17-11-09

China voor beginners

 

Het vooruitzicht dat er iets te winnen valt, zet anderen ertoe aan naar
jou toe te komen. Het vooruitzicht dat ze iets kunnen verliezen, weerhoudt
anderen ervan naar jou toe te komen.

(Sun Tzu, Chinees romanticus)

Een interessante stelling is dit.

Wat drijft ons verliezers toch, dat we ons steeds weer naar samenkomsten begeven waar we met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid figuurlijk met de grond gelijk gaan worden gemaakt? Erger nog: dat we ze soms zelf gaan organiseren? En nog erger: dat we daar soms voor moeten betalen?

Ik lag er vannacht nog aan te denken, aan dat citaat van Sun Tzu. Als je, zoals ik, heel veel spellen verliest, vind je er dan nog plezier in?

Ik kan deze vraag tot op zekere hoogte bevestigend beantwoorden. Maar ik spreek nu enkel voor mezelf, niet voor u, beste medespeler. Dat moet u zelf doen.

Het plezier dat ik ervaar situeert zich de laatste weken en maanden vooral in de fase vóór het spelen, de zogenaamde voorpretfase. Het lezen van de regels, het kennismaken met het spelmateriaal, het zoeken naar bijkomende informatie over het spel in kwestie en – last but not least – de blijkbaar onuitroeibare hoop dat een overwinning er dit keer eventueel in kan zitten. In mijn geval moet u zich focussen op het woordje "kan" in de vorige zin. Meestal moet in mijn geval tussen het bijvoeglijk naamwoord "onuitroeibaar" en het zelfstandig naamwoord "hoop" een woordje worden toegevoegd, een woordje dat zich na ongeveer een half uurtje spelen al in mijn gedachten begint te manifesteren: ijdele.

Het is bij momenten zwaar, het zogenaamd ontspannend leven dat ik leid. En ik moet eerlijk toegeven dat ik, als ik na het zoveelste débacle naar huis rij al wel eens met een gedachte wordt geconfronteerd die me woordjes influistert als: "Nooit meer!"

Na een dagje nederlagen incasseren in dit tranendal heeft een mens op een doorsnee avond immers ook al eens behoefte aan een overwinning, een gevoel van: "Kijk, dat heb ik toch maar mooi gedaan." Dat geeft een mens moed, dat motiveert, dat helpt bij het creëren van een volgende vrolijke dag. Daar kan geen Prozac tegenop.

Als die ervaring uitblijft zit u, net als ik, met een groot probleem.

Het is me wat, een hobby hebben die om succeservaringen vraagt en er van verstoken blijven. En kom nu niet af met: "Deelnemen is belangrijker dan winnen!" Leg ze maar eens allemaal naast elkaar, foto’s van zilveren medaillewinnaars. Eén lange rij pruillippen. Meedoen is belangrijker dan winnen is een drogreden, een statement dat in het leven is geroepen om verliezers aan te porren zich toch maar beschikbaar te blijven stellen als kanonnenvoer voor de winnaars, en dan nog liefst met de glimlach.

Het is dankzij ons dat er spelers zijn die op toernooien mooie prijzen winnen, het is dankzij ons dat ze in rankings allerhande in de top tien prijken, het is dankzij ons dat ze in hun persoonlijke statistieken – ze houden het bij, geloof me – meer kruisjes hebben staan in de kolom "gewonnen" dan in de kolom "verloren", als ze die laatste kolom al hebben voorzien op hun palmtop.

Blijft dus het troostende besef dat winnaars mij als verliezer nodig hebben. Maar die troost is schraal, beste medespeler. Ze dept de wonde, maar dicht ze niet.

Misschien moet ik ze toch maar gaan oprichten, de VVV: de Vakbond Voor Verliezers. Kunnen we af en toe eens in staking. Eens kijken wat ze dan gaan doen, de winnaars. Eén van de eerste werkpunten trouwens zal het ijveren voor het afschaffen van het scorespoor zijn. Dat visualiseert de achterstand van de verliezers te erg.

De winnaars moeten zich het bovengenoemde citaat maar eens goed inprenten. Misschien moeten ze het zelfs boven hun bed hangen. Zodat ze, zwelgend in hun vanzelfsprekende overwinningsroes, niet vergeten ons af en toe eens een complimentje te geven, zoals: "Nu heb je me toch serieus weerwerk geboden!" of "Goed dat ik die briljante strategie van je net op tijd doorzag of je had me te pakken!" of "Nu heb je me toch even doen bibberen!" of "Ik kon me geen enkel foutje permitteren vandaag, zo sterk was je!" Het zijn maar voorbeelden hoor, maar ze maken een wereld van verschil. En ze kosten u niets, beste winnaar.

Zelfs niet de overwinning.

Dominique

19:43 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Hoeveel is het lidgeld voor die vakbond, en wanneer voeren we de eerste prikactie uit ?

Gepost door: Benny | 17-11-09

Dag Benny,

Ik stel voor dat we op Spel in Broechem de eerste spandoeken ontvouwen!
Voorts denk ik aan een jaarlijkse "Dag Van De Verliezer" waarbij we cadeau's krijgen van de winnaars (bij voorkeur solospellen), verliezerskortingen op de aankoop van spellen en spellen met spelonderdelen voor slechts één speler zodat de verliezers tenminste geen moeite meer moeten doen óm te verliezen.

Ik hou je nog op de hoogte van datum en uur van de installatievergadering.

Gepost door: Dominique | 17-11-09

Ik sluit me ook aan bij deze vakbond!! Voor mij is het nog erger. Maar er is wel 1 troost! Als Dominique met mij speelt is hij niet langer de laatste! En volgende keer zal ik dan zeggen: Verdorie Dominique, goed gespeeld kerel!!!

Gepost door: Jos | 17-11-09

Voila mannen,

We hebben al een voorzitter, een secretaris en een penningmeester!

Gepost door: Dominique | 17-11-09

We zullen dringend moeten samenkomen om de statuten uit te werken en de vormgeving van de lidkaarten te bespreken.

Gepost door: Benny | 17-11-09

Er is hoop Zolang er nog spellen zijn is er hoop. Er zal wel eens een spel zijn dat je ligt. Het is dit of je speelt met teveel slimmeriken !
En ik ben zaterdag steeds verloren tegen vrouwen , kan ik ook lid worden ??

Gepost door: Fastguy | 17-11-09

Mannen,

Het bestuur is compleet. Onze ondervoorzitter, Fastguy, heeft zich aangemeld!

Welkom bij de vakbond, Fastguy!

Gepost door: Dominique | 17-11-09

bij ons valt het op dat hij die het spel uitlegt meestal volledig de boot ingaat. Waarschijnlijk is die meer met de mogelijkheden van de andere spelers bezig dan met zichzelf. Dus een goede raad laat iemand anders het spel uitleggen.

Gepost door: Peter | 18-11-09

Nu het bestuur compleet is, zou ik graag als eerste gewoon lid willen worden van jullie schitterende beweging. De veelwinnaars onder de lezers zouden ons, de verliezers, wat vaker een complimentje mogen geven. Een complimentje is zo snel gegeven, en kan zo veel deugd doen. Voor als ik ooit nog eens een overwinning zou behalen, wil ik tegen de mensen die bij mij aan tafel zouden zitten al het volgende zeggen: Vrienden, zonder jullie had ik het niet gekunnen. Jullie brengen gewoon het beste in mij naar boven...

Gepost door: Vriesie | 19-11-09

De eerste infiltrant zit al bijna in jullie club :-)
Ik denk dat er selectieproeven moeten ingevoerd worden.

Gepost door: Kristof | 19-11-09

Misschien een eerste vakbondeis :
Diegene die een spelletje wint, en de verliezers niet uitvoerig bewierookt, zal van het volgende spelletje uitgesloten worden.

Gepost door: Benny | 19-11-09

We kunnen altijd een tornooi organiseren. De slechtste speler wint. En dan verder een spellenprijs voor het beste spel om te verliezen. Bv. Jenga : Het is altijd plezant om iets te vernietigen. lol

Gepost door: Fastguy | 21-11-09

De commentaren zijn gesloten.