21-11-09

Ook zonder Avatar best genietbaar!

Een groep van duizend taalkundigen heeft de 'moeilijkst te vertalen woorden ter wereld' gekozen. Het moeilijkste woord is het Congolese Ilunga (betekenis: 'iemand die een eerste incident kan vergeven, een tweede kan verdragen, maar een derde niet meer tolereert'), gevolgd door shlimazl (Jiddisch voor 'een chronische pechvogel') en naa (wordt in een Japans dialect gebruikt om woorden kracht bij te zetten en om duidelijk te maken dat je het met iemand eens bent).

Die moeilijk te vertalen woorden hierboven doorkruisten mijn simpele brein toen ik me had voorgenomen The BoardGameGeek Game te bespreken. Omdat ik niet goed wist hoe over dit spel te schrijven. Ik had al wat prenatale bedenkingen neergeschreven als onderdeel van mijn voorbeschouwingsreeks op Spiel 2009, maar die haalden omwille van tijdsgebrek de blog jammer genoeg niet.

Ik wil u echter deze mijmeringen niet onthouden, temeer omdat ze aantonen dat een mens, zelfs ondergetekende, zich al eens zwaar kan vergissen:

"Je kon er vergif op innemen dat het ooit zou gebeuren. Totaal overbodig dit, zelfs met een hoop letters op de doos die samen en in de juiste volgorde het woord Richard Breese vormen. Een economisch getint spelletje hebben we hier en het moet massaal gekocht omdat we "er toch allemaal bijhoren, bij BGG". Reden te meer om dit links te laten liggen. Toegegeven, BGG is ook voor mij een grot van Ali Baba en hoedje af en een diepe buiging en applaus voor Aldie, maar dit is erover. Ik ben benieuwd hoe hoog dit spel gaat komen op de BGG-ranking. Dit moet toch gewoon op 1, zou je denken? Dát ga ik wel in de gaten houden. Op de vraag of ik via de grijpgaten in mijn portefeuille naar euro’s ga tasten om dit spel aan te schaffen kan ik u nu al een kort en duidelijk antwoord geven: neen."

Vrij negatief geladen was ze dus, deze beschouwing.

Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik, na het aanschouwen van een Essense sessie, toch via de grijpgaten van mijn portefeuille euro’s tevoorschijn heb getoverd.

En wat de ranking op BGG betreft: het staat momenteel op 2001. Een 1 zit daar inderdaad in, maar ik bedoelde enkele regels hierboven wel een geïsoleerde. Het gaat er niet van komen.

Marketinggewijs waren de zaakjes goed voorbereid. Leden van BoardGameGeek mochten hun Avatars inzenden die dan zouden dienen voor het decoreren van de zijkant van de doos, er werd met de naam Richard Breese om uw oren geslagen dat het niet mooi meer was en in Essen werd u er beleefd maar kordaat opmerkzaam op gemaakt dat u omwille van de beperkte beschikbaarheid maar best kon toeslaan als u achteraf niet kwijnend van zelfmedelijden of zelfhaat – kies zelf maar – wou ten onder gaan. Dat laatste gegeven miste zijn effect niet. Spiel werd leeggekocht, in niet heringe mate door speculanten wiens speculatieve vaardigheden ondertussen in het lang en in het breed en nog in de folie te bewonderen zijn op Ebay en de BGG-marktplaats.

En dat gedoe met die Avatars heeft ook al slachtoffers gemaakt. Er gaan verhalen van veelspelers die avonden aan een stuk naar de zijkant van de geopende doos zitten te staren, niet spelend maar orgastisch kwijlend hun avatar bewonderend, massaal bezoek uitnodigend in de hoop dat iemand hun minuscule creatie opmerkt.

Om u maar even mee te geven dat het huiswerk goed werd gedaan.

Het spel zelf is, in tegenstelling tot wat ik vreesde, helemaal niet slecht. Het is ook geen hoogvlieger maar ik heb al dikwijls veel ergere tragedies op mijn tafel zien belanden. Die pizza Hawaï van gisteravond bijvoorbeeld. Goeie genade, wat was die slecht.

Even proberen beknopt samen te vatten waar het om gaat:

U speelt twee rollen in dit spel: een speluitgever en een spellenverzamelaar. U levert uw spellen aan de kleinhandel, zes winkels in totaal – we hebben hier echt wel te maken met een kleine markt – en hoopt dat ze tegen een zo hoog mogelijke prijs worden doorverkocht. Vervolgens gaat u als liefhebber de straat op en koopt in diezelfde winkels de spellen van andere uitgevers op met de bedoeling een zo groot en zo waardevol mogelijke verzameling bijeen te krijgen. Lees: u moet weer setjes verzamelen.

Uiteraard wilt u uw aankopen doen aan een zo laag mogelijke prijs. Anderen oplichten, oké, maar zelf katten in zakken kopen, he neen hé! U moet wel wat fantasie aan de dag leggen want u manifesteert zich in de winkelstraat als een set dobbelstenen. Dat resulteert in het bizarre effect dat u, voor u de straat op mag, met uzelf moet gooien.

De uitgeverijen in dit spel bestaan allemaal echt. De spellen, voorgesteld door tegeltjes, ook. Geen fantasie hier, al had ik ook graag eens een zichtschermpje van bijvoorbeeld de relatief onbekende uitgevers "Spielbedarf" of "Valschspieler" voor me staan gehad.

Soit, u plaatst om beurt uw en naar believen uw eigen spellen, met inachtneming van een aantal beperkingen, gedekt in een winkeletalage. Als iedereen dat heeft gedaan gooit u met uw drie dobbelstenen, waarvan het resultaat bepaalt in welke winkel u terechtkomt (door overwinningspunten in te leveren kunt u hieraan nog wat wijzigingen aanbrengen) en vervolgens koopt u in de winkel waar uw dobbelstenen zich bevinden die spellen waarnaar u wanhopig op zoek bent. De gekochte spellen, met waarde 1 tot 6 (en twee dummy’s om anderen voor de gek te houden) leveren punten op - geekgold, jaja! - voor de uitgeverij (speler) die ze op het bord heeft geplaatst, in het beste geval u dus.

Als uitgever wilt u dat uw spellen worden gekocht want dat levert punten op. Als verzamelaar probeert u setjes te verzamelen, want elke set levert punten op. Elk tegeltje van een uitgever is voorzien van een nummer. Hebt u bijvoorbeeld alle tegels van de andere uitgevers (spelers) met waarde 1 verzameld levert elk tegeltje u 6 punten op. Hebt u er drie krijgt u dus 18 punten. Hebt u meerdere tegels met dezelfde waarde van dezelfde uitgever kunt u maar voor één tegeltje scoren. U wilt dus dubbels liever niet achter uw scherm hebben liggen.

Punten (geekgold) scoort u tijdens het spel door de verkoop van uw spellen, en op het einde van het spel wordt daar de waarde van uw eigen verzameling (de spellen die u gekocht hebt van de andere spelers) bij opgeteld. Wie daarna het verst gevorderd is op het scorespoor wint.

U gaat best voor de tegeltjes met een lage puntenwaarde want die verhogen immers in waarde als u een set bijeen gespaard krijgt. Tegels met waarde 5 en 6 houdt u beter in reserve, hun hoge initiële puntenwaarde leveren immers een leuke aanvulling op uw setjes.

Een leuk aspect van het spel vind ik het gedekt leggen van de tegels tijdens de bevoorradingsfase van de winkels. U hebt een idee welke waarde deze tegels mogelijk hebben maar u bent er nooit helemaal zeker van. Bovendien kunt u op een dummy lopen en dat heeft hier ongeveer hetzelfde effect als het lopen op een landmijn in Afghanistan. U moet dus in zijn voor een gokje. Dat is niet de dada van iedereen. Controlefreaks gaan hierop afknappen.

Hou ook de spelersvolgorde in de gaten. Die wordt aangepast vlak voor het kopen van de tegels en als u pech hebt (pas laat aan de beurt bent) zou het wel eens goed kunnen dat u in een spellenwinkel met lege schappen staat te blinken. Dé nachtmerrie van elke bord- en kaartspeler.

Als u een "zware" Breese verwacht gaat u bedrogen uitkomen. Geen Reef Encounter hier. Dit is eerder lichte kost. Makkelijk verteerbaar dus. U gaat hier ’s nachts niet van kronkelen in uw bedstee, koortsachtig op zoek naar nieuwe strategieën. U gaat eerder slapen met een vredig lachje om uw mond.

Ook leuk: de tabletalk. U kunt proberen uw medespelers te overtuigen uw spellen te kopen. Of ze van hun lijstje gaan afwijken is zeer de vraag, maar het voelt lekker opmerkingen aan tafel te horen als: "Zeg, Hans In Glück, ik ben nog op zoek naar een Stone Age. Mag eventueel tweedehands zijn." Waarop Hans Im Glück een El Grande gedekt in een winkeltje legt.

Dit is ook erg goed met z’n zessen te spelen en dat is, vooral voor leden van de Bond Voor Grote Gezinnen, altijd meegenomen.

De zichtschermpjes waarachter u uw tegels voor de verkoop selecteert en de gekochte spellen setgewijs uitstalt zijn te klein. U moet nogal manoeuvreren achter dat schermpje om enig overzicht te bewaren en bent u gezegend met de handen van een dokwerker komt u gegarandeerd in de problemen.

Ik raad u aan het eens te spelen. En als ik u achteraf vraag of u het, net als ik, goed vond zult u zien dat u mogelijk antwoordt: naa.

Dominique

 

The BoardGameGeek Game (R&D Games, 2009)

Richard Breese

3 tot 6 spelers vanaf 8 jaar

60 minuten

22:58 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

helemaal mee eens
Ook ik had iets van Naa...ben wel blij dat ik dit NIET heb aangeschaft

Gepost door: Peter | 22-11-09

billig mietwagen mallorca und autovermietung mallorca

Mietwagen Angebote

Gepost door: Mietwagen Mallorca | 28-07-10

mietwagen mallorca preisvergleich und autovermietung mallorca

Flughafen Mallorca

Gepost door: nmallorcao | 31-07-10

De commentaren zijn gesloten.