18-10-09

Spiel 2009 Vorschau: Teil Zechsundvierzig

Ra: The Dice Game (Abacus / Rio Grande Games)

Dit spelletje is al even uit, maar ik wil het hier toch even over hebben.

Om de eenvoudige reden dat dit één van de beste dobbelspellen is die ik de laatste jaren heb gespeeld.

U dobbelt met vijf dobbelstenen, elk in zijn eigen kleurtje. U mag dat tot drie keer na elkaar. Interessante stenen legt u even apart en met de rest gooit u gewoon opnieuw. Afhankelijk van het resultaat kunt of moet u een aantal dingen doen. Zonnen moeten voor de Ra-figuur worden geplaatst (zij bepalen hoever de Ra-figuur zich verplaatst op het epochespoor, Schepen laten je toe je te verplaatsen op het Nijlspoor en met een beetje geluk mag je de Nijl ook laten overstromen (levert maximaal 12 punten op), farao’s laten je toe je te verplaatsen op het faraospoor (om 5 punten te scoren als je vooraan staat of te voorkomen dat je 2 minpunten "scoort" als je achteraan bengelt), bevolking laat je toe stenen te plaatsen op de beschavingsvelden, afhankelijk van de kleur die je hebt gegooid (om te scoren of toch minstens minpunten te voorkomen) en piramiden laten je toe – inderdaad – piramiden te plaatsen in het piramidenvak, ook afhankelijk van de kleur die je hebt gegooid (om hopelijk een massa punten te scoren op het einde van de derde epoche).

Liggen er na het gooien drie zonnen voor Ra op het epochespoor krijg je gewoon drie punten. Ankhsymbolen gebruik je als joker en zijn dus zeer gegeerd. Twee Ankhsymbolen leveren je ook twee punten op.

Gooi je vier of vijf zonnen mag je een ramp op je medespelers loslaten. Ze moeten stenen verwijderen van het bord (piramiden –of beschavingsvelden) of achteruitzetten (faraospoor en nijlspoor).

Je beurt wordt afgesloten door de Ra-figuur maximaal één of twee vakjes vooruit te zetten (gegooide zonnen). Als er meer dan twee zonnen zijn gegooid blijft hij gewoon staan. Bereikt hij het eindveld is de lopende epoch ten einde (we spelen er drie) en volgt er een tussentelling op het faraospoor, het Nijlspoor en de beschavingsvelden. De speler die het verst gevorderd is op het faraospoor krijgt 5 punten, de minst ver gevorderde –2. Op het Nijlspoor krijgt elke speler die de Nijl heeft laten overstromen evenveel punten als de punten die op het veld staan aangegeven (max. 12) en op de gekleurde beschavingsvelden worden er punten uitgedeeld naargelang de aanwezigheid van stenen van de spelers. Geen aanwezige stenen staat gelijk aan 5 strafpunten, voor drie tot vijf stenen scoor je 5 tot 15 bonuspunten. De piramiden worden pas gescoord na de derde epoche. Zij leveren punten op voor elke rij waarin je een steen hebt staan en vanaf drie stenen in een kolom krijg je er nog bonuspunten bovenop.

Het gaat vooruit en het is lekker overzichtelijk. In één oogopslag zie je wat er aan de hand is, waar het gevaar loert en waar je het best aan de slag gaat. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Roll Through The Ages, dat ik trouwens ook goed vind, maar waar het toch moeilijker is om na te gaan wat iedereen op zijn scoreblaadjes aan het doen is. Hier kijk je naar het centrale bord en heb je een totaalbeeld van de strijd. Want dat is het. Er wordt lekker in conflict gegaan met elkaar.

De Ra-figuur zorgt ook nog voor de nodige spanning. Gaat hij nu vooruit of niet? Kom ik misschien toch nog een keertje aan de beurt? Leuk.

Minder leuk is de prijs van dit spelletje. 30 euro is wat overdreven voor wat hier aan spelmateriaal wordt geboden. Maar, zoals een medespeler verwoordde, als het veel op tafel komt is de prijs minder relevant. Nagel op de kop, Tom! En dit gáát bij mij veel op tafel komen.

De gele dobbelsteen is geen goede keuze. De witte afbeeldingen erop zijn niet echt goed te onderscheiden, maar met een korte initiatie "creatief met dobbelstenen" valt dit te verhelpen. Maar je blijft je toch afvragen wie met dit soort briljante ideeën op de proppen durft komen.

Ra is een goed spel, maar ik heb het gevoel dat Ra: Het Dobbelspel ervoor gaat zorgen dat het minder uit de kast komt. Het dobbelspel is trouwens ook erg leuk met z’n tweeën en dat kan van grote broer echt niet gezegd worden.

Dit spel heeft trouwens ten huize van nog maar eens aangetoond hoe handig het deksel van een schoenendoos is tijdens het spelen van dobbelspellen.

En het doet mij ook steeds weer denken aan die monsterhit van The Bangles: Throw Like An Egyptian.

Aanrader!

Tot morgen.

Dominique

14:38 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ik vrees dat ik na eerdere bewerkingsdebacles Razzia! en E&T Kaartspel erg huiverig ben geworden voor verdere verbouwingen die Reiner op bepaalde spelconcepten heeft losgelaten, en het dobbelspel is geen uitzondering. Ik zie niet in hoe en waarom deze variant eigenlijk noodzakelijk is als het origineel voor dezelfde prijs in feite hetzelfde doet. Daar krijg je nog waar voor je geld: heleboel kartonnen fiches, wat ik, zo maak ik op uit je verhaal, van dit spel niet kan worden gezegd.

Ook: Ra met 2 is een zenuwslopende business als ik het met mijn vriendin speel. Het spel krijgt een sterke psychologische component omdat je nu maar aan één andere speler kunt duwen en trekken. Ik vind het een prestatie van formaat dat een veilingspel zo goed werkt als er maar twee spelers zijn---ook al zijn het niet Reiners originele regels.

Samenvattend: het dobbelspel voegt naar mijn mening niets toe aan het origineel; het origineel is nog prima te verkrijgen; het dobbelspel is ontstellend prijzig gezien het gebodene; ergo: laat maar lopen. Toch weer 30 euro die ik elders kan uitgeven aan iets wat wél wat origineler is.

Gepost door: Maarten | 18-10-09

De commentaren zijn gesloten.