14-11-09

Spa blauw graag!

Hebt u dat vroeger ook gedaan? Kartonnen vissen met een houten minihengel met magneet uit een kartonnen aquarium gehaald? Zouden we dat nu nog verkocht krijgen aan kleuters, wetende dat zij weten dat een etalage verder de Playstation 3’s, Nintento Wii’s en X-boxen in al hun glorie staan te blinken? Ik betwijfel het.

Acqua Dolce gaat ook over vissen. Siervissen. En we hengelen ze niet uit een aquarium, neen, we zetten ze erin. En we doen dat samen met onze medespelers. Maar er wint er uiteindelijk maar eentje. Hij die als eerste zijn handjes heeft leeg gespeeld op het moment dat aan een aantal voorwaarden is voldaan wat betreft nautale ruimtelijke ordening. Geen puntentelling hier, gewoon winnen of niet. Simpel.

Een leuke rol is weggelegd voor de startspeler, in dit spel de opzichter genoemd. Hij mag na elke ronde de inhoud van het aquarium controleren. Moet hij een voorgeprogrammeerde checklist volgen, hij zal dat toch doen rekening houdend met zijn eigen handkaarten. Gelukkig wisselt hij na elke ronde. U mag dus ook een keertje.

Voor u met dit kaartspel begint legt u een aantal vooraf afgesproken aquariale voorwaarden vast. Er moeten voldoende waterplanten aanwezig zijn bijvoorbeeld. Of er moeten van die schattige huisjes op uw glasbodem staan. Of er moeten een minimum aantal soorten vissen ronddobberen, al hebben we liever dat ze zwemmen. Of er moeten bodemvissen, oppervlaktevissen en tusseninvissen in. Of er moeten schooltjes in. Dat doen we door het uitleggen van voorwaarde-kaarten. Ze starten met hun zwart-witafbeelding van de voorwaarde naar boven. Wordt de voorwaarde tijdens het spel vervuld worden ze omgedraaid en tonen ze hun volle kleurenpracht. Waardoor u op elk moment het overzicht bewaart.

Verder krijgt u zeven kaarten op hand. Die bestaan uiteraard uit vissen, maar ook uit decoratie-elementen en ook voeder.

Het doel van het spel, zoals gezegd, is als eerste uw hand leeg te spelen op een moment dat aan minstens één van de aquariumvoorwaarden is voldaan.

Tijdens uw beurt moet en mag u een aantal dingen doen. U moet een kaart van de trekstapel op hand nemen of een kaartje kiezen uit de open display van drie. Vervolgens mag u drie acties doen, naar believen te combineren of te cumuleren: een kaart uitspelen in het aquarium, meerdere kaarten van dezelfde vissoort uitspelen (op voorwaarde dat ze tot dezelfde school behoren), een kaart van de gesloten trekstapel of eentje van de open display op hand nemen of twee kaarten afleggen en drie kaarten van de trekstapel nemen.

Als u kaarten speelt moet u rekening houden met een aantal beperkingen. Bepaalde vissen durven nogal eens eisen te stellen. Er zijn er die bijvoorbeeld een huisje op de bodem van de bokaal willen, of waterplanten van waaruit ze onopvallend vrouwtjesvissen kunnen spotten. Andere vissen voelen zich dan weer alleen goed bij hun soortgenoten, een schooltje dus. Een schooltje moet minstens uit drie vissen bestaan. Sommige vissen kunnen anderen dan weer niet uitstaan. De Guppy, het miljoenenvisje, het populairste aquariumvisje ter wereld dat gekenmerkt wordt door zijn groot staartje, is niet zo populair bij veel van zijn medevissen. Die komt er dus bij bepaalde soorten niet in. Geen BV’s in ons aquarium! En er zijn er ook die pleinvrees hebben en niet overweg kunnen met grote massa’s, schooltjes dus. U ziet, er valt met het een en ander rekening te houden. U mag de voorwaarden echter schenden als u kaarten uitspeelt. Dat klinkt leuk, maar is het niet. U moet immers voor elke voorwaarde die u schendt een kaart van de trekstapel op hand nemen. Aangezien van u wordt verwacht dat u als eerste uw hand leeg speelt is het overtreden van de regels, net als in het echte leven, niet zonder risico.

Enfin, u speelt tot het weer aan de opzichter is. Die krijgt een extra beurtje en gaat vervolgens zijn checklist van de geldende aquariumvoorwaarden af, wat in de praktijk betekent dat er nogal wat vissen uit het aquarium worden geflikkerd. Staat mijn persoonlijke favoriet, de piranha, bijvoorbeeld op de aanwezigheidslijst eet die onmiddellijk een andere vis op. De opzichter bepaald welke. Dan wordt gekeken of de nog aanwezige vissen voldoende voedsel hebben. Elke handkaart van elke speler telt voor één portie voeder. Die worden samengeteld met de porties voederkaarten die werden uitgespeeld (waarde 4, 5 en 6) zodat men de voedercapaciteit bekomt. Voor elke voederportie die men tekort komt kiepert de opzichter een vis uit het aquarium. Daarna worden de visvoorwaarden geëvalueerd. Als een school bijvoorbeeld niet uit minstens drie vissen bestaat vliegt het klasje er onverbiddelijk uit. Gelukkig moeten alle vissen die uit het water worden gesodemieterd niet weer op handen worden genomen. Ze gaan gewoon op de aflegstapel. De laatste activiteit van de opzichter is het volledig vervangen van de display van drie openliggende kaarten.

De opzichter gaat naar de in uurwijzerzin volgende speler en daar gaan we weer. Tot er iemand zijn hand volledig in het aquarium heeft geledigd. Die wint.

Er zijn ook nog regels voor gevorderden, waarbij u rekening moet houden met de temperatuur (waarmee u dan enkele graden mag knoeien tijdens uw beurt) en/of waarbij er geen open display van drie kaarten wordt gebruikt en gewoon altijd wordt getrokken van de dichte trekstapel Deze laatste gevorderdenregel lijkt me eerder contradictorisch omdat hij u minder keuzemogelijkheden en dus minder invloed geeft. Niet echt iets voor experts als u het mij vraagt. De benedengrens van 6 jaar lijkt me, net als bij African Park, enigszins overdreven. Ik begin stilaan het gevoel te krijgen dat Italië superkinderen uitbraakt. Laten we gewoon maar stellen dat 6-jarigen ook hier gediend zijn met een variantje.

In tegenstelling tot een echt aquarium is dit in een wip schoongemaakt. Het is lekker compact en kan overal mee naartoe. De kaarten zijn stevig, duidelijk en taalonafhankelijk. De regels zijn viertalig dus dat moet voor de meesten onder ons haalbaar zijn. En het spel is gewoon leuk. Het leegspelen der handen is altijd een mijner favoriete spelmechanismen geweest. En samen met African Park staat deze titel mooi synchroon te wezen in uw kaartspellenkast. Het oog wil immers ook wat.

En zou ik de kaartspellenuitgevers mogen verzoeken – vooral zij die zich koppig blijven vasthouden aan het doosje met klepje en niet met deksel – even een voorbeeld te nemen aan Acqua Dolce en African Park? En het schandalige functionaliteitverlies van hun klepdoosjes te compenseren met een gelijkaardige inlay? Alvast bedankt.

Voor spelers onder u die, net als ik, meer affiniteit hebben met onze gevederde vrienden dan met de geschubde, onderstaand compenserend filmpje. Straffe gast die tijdens dit spelletje "Aria Dolce" de bouwvoorwaarden weet te realiseren.

http://www.youtube.com/watch?v=zA1Go-f1kZc

Dominique

 

Acqua Dolce (Giochix.it, 2009)

Daniele Ragazzoni

2 tot 5 spelers vanaf 6 jaar

20 minuten

 

13:27 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ha, zat eigenlijk al op deze bespreking te wachten. Dacht al dat je 'm ook leuk zou vinden. Vind 'm zelf ook erg plezierig. Luchtig en toch lastig.

Al heb ik inmiddels wel het idee dat het lastig winnen is als je op dat moment niet de opzichter ("koning van het aquarium") bent. Bij onze spelletjes zat iedereen toch een beetje zijn best te doen om het spel uit te spelen als je opzichter bent, omdat je dan zelf de controle hebt over welke vissen er met hun buik naar boven gaan drijven. Maar toch, leuk spel inderdaad.

Gepost door: Mike B | 14-11-09

De commentaren zijn gesloten.