16-07-09

Kijk mama, een bromtrol!

Lelijke en vooral ongewassen trollen zijn wij. En we beschikken over een eigen brug. Daar staan wij met gekruiste armen op. Stinkend en wachtend. Op reizigers die we zullen opeten of, als ze geluk hebben, een aanzienlijke hoeveelheid tol moeten betalen. Zo’n brug onderhouden kost immers geld en daarbovenop lijden we sinds onze maagvergroting aan een chronisch hongergevoel.

De reizigers die we niet onmiddellijk opeten steken we in de voorraadkamer voor later, de opgeëiste tol komt uiteraard in onze schatkamer terecht.

Zoals u in de eerste regel van deze bijdrage kunt lezen zijn we met meerdere trollen, soms zelfs met z’n zessen. Er ontstaat dus een zekere concurrentie voor het binnenhalen van potentiële passanten. Bij mooi weer zijn ze met velen, bij slecht weer zie je bijna geen mens buiten en heerst er schaarste. We zouden geen trollen zijn als we geen perverse manier hadden gevonden om reizigers naar onze brug te lokken. Zodra we weten wie er op stap is spelen we met onze trollenvrienden een biedspelletje. Met gekleurde houten blokjes. Wie dat wint mag als eerste een reiziger naar zijn of haar – vrouwelijke trollen, ze bestaan – brug leiden. Wie het meest biedt kiest eerst, wie nogal aan de gierige kant is kiest laatst. Als er meer reizigers dan trollen zijn hebben de meest biedende geluk.

We kunnen ook onze brug sluiten voor een tijdje. Je mag dan niet meebieden, maar je krijgt dan wel biedblokjes op basis van het aantal spelers die hun brug wel hebben geopend. In een spelletje met vier trollen bijvoorbeeld krijg je als je je brug voor een ronde sluit twee biedblokjes uit de algemene voorraad voor elke speler wiens brug "open" is. Is de algemene voorraad uitgeput haal je de blokjes weg bij de trol die er het meeste in zijn persoonlijke voorraad heeft. Dat voelt lekker.

Af en toe komt er een nietsvermoedend buitenkansje je brug op gewandeld. De edelen bijvoorbeeld, waaraan je geen tol vraagt maar die je gewoon even in de voorraadkamer propt in afwachting van een grote som losgeld. Dreigen met opeten helpt écht als je via die doelgroep iets wil bijverdienen en als je geluk hebt komt er al snel een gezant met de gevraagde goudstukken langs. Uiteraard gooi je die kerel na inning van het goud gewoon in de voorraadkamer, voor bij de soep vanavond. Ook welgekomen zijn lieden als de steenhouwer, de waarzegster en de nar die je, na wat afdreigen met een servet en mes en vork, extra biedblokjes, kaartinformatie en flexibeler biedmogelijkheden schenken.

Maar zelfs trollen moeten soms aan de voorzichtige kant zijn. Er zijn ook lieden die geen schrik hebben van ons. De draak bijvoorbeeld, die de kaart met de hoogste waarde uit onze residentie rooft. Of de ridder, die een op het menu geplaatste gevangene met de hoogste waarde bevrijdt. De dief op zijn beurt gaat vrolijk met uw tolopbrengsten aan de haal. Gelukkig kun je je hiertegen wapenen door de diensten van de knoflookhandelaar in te roepen, mijn favoriet. Eén ademstoot van die kerel en alles ligt plat.

Gek, soms trippelt er een geit onze brug op. Er zitten er vier in het spel en ze heten allemaal Billy. Billy’s getrippel veroorzaakt schade aan onze brug, zijnde minpunten, tenzij we hem wat verschillend gekleurde biedblokjes toewerpen. In dat laatste geval scoren we pluspunten. Briljante spelers houden dan ook een steenhouwer op de hand om tijdens een confrontatie met Billy snelsnel extra biedblokjes binnen te halen en zo te punten. ’t Is niet waar: een combo!

Op het einde van een beurt krijgt iedereen de kans punten te scoren door verzamelde kaarten uit de voorraadkamer en de schatkamer gecombineerd in te ruilen. Dat betekent dat u uit beide kamertjes moet inleveren, anders geen punten. Daar bovenop mogen we ook nog eens onze brug opwaarderen. Dat doen we – hou u vast – door het inleveren van overwinningspunten, eventueel gecombineerd met kaarten uit onze schatkamer. De eerste opwaardering is 15 punten waard, latere opwaarderingen dalen steeds verder in waarde tot 1. Niet te lang wachten hiermee is dus de boodschap. Elke opwaarderingskaart is op het einde van het spel nog 1 punt extra waard. Eenvoudig gesteld: een kaart van 15 scoort 16.

Wij spelen tot er bij het begin van een beurt niet voldoende reizigers meer kunnen worden aangevuld. Wij tellen onze verzamelde punten op en kijken bewonderend naar de winnaar, de grootste trol eigenlijk. Verliezen valt dus nog wel mee als je het vanuit dat perspectief bekijkt.

"De kaartillustraties hadden beter gekund." Dat was een opmerking van één mijner medespelers na afloop van onze eerste sessie. Hij had gelijk. Ik vermoed dat men vergeten is de illustrator te briefen over het feit dat niet álle karakters in het spel trollen zijn. De waarzegster bijvoorbeeld is niet bepaald een type dat ik na zonsondergang zou willen tegenkomen. Of net wel, ’t is maar hoe je het bekijkt natuurlijk. Mogelijk heeft de illustrator, Ryan Laukat, een zwaar jeugdtrauma opgelopen waardoor zijn vertrouwen in de mensheid een zodanige deuk heeft opgelopen dat hij zijn kans schoon zag illustratief wraak te nemen. Het weze hem gegund, mij heeft het niet echt gestoord. De kaarten zijn voldoende duidelijk en, net als de rest van het spelmateriaal, taalonafhankelijk. Dat is mooi meegenomen.

"Dat is mooi meegenomen" vat dit spel eigenlijk erg goed samen. Pakken wat je kunt krijgen op die brug van jou is erg aangewezen. Timing is belangrijk bij het inruilen en al te lang treuzelen strekt niet tot aanbeveling, tenzij je een aversie hebt van winnen. Het is een kaartspel en dat bedriegt hier toch wel een beetje. Men denkt dat men dat varkentje eens snel zal wassen en men produceert bij die gedachte een nogal arrogant glimlachje. Ik zie het zo voor me. Toch, voorzichtigheid is hier geboden. We hebben het hier over een regelwerk van 12 bladzijden en u moet toch een paar kronkels in uw hoogst gelegen orgaan leggen om dit geassimileerd te krijgen. Vooral de richtlijnen aangaande het bieden, de daarmee samenhangende spelersvolgorde en de consequenties van het openen en sluiten van bruggen vragen wat concentratie. Haal die badpakkenspecial-poster van P-Magazine dus even van de muur als u aan dit naslagwerkje begint.

Ik raad dit aan. Ondanks mijn terughoudendheid ten aanzien van spellen waarin moet geboden worden. Ik wik mijn woorden, maar mogelijk raad ik dit net aan omwílle van het biedsysteem. Want, in tegenstelling tot de meeste andere biedspellen, kunt u altijd wat. U zit er nooit voor spek en bonen bij. Ik heb sedert mijn verliessessie al hele scenario’s uitgedacht over hoe ik het de volgende keer ga aanpakken. Dát, beste medespeler, is een goed teken.

Als u dit in een gespecialiseerde spellenzaak ziet liggen, beste medespeler, geef ik u deze gouden raad: mooi meenemen!

Dominique

 

Bridge Troll

Z-Man Games, 2009

Alf Seegert

3 tot 6 spelers vanaf 10 jaar

45 tot 60 minuten

21:36 Gepost door Dominique in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Potdikkie Dominique. Ik was van plan tot Essen even niets meer te kopen, omdat er nog veel te veel ongespeelde spellen in de kast staan.

Maar deze recensie verleidt me wel heel erg. Ondanks dat ik het artwork ook niet echt aantrekkelijk vind.

Gepost door: Mike B | 20-07-09

Mike, laat je gerust gaan. Het is een leuk, trollig spel.

Gepost door: Kristof | 20-07-09

Ondertussen heb ik dit spel ook al gespeeld met niet-veelspelers. Ik was zeer enthousiast, de anderen heel wat minder. Hier blijkt het spel niet in de smaak te vallen. De juiste rede???

Maar dit gaat me niet weerhouden om dit spel met de JUISTE personen op tafel te leggen, de anderen weten niet wat ze missen :-)

Gepost door: Kristof | 18-08-09

Ondertussen heb ik dit spel ook al gespeeld met niet-veelspelers. Ik was zeer enthousiast, de anderen heel wat minder. Hier blijkt het spel niet in de smaak te vallen. De juiste rede???

Maar dit gaat me niet weerhouden om dit spel met de JUISTE personen op tafel te leggen, de anderen weten niet wat ze missen :-)

Gepost door: Kristof | 18-08-09

De commentaren zijn gesloten.