar geweest. Soit, de wortelmisser maakt dit spel niet minder leuk. Ik zie dat dus even door de vingers.

Afhankelijk van het spelersaantal spelen we met twee teams van twee of ieder voor zichzelf. De laatste variant vind ik de leukste, maar die kan dus enkel met z’n tweeën of drieën. Zelf speel ik niet zo graag in teams, tenzij het spel in kwestie Karkow 1325 AD heet. Maar ik ken mensen die wel graag duootjes vormen en voor die soort is dit spel zeer geschikt.

En wat is dat toch met die dozen uit het Verre Oosten? Net als bij Fuzzy Tiger is ook deze moeilijk open te krijgen.  

Hou er rekening mee dat u tijdens dit spel nogal wat op tafel liggende kaarten gaat omdraaien. Gezien hun relatief kleine omvang zijn dokwerkerhanden niet echt aan te bevelen. U laat het omdraaien dan ook beter aan iemand met kleiner grijpmateriaal over. Sleeves zijn ook aan te bevelen, al wens ik u veel geluk om er in dit formaat te vinden. Gelukkig kregen we er op Spiel een setje bij. Mooie service!

Wie Hera En Zeus, net zoals ik, een topper voor twee vindt en al eens graag een kaart gedekt uitspeelt, daarbij een tegenstander uitdagend diep en knipperloos in de ogen kijkend, moet zich hier toch eens aan wagen. En kunt u voor elke speler een setje Theo en Thea-tanden voorzien garandeer ik u voorwaar een zeer geslaagde spelavond.  

Dominique

Rabbit Hunt (Swan Panasia Co., Ltd. / TwoPlus Games, 2009)

Shan-Yang Pan

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

20 minuten

 

19:59 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.