18-08-09

Kom je nog, Usain?

9 seconden 58 honderdsten. Als Usain Bolt onverwacht bezoek heeft is dat de tijd die hij nodig heeft om naar de bakker 100 meter verderop te lopen.

Dat lijkt imposant.

Maar dat is het niet.

Toch niet in vergelijking met mijn exploot van een vijftal jaar geleden. Toen won ik een spelletje Saga in welgeteld 5 seconden 84 honderdsten. Zonder rugwind.

U mag uw mond weer sluiten.

Saga (Yuhodo), beste medespeler, is één mijner Japanse lievelingetjes. Samen met Masquerade, Fairy Tale en Master Of Rules bekleedt het een prominente plaats in mijn kaartspellenkast, afdeling Verre Oosten.

Saga heeft mij voor zich gewonnen door middel van een geslaagde frontale aanval op enkele belangrijke zwakke plekken van mijn breekbare spelershart, namelijk:

De snelheid van uitvoering

5 seconden en 84 honderdsten, dat is niet niks. Als men dit ritme aanhoudt kan men dit spelletje – schudden en delen meegerekend – ongeveer 120 keer spelen in een uurtje. Dat record zal echter niet snel worden geëvenaard, laat staan gebroken. Het was een extremely lucky shot, maar het was wel van mij.

De snelheid van uitleggen

Dit spelletje kent een eenvoud waarvan de nekharen van elke hardcore speler overeind gaan staan. Ik vind dat een erg interessant gegeven. Zal ik de regels eens uitleggen? Elke speler krijgt vijf of zes kaarten op hand. De rest van de kaarten vormen een trekstapel. Tijdens uw beurt trekt u ofwel één kaart of speelt u kaart(en) uit. Kaarten van dezelfde soort mogen in setjes worden uitgespeeld. Uitgespeelde kaarten worden voor de speler open op tafel gelegd. Als de uitgespeelde kaart een actie genereert en/of de spelersvolgorde beïnvloedt voert u die verplicht uit. Daarna is de volgende speler aan de beurt. Het spel eindigt verplicht als de trekstapel leeg is en vrijwillig als u uw poezelige handje hebt leeg gespeeld of een totale kaartwaarde van minstens 20 punten op datzelfde poezelige handje heeft. Wie, afhankelijk van de manier waarop het spel is beëindigd, de meeste punten heeft, wint. Voor een langer (!) spel kunnen meerdere "handjes" worden gespeeld.

De prachtige en stevige kaarten

Mooi om naar te kijken, stevig om mee te spelen. En handig om te sleeven.

De kleine doos

Ik heb een zwak voor een grote hoeveelheid spelplezier in een kleine doos. Omgekeerd – een kleine hoeveelheid spelplezier in een grote doos – heb ik al veel te vaak meegemaakt. Daarom voel ik mij meer en meer aangetrokken tot kleine doosjes, net zoals een hele hoop vriendinnen uit mijn nabije omgeving, al focussen die op een andere inhoud.

De drie snelwegen die u naar de overwinning leiden

U speelt subtiel uw hand leeg, u speelt subtiel uw hand boordevol in de hoop meer dan 20 punten op hand te krijgen of u speelt tot de trekstapel is leeggehaald. In het eerste geval telt de totale puntenwaarde van de kaarten die u voor u hebt uitgespeeld (bij uw medespelers wordt de waarde van hun handkaarten daarvan afgetrokken), in het tweede geval wordt bij alle spelers de waarde van de handkaarten van de uitgespeelde kaarten afgetrokken en bij het verbijsterd vaststellen dat de trekstapel leeg is wordt, eveneens, bij iedereen de waarde van de handkaarten afgetrokken van de totaalwaarde van de uitgespeelde kaarten.

U mag zelf het einde van het spel afkondigen

Dat is nu eens iets dat ik graag doe, beste medespeler. Er komt een moment dat u mag zeggen: "Gedaan!" Het mag ook een andere uitroep zijn, maar u mág. U mag deze uitroep ook garneren met een afgrijselijke lach.

De subtiliteit die u in uw spelsysteem kunt inbouwen

Hier steekt meer in dan men op het eerste gezicht vermoedt. Lees de drie snelwegen hierboven er nog eens op na, link deze eens aan de volgende kaarten en zet uw hersenen nog eens aan het werk: de Koning (verwijdert alle kaarten uit de trekstapel behalve de onderste), de Heks (u trekt drie kaarten), de Handelaar (u kiest een andere speler die twee kaarten trekt), de Heldin (mag enkel met de andere heldin gespeeld worden: leg al je handkaarten op de aflegstapel), de Bard (elke speler geeft één kaart door aan zijn linkerbuur) en tenslotte de Demon (u mag deze kaart niet uitspelen). Dat zijn er enkele die u, afhankelijk van wat zich op het tafeloppervlak afspeelt, een waaier van mogelijkheden geven om uzelf te steunen of anderen extreem dwars te zitten.

U kunt alle kanten op

Bepaalde kaarten geven u nog een extraatje mee. U kunt het spel in tegengestelde richting sturen als u wilt, of u kunt nog eens opnieuw, of u zorgt ervoor dat de speler links of rechts van u zijn of haar beurt moet overslaan. Dat zijn leuke dingen voor spelende mensen.

Het is spannend

De drie paden naar de overwinning zijn ondanks de goede straatverlichting toch niet helemaal veilig. Het oppotten van kaarten naar de 20 puntengrens is verleidelijk maar wordt door uw medespelers ongetwijfeld opgemerkt, door de ene al wat sneller dan de andere. En dan gaan ze u counteren door kaarten uit je hand te jagen. Het leegspelen van je hand met als doel het hoogst te scoren met je uitgelegde setjes is ook niet van enig risico gevrijwaard want als er aan tafel eentje de 20 puntengrens aan het opzoeken is kun je bij de eindtelling wel eens een Pineut met een hoofdletter zijn. En wat als de Demon dan in je handjes belandt? Daar zit je dan, met één kaart in je tengels die je niet kan uitspelen. En wie heeft de Koning op hand en daardoor de absolute macht over de trekstapel? Is er wel iemand die de Koning op hand heeft?

Het enige minpunt aan dit alleraardigst spelletje is dat de voertaal op de kaarten Japans is, dus ook de omschrijving van de speciale actie van de verschillende karakters. Maar dat is niet onoverkomelijk. Na enkele beurten begin je ze al een beetje te kennen en voor de vergeetachtigen onder ons bestaan er nog altijd sleeves waardoor je onder de afbeelding van de kaart een korte beschrijving van de eigenschap kunt schuiven. Of je kopieert de achterkant van de Engelstalige (!) spelregels voor je medespelers want daarop staan ze overzichtelijk en met een kleurenafbeelding weergegeven.

Vlak na mijn 5.84 exploot – hoe ik dat realiseerde kunt u mits een beetje denkwerk afleiden uit het stukje "De subtiliteit die u in uw spelsysteem kunt inbouwen" had ik een mystieke gelukservaring die een beetje vergelijkbaar is met wat er in het onderstaande filmpje gebeurt.

http://www.youtube.com/watch?v=VNPp6x7j9I8

U begrijpt dat ik sinds die heuglijke gebeurtenis slechts één betrachting heb: dat record breken.

5 seconden 84 honderdsten. Als u ooit beter deed of doet in een spel laat het me dan gerust weten. Dan buig in deemoedig en vloekend het hoofd. En ga ik onmiddellijk aan het trainen. Voor 1 honderdste van een seconde minder.

Dominique

 

Saga (Yuhodo, 2003)

Satoshi Nakamura

3 tot 6 spelers vanaf 10 jaar

60 minuten

10:24 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

bakker of vlucht schoonmoeder 9 seconden 58 honderdsten. Als Usain Bolt onverwacht bezoek heeft is dat de tijd die hij nodig heeft om naar de bakker 100 meter verderop te lopen.
Het belangrijkste is hoe lang doet hij erover om met de taartjes terug thuis te geraken.
Ik denk dat de 9 sec 58 hondersten interessant zijn als de schoonmama op bezoek komt

Gepost door: Peter | 20-08-09

Usain Bolt heeft net het antwoord gegeven 19.19

Gepost door: Peter | 20-08-09

De commentaren zijn gesloten.